2026-05-19T10:57:19Z http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/index/oai

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12411 2022-01-10T08:03:37Z grelit:mast

"191108 2019 eng " dc Τεχνικογεωλογική αποτύπωση κατολίσθησης και έρευνα επί των συνθηκών ευστάθειας στην περιοχή Περιστέρι Μετσόβου = Engineering geological landslide surveying and stability analysis in the area or Peristeri Metsovo. Κυριακίδου, Άννα Κωνσταντίνος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Γεωλογίας. Στα πλαίσια των μεταπτυχιακών σπουδών, εκπονήθηκε η παρούσα εργασία, σχετικά με τις σύγχρονες μετακινήσεις μιας μεγάλης παλαιοκατολίσθησης στην ευρύτερη περιοχή του Περιστερίου Μετσόβου, στην Δυτική Ελλάδα, Ήπειρο, κατά μήκος της χάραξης τόσο του έργου της Εγνατίας Οδού, τμήμα Ηγουμενίτσα-Παναγία όσο και της Παλαιάς Εθνικής οδού που διέρχονται από τον πόδα της κατολίσθησης. Η παρούσα διατριβή στηρίχθηκε εξίσου σε εργασίες γραφείου και υπαίθρου. Οι εργασίες υπαίθρου ήταν επικεντρωμένες στη γεωλογική και τεχνικογεωλογική χαρτογράφηση, με την συναξιολόγηση τόσο δεδομένων υπαίθρου όσο και γεωερευνητικών εργασιών που έγιναν κατά την διάρκεια μελέτης του αυτοκινητοδρόμου της Εγνατίας Οδού. Εκτός από τη συγγραφή της παρούσας διατριβής, η κυριότερες εκ τελεσθέντες εργασίες γραφείου θεωρούνται η δημιουργία του γεωλογικού και τεχνικογεωλογικού χάρτη της περιοχής και των αντίστοιχων γεωλογικών, τεχνικογεωλογικών και γεωτεχνικών τομών, ανάλυση των διαθέσιμων στοιχείων σχετικών με την ενόργανη γεωτεχνική παρακολούθηση και ο προσδιορισμός του μηχανισμού αστοχίας. Η κατολίσθηση, διακρίνεται σε δύο τμήματα Α και Β μήκους 390m και 620m και πλάτους 320m και 300m αντίστοιχα και για τα δύο τμήματα. Οι αναγραφόμενες μετακινήσεις προσεγγίζουν τα 25m βάθος διάρρηξης με έναν σημερινό ρυθμό ολίσθησης περί τα 1-2mm/month που την κατατάσσει σε ερπυστικού τύπου ολισθήσεις. Το μέγιστο βάθος διάρρηξης εντοπίζεται στην κατολίσθηση Α στα 52m, βασιζόμενοι στις γεωτρήσεις αλλά και την ενόργανη γεωτεχνική παρακολούθηση. Τα υλικά που κυριαρχούν στην περιοχή είναι ο φλύσχης της Ιονίου Ζώνης, ο φλύσχης της Πίνδου και ενδιάμεσα αυτών ό τεκτονικός σχηματισμός που έχει προκύψει από την επώθηση της ζώνης της Πίνδου επάνω στην Ιόνιο. Η περιοχή γεωλογικά βρίσκεται λίγο νοτιότερα του μετώπου της επώθησης συνεπώς επηρεάστηκαν έντονα οι σχηματισμοί της από την δράση αυτή. Σήμερα εμφανίζονται εξαιρετικά αποσαθρωμένοι, με την κυριαρχία μίας χαοτικής δομής που ως αποτέλεσμα έχει να απομειώνει εξαιρετικά τα μηχανικά χαρακτηριστικά τους. In the framework of postgraduate studies, the present work was carried out on the modern movements of a large paleolandslide in the wider area of Peristeri, Metsovo, in western Greece, Epirus, along the Egnatia Road, Department of Igoumenitsa-Panagia and the old national road passing through the foot of landslide. This thesis was also based on office and field work. The field work was focused on geological and geological engineering mapping, with the co-evaluation of both field and geotechnical research projects that took place during the study of the motorway of Egnatia Highway. Apart from the writing of this thesis, the main office work was the creation of the geological and technical geological map of the region and the corresponding geological, geological engineering and geotechnical sections, analysis of available data relating to instrumental geotechnical monitoring and determination of the failure mechanism. The landslide is distinguished in two sections A and B length 390m and 620m and width 320m and 300m respectively for both parts. The listed movements approach the 25m failure depth with a current sliding rate of 1-2mm/month that classifies it into a creep type. The maximum failure depth is located in the landslide A at 52m, based on drilling and instrumental geotechnical monitoring. The materials that dominate the region are the flysch of the Ionian Zone, the flysch of Pindos and intermediate these the tectonic formation that has emerged from the thrust of the Pindos zone onto the Ionian Zone. The geological region is located a little further south of the front, so its formations were strongly influenced by this action. Today they appear extremely disintegrated, with the dominance of a chaotic structure which, as a result, has a great reduction in their mechanical characteristics. Aristorle University of Thessaloniki 2019-05-29 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12411 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2019 gre Copyright (c) 2019 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12665 2024-04-18T08:52:48Z grelit:mast

"220126 2022 eng " dc Ορυκτολογική μελέτη νεολιθικών ανόργανων χρωστικών από τη σπηλιά της Δράκαινας, Κεφαλλονιά = Mineralogical study of neolithic inorganic pigments from the Drakaina cave, Kephallonia. Κουσινόβαλης, Μάριος-Αντώνιος Δημήτριος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Ορυκτολογίας - Πετρολογίας - Κοιτασματολογίας. Ανέκαθεν για την παρασκευή χρωστικών ουσιών, κύρια πηγή που χρησιμοποιούσε ο άνθρωπος ήταν οι ορυκτές πρώτες ύλες, για τη δημιουργία εντυπωσιακών τοιχογραφιών, καθώς και τη διακόσμηση αντικειμένων, συνήθως λατρευτικού χαρακτήρα, αλλά και αντικείμενα καθημερινής χρήσεως. Αυτή η πρακτική παρατηρείται τόσο σε πανελλήνιο όσο και σε διεθνές επίπεδο. Η παρούσα εργασία έχει ως αντικείμενο μελέτης τις χρωστικές που χρησιμοποιήθηκαν στις τοιχογραφίες που εντοπίζονται στο εσωτερικό του σπηλαίου Δράκαινα στο νησί της Κεφαλλονιάς και χρονολογούνται από τη Νεολιθική εποχή. Συγκεκριμένα, απώτερος σκοπός της αποτελεί η αναγνώριση των ορυκτών που ευθύνονται για τα χρώματα τριών διαφορετικών χρωστικών. Με τη χρήση φασματοσκοπίου υπερύθρου με μετασχηματισμό Fourier (FTIR), ηλεκτρονικού σαρωτικού μικροσκοπίου με ανιχνευτή ενεργειακής διασποράς (SEM-EDS) και με περιθλασιμετρία ακτίνων Χ (XRD) βρέθηκε ότι η λευκή χρωστική οφείλει το χρώμα της σε μίγμα χαλαζία, άμορφου πυριτίου και ασβεστίτη, η καστανή χρωστική σε γκαιτίτη και η ερυθρή χρωστική σε αιματίτη. Since the rise of the humankind, the main source for pigment preparation, were various natural resources, mainly minerals. These sources have been used for the creation of marvelous frescoes, but also for the decoration of artefacts, usually used for rituals, but also for everyday objects as well. This practice can be spotted in Greece, but also on a global scale. The current thesis deals with the pigments used in the frescoes found inside the cave of Drakaina, in the island of Cephallonia, Greece, which date back to Neolithic times. Specifically, the goal of this master is the identification of the minerals responsible for the colors of three different pigments. With the use of Fourier Transformed Infrared Spectroscopy (FTIR) Scanning Electron Microscopy (SEM) coupled with an Energy Dispersive Spectrometer (EDS) and X-ray Diffraction (XRD) it was observed that the white pigment owes its color to a mixture of quartz, amorphous silica and calcite, the brown pigment owes its color to goethite and the red pigment to hematite. Aristorle University of Thessaloniki 2022-01-26 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12665 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2021 gre Copyright (c) 2021 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12947 2024-04-24T05:54:24Z grelit:mast

"240418 2024 eng " dc Αριθμητική μελέτη περίπτωσης έντονης χιονόπτωσης στην Ελλάδα και της ευαισθησίας της στις επιφανειακές θερμοκρασίες της θάλασσας. = Numerical Study of An Intense Snow Fall In Greece And Its Sensitivity To Sea Surface Temperatures. Δημητριάδου, Ζωή Ανέστης Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Μετεωρολογίας και Κλιματολογίας. Η παρούσα διπλωματική εργασία ασχολείται με την αριθμητική,  συνοπτική και δυναμική μελέτη του έντονου φαινομένου χιονόπτωσης που συνέβη στην Ελλάδα στις 13-17 Φεβρουαρίου του 2021 και ονομάστηκε «Μήδεια». Βασικός στόχος της εργασίας ήταν και η μελέτη της επιρροής των επιφανειακών θερμοκρασιών της θάλασσας στην εμφάνιση και έντασή του. Το φαινόμενο «Μήδεια» ήταν ένα από τα πιο έντονα φαινόμενα χιονόπτωσης της τελευταίας 20ετίας για την Ελλάδα. Προκάλεσε την απώλεια της ζωής τριών ατόμων, την καταστροφή περιουσίας, τη διακοπή ηλεκτρισμού, θέρμανσης, τηλεφωνίας και ίντερνετ, καθώς και την παρακώλυση των συγκοινωνιών όλων των ειδών (αυτοκινητόδρομοι, θαλάσσιες συγκοινωνίες και ακυρώσεις πτήσεων).  Το φαινόμενο επηρέασε πολλά μέρη της χώρας, αλλά κυρίως την πρωτεύουσα που δεν είχε τις υποδομές να διαχειριστεί ένα τόσο έντονο φαινόμενο χιονόπτωσης. Η εργασία αυτή είναι πρωτοπόρα στη μελέτη του φαινομένου χιονόπτωσης με επιρροή της θάλασσας (γνωστό στην διεθνή βιβλιογραφία ως «lake/sea effect snow») στην Ελληνική περιοχή και στην επιρροή του Αιγαίου πελάγους και των επιφανειακών θερμοκρασιών του στα έντονα φαινόμενα και τις χιονοπτώσεις στην Ελλάδα. Επίσης, προσπαθεί να καλύψει το κενό που υπάρχει στη διεθνή βιβλιογραφία στη μελέτη της επιρροής των επιφανειακών θερμοκρασιών θάλασσας σε χιονοπτώσεις στην Ανατολική Μεσόγειο. Στο πλαίσιο της εργασίας αυτής αρχικά πραγματοποιήθηκε συνοπτική και δυναμική ανάλυση του επεισοδίου και στη συνέχεια έγιναν πειράματα για τη βέλτιστη προσομοίωση του φαινομένου με χρήση του μη-υδροστατικού αριθμητικού μοντέλου πρόγνωσης καιρού Weather and Research Forecasting (WRF). Επίσης, πραγματοποιήθηκε μια σειρά πειραμάτων με τοπικές ανωμαλίες και με κλιματικές τιμές των επιφανειακών θερμοκρασιών θάλασσας προκειμένου να μελετηθεί η επιρροή τους στο έντονο επεισόδιο χιονόπτωσης. Τα δεδομένα που χρησιμοποιήθηκαν για την ανάλυση του φαινομένου προήλθαν από μετρήσεις επιφανείας και ανώτερης ατμόσφαιρας των διαθέσιμων μετεωρολογικών σταθμών της Εθνικής Μετεωρολογικής Υπηρεσίας (ΕΜΥ), συλλογή δεδομένων από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, επιχειρησιακές αναλύσεις του Ευρωπαϊκού Κέντρου Μεσοπρόθεσμων Προγνώσεων (ECMWF) και χάρτες καιρού της Εθνικής Μετεωρολογικής Υπηρεσίας του Ηνωμένου Βασιλείου (UKMet). Οι επιφανειακές θερμοκρασίες της θάλασσας προήλθαν από υψηλής ανάλυσης ημερήσια πλεγματικά δεδομένα των Εθνικών Κέντρων Περιβαλλοντικής Πρόγνωσης των Η.Π.Α. (NCEP) και από κλιματικά πλεγματικά δεδομένα χαμηλής ανάλυσης.Το φαινόμενο αυτό προσδιορίσθηκε ως μια περίπτωση φαινόμενου χιονόπτωσης με επιρροή της θάλασσας. Διαπιστώθηκε ότι μετά τη σύγκριση των πειραμάτων η βέλτιστη προσομοίωση του μοντέλου WRF για το φαινόμενο ήταν αυτή που δεν συμπεριλάμβανε παραμετροποίηση ανωμεταφοράς και έκανε χρήση του σχήματος του Yonsei University για την παραμετροποίηση του πλανητικού οριακού στρώματος. Στο τελευταίο σκέλος της εργασίας, οι μεταβολές στις θερμοκρασίες επιφάνειας της θάλασσας κατά έως και ±3C δείχνουν να μην είναι ικανές να επηρεάσουν σε μεγάλο βαθμό ένα φαινόμενο όπως η “Μήδεια”. Παρόλα αυτά η μείωση των θερμοκρασιών θάλασσας (που αντιστοιχεί και στην εικόνα των κλιματικών δεδομένων θερμοκρασιών θάλασσας) τείνει να μειώσει την ένταση του φαινόμενου με μικρότερα ύψη υετού και χιονιού. Αντίθετα η αύξηση των θερμοκρασιών θάλασσας ενισχύει σε μικρό βαθμό το φαινόμενο. This thesis deals with the numerical, synoptic and dynamic analysis of the intense snowfall event that occurred in Greece on February 13-17, 2021, and was named "Medea". A major aim of this work was the study of its sensitivity to the sea surface temperatures. This event was one of the most intense snowfall phenomena of the last 20 years in Greece. It caused the loss of three lives, the destruction of property, the interruption of electricity, heating, telephony, and the Internet, as well as the obstruction of all kinds of transport (highways, sea transport and flight cancellations). The phenomenon affected many parts of the country, but mainly the capital, which did not have the infrastructure to manage such an intense snowfall. This work is pioneer in the study of the phenomenon of snowfall with the influence of the sea in the Greek region and especially the influence of the Aegean Sea and its surface temperatures on the intense phenomena and snowfall in Greece. It also attempts to fill the gap that exists in the international literature in the study of the influence of sea surface temperatures on snowfall in the Eastern Mediterranean. The synoptic and dynamic analysis of the snowfall event was initially performed. Secondly, experiments were carried out for the optimal simulation of the phenomenon using the nonhydrostatic Weather and Research Forecasting (WRF) numerical model. Also, a series of experiments were carried out to study the influence of sea surface temperatures on the intense snowfall event. The data used for the analysis of the phenomenon included the available surface and upper air observations from the meteorological stations of the Hellenic National Meteorological Service (HNMS), data collection from the media, operational gridded analyses of the European Centre for Medium-Range Weather Forecasts (ECMWF) and weather charts from the United Kingdom Meteorological Office (UKMet). Furthermore, the sea surface temperatures were based on the high-resolution daily gridded analyses of the National Centers for Environmental Prediction (NCEP) and lower resolution gridded climatology. The synoptic/dynamic analysis showed that this phenomenon can be considered as a case of lake/sea effect snow. The optimum WRF simulation of the event was produced by the combination of the Yonsei University boundary layer parameterization with explicitly resolved cumulus convection. In the last part of this thesis, it was shown that local sea surface temperature anomalies up to ±3°C in the Aegean Sea are not able to greatly affect a phenomenon like "Medea". Nevertheless, the decrease in sea temperatures (which also corresponds to the climatic data of sea surface temperatures) tends to reduce the intensity of the phenomenon with smaller precipitation and snowfall amounts. On the contrary, the increase in sea surface temperatures amplifies the phenomenon to a small extent. Aristorle University of Thessaloniki 2024-04-18 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12947 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2023 gre Copyright (c) 2023 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11654 2018-11-16T08:32:10Z grelit:mast

"181105 2018 eng " dc Αξιοποίηση των δορυφορικών δεδομένων του GLOBAL PRECIPITATION MEASUREMENT για τη μελέτη καταιγιδορόρων συστημάτων. Use of GLOBAL PRECIPITATION MEASUREMENT satellite data for the study of convective systems Μητρόπουλος, Δημήτριος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Μετεωρολογίας και Κλιματολογίας Σκοπός της διατριβής ήταν η μελέτη ενός μέσης κλίμακας καταιγιδοφόρου συστήματος με τη χρήση δορυφορικών δεδομένων του δορυφόρου GPMCoreObservatory. Κυρίως χρησιμοποιήθηκαν οι καινοτόμες τεχνολογίες του δορυφορικού ραντάρ του με το όνομα DPR. Σύμφωνα με αυτά τα δεδομένα μπορέσαμε να εξάγουμε συμπεράσματα για τα στοιχεία μικροφυσικής του καταιγιδοφόρου συστήματος, όπως η διάμετρος και η συγκέντρωση των κατακρημνισμάτων. Επίσης, μελετήθηκαν εις βάθος η ένταση της βροχόπτωσης, η έκτασή της και το ποσό της. Επίσης, για την εξακρίβωση των δεδομένων του δορυφόρου, χρησιμοποιήθηκαν δεδομένα του δορυφόρου MSG, επίγειων ραντάρ, μετεωρολογικών σταθμών ανά την επικράτεια της Ελλάδας και ενός δικτύου καταγραφής ηλεκτρικών εκκενώσεων. Ακόμη έγινε ανάλυση των χαρακτηριστικών της περιβάλλουσας ατμόσφαιρας με τη χρήση συνοπτικών χαρτών σε διάφορα επίπεδα, κατακόρυφων τομών και τρισδιάστατων απεικονίσεων. Τέλος, συμπεράναμε πως τα δεδομένα του GPM μπορούν να δώσουν αξιόπιστα δεδομένα για τη χρήση τους στην πρόγνωση καιρού και στην επιχειρησιακή μετεωρολογία στο μέλλον. The purpose of this thesis is the investigation of a mesoscale convective system with the use of satellite data of the GPM Core Observatory satellite. Mainly, they have been used the innovative technologies of the precipitation radar named DPR. With the help of this data we could made conclusions about the microphysical characteristics of the convective system, such as the diameter and the concentration of its water droplets. Furthermore, the rain rate, its extend and its amount are studied in depth. Also, for the validation of the satellite data, are used data from the MSG geostationary satellite, ground weather radars, weather stations and a grid of recording electric discharges. Moreover, an analysis of the characteristics of the surrounding atmosphere is made with the use of synoptic charts in various levels, vertical cross sections and three-dimensional visualizations. Finally, we concluded that the GPM’s data can give reliable data for their utilization in weather forecasting and operational weather forecasting in the future. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-05 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11654 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2017 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11381 2018-12-17T08:51:10Z grelit:mast

"181217 2018 eng " dc Τεκτονική δομή και θέση του γρανίτη του Φανού Ζώνη του Αξιού (Μακεδονία, Ελλάς)=Tectonic structure and emplacement of the Fanos granite in the Axios Zone (Macedonia, N. Greece) Μιχαήλ, Μαρία Γ. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Ο γρανίτης του Φανού (Ζώνη Αξιού, Β. Ελλάδα), αποτελεί τη σημαντικότερη γρανιτική εμφάνιση, Μέσω-Άνω Ιουρασικής ηλικίας, που διείσδυσε μέσα στο Μεσοζωικής ηλικίας οφιολιθικό σύμπλεγμα της Γευγελής, (Yποζώνη Παιονίας). Στο ανατολικό περιθώριο της ορεινής μάζας του Παίκου συναντάμε τους Ηφαιστειοϊζηματογενείς σχηματισμοούς της Καστανερής, Μέσω–Άνω Ιουρασικής ηλικίας, οι οποίοι αποτελούνται από ηφαιστειακά υλικά όξινης σύστασης. Τα βασικά ερωτήματα που τέθηκαν κατά τη διάρκεια της μελέτης είναι: α) ποιο είναι το γεωτεκτονικό  περιβάλλον γένεσης (Παλαιογεωγραφική αναπαράσταση) του Γρανίτη του Φανού και των Ηφαιστειοϊζηματογενών σχηματισμών της μάζας του Πάικου, β) ποια ήταν η πηγή προέλευσης του αρχικού μητρικού μάγματος, γ) ποια η γεωχημική σχέση μεταξύ του γρανίτη του Φανού και των γρανιτικών σχηματισμών του ανατολικού περιθωρίου του Παικου. Προκειμένου να απαντηθούν τα παραπάνω ερωτήματα, συνδυάστηκαν οι μέθοδοι της τεκτονικής και της γεωχημικής ανάλυσης. Τα δείγματα που συλλέχθηκαν κατά τη διάρκεια των εργασιών υπαίθρου ήταν γρανιτικά, χαλαζοδιοριτικά, μιγματιτικά και αμφιβολιτικά. Για τις γεωχημικές αναλύσεις, εφαρμόστηκε η μεθόδος ανάλυσης, με την τεχνική του φθορισμού ακτινών Χ (X-ray fluorence, XRF), για κύρια στοιχεία και ιχνοστοιχεία, ενώ για τη τεκτονική ανάλυση, συνδυάστηκε η μικροτεκτονική παρατήρηση των λεπτών τομών των δειγμάτων και το ύπαιθρο. Οι ισοτοπικές αναλύσεις, και τα γεωτεκτονικά στοιχεία, συγκλινουν στη άποψη μιας καθαρά μανδυακής προέλευσης του μητρικού μάγματος του γρανίτη του Φανού, σε συνθήκες ενδοωκεάνιας υποβύθισης, χωρίς τη συμμετοχή ηπειρωτικού φλοιού, ενώ καταγράφεται στους σχηματισμούς μία γενική κίνηση προς τα Δυτικά, από το Α. Ιουρασικό και μετά. Σύμφωνα και με προηγούμενες μελέτες, θεωρούμε πως η παραμόρφωση της περιοχής ξεκινάει στο Μέσο Ιουρασικό (170 εκ.χρ.), με την  ενδοωκεάνια υποβύθιση του ωκεανού της Τηθύος, τον σχηματισμό της αμφιβολιτικής σόλας και τη δημιουργία ενός ηφαιστειακού τόξου. Το Άνω Ιουρασικό συνδέεται με την τεκτονική τοποθέτηση και κίνηση των οφιολίθων, προς τα Δυτικά. Επιπλέον υπήρξε ταύτιση των γεωχημικών αναλύσεων των Ηφαιστειοϊζηματογενών σχηματισμών του Πάικου με αυτών του γρανίτη του Φανού, αποκαλύπτοντας έτσι την κοινή τους προέλευση. The Fanos granite occurs in the Peonia Subzone of the Eastern Axios-Vardar Zone in Northern Greece. It is a Late Jurassic (158±1 Ma), N-S trending granite, intruding the Mesozoic back–arc Geuvgeuli ophiolitic complex (Peonia Subzone). It is composed of three main rock types namely aplitic granite, granite and microgranite evolved by fractional crystallization. At the eastern contact of the Fanos granite with the host ophiolitic rocks the initial intrusion character of the granitic bodies is well preserved. On the other hand, the western contact is overprinted by a few meters thick, westward-vergent semiductile thrust zone, probably of Late Jurassic-Early Cretaceous age. For the better understanding of the geotectonic evolution of the broader area, the Fanos granite is compared with the Mid-Late Jurassic Kastaneri volcano-sedimentary formation allocated on the eastern part of the Paikon Massif, on which the Guevgeuli ophiolites were obducted. In our study we address three major topics: a) the origin of the Fanos granite, b) the geochemical correlation between Fanos granite and Kastaneri formation and c) the relationship of the granite with the remnants of an oceanic island-arc or an active continental margin geotectonic setting situated in the Neotethys (=Axios/Vardar ocean). The collected rock samples are granites, aplitic granites, microgranites, rhyolites, quartz diorites, migmatites and amphibolites. These samples were analysed by X-ray fluorence for major and trace elements. The granite shows peraluminous characteristics, high-K calc-alkaline affinities and I-type features. The Sr initial isotopic ratios of the granite range between 0.70519 and 0.70559, while the Nd initial isotopic ratios range between 0.51236 and 0.51239, reflecting EM-I (Enriched Mantle-I) component. The trace element patterns along with the isotopic composition of the rocks indicate absence of continental crustal material contamination. Moreover, the geochemical data imply a common origin between the Fanos granite and the Kastaneri formation. Taking into account our structural and geochemical data along with the existing isotopic and geotectonic data of the broader Axios/Vardar Zone, we suggest that the studied granitic rocks were formed during an intraoceanic-subduction within the Neotethys ocean, approximately at the same time with the amphibolite sole formation, rather than during the evolution of an active continental margin. In the Late Jurassic, a general westward ophiolite obduction on the Pelagonian continental margin, resulted to the thrusting of the Fanos granite together with the obducted ophiolites. Aristorle University of Thessaloniki 2018-12-17 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11381 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2014 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11940 2022-02-03T09:39:22Z grelit:mast

"220203 2022 eng " dc Συγκριτική μελέτη πετρογραφικών και φυσικομηχανικών χαρακτηριστικών, πετρωμάτων που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή αδρανών υλικών οδοποιίας. Τσουτσίκα, Παναγιώτα Η. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Αδρανή ονομάζονται τα κοκκομετρικώς διαβαθμισμένα ορυκτής ή βιομηχανικής προέλευσης υλικά που χρησιμοποιούνται είτε με συγκολλητικό μέσο (σκυρόδεμα, ασφαλτόμιγμα) είτε αυτούσια (έρμα σιδηροδρομικών γραμμών, στραγγηστηρίων, φράγματα, αναβαθμίδες ποταμών, λιμενικά έργα) σε ποικίλα τεχνικά έργα. Τα αδρανή υλικά προσφέρουν όγκο και υψηλότερη αντοχή στις διάφορες τεχνικές κατασκευές. ∆εν αντιδρούν χημικά με τις διάφορες συγκολλητικές ύλες αλλά παρουσιάζουν φυσική συνοχή λόγω της γεωμετρικής ταξινόμησης των κόκκων τους και του βάρους τους.Τα αδρανή υλικά διακρίνονται σε οικογένειες με τα εξής κριτήρια: Με βάση την προέλευσή τους • Φυσικής προέλευσης • Τεχνητά ή βιομηχανικά • Ανακυκλωμένα Με βάση την πηγή λήψης • «Φυσικά» ή συλλεκτά αδρανή • Αδρανή λατομείων Με βάση το ειδικό τους βάρος • Κανονικού ειδικού βάρους • Ελαφροβαρή • Βαρέα Με βάση το μέγεθος των κόκκων • Xονδρόκοκκα • Λεπτόκοκκα • Παιπάλη (Filler) Με βάση τις χρήσεις τους τα αδρανή μπορούν να καταταχθούν σε έξι (6) βασικές κατηγορίες: • Αδρανή υλικά για βάσεις και υποβάσεις σταθεροποιημένες ή όχι στην οδοποιία • Αδρανή για την παρασκευή σκυροδέματος • Αδρανή για την παραγωγή ασφαλτομιγμάτων • Αδρανή κονιαμάτων • Αδρανή για ογκόλιθους σε υδραυλικά και λιμενικά έργα • Αδρανή για έρμα σιδηροδρομικής γραμμής Στην οδοποιία. χρησιμοποιούνται αδρανή υλικά, ασύνδετα ή σταθεροποιημένα με συνδετικό υλικό, για την κατασκευή στρώσεων βάσεων ή υποβάσεων.Τα αδρανή υλικά που χρησιμοποιούνται σε βάσεις ή υποβάσεις μπορεί να είναι τα εξής: Φυσικά αδρανή (natural aggregates) ή θραυστά (αδρανή λατομείων). Σύμφωνα με το ευρωπαϊκό πρότυπο έχουμε επίσης και τις ακόλουθες κατηγορίες: α)Τεχνητά αδρανή (manufactured aggregates) β)Ανακυκλωμένα αδρανή (recycled aggregates). Η ουσιαστική αλλαγή είναι ότι το νέο ευρωπαϊκό πρότυπο εισάγει την ορυκτολογική και πετρογραφική εξέταση του προοριζόμενου πετρώματος για χρήση αδρανών. Τα αδρανή υλικά θα πρέπει να ικανοποιούν ορισμένες απαιτήσεις για να μπορέσουν να χρησιμοποιηθούν στο σκυρόδεμα Όταν το τσιμέντο είναι αργιλικό, το πέτρωμα προέλευσης των αδρανών δεν πρέπει να είναι αλκαλικής ή αργιλικής φύσης. Ειδικότερα πρέπει να αποφεύγονται πετρώματα και ορυκτά που μπορεί να  προκαλέσουν αντίδραση με τα αλκάλεα του τσιμέντου. Τέτοια πετρώματα μπορεί να είναι δολομιτικά πετρώματα, ζεόλιθοι, υαλώδεις έως κρυπτοκρυσταλικοί ρυόλιθοι, δακίτες, λατίτες, ανδεσίτες. Επικίνδυνα ορυκτά είναι ο οπάλιος, χαλκηδόνιος, τριδυμίτης, χριστοβαλίτης. Στα παραπάνω ορυκτά και πετρώματα λόγω του περιεχόμενου άμορφου πυριτίου υπάρχει ο κίνδυνος διογκώσεως, ρηγματώσεως και μείωσης της αντοχής του σκυροδέματος. Η αποσάθρωση του σκυροδέματος λόγω αλκαλοπυριτικής αντίδρασης οφείλεται σε αντίδραση των αλκαλίων του τσιμέντου με συγκεκριμένο είδος πυριτικών αδρανών που περιέχουν συγκεκριμένο είδος άμορφου SiO 2 . Η αντίδραση αυτή προκαλεί διόγκωση στην οποία οφείλεται η αποσάθρωση του σκυροδέματος. Οι παρατηρήσεις μας για το Νέο Ευρωπαικό Πρότυπο είναι: Επιτρέπει τη χρησιμοποίηση ανακυκλούμενων αδρανών δίνοντας έτσι λύση στο πρόβλημα α) της εξοντωτικής εκμετάλλευσης, β) της αντιαισθητικής εικόνας των θέσεων εξόρυξης (εικόνα σεληνιακού τοπίου σε κάποιες περιοχές), αν και τα τελευταία χρόνια γίνεται αποκατάσταση του τοπίου (φύτευση δέντρων) και γ) στο πρόβλημα της απόθεσης των υλικών κατεδάφισης των οικοδομών αφού αυτά μετά από επεξεργασία μπορούν να χρησιμοποιηθούν. Βελτιώνει ή εισάγει νέες δοκιμές με τελικό αποτέλεσμα την καλύτερη ποιότητα των κατασκευών. ∆ίνει σημαντικό ρόλο στους γεωλόγους αφού επιβάλλει την πετρογραφική εξέταση- ορυκτολογική ανάλυση των αρχικών πετρωμάτων των αδρανών και την ονοματολογία του πετρώματος. Τα αδρανή που χρησιμοποιούνται για ασφαλτικά μίγματα πρέπει να προέρχονται πάντα από θραύση και να μη χρησιμοποιούνται στην πρωτογενή τους μορφή, ώστε να προκύπτουν υγιείς γωνιώδεις και τραχείς επιφάνειες και το σχήμα τον κόκκων να είναι ομοιόμορφο Το πρόβλημα της ολισθηρότητας των οδοστρωμάτων οδήγησε στην ανάγκη κατασκευής αντιολισθηρών στρώσεων και στην έρευνα «σκληρών» αδρανών που χρησιμοποιούνται σε αυτή. Για την κατασκευή των αντιολισθηρών στρώσεων χρησιμοποιούνται αδρανή ειδικών χρήσεων παρουσιάζουν δηλαδή υψηλή αντοχή και κυρίως ανθεκτικότητα. Ο ρόλος των αδρανών στην αντιολισθηρή στρώση είναι να δώσουν σε αυτήν μεγάλη διάρκεια ζωής και να έχουν μεγάλη αντίσταση στην ολίσθηση. Για να επιτευχθεί αυτό πρέπει να διατηρούν την μικροϋφή και τη μακροϋφή του ασφαλτοτάπητα. Τέτοια πετρώματα είναι τα όξινα και βασικά πλουτωνικά, τα όξινα ενδιάμεσα και βασικά ηφαιστειακά, χαλαζίτες, ψαμμίτες και οι συμπαγείς σκουριές υψικαμίνων. Aggregates are distinguished into families based on the following criteria Origin • Natural • Manufactured or industrial • Recycled Source • Natural • Crushed Specific weight • Normal • lightweight • Heavy Grain size • Coarse aggregate • fine aggregate • Filler aggregate Aggregates can be classified in to six (6) categories, according to their use: • Aggregates for unbound and hydraulically bound materials. • Aggregates for concrete. • Aggregates for bituminus mixtures. • Aggregates for mortar. • Armourstones. • Aggregates for railway track ballast. The aggregates that are used for unbound and hydraulically bound materials can be one of the following: natural aggregates or crushed aggregates. According to the new European standard there are also the following categories: a) manufactured aggregates b) recycled aggregates. The disintegration of concrete due to alkali-silica reaction is caused by the chemical reaction of alkali (in concrete) with a certain kind of amorphous SiO 2 . This reaction results in to the expansion of concrete and finally to the disintegration of it Aggregates that are used for bituminus mixtures must always be a product of crushing and never used in their original form. In this way rough, angular and healthy surfaces are produced and the shape of grains is uniform. The problem of slippery road surfaces led to the need of the construction of antiskid layers and to the research of “hard” aggregates. For the construction of antiskid layers special aggregates are used, which exhibit high strength and durability. The role of the aggregates in the antiskid layer is to give long life and high resistance in skidding. In order to achieve this, they should maintain the fine texture (microtexture) and coarse texture (macrotexture) of the bituminous mixture. Such rocks are the acid, intermediate and basic igneous, quartzites, sandstones and slags. Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-03 11:39:22 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11940 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2005 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12589 2024-04-18T07:43:18Z grelit:mast

"210119 2021 eng " dc Αντιστροφή βυθοσκοπήσεων επαγόμενης πόλωσης στο πεδίο των χρόνων = Time domain inversion of induced polarization sounding data. Κατσάρας, Γεώργιος Αναστάσιος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Γεωφυσικής. Η παρούσα διατριβή εστιάζει στην ανάπτυξη τεχνικών εξομαλυμένης αντιστροφής στο Πεδίο του Χρόνου των δεδομένων βυθοσκόπησης επαγόμενης πόλωσης (1D-TDIP). Οι αλγόριθμοι που αναπτύχθηκαν χρησιμοποιούν τη μέθοδο της εξομαλυμένης αντιστροφής για την εύρεση της διόρθωσης του μοντέλου. Η λύση του 1-D ευθέος προβλήματος για μία βυθοσκόπηση υπολογίζεται με τη χρησιμοποίηση της μεθόδου των φίλτρων. Όσον αφορά στο φαινόμενο επαγόμενης πόλωσης, αρχικά περιγράφεται το φαινόμενο και ορίζονται χαρακτηριστικά μεγέθη αυτού. Η λύση του ευθέος προβλήματος για μία βυθοσκόπηση υπολογίζεται με την εξίσωση Pelton ενώ κατασκευάζεται μία νέα μεταβλητή αυτή της αντίστασης IP. Για τον υπολογισμό του Ιακωβιανού πίνακα, όποτε αυτός χρειάστηκε, χρησιμοποιήθηκε η τεχνική διαταραχών (perturbation technique). Το λογισμικό αναπτύχθηκε στην ανώτερη γλώσσα προγραμματισμού MATLAB. Οι μέθοδοι που ελέγχθηκαν για την αντιστροφή των δεδομένων επαγόμενης πόλωσης μίας ηλεκτρικής βυθοσκόπησης  ήταν δύο: α) η διακριτή αντιστροφή των δεδομένων της βυθοσκόπησης για κάθε χρονικό παράθυρο, η δημιουργία καμπυλών εκφόρτισης για κάθε στρώμα της μελετώμενης δομής και η εξαγωγή των παραμέτρων Cole Cole από κάθε καμπύλη εκφόρτισης με τη μέθοδο Gauss Newton, β) η απευθείας αντιστροφή όλων των δεδομένων επαγόμενης πόλωσης συμπεριλαμβανομένων και όλων των DC δεδομένων μέτρησης της ειδικής ηλεκτρικής αντίστασης με τελικό εξαγόμενο τις παραμέτρους Cole Cole όλων των στρωμάτων της μελετώμενης δομής καθώς και των τιμών της DC ειδικής ηλεκτρικής αντίστασης των στρωμάτων αυτών, που είναι μια πρόταση δική μας. Για τη μέθοδο διακριτής αντιστροφής παρατηρήθηκε ότι υπάρχει εξάρτηση του αποτελέσματος από τις αρχικές τιμές των παραμέτρων Cole Cole που δίνονται για να ξεκινήσει η μέθοδος Gauss Newton. Για το λόγο αυτό αναπτύχθηκε μία μέθοδος βελτίωσης, που προέκυψε από την εμπειρική παρατήρηση, με την οποία η μέθοδος Gauss Newton επαναλαμβάνεται με διορθωμένες αρχικές τιμές δίνοντας τελική λύση ανεξάρτητη από τις αρχικές τιμές των παραμέτρων. Η επίδοση και η αποτελεσματικότητα των αλγορίθμων ελέγχεται χρησιμοποιώντας συνθετικά αλλά και πραγματικά δεδομένα που συλλέχθηκαν στο πεδίο έρευνας. Με μοντελοποίηση παράχθηκαν τα συνθετικά δεδομένα για ρεαλιστικά μοντέλα. H αξιολόγηση δείχνει ότι η μέθοδος με απευθείας αντιστροφή όλων των συνθετικών δεδομένων είναι αποτελεσματική με μικρότερο γενικά σφάλμα από την έτερη μέθοδο αντιστροφής αλλά δεν πετυχαίνει πάντα πιο ακριβή ανακατασκευή του μοντέλου. Η μέθοδος διακριτής αντιστροφής με τη βελτίωση για μη εξάρτηση από αρχικές τιμές μεταβλητών είναι αποτελεσματική σε τέλεια συνθετικά δεδομένα αλλά εμφανίζει δυσκολία εύρεσης λύσης όταν προστίθεται σφάλμα πάνω από 3%. Μάλιστα σε συνθετικά δεδομένα όπου προστέθηκε σφάλμα 6% δεν δύναται να εμφανίσει λύση. Η μέθοδος διακριτής αντιστροφής χωρίς τη βελτίωση ανταπεξέρχεται σε συνθετικά δεδομένα με μεγαλύτερο θόρυβο αλλά και εδώ μπορεί να παρουσιαστεί αδυναμία εύρεσης λύσης. Στα πραγματικά δεδομένα μικρότερο σφάλμα παρουσιάζει γενικά η μέθοδος της απευθείας αντιστροφής όλων των δεδομένων αλλά για την ακρίβεια των παραμέτρων  Cole Cole που ανακτά υπάρχουν αρκετές επιφυλάξεις λόγω της συμπεριφοράς της μεθόδου στα συνθετικά δεδομένα με προστιθέμενο θόρυβο.   The present thesis focuses on the development of Time Domain Inversion techniques of Induced Polarization Sounding Data (1D-TDIP). The developed algorithms are based on the use of the smoothness-constrained inversion to find the model correction. The 1D VES forward problem calculated using the  digital linear filtering method. The basic principles of the induced polarization method are introduced and the solution to the forward problem for a 1D-time domain IP sounding is solved using the Pelton equation while a new variable of IP resistance is constructed. The perturbation technique was used to calculate the Jacobian matrix for the total system, whenever it was needed. The software was developed using MATLAB. Two inversion techniques were tested for the 1D-TDIP data: a) The first approach involved the distinct inversion of the VES  data for each time window and the subsequent creation of chargeability curves for each layer of the inverted model from which the Cole Cole parameters are extracted using the Gauss Newton method. b) The second approach involves the direct inversion of all TD induced polarization data including also the DC measurements. All Cole-cole and resistivity parameters of all  layers are now considered to be the unknown parameter vector. Test with the  distinct inversion method, it was observed that there is a dependence of the result on the initial values of the Cole Cole parameters given to start the Gauss Newton method. For this reason, an improved empirical method was developed, based on the shape of the TD-IP curves, in which the Gauss Newton method is repeated with corrected initial values, giving a final solution which is less dependent on the initial parameter values. The performance and effectiveness of the proposed algorithms was checked using synthetic data produced from realistic models and real field data. The evaluation shows that the method with direct inversion of all data is effective with a smaller overall error than the other inversion method but does not always achieve a more accurate reconstruction of the model. The distinct inversion method with the improvement for non-dependence on initial variable values is effective in perfect synthetic data but has difficulty finding a solution when an error of more than 3% is added. In fact, in synthetic data where an error of 6% was added, it cannot find a solution. It also presents similar issues when applied in real data. The method of distinct inversion without the improvement of the intimal values can deal with synthetic data, which suffer from high-level noise, but in some cases, it cannot converge to a reliable solution. For real data, the method of direct inversion is generally more robust, but still there is a possibility that it cannot reach to a reliable inverted model. Aristorle University of Thessaloniki 2020-09-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12589 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2020 gre Copyright (c) 2021 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12923 2024-04-24T05:54:24Z grelit:mast

"240418 2024 eng " dc Late Miocene carnivores from the classical locality of Pikermi (Attica, Greece) = Σαρκοφάγα του ανώτερου Μειοκαίνου από την κλασσική θέση του Πικερμίου (Αττική, Ελλάδα). Paparizos, Nikolaos Michael Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Διαπανεπιστημιακό Πόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών στη Παλαιοντολογία-Γεωβιολογία (Aristotle University of Thessaloniki. Interinstitutional Program of Postgraduate Studies in Paleontology- Geobiology). This Master’s Thesis focuses on the taxonomy of carnivoran fossils from the Late Miocene (~7.3 Ma) classical locality of Pikermi (Attica, Greece). This work aims to show that the study of old collections can often result in new and interesting information, as well as to hopefully enrich the carnivoran knowledge from the locality of Pikermi. The already celebrated Late Miocene locality’s carnivoran diversity also reflects through this work, as it includes representatives from Hyaenidae, which constitute the largest portion of this study, Felidae, Ailuridae, Mustelidae and Ursidae. As part of this work’s process both craniodental and postcranial material were studied and the presence of the following taxa was identified: the family of Hyaenidae is represented with the species (1) Ictitherium viverrinum, (2) Plioviverrops orbignyi, (3) Adcrocuta eximia, (4) Lycyaena chaeretis, (5) the enigmatic Hyaenictis graeca, and, (6) maybe Hyaenictitherium wongii were recognized. The family of Felidae is represented with the species (1) Amphimachairodus giganteus, (2) Pontosmilus orientalis, and possibly (3) “Metailurus parvulus”, (4) Pristifelis attica and (5) Paramachaerodus schlosseri. The family of Ailuridae is represented with the taxon Simocyon primigenius through some rare postcranial material. The families of Mustelidae and Ursidae are represented by Promeles palaeattica and Indarctos atticus respectively. Η παρούσα διπλωματική μεταπτυχιακή εργασία αφορά την ταξινομία απολιθωμένων σαρκοφάγων θηλαστικών από το Ανώτερο Μειόκαινο (~7.3 εχπ.) της κλασικής θέσης του Πικερμίου (Αττική, Ελλάδα). Στόχος της εργασίας είναι η ανάδειξη των παλαιών μουσειακών συλλογών και πώς η μελέτη αυτών μπορεί συχνά να οδηγήσει σε νέες και ενδιαφέρουσες πληροφορίες, καθώς επίσης και ο πιθανός παράλληλος εμπλουτισμός των γνώσεων της απολιθωμένης σαρκοφαγικής πανίδας του Πικερμίου. Στο πλαίσιο της παρούσας εργασίας αναδεικνύεται, επίσης, η περίφημη και πλούσια πανίδα σαρκοφάγων θηλαστικών του Πικερμίου καθώς αντιπροσωπεύεται από την πλειονότητα των σαρκοφαγικών οικογενειών που έχουν αναγνωρισθεί στη θέση αυτή. Πιο συγκεκριμένα προσδιορίστηκαν είδη από την οικογένεια των Hyaenidae, που και αποτελούν τον κύριο όγκο του υλικού της μεταπτυχιακής μελέτης, των Felidae, των Ailuridae, των Mustelidae και των Ursidae. Κατά την εκπόνηση της διπλωματικής μελετήθηκε τόσο κρανιοδοντικό όσο και μετακρανιακό υλικό και αναγνωρίσθηκαν τα παρακάτω taxa: από την οικογένεια των Hyaenidae αναγνωρίσθηκαν τα είδη (1) Ictitherium viverrinum, (2) Plioviverrops, (3) Adcrocuta eximia, (4) Lycyaena chaeretis, (5) το μέχρι πρότινος αινιγματικό Hyaenictis graeca και ενδεχομένως (6) το Hyanictitherium wongii. Από την οικογένεια των Felidae αναγνωρίσθηκαν τα είδη (1) Amphimachairodus giganteus, (2) Pontosmilus orientalis και ίσως των  (3) “Metailurus parvulus”, (4) Pristifelis attica και (5) Paramachaerodus schlosseri. Η οικογένεια των Ailuridae εκπροσωπείται από το Simocyon primigenius μέσα από ορισμένα δείγματα σπάνιου μετακρανιακού υλικού, ενώ από τις οικογένειες των Mustelidae και Ursidae αναγνωρίσθηκαν τα Promeles palaeattica και Indarctos atticus αντίστοιχα. Aristorle University of Thessaloniki 2024-04-18 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12923 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2023 gre Copyright (c) 2023 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11492 2018-11-16T08:32:10Z grelit:mast

"181105 2018 eng " dc Multimedιa reprepsentation using graph-based models and applications=Αναπαράσταση πολυμέσων με μοντέλα γραφημάτων και εφαρμογές Batziou, Elissavet Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Μαθηματικών In this work, we compare different methods for keyword extraction and text clustering using the Bag of Words (BoW) and the Graph of Words (GoW) models, along with their extension in image representation. For that purpose we provide the necessary background from the graph theory and community detection approaches . Firstly, we introduce the basic concepts from graph theory, such as centrality measures and community detection approaches, which are used to represent a multimedia item (text or image) into a vector or a graph representation. Moreover, we discuss the GoW model and how text is represented as a graph. Furthermore, we introduce the construction of a visual vocabulary using a graph of visual words, in analogy to the graph of words in text modeling. We apply these models in text/image collections, in order to examine which method is more effective in real data. We evaluate the BoW and the GoW models in keyword extraction from text. Then, we compare popular clustering methods in public datasets with news articles. Moreover, we compare the proposed Graph of Visual Words (GoVW) model with the Bag of Visual Words (BoVW) model in image collections, where we observe that NMI score increases by 6.68% and 16.11% in both of datasets, using GoVW model. Finally, we demonstrate a qualitative comparison in results of images clustering in order to visualize the results. KEY WORDS Graph theory, Text, Image, keyword extraction, community detection, density-based clustering, Image clustering, Image retrieval, Bag of Words, Graph of Words, Bag of Visual Words, Graph of Visual Words Στα πλαίσια της παρούσης εργασίας, συγκρίνουμε διάφορες μεθόδους συσταδοποίησης και εξόρυξης λέξεων-κλειδιών από κείμενα χρησιμοποιώντας τα μοντέλα Bag of Words (BoW) και Graph of Words (GoW), αλλά και τις γενικεύσεις τους στην αναπαράσταση εικόνων. Για το σκοπό αυτό παρέχουμε το απαραίτητο υλικό από τη θεωρία γράφων. Αφού εισάγουμε τις βασικές έννοιες από τη θεωρία γραφημάτων, τα μέτρα κεντρικότητας και τις μεθόδους ανίχνευσης κοινοτήτων σε δίκτυο που θα χρησιμοποιήσουμε έτσι ώστε να εξετάσουμε την αποτελεσματικότητα τους, εξηγούμε πως ένα κείμενο μετατρέπεται σε διάνυσμα μέσω του μοντέλου BoW και πώς αυτό αξιοποιείται. Έπειτα αναλύουμε το μοντέλο GoW και εξηγούμε μέσω ποιας διαδικασίας ένα κείμενο μπορεί να μετατραπεί και να γίνει αναπαράσταση αυτού σε γράφημα. Επίσης, κατασκευάζουμε τα αντίστοιχα μοντέλα αναπαράστασης εικόνων με στατιστικές μεθόδους (BoVW) αλλά και με τη θεωρία γραφημάτων (GoVW), και τα αξιολογούμε μέσω πειραμάτων σε πραγματικά δεδομένα. Εφαρμόζουμε όλα αυτά τα μοντέλα και τα μέτρα σε πραγματικές συλλογές κειμένων και εικόνων ώστε να εξετάσουμε ποια μέθοδος είναι περισσότερο αποτελεσματική σε πραγματικά δεδομένα. Πρώτον, αξιολογούμε τις μεθόδους BoW και GoW στην εξόρυξη λέξεων κλειδιών από ένα κείμενο. Δεύτερον, συγκρίνουμε γνωστές μεθόδους συσταδοποίησης κειμένου σε δημόσια διαθέσιμες συλλογές άρθρων ειδήσεων. Τρίτον, συγκρίνουμε τα μοντέλα Graph-of-Visual-Words (GoVW) και Bag-of-Visual-Words (BoVW) σε συλλογές εικόνων που είναι δημόσια διαθέσιμες και παρατηρούμε ότι ο δείκτης NMI αυξάνεται κατά 6.68% και 16.11% στις δυο συλλογές αντίστοιχα χρησιμοποιώντας τη μέθοδο GoVW που προτείνουμε έναντι της BoVW. Ολοκληρώνουμε την σύγκριση με μία ποιοτική σύγκριση των αποτελεσμάτων συσταδοποίησης εικόνων για οπτικοποίηση των αποτελεσμάτων. ΛΕΞΕΙΣ ΚΛΕΙΔΙΑ Αναπαράσταση κειμένου και εικόνας σε γράφημα, Ανίχνευση κοινοτήτων, Μέτρα κεντρικότητας δικτύου, Εξόρυξη λέξεων κλειδιών, Συσταδοποίηση κειμένων και εικόνων, μοντέλα GoVW, BoVW, BoW και GoW. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-05 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11492 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2017 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11200 2018-11-16T08:31:56Z grelit:mast

"161231 2016 eng " dc Η εξέλιξη του οικονομικού δικτύου των γενικών δεικτών των χρηματιστηριων αξιών για επιλεγμένες χώρες από την αμερική, την Ασία, την Ευρώπη και την Ωκεανία, από το 2005 έως το 2015 Μανώλα, Γεωργία Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Διατμηματικό Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών Πολύπλοκα Συστήματα και Δίκτυα Στην παρούσα διατριβή μελετήθηκε η εξέλιξη του οικονομικού δικτύου των γενικών δεικτών των χρηματιστηρίων αξιών για δεκαοκτώ χώρες της Ευρώπης (με την Ελλάδα), έντεκα της Ασίας, επτά χώρες της Αμερικανικής ηπείρου, δυο της Ωκεανίας, μιας της Αφρικής, και τέλος της Ρωσίας (Ευρασία). Οι παρατηρήσεις χωρίστηκαν σε χρονικά παράθυρα διάρκειας 6 μηνών χωρίς επικάλυψη. Σε κάθε παράθυρο, κάθε γενικός δείκτης αποτέλεσε μια κορυφή και κάθε ακμή που συνδέει δυο κορυφές χαρακτηρίστηκε από την τιμή του συντελεστή συσχέτισης του Pearson, που υπολογίστηκε μεταξύ των χρονοσειρών των λογαριθμημένων αποδόσεων (logarithmic returns) ως ένα μέτρο ομοιότητας (similarity measure). Μετασχηματίζοντας το συγκεκριμένο μέτρο ομοιότητας σε συνάρτηση απόστασης δημιουργήθηκε μια σειρά από Πλήρη Σταθμισμένα Δίκτυα. Οι τεχνικές που χρησιμοποιήθηκαν για την ανάλυση αυτών των δικτύων στηρίχθηκαν στη δημιουργία και εξέλιξη του Ελαχίστου Δένδρου Ζεύξης (MST), του Επίπεδου Μέγιστα Φιλτραρισμένου Γραφήματος (PMFG), τον υπολογισμό των μέτρων κεντρικότητας (centrality measures), των καθολικών μέτρων (global indices), του συντελεστή ενδοκατηγορικής συσχέτισης (ICC), την εύρεση των κοινοτήτων (community structure), τον εντοπισμό των κλικών (cliques) και τη σύγκριση των Πινάκων Συσχετίσεων που αντιστοιχούν στα δίκτυα που μελετήθηκαν   ενώ τα αποτελέσματα ερμηνεύτηκαν με βάση συγκεκριμένα οικονομικά γεγονότα και σχέσεις μεταξύ των χωρών (γεωγραφική περιοχή, οικονομικές/νομισματικές ενώσεις-συνεργασίες, αναπτυγμένες και αναπτυσσόμενες χώρες) που έλαβαν μέρος κατά τη χρονική αυτή περίοδο. Aristorle University of Thessaloniki 2017-12-08 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11200 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2016 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11852 2021-11-03T10:37:56Z grelit:mast

"181116 2018 eng " dc Εφαρμογή της μεθοδολογίας DPSIR για τη Βιώσιμη Διαχείριση των υδατικών πόρων στη λεκάνη της Μυγδονίας. = Application of the DPSIR methodology for sustainable management of water resources in the Mygdonia Basin. Παπαμιχαήλ, Πολυξένη Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Η συνεχής ποσοτική μείωση και ποιοτική υποβάθμιση των υδατικών πόρων των οικοσυστημάτων, κυρίως λόγω της ανθρώπινης παρέμβασης έχει οδηγήσει τα κράτη μέλη της Ε.Ε. σε μια κοινή πολιτική προσέγγισης και διαχείρισης για την αντιμετώπιση του εν λόγω προβλήματος. Αντικείμενο της συγκεκριμένης μελέτης είναι η παρουσίαση της (ολοκληρωμένης) διαχείρισης της λεκάνης απορροής της Μυγδονίας, στο Νομό Θεσσαλονίκης, με το διαχειριστικό μοντέλο DPSIR. Κατά την ανάπτυξη της μεθοδολογίας μελετώνται οι πέντε δείκτες των οποίων τα αρχικά συνθέτουν ταυτόχρονα και την ονομασία της, DrivingForce (Κατευθυντήριες Δυνάμεις), Pressure (Πιέσεις), State (Υφιστάμενη Κατάσταση), Impact (Επιπτώσεις) και Response (Απόκριση). Στόχος της συγκεκριμένης έρευνας, είναι η αναγνώριση, καταγραφή και ανάλυση όλων των παραμέτρων των πέντε δεικτών, καθώς και η χρήση των Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών (GIS) με απώτερο σκοπό, την πρόταση ουσιαστικών και αποτελεσματικών μέτρων προστασίας, την κατανόηση και προβολή από το ευρύτερο κοινό της περιβαλλοντικής αξίας των Λ.Α. γενικότερα, τη βιώσιμη διαχείρισή υδατικών πόρων της περιοχής, η οποία επηρεάζεται (συνήθως αρνητικά) από τον άνθρωπο και τις δραστηριότητες του. The continuous quantitative reduction and qualitative degradation of water resources of ecosystems, mainly due to human intervention, which has led the EU Member States in a common approach and management policy to address this problem. The subject of this study is the presentation of the (integrated) management of the Mygdonia basin in the Prefecture of Thessaloniki, with the management model DPSIR. During the development of the methodology, the five indices, whose initials make up its name, Driving Force, Pressure, State, Impact, Response, will be analyzed below. The aim of this research is to identify, to record and to analyze all the parameters of the five indicators, as well as the use of the Geographical Information Systems (GIS) for the ultimate purpose, proposing effective and efficient protection measures, understanding and promotion by the wider public of the environmental value of LAs. more generally, the sustainable management of water resources in the area, which is (usually negatively) affected by human activity. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-16 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11852 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2018 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12318 2021-11-03T10:37:56Z grelit:mast

"181231 2018 eng " dc Παρασκευή και χαρακτηρισμός σφαιριδίων ζεολιθικού τόφφου = Production and characterization of zeolitic tuff’s pellets. Συροπούλου, Μαρία Λ. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Ορυκτολογίας - Πετρολογίας - Κοιτασματολογίας Ο ζεολιθικός τόφφος που χρησιμοποιήθηκε  στην παρούσα εργασία περιέχει ζεόλιθο τύπου-HEU (κλινοπτιλόλιθο-ευλανδίτη). Με την μέθοδο εξώθησης/σφαιροποίησης παρασκευάστηκαν σφαιρίδια ζεολιθικού τόφφου και μικροκρυσταλλικής κυτταρίνης. Η μέθοδος εξώθησης/σφαιροποίησης περιλαμβάνει 5 διαδοχικά στάδια: (α) ξηρή ανάμιξη, (β) υγρή κοκκοποίηση, (γ) εξώθηση, (δ) σφαιροποίηση, (ε) ξήρανση των μικροσφαιρών. Πραγματοποιήθηκαν δοκιμές με αναλογία μίγματος 80-20%, 90-10%, 95-5%, 100-0% κ.β ζεολιθικού τόφφου/μικροκρυσταλλικής κυτταρίνης. Η κάθε πειραματική δοκιμή περιλαμβάνει κάποιες παρτίδες με ίδια αναλογία μίγματος αλλά διαφορετικό μέγεθος πλαίσιου εξώθησης ή/και δίσκου σφαιροποίησης. Η παρασκευή σφαιριδίων ήταν επιτυχής σε όλες τις πειραματικές δοκιμές εκτός από την τελευταία με αναλογία 100-0% κ.β ζεολιθικού τόφφου/μικροκρυσταλλικής κυτταρίνης. Η ορυκτολογική σύσταση μελετήθηκε με τη μέθοδο της περιθλασομετρίας ακτίνων-Χ (XRD). Το αρχικό μας υλικό αποτελείται από 89% ζεόλιθο τύπου-HEU, 4% μαρμαρυγίες + αργιλικά ορυκτά, 5% αστρίους και 2% χαλαζία + χριστοβαλίτη. Με τη μέθοδο AMAS προσδιορίστηκε η δεσμευτική ικανότητα του αρχικού ζεολιθικού τόφφου στα 198 meq/100g. Ο ζεολιθικός τόφφος είναι πτωχευμένος ως προς τη μέση σύσταση του ηπειρωτικού φλοιού σε όλα τα κύρια στοιχεία. Τα ιχνοστοιχεία Ba, Sr, Rb, Cs και As είναι τα αφθονότερα του ζεολιθικού τόφφου με περιεκτικότητες 779-115 ppm, περιεκτικότητες 76-19 ppm έδειξαν τα ιχνοστοιχεία Zr, Ce, Pb, Zn, La, Th, Nd και Y, ενώ περιεκτικότητες 7,3-0,38 ppm παρουσιάζουν τα ιχνοστοιχεία U, V, Cr, Sb, Cu, Ni, Sm, Hf, Sc, Be και Lu. Οι περιεκτικότητες των υπόλοιπων ιχνοστοιχείων είναι κάτω του ορίου ανιχνευσιμότητας. Η μελέτη των περιθλασιαγραμμάτων (XRD) των σφαιριδίων που παρασκευάστηκαν, έδειξε ότι δεν υπήρξε καταστροφή των κρυστάλλων του ζεολίθου στα παραγόμενα μίγματα, ενώ είναι σαφής ένας προτιμώμενος προσανατολισμός των κρυστάλλων του ζεολίθου ώς πρός την έδρα (100). Για τον χαρακτηρισμό των σφαιριδίων πραγματοποιήθηκε μορφολογικός χαρακτηρισμός με μέθοδο μισκροσκοπίας (στερεοσκόπιο) σε συνδυασμό κατάλληλου λογισμικού ανάλυσης εικόνας, για λεπτομερέστερη εκτίμηση του σχήματος. Από την στερεοσκοπική μελέτη προκύπτει οτι το μέγεθος των σφαιριδίων επηρεάζεται από την μείωση της  ποσότητας μικροκρυσταλλικής κυτταρίνης στο μίγμα, του απαραίτητου υγρού (νερό) καθώς και απο το μέγεθος του πλαισίου στο στάδιο της εξώθησης και του δίσκου στο στάδιο της σφαιροποιίησης. Ως προς το σχήμα διαπιστώνεται οτι  η τιμή της σφαιρικότητας όλων των δειγμάτων είναι κοντά στην μονάδα, με τα δείγματα με αναλογία 90% ζεολιθικού τόφφου – 10% μικροκρυσταλλικής κυτταρίνης να χαρακτηρίζονται περισσότερο σφαιρικά. Η εκτίμηση της μηχανικής αντοχής των παραγόμενων σφαιριδίων, έγινε με τον προσδιορισμό της ευθρυπτότητας με τη χρήση συσκευής μέτρησης ευθρυπτότητας κόκκων. Η μικρότερη τιμή ευθρυπτότητας παρουσιάστηκε στα σφαιρίδια με αναλογία 90-10% κ.β ζεολιθικό τόφφο/μικροκρυσταλλική κυτταρίνη. Με την μέθοδο αζώτου (ισόθερμη ΒΕΤ) προσδιορίστηκε το πορώδες και η ειδική επιφάνεια κάθε κατηγορίας σφαιρίδια που παρασκευάστηκαν. Σύμφωνα με τις μετρήσεις των ισόθερμων αζώτου, όλα τα δείγματα ανήκουν στην ισόθερμο τύπου IV, η οποία είναι χαρακτηριστική μεσοπορώδων στερεών. Η τιμή της ειδικής επιφάνειας κυμαίνεται στο 10,1-12,7 (m²/g) με μέγιστη τιμή σε δείγμα με αναλογία 90% ζεολιθικό τόφφο -10% μικροκρυσταλλική κυτταρίνη. Το μίγμα 90% κ.β. ζεολιθικό τόφφο και 10% κ.β. μικροκρυσταλλική κυτταρίνη, είναι το ιδανικότερο μίγμα για την παρασκευή σφαιριδίων με αξιοσημείωτα μικρότερη απώλεια υλικού στο στάδιο εξώθησης και καλύτερο σχηματισμό σφαιριδίων με μικρότερη ανομοιομορφία. The zeolite tuff used in this work contains a HEU-type zeolite (clinoptilolite-heulandite). By the extrusion / spheronization method, zeolite and microcrystalline cellulose pellets were prepared. The extrusion / spheronisation process comprises 5 successive steps: (a) dry blending, (b) wet granulation, (c) extrusion, (d) spheronization, (e) drying the microspheres. Four experimental tests were performed with a mixture ratio of 80-20%, 90-10%, 95-5%, 100-0% w / w zeolitic tuff / microcrystalline cellulose. Each experimental test includes some batches with the same blend ratio but a different extrusion size and / or pelletizing disc. Pellets production was successful in all experimental tests except the latter in a ratio of 100-0% w / w zeolitic tuff / microcrystalline cellulose. The mineral composition was studied by X-ray diffractometry (XRD). The original material contains 89% v w/w HEU-type zeolite, 4% w/w mica + clay minerals, 5% w/w feldspars and 2%  w/w quartz + cristobalite. The AMAS method determined the sorption ability of the zeolitic tuff at 198 meq / 100g. The zeolitic tuff is depleted with respect to the average composition of the continental crust in all the main elements. The trace elements Ba, Sr, Rb, Cs and As are the most abundant of zeolitic tuff (779-115 ppm), followed by Zr, Ce, Pb, Zn, La, Th, Nd and Y (76-19 ppm),  and U, V, Cr, Sb, Cu, Ni, Sm, Hf, Sc, Be and Lu (7.3-0.38 ppm). The concentrations of the remaining trace elements are below the detection limit of each element. The study of the X-ray patterns of the pellets showed that there was no destruction of the zeolite crystals during the pellets production, and a preferred orientation of the zeolite crystals according to (100) edge is clear. For the characterization of the pellets, morphological study was initially performed by a stereoscopic method in a combination of suitable image analysis software for a more detailed assessment of the shape. From the stereoscopic study it appears that the size of the pellets is affected by the reduction of the amount of microcrystalline cellulose in the mixture, the necessary liquid (water) as well as the size of the frame in the extrusion stage and the disk in the spheronization stage. With respect to the shape, it is found that the sphericity value of all samples is close to the unit, with the samples of the second experimental test with a ratio of 90% zeolitic tuff - 10% microcrystalline cellulose being characterized more globular. The estimation of the mechanical strength of the produced pellets was done by determining the friability using a grain friability measurement device. The lowest brittleness value was present in the pellets at a ratio of 90-10% w/w of zeolitic tuff / microcrystalline cellulose. By the nitrogen method (BET isotherm), the porosity and specific surface area of each mixture and the starting material were determined. According to the measurements of isothermal nitrogen, all samples belong to the IV isotherm, which is characteristic of mesoporous solids. The specific surface area is 10.1-12.7 (m² / g) with a maximum value observed for the mixture  90% zeolitic tuff-10% w/w microcrystalline cellulose. This mixture ( 90-10% w/w zeolitic tuff - microcrystalline cellulose) is the ideal proportion for pellet preparation with significan Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-16 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12318 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2018 gre Copyright (c) 2019 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12455 2024-04-18T07:43:18Z grelit:mast

"200923 2020 eng " dc Nannofossil biostratigraphy of Argostoli Gulf Quaternary marine sequence (Kefallonia Island, Ionian Sea) = Βιοστρωματογραφία Ναννοαπολιθωμάτων της Τεταρτογενούς θαλάσσιας ακολουθίας του κόλπου του Αργοστολίου (Κεφαλονιά, Ιόνιο Πέλαγος). Fatourou, Eugenia Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Διαπανεπιστημιακό Πόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών στη Παλαιοντολογία-Γεωβιολογία (Aristotle University of Thessaloniki. Interinstitutional Program of Postgraduate Studies in Paleontology- Geobiology). The purpose of this thesis was to study the Quaternary sediments of the Argostoli Gulf of Kefallonia, located on the Ionian Sea in NW Greece. This study was carried out with the help of calcareous nannofossils, which provide information on biostratigraphy, paleogeography and paleoenvironment of the study area. This research was carried out in the framework of the Odysseus Unbound project, in collaboration with the Odysseus Unbound Foundation (OUF), the National Technical University of Athens (NTUA), and the National and Kapodistrian University of Athens (NKUA). This program had as its main goal the proof of the theory that NW Kefalonia and more specifically the Paliki peninsula is the Homeric Ithaca. Samples from three different boreholes from Livadi 1, Livadi 2 and Livadi 4 were used to carry out this work. Originally the sampling was conducted at the School of Mining Engineering, of National Technical University of Athens. The samples were taken from three boreholes, which were mentioned above, and more specifically from the cores 7, 8, 9 and 10 of each borehole. Sampling was conducted steadily every 10 centimeters in each core. Afterwards, the specimens were processed in the laboratory of the Department of Historical Geology and Paleontology of the National and Kapodistrian University of Athens, following the standard micropaleontological methods and techniques. Then, the micropaleontological analysis and taxonomy of the calcareous nannoplankton was carried out under the light microscope (LM) and the scanning electron microscope (SEM). The samples analyzed under the SEM were 83 in total, originated from all three boreholes. Where it was considered necessary we took more samples and the cores were analyzed in high resolution. After the identification and the statistical analysis of the samples, the biozonal indicators were used in order to verify the biostratigraphic age assignment. These biozones give us the relative geological age of the sediments and thus the reconstitution of the past, the absence or presence of biozonal indicators and coccolithophores, in general, is another index that provides us with useful information on paleoenvironment. Η παρούσα διπλωματική εργασία είχε ως στόχο τη μελέτη των Τεταρτογενών ιζημάτων του κόλπου του Αργοστολίου της Κεφαλονιάς, η οποία βρίσκεται στο Ιόνιο πέλαγος στην ΒΔ Ελλάδα. Η μελέτη αυτή πραγματοποιήθηκε με την βοήθεια των ασβεστολιθικών ναννοαπολιθωμάτων, τα οποία δίνουν πληροφορίες για την βιοστρωματογραφία, την παλαιογεωγραφία και το παλαιοπεριβάλλον της περιοχής μελέτης. Η προκείμενη έρευνα έγινε στα πλαίσια του προγράμματος Οδυσσέας Λυόμενος, σε συνεργασία με το Odysseus Unbound Foundation (OUF), το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (ΕΜΠ) και το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθήνών (ΕΚΠΑ). Το συγκεκριμένο πρόγραμμα είχε θέσει ως βασικό και κεντρικό στόχο την απόδειξη της θεωρίας πως η ΒΔ Κεφαλονιά και πιο συγκεκριμένα η χερσόνησος της Παλικής είναι η Ομηρική Ιθάκη. Για την εκπόνηση της εργασίας αυτής, χρησιμοποιήθηκαν δείγματα από τρεις διαφορετικές γεωτρήσεις, από την περιοχή του κόλπου του Λιβαδίου, με ονόματα Livadi 1, Livadi 2 και Livadi 4. Αρχικά το σύνολο των δειγμάτων, συλλέχθηκε από την Σχολή Μεταλλειολόγων Μηχανικών, του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, από τις προαναφερθείσες γεωτρήσεις και πιο συγκεκριμένα από τους πυρήνες 7, 8, 9 και 10 (με κωδικούς Livadi-1.7, Livadi-1.8, Livadi-1.9, Livadi-1.10, Livadi-2.7, Livadi-2.8, Livadi-2.9, Livadi-2.10 και Livadi-4.7, Livadi-4.8, Livadi-4.9, Livadi-4.10). Στην συνέχεια, τα δείγματα δέχθηκαν ειδική επεξεργασία στο εργαστήριο του τομέα Ιστορικής Γεωλογίας και Παλαιοντολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, όπου ακολουθήθηκαν οι γνωστές μικροπαλαιοντολογικές μέθοδοι. Έπειτα, έγινε η συλλογή, η μικροπαλαιοντολογική ανάλυση και η αναγνώριση του ασβεστολιθικού ναννοπλαγκτού με την βοήθεια του πολωτικού (LM) και του ηλεκτρονικού μικροσκοπίου (SEM – scanning electron microscope). Το σύνολο των δειγμάτων που αναλύθηκαν ήταν 83 δείγματα και από τις τρεις γεωτρήσεις. Η λογική που πάρθηκαν ήταν ανά δέκα εκατοστά σε κάθε πυρήνα και στην συνέχεια η μικροπαλαιοντολογική ανάλυση έγινε ανά πέντε συλλεχθέντα δείγματα, όπου κρίθηκε απαραίτητο η μελέτη έγινε πιο λεπτομερής και αναλύθηκαν παραπάνω δείγματα έτσι ώστε να εξαχθούν καλύτερα και πιο εμπεριστατωμένα αποτελέσματα. Τέλος, μετά την αναγνώριση και την στατιστική ανάλυση των δειγμάτων, χρησιμοποιήθηκαν τα ποσοστά των απολιθωμάτων – δεικτών, σύμφωνα με τα οποία πραγματοποιήθηκε η βιοστρωματογραφική ταξινόμηση των δειγμάτων και προσδιορίστηκε η σχετική τους ηλικία, επιτρέποντας την παλαιοπεριβαλλοντική ανασύσταση των μελετηθείσων ακολουθιών. Aristorle University of Thessaloniki 2020-09-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12455 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2020 gre Copyright (c) 2020 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12759 2024-04-18T08:52:49Z grelit:mast

"220126 2022 eng " dc Contribution to the better understanding of physical processes associated with microseismicity = Συμβολή στην κατανόηση των φυσικών διαδικασιών της μικροσεισμικότητας. Sidiropoulou, Anna Stavros Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Γεωφυσικής. On 2013 August 7, an M=5.4 earthquake struck the area near the town of Amfikleia in central Greece and an earthquake sequence was initiated. The mainshock caused severe damage to buildings of the nearby villages. The study area is part of the back arc region of the Hellenic arc and is located between three morphotectonic regions, the Kalidromon mountain, the Lokris basin and the Voiotikos Kifissos basin. The area is seismically active and is characterized by normal faulting and extension. The seismic activity was recorded during a time interval of almost one year from the mainshock and 1080 aftershocks were detected. The seismic sequence is characterized by clustering which is probably attributed to the activation of adjacent fault segments. The spatiotemporal evolution showed an eastward activation pattern of fault segments. Forty-one days after the mainshock the seismicity migrated towards the east and the largest aftershock occurred (M=5.3). The aftershock activity is concentrated into four clusters. The first and the third clusters comprise the mainshock (M=5.4) and the largest aftershock of the sequence (M=5.3), whilst the other two clusters include lower-magnitude aftershocks. Temporal variations in the b-value showed that the occurrence of M ≥ 4.0 aftershocks corresponds to the lowest values of the b parameter. Fault plane solutions for 62 earthquakes with magnitudes M>2.5 were determined using P-wave first motion polarities. The solutions exhibited normal faulting and were used along with the aftershock hypocenters in cross sections. The cross sections were perpendicular to the strike of each cluster and revealed the geometry of each fault segment as well as the depth of the seismogenic layer. The average T-axis orientation is in agreement with the regional sub-horizontal extension. Coulomb stress changes associated with the coseismic slips of the three strongest events (M ≥ 5) of the Amfikleia sequence were calculated. The calculations provide evidence of stress interaction among the fault segments. Στις 7 Αυγούστου 2013 ένας σεισμός μεγέθους Μ=5.4 έπληξε την περιοχή κοντά στην πόλη της Αμφίκλειας, στην Κεντρική Ελλάδα, ξεκινώντας μια σεισμική ακολουθία. Ο κύριος σεισμός προκάλεσε σοβαρές ζημιές στα κτήρια των γειτονικών χωριών. Η περιοχή μελέτης αποτελεί τμήμα της οπισθότοξης περιοχής του Ελληνικού τόξου και τοποθετείται μεταξύ τριών μορφοτεκτονικών περιοχών που είναι το βουνό του Καλλιδρόμου, η λεκάνη της Λοκρίδας καθώς και η λεκάνη του Βοιωτικού Κηφησού. Ακόμη, η περιοχή μελέτης είναι σεισμικά ενεργή και χαρακτηρίζεται από κανονικά ρήγματα καθώς και από καθεστώς εφελκυσμού. Η χρονική διάρκεια καταγραφής της σεισμικής δραστηριότητας ήταν περίπου ένα έτος από την εκδήλωση του κύριου σεισμού. Σε αυτό το χρονικό διάστημα 1080 μετασεισμοί ανιχνεύθηκαν. Η σεισμική ακολουθία χαρακτηρίζεται από συσταδοποίηση η οποία πιθανώς αποδίδεται στην ενεργοποίηση γειτονικών τεμαχών του ρήγματος. Η χωροχρονική εξέλιξη έδειξε ένα μοτίβο ενεργοποίησης των τεμαχών του ρήγματος προς τα ανατολικά. Σαράντα ημέρες μετά τον κύριο σεισμό, η σεισμικότητα μετανάστευσε προς τα ανατολικά και εκδηλώθηκε ο μεγαλύτερος μετασεισμός (Μ = 5.3). Η μετασεισμική δραστηριότητα συσκεντρώνεται σε τέσσερις συστάδες. Η πρώτη και η τρίτη συστάδα περιλαμβάνουν την εκδήλωση του κύριου σεισμού καθώς και του μεγαλύτερου μετασεισμού αντίστοιχα, ενώ οι υπόλοιπες δυο συστάδες περιέχουν μετασεισμούς με μικρότερα μεγέθη. Οι χρονικές διακυμάνσεις στην τιμή της παραμέτρου b έδειξαν πως οι μετασεισμοί με M ≥ 4.0 αντιστοιχούν στις χαμηλότερες τιμές της παραμέτρου αυτής. Με τη χρήση της μεθόδου των πρώτων αποκλίσεων των επιμήκων κυμάτων υπολογίσθηκαν οι μηχανισμοί γένεσης 62 σεισμών με μέγεθος M>2.5. Οι λύσεις των μηχανισμών γένεσης δείχνουν κανονικές διαρρήξεις και χρησιμοποιήθηκαν μαζί με τις εστίες των μετασεισμών σε κατακόρυφες τομές. Οι κατακόρυφες τομές κατασκευάστηκαν κάθετα στην παράταξη της κάθε συστάδας προσδιορίζοντας τη γεωμετρία της κάθε συστάδας καθώς και το βάθος του σεισμογόνου στρώματος. Η μέση διεύθυνση του Τ-άξονα τάσης έρχεται σε συμφωνία με τον σχεδόν οριζόντιας διεύθυνσης εφελκυσμό σε τοπικό επίπεδο. Υπολογίσθηκαν οι μεταβολές των τάσεων Coulomb λόγω των σεισμικών ολισθήσεων των τριών κύριων σεισμών (M ≥ 5) της ακολουθίας της Αμφίκλειας. Οι υπολογισμοί παρέχουν αποδείξεις σχετικά με την αλληλεπίδραση των τάσεων Coulomb μεταξύ των τεμαχών του ρήγματος. Aristorle University of Thessaloniki 2022-01-26 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12759 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2021 gre Copyright (c) 2022 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/13114 2025-03-19T09:30:18Z grelit:mast

"241022 2024 eng " dc Turbidites and mass movements in deep water continental slopes. Current issues and laboratory experiments approach. Vouta, Styliani Iosif Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Διατμηματικού Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών “Έρευνα και Εκμετάλλευση Υδρογονανθράκων". Νο Aristorle University of Thessaloniki 2024-04-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/13114 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2024 gre Copyright (c) 2024 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12004 2022-02-14T08:23:46Z grelit:mast

"220214 2022 eng " dc Σχέσεις θερμοκρασίας και βροχόπτωσης στη Δυτική Ελλάδα. Κολιού, Αγγελική Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. In this study a climatic analysis of two basic meteorological parameters in monthly and annual basis was conducted. These parameters were the air temperature and the rainfall and the geographical domain of the study was the Western Greece. Data of these parameters were collected from 7 meteorological stations and analyzed for each of the stations separately as well as for their common time-period. In the first chapter some basic characteristics of the study area, such as the climate and the anaglyph, are presented. In this chapter is emphasized also, the crucial role of the Pindos mountain range in the climate of the Western Greece. In the second chapter the data series of the selected parameters are analyzed, while in the next two chapters the general tendencies of these two parameters in time as well as the possibility of their correlation are presented. More specifically, from the relative frequencies of sums of rainfall are presented the percentages of the one that correspond in the hot and cold part of the relative distributions. In the same chapters (third and fourth respectively), the correlation analysis of the air temperature and rainfall is revealing the main precipitation process (Bergeron-Findeisen or warm-rain process). In the fifth chapter, the quantitative rainfall fluctuations in time are presented in an effort to analyze deeper and in detail this specific parameter. Part of this analysis is considered the annual and monthly variations of the amount of rainfall in relation with the number of the days that these amounts observed. In the next chapter (sixth) scatter plots are used in order to locate the years with extreme values in the air temperature and rainfall. These diagrams are made to characterize the warm (or cold) and moist (dry) years and months respectively (or any combination of them), according to their extreme values Three rainfall indices are calculated in the seventh chapter. These indices are named as extreme intensity of the rainfall, frequency of the extreme rainfall events and extreme rainfall amount. Finally in the two last chapters, an extensive analysis of the examined parameters is conducted for the whole area of the western Greece (not for every meteorological station separately), while the conclusions of all the analyses that were made, are also presented. Στην παρούσα μελέτη πραγματοποιήθηκε κλιματική ανάλυση δυο βασικών παραμέτρων, της θερμοκρασίας του αέρα και της βροχόπτωσης, σε ετήσια και μηνιαία βάση, αντίστοιχα. Η περιοχή ενδιαφέροντος είναι η ευρύτερη περιοχή της Δυτικής Ελλάδας. Η ανάλυση των παραμέτρων αυτών έγινε για επτά (7) μετεωρολογικούς σταθμούς ξεχωριστά αλλά και μαζί για την κοινή τους περίοδο. Ουσιαστικά γίνεται μια προσπάθεια για να επιτευχθεί ένας τρόπος σύνδεσης μεταξύ των δυο παραμέτρων που εξετάζονται, έτσι ώστε μια ικανοποιητική γνώση για το ένα στοιχείο να μπορεί να δώσει μια παρόμοια δυνατότητα και για το άλλο. Στο πρώτο κεφάλαιο παρουσιάζονται κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της υπό μελέτη περιοχής, όπως το κλίμα και η τοπογραφία αυτής. Τονίζεται ο καθοριστικός ρόλος που παίζει η οροσειρά της Πίνδου στην εξέλιξη και διαμόρφωση του κλίματος για τη συγκεκριμένη περιοχή. Στο δεύτερο κεφάλαιο γίνεται αναφορά στην ανάλυση και επεξεργασία των δεδομένων που χρησιμοποιήθηκαν και για τις δυο μετεωρολογικές παραμέτρους. Στο τρίτο και τέταρτο κεφάλαιο, αναλύονται οι γενικές τάσεις μεταβολής των παραμέτρων αυτών ως προς το χρόνο καθώς και ο εντοπισμός ενός πιθανού τρόπου συσχέτισης μεταξύ τους. Από τις σχετικές συχνότητες των ποσών βροχόπτωσης παρουσιάζονται τα ποσοστά αυτής που αντιστοιχούν στο θερμό και ψυχρό τμήμα της κατανομής. Κατά τη διαδικασία ανάλυσης της συσχέτισης των δύο αυτών παραμέτρων αναδεικνύεται επίσης ότι, η βασική διαδικασία έναρξης σχηματισμού της βροχόπτωσης είναι η διαδικασία σύγκρουσης και συνένωσης των νεφοσταγονιδίων (collision and  coalescence process). Η κατά Bergeron-Findeisen συνεισφέρει αλλά όχι ως αρχική διαδικασία βροχόπτωσης. Στο πέμπτο κεφάλαιο παρουσιάζεται η ποσοτική διακύμανση της βροχόπτωσης ως προς το χρόνο, προκειμένου να διαπιστωθεί μια όσο το δυνατόν πιο αντικειμενική Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-14 10:23:46 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12004 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2008 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11581 2018-11-16T08:32:10Z grelit:mast

"181105 2018 eng " dc Βελτιστοποίηση του δείκτη Drastic για την εκτίμηση της τρωτόττηας στην εξωτερική ρύπανση με στατιστικές μεθόδους: εφαρμογή στον υδροφορέα της λεκάνης της Φλώρινας Μανδράλη, Πασχαλιά Δ. Αρστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Στην παρούσα εργασία διερευνήθηκε και επικαιροποιήθηκε το υδρογεωλογικό και υδροχημικό καθεστώς του αλλουβιακού υδροφορέα της λεκάνης της Φλώρινας. Επιπρόσθετα τροποποιήθηκε ο δείκτης DRASTIC για την εκτίμηση της τρωτότητας και τη διακινδύνευση του αλλουβιακού υδροφορέα στην εξωτερική ρύπανση. Η περιοχή έρευνας  βρίσκεται στο βορειοδυτικό άκρο της Ελλάδας, ανήκει γεωλογικά στην πελαγονική ζώνη και μορφολογικά περικλείεται από τρεις ορεινούς όγκους. Για τον σκοπό της εργασίας μετρήθηκε η στάθμη του υπόγειου νερού σε 59 γεωτρήσεις για δύο περιόδους (υγρή και ξηρή περίοδος 2016) και συλλέχθηκαν δείγματα νερού από 29 γεωτρήσεις. Σε αυτά πραγματοποιήθηκαν χημικές αναλύσεις των κύριων ιόντων. Παρατηρήθηκαν αυξημένες τιμές στην περιεκτικότητα των νιτρικών NO3- (έως 68 mg/L) και θειϊκών ιόντων SO42- (έως 1020 mg/L), ως αποτέλεσμα της χρήσης λιπασμάτων στην περιοχή. Από την στατιστική επεξεργασία των αποτελεσμάτων των χημικών αναλύσεων με το πρόγραμμα AquaChem ορίσθηκε ο υδροχημικός τύπος του νερού ως ασβεστούχος οξυανθρακικός. Δείκτες ποιότητας νερού χρησιμοποιήθηκαν ως μέτρο της ποιοτικής του κατάστασης και τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το υπόγειο νερό είναι από αρκετά καλό έως μέτριο για άρδευση. Από την εκτίμηση της τρωτότητας με χρήση της μεθόδου Typical DRASTIC βρέθηκε υψηλή τρωτότητα στο νοτιοδυτικό και βορειοδυτικό άκρο της περιοχής όμως δεν παρουσιάζεται συσχέτιση με τα νιτρικά ιόντα. Κατά την βελτιστοποίηση του δείκτη DRASTIC λήφθηκαν υπόψη τόσο η συγκέντρωση των νιτρικών ιόντων όσο και οι χρήσεις γης και προέκυψαν οι δείκτες DRASTIC-N και DRASTIC-LN. Υψηλή τρωτότητα μέσω της DRASTIC-N εκδηλώνεται νοτιοδυτικά και βορειοδυτικά της λεκάνης ενώ χαμηλότερη κεντρικά και βορειοανατολικά. Παρουσιάζει όμως και αυτή πολλή μικρή συσχέτιση με τα νιτρικά ιόντα. Η DRASTIC-LN εκφράζει την διακινδύνευση και συνδυάζει την DRASTIC-N με τις χρήσεις γης. Ο συντελεστής συσχέτισης με τα νιτρικά ιόντα εδώ δίνει θετική συσχέτιση. Αυξημένες τιμές διακινδύνευσης εμφανίζονται στο κεντρικό τμήμα και νοτιοανατολικά της λεκάνης καθώς ανάλογα με την καλλιέργεια χρησιμοποιούνται και αντίστοιχες ποσότητες λιπασμάτων. Συμπερασματικά σε εφαρμογές της DRASTIC σε αλλουβιακούς υδροφορείς θα ήταν χρήσιμο να συνδυάζονται και οι χρήσεις γης για πιο αξιόπιστα αποτελέσματα. In this paper is presented the hydrogeological and hydrochemicalhydrochemical regime in the alluvial aquifer of Florina basin, as well as the optimization of the DRASTIC indexto estimate groundwater vulnerability and pollution risk to external pollution.The study area covers an area of XX and located in northern Greece. It belongs to the pelagonal zone and is surrounded by three mountains. The climate is characterized as continental. Groundwater level measurements were performed in 59 boreholes for two periods (wet and dry periods of 2016). Furthermore, 29 groundwater samples were collected and analyzed for the main ions. Increased concentrations of  NO3- (up to 68 mg / L) and SO42- (up to 1020 mg / L) were observed as a result of the overuse of fertilizers in the area. The dominant water type is Ca-HCO3. Water quality indices were used to determine the quality status of groundwater and the results have shown that groundwater is good enough for irrigation. From the estimation of vulnerability using the typical DRASTIC method, high vulnerability characterizes the southwestern and northwestern parts of the area, however, there is no correlation with nitrate concentrations. The original DRASTIC index was modified based on nitrate concentration and land uses and hence DRASTIC-N and DRASTIC-LN were created. According to DRASTIC-N high vulnerability is located in the southwest and northwest parts of the basin, while low vulnerability areas are located in the center and northeast part of the study area. DRASTIC-N has low correlation with nitrate ions. DRASTIC-LN was used for the assessment of groundwater pollution risk. The correlation coefficient with nitrate ions is positive in this case. High risk is observed in the central and southeast part of the basin. Corresponding amounts of fertilizer are used depending on the crop. To conclude, the modified vulnerability and pollution risk map of the alluvial aquifer can be used from stakeholders in order to prevent groundwater quality deterioration. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-05 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11581 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2017 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11366 2018-11-16T08:31:56Z grelit:mast

"161231 2016 eng " dc Οι διατομίτες της Λήμνου και οι περιβαλλοντικές τους εφαρμογές Στεφάνου, Ευάγγελος Χ. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας Οι διατομίτες της Παρανησιάς Λήμνου μελετήθηκαν με την μέθοδο περιθλασιμετρίας ακτίνων X (XRD) για την ορυκτολογική τους σύσταση, την μέθοδο ηλεκτρονικής μικροσκοπίας σάρωσης (SEM) για την μορφολογία τους και με την χρήση πολωτικού μικροσκοπίου για την πετρογραφία τους. Κατασκευάστηκαν σφαιρίδια ελαφροβαρών υλικών (LWAS : Lightweight Aggregates), χρησιμοποιώντας διατομίτη ως πρότυπο υλικό και ελαιοπυρήνα ως καύσιμη ύλη. Τα ελαφροβαρή υλικά (LWAS) αναλύθηκαν ως προς την ορυκτολογική τους σύσταση και μετρήθηκαν ως προς τα φυσικομηχανικά χαρακτηριστικά τους (φαινόμενο βάρος, θλιπτική αντοχή και πορώδες) πριν και μετά την όπτηση. Ορυκτολογικά, οι διατομίτες αποτελούνται από οπάλιο, χαλαζία, τριδυμίτη, χριστοβαλίτη, αργιλικά ορυκτά, μοσχοβίτη, καλιούχο άστριο, πλαγιόκλαστα, γύψο και άμορφα υλικά. Τα ελαφροβαρή υλικά (LWAS) αποτελούνται από οπάλιο, χαλαζία, τριδυμίτη, χριστοβαλίτη, καλιούχο άστριο, πλαγιόκλαστα, αργιλικά ορυκτά, μοσχοβίτη, άμορφα υλικά και σε υψηλότερες θερμοκρασίες σχηματίστηκε μουλίτης. Το φαινόμενο βάρος και η θλιπτική αντοχή των ελαφροβαρών υλικών αυξάνονται με την αύξηση διατομιτικού υλικού και τη θερμοκρασία, ενώ το πορώδες μειώνεται. Τα παραπάνω ελαφροβαρή διατομιτικά υλικά (LWAS) είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθούν ως βοηθητικά φίλτρα διήθησης, θερμομονωτικά, ηχομονωτικά και πληρωτικά υλικά, καθώς και στην παραγωγή σκυροδέματος. Paranisia diatomites of Limnos have been studied by X-Ray Diffraction (XRD) for their mineralogical composition, by Scanning Electron Microscope (SEM) for their morphology and by polarized microscope for their petrography. Lightweight aggregate (LWAS)  pellets have been produced by using diatomite as standard material and crude olive cake as combustible material. The lightweight aggregates (LWAS) have been analyzed for their mineralogical composition and have been measured for their physicomechanical characteristics (bulk density, compressive strength and porosity) before and after calcining. Mineralogically, the diatomites are composed of opal, quartz, tridymite, cristobalite, clay-minerals, muscovite, K-feldspar, plagioclace, gypsum and amorphous  materials. The lightweight aggregates (LWAS) are composed of opal, quartz, tridymite, cristobalite, K- feldspar, plagioclasts, clay-minerals, muscovite, amorphous materials and in higher temperatures mullite has been formed. The bulk density and  compressive strength of lightweight aggregates (LWAS) are increasing with increasing diatomite material and temperature, while porosity is decreasing. The forenamed diatomite lightweight aggregates (LWAS) can be used as filter aids, thermal and sound  insulators, fillers and in cement production. Aristorle University of Thessaloniki 2017-12-08 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11366 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2016 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11931 2022-02-03T09:39:22Z grelit:mast

"220203 2022 eng " dc Μεταβολές της στατικής τάσης με τη χρήση μοντέλων διάρρηξης ισχυρών σεισμών του ελληνικού χώρου. Γιαννακοπούλου, Ελένη Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.Τμήμα Γεωλογίας. . Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-03 11:39:22 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11931 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2005 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12367 2022-01-10T08:03:37Z grelit:mast

"190912 2019 eng " dc Η σεισμική ακολουθία της Λέσβου 2017: μελέτη σεισμικότητας, σεισμικής επικινδυνότητας και προσομοίωση της ισχυρής σεισμικής κίνησης = The 2017 Lesvos earthquake sequence: strong ground motion simulation, seismicity and seismic hazard assessment. Βάβλας, Νικόλαος Α. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Γεωφυσικής. Η παρούσα διατριβή διαπραγματεύεται τρία διαφορετικά θέματα, τη σεισμικότητα, τη σεισμική επικινδυνότητα και την προσομοίωση της ισχυρής σεισμικής κίνησης, για το νησί της Λέσβου. Στο πρώτο και εισαγωγικό κεφάλαιο αναφέρονται κάποια στοιχεία σχετικά με τη γεωλογία, την τεκτονική, τους ιστορικούς σεισμούς, καθώς και για την σεισμική ακολουθία του Ιουνίου 2017. Στο 2ο Κεφάλαιο γίνεται λόγος για ορισμένα θεωρητικά στοιχεία αναφορικά με τη χρονικά ανεξάρτητη σεισμικότητα, τα οποία στη συνέχεια εφαρμόζονται σε δύο ξεχωριστούς καταλόγους που εκτείνονται χρονικά στα διαστήματα 1995-2017 και 1911-2016. Στο 3ο Κεφάλαιο πραγματοποιείται αναλυτική περιγραφή της πιθανολογικής μεθόδου εκτίμησης της σεισμικής επικινδυνότητας και γίνεται εφαρμογή αυτής για την περιοχή της Λέσβου, με την προσέγγιση του λογικού δένδρου. Στο 4ο Κεφάλαιο γίνεται προσομοίωση της ισχυρής σεισμικής κίνησης για το σεισμό της 12ης Ιουνίου 2017 με τη στοχαστική μέθοδο, αρχικά αναδρομικά σε ήδη υπάρχουσες καταγραφές, και στη συνέχεια στην τοποθεσία της Βρίσας, η οποία είχε πληγεί περισσότερο από το σεισμό, με μέγεθος ροπής Mw=6.3. Επίσης, αναφέρονται οι βασικές θεωρητικές έννοιές της μεθόδου. Στο 5ο και τελευταίο κεφάλαιο σχολιάζονται τα αποτελέσματα της εργασίας και αναφέρονται τα συμπεράσματα που μπορούν να εξαχθούν από αυτά. The current thesis concerns three different aspects of seismology, seismicity, seismic hazard assessment and strong ground motion simulation for the island of Lesvos. In the first and introductory chapter the island’s geology, tectonics, historical earthquakes and the seismic sequence of June 2017 are discussed. In Chapter 2 some theoretical concepts regarding time independent seismicity are mentioned, which are later applied into two separate catalogs which extend over the time intervals 1995-2017 and 1911-2016. Chapter 3 deals with probabilistic seismic hazard assessment. The method’s basic principles are described in detail, and then the method is applied for the island of Lesvos using the logic tree approach .Finally, chapter 4 deals with strong ground motion simulation, initially retrospectively using existing records, and then for the location of Vrisa, which was hit the hardest by the Mw=6.3 earthquake. The basic theoretical concepts of the method are also mentioned. The fifth and final chapter discusses the results of this work and outlines the conclusions that can be drawn from them. Aristorle University of Thessaloniki 2019-05-29 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12367 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2019 gre Copyright (c) 2019 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12520 2024-04-18T07:43:18Z grelit:mast

"200923 2020 eng " dc Olimpi mud volcanoes sedimentary records (Hellenic arc): geochemical and micropaleontological characterization = Ιζηματολογική καταγραφή του πεδίου λασποηφαιστείων Olimpi (Ελληνικό Τόξο): γεωχημικός και μικροπαλαιοντολογικός χαρακτηρισμός. Anastasios, Nikitas P. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Διαπανεπιστημιακό Πόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών στη Παλαιοντολογία-Γεωβιολογία (Aristotle University of Thessaloniki. Interinstitutional Program of Postgraduate Studies in Paleontology- Geobiology). This master thesis produces scientific information concerning the mud breccia extruded from five (5) mud volcanoes of the Olimpi MV field (Mediterranean Ridge). In total, 42 samples (14 mud breccia matrix and 28 clasts samples) were retrieved and studied. Routine micropaleontological (calcareous nannoplankton) analysis has been performed in order to determine the possible age of the deep-seated source strata. In addition, for the first time, the total organic carbon and thermal maturity of samples recovered from deep (sub-salt) layers of the Mediterranean Ridge were determined through organic geochemical study (Rock-Eval pyrolysis) and an attempt to evaluate the oil and gas potential of the sediments has been made. It is concluded that: (1) mudstone/shale clasts of different stratigraphic position were found and attributed to biozones NN7, NN6, NN5, NN4 and NP24, (2) some samples showed a heavy mixing of Miocene and Oligocene nannofossils while others appeared to be barren of nannofossils and consequently could not be dated, (3) samples appeared to be both organic rich (TOC>0.5) and poor (TOC<0.5), mostly comprised of Type III kerogen which is considered immature – nearly mature, with respect to gas and/or oil generation and poor to fair generative potential and (4) a single mudstone clast attributed to NN7 showed a completely different micropaleontological and geochemical image and is considered as of sapropelic origin. The above information seems to confirm and add more information in the S-SW orogen migration theory. Η παρούσα Μεταπτυχιακή Διατριβή Ειδίκευσης (ΜΔΕ) παρουσιάζει επιστημονικές πληροφορίες σχετικά με τα ιζήματα τύπου "mud breccia" τα οποία αποτίθενται στον πυθμένα της θάλασσας από πέντε (5) δομές λασποηφαιστείων του πεδίου Olimpi (Μεσογειακή Ράχη). Συνολικά, 42 δείγματα (14 δείγματα λασπώδους ιστού "matrix" και 28 δείγματα συμπαγοποιημένου ιζήματος "clasts") ανακτήθηκαν και μελετήθηκαν. Πραγματοποιήθηκε μικροπαλαιοντολογική ανάλυση του περιεχομένου σε ασβεστολιθικό ναννοπλαγκτόν με σκοπό την χρονολόγηση των βαθιά θαμμένων στρωμάτων από όπου προέρχονται τα ιζήματα. Επίσης, για πρώτη φορά πραγματοποιήθηκε μέτρηση του ολικού οργανικού άνθρακα και της θερμικής ωριμότητας από δείγματα των βαθιά θαμμένων (υποκείμενα των εβαποριτών) στρωμάτων της Μεσογειακής Ράχης μέσω οργανικής γεωχημικής μελέτης (Rock-Eval pyrolysis) και πραγματοποιήθηκε αξιολόγηση του πετρελαϊκού δυναμικού τους. Συμπερασματικά: (1) καθορίστηκαν πηλολιθικοί/σχιστοπηλολιθικοί κλάστες διαφορετικής στρωματογραφικής προέλευσης, οι οποίοι αντιστοιχούν στις βιοζώνες ΝΝ7, ΝΝ6, ΝΝ5, ΝΝ4 και ΝP24, (2) σε μερικά δείγματα παρουσιάζεται εικόνα έντονης μίξης ναννοαπολιθωμάτων του Μειοκάινου και Ολιγοκαίνου ενώ άλλα δείγματα δεν περιείχαν καθόλου ναννοαπολιθώματα και συνεπώς ήταν αδύνατη η χρονολόγησή τους, (3) καθορίστηκαν δείγματα πλούσια (TOC>0.5) και φτωχά (TOC<0.5) σε οργανικό υλικό, αποτελούμενα από κηρογόνο Τύπου ΙΙΙ, θερμικά ανώριμα εως οριακά ώριμα, ικανά για την παραγωγή φυσικού αερίου ή/και πετρελαίου και μικρή έως ικανοποιητική παραγωγική ικανότητα και (4) καθορίστηκε ένας πηλολιθικός κλάστης, βιοζώνης ΝΝ7, με εντελώς διαφορετική μικροπαλαιοντολογική και γεωχημική εικόνα, ο οποίος και θεωρήθηκε σαπροπηλικής προέλευσης. Οι παραπάνω πληροφορίες επιβεβαιώνουν προηγούμενες και προσθέτουν επιπλέον πληροφορίες στην Ν-ΝΔ μετανάστευση του (Ελληνικού) ορογενούς. Aristorle University of Thessaloniki 2020-09-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12520 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2020 gre Copyright (c) 2020 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12841 2024-04-18T07:42:19Z grelit:mast

"230124 2023 eng " dc Deep Water Drilling (αγγλική περίληψη) = Γεωτρήσεις σε βαθιές θάλασσες. Touskas, Angelos Dimitrios Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Διατμηματικού Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών “Έρευνα και Εκμετάλλευση Υδρογονανθράκων". The purpose of this thesis is to examine and present the technical challenges and solutions in drilling for exploration and production of hydrocarbons, in offshore environments under the presence of high sea water column. Additionally, we will try to give an answer whether and when it is economically and technically feasible to undertake such operations. The research was based on existing bibliography, articles and papers. Two major categories of deepwater problems are considered. The first category is associated with the deepwater drilling facilities: platforms, drill ships, floating drilling, production, storage and offloading units (FDPSOs), and the subsea systems. The other category encompasses the challenges associated with operations, like: station keeping, drilling risers, subsea BOPs and wellheads, drilling operations (narrow drilling window, well control, drilling fluids, casing & cementing), as well as other technical challenges (high-pressure/high-temperature wells, salt drilling, remotely operated vehicles). Solutions to these problems adopted by the oil industry are also presented Σκοπός αυτής της διατριβής είναι να εξετάσει και να παρουσιάσει τις τεχνικές προκλήσεις και λύσεις στις γεωτρήσεις για έρευνα και παραγωγή υδρογονανθράκων, σε θαλάσσια περιβάλλοντα με μεγάλο βάθος θάλασσας. Επιπλέον, θα προσπαθήσουμε να δώσουμε μια απάντηση αν είναι τεχνικά και οικονομικά δυνατό να γίνουν τέτοιες επιχειρήσεις. Η έρευνα βασίστηκε σε υπάρχουσα βιβλιογραφία, άρθρα και δημοσιεύσεις. Δύο κύριες κατηγορίες προβλημάτων στις βαθιές θάλασσες υπάρχουν. Η πρώτη σχετίζεται με τις εγκαταστάσεις/υποδομές : πλατφόρμες, γεωτρητικά πλοία, μονάδες γεώτρησης, παραγωγής, αποθήκευσης και μεταφόρτωσης (FDPSO) και τέλος τα επιπυθμένια συστήματα. Ή άλλη κατηγορία αφορά τις προκλήσεις σχετικές με την επιχείρηση αυτή καθαυτή, όπως: σταθεροποίηση της πλατφόρμας, γεωτριτικά risers, επιπυθμένιο BOP και κεφαλή γεώτρησης, διαδικασία γεώτρησης (στενό γεωτρητικό παράθυρο, έλεγχος γεώτρησης, γεωτρητικός πολφός, casing και τσιμέντωση), όπως και άλλες τεχνικές προκλήσεις (υψηλές πιέσεις και θερμοκρασίες, γεώτρηση σε ζώνες άλατος κτλ). Οι λύσεις στα παραπάνω προβλήματα παρουσιάζονται στην παρούσα διατριβή. Aristorle University of Thessaloniki 2022-03-10 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12841 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2022 gre Copyright (c) 2023 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11483 2018-11-16T08:32:10Z grelit:mast

"181105 2018 eng " dc Conditional entropy retrieval based model in patient-carer scenarios and attitude change: potential uses with affective assistant chatbots Pavlidou, Meropi Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Μαθηματικών Assistant Robots can be an efficient and low-cost solution to Patient-Care. One important aspect of Assistant Bots is succesful as well as Socially Intelligent Communication with the Patient. A new Conditional Entropy Retrieval Based model is proposed and also an Attitude Modeling based on Popitz Powers. The Conditional Entropy Model and the Attitude Model are combined in order to record Attitude Changes in Dialogue Interactions between Patients and Doctors. keywords: Retrieval-Based Model, Conditional Entropy, Assistant Chat-bot, Attitude Change, Popitz Powers Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-05 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11483 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2017 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11191 2018-11-16T08:31:56Z grelit:mast

"161231 2016 eng " dc Το άγχος για τα μαθηματικά στους φοιτητές των εφαρμοσμένων επιστημονικών κλάδων Δημητριάδου, Αφροδίτη Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Μαθηματικών.Διατμηματικό Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών Πολυπλοκα Συστήματα και Δίκτυα Η εργασία αυτή έχει ως στόχο να μελετήσει την προσαρμογή και τα ψυχομετρικά χαρακτηριστικά του ερωτηματολογίου «Κλίμακα Άγχους για τα Μαθηματικά 2015/ΚΑΜ-2015» σε μελλοντικούς γεωπόνους στην Ελλάδα. Ειδικότερα, μελετήθηκαν οι ψυχομετρικές ιδιότητες του παραπάνω ερωτηματολογίου, η σχέση του άγχους για τα Μαθηματικά με δημογραφικά χαρακτηριστικά των συμμετεχόντων αλλά και με τη μαθηματική ικανότητα που απαιτείται για την παρακολούθηση ενός εισαγωγικού μαθήματος Μαθηματικών. Τα ευρήματα έδειξαν ικανοποιητική ότι εσωτερική το  αυτοσχέδιο συνέπεια, αυτό καθώς ερωτηματολόγιο και εγκυρότητα παρουσιάζει εννοιολογικής κατασκευής. Επιπλέον, η προηγούμενη εμπειρία στα Μαθηματικά και οι στάσεις απέναντι τους βρέθηκε ότι συνδέονται αρνητικά με το άγχος. Τέλος, χαμηλές επιδόσεις στο μάθημα φαίνεται να συνδέονται με υψηλότερα επίπεδα άγχους. Συμπερασματικά, η κλίμακα ΚΑΜ – 2015 μπορεί να αποτελέσει ένα χρήσιμο εργαλείο σε ερευνητικό επίπεδο για τη διερεύνηση του άγχους για τα Μαθηματικά στα διάφορα τμήματα θετικών επιστημών. This study aims to investigate the psychometric characteristics of the “Mathematical Anxiety Scale 2015 / ΜΑS-2015” in agronomy students in Greece. Specifically, we studied the psychometric properties of MAS, the relationship between statistics anxiety and demographic characteristics of the participants, mathematical ability required to follow an introductory mathematics course and attitudes towards them. The findings showed that this scale has satisfactory internal consistency and construct validity. In addition, previous experience in mathematics, mathematical ability and attitudes towards themwere found to be negatively associated with anxiety. Finally, poor performance in mathematics course appears to be associated with higher levels of anxiety. In conclusion, MAS scale can be a useful research tool to investigate students’ mathematics anxiety inuniversity departments who are related with Mathematics. Aristorle University of Thessaloniki 2017-12-08 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11191 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2016 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11842 2022-02-02T09:02:09Z grelit:mast

"220202 2022 eng " dc Καταπτώσεις βράχων ανάλυση μηχανησμών κίνησης – αξιολόγηση παραμέτρων – μέτρα προστασίας: η περίπτωση του Δρυμώνα στο νησί της Λευκάδας. Βογιατζής, Δημήτριος Ν. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλόνικης. Τμήμα Γεωλογίας. Στόχος της εργασίας αυτής, είναι η ανάλυση των μηχανισμών κίνησης, η αξιολόγηση των παραμέτρων των καταπτώσεων βράχων, η περιγραφή των εφαρμοσμένων μέτρων προστασίας, κυρίως στα έργα οδοποιίας και ο υπολογισμός μέτρων για την προστασία του χωριού Δρυμώνα στο νησί της Λευκάδας από καταπτώσεις βράχων που εκδηλώθηκαν κατά το σεισμό της 14/8/2003. Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-02 11:02:09 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11842 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2004 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12105 2018-12-04T11:16:30Z grelit:mast

"181115 2018 eng " dc Μελέτη του κρανίου ενός Varanidae από το Μειόκαινο της Σάμου και ανασκόπηση της οικογένειας στον ελληνικό χώρο Μπαρμπαρούση, Ιωάννα Σ. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Σκοπός της παρούσας διατριβής ειδίκευσης είναι η μελέτη του εμπρόσθιου τμήματος ενός κρανίου του γένους Varanus, το οποίο βρέθηκε σε απολιθωματοφόρο θέση ηλικίας Μέσου Τουρολίου (περίπου 7.3 Ma) στη λεκάνη των Μυτηλινιών της Σάμου. Το δείγμα αποτελείται κυρίως από το άνω προγναθικό και τα άνω γναθικά οστά, ενώ διατηρούνται και κάποια δόντια στη φυσική τους θέση. Το μελετώμενο δείγμα συγκρίθηκε με φωτογραφικό υλικό του ολότυπου του αμφισβητούμενου για την εγκυρότητά του Varanus marathonensis από το Άνω Μειόκαινο του Πικερμίου, δείγματα από απολιθωματοφόρες θέσεις του Μέσου και Άνω Μειοκαίνου της Ισπανίας και αρτίγονα είδη. Η μελέτη του απολιθωμένου υλικού κατέληξε στο συμπέρασμα ότι όλα ανήκουν στο πλέον έγκυρο ευρωπαϊκό είδος Varanus marathonensis, με δύο νέα προτεινόμενα διαγνωστικά χαρακτηριστικά τα οποία είναι: η προς το εσωτερικό επεκτεινόμενη ελασματοειδής επιφάνεια (mefp) στο ραχιαίο τμήμα της προσωπικής απόφυσης και η παρουσία της εγκάρσιας αύλακας (las) στο άνω γναθικό οστό, τα οποία δεν έχουν περιγραφεί ποτέ μέχρι τώρα για κανένα άλλο αρτίγονο και απολιθωμένο είδος. The purpose of the present master thesis is the study of the anterior part of a Varanus skull which was found in the Middle Turolian (around 7.3 Ma) fossiliferous site in the Mitilinii Basin of Samos island (eastern Aegean Sea, Greece).  The specimen consists mainly of the premaxilla, maxillae and some teeth in situ. The studied specimen has been compared with the holotype of the extinct species of uncertain validity Varanus marathonensis (Pikermi, Greece), fossil specimens from the Middle and Upper Miocene of Spain and extant species.  The  study suggests that all the available fossil material belongs to the same, thus valid species Varanus marathonensis with two new diagnostic features: the medial expansion of the facial process and the presence of the lateral sulcus in the maxilla bone, features that have never beεn described for any extant or fossil species. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-15 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12105 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2015 gre Copyright (c) 2018 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12440 2022-01-10T08:03:37Z grelit:mast

"200207 2020 eng " dc Μελέτη αλληλεπιδράσεων διαφορετικών συστημάτων του ανθρώπινου ργανισμού μέσω θεωρίας γράφων κατά τη διάρκεια του ύπνου σε πρωτόκολλο φαρμακευτικής διακοπής καπνίσματος = Estimating the interactions of network physiology components during sleep through contemporary mathematical tools: The pharmacological smoking cessation intervention of the SmokeFreeBrain project. Παπακυριάκου, Σωτηρία Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Διατμηματικό πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών στα Πολύπλοκα Συστήματα και Δίκτυα (Inter-Faculty Master Program on Complex Systems and NetworksInter-Faculty Master Program on Complex Systems and Networks). Η παρούσα εργασία στοχεύει στην αξιολόγηση της ποιότητας του ύπνου, πριν και μετά τη διακοπή του καπνίσματος με τη βοήθεια κατάλληλης φαρμακευτικής αγωγής, μέσω της ποσοτικοποίησης των αλληλεπιδράσεων της εγκεφαλικής με την καρδιακή, οφθαλμική και μυϊκή δραστηριότητα κατά τη διάρκεια του ύπνου. Στην εργασία περιγράφονται διάφορες διαταραχές του ύπνου και της αναπνοής στον ύπνο καθώς και οι επιπτώσεις του καπνίσματος σε αυτές και γενικότερα στον οργανισμό του ανθρώπου. Επιπλέον αναλύονται η διεργασία και τα στάδια του ύπνου, τα βιολογικά σήματα τα οποία συλλέχθηκαν μέσω πολυκαναλικών καταγραφών κατά τη διάρκεια του ύπνου καθώς επίσης και τα χαρακτηριστικά που εξήχθησαν από κάθε καταγραφή. Τέλος περιγράφεται η πειραματική διαδικασία και τα αποτελέσματα που προέκυψαν από αυτή. Λέξεις-κλειδιά: Ύπνος, Κάπνισμα, SmokeFreeBrain, Βιολογικά σήματα, Θεωρία γράφων The present study aims at evaluating the quality of sleep, before and after smoking cessation with suitable medicinal treatment, by quantifying the various interactions of the cerebral with the cardiac, ocular and muscular activity during sleep. In this project, multiple sleep disorders and breathing disorders related to sleep are described, as well as, the effect of smoking on them and on the human physiology in general. Furthermore, the function and stages of sleep are analyzed, along with the biological signals that were gathered by polysomnographic recordings during sleep and the characteristics that were extracted from each measurement. Finally, the experimental procedure and the results are outlined. Key-words: Sleep, Smoking, SmokeFreeBrain, Biological signs, Graph theory. Aristorle University of Thessaloniki 2019-05-29 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12440 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2019 gre Copyright (c) 2020 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12689 2024-04-18T08:52:49Z grelit:mast

"220126 2022 eng " dc Laterally Constrained Inversion of Electrical Resistivity Tomography Data = Αντιστροφή Ηλεκτρικών Δεδομένων με Πλευρικούς Περιορισμούς. Patsia, Ourania Stavros Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Γεωφυσικής. In the present thesis a laterally-constrained (LCI) scheme is presented for the inversion of the electrical resistivity tomography (ERT) data. Initially, a detailed review of the basic theory of the resistivity method, the surveying methods, the resistivity arrays and the instrumentation is given. The forward problem and techniques for its solution are addressed. In addition, the inversion theory and the inversion methods are presented, with emphasis given on the LCI technique. The LCI algorithm which was developed uses the smoothness-constrained inversion to find the correction of the model. The ERT data are divided into soundings and the forward problem is calculated using the filter method as 1-D forward solver for each sounding. The data are inverted as one system by introducing lateral constraints between adjacent soundings in order to produce a 2-D geoelectrical image of the subsurface. The lateral constraints were implemented using a 2-D smoothness matrix with the modification that it changes throughout the inversion procedure as the final solution converges. The perturbation technique was used to calculate the Jacobian matrix for the total system. The software was developed in a graphical user interface (GUI) using Matlab. The performance and efficiency of the algorithm is tested using both synthetic and real data acquired from different applications. Numerical modeling is used to provide the synthetic data for realistic models. The evaluation shows that the laterally-constrained approach is efficient and can be successfully used to locate layer boundaries. On the contrary, the results clearly show that this method cannot resolve small targets that are within greater structures due to the 1-D formulation of the problem. In addition, these data are used to make comparisons between the finite element and the laterally-constrained method and to address the benefits and drawbacks of the latter. By comparing the two schemes, it is obvious that both the laterally-constrained and the 2-D smooth-structure methods are able to provide an accurate approximation of the subsurface, while their combination yields a model even closer to the real one. Η παρούσα διατριβή επικεντρώνεται στην αναπτυξη τεχνικών αντιστροφής των δεδομένων ηλεκτρικής τομογραφίας (ERT) με τη χρήση της μεθόδου των πλευρικών περιορισμών (LCI).  Αρχικά, παρουσιάζονται οι βασικές αρχές της ηλεκτρικής μεθόδου, οι τεχνικές διασκόπησης, οι διατάξεις των ηλεκτροδίων και ο εξοπλισμός που χρησιμοποιείται. Γίνεται αναφορά στο ευθύ πρόβλημα και στις τεχνικές επίλυσης του. Ακόμη, παρουσιάζεται αναλυτικά η θεωρία της αντιστροφής και οι μέθοδοι αντιστροφής δίνοντας έμφαση στην μέθοδο των πλευρικών περιορισμών. Ο αλγόριθμος που αναπτύχθηκε χρησιμοποιεί τη μέθοδο της εξομαλυμένης αντιστροφής για την εύρεση της διόρθωσης του μοντέλου. Τα δεδομένα της τομογραφίας χωρίζονται σε βυθοσκοπήσεις και η λύση του 1-D ευθέος προβλήματος υπολογίζεται για κάθε μία από αυτές χρησιμοποιώντας τη μέθοδο των φίλτρων. Τα δεδομένα ενώνονται σε ένα σύστημα για την αντιστροφή, χρησιμοποιώντας πλευρικούς περιορισμούς μεταξύ γειτονικών βυθοσκοπήσεων, ώστε να κατασκευαστεί μία 2-D εικόνα της γεωηλεκτρικής δομής του υπεδάφους. Οι πλευρικοί περιορισμοί ενσωματώθηκαν με τη χρήση ενός 2-D πίνακα εξομάλυνσης με την τροποποίηση ότι ο πίνακας αυτός μεταβάλλεται κατά τη διάρκεια της αντιστροφής. Για τον υπολογισμό του Ιακωβιανού πίνακα χρησιμοποιήθηκε η τεχνική διαταραχών. Το λογισμικό αναπτύχθηκε σε γραφικό περιβάλλον χρησιμοποιώντας την Matlab. Η επίδοση και η αποτελεσματικότητα του αλγορίθμου ελέγχεται χρησιμοποιώντας συνθετικά αλλά και πραγματικά δεδομένα που συλλέχθηκαν από διάφορες εφαρμογές. Με κατάλληλη αριθμητική προσομοίωση παράχθηκαν τα συνθετικά δεδομένα για ρεαλιστικά μοντέλα. H αξιολόγηση δείχνει ότι η μέθοδος με πλευρικούς περιορισμούς είναι αποτελεσματική και μπορεί να εντοπίσει επιτυχώς τις απότομες επαφές των στρωμάτων. Αντίθετα, τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η μέθοδος δεν μπορεί να εντοπίσει μικρούς στόχους μέσα σε μεγαλύτερα στρώματα λόγω της 1-D μορφοποίησης του προβλήματος. Επιπλέον, αυτά τα δεδομένα χρησιμοποιήθηκαν για την σύγκριση των μεθόδων των πεπερασμένων στοιχείων και των πλευρικών περιορισμών και για την μελέτη των πλεονεκτημάτων και των μειονεκτημάτων της τελευταίας. Συγκρίνοντας τις 2 μεθόδους είναι φανερό ότι και η μέθοδος των πλευρικών περιορισμών και της 2-D εξομαλυμένης δομής μπορούν να δώσουν μία αξιόπιστη προσέγγιση της πραγματικής εικόνας του υπεδάφους, ενώ με τον συνδυασμό τους επιτυγχάνεται μεγαλύτερη ακρίβεια. Aristorle University of Thessaloniki 2022-01-26 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12689 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2021 gre Copyright (c) 2021 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/13039 2025-03-19T09:30:17Z grelit:mast

"240423 2024 eng " dc Ruscinian Lagomorpha from Megalo Emvolon, Thessaloniki = Ρουσίνια Lagomorpha από το Μεγάλο Έμβολο, Θεσσαλονίκης. Kalaitzi,, Christina Nikolaos Aristotle University of Thessaloniki. Interinstitutional Program of Postgraduate Studies in Paleontology- Geobiology The research presented in this thesis focuses on the collection of leporids (Leporidae, Mammalia) found in Megalo Emvolon-4 (MVL), near Thessaloniki, Greece. The locality has provided a rich collection of remains, including cranial and postcranial bones, along with isolated teeth, all identified as Trischizolagus dumitrescuae. The dental features, particularly the morphology of the p3, exhibit distinctive characteristics aligned with the diagnostic features of the genus Trischizolagus. These features include the rhombic outline of p3 with a broad lingual anteroconid, a well-developed anteroflexid, simple and uncrenulated enamel, and a consistent pattern in the lower and upper cheek teeth. Additionally, the presence of the “Alilepus” p3 pattern indicates significant similarities with that observed in typical T. dumitrescuae from Romania. Metrical comparisons, especially with specimens from M?lu?teni (Romania), further support the attribution of MVL material to T. dumitrescuae. In addition, the morphological and metrical agreement with dental remains from Megalo Emvolon-1 (MEV) strengthens this association. Hence, the first ever description of the cranium of T. dumitrescuae is provided from the MVL specimens. Comparative analysis with extant taxa reveals a combination of Lepus and Oryctolagus features in MVL T. dumitrescuae, suggesting an intermediate skull development between a hare and a rabbit. The estimated body mass of MVL T. dumitrescuae, around 1.7 to 2 kilograms, aligns with that of a small-sized L. europaeus or an average-sized O. cuniculus. Ecomorphological considerations based on limb and skull morphology suggest that MVL T. dumitrescuae possessed strong cursorial abilities and the potential for high jumping, indicating adaptation for swift movement. Additionally, the fore- and hindlimb features suggest a capability for digging. Lastly, from a palaeoecological perspective, the ecomorphological adaptations of the MVL leporid align with a mixed/open paleohabitat at Megalo Emvolon, reinforcing the notion that hares are suited for open areas. This study not only provides valuable insights into the morphological, metrical, and ecomorphological aspects of T. dumitrescuae in the Greek region and Europe but also enhances our understanding of the paleontological context of the Ruscinian fauna at Megalo Emvolon. Στην παρούσα μεταπτυχιακή διπλωματική εργασία μελετάται η συλλογή απολιθωμένων λαγόμορφων (Leporidae, Mammalia) του Κάτω Πλειοκαίνου (Ρουσίνιο) που ανακαλύφθηκαν στη θέση Μεγάλο Έμβολο-4 (MVL), κοντά στη Θεσσαλονίκη. Η συλλογή προσφέρει ένα πλούσιο και καλοδιατηρημένο πλήθος απολιθωμάτων, περιλαμβάνοντας κρανία, οστά του μετακρανιακού σκελετού, καθώς και μεμονωμένα δόντια. Τα οδοντικά χαρακτηριστικά και ιδιαίτερα η μορφολογία του τρίτου προγομφίου της κάτω γνάθου (p3), συμφωνούν με τα διαγνωστικά χαρακτηριστικά του γένους Trischizolagus, όπως: το ρομβικό περίγραμμα του p3 με ένα πλατύ γλωσσικό εμπροσθοκωνίδιο, ένα καλά ανεπτυγμένο εμπροσθολεκανίδιο, την απλή και μη ρυτιδωμένη αδαμαντίνη και την απουσία βαθιάς αναδίπλωσης στα δόντια της κάτω γνάθου. Επιπλέον, η παρουσία του μορφότυπου "Alilepus" για τον p3 υποδεικνύει σημαντικές ομοιότητες με το τυπικό T. dumitrescuae από τη Ρουμανία. Οι μετρικές συγκρίσεις, ειδικά με δείγματα από το M?lu?teni (Ρουμανία), υποστηρίζουν περαιτέρω την ταξινόμηση του υλικού της θέσης MVL στο είδος T. dumitrescuae. Επιπροσθέτως, η μορφολογική και μετρική συμφωνία με τα οδοντικά υπολείμματα από το Μεγάλο Έμβολο-1 (MEV) ενισχύει περαιτέρω αυτή τη συσχέτιση. Καθώς η μορφολογία του κρανίου του είδος T. dumitrescuae δεν ήταν γνωστή έως σήμερα, η πρώτη πλήρης περιγραφή και απεικόνισή του κρανίου του είδους παρουσιάζεται από τα δείγματα της θέσης MVL. Οι συγκρίσεις με σύγχρονα είδη αποκαλύπτουν ότι το κρανίο του T. dumitrescuae της MVL φέρει έναν συνδυασμό χαρακτηριστικών από τα γένη Lepus και Oryctolagus, υποδηλώνοντας μια ενδιάμεση φυλογενετική θέση μεταξύ ενός λαγού και ενός κουνελιού. Η εκτιμώμενη μάζα σώματος του T. dumitrescuae της MVL, που υπολογίστηκε στα 1,7 έως 2 κιλά, ευθυγραμμίζεται με αυτή ενός μικρού μεγέθους L. europaeus ή ενός μέσου μεγέθους O. cuniculus. Από τις οικομορφολογικές αναλύσεις που βασίζονται στη μορφολογία του άκρου και του κρανίου υποδηλώνεται ότι το T. dumitrescuae της MVL διέθετε προσαρμογή για γρήγορη κίνηση και ισχυρές δρομικές ικανότητες, καθώς και δυνατότητα για άλματα εις ύψος. Ακόμη, από τα χαρακτηριστικά του εμπρόσθιου και οπίσθιου άκρου υποδηλώνεται η δυνατότητα για σκάψιμο. Τέλος, από παλαιοοικολογική σκοπιά, οι οικομορφολογικές προσαρμογές του λαγόμορφου της MVL βρίσκονται σε συμφωνία με ένα μικτό/ανοιχτό παλαιοβιότοπο όπως αυτός εικάζεται για το Μεγάλο Έμβολο κατά το Κάτω Πλειόκαινο. Η μελέτη αυτή προσφέρει πολύτιμες γνώσεις για τα μορφολογικά, μετρικά και οικολογικά χαρακτηριστικά του είδους T. dumitrescuae στην Ελλάδα και την Ευρώπη, αλλά επίσης εμβαθύνει την κατανόησή μας για το παλαιοπεριβαλλοντικό πλαίσιο της Ρουσίνιας πανίδας του Μεγάλου Εμβόλου. Aristorle University of Thessaloniki 2024-04-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/13039 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2024 gre Copyright (c) 2024 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11995 2022-02-14T07:18:12Z grelit:mast

"220214 2022 eng " dc Μελέτη της διδασκαλίας της Γεωλογίας στη μέση εκπαίδευση την περίοδο 1830 έως 1930. Μακρή, Κυριακή Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Η ανάπτυξη της εργασίας πραγματοποιήθηκε ακολουθώντας την παρακάτω δομή. Παρουσίαση και σύγκριση των ωρών και του περιεχομένου κάθε μαθήματος, στα κλασσικά και πρακτικά σχολεία., στα ειδικά σχολεία επαγγελματικής εκπαίδευσης (γεωργικά, ναυτικά και αστικά), καθώς επίσης θα διερευνηθεί το περιεχόμενο της διδασκαλίας των Φυσικών Επιστημών στα ιερατικά σχολεία και στις εμπορικές και ιερατικές σχολές. Σύγκριση των σχολικών γνώσεων που παρέχονται, σχετικά με το ευρωπαϊκό επίπεδο ανάπτυξης της Χημείας, της Γεωλογίας και της Φυσικής. Δηλαδή θα γίνει μία απόπειρα να μελετηθεί το κατά πόσο ήταν σύγχρονα και επαρκή τα προγράμματα εκπαίδευσης των Φυσικών Επιστημών στην ελληνική διδασκαλίαƒ. Οι ανάγκες που καθόρισαν το περιεχόμενο και τις ώρες διδασκαλίας κάθε μαθήματος. ƒΗ παρουσίαση των σχολικών εγχειριδίων φυσικών επιστημών της συγκεκριμένης περιόδου. ƒΟι κοινωνικές, πολιτικές, και πολιτιστικές επιρροές στον τρόπο διδασκαλίας της Χημείας, της Γεωλογίας, και της Φυσικής όπως και το μέγεθος επιρροής των ευρωπαϊκών προγραμμάτων σπουδών στα ελληνικά σχολεία. ƒΟι εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις της εποχής 1830-1930 και κάτω από ποιες διδακτικές ανάγκες πραγματοποιήθηκαν. ƒΗ παρουσίαση των διδασκόντων Φυσικών Επιστημών και η κατάρτιση αυτών. Η επιλογή του θέματος βασίστηκε, στην πρωτοτυπία που παρουσιάζει, καθώς στην ελληνική βιβλιογραφία δεν παρατηρείται κάποια αντίστοιχη συγκριτική μελέτη των Φυσικών Επιστημών. Επίσης η χρονική περίοδος από το 1830 έως το 1930 παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον λόγω της επανασύστασης της ελληνικής κοινωνίας που συνεπάγεται τη δόμηση της νεοελληνικής εκπαίδευσης. Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-14 09:18:12 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11995 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2007 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12378 2022-01-10T08:03:37Z grelit:mast

"190916 2019 eng " dc Δικτυακές υπογραφές και μοτίβα σε Βιολογικά Δίκτυα σχετιζόμενα με Νευροεκφυλιστικές νόσους = Neurodegenerative disease-related signatures and motifs in Biological Networks Papaemmanouil, Erasmia I. Inter-Faculty Master Program on Complex Systems and NetworksInter-Faculty Master Program on Complex Systems and Networks. Large-scale studies associated with genes have unraveled networks of a vast amount of biological interactions. Neurodegenerative diseases, due to complex biochemistry and pathology in conjunction with lack of mechanism-based treatments are a major sector of scientific and clinical interest. Network and pathway analysis have given the opportunity to apply novel approaches in studies regarding the identification of dysregulated components in complex diseases. Network analysis enables multisource integration of information such as known pathway annotations, protein interactions and other molecular profiling data. Inspired by network perspectives, in the current study, will be carried out extensive bibliographic research and collection of available scientific and bibliographic data from international repositories on major neurodegenerative diseases. Networks will be constructed using various questions of pairwise relationships and will be analyzed through network metrics, such as degree, closeness, betweenness eigenvector centrality and small world property. Disease-disease networks based on the number of their pairwise common genes, common pathways, common hubs, common bridges and common articulation points will be constructed. Furthermore will be detected signatures / motifs appearing in various situations / diseases. These motifs will be correlated with potential functional roles and critical pathways (molecular mechanisms) and important gene / protein groups will be sought by type of disease. KEY WORDS: Neurodegenerative Diseases, Network Analysis, Motifs detection, Common genes, Common Pathways Μελέτες μεγάλης κλίμακας συσχετιζόμενες με γονίδια έχουν οδηγήσει στην κατασκευή μεγάλων δικτύων βιολογικών αλληλεπιδράσεων. Οι νευροεκφυλιστικές ασθένειες, λόγω της σύνθετης βιοχημείας που τις χαρακτηρίζει, είναι ένας σημαντικός τομέας επιστημονικού και κλινικού ενδιαφέροντος. Η ανάλυση δικτύων και κοινών υπογραφών έδωσε την ευκαιρία για διαφορετικές προσεγγίσεις όσον αφορά την μελέτη και την αναγνώριση των μη ρυθμισμένων συστατικών σε πολύπλοκες ασθένειες. Η ανάλυση δικτύων καθιστά δυνατή την ενσωμάτωση πληροφοριών όπως μονοπατιών, αλληλεπιδράσεων πρωτεϊνών και άλλων δεδομένων μοριακής μορφολογίας. Εμπνευσμένη από τις προοπτικές του δικτύου, στην τρέχουσα μελέτη θα διεξαχθεί εκτεταμένη βιβλιογραφική έρευνα και συλλογή διαθέσιμων επιστημονικών και βιβλιογραφικών δεδομένων από διεθνή αποθετήρια για σημαντικές νευροεκφυλιστικές νόσους. Τα δίκτυα θα κατασκευαστούν με την εφαρμογή διαφόρων ερωτημάτων συσχέτισης και θα αναλυθούν μέσω μετρήσεων του δικτύου, όπως ο βαθμός, η εγγύτητα, η απόσταση μεταξύ τους, και η συνδεσιμότητας «μικρού κόσμου» (small world). Κυρίως εξάγονται δίκτυα μεταξύ ασθενειών με βάση τον αριθμό των κοινών γονιδίων τους, των κοινών υπογραφών, κόμβων, γεφυρών και σημείων αρθρώσεως. Επιπλέον, εντοπίζονται υπογραφές / μοτίβα που εμφανίζονται σε διάφορες καταστάσεις / ασθένειες. Αυτά τα μοτίβα θα συσχετιστούν με τους δυνητικούς λειτουργικούς ρόλους και τις κρίσιμες υπογραφές (μοριακοί μηχανισμοί) και θα αναζητηθούν ομάδες γονιδίων / πρωτεϊνών σημαντικές ως προς την κάθε ασθένεια. ΛΕΞΕΙΣ ΚΛΕΙΔΙΑ: Νευροεκφυλιστικές Ασθένειες,, Ανάλυση Δικτύων, Εντοπισμός Μοτίβων, Κοινά Γονίδια, Κοινές Υπογραφές Aristorle University of Thessaloniki 2019-05-29 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12378 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2019 gre Copyright (c) 2019 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12938 2024-04-24T05:54:24Z grelit:mast

"240418 2024 eng " dc Μεθοδολογία για προσδιορισμό ζωνών τεχνητού εμπλουτισμού των υπόγειων υδροφορέων με χρήση Συστημάτων Γεωγραφικών Πληροφοριών = Methodology for delineation of Managed Aquifers’ Recharge zones using Geographical Information Systems. Σωτήρης, Ευάγγελος Χαράλαμπος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Γεωλογίας. Η παρούσα μεταπτυχιακή διπλωματική εργασία εκπονήθηκε στα πλαίσια του μεταπτυχιακού προγράμματος σπουδών «Εφαρμοσμένη και Περιβαλλοντική Γεωλογία», του τμήματος Γεωλογίας του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης (Α.Π.Θ.). Ο σκοπός της παρούσας εργασίας είναι ο προσδιορισμός ευνοϊκών ζωνών για την εφαρμογή τεχνητού εμπλουτισμού σε παράκτιο υδροφορέα στην Περιφερειακή Ενότητα Χαλκιδικής και η παραγωγή ενός τελικού χάρτη καταλληλόλητας που αναπαριστά τις θέσεις αυτές στην περιοχή έρευνας. Η διπλωματική εργασία βασίζεται στη χρήση Συστημάτων Γεωγραφικών Πληροφοριών (GIS) και στη Διαδικασία Αναλυτικής Ιεράρχησης (AHP) για την παραγωγή του χάρτη καταλληλόλητας εφαρμογής τεχνητού εμπλουτισμού στην περιοχή έρευνας. Η διπλωματική εργασία ανά κεφάλαιο δομείται αρχικά από την περιγραφή της περιοχής έρευνας από βιβλιογραφικά στοιχεία και μελέτες, που σχετίζονται με την γεωγραφία της περιοχής, πληθυσμιακά στοιχεία, γεωμορφολογική περιγραφή του ανάγλυφου και παράθεση των κλιματικών δεδομένων από κοντινούς μετεωρολογικούς σταθμούς. Εν συνεχεία, παρατίθεται αναλυτικά η γεωλογία της ευρύτερης γεωτεκτονικής ζώνης και οι τοπικές γεωλογικές συνθήκες στην περιοχή έρευνας μέσω γεωλογικών χαρτών και τομών, καθώς και το υδρογεωλογικό καθεστώς που παρουσιάζει η ευρύτερη περιοχή του δυτικού τμήματος της Χαλκιδικής. Επιπρόσθετα, αναλύεται εκτενώς το κεφάλαιο που αφορά τη μεθοδολογία που χρησιμοποιήθηκε για τον προσδιορισμό ζωνών για την εφαρμογή του τεχνητού εμπλουτισμού. Εν κατακλείδι, παρουσιάζονται τα αποτελέσματα της μεταπτυχιακής διπλωματικής εργασίας και αναφέρονται αναλυτικά τα συμπεράσματα που προκύπτουν στο πλαίσιο της σωστής διαχείρισης των υδατικών πόρων μιας περιοχής. The current Master Thesis was devised in the context of the postgraduate program of «Applied and Environmental Geology» of Geology School at Aristotle University of Thessaloniki (A.U.Th). The main target of this thesis is definition of favorable zones to apply artificial recharge on coastal aquifer at Chalkidiki prefecture and then production of the suitability map for applying Managed Aquifer Recharge (MAR). Current thesis is based on Geographical Information Systems (GIS) and Analytic Hierarchy Process (AHP) in order to create the final suitability map for aquifer recharge at the area of interest.   Initially, thesis is structured with the description of the area of interest by literature studies, which are concerned with geographical and population data for the area of interest, geomorphological description of the area and climatic data from the nearby meteorological stations. Furthermore, geology of the wider and local area is presented via geological maps and lithological profiles and also the hydrogeological regime of the broader area of West Chalkidiki. Moreover, thesis’s methodology will be illustrated widely, as detailed below, in order to explain the selection of the appropriate areas to apply artificial recharge of groundwater. Lastly, results and conclusions of the current thesis are extensively described, with regard to integrated water resource management of an area. Aristorle University of Thessaloniki 2024-04-18 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12938 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2023 gre Copyright (c) 2023 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11749 2021-11-03T10:37:56Z grelit:mast

"181116 2018 eng " dc Ορυκτολογική και γεωμηχική έρευνα στην περιοχή του ρέματος Καρβουνόσκαλα, Στρατώνι, ΒΑ Χαλκιδική. = Τίτλος εργασίας στην αγγλική : Mineralogical and geochemical study of Karvounoskala’s stream, Stratoni, NE Chalkidiki. Καρετού, Αθανασία I. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Το ρέμα Καρβουνόσκαλα βρίσκεται στη ΒΑ Χαλκιδική και συγκεκριμένα δυτικά του ρέματος Αργυρώ, διασχίζει την κατοικημένη περιοχή του Στρατωνίου και εκβάλλει στον κόλπο της Ιερισσού. Συνολικά συλλέχθηκαν 22 δείγματα εκ των οποίων 7 δείγματα πετρώματος, 4 δείγματα ενεργού ιζήματος και 11 δείγματα εδάφους κατά μήκος του ρέματος. Από την ταξινόμηση των δειγμάτων προέκυψε ότι τα ιζήματα χαρακτηρίζονται από πηλοαμμοκροκαλώδη έως κροκαλοπηλοαµµώδη και σπάνια κροκαλοπηλώδη. Από τη µικροσκοπική και ακτινογραφική µελέτη στα πετρώματα του ρέματος προσδιορίστηκαν στα δείγματα τα µεταλλικά ορυκτά σιδηροπυρίτης, ιλμενίτης, μαγνητίτης, οξείδιο Ti, γκαιτίτης – λειμωνίτης, χαλκοπυρίτης, γαληνίτης, μαγνητοπυρίτης και ορυκτά του U και Th. Στα δείγματα εδάφους προσδιορίστηκαν ακόμη γιαροσίτης, αιματίτης, οξείδια Fe – Mn και κερουσίτης και στα ενεργά ιζήματα αιματίτης, μεταλλουργικές σκωρίες και οξείδια Fe – Mn. Τα μη μεταλλικά ορυκτά, που προσδιορίστηκαν σε όλα τα δείγματα, είναι πυριτικά και ανθρακικά, ενώ εντοπίστηκαν επιπλέον γύψος, βαρύτης και μοναζίτης στα πετρώματα και γύψος στα ενεργά ιζήματα. Οι μετρήσεις pH έδειξαν ότι τα δείγματα του δυτικού και του ανατολικού κλάδου είναι ελαφρώς όξινα, ενώ αυτά στην εκβολή του ρέματος και στα κατάντη του κύριου κλάδου είναι αλκαλικά. Το pH μεταβάλλεται επομένως από τα ανάντη προς τα κατάντη του ρέματος από ελαφρώς όξινο σε αλκαλικό. Τα αποτελέσµατα των χηµικών αναλύσεων συγκρίθηκαν με την παγκόσμια μέση σύσταση του ηπειρωτικού φλοιού, των επιφανειακών εδαφών και των ψαμμιτών. Όλα τα δείγματα είναι εμπλουτισμένα σε Ag, As, Β, Bi, Co, Li, Pb, S, Sb, Se  και Zn ως προς την παγκόσμια μέση σύσταση του ηπειρωτικού φλοιού, των επιφανειακών εδαφών και των ψαμμιτών. Παρατηρείται επίσης εμπλουτισμός στα πετρώματα σε Mo, στα εδάφη σε Cd, Mo και P και στα ενεργά ιζήματα σε Mn, Cu και Ni βάσει της παγκόσμιας μέσης σύστασης του ηπειρωτικού φλοιού, ενώ βάσει της παγκόσμιας μέσης σύστασης των ψαμμιτών σε Sr, Fe, Cr και P. Karvounoskala’s stream  is located in NE Ckalkidiki and specifically , west of Argiros’ stream, it   crosses the Stratoni’s residential area and flows into the Gulf of Ierissos. A total of 22 samples were collected, including 7 rock samples, 4 samples of active sediment and 11 soil samples along the stream.The classification of the samples revealed that the sediments were characterized by sandy silt conglomerate to silt sand conglomerate and rarely silt conglomerate. From the mineralogical study of the rock samples of the stream based on X-ray diffraction, optical and scanning electron microscopy the metallic minerals that were determined  are  pyrite, ilmenite, magnetite, Titanium oxide, goethite - limonite, chalcopyrite, galena, pyrrhotite and U and Th minerals. In the soil samples jarosite, hematite, mineral phases of Mn and Fe oxyhydroxides and cerussite were identified while in the active sediment samples hematite, slag and mineral phases of Mn and Fe oxyhydroxides were recognized. The non-metallic minerals identified in all the samples are silicates and carbonates, and additionally gypsum, baryte and monazite were found in the rocks as well as gypsum in the active sediments. The pH measurements showed that samples of the western and eastern branches of the stream are slightly acidic, while those in the estuary and downstream of the main branch are alkaline. The pH is therefore changed from upstream to downstream from slightly acid to alkaline. The results of the chemical analyses were compared to the global average composition of the continental crust, of the surface soils and of sandstones.  All samples are enriched in Ag, As, B, Bi, Co, Li, Pb, S, Sb, Se and Zn relative to the global average composition of the continental crust, of the surface soils and of sandstone. In the rocks, enrichment is also observed in Mo, Cd, in the soils in Mo and Pand in active sediments in Mn, Cu and Ni compared to the global average composition of the continental crust, while compared to the global average composition of sandstones enrichment is noticed in Sr, Fe, Cr and P. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-16 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11749 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2018 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11411 2022-01-27T10:04:06Z grelit:mast

"220127 2022 eng " dc Διερεύνηση των δυνατοτήτων της Τηλεπισκόπησης και των Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών (GIS) στην αξιοποίηση-εκμετάλλευση των στρατιωτικών γεω-πληροφοριών. Περιοχή εφαρμογής, η νήσος Κύπρος Χρυσουλίδης, Σάββας Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Σκοπός της διατριβής ήταν να παρουσιαστούν και να μελετηθούν με προσοχή, εκείνες οι παράμετροι που οδηγούν σε έγκαιρες και ακριβείς γεω-πληροφορίες (GeoIntelligence) , οι οποίες δύνανται να παρέχουν σημαντικές δυνατότητες και πλεονεκτήματα σε όλη τη διάρκεια της επιχειρησιακής διαδικασίας. Αποσαφηνίστηκε ότι οι γεω - πληροφορίες  (GeoIntelligence) συνδράμουν ως καθοριστικός παράγοντας στον πολλαπλασιασμό της μαχητικής ισχύος  και κατά επέκταση στην εθνική ασφάλεια της χώρας. Ως περιοχή εφαρμογής επιλέχθηκε η νήσος Κύπρος, λόγω των ιδιαιτεροτήτων που παρουσιάζει στο μέγεθος και  τη γεωμορφολογία της, συνδυάζοντας το έντονο με το ομαλό ανάγλυφο, πληθώρα αιγιαλών και δυνατότητα συνολικής παρατηρήσεως των γεω-πληροφοριών που επιλέχτηκαν να διερευνηθούν. Τα πληροφοριακά επίπεδα είναι συνολικά δέκα (10) και επιλέχτηκαν με γνώμονα την βαρύτητα που έχουν, το κάθε επίπεδο ξεχωριστά αλλά και σε συνδυασμό μεταξύ τους ,στον σχεδιασμό και στην διεξαγωγή των στρατιωτικών επιχειρήσεων. Επισημάνθηκε ότι η χρήση της ψηφιακής χαρτογράφησης δεν πρέπει να θεωρηθεί ότι θα αντικαταστήσει την χρήση του χάρτη όπως την γνωρίζουμε μέχρι σήμερα. Η χρησιμοποίηση της Τηλεπισκόπησης και των Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών/ΓΣΠ (γενικότερα ως κομμάτι της ψηφιακής χαρτογράφησης), εντάσσονται στις παρεχόμενες δυνατότητες που προσφέρει η σύγχρονη τεχνολογία για την ενίσχυση - εκσυγχρονισμό των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων στον τομέα της ανάλυσης εδάφους (terrain analysis)  και γενικότερα των γεω – πληροφοριών (GeoIntelligence). The aim of this thesis was to carefully examine and present the parameter that lead to valid and accurate geo-information(Geointelligence),which provide important potentials and advantages throughout the operational procedure. It was made clear that geo-information(Geointelligence) contribute as a crucial factor in the multiplication of combat power and the dominance of the country’s national security. As territory of application the island of Cyprus was chosen due to the particularity of the size and its geomorphology,combining intense terrain with the smooth one as well as plenty of coast line and the potential to sudy all the geo-information that were chosen so as to be examined.The informatio levels are totally 10 and were selected according to the gravity that each one has individually as well as their combination among them in the planning of military operations. It was point out that the use of digital mapping should not be considered replacing the use if a map as we know up to date.The use of  telesensing and geographic information systems(generally as part of digital mapping)are included in the provided potential that modern technology offers for the reinforcement and modernization of the Greek army in the field of terrain analysis and Geointelligence. Aristorle University of Thessaloniki 2022-01-27 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11411 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2013 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11910 2023-09-12T08:57:39Z grelit:mast

"181116 2018 eng " dc Δίκτυα συσχέτισης κλάδων του ελληνικού χρηματιστηρίου = Correlation networks of branches of the greek stock market. Θεοδωρίδης, Μιχαήλ Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Μαθηματικών. Τις τελευταίες δεκαετίες ένας νέος κλάδος έρευνας έχει κάνει την εμφάνιση του, όπου θεωρίες και μέθοδοι της φυσικής χρησιμοποιούνται για την εκτίμηση και μοντελοποίηση χρηματοοικονομικών δεδομένων. Ο κλάδος αυτός ονομάζεται Οικονοφυσική, όπου σκοπός είναι η ανάλυση χρηματοοικονομικών δεδομένων και η εξαγωγή συμπερασμάτων για την περιγραφή, εκτίμηση και ανάλυση των χρηματοοικονομικών κινδύνων. Πολλές μελέτες εστιάζουν την προσοχή τους και εξετάζουν ενδελεχώς τις συσχετίσεις της χρονοσειράς ενός χρηματιστηριακού δείκτη ή και μεταξύ χρηματιστηριακών δεικτών, καθώς πιθανή αύξηση της μεταβλητότητας επιφέρει και αύξηση της αβεβαιότητας. Για τη μελέτη της αλληλοεξάρτησης και συσχέτισης μεταξύ των παρατηρούμενων μεταβλητών ενός πολυμεταβλητού δυναμικού συστήματος ή στοχαστικής διαδικασίας έχουν αναπτυχθεί διάφορες μέθοδοι με γραμμικά ή μη γραμμικά μέτρα. Στις περισσότερες μεθόδους που εφαρμόζονται, κόμβοι είναι οι μεταβλητές και συνδέσεις η συσχέτιση ή η εξάρτηση που έχουν. Στη παρούσα διπλωματική ακολουθείται μια διαφορετική προσέγγιση, όπου αναλύονται δύο μέτρα γραμμικής συσχέτισης, η ανάλυση κανονικοποιημένης συσχέτισης (Canonical Correlation Analysis) και η διασυσχέτιση (Cross-Correlation) δημιουργώντας δίκτυα συσχέτισης με κόμβους να είναι οι ομάδες των μεταβλητών και συνδέσεις οι συσχετίσεις που έχουν οι ομάδες μεταξύ τους. Πραγματοποιείται εφαρμογή στο Ελληνικό χρηματιστήριο και επιλέγονται οι κλάδοι που διαπραγματεύονται οι μετοχές για την περίοδο 2007 – 2011, όπου η περίοδος χωρίζεται σε χρονικά παράθυρα. Για την μελέτη των δικτύων και τις αλληλοεπιδράσεις των δομικών μονάδων χρησιμοποιούνται στατιστικά μέτρα δικτύων και τέλος, πραγματοποιείται σύγκριση μεταξύ των δύο μεθόδων. In recent decades, a new research industry has emerged, where theories and methods of physics are used to estimate and model financial data. This field called Econophysics, where the purpose is to analyze financial data and extrapolated conclusions for the description, estimation, and analysis of financial risks. Many studies focus and examine the correlations of the time series of a stock market index or between stock market indices as a possible increase in volatility, resulting in an increase in uncertainty. For the study of the interdependence and correlation between the observed variables of a multivariate dynamic system or a stochastic process, various methods have developed with linear or non-linear measures. In most methods that have applied, nodes are the variables and connections are the correlation or the dependency they have. In the present thesis, a different approach followed where two linear correlation measures are analyzed, canonical correlation analysis and cross-correlation by constructing correlation networks, where nodes are the groups of variables and connections are the correlations the groups have. An application to the Greek stock market held, where the branches traded for the period 2007 - 2011 have selected and the period divided into time windows. For the study of the networks and the interactions of the structural units, statistical network measures used and at the end, a comparison made between the two methods. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-16 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11910 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2018 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12358 2022-01-10T08:03:37Z grelit:mast

"190912 2019 eng " dc Μελέτη και στατιστική ανάλυση της διάρκειας των εποχών στον Ευρωπαϊκό χώρο = On the study and the statistical analysis of the season time-length over the European region Συκιώτη, Αναστασία Χ. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Μετεωρολογίας και Κλιματολογίας. Στην παρούσα εργασία πραγματοποιήθηκε η μελέτη της επέκτασης ή της συρρίκνωσης (αποσταθεροποίηση) της διάρκειας των εποχών στην ευρύτερη περιοχή της Ευρώπης ώστε να δοθεί απάντηση σε σχέση με τη διάρθρωση των εποχών αναφορικά με τις ενδεχόμενες σταδιακές αλλαγές στη διάρκεια και τα κλιματικά χαρακτηριστικά τους. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στις ενδιάμεσες εποχές (άνοιξη και φθινόπωρο) καθώς και στην πιθανή επέκταση της θερινής περιόδου. Επιχειρήθηκε τόσο ο εντοπισμός όσο και η στατιστική ανάλυση των ενδεχόμενων νέων αυτών εποχιακών συνθηκών ώστε να προκύψουν αξιόπιστες εκτιμήσεις των επιπτώσεων των αλλαγών αυτών σε ποικίλους τομείς των ανθρώπινων δραστηριοτήτων (οικονομία, τουρισμός, γεωργία κ.α.). Για το σκοπό αυτό χρησιμοποιήθηκαν ημερήσια δεδομένα μέσων, μεγίστων και ελαχίστων θερμοκρασιών για 367 σταθμούς από 29 χώρες τις Ευρώπης για τη χρονική περίοδο 1961-2017. Για κάθε μία από τις χρονοσειρές αυτές υπολογίστηκαν τα αντίστοιχα 5ήμερα για όλη τη διάρκεια του έτους (73 5ήμερα) ενώ δόθηκε ιδιαίτερη έμφαση στα 5ήμερα που αντιστοιχούν στις εποχές της άνοιξης και του φθινοπώρου. Στη συνέχεια υπολογίστηκαν οι ανωμαλίες των 5ημέρων αυτών σε σχέση με μία περίοδο αναφοράς που καλύπτει τα έτη 1971-2000. Ακολούθως υπολογίστηκε η τάση του εκάστοτε 5ημέρου για όλη την περίοδο μελέτης, καθώς και η στατιστική σημαντικότητα αυτής, ώστε να βρεθεί αν το κάθε 5ήμερο (των μέσων, μεγίστων και ελαχίστων θερμοκρασιών) έχει διαφοροποιηθεί (θερμότερο ή ψυχρότερο) με την πάροδο των ετών. Βασικό εύρημα της παρούσας μελέτης αποτέλεσε το γεγονός ότι για τους περισσότερους σταθμούς μελέτης τα πενταήμερα τείνουν να είναι θερμότερα στις δύο εποχές, και ειδικότερα στην περίπτωση της άνοιξης. Η θέρμανση αυτή στην πλειονότητα των πενταημέρων χαρακτηρίζεται από στατιστική σημαντικότητα κάτι που ενισχύει το συμπέρασμα ότι η θερινή περίοδος τείνει να επεκτείνεται εις βάρος, κατά κύριο λόγο, της άνοιξης αλλά και του φθινοπώρου. This study main objective is to meet the arising questions concerning the potential changes in the duration of seasonal structure and the respective climatic features by investigating the seasonal time length expansion or shrinkage in the area of Europe. Particular emphasis was placed on the shrinkage of intermediate seasons (spring and autumn) and the relevant expansion of the summer duration.  The overall impact of seasonal changes was analyzed in terms of a variety of human activities (economy, tourism, agriculture etc.) under the scope of the possible new seasonal behavior via a thorough statistical analysis of climatic data. For this purpose, daily average, maximum and minimum temperature data were used that were derived from 367 stations in 29 European countries, for the period 1961-2017. For each of these time series, the corresponding 5-day average was calculated for each year (73 5-day intervals), with a special emphasis on the 5-day intervals that belong to the spring and autumn. The anomalies of these 5-day intervals were then calculated against a reference period, which covers the years 1971-2000. Subsequently, the trend of each of the 5-day interval was calculated, along with its statistical significance, in order to investigate whether each 5-day intervals of the mean, maximum and minimum temperature have changed over the years. A key finding of this study is the fact that for the most stations studied the 5-day intervals tend to be warmer in both seasons, especially in the case of spring. This warming in the majority of the 5-day intervals is characterized by statistical significance, a fact that reinforces the conclusion that the summer season tends to expand, in such a way that spring and autumn time length tend to shrink. Aristorle University of Thessaloniki 2019-05-29 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12358 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2019 gre Copyright (c) 2019 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12509 2024-04-18T07:43:18Z grelit:mast

"200923 2020 eng " dc Δορυφορική μελέτη ενός μέσης κλίμακας νεφικού συστήματος κατακόρυφης ανάπτυξης στην Ελλάδα = Use of satellite data for a study of mesoscale connective system in Greece. Μπεκιάρη, Ζωή Κωνσταντίνος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Μετεωρολογίας και Κλιματολογίας. Η παρούσα εργασία αφορά την μελέτη ενός μέσης κλίμακας νεφικού συστήματος κατακόρυφης ανάπτυξης (MCS), το οποίο εξελίχθηκε πάνω από τον ελλαδικό χώρο στις 16 και 17 Ιουλίου 2017. Αρχικά, ερευνάται η συνοπτική κατάσταση που επικράτησε τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο, καθώς και τα δυναμικά αίτια που ήταν υπεύθυνα για την δημιουργία και την ένταση του συστήματος. Για το σκοπό αυτό παρατίθενται χάρτες μετεωρολογικών παραμέτρων που απευθύνονται στα διαφορά επίπεδα της ατμόσφαιρας, κατακόρυφες τομές κατά μήκος της περιοχής ενδιαφέροντος, καθώς επίσης και τεφιγράμματα της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης και του Bridizi. Ακολούθως, πραγματοποιείται ανάλυση και περιγραφή δορυφορικών εικόνων, προερχόμενες από το δορυφόρο MSG (Meteosat Second Generation). Η μελέτη των δορυφορικών προϊόντων αποτελεί το βασικό σκοπό και κύριο μέρος της εργασίας αυτής. Τα δορυφορικά προϊόντα που χρησιμοποιούνται προέρχονται από μεμονωμένα κανάλια, από διαφορές καναλιών και από συνδυασμούς RGB. Οι πληροφορίες που λαμβάνονται από τις εκάστοτε δορυφορικές εικόνες αφορούν την έκταση του νεφικού συστήματος, τα στάδια εξέλιξης του, τη μορφή και το σχήμα των επιμέρους τμημάτων που συνθέτουν το MCS, καθώς και τις περιοχές που επηρέασε το καταιγιδοφόρο αυτό σύστημα. Αναφορικά, κατά τη διάρκεια εξέλιξης του, το σύστημα απέκτησε τη μορφή ενός μέσης κλίμακας συμπλέγματος πολυκύτταρων καταιγίδων, λίγο αργότερα το χαρακτηριστικό σχήμα-V, ενώ λίγο πριν τη διάλυση του, το σχήμα και η έκταση του το ενέταξαν στην κατηγορία ενός κυκλικού καταιγιδοφόρου συστήματος μέσο-β κλίμακας. Επιπλέον, στην εργασία αυτή αναλύονται με λεπτομέρεια το ύψος των κορυφών των νεφών μεγάλης κατακόρυφης ανάπτυξης και τα φυσικά χαρακτηριστικά τους, όπως είναι η σύσταση και το οπτικό τους πάχος. Τέλος, πραγματοποιείται παράθεση δυναμικών παραμέτρων σε δορυφορικές εικόνες, προκειμένου να γίνει καλύτερη κατανόηση του φαινόμενου και της συμβολής των αιτιών που το προκάλεσαν. The present thesis is concerned with the study of a Mesoscale Convective System (MCS), developed over the Greek territory on July 16 and 17, 2017. First, the synoptic condition of the time period and the dynamic causes responsible for the creation and intensity of the system are being examined. For this purpose, maps of meteorological parameters addressed to different levels of the atmosphere, vertical cross-sections along the area of interest, as well as skew-t diagrams of Athens, Thessaloniki and Bridizi are presented. Thereafter, satellite images from the MSG (Meteosat Second Generation) satellite are analyzed. The study of satellite products is the main purpose and the main part of this thesis. The satellite products come from single channels, channel differences and RGB combinations. Information obtained from the satellite images concern the extent of the system, the stages of development, the form and shape of the individual components of MCS, as well as the areas affected by the storm system. To mention, during the evolution, the system acquired the form of a Multicell Cluster Storm, shortly after the characteristic V-shape (large-scale Wedge Type) and before its dissipation, its shape and extent placed the system in the category of a Meso-β Circular Convective System (M-βCCS). In addition, this thesis analyzes in detail the cloud top height and the cloud microphysics, such as their composition and optical thickness. Finally, dynamic parameters are plotted in satellite images, in order to better understand the phenomenon and its causes. Aristorle University of Thessaloniki 2020-09-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12509 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2020 gre Copyright (c) 2020 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12811 2024-04-18T07:42:19Z grelit:mast

"220621 2022 eng " dc Fishbone wells: Drilling, stimulation and productivity = Γεωτρήσεις τύπου fishbone: Όρυξη, διέγερση και παραγωγικότητα. Atsalos, Efstratios Fotios Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Διατμηματικού Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών “Έρευνα και Εκμετάλλευση Υδρογονανθράκων". The aim of the present postgraduate dissertation is to study the process of drilling fishbone wells and the parameters that affect their performance. Drilling wells with multiple laterals has flourished in recent years as it is accompanied by many economic and environmental benefits. Fishbone wells are a subcategory of these, which aim to exploit the same reservoir layer through laterals extending from a central horizontal well. They stand out from the method of fishbone stimulation in terms of the radius of influence and the drilling procedure. For large-scale fishbone drilling, rotary steerable systems are primarily used due to the smoother wells that they are capable of drilling and secondarily the mud motors, with the trickiest part being the drilling of every kick-off interval, while the fishbone stimulation method follows a standard procedure, in which drilling mud is injected into a wellbore causing short laterals to extend, penetrating the reservoir around it. As for the productivity of the larger wells, it depends on the number of laterals, the angle they form with the main well and their geometry as it has been suggested that straight laterals have a greater inflow. Their length, distance, and scattering do have an impact, but it is not significant. There is disagreement as to whether these factors affect the initial transient period or the entire life of a reservoir. In addition, the role of the horizontal to vertical permeability factor is controversial. Due to their complex structure, the use of artificial intelligence and statistical methods to predict their production has begun. Στόχος της παρούσας μεταπτυχιακής διατριβής είναι η μελέτη της διαδικασίας διάνοιξης γεωτρήσεων τύπου fishbone και των παραμέτρων που επηρεάζουν την απόδοσή τους. Η όρυξη γεωτρήσεων πολλαπλών κλάδων έχει ανθίσει τα τελευταία χρόνια καθώς συνοδεύεται από πολλά οικονομικά και περιβαλλοντικά οφέλη. Οι γεωτρήσεις τύπου fishbone αποτελούν μια υποκατηγορία αυτών, που στοχεύουν στην εκμετάλλευση του ίδιου στρώματος ταμιευτήρα μέσω πλευρικών γεωτρήσεων οι οποίες ξεκινούν από ένα κεντρικό οριζόντιο τμήμα. Ξεχωρίζουν από τη μέθοδο διέγερσης, η οποία περιλαμβάνει γεωτρήσεις ίδιου σχήματος, ως προς την ακτίνα επιρροής και τη διαδικασία διάτρησης. Για μεγάλης κλίμακας τέτοιων γεωτρήσεων χρησιμοποιούνται κυρίως περιστρεφόμενα κατευθυνόμενα συστήματα (rotary steerable systems) λόγω των ομαλότερων γεωτρήσεων που μπορούν να διανοίξουν και δευτερευόντως οι κινητήρες λάσπης (mud motors), με το πιο δύσκολο κομμάτι να είναι οι διάτρηση του εναρκτήριου διαστήματος κάθε πλευρικού κλάδου, ενώ στη μέθοδο διέγερσης ακολουθείται μια τυπική διαδικασία κατά την οποία διατρητική λάσπη εισπιέζεται σε μια γεώτρηση προκαλώντας την έκταση των κοντών πλευρικών κλάδων, διεισδύοντας στον ταμιευτήρα γύρω της. Όσον αφορά την παραγωγικότητα των μεγαλύτερων γεωτρήσεων, αυτή εξαρτάται από τον αριθμό των πλευρικών γεωτρήσεων, τη γωνία που σχηματίζουν με την κύρια γεώτρηση και τη γεωμετρία τους, καθώς έχει προταθεί ότι οι ευθύγραμμοι κλάδοι έχουν μεγαλύτερη εισροή. Το μήκος, η απόσταση και η διασπορά τους έχουν αντίκτυπο, αλλά δεν είναι σημαντικός. Υπάρχει διαφωνία ως προς το εάν αυτοί οι παράγοντες επηρεάζουν την αρχική μεταβατική περίοδο ή ολόκληρη τη διάρκεια ζωής ενός ταμιευτήρα. Επιπλέον, ο ρόλος του παράγοντα της οριζόντιας προς κατακόρυφης διαπερατότητας είναι αμφιλεγόμενος. Λόγω της πολύπλοκης δομής των γεωτρήσεων τύπου fishbone, έχει ξεκινήσει η χρήση τεχνητής νοημοσύνης και στατιστικών μεθόδων για την πρόβλεψη της παραγωγής τους. Aristorle University of Thessaloniki 2022-03-10 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12811 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2022 gre Copyright (c) 2022 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11474 2018-11-16T08:32:10Z grelit:mast

"181105 2018 eng " dc Μορφοτεκτονική μελέτη του Βόρειου ρηξιγενούς περιθωρίου της λεκάνης των Σερρών Χατζοπούλου, Μαρία Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Στη εργασία αυτή παρουσιάζονται τα αποτελέσματα από τη μορφοτεκτονική μελέτη των πρανών του βόρειου ρηξιγενούς περιθωρίου της λεκάνης των Σερρών. Το υπόβαθρο της περιοχής συνίσταται από τα κρυσταλλοσχιστώδη πετρώματα της Ενότητας Παγγαίου, τα οποία καλύπτονται ασύμφωνα από Νεογενείς και Τεταρτογενείς αποθέσεις. Η ρηξιγενής ζώνη των Σερρών ευθύνεται για τη δημιουργία του σημερινού μορφολογικού ανάγλυφου της περιοχής και θεωρείται σήμερα ενεργή. Στα πρανή της ζώνης εφαρμόστηκε μία ποικιλία μορφοτεκτονικών αναλύσεων, με σκοπό τον ποσοτικό καθορισμό μορφοτεκτονικών δεικτών. Για το σκοπό αυτό, χρησιμοποιήθηκε ένα ψηφιακό μοντέλο εδάφους το οποίο κατασκευάστηκε από την επεξεργασία δορυφορικών δεδομένων ASTER. In this paper we present the results of the study Morphotectonics slopes of the north rift margin of the Serres basin. The geological background of the area consisting of the crystalline rocks of Pangeo Unity, covered unconformably by Neogene and Quaternary deposits. The Serres fault zone is responsible for the creation of the current morphological terrain of the area and is considered active. In the fault scarps of the zone a variety morphotectonic analysis was applied, in order to quantify morphotectonic indicators. For this purpose, we used a digital terrain model, which was manufactured by processing satellite ASTER data. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-05 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11474 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2017 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11168 2018-12-04T11:16:16Z grelit:mast

"181115 2018 eng " dc Μελέτη διαγενετικών διεργασιών εντός των ταμιευτήρων της πετρελαιοφόρου λεκάνης Πρίνου-Καβάλας Ιωακειμίδης, Ιωακείμ Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Στην παρούσα διατριβή ειδίκευσης, μελετήθηκαν οι διαγενετικές διεργασίες σε 15 δείγματα που ελήφθησαν από τη γεώτρηση PA-35 και βάθη 2.635 – 2.960 m εντός των ταμιευτήρων της πετρελαιοφόρου λεκάνης Πρίνου – Καβάλας. Η λεκάνη βρίσκεται γεωγραφικά νότια της πόλης της Καβάλας, έχει εμβαδόν 4 km2, ανήκει στο νότιο περιθώριο της μάζας της Ροδόπης και φιλοξενεί κοιτάσματα υδρογονανθράκων. Άρχισε να σχηματίζεται από ένα σύστημα μεγάλων ρηγμάτων με διεύθυνση ΒΔ-ΝΑ και ΒΑ-ΝΔ κατά το Κάτω Μειόκαινο και σταδιακά πληρωνόταν με κλαστικά υλικά που μετέφερε ο ποταμός Νέστος μέχρι το Πλειόκαινο - Πλειστόκαινο. Τα υλικά αποσάθρωσης τα οποία μεταφέρθηκαν από το υδρογραφικό δίκτυο του Νέστου και αποτέθηκαν στις εκβολές του μέσα στην τεκτονική τάφρο Πρίνου – Καβάλας αποτελούνται από πυριγενή πετρώματα, μάρμαρα και μεταμορφωμένα πετρώματα, σε ποσοστό 92,2%. Με τη συμβολή της ενεργής τεκτονικής δραστηριότητας αποτέθηκε ένα σύνολο στρωμάτων με συνολικό πάχος μεγαλύτερο από 3.000 m. Αρχικά τα δείγματα υπέστησαν χημικές κατεργασίες κατά Jackson, ενώ στη συνέχεια παρασκευάστηκαν, δείγματα κόνεως για τη μελέτη της ορυκτολογίας ολικού δείγματος και αργιλικών ορυκτών με τη μέθοδο της περιθλασιμετρίας ακτίνων-Χ, υαλοποιημένα δισκία για τη μελέτη της χημικής σύστασης των κύριων στοιχείων και πεπεισμένα δισκία για τα ιχνοστοιχεία με την μεθόδο της περιθλασιμετρίας φθορισμού ακτίνων-Χ. Τα δείγματα απαλλαγμένα από τα συγκολλητικά υλικά υποβλήθηκαν σε κλασματοποίηση για το διαχωρισμό των λιθολογικών κλασμάτων κόκκων άμμου, ιλύος και αργίλου. Με βάση την ιστολογική, ορυκτολογική και χημική μελέτη κατασκευάστηκαν διαγράμματα με τη λιθολογική, ορυκτολογική και χημική ταξινόμηση, ενώ από τη συνδυασμένη αξιολόγηση της ορυκτολογικής σύστασης και της χημικής ανάλυσης εκτιμήθηκε η προέλευση των κλαστικών συστατικών και το γεωτεκτονικό περιβάλλον απόθεσής τους. Επιπλέον, έγινε σύγκριση της χημικής σύστασης κύριων στοιχείων και ιχνοστοιχείων των δειγμάτων με τη μέση σύσταση του ανώτερου ηπειρωτικού φλοιού, των ψαμμιτών, των σχιστόλιθων και των αργίλων βαθιάς θάλασσας για να διαπιστωθεί τυχόν εμπλουτισμός. Επίσης, από τη συνολική αξιολόγηση των ιστολογικών, ορυκτολογικών και χημικών χαρακτηριστικών των εξεταζόμενων δειγμάτων και κυρίως της ορυκτολογίας των αργιλικών ορυκτών έγινε εκτίμηση της κρυσταλλικότητας του ιλλίτη και του βαθμού της διαγένεσης. Τέλος, μελετήθηκε η συσχέτιση των διαγενετικών διεργασιών, δηλαδή της μετατροπής των αργιλικών ορυκτών και σε ποιες θερμοκρασίες αυτές έλαβαν χώρα, με τη γένεση των υδρογονανθράκων της πετρελαιοφόρου λεκάνης Πρίνου – Καβάλας. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-15 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11168 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2015 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11787 2022-02-02T07:58:03Z grelit:mast

"220202 2022 eng " dc Η εξέλιξη της κοιλάδας του Πορταϊκού ποταμού. Βρουχάκης, Ιωάννης Στην παρούσα διατριβή μελετήθηκε το υδρογραφικό σύστημα του Πορταϊκού ποταμού καθώς και η γεωγραφική εξέλιξη της κοιλάδας του, από την περίοδο της δημιουργίας του υδρογραφικού του δικτύου μέχρι σήμερα. Η λεκάνη απορροής του Πορταϊκού βρίσκεται στο νότιο τμήμα του νομού Τρικάλων, στο όριο σχεδόν του νομού αυτού με τον νομό Καρδίτσας, με γενική διεύθυνση ΝΔ – ΒΑ. Ο κύριος κλάδος του ποταμού ξεκινάει από την οροσειρά της νότιας Πίνδου (περιοχή Στουρναρέικα) και στη συνέχεια, αφού κόβει εγκάρσια την απότομη οροσειρά του Κόζιακα στην περιοχή της Πύλης, καταλήγει στη θεσσαλική πεδιάδα όπου και συμβάλλει στον Πηνείο. Γεωτεκτονικά, η περιοχή μελέτης ανήκει στην Υπερπινδική υποζώνη (Aubouin 1959), η οποία αποτελεί μια μεταβατική ενότητα μεταξύ της Υποπελαγονικής ζώνης και της ζώνης Ωλονού-Πίνδου. Το κυρίαρχα πετρώματα που απαντώνται στην περιοχή είναι πλακώδεις ασβεστόλιθοι με παρεμβολές κερατολίθων, ηφαιστειοϊζηματογενών και αργιλοψαμμιτικών υλικών. Ένα μεγάλο μέρος καλύπτεται από φλύσχη (1ος και 2ος φλύσχης της Πίνδου) ενώ στις ανατολικές παρυφές του Κόζιακα εμφανίζονται και οφειολιθικές μάζες. Επίσης υπάρχουν και μολασσικά ιζήματα της Μεσοελληνικής αύλακας, τα οποία επικάθονται με ασυμφωνία πάνω στα πτυχωμένα στρώματα του φλύσχη. Τα στρώματα της περιοχής πτυχώθηκαν κατά την Ελβετική φάση πτυχώσεων, στο Κάτω Ολιγόκαινο. Εμφανίζονται με την μορφή τεκτονικών λεπίων, επωθημένα το ένα πάνω στο άλλο, με κατεύθυνση από τα ανατολικά προς τα δυτικά. Κατά τη διάρκεια της πτύχωσης δημιουργήθηκε, σε όλη την έκταση της ζώνης, μεγάλος αριθμός εγκάρσιων ρηγμάτων οριζόντιας μετατόπισης, τα οποία διακόπτουν την επιμήκη συνέχεια των λεπίων. Στα ρήγματα αυτά οφείλεται και η μετέπειτα ανάπτυξη του υδρογραφικού δικτύου του Πορταϊκού ποταμού. Το κλίμα της ευρύτερης περιοχής, με βάση τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν, χαρακτηρίζεται ως μεταβατικό από το μεσογειακό προς το ηπειρωτικό, με πολύομβρο και ψυχρό χειμώνα και σχετικά θερμό και ξηρό θέρος. Η παλαιογεωγραφική εξέλιξη της ευρύτερης περιοχής, σύμφωνα με τον Ψιλοβίκο (1991), μπορεί να χωριστεί σε τέσσερα στάδια: Στάδιο 1 (Νεογενές). Σχηματίζεται το μεγάλο ενδοορεινό βύθισμα της Θεσσαλίας και δημιουργείται λίμνη μέσα σε αυτό. Σχηματίζεται επίσης ένα δίκτυο μεγάλων ποταμοχειμάρρων γύρω από τη λίμνη που αποστραγγίζει τους περιφερειακούς ορεινούς όγκους. Στάδιο 2 (Κάτω-Μέσο Τεταρτογενές). Σχηματίζονται οι επί μέρους ταφρολεκάνες μέσα στο βύθισμα της Θεσσαλίας. Στάδιο 3 (Άνω Τεταρτογενές). Αρχίζει μια φάση ταχείας αποστράγγισης των θεσσαλικών βυθισμάτων προς το Θερμαϊκό κόλπο, όπου λόγω της κατά βάθος διάβρωσης του Πηνειού και των παραποτάμων του, σχηματίζονται τα στενά των Τεμπών, της Ροδιάς, του Καλαμακίου και σε μεγαλύτερο υψόμετρο του Σαρανταπόρου, της Πύλης κ.α.). Στάδιο 4 ( 20ος αιώνας). Συνεχίζονται οι φυσικές εξελικτικές διεργασίες αποστράγγισης της Θεσσαλίας όμως η επέμβαση του ανθρώπου αλλοιώνει πλήρως τις φυσικές ποτάμιες διεργασίες. Το υδρογραφικό δίκτυο να παρουσιάζει μια εντελώς ασύμμετρη ανάπτυξη εκατέρωθεν του κυρίου κλάδου και μορφή του είναι δενδριτική, παρουσιάζει όμως σε ορισμένες περιοχές στοιχεία τόσο κλιμακωτής όσο και υποπαράλληλης μορφής. Από τη μία η τεκτονική και από την άλλη η ανισοτροπία των πετρωμάτων έχουν επιδράσει στην διαμόρφωση αυτού του υδρογραφικού δικτύου, γεγόνος που αποτυπώνεται σε όλα τα διαγράμματα των νόμων του Horton τόσο στις μεγάλες λεκάνες όσο και σε αυτές των μικρότερων τάξεων. Η επίδραση αυτή της τεκτονικής αποτυπώνεται και στα ροδοδιαγράμματα διευθύνσεων των κλάδων, που έδειξαν ότι οι παλαιότεροι κλάδοι ακολούθησαν την διεύθυνση των παλαιότερων τεκτονικών δομών ενώ οι νεότεροι κλάδοι ακολούθησαν τις πιο σύγχρονες διευθύνσεις. Οι τιμές της υδρογραφικής πυκνότητας και της υδρογραφικής συχνότητας παρουσιάζονται αρκετά υψηλές, γεγονός που πρέπει να αποδωθεί στο, πιθανώς, ‘’κληρονομημένο’’ υδρογραφικό δίκτυο και στην πρόσφατη ανάπτυξη του υδρογραφικού δικτύου αντίστοιχα. Η αρχική κοιλάδα του Πορταϊκού ποταμού βρισκόταν στην περιοχή με σημερινό υψόμετρο 700 - 900m έχοντας μια μικρή κλίση κοίτης. Λόγω των τεκτονικών και κλιματικών ανακατατάξεων που έπληξαν την περιοχή μεταβλήθηκε το βασικό επίπεδο, μια μεταβολή που άλλαξε την διαβρωτική δράση του ποταμού. Η αλλαγή αυτή εκφράζεται με τον διπλασιασμό της κλίσης της κοίτης του. Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-02 09:58:03 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11787 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2003 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12028 2022-02-14T08:23:46Z grelit:mast

"220214 2022 eng " dc Γεωμορφολογικά και υδρογραφικά χαρακτηριστικά που συνδέονται με την ανάπτυξη των χειμάρρων της νήσου Σάμου. Μούρτζιος, Παναγιώτης Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Η παρούσα μεταπτυχιακή διατριβή, πραγματεύεται αφενός τη γεωμορφολογία της Νήσου Σάμου, αφετέρου την υδρολογία και τα πλημμυρικά φαινόμενα που έλαβαν χώρα στη μεγάλη πλημμύρα του 2001 και την πιθανότητα εμφάνισής τους στο μέλλον. Για την ολοκλήρωση της διατριβής, σε ότι αφορά το τμήμα της γεωμορφολογίας, ερευνήθηκαν οι λεκάνες απορροής 3 ης , 4 ης , και 5 ης τάξης από πλευράς μορφομετρίας, εξετάζοντας διάφορες παραμέτρους του υδρογραφικού δικτύου και των λεκανών απορροής που αφορούν την υδρογραφική υφή, τη γεωμετρία των λεκανών και τις κλίσεις του αναγλύφου. Παρατίθενται μια σειρά από δεδομένα, καθώς επίσης και η επεξεργασία τους με τη μορφή δισδιάστατων χαρτών, που σχετίζονται με τη γεωγραφική κατανομή των μορφομετρικών δεικτών και τις γεωμορφολογικές διεργασίες που επέδρασαν στη διαμόρφωση και στην εξέλιξη του δικτύου. Σε ότι αφορά την υδρολογία, υπολογίστηκαν για τους 8 κυριότερους χειμάρρους της Σάμου οι πλημμυρικές παροχές με διάφορες μεθόδους και για διάφορους χρόνους επαναφοράς (Τ = 2,5,10,25,50,100,200,300,500,1000 έτη) και συγκρίθηκαν με τις μετρημένες και εκτιμημένες τιμές από το ύπαιθρο, όπως αυτές προέκυψαν κατά τη διάρκεια της μεγάλης πλημμύρας που έπληξε τη Σάμο στις 28–29/11/2001. Για τον υπολογισμό των πλημμυρικών απορροών χρησιμοποιήθηκαν οι μέθοδοι Fuller και Ορθολογική. Οι χρόνοι συρροής που χρησιμοποιήθηκαν για την Ορθολογική μέθοδο υπολογίστηκαν με τους τύπους του Kirpich, Giandotti και S.C.S. Οι τιμές της έντασης της βροχόπτωσης, προέκυψαν ύστερα από εμπεριστατωμένη υδρολογική ανάλυση με τη μέθοδο της κατανομής των ακραίων τιμών (κατά Gumbel) και τη χρήση των εξισώσεων έντασης βροχόπτωσης – διάρκειας. Οι παροχές που προέκυψαν με τον τρόπο αυτό, συγκρίθηκαν με τις υπάρχουσες τιμές (μετρημένες και υπολογισμένες) των πλημμυρικών παροχών της μεγάλης πλημμύρας του Νοεμβρίου 2001. Η έρευνα ολοκληρώθηκε με την επίσκεψη στη Σάμο για έρευνα πεδίου, η οποία έλαβε χώρα τόσο στις ορεινές – ημιορεινές περιοχές των λεκανών απορροής των 8 χειμάρρων, όσο και στις πεδινές, όπου μετρήθηκαν οι διατομές των τεχνικών έργων –γεφυριών, λίγο πριν τις εκβολές τους. Αυτό έδωσε τη δυνατότητα να γίνει μία  δραυλική διερεύνηση των διατομών, η οποία έδειξε ότι τα έργα δεν έχουν αστοχίες,μπορούν να παροχετεύσουν αντίστοιχες πλημμυρικές παροχές, αλλά θα πρέπει να συντηρούνται και να καθαρίζονται τακτικά. Τέλος, προτείνονται τρόποι ανάσχεσης των πλημμυρικών αυτών φαινομένων στα πλαίσια της διαχείρισης των υδατικών πόρων της Σάμου και της γενικότερης προστασίας του φυσικού της περιβάλλοντος. The present postgraduate thesis is focused on two research subjects: Geomorphology of Samos river network and Hydrological analysis of flooding phenomena. The results of the hydrological analysis are compared with the extreme values of flooding episodes that took place in the extended floods of November 2001 and their probability to appear in the future. The research concerned on geomorphology, has to do with the morphometry of the hydrological basins of 3 rd , 4 th , and 5 th order, examining various parameters of river network and hydrological basins such as the hydrographic texture, the geometry of basins and the gradient of the relief. The results of the geomorphological analysis are presented in two – dimensional maps. In these maps, the geographic distribution of the hydrographic texture, the geometry of basins and the gradient of the relief are shown, related with the river network evolution and the landscape. Concerning on hydrology, for the 8 greater torrents of Samos Island, the flooding runoff values were calculated, using various methods. These values were compared with the measured and estimated values in control points in the torrents (points near the estuaries), as they were obtained during the extreme flood of 28–29/11/2001. For the calculation of the peak runoff values, Fuller and Rational methods were used. The concentration times used for the Rational Method, were calculated using three specific formulas: 1) Kirpich, 2) Giandotti and 3) Soil Conservation Service (S.C.S.). The values of intensity of rainfall in time resulted after thorough hydrologic analysis using the method of Gumbel extreme values and formulas combined intensity of rainfall with duration. The peak runoff values obtained were compared with the measured and estimated values of the flooding episode of November 2001. The research was completed with field working in Samos, which took place in the mountainous regions of the hydrological basins of the 8 torrents, and also in thecontrol points just before the torrent estuaries (hydraulic works – bridges). This research showed that the hydraulic works can correspond in such flooding episodes but has to be maintained properly. Finally, measures are proposed against flooding phenomena in Samos Island as well as  management strategies of water resources and protection of the natural environment. Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-14 10:23:46 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12028 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2008 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12431 2022-01-10T08:03:37Z grelit:mast

"200204 2020 eng " dc Μία Συγκριτική Μελέτη των Θεωρητικών Κατανομών Ακραίων Τιμών της Θερμοκρασίας του Αέρα στη Βόρεια και Κεντρική Ελλάδα = A comparative study on extreme value air temperature theoretical distributions in North – Central Greece Τοπούζη, Μαντιάνα Ν. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Διατμηματικό πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών στα Πολύπλοκα Συστήματα και Δίκτυα (Inter-Faculty Master Program on Complex Systems and NetworksInter-Faculty Master Program on Complex Systems and Networks). Στην παρούσα διπλωματική εργασία πραγματοποιήθηκε μία μελέτη των ακραίων τιμών της θερμοκρασίας του αέρα στη Βόρεια και Κεντρική Ελλάδα. Χρησιμοποιήθηκαν οι ημερήσιες τιμές της μέσης, μέγιστης και ελάχιστης θερμοκρασίας αντίστοιχα επτά σταθμών- κόμβων για τη χρονική περίοδο 1955-2003. Στο πρώτο μέρος της εργασίας προσδιορίστηκαν οι ακραίες τιμές των χρονοσειρών και επιλέχθηκαν οι βέλτιστες θεωρητικές κατανομές των ακραίων τιμών των θερμοκρασιών με τη βοήθεια των ελέγχων καλής προσαρμογής Kolmogorov- Smirnov test, Anderson-Darling test και Chi-Squared test. Στη συνέχεια δημιουργήθηκαν οι θεωρητικές κατανομές των ακραίων τιμών οι οποίες προσεγγίζουν στο βέλτιστο βαθμό τις ετήσιες και εποχιακές κατανομές των ακραίων τιμών της θερμοκρασίας του αέρα στο δίκτυο των μετεωρολογικών σταθμών των επτά πόλεων.Τέλος, οι θεωρητικές κατανομές που προέκυψαν  συγκρίνονται μεταξύ τους και πραγματοποιείται μία εκτίμηση των πολύ ακραίων τιμών των θερμοκρασιών για διάφορες περιόδους επανάληψης, καθώς επίσης και εκτίμηση των περιόδων επανάληψης των εντονότερων ακραίων ημερήσιων τιμών της θερμοκρασίας της μελετώμενης περιόδου. In the present thesis a study was carried out of the extreme values of air temperature in the North and Central Greece. Average, maximum and minimum daily values were used temperature corresponding to seven cities for the period 1955-2003. In the first part of the work the extreme values of time series were determined and the optimal theoretical distributions of temperature extremes were selected with the help of Kolmogorov-Smirnov, Anderson-Darling adaptation checks and Chi-Squared. Then the theoretical distributions of the extremes were created values that best approximate the annual and seasonal distributions of air temperature extremes in the meteorological station network of the seven cities.Finally, the resulting theoretical distributions are intertwined and are realized an estimate of the extreme temperature values for various recurrence periods, as well as estimation of the repetition periods of the most extreme extremes daily values of the temperature of the period considered. Aristorle University of Thessaloniki 2019-05-29 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12431 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2019 gre Copyright (c) 2020 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12679 2024-04-18T08:52:49Z grelit:mast

"220126 2022 eng " dc Provide Dietary adaptations of the Early Pleistocene Gerakarou mammal community (Mygdonia Basin, Greece) = Διατροφικές προσαρμογές της κάτω πλειστοκαινικής κοινότητας θηλαστικώντης Γερακαρούς (Μυγδονία λεκάνη, Ελλάδα). Alifieri, Evangelia Dimitrios Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Διαπανεπιστημιακό Πόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών στη Παλαιοντολογία-Γεωβιολογία (Aristotle University of Thessaloniki. Interinstitutional Program of Postgraduate Studies in Paleontology- Geobiology). The Early Pleistocene is a well-represented time period in the fossil record of Eastern Europe, but many questions remain about the paleoenvironment and its role in the faunal dispersal during that time period, including the genus Homo. The Early Pleistocene locality of Gerakarou-1 (2–1.8 Ma) situated in northern Greece (Mygdonia Basin) can provide an insight into the environmental conditions of that time and area. To investigate the paleoenvironment of Gerakarou-1 the dental material of its fossil ungulates was studied, using dental microwear and mesowear analyses. The mesowear analyses also include a newly developed, quantitative method. Extant species with known diets and dietary categories ranging from grazers to browsers were used to better characterize the diet of fossil species. Mixed feeders were dominant in the faunal assemblage of Gerakarou-1, indicating a mosaic environment (open forest-savanna woodland). Keywords: Lower Pleistocene, Paleoenvironment, Greece, Mygdonia Basin, Gerakarou, Feeding ecology, Microwear, Mesowear Αν και το Κάτω Πλειστόκαινο είναι μια σχετικά καλά αντιπροσωπευμένη χρονική περίοδος στο απολιθωματοφόρο αρχείο της Ανατολικής Ευρώπης, πολλά ερωτήματα παραμένουν ανοικτά σε σχέση με το παλαιοπεριβάλλον και το ρόλο του στις πανιδικές μεταναστεύσεις, συμπεριλαμβανομένου και του γένους Homo. Η Κάτω Πλειστόκαινικη θέση Γερακαρού-1 (2–1,8 Ma), που βρίσκεται στην Βόρεια Ελλάδα (Μυγδονία Λεκάνη), μπορεί να προσφέρει σημαντικές πληροφορίες για τις περιβαλλοντολογικές  υνθήκες εκείνης της περιόδου και περιοχής. Για την έρευνα του παλαιοπεριβάλλοντος στο οποίο ανταποκρίνεται η παλαιοπανίδα της Γερακαρούς, μελετήθηκαν τα οδοντικά στοιχεία των απολιθωμάτων οπληφόρων θηλαστικών, χρησιμοποιώντας οδοντικές αναλύσεις μικροτριβής και μεσοτριβής. Οι αναλύσεις μεσοτριβής εμπεριέχουν και μια πρόσφατα αναπτυγμένη, πιο ποσοτική μέθοδο. Σημερινά είδη με γνωστή διατροφή και διατροφικές κατηγορίες που κυμαίνονται από “browser” (κορφολογητές) σε “grazer” (βοσκητές), χρησιμοποιήθηκαν για να κατηγοριοποιήσουμε καλύτερα τα απολιθωμένα είδη. Η μελέτη υποστηρίζει ότι η πανίδα της Γερακαρού κυριαρχείται από taxa με ενδιάμεσες διατροφικές προτιμήσεις (“mixed feeders”), υποδεικνύοντας ένα μωσαϊκό περιβάλλον (ανοικτά δάση-δασώδεις σαβάνες /“open forest-savanna woodland”). Λέξεις Κλειδιά: Κάτω Πλειστόκαινο, Παλαιοπεριβάλλον, Ελλάδα, Μυγδονία Λεκάνη, Γερακαρού, Διατροφική Οικολογία, Μικροτριβή, Μεσοτριβή Aristorle University of Thessaloniki 2022-01-26 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12679 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2021 gre Copyright (c) 2021 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/13029 2025-03-19T09:30:17Z grelit:mast

"240423 2024 eng " dc Functional morphology of Mesopithecus femora (Colobinae, Primates) from China and Greece = Λειτουργική μορφολογία μηρών Mesopithecus (Colobinae, Primates) από την Κίνα και την Ελλάδα. Simoglou,, Ioanna Konstantinos Aristotle University of Thessaloniki. Interinstitutional Program of Postgraduate Studies in Paleontology- Geobiology Mesopithecus is the most widely known and geographically spread species of colobine monkeys in the Eurasia during Late Miocene and Pliocene. It appears progressively in many sites from Europe to southeast Asia and with at least three different species that vary in size. Although abundant and rather common in Europe, Mesopithecus is scarcely documented in Asia. Some specimens from Shuitangba, China are recently attributed to M. pentelicus based on research on the mandible. European Mesopithecus ecology has been investigated by several proxies, on the contrary, paleoecological data from Asia are very restricted. A proximal femur from Shuitangba, found in close proximity and associated with the mandible of Mesopithecus, provides a first opportunity to infer locomotor adaptations of the Chinese representative. Herein, we apply 2D geometric morphometric analysis in order to study the ecomorphological aspects of the fossil femur. The femur from Shuitangba is compared against a group of extinct and extant femora from Africa, Asia and Europe. The results show a semi-arboreal locomotion with terrestrial features for the Shuitangba femur. Compared to the rest of Mesopithecus samples from Europe, the studied femur appears to represent a more arboreal species, but it is not clustering well with any other group of extinct or extant monkeys. >From a taxonomic point of view, we cannot rule out the case of the femur belonging into M. pentelicus but we cannot also exclude the possibility it belongs into M. monspessulanus or some other entirely different species. Το είδος Mesopithecus είναι το πιο γνωστό κι έχει τη μεγαλύτερη γεωγραφική εξάπλωση από όλα τα είδη κολοβίνων στην Ευρασία κατά το τέλος του Μειοκαίνου και στο Πλειόκαινο. Εμφανίζεται σταδιακά σε διάφορες περιοχές από την Ευρώπη μέχρι την νοτιοανατολική Ασία με τουλάχιστον τρία διαφορετικά είδη που ξεχωρίζουν σε μέγεθος. Παρότι υπάρχει σε αφθονία στην Ευρώπη, το Mesopithecus σπάνια καταγράφεται στην Ασία.  Κάποια ευρήματα από την Shuitangba στην Κίνα πρόσφατα αποδόθηκαν στο M. pentelicus βάση αναλύσεων που έγιναν στην γνάθο. Η ευρωπαϊκή οικολογία του Mesopithecus έχει διερευνηθεί σε πολλούς άξονες, αντίθετα, τα παλαιοοικολογικά δεδομένα από την Ασία είναι πολύ περιορισμένα. Ένα εγγύς τμήμα μηρού από την Shuitangba, που βρέθηκε κοντά στην γνάθο του Mesopithecus, παρέχει μια εξαιρετική ευκαιρία για μελέτη των κινητικών προσαρμογών των κινέζικων εκπροσώπων. Στην παρούσα έρευνα χρησιμοποιείται 2D ανάλυση γεωμετρικής μορφομετρίας με σκοπό να μελετηθεί οικομορφολογικά ο απολιθωμένος μηρός. Ο μηρός από την Shuitangba συγκρίνεται με μια ομάδα απολιθωμένων κι υπαρχόντων μηρών από την Αφρική, την Ασία και την Ευρώπη. Τα αποτελέσματα δείχνουν έναν ημιδενδρόβιο τρόπο μετακίνησης με εδαφόβια χαρακτηριστικά για τον μηρό από την Shuitangba. Συγκρίνοντάς το με υπόλοιπα δείγματα Mesopithecus από την Ευρώπη, ο υπό μελέτη μηρός φαίνεται να αντιπροσωπεύει ένα πιο δενδρόβιο είδος, χωρίς όμως να ομαδοποιείται επαρκώς με κάποιο άλλο απολιθωμένο ή υπάρχον γκρουπ μαϊμούδων. Από ταξινομική πλευρά, δεν μπορούμε να αποκλείσουμε το ενδεχόμενο ο μηρός να ανήκει στο M. pentelicus, αλλά επίσης δεν μπορούμε να απορρίψουμε την πιθανότητα να ανήκει στο M. monspessulanus ή σε κάποιο τελείως διαφορετικό είδος. Aristorle University of Thessaloniki 2024-04-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/13029 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2024 gre Copyright (c) 2024 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11964 2022-02-04T09:46:47Z grelit:mast

"220204 2022 eng " dc Κινηματική της παραμόρφωσης της ζώνης Βοιωτίας στο όρος Ελικών, (Στερεά Ελλάδα). Προγκάκη, Βασιλική Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. . Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-04 11:46:47 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11964 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2006 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11740 2022-02-02T07:15:22Z grelit:mast

"220202 2022 eng " dc Φασματική ανάλυση σεισμικών καταγραφών με εφαρμογή στη μετασεισμική ακολουθία του σεισμού Κοζάνης – Γρεβενών (1995) Πάνου, Αρετή Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Γεωφυσικής. Κάθε ισχυρός σεισμός προβληματίζει την επιστημονική κοινότητα και γίνεται αντικείμενο μελέτης, τόσο σαν φυσικό φαινόμενο, όσο και σαν αποτέλεσμα στις ανθρώπινες κατασκευές. Η παρούσα διατριβή ειδίκευσης επικεντρώνεται στην μελέτη της μετασεισμικής ακολουθίας του ισχυρού σεισμού (Μ w =6.6) της 13 ης Μαίου 1995 που συνέβη στην περιοχή Κοζάνης-Γρεβενών, χρησιμοποιώντας δεδομένα που συλλέχθηκαν στο ύπαιθρο. Μέσω της επεξεργασίας τους γίνεται μια προσπάθεια εκτίμησης των φασματικών παραμέτρων της εστίας για ένα σημαντικό αριθμό μετασεισμών. Η παρούσα εργασία περιλαμβάνει πέντε κεφάλαια. Στο πρώτο κεφάλαιο αιτιολογείται η αναγκαιότητα ακριβής υπολογισμού των παραμέτρων της πηγής και ακολουθεί μια αναφορά στις  σημαντικότερες σχετικές εργασίες που έχουν γίνει για τον υπολογισμό τους, τόσο στο διεθνή όσο και στον ελληνικό χώρο. Στο δεύτερο κεφάλαιο γίνεται η παρουσίαση των δεδομένων που χρησιμοποιήθηκαν. Αναφέρεται ο τρόπος συλλογής τους καθώς και η διαδικασία που ακολουθήθηκε κατά το πρώτο, κοινό για όλα τα δεδομένα, στάδιο επεξεργασία τους. Στο τρίτο κεφάλαιο καθορίζεται ο χρόνος γένεσης, το επίκεντρο και το εστιακό βάθος ορισμένων μετασεισμών και επίσης υπολογίζεται με ενιαία μεθοδολογία το τοπικό μέγεθός τους. Στο τέταρτο κεφάλαιο περιγράφεται η μέθοδος της φασματικής ανάλυσης των εγκαρσίων κυμάτων, που εφαρμόζεται για τον υπολογισμό των παραμέτρων της εστίας των σεισμών. Στο πέμπτο κεφάλαιο γίνεται παρουσίαση των αποτελεσμάτων που προκύπτουν από την εφαρμογή της μεθόδου της φασματικής ανάλυσης. Τέλος στο έκτο κεφάλαιο διατυπώνονται τα βασικά συμπεράσματα της παρούσας διατριβής ειδίκευσης. Για την πραγματοποίηση αυτής της εργασίας συνέβαλαν πολλοί ερευνητές με τους οποίους συνεργάστηκα και με βοήθησαν ποικιλότροπα. Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-02 09:15:22 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11740 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2001 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11402 2022-01-27T10:04:06Z grelit:mast

"220127 2022 eng " dc Καρστική γεωμορφολογία της ανατολικής Όθρυος. Η περιοχή Μέγα-Λάκκου, Νεροσπηλιάς Ρεϊζοπούλου, Αγγελική Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Στην παρούσα Διατριβή Ειδίκευσης ερευνώνται τα καρστικά γεωμορφολογικά χαρακτηριστικά της ανατολικής ‘Οθρυος και συγκεκριμένα στην περιοχή Μέγα-Λάκκου, Νεροσπηλιάς. Η σημαντικότερη υπόγεια καρστική μορφή είναι το σπήλαιο «Νεροσπηλιά» , ο μεγαλύτερος υπόγειος  ποταμός της Θεσσαλίας. Μελετώνται επιφανειακές καρστικές μορφές, όπως κοιλώματα διάλυσης, επιφανειακές χύτρες, γλυφές τοιχωμάτων, μαιανδροειδείς γλυφές αλλά και υπόγειες καρστικές μορφές όπως το σπήλαιο «Νεροσπηλιά» και το σπήλαιο «Δρόμου» όσον αφορά τη δημιουργία και την εξέλιξη τους. Επίσης, ερευνώνται τα υδροχημικά χαρακτηριστικά του καρστικού νερού με σκοπό την κατάδειξη της γενετικής σχέσης των επιφανειακών και των υπόγειων καρστικών μορφών. Μέσω πειράματος ιχνηθέτησης στη μεγαλύτερη επιφανειακή καρστική μορφή την πόλγη του «Μέγα-Λάκκου» αποδεικνύεται η υδρολογική σχέση της πόλγης με τον καρστικό αγωγό της «Νεροσπηλιάς» και τον αγωγό που καταλήγει στην πηγή «Βρύση». Η Νεροσπηλιά αποτελεί καρστικό αγωγό που αρχικά διανοίγεται κατά μήκος τεκτονικού ρήγματος  διεύθυνσης ΒΒΑ-ΝΝΔ πληρωμένου με νερό (φρεατική φάση σπηλαιογένεσης). Ο πρωταρχικός αυτός αγωγός διευρύνεται λόγω συνεχούς διάλυσης. Η συνολική διεύρυνση των καρστικών αγωγών της ευρύτερης περιοχής σε συνδυασμό με την τεκτονική ανύψωση οδηγεί στην ταπείνωση του υδροφόρου ορίζοντα και στη μετέπειτα εκκένωσή της Νεροσπηλιάς κατά περιόδους και κατά θέσεις από νερό. Το σπήλαιο «Δρόμου» είναι πρωτογενές τραβερτινικό σπήλαιο. Δημιουργείται από την απόθεση τραβερτινικού υλικού στα ασβεστολιθικά κορήματα του  τεκτονικού πρανούς στην είσοδο της Νεροσπηλιάς. Η συνεχής απόθεση τραβερτίνη θα οδηγήσει στην ολική πλήρωση του σπηλαίου. Η περιοχή του Μέγα-Λάκκου Νεροσπηλιάς χαρακτηρίζεται από την έντονη καρστική διάβρωση τόσο επιφανειακά όσο και υπόγεια λόγω της παρουσίας ανθρακικών πετρωμάτων και της έντονης τεκτονικής ανύψωσης. Η συνεχής καρστική διάβρωση θα οδηγήσει στη δημιουργία πλήθους δολινών και πολγών επιφανειακά και στην αποκάλυψη νέων καρστικών αγωγών-σπηλαίων. The aim of the present study is the investigation of the karstic geomorphological processes in the area of eastern Othris Mountain (Megas Lakkos – Nerospilia area). This thesis focuses on the geomorphological evolution of the superficial karstic features and undergroung karstic formations. The superficial karstic features such as kamenitzas, effluent runnels, solution, channels (rinnenkarren), meanderkarren, rainpits of the Megas Lakkos – Nerospilia area were mapped as well as the caves Nerospilia and Dromou. Moreover, hydrogeological parameters such as electrical conductivity, pH and several ions concentrations were measured during this research in the entrance of “Nerospilia” cave. A dye tracing experiment was carried out in order to understand the underground karstic water’s movement. A saturated in water solution of NaCl was injected to a sinkhole in Megas Lakkos polje while electric conductivity was being measured in “Vrisi” spring and Nerospilia. Nerospilia cave, the largest underground river in Thessalia Prefecture (Central Greece), constitutes the most important underground karstic feature. It’s developed in the upper Cretaceous limestones and overlying in the middle Cretaceous impermeable conglomerates. The total length of the cave is 1419 meters. Dromou cave is developed under the travertine depositional process in the area of Nerospilia entrance from supersaturated Nerospilia’s solutions. Based on the dye tracing experiment is proved that Nerospilia recharges the superficial water of Megas Lakkos area through several sinkholes and underground karstic pipes. The Megas Lakkos – Nerospilia area is characterized by intense superficial karstic erosion and underground karstic pipe evolution due to rapid tectonic uplift. This process will lead to the creation of several dolines, poljes and the exposure of a number of underground voids. Aristorle University of Thessaloniki 2022-01-27 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11402 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2013 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11954 2022-02-04T09:46:47Z grelit:mast

"220204 2022 eng " dc Συμβολή στη μελέτη των χαρακτηριστικών του διανυσματικού ανέμου στη Βόρεια Ελλάδα με στόχο την εφαρμογή προγραμμάτων αιολικής ενέργειας. Μάντσης, Δαμιανός Φλώριν Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. The overall objective of this research thesis is to provide a scientific methodology for the performance of a feasibility study concerning the implementation of wind energy programs, with the purpose of converting energy from the wind to electric power, with the use of wind turbines. To meet this objective, wind speed and wind direction data from six meteorological stations of the northern part of the Greek National Meteorological Service network are used, in order to predict and calculate wind potential that can be extracted through the lower part of the boundary layer. The first step of this research is to study the climatological wind conditions at the six meteorological stations in Northern Greece. This initial study of the wind regime will provide the general wind characteristics, like mean wind speed and distribution of wind to the sixteen wind directions, during the four seasons of the year, which are important elements in deciding, if a site is suitable for wind farm settlement. The second step in computing the wind potential at a site, is the use of theoretical distributions, in order to characterize the behavior of the actual wind. Different theoretical distributions, such as the Weibull, Raylight, Gumbel, and the Log-normal, are evaluated. The Gumbel and the two parametric Weibull distributions are proven to characterize in a best way the actual wind. Different methods of computing the scale and the shape parameters of the Weibull distribution are also evaluated. The next step is to study the extrapolation of the wind from the anemometer level to different heights, which represent the hub height of existing wind turbines. The power law, which is a generalization of the Monin-Obukov similarity theory equations, under different atmospheric stability and roughness length conditions, is utilized. The power law is essential for extrapolating the Weibull distribution, which is proven to give the best theoretical fit to the actual data, to hub level. The use of the theoretical data that are created to different heights is essential, in order to minimize the influence of both random errors in wind measurements and the broader vicinity of the generator site to the calculation of the wind potential. Finally, an additional study on the wind regime is implemented, concerning the behavior of the maximum wind speeds and particularly the gust winds. Using better resolution measurements, a relationship between the gust winds and the hourly (daily) mean wind speeds is established. This relationship is very useful, in order to assess and forecast the hazards that extreme wind conditions poses to the wind generator. Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-04 11:46:47 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11954 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2006 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11571 2022-01-28T08:07:46Z grelit:mast

"220128 2022 eng " dc Διαχρονική παρακολούθηση των αλλαγών της κάλυψης Γής (Land Cover) στο Νομό Θεσσαλονίκης με τη χρήση της Τηλεπισκόπισης και των Γεωγραγικών Συστημάτων Πληροφοριών (G.I.S)α Κάλτσα, Σοφία Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Η Τηλεπισκόπηση και τα Γεωγραφικά Συστήματα Πληροφοριών αποτελούν σημαντικά εργαλεία για τη διαχρονική παρακολούθηση της κάλυψης γης και των αλλαγών που έλαβαν χώρα σε αυτή. Ο εντοπισμός μεταβολών στην κάλυψη γης με τη χρήση δεδομένων Τηλεπισκόπησης απαιτεί αφενός την επιλογή κατάλληλης μεθοδολογίας και αφετέρου την επαρκή γνώση της περιοχής μελέτης. Η ανίχνευση αλλαγών περιλαμβάνει τη χρήση διαχρονικών εικόνων πολυφασματικών δεδομένων για την αξιολόγηση των μεταβολών στην κάλυψη γης, λόγω των περιβαλλοντικών συνθηκών και των ανθρωπογενών δραστηριοτήτων μεταξύ των ημερομηνιών απόκτησης των εικόνων. Ο εντοπισμός μεταβολών κάλυψης γης αποτελεί σημαντική διαδικασία στην παρακολούθηση και διαχείριση φυσικών πηγών και αστικής ανάπτυξης, διότι παρέχει ποσοτική ανάλυση της χωρικής κατανομής του πληθυσμού ενδιαφέροντος. Παρόλο που έχει αναπτυχθεί πλήθος τεχνικών εντοπισμού μεταβολών, έχει γίνει ελάχιστη έρευνα για την ποσοτική εκτίμηση της ακρίβειας αυτών των τεχνικών. Στην παρούσα εργασία χρησιμοποιήθηκε η τεχνική της «Σύγκρισης ταξινομημένων εικόνων», προκειμένου να εντοπιστούν οι μεταβολές που έλαβαν χώρα στην κάλυψη γης του νομού Θεσσαλονίκης κατά το διάστημα 1977-2009, με τη χρήση δεδομένων Landsat MSS και ΤΜ. Με κατάλληλη επεξεργασία και ταξινόμηση των δορυφορικών εικόνων, δημιουργήθηκαν θεματικοί χάρτες με την κάλυψη γης του νομού Θεσσαλονίκης. Ακολούθησε σύγκριση των χαρτών μεταξύ τους σε ζεύγη και παρήχθησαν νέες εικόνες με τις μεταβολές ή μη στους διάφορους τύπους κάλυψης γης κατά το χρονικό διάστημα παρακολούθησης. Προέκυψε λοιπόν ότι, με εξαίρεση τη σημαντική μείωση της έκτασης της λίμνης Κορώνειας, οι μεταβολές στην κάλυψη γης του νομού τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο, είναι σχετικά περιορισμένες και όχι ιδιαίτερα αρνητικές προς το φυσικό περιβάλλον. Remote sensing and G.I.S. constitute important tools for the multitemporal study of the land cover and its changes. Land cover change detection using remote sensing data requires selection of appropriate methodology and sufficient knowledge of the study area. Change detection includes the use of multitemporal and multispectral imagery for the evaluation of land cover changes, because of the environmental conditions and the human activities between the dates of acquisition of pictures. Land cover change detection is an important process in monitoring and managing natural resources and urban development because it provides a quantitative analysis of the spatial distribution in the population of interest. A large number of change detection techniques have been developed, but little has been done to quantitatively assess the accuracies of these techniques. In the present study, the technique “comparison of classified images” was used to detect changes in the land cover of Thessaloniki county, during the time 1977-2009, by using Landsat MSS and TM satellite data. With suitable treatment and classification of satellite images, thematic maps with the land cover of Thessaloniki county were created. These maps were compared in pairs and produced new pictures with the changes in land cover at the time interval of the study. It resulted therefore that, with the exception of the important reduction of the lake Korwneia’s extent, the land cover changes in the particular time period, are relatively limited and not particularly negative to the natural environment. Λέξεις κλειδιά: Τηλεπισκόπηση, Γεωγραφικά Συστήματα Πληροφοριών, Κάλυψη Γης, Ταξινόμηση, Εντοπισμός μεταβολών. Keywords: Remote sensing, G.I.S., Land cover, Classification, Change detection. Aristorle University of Thessaloniki 2022-01-28 10:07:46 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11571 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2012 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11221 2018-11-16T08:31:56Z grelit:mast

"161231 2016 eng " dc Υδρογεωχημική έρευνα - προέλευση ιόντων και βαρέων μετάλλων στα υπόγεια νερά της ανατολικής Λήμνου = Hydrogeochemical investigation of the possible sources of ions and heavy metal pollution in groundwater in Eastern Limnos Island, Greece Χατζηπαναγιώτου, Μάγδα Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Σκοπός της μελέτης είναι να εντοπιστούν οι σημαντικότεροι παράγοντες που ελέγχουν τη γεωχημεία των υπόγειων υδάτων και να προσδιοριστεί η χωρική κατανομή των ρύπων στην περιοχή έρευνας της Λήμνου και συγκεκριμένα στο ανατολικό τμήμα της. Για τον λόγο αυτό εφαρμόστηκε η πολυμεταβλητή στατιστική ανάλυση, συμπεριλαμβανομένης της παραγοντικής ανάλυσης και της ιεραρχικής ομαδοποίησης, σε συνδυασμό με τη γεωστατιστική μοντελοποίηση σε 45 δείγματα υπόγειου νερού για δύο δειγματοληπτικές περιόδους (Μάιο και Οκτώβριο του 2001), που σχετίζονται με την υγρή περίοδο και την ξηρή περίοδο αντίστοιχα. Τα δείγματα του υπόγειου νερού συλλέχθηκαν κατά το έτος 2001 και αναλύθηκαν από το ΕΘ.Ι.ΑΓ.Ε με σκοπό την κατανομή των φυσικοχημικών παραμέτρων pH, EC, Ca, Mg, Na, K, HCO3, Cl, SO4, NO3, NO2, NH4 και PO4 καθώς επίσης και των ιχνοστοιχείων Mn, Zn, Fe, Cu, Cd, Co, Cr, Ni, Pb και B, έτσι ώστε να εκτιμηθεί ο πιθανώς βαθμός ρύπανσης. Η περιοχή έρευνας περιλαμβάνει πολλές καλλιεργούμενες εκτάσεις και συγκροτείται από ηφαιστειο-ιζηματογενή πετρώματα. Διακρίνονται 3 υδροφόρες ζώνες όπου αναπτύσσονται οι υπό πίεση ηφαιστειακοί υδροφορείς πάνω στον αδιαπέρατο φλύσχη. Η βόρεια και κεντρική ζώνη εμφανίζουν φαινόμενα υφαλμύρισης λόγω των αυξημένων υδροληπτικών και αρδευτικών αναγκών, ενώ στη νότια ζώνη παρατηρείται μια υψηλού δυναμικού υδροφορία. Η ανατολική Λήμνος επιβαρύνεται από έναν μεγάλο αριθμό πηγών ρύπανσης (κτηνοτροφικές μονάδες, λιπάσματα, αστικά-βιομηχανικά λύματα, ΧΑΔΑ, στρατόπεδα), οι οποίες επιβαρύνουν το υπόγειο νερό σε νιτρικά, νιτρώδη, αμμωνιακά και φωσφορικά ιόντα. Κυρίως η ευρύτερη κεντρική περιοχή του Ρωμανού έχει υποστεί έντονη υφαλμύριση και επιβάρυνση από ανθρωπογενείς ρύπους, ενώ στο υπόλοιπο τμήμα επικρατεί η αποσάθρωση και διάλυση των πυριτικών και ανθρακικών ορυκτών η οποία εμπλουτίζει τη σύσταση του υπόγειου νερού στα ιόντα Κ, Na, Ca, Mg, HCO3 και SO4. Από την παραγοντική ανάλυση και την ανάλυση σε ομάδες στα δεδομένα, προέκυψαν 4 παράγοντες που περιγράφουν την εξέλιξη των υπόγειων υδάτων. Οι παράγοντες αυτοί σχετίζονται κυρίως με την αλληλεπίδραση των πετρωμάτων με το υπόγειο νερό, με τη διείσδυση της θάλασσας και με τις αγροτικές-ανθρωπογενείς δραστηριότητες. Ωστόσο, η κύρια υδροχημική διεργασία είναι η ιοντοανταλλαγή, λόγω της αλληλεπίδρασης θάλασσας-υδροφορέα, και η αντίστροφη ιοντοανταλλαγή, λόγω της αλληλεπίδρασης των πετρωμάτων με το νερό. Το νερό και στις δύο περιόδους χαρακτηρίζεται ως "πολύ σκληρό" και η κατανομή των ιόντων είναι η ακόλουθη: Na>Ca>Mg>K και Cl>HCO3>SO4>NO3. Οι κύριοι τύποι του νερού είναι δύο, ο Ca-(Mg)-Cl-(SO4) μεικτός τύπος που οφείλεται στη διάλυση και αλληλεπίδραση των πετρωμάτων με το υπόγειο νερό, και ο Νa-(K)-Cl-(SO4) τύπος λόγω της αλληλεπίδρασης του υδροφορέα με το θαλασσινό νερό. Από τους ιοντικούς λόγους συμπεραίνουμε ότι στην περιοχή επικρατούν υδροφορείς πλούσιων σε πυριτικά ορυκτά και ηφαιστειακά πετρώματα. Από την ανάλυση των βαρέων μέταλλων προέκυψε το συμπέρασμα ότι τα μέταλλα Mn, Pb και Fe απαντώνται σε υψηλές συγκεντρώσεις σχεδόν σε όλα τα δείγματα κυρίως κατά την ξηρή περίοδο. Η παρουσία τους οφείλεται στα υδροθερμικά εξαλλοιωμένα μαγματικά πετρώματα. Οι υψηλές συγκεντρώσεις μόνο κατά την ξηρή περίοδο (Οκτώβριος) σχετίζονται με τη χαμηλή στάθμη του υδροφόρου ορίζοντα. Τα υπόλοιπα μέταλλα (Νi, Cr, Co) απαντώνται κυρίως στην κεντρική περιοχή του Ρωμανού λόγω ανθρωπογενών δραστηριοτήτων (βιομηχανικές μονάδες, λιπάσματα, αστικά λύματα, πεδία βολής). The purpose of this study is to identify the factors that control the geochemical processes regulating groundwater geochemistry and to determine the spatial distribution of pollutants in Limnos Island and specifically the eastern fringe. Therefore, multivariate statistical techniques involving, factor analysis and hierarchical cluster analysis, were performed with the geostatistical modeling on 45 groundwater samples for two sample periods (May and October 2001), which are related with the wet and dry period respectively. The groundwater samples were collected during 2011 and analyzed for determination of the physicochemical parameters pH, EC, Ca, Mg, Na, K, HCO3, Cl, SO4, NO3, NO2, NH4 and PO4, as well as the trace metals Zn, Fe, Cu, Cd, Co, Cr, Ni, Pb and B, in order to evaluate the possible pollution levels. The study area consists of volcano-sedimentary rocks and includes several agricultural expansions. It is divided into three confined volcanic aquifers overlying the impermeable flysch. The north and central zone showed groundwater salinization due to overexploitation of the aquifers for drinking and irrigation water supplies, while in the south zone there is a high water-supply potential aquifer. Eastern Limnos, is burdened by a large number of pollution sources (livestock farms, fertilizers, urban-industrial effluents, illegal landfills, military camps) that borne the groundwater by nitrates, nitrites, ammonium and phosphates. Especially the broader area of Romanou, at the central part of the island, has been affected by seawater intrusion in the sediments and there are significant human impacts on groundwater. The rest part of the studied area is influenced by the silicate and carbonate minerals weathering and dissolution which is the dominant hydrochemical process that contributes to enrichments of K, Na, Ca, Mg, HCO3 and SO4 of the groundwater. Factor analysis and cluster analysis revealed 4 factors explaining the evolution of groundwater hydrochemistry. The varifactors are obtained by factor analysis indicate that the parameters responsible for groundwater quality variations are mainly related to groundwater-rock interaction (particularly weathering of silicate minerals), seawater intrusion, and anthropogenic sources (particularly agricultural activities). However, the dominant hydrochemical process is ion exchange due to seawater-aquifer material interaction, and reverse ion exchange due to water-rock interaction. Interpretation of analytical data showed that the water in both sampling periods is characterized as "very hard", and the abundance of the major ions is as follows: Na>Ca>Mg>K and Cl>HCO3>SO4>NO3. The water quality is classified into two main types, the Ca-(Mg)-Cl-(SO4) mixed type due to groundwater-rock interaction, and the Na-(K)-Cl-(SO4) due to seawater intrusion. Ion ratio analysis represents aquifers enriched in silica minerals and volcanic rocks. From the analysis of heavy metals it is concluded that Mn, Pb and Fe are found in almost all samples in high concentrations during the dry period. Their presence is due to the hydrothermally altered volcanic. These high concentrations were observed only during the dry season (October), probably due to the low level of the water table. The rest of the metals (Ni, Co, Cr) occur mainly in the Romanou area and they could be linked to anthropogenic sources (industrial leakage, fertilizers, municipal sewage, shooting fields). Aristorle University of Thessaloniki 2017-12-08 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11221 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2016 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12014 2021-11-03T10:37:56Z grelit:mast

"181116 2018 eng " dc Ηλεκτρική τομογραφία μεταξύ γεωτρήσεων: Εφαρμογή διαφορετικών διατάξεων ηλεκτρόδιων μέσα σε γεωτρήσεις. = Cross-hole electrical resistivity tomography: Application of various electrode configurations within boreholes. Αλμπάνης, Άγγελος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. The sensitivity of the non-hydrostatic WRF-ARW numerical weather prediction model on Convection Parameterization Schemes of Kain-Fritsch (KF), Betts-Miller-Janjic (BMJ) and Grell-Freitas (GF) was considered in this work. Ten combination of these CPS were used and totally sixty runs were simulated. The sensitivity of the model skill on the above-mentioned CPS combination was investigated in order to answer the next two questions. Is the usage of a convection scheme in the finest grid of model (1,667kmX1,667km) necessary for better model performance and which one? If not, which convection scheme can be used in the coarser outer grid in order to achieve the best scores? The validation of model takes place during the warm period simulating three cases with strong dynamic forcing and three cases of weak dynamic forcing which occurred over the greater area of Thessaloniki. The cases were chosen from six different years. Three continuous variables (temperature, dew point temperature and mean sea level pressure) were evaluated against observations from meteorological weather stations. The categorical variable of precipitation was evaluated using precipitation estimates from a meteorological Radar. The statistical scores showed that the usage of convection schemes in the finer grid improved the model prediction, concerning the continoues variables, in all cases. In the contrary, concerning the categorical variable, the use of a convection scheme did not improve the model prediction. KF scheme produced the best precipitation scores in the strong dynamic forcing cases and BMJ scheme in the weak dynamic forcing cases. It is estimated that this different behavior is associated with the triggering function of each scheme. The KF scheme demands satisfactory thresholds of vertical updrafts which are induced by convergence in the cases of strong dynamic forcing. The Betts-Miller-Janjic scheme is activated more easily in cases of weak dynamic cases where the atmospheric conditions permit the air above the ground to be heated and rised considerably. Στην παρούσα διπλωματική εργασία γίνεται η μελέτη της ευαισθησίας του μη υδροστατικού μοντέλου WRF-ARW στα σχήματα παραμετροποίησης της ανοδικής μεταφοράς Kain-Fritsch (KF), Betts-Miller-Janjic (BMJ) και Grell-Freitas (GF). Συνολικά χρησιμοποιούνται δέκα συνδυασμοί αυτών των σχημάτων και εξήντα προσομοιώσεις. Επιχειρείται η αξιολόγηση του μοντέλου στη χρήση ή όχι, και ποιου σχήματος, σε πλέγμα υψηλής ανάλυσης (1,667kmX1,667km) ενώ στην περίπτωση της μη χρήσης ερευνάται ποιο σχήμα δίνει τα καλύτερα αποτελέσματα με την ενεργοποίησή του στα αμέσως μεγαλύτερα πλέγματα (coarser parent grids). Η αξιολόγηση γίνεται για τη διάρκεια της θερμής περιόδου, η οποία προσδιορίζεται από το Μάιο έως και το Σεπτέμβριο, για έξι περιπτώσεις οι οποίες διακρίθηκαν σε τρεις περιπτώσεις ισχυρού και τρεις περιπτώσεις ασθενούς δυναμικού εξαναγκασμού (ΠΙΔΕ και ΠΑΔΕ αντίστοιχα) οι οποίες επιλέγησαν από έξι διαφορετικά χρόνια και επηρέασαν την ευρύτερη περιοχή της Θεσσαλονίκης. Για την αξιολόγηση του μοντέλου ως προς τις συνεχείς μεταβλητές (θερμοκρασία στα 2m, θερμοκρασία σημείου δρόσου στα 2m και πίεση στη μέση στάθμη θάλασσας) χρησιμοποιήθηκαν παρατηρήσεις σταθμών επιφανείας ενώ, ως προς τη μεταβλητή του υετού χρησιμοποιήθηκαν οι εκτιμήσεις μετεωρολογικού Ραντάρ. Διαπιστώθηκε ότι για τις συνεχείς μεταβλητές, η ενεργοποίηση του σχήματος ανοδικής μεταφοράς στο πλέγμα υψηλής ανάλυσης βελτιώνει τα αποτελέσματα του μοντέλου σε όλες τις περιπτώσεις. Για τη μεταβλητή του υετού, τα καλύτερα αποτελέσματα λαμβάνουν χώρα δίχως την ενεργοποίηση των σχημάτων ανοδικής μεταφοράς στο πλέγμα υψηλής ανάλυσης, με το σχήμα των Kain-Fritsch να είναι καλύτερο στις περιπτώσεις με ισχυρό δυναμικό εξαναγκασμό και το σχήμα των Betts-Miller-Janjic  να είναι καλύτερο στις περιπτώσεις με ασθενές δυναμικό εξαναγκασμό. Αυτή η συμπεριφορά φαίνεται να σχετίζεται με τη μεθοδολογία ενεργοποίησης του κάθε σχήματος καθώς, το σχήμα των Kain-Fritsch απαιτεί ικανοποιητικά κατώφλια ανοδικών ταχυτήτων κάτι το οποίο προσφέρεται από τη σύγκλιση των αερίων μαζών στις περιπτώσεις με ισχυρό δυναμικό εξαναγκασμό ενώ το σχήμα των Betts-Miller-Janjic ενεργοποιείται ευκολότερα στις περιπτώσεις με ασθενές δυναμικό εξαναγκασμό όπου ο αέρας κοντά στο έδαφος θερμαίνεται και ανυψώνεται ευκολότερα.           Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-16 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12014 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2018 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12421 2022-01-10T08:03:37Z grelit:mast

"191129 2019 eng " dc Γεωτεχνική ανάλυση ευστάθειας επιφανειακών και υπόγειων εκσκαφών εκμετάλλευσης λιγνίτη στο Προσήλιο Κοζάνης = Geotechnical analysis of surface and underground excavation in the lignite mine of Prosilio Kozani. Τζαλαμαριάς, Ιωάννης Γεώργιος Το φαινόμενο της υπόγειας εξόρυξης σε λιγνιτικά κοιτάσματα σπανίζει, λόγω των ασθενών γεωλογικών σχηματισμών που τα περιβάλλουν και καθιστούν δύσκολο τόσο το σχεδιασμό, όσο και την κατασκευή τους. Η παρούσα εργασία επικεντρώθηκε στην γεωτεχνική ευστάθεια μιας υπόγειας εκμετάλλευσης με την μέθοδο θαλάμων και στύλων η οποία πρόκειται να συνδυαστεί με την επιφανειακή εκμετάλλευση που πραγματοποιείται εδω και αρκετά χρόνια. Ακόμα εξετάζεται η ευστάθεια του τεχνητού πρανούς της υπαίθριας εκμετάλλευσης στο τμήμα που θα διανοιχθεί ο υπόγειος χώρος. Πιο συγκεκριμένα αξιολογούνται οι ερευνητικές γεωτρήσεις και δημιουργούνται γεωλογικές τομές στον υπο μελέτη χώρο. Αφού αξιολογηθούν τα αποτελέσματα των εργαστηριακών δοκιμών, προσδιορίζεται η βέλτιστη γεωμετρία του στύλου που θα αναλάβει με επιτυχία της γεωστατικές τάσεις. Ακόμα προσδιορίζεται ποιοτικά αλλά και ποσοτικά το κατάλληλο σύστημα για την υποστήριξη των υπόγειων στοών του έργου. Έχοντας ως βασικό στόχο την μηχανική συμπεριφορά των στοών και του προτεινόμενου συστήματος υποστήριξης τους, παρουσιάζονται αναλύσεις από δισδιάστατα αλλά και τρισδιάστατα αριθμητικά μοντέλα, προερχόμενα από λογισμικά επίλυσης πεπερασμένων στοιχείων της Rocscience. Τέλος, με τη βοήθεια του λογισμικού Slide της ίδιας εταιρείας πραγματοποιείται ο έλεγχος της ευστάθειας του τεχνητού πρανούς που βρίσκεται πάνω από το μέτωπο εργασιών της υπόγειας εξόρυξης. The phenomenon of underground mining in lignite deposits is rare due to the weak geological formations that surround them and make both design and construction difficult. This thesis has focused on the geotechnical stability of an underground exploitation using the rooms and pillars method, which is to be combined with the surface exploitation that has been taking place for several years. In addition, the stability of the artificial slopes of open-air exploitation is examined in the section which will be excavated. In particular, exploratory drillings are evaluated and geological segments are created in the field being studied. After the results of the laboratory tests have been evaluated, the optimal geometry of the pole will be determined which will successfully undertake geostationary trends. Furthermore, the appropriate system for the support of the underground galleries of the project is defined qualitatively and quantitatively. Having as their main purpose the mechanical behavior of the galleries and their proposed support system, analyses are presented from two-dimensional and three-dimensional numerical models, which derived from Rocscience finite element solver software. Finally, with the help of the software of Slide of the same company, the control of the stability of the artificial slopes above the front of the underground mining is carried out. Aristorle University of Thessaloniki 2019-05-29 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12421 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2019 gre Copyright (c) 2019 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12670 2024-04-18T08:52:48Z grelit:mast

"220126 2022 eng " dc Μελέτη επένδυσης τοιχωμάτων σε σήραγγες με εφαρμογή γεωφυσικών μεθόδων = Study of wall reinforcement in tunnels with the application of geophysical methods. Φιλιππάκος, Γεώργιος Στυλιανός Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Γεωφυσικής. Η παρούσα μεταπτυχιακή διατριβή αποτελεί μελέτη περίπτωσης με αντικείμενο τη διερεύνηση της  εφαρμοσιμότητας των παρακάτω γεωφυσικών μεθόδων σε περιβάλλον σήραγγας. Συγκεκριμένα, της μεθόδου του γεωραντάρ και της ηλεκτρικής τομογραφίας, σε συνδυασμό με τη μοντελοποίηση δεδομένων γεωραντάρ. Η περιοχή έρευνας όπου έλαβε μέρος η διασκόπηση είναι η σήραγγα που βρίσκεται στην περιοχή των καταρρακτών της Έδεσσας. Από την έρευνα που πραγματοποιήθηκε στο δυτικό τοιχίο της σήραγγας χαρτογραφήθηκε ο μεταλλικός οπλισμός, το πάχος του οπλισμένου σκυροδέματος, η επαφή του σκυροδέματος με την τραβερτινική βραχόμαζα, ζώνες υγρασίας καθώς και πιθανές ασυνέχειες στον τραβερτινικό σχηματισμό. Οι παραπάνω γεωφυσικές μέθοδοι αποδείχτηκαν αποτελεσματικές καθώς συνέβαλαν συνδυαστικά στη χαρτογράφηση πολλαπλών εσωτερικών δομών. Η μοντελοποίηση δεδομένων συνετέλεσε σημαντικά ως προς την ερμηνεία των γεωφυσικών προφίλ και συνείσφερε στην εξαγωγή συμπερασμάτων. This master's thesis is a case study to investigate the applicability of the following geophysical methods in a tunnel environment. Specifically, the method of geo-radar and electrical tomography, in combination with the modeling of geo-radar data. The research area where the survey took place is the tunnel located in the area of the waterfalls of Edessa. The research carried out on the western wall of the tunnel mapped the metal reinforcement, the thickness of the reinforced concrete, the contact of the concrete with the travertine rock mass, moisture zones as well as possible discontinuities in the travertine formation. The combination of the above geophysical methods proved to be effective as it resulted to the mapping of multiple internal structures. Data modeling contributed significantly to the interpretation of geophysical profiles and contributed to the conclusions. Aristorle University of Thessaloniki 2022-01-26 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12670 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2021 gre Copyright (c) 2021 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12952 2024-04-24T05:54:24Z grelit:mast

"240418 2024 eng " dc Μελέτη των κλιματικών ζωνών και των βαθμοημερών θέρμανσης-ψύξης για την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων στον ελληνικό χώρο: Παρόν κλίμα, μελλοντικές προβολές = Analysis of the climate zones and heating-cooling degree days for the energy performance of buildings in Greece: Present climate, future projections Πέντσιου, Βασιλεία Ιωάννης Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Μετεωρολογίας και Κλιματολογίας. Στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας ειδίκευσης αποτελεί αρχικά ο έλεγχος και η επικαιροποίηση των κλιματικών ζωνών στην Ελληνική περιοχή βάσει της τελευταίας αναθεώρησης των Τεχνικών Οδηγιών του Κ.Εν.Α.Κ. 2014. Οι κλιματικές ζώνες που θα προκύψουν θα βοηθήσουν ώστε να οριστούν οι κατάλληλες συνθήκες για την βέλτιστη δυνατή ενεργειακή απόδοση κτιρίων στην περιοχή ενδιαφέροντος. Στη συνέχεια, θα γίνει μία προσπάθεια εκτίμησης των δυνητικών αλλαγών που θα προκύψουν στις υπάρχουσες κλιματικές ζώνες κάτω από συνθήκες κλιματικής αλλαγής λόγω αύξησης των θερμοκηπικών αερίων στην ατμόσφαιρα, ως το τέλος του 21ου αιώνα. Η προσέγγιση που θα ακολουθηθεί για την επίτευξη των παραπάνω στόχων είναι, με τη χρήση σημείων πλέγματος του κλιματικού μοντέλου RegCM4 που καλύπτουν ολόκληρο τον ελληνικό χώρο, και με τη βοήθεια κατάλληλων μαθηματικών μοντέλων, να υπολογιστούν οι βασικές παράμετροι που οδηγούν στην εκτίμηση της ενεργειακής απόδοσης ενός κτιρίου: Βαθμοημέρες Θέρμανσης και Ψύξης. Μέσω της προτεινόμενης ημερήσιας υπολογιστικής προσέγγισης, δίνεται η δυνατότητα εκτίμησης των βαθμοημερών θέρμανσης και ψύξης κτιρίων με διαφορετικά χαρακτηριστικά, με θεωρητική εικοσιτετράωρη λειτουργία. Οι βαθμοημέρες θέρμανσης και ψύξης θα υπολογιστούν για δύο διαφορετικά κατώφλια θερμοκρασιών βάσης. Οι ενεργειακές ανάγκες των κτιρίων θα συγκριθούν ανάλογα με την κλιματική ζώνη στην οποία ανήκει η εκάστοτε περιοχή. Για την εκτίμηση των αλλαγών στην ενεργειακή απόδοση των κτιρίων στο μέλλον, θα χρησιμοποιηθούν κατ’ αντιστοιχία, δεδομένα από ένα σύγχρονο περιοχικό κλιματικό μοντέλο τόσο για το παρόν κλίμα όσο και με τη χρήση των μελλοντικών προβολών του. Η εξέλιξη των δύο δεικτών έχει αναλυθεί με βάση το περιοχικό μοντέλο RegCM4 υπό το σενάριο RCP4.5. Και οι δύο δείκτες HDD και CDD έχουν επικυρωθεί κατά την περίοδο 1980–2000 χρησιμοποιώντας ένα σύνολο δεδομένων που περιέχει 267 δεδομένα σημείων πλέγματος. Αναλύονται οι τάσεις του HDD και του CDD για τις τρεις περιόδους σε συνδυασμό με τις τάσεις των μέσων και μέγιστων θερμοκρασιών. Οι προσομοιώσεις προβλέπουν σημαντική μείωση για τον HDD, ειδικά στη Β. Ελλάδα και αύξηση του CDD, κυρίως στο νότιο μέρος της χώρας και στα νησιά.  The aim of this dissertation is to assess and update the classification of the climate zones in the Greek region based on the latest revision of the Technical Instructions of K.EN.AK. 2014. The resulting climate zones will help to define the appropriate conditions for the best possible energy performance of buildings in the area of interest. Then, an attempt will be made to estimate the potential changes that will occur in the existing climate zones under climate change conditions due to an increase in greenhouse gases in the atmosphere, until the end of the 21st century. The approach that will be followed to achieve the above objectives is, with the use of grid points of the RegCM4 climate model covering the entire Greek area, and with the help of appropriate mathematical models, to calculate the basic parameters that lead to the estimation of the energy efficiency of a building: Heating and Cooling-degree days. Through the proposed daily calculation approach, it is possible to estimate the heating and cooling degree days of buildings with different characteristics, with a theoretical twenty-four-hour operation. The heating and cooling degree days will be calculated for two different thresholds of base temperature. The energy needs of the buildings will be compared according to the climate zone to which each area belongs. Data from a modern regional climate model will be used, both for the current climate and using its future projections, so as to estimate changes in the energy performance of buildings in the future. The evolution of both indicators has been analyzed based on the RegCM4 regional model under the RCP4.5 scenario. Both HDD and CDD have been validated over the period 1980-2000 using a dataset containing 267 grid point data. Trends in HDD and CDD for the three periods are analyzed together with trends in mean and maximum temperatures. The simulations predict a significant decrease for HDD, especially in northern Greece, and an increase in CDD, mainly in the southern part of the country and the islands. Aristorle University of Thessaloniki 2024-04-18 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12952 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2023 gre Copyright (c) 2024 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11659 2018-11-16T08:32:10Z grelit:mast

"181105 2018 eng " dc Causality networks using information measures on non-stationary time series with application to finance. = Δίκτυα αιτιότητας με μέτρα πληροφορίας σε μη-στάσιμες χρονοσειρές με εφαρμογή στα χρηματοοικονομικά. Gravanis, Marios Aristotle University of Thessaloniki. School of Mathematics. Inter-faculty master program "Complex systems and networks" In recent years, there has been an increasing interest in graphical models and their use for the representation of causal relationships between the individual variables of a complex, multivariate system. In order to study the  interdependence between the observed variables of a multi-variable dynamic system or stochastic process, several methods have been developed, with more important, the ones that estimate the dependence of the temporal evolution of a variable on another, a concept known as Granger causality. In the causality analysis of a system consisting of K variables it is important to also include the interaction with the remaining K − 2 variables in the estimation of the connection or causality from X to Y, and this is referred to as direct Granger causality. In the context of information theory, two such methods are those given by the Partial Transfer Entropy statistic, which is customary to be applied to stationary time series and Partial Transfer Entropy on Rank Vectors (PTERV) which can be applied directly in both stationary and non-stationary time series. When K is large, there is a need to select the most relevant of the K − 2 variables with the driving variable X or the response variable Y, in order to have more accurate results. In this work, we focus on this selection process, evaluating some approaches in the effort to propose a new, more effective approach to the Granger causality statistic PTERV. The purpose of the thesis is to create causal networks with K nodes by appropriately applying PTERV to K non-stationary time series. In the application in finance, PTERV is applied directly to stock indices, and not their returns in order to estimate direct causal effects on the financial indices. Τα τελευταία χρόνια, υπάρχει συνεχώς αυξανόμενο ενδιαφέρον για τα γραφικά μοντέλα και τις xρήσεις τους για την αναπαράσταση σχέσεων αιτιότητας μεταξύ των επιμέρους μεταβλητών ενός πολύπλοκου, πολυμεταβλητού συστήματος. Για τη μελέτη της αλληλεξάρτησης μεταξύ των παρατηρούμενων μεταβλητών ενός πολύ-μεταβλητού δυναμικού συστήματος ή στοχαστικής διαδικασίας έχουν αναπτυχθεί διάφορες μέθοδοι, με πιο σημαντικές αυτές που εκτιμούν την εξάρτηση που έχει η χρονική εξέλιξη μιας μεταβλητής από κάποια άλλη, έννοια γνωστή ως αιτιότητα κατά Granger. Στην ανάλυση αιτιότητας χρονοσειρών από Κ μεταβλητές είναι σημαντικό στην εκτίμηση της σύνδεσης ή αιτιότητας από τη Χ στη Υ να συμπεριληφθεί και η αλληλεπίδραση με τις υπόλοιπες Κ − 2 μεταβλητές, δηλαδή η άμεση αιτιότητα κατά Granger. Στο πλαίσιο των μεθόδων που βασίζονται στη θεωρία πληροφορίας, δύο τέτοιες μέθοδοι είναι αυτές που δίνονται από τα στατιστικά Partial Transfer Entropy όπου συνηθίζεται να εφαρμόζεται σε στάσιμες χρονοσειρές και Partial Transfer Entropy on Rank Vectors (PTERV) όπου έχει τη δυνατότητα να εφαρμόζεται απευθείας και σε στάσιμες, αλλά και σε μη-στάσιμες χρονοσειρές. Όταν το Κ είναι μεγάλο, υπάρχει ανάγκη επιλογής των πιο σχετικών από τις Κ − 2 μεταβλητές με τη μεταβλητή οδηγό Χ ή τη μεταβλητή απόκρισης Υ. Στην εργασία αυτή εστιάζουμε σε αυτή τη διαδικασία επιλογής, αξιολογώντας κάποιες προσεγγίσεις στην προσπάθεια να προτείνουμε μια νέα πιο αποτελεσματική προσέγγιση σε σχέση με το στατιστικό εκτίμησης άμεσης αιτιότητας κατά Granger PTERV. Σκοπός της εργασίας είναι η δημιουργία δικτύων αιτιότητας με Κ κόμβους εφαρμόζοντας κατάλληλα το PTERV σε Κ μη-στάσιμες χρονοσειρές. Γίνεται εφαρμογή της PTERV απευθείας σε χρηματιστηριακούς δείκτες και όχι τις αποδόσεις τους, ωστε να εκτιμηθούν οι σχέσεις αιτιότητας των χρηματιστηριακών δεικτών. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-05 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11659 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2017 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11386 2018-12-17T08:51:10Z grelit:mast

"181217 2018 eng " dc Βελτίωση της ευστάθειας του πρανούς στην κατσκήνωση της χριστιανικής αδελφότητας "Ελπίς" στα Άνω Πορόια Ν. Σερρών Δημητράκη, Λαμπρινή Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Σκοπός της εργασίας αυτής είναι να μελετηθεί η κατολίσθηση που πραγματοποιήθηκε στις αρχές Ιουνίου 2009 στο πρανές της εισόδου των κατασκηνωτικών εγκαταστάσεων «Ελπίς» στα Άνω Πορόια του Νομού Σερρών και να προταθούν μέτρα για την αντιμετώπιση αυτής. Συγκεκριμένα, στο πρώτο κεφάλαιο γίνεται μία γενική ανάλυση της ευστάθειας των πρανών με αναφορά στις κατολισθήσεις και στην ταξινόμησή τους. Στο δεύτερο κεφάλαιο, αναφέρονται οι μέθοδοι με τις οποίες γίνεται η ανάλυση της ευστάθειας ενός πρανούς. Στην τελευταία παράγραφο του κεφαλαίου αυτού, γίνεται ειδικότερη αναφορά για τον τρόπο λειτουργίας του μοντέλου Slide v6.0, με το οποίο έγινε η προσομοίωση της κατολίσθησης στην περιοχή μελέτης. Στο τρίτο κεφάλαιο περιγράφονται τα μέτρα αντιμετώπισης τα οποία μπορούν να ληφθούν για την αποκατάσταση μιας κατολίσθησης σε ένα πρανές. Στο τέταρτο κεφάλαιο περιγράφονται οι γεωλογικές συνθήκες της περιοχής μελέτης, οι μορφολογικές συνθήκες της περιοχής όπου εκτείνονται οι κατασκηνωτικές εγκαταστάσεις, τα κλιματικά χαρακτηριστικά της περιοχής και η σεισμικότητά της. Στο πέμπτο κεφάλαιο περιγράφεται η κατολίσθηση που πραγματοποιήθηκε στο πρανές της εισόδου των κατασκηνωτικών εγκαταστάσεων και αναλύεται η ευστάθειά του, παρουσιάζοντας τα μοντέλα που προέκυψαν μέσω της χρήσης του ηλεκτρονικού προγράμματος Slide v6.0. Έπειτα, ακολουθεί η αξιολόγηση των αποτελεσμάτων που εξήχθησαν. Στο έκτο κεφάλαιο προτείνονται συγκεκριμένα μέτρα για τη βελτίωση της ευστάθειας του πρανούς και στο έβδομο κεφάλαιο εκτιμάται το κόστος για την αποκατάστασή του. Τέλος, δίνονται τα συμπεράσματα για την ευστάθεια του πρανούς και η βιβλιογραφία. Aristorle University of Thessaloniki 2018-12-17 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11386 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2014 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11945 2022-02-03T09:39:22Z grelit:mast

"220203 2022 eng " dc Η διακύμανση της στάθμης & η ποιότητα των νερών των υδροφόρων στρωμάτων της περιοχή Τυρνάβου (Ν. Λάρισας). Καραμουχτάρη, Ανθή Α. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Θεσσαλονίκης. . Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-03 11:39:22 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11945 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2005 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12594 2024-04-18T07:43:18Z grelit:mast

"210119 2021 eng " dc Στατιστική και Δυναμική μελέτη των ψυχρών χειμερινών ακολουθιών στην περιοχή της Βαλκανικής χερσονήσου = Statistical and Dynamical study of the cold winter spells over the Balkan peninsula. Τρίγγα, Ευσταθία Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Μετεωρολογίας και Κλιματολογίας. Η παρούσα μεταπτυχιακή διατριβή αποτελεί μια συμβολή στη μελέτη των ψυχρών χειμερινών ακολουθιών, που έλαβαν χώρα στην περιοχή της Βαλκανικής χερσονήσου, σε μια περίοδο 59 ετών (1961-2019). Στόχος της μελέτης είναι η εξέταση των στατιστικών και των δυναμικών χαρακτηριστικών των ψυχρών χειμερινών ακολουθιών, με απώτερο σκοπό τη διερεύνηση της σχέσης που συνδέει τις ψυχρές χειμερινές ακολουθίες με τους τύπους ατμοσφαιρικής κυκλοφορίας, πάνω από την ευρύτερη βαλκανική περιοχή. Για την διεκπεραίωση αυτής της μελέτης χρησιμοποιείται ένα σύνολο δεδομένων 59 ετών (1961-2019) από 25 σταθμούς των Βαλκανίων, καθώς επίσης και δύο ημερολόγια της εξελιγμένης αυτοματοποιημένης κατάταξης τύπων κυκλοφορίας κατά Mahera (Anagnostopoulou et al. 2009), ευέλικτα στις περιοχές ενδιαφέροντος. Η επιλογή των σταθμών έγινε σύμφωνα με τη διαθεσιμότητα των δεδομένων. Η συλλογή αυτών πραγματοποιήθηκε από το “European Climate Assessment and Datasets” (https://www.ecad.eu/) και από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και συνίστανται σε ημερήσιες μετρήσεις θερμοκρασίας στην επιφάνεια των σταθμών (μέγιστη, μέση, ελάχιστη θερμοκρασία). Στο πρώτο στάδιο της μελέτης πραγματοποιήθηκε μια εκτεταμένη κλιματολογική ανάλυση με στόχο την κατανόηση των μετεωρολογικών συνθηκών που επικρατούν σε κάθε έναν σταθμό ξεχωριστά. Τα αποτελέσματα ανέδειξαν ότι οι βορειότεροι σταθμοί έχουν καταγράψει τις πιο ακραίες ελάχιστες θερμοκρασίες συγκριτικά με τους σταθμούς που βρίσκονται στα κεντρικά και στα παράλια της βαλκανικής χερσονήσου. Ακολούθως, πραγματοποιήθηκε στατιστική ανάλυση των ψυχρών χειμερινών ακολουθιών. Ως ψυχρές χειμερινές ακολουθίες ορίστηκαν οι περίοδοι τουλάχιστον τριών διαδοχικών ημερών όπου η ημερήσια ελάχιστη θερμοκρασία κυμαίνεται κάτω από το 5% των εμπειρικών κατανομών του χειμώνα. Το έτος 1962-1963 αναδείχθηκε στην πλειοψηφία των σταθμών ως το έτος με τις μεγαλύτερες σε διάρκεια ψυχρές ακολουθίες. Ως γενική τάση στη συχνότητα εμφάνισής τους, αυτή εμφανίζει μείωση προς τα τέλη της υπό μελέτης περιόδου. Τα ημερολόγια αυτόματης κατάταξης των τύπων κυκλοφορίας (Anagnostopoulou et al. 2009), εφαρμόστηκαν με κύριο στόχο να προσδιοριστούν οι τύποι που επικρατούν πριν ή κατά τη διάρκεια των ψυχρών χειμερινών ακολουθιών, έτσι ώστε στο μέλλον οι πρώιμες ενδείξεις τέτοιων προτύπων να μπορούν να συμβάλλουν στην ταχύτερη πρόγνωση αντίστοιχων ακραίων ψυχρών γεγονότων. Η εφαρμογή των ημερολογίων πραγματοποιήθηκε για τρεις μεταβλητές (μέγιστη, μέση, ελάχιστη θερμοκρασία) σε δύο γεωδυναμικά ύψη 500hPa και 1000hPa. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι κατά τη διάρκεια των ψυχρών χειμερινών ακολουθιών, ο τύπος κυκλοφορίας με το μεγαλύτερο ποσοστό επικράτησης για όλες τις μεταβλητές και στα δύο γεωδυναμικά ύψη είναι ο νοτιοανατολικός κυκλωνικός τύπος Cse. Αντίστοιχα, για μια ημέρα πριν την έναρξη των ψυχρών ακολουθιών τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τόσο στα 500hPa όσο και στα 1000hPa ο επικρατέστερος τύπος κυκλοφορίας είναι ο νοτιοανατολικός κυκλωνικός τύπος Cse, ενώ δύο ημέρες πριν την έναρξη της ψυχρής ακολουθίας τόσο στα 500hPa όσο και στα 1000hPa επικρατέστερος τύπος κυκλοφορίας είναι ο βορειοανατολικός κυκλωνικός τύπος Cne. This Master’s thesis is a contribution to the study of winter cold spells (WCSPs), which took place in the Balkan Peninsula, over a period of 59 years, for the time period from 1961 to 2019. The aim of the study is to examine the statistics and dynamic characteristics of WCSPs with the goal to investigate the relationship between WCSPs and types of atmospheric circulation over the Balkan region. For the purposes of this study, a data set of 59 years (1961-2019) from 25 Balkan’s stations is used, as well as two daily circulation type calendars, derived from the advanced automatic classification according to Mahera (Anagnostopoulou et al. 2009), flexible over the areas of interest. The stations were selected according to availability of data. Τhe meteorological data come from the "European Climate Assessment and Datasets" and from the Aristotle University of Thessaloniki and consist of daily temperature observations on the station’s surface (maximum, mean, minimum temperature). On the first step of the study, an extensive climatic analysis was carried out to understand the meteorological conditions prevailing in each station. The results showed that the northern stations have recorded the most extreme minimum temperatures in contrast to the stations located in the central and coastal areas of the Balkan Peninsula. Subsequently, a climatic analysis of the WCSPs was performed. Winter Cold Spells (WCSPs) are defined as periods of at least three consecutive days where the daily minimum temperature is below 5% of the empirical winter distributions. The year 1962-1963 in the most stations was the year with the longest WCSPs. As a general trend in the frequency of their occurrence, it shows a decrease towards the end of the period of study. The automatic daily circulation type calendars (Anagnostopoulou et al. 2009), were used with the main aim of identifying the types that prevail before or during WCSPs, so that in the future the early indications of such patterns will contribute to the faster prediction of corresponding extreme cold events. The circulation type calendar was used for three variables (maximum, mean, minimum temperature) at two geopotential heights of 500 and 1000hPa. The results showed that during the WCSPs, the circulation type with the highest prevalence for all variables at both geopotential heights is the southeastern cyclonic type Cse. Respectively, for one day before the start of the WCSPs the results showed that at both 500hPa and 1000hPa the predominant circulation type is the southeastern cyclonic type Cse, while two days before the start of the WCSPs at both 500hPa and 1000hPa the predominant circulation type is the northeastern cyclonic type Cne. Aristorle University of Thessaloniki 2020-09-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12594 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2020 gre Copyright (c) 2021 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12934 2024-04-24T05:54:24Z grelit:mast

"240418 2024 eng " dc Δορυφορικά χαρακτηριστικά της κυκλογένεσης στη Μεσόγειο = Satellite features of cyclogenesis in the Mediterranean basin. Παντούδης, Μιχαήλ Γεώργιος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Μετεωρολογίας και Κλιματολογίας. Αυτή η μελέτη αναλύει τα χαρακτηριστικά της κυκλογένεσης χρησιμοποιώντας δορυφορικές εικόνες από τον Ιανουάριο έως τον Δεκέμβριο του 2021. Η μελέτη εστιάζει σε 10 γεγονότα που συνέβησαν κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου και τα κατηγοριοποιεί με βάση τα φασματικά χαρακτηριστικά, τα σχήματα και τις μορφές τους. Χρησιμοποιώντας διάφορα δορυφορικά κανάλια, συμπεριλαμβανομένων των visible 0,8 μm, infrared 10,8 μm, enhanced infrared, RGB airmass, RGB 24hour Microphysics, RGB day microphysics και water vapor 6,2 μm, παρέχεται μια ολοκληρωμένη κατανόηση της δυναμικής και των χαρακτηριστικών αυτών των μετεωρολογικών φαινομένων. Η εξέταση περιλαμβάνει λεπτομερείς αναλύσεις των συνθηκών που οδήγησαν στην ανάπτυξη κάθε κυκλώνα, καθώς και των τροχιών και των ατμοσφαιρικών πιέσεων στην επιφάνεια της θάλασσας. Περιλαμβάνονται επίσης χάρτες επιφανείας και στάθμης 500 hPa για κάθε συμβάν, οι οποίοι απεικονίζουν αποτελεσματικά τα χωρικά χαρακτηριστικά των κυκλώνων. Μέσω αυτής της ανάλυσης, μπορούν να εντοπιστούν κοινά σημεία και αποκλίσεις μεταξύ των 10 φαινομένων, τα οποία μπορούν να βοηθήσουν στη βελτίωση της κατανόησης της δυναμικής της κυκλογένεσης με βάση τη χρονική διάρκεια, τα δομικά χαρακτηριστικά και τα φασματικά χαρακτηριστικά. Τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης έχουν τη δυνατότητα να βελτιώσουν την κατανόηση και τη διαχείριση των επιπτώσεων αυτών των μετεωρολογικών φαινομένων. Παρέχοντας μια πιο λεπτομερή κατανόηση των χαρακτηριστικών αυτών των κυκλώνων, μπορεί να βελτιωθεί η ικανότητα πρόβλεψης και παρακολούθησης τους, γεγονός που μπορεί να βοηθήσει στη μείωση των επιπτώσεων στις παράκτιες περιοχές. Επιπλέον, αυτή η έρευνα μπορεί επίσης να βοηθήσει στην κατανόηση των καιρικών μοτίβων και του ρόλου αυτών των κυκλώνων στη διαμόρφωση του κλίματος. Συνοπτικά, αυτή η μελέτη παρέχει μια πολύτιμη συμβολή στο υπάρχον κομμάτι έρευνας για την κυκλογένεση και τα αποτελέσματά της μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την καλύτερη κατανόησης αυτών των μετεωρολογικών φαινομένων και των επιπτώσεων που υφίστανται στην περιοχή. This study analyzes the characteristics of cyclogenesis using satellite imagery from January to December 2021. The study focuses on 10 events that occurred during this period and categorizes them based on their spectral characteristics, shapes, and forms. By utilizing various satellite channels, including visible 0.8 μm, infrared 10.8 μm, enhanced infrared, RGB Airmass, RGB 24hour Microphysics, RGB Day Microphysics, and water vapor 6.2 μm, a comprehensive understanding of the dynamics and characteristics of these meteorological phenomena is provided. The examination includes detailed analyses of the conditions that led to the development of each cyclone, as well as their trajectories and sea surface atmospheric pressures. Sea surface maps and 500 hPa surface are also included for each event, which effectively illustrate the spatial characteristics of the cyclones. Through this analysis, commonalities, and disparities among the 10 events can be identified, which can aid in improving the understanding of the dynamics of cyclogenesis, based on duration, structural features, and spectral characteristics. The results of this study have the potential to enhance the understanding and management of the impacts of these meteorological phenomena. By providing a more detailed understanding of the characteristics of these cyclones, the ability to forecast and track them can be improved, which can help to reduce the impacts on coastal regions. Furthermore, this research can also aid in comprehending the weather patterns and the role of these cyclones in shaping the climate. In summary, this study provides a valuable contribution to the existing body of research on cyclogenesis, and its results can be used to enhance the understanding of these meteorological phenomena and the impacts they have on the region. Aristorle University of Thessaloniki 2024-04-18 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12934 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2023 gre Copyright (c) 2023 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11497 2018-11-16T08:32:10Z grelit:mast

"181105 2018 eng " dc Μελέτη των Τεταρτογενών κλαστικών υλικών του εσωτερικού Θερμαϊκού κόλπου Λιβάς, Άγις Γ. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Στην παρούσα εργασία μελετήθηκαν λιθολογικά και ορυκτολογικά 10 δείγματα από πυρήνες γεωτρήσεων του Εσωτερικού Θερμαϊκού Κόλπου. Τα δείγματα εξετάστηκαν μακροσκοπικά, διαχωρίστηκαν οι κροκάλες και μελετήθηκε η σύσταση και η μορφολογία τους. Υποβλήθηκαν σε χημικές κατεργασίες κατά Jackson, μελετήθηκαν τα συγκολλητικά υλικά και ακολούθως κλασματοποιήθηκαν σε κοκκομετρικά κλάσματα. Τα διάφορα κλάσματα μελετήθηκαν με χρήση περιθλασιμετρίας ακτίνων-Χ (XRD) για την εύρεση της ορυκτολογικής τους σύστασης. Διαπιστώθηκε ότι τα κλαστικά υλικά της περιοχής μελέτης έχουν πηλώδη χαρακτήρα και φέρουν κατά σειρά αφθονίας σχιστολιθικές – γνευσιακές, χαλαζιακές, ασβεστολιθικές κροκάλες. Η ορυκτολογική σύσταση των Τεταρτογενών κλαστικών υλικών του Εσωτερικού Θερμαϊκού Κόλπου παρουσιάζει ομοιογένεια ως προς την τοπική κατανομή των διαφόρων ορυκτών στα ολικά δείγματα, αλλά σημαντική ποσοτική διαφοροποίηση μεταξύ των ορυκτών στα επιμέρους κλάσματα άμμου, ιλύος και αργίλου. Τα ορυκτά που αναγνωρίστηκαν είναι: χαλαζίας, άστριοι (πλαγιόκλαστα και καλιούχοι), χλωρίτης (±καολινίτης), μαρμαρυγίες (κυρίως μοσχοβίτης), ιλλίτης (στο αργιλικό κλάσμα), αμφίβολοι, πυρόξενοι, ασβεστίτης και δολομίτης. Η σύσταση των ιζημάτων οφείλεται κυρίως στην αποσάθρωση των μητρικών πετρωμάτων της υδρολογικής λεκάνης της Θεσσαλονίκης, όπου επικρατούν πυριγενή και μεταμορφωμένα πετρώματα πλούσια σε αυτά τα ορυκτά. Η απόθεση των κλαστικών υλικών της περιοχής μελέτης, πραγματοποιήθηκε σε παράκτιο θαλάσσιο περιβάλλον με ταχεία μεταφορά και απόθεση των υλικών από τους ποταμούς και τα ρέματα μεγάλης παροχής κυρίως της υδρολογικής λεκάνης της Θεσσαλονίκης και μερικώς του Δενδροποτάμου. Εντός των Τεταρτογενών κλαστικών υλικών του Εσωτερικού Θερμαϊκού Κόλπου συναντώνται επίσης όγκοι της Τριτογενούς σειράς (κυρίως της σειράς των ερυθρών αργίλων). The basin of Thermaikos Gulf is located near the city of Thessaloniki, in northern Greece. It was formed at the Tertiary, as a result of the action of tensile stresses at the direction of NNW-SSE. With this formation, a tectonic draft with a changing depository environment was created. Between Pliocene and Pleistocene, the bottom of the basin was submerged relatively rapid and the morphology of the area was altered greatly. Thus, the appropriate conditions were created for sediments transportation and deposition within this. In the present study ten (10) samples of borehole cores from the Internal Thermaikos Gulf were studied according to their lithological and mineralogical characteristics. The samples were examined macroscopically and sieved in 2 and <2 mm subsamples. In the 2 mm subsamples the pebbles were separated under stereoscope and their textural and morphological characteristics were studied. In the <2 mm subsamples the cement materials were measured according to Jackson techniques and afterwards their sand, silt and clay fractions were separated. The mineralogical composition of these fractions was studied using X-ray diffraction. It was found that the clastic materials of the studied area show muddy characteristics. They contain pebbles of schist-gneiss, quartz and limestone origin. The mineralogical composition of the Quaternary clastic materials of the Internal Thermaikos Gulf show almost the same horizontal and vertical distribution concerning whole sample, but significant variation between sand, silt and clay fractions. Quartz, feldspars (plagioclase and K-rich), chlorite (±kaolinite), illite (in the clay fraction), amphiboles, pyroxenes, calcite and dolomite were identified. The composition of studied sediments is mainly due to the weathering of bedrocks of the broader hydrological basin of Thessaloniki, where igneous and metamorphic rocks rich in these minerals were dominate. The deposition of the studied clastic materials took place in coastal marine environment with rapid transportation and deposition of these materials from rivers and large streams that leaked mainly through the hydrological basin of Thessaloniki and partially that of Dendropotamos. Within the studied Quaternary clastic materials of the Internal Thermaikos Gulf boulders of the Tertiary series (mainly from the Red beds) were also found. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-05 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11497 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2017 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11205 2018-11-16T08:31:56Z grelit:mast

"161231 2016 eng " dc Ταξινόμηση ιαματικών πηγών δυτικής και κεντρικής Μακεδονίας με υδρογεωλογικά, υδροχημικά και γεωθερμικά κριτήρια Μπαλή, Ελευθερία Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Στον ελληνικό χώρο αριθμούνται πάνω από 200 ιαματικοί φυσικοί πόροι. Ο πλούτος της Ελλάδας σε θερμομεταλλικές πηγές οφείλεται στη μορφολογία και τεκτονική του ελληνικού χώρου, καθώς και στο συντελεστή ηφαιστειότητας που τη χαρακτηρίζει. Σύμφωνα με το ΦΕΚ που δημοσιεύτηκε στις 6/11/2014, έχουν καθοριστεί κριτήρια χαρακτηρισμού των ιαματικών πόρων, με βάση τη θερμοκρασία, τη μεταλλικότητα τους και την περιεκτικότητα τους σε χημικά στοιχεία και ενώσεις που θα περιγραφούν στα πλαίσια της εργασίας. Η παρούσα διατριβή ειδίκευσης αφορά τη μελέτη των ιαματικών πηγών της Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας. Παρατίθενται βασικές πληροφορίες για την κάθε περιοχή με εστίαση στις χημικές αναλύσεις, που έχουν υλοποιηθεί από διάφορους φορείς ανά περίπτωση, και είναι αυτές που οδηγούν στην ταξινόμηση του κάθε φυσικού πόρου. Σκοπός της εργασίας είναι να αποτελέσει μια συγκεντρωτική μελέτη των πηγών της Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας. Παρατίθεται ο καθορισμός του χημικού τύπου του νερού σε κάθε περίπτωση, αλλά και σύγκριση παλαιών και νέων χημικών αναλύσεων, όπου αυτό είναι δυνατό. Τέλος, παρατίθεται ένα προτεινόμενο σύστημα κατηγοριοποίησης των χημικών αναλύσεων για κάθε πηγή. Αυτό αποσκοπεί στο να δίνεται η δυνατότητα άμεσης σύγκρισης των βασικών χαρακτηριστικών τους, αλλά και στην ύπαρξη ενός συμβόλου-ταυτότητας για κάθε πηγή. There are more than 200 thermal springs in Greece. The large number of Greek thermometallic resources is connected to the topography, tectonics, and the important existing volcanic factor. According to the Official Government’s publication on 06.11.2014, there are established criteria for thermal resources, based on their temperature, their minerality and their content of chemical elements, which will be analyzed. This study includes information regarding thermal springs in Central and Western Macedonia. Chemical analyzes that have been implemented, are the ones of the greatest importance in each case. They are also the more helpful factors in the classification of the springs. The aim of the study is to constitute a concentrated study of thermal springs in Central and Western Macedonia. The chemical type of each spring is being determined and there have been comparisons between older and current analyzes. Finally, a new classification system, that gives the ability for an immediate comparison of the springs, is being suggested Aristorle University of Thessaloniki 2017-12-08 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11205 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2016 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11857 2022-02-03T09:39:22Z grelit:mast

"220203 2022 eng " dc Μορφοτεκτονική ανάλυση με την χρήση γεωγραφικών συστημάτων πληροφοριών (G.I.S.) και μικροτεκτονική των ρηγμάτων Στρατωνίου – Βαρβάρας και Γοματίου. Μιχαηλίδου, Αναστασία Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Η παρούσα διατριβή ειδίκευσης πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του πρώτου κύκλου του μεταπτυχιακού προγράμματος σπουδών του Τμήματος Γεωλογίας του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, του τομέα Γεωλογίας, κατεύθυνση Τεκτονική και Στρωματογραφία. Ανατέθηκε από τη Γ.Σ.Ε.Σ. του τμήματος Γεωλογίας στη συνεδρίασή της αριθμ. 12/22-10-2004. Η εκπόνηση της διατριβής ειδίκευσης έγινε υπό την επίβλεψη Τριμελούς Συμβουλευτικής Επιτροπής, αποτελούμενη από τους κ. Σπ. Παυλίδη, καθηγητή, Α. Κίλια, καθηγητή, Σπ. Σκλαβούνο, καθηγητή, με επιβλέποντα καθηγητήτον κ. Σπ. Παυλίδη... Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-03 11:39:22 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11857 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2005 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12326 2021-11-03T10:37:56Z grelit:mast

"181231 2018 eng " dc Well logging and formation evaluation in oil and gas exploratory drilling = Εκτέλεση και γεωλογική ερμηνεία γεωφυσικών καταγραφών (logging) εντός ερευνητικών γεωτρήσεων υδρογονανθράκων. Sivvas, Constantinos G. Aristotle University of Thessaloniki. School of Geology. Inter-Master Program on HydroCarbon Exploration and Exploitation. Well logging is the procedure of extracting extensive records (well logs) of geological formations drilled in a well. It is also an important contributor to formation evaluation which is the method to determine if a potential oil or gas field is commercially viable. Wireline logging is used in oil and gas industry in order to get a full record of properties that characterize the rocks of the formations. It is classified into two categories: open-hole logging and cased-hole/production logging. This assignment, which refers to exploratory drilling, focuses on open-hole logging.   In the early 1900s, it was Conrad Schlumberger who conceived the idea of introducing electrical measurements in hydrocarbon exploration. With the improvement of well logging technology over the years, thousand types of well logs have appeared. The traditionally used open-hole logging methods in petroleum exploration are: electrical logs (When we refer to electrical logs, we practically speak about resistivity logs. Modern resistivity logs fall into two categories, laterologs or electrode logs and induction logs.), porosity logs (Well logs that can be used to obtain porosity include density logs, neutron logs and acoustic or sonic logs.), lithology logs (They are used to determine rock type. We consider three types of lithology logs, gamma ray (GR) logs, spontaneous potential (SP) logs and photoelectric (PE) logs.) and some miscellaneous logs (These logs illustrate the variety of logs that are being developed and used to meet industry challenges. They do not fit into the major categories presented previously and are caliper logs, nuclear magnetic resonance (NMR) logs, dipmeter logs and borehole imaging logs.). Modern logging techniques combine logging tools to obtain a more reliable representation of formation properties. An analysis of a combination of well logs (suite of well logs) makes it more likely that the characterization of the reservoir is correct. Seven log suites (two of them from case stydies) are represented and interpreted. Logging While Drilling or LWD is the general term used to describe the systems and techniques for gathering downhole data while drilling a well. Advantages and disadvantages of Wireline Logging and LWD are mentioned. Specialists lower logging tools into a wellbore and obtain measurements of subsurface properties. The data are displayed as a series of measurements covering a depth range in a display called a well log. Often, several tools are run simultaneously as a logging string, and the combination of the results is more informative than its individual measurement. Formation evaluation is the process of interpreting measurements taken inside a borehole for detecting and quantifying oil and gas reserves in the rocks around the well. Log measurements give the majority of the parameters required by all professionals. To build confidence in logs' interpretation, it is useful to compare the logs to cuttings and cores. Logs occupy a special place in petroleum research by the economies that they bring and the amount of information they contain. Η εκτέλεση γεωφυσικών καταγραφών είναι μία διαδικασία απόκτησης εκτενών αποκρίσεων των γεωλογικών σχηματισμών που έχουν διατρηθεί σε μία γεώτρηση. Επίσης αυτή συνεισφέρει σημαντικά στη γεωλογική ερμηνεία, με την οποία καθορίζεται εάν ένα πιθανό κοίτασμα πετρελαίου ή φυσικού αερίου είναι εμπορικά εκμεταλλεύσιμο. Οι ενσύρματες γεωφυσικές καταγραφές χρησιμοποιούνται στην πετρελαϊκή βιομηχανία με σκοπό να ληφθεί μια πλήρης καταχώρηση των ιδιοτήτων που χαρακτηρίζουν τα πετρώματα των σχηματισμών. Ταξινομούνται σε δύο κατηγορίες: γεωφυσικές καταγραφές ανοιχτής οπής και σωληνωμένης οπής/παραγωγής. Αυτή η εργασία, που αναφέρεται σε ερευνητικές γεωτρήσεις, εστιάζει στις καταγραφές ανοιχτής οπής. Στις αρχές του 1990, ο Conrad Schlumberger επινόησε την εισαγωγή ηλεκτρικών μετρήσεων στην έρευνα υδρογονανθράκων. Με τη βελτίωση της τεχνολογίας στην πάροδο του χρόνου, χιλιάδες τύποι γεωφυσικών καταγραφών έχουν εμφανιστεί. Οι παραδοσιακά συνήθεις καταγραφές ανοιχτής οπής είναι: οι ηλεκτρικές καταγραφές (πρακτικά αναφερόμαστε στις καταγραφές ειδικής ηλεκτρικής αντίστασης που χωρίζονται σε δύο κατηγορίες, τις πλευρικές καταγραφές ή καταγραφές ηλεκτροδίων και τις καταγραφές επαγωγής.), οι καταγραφές πορώδους (περιλαμβάνουν τις καταγραφές πυκνότητας, νετρονίων και τις ακουστικές καταγραφές), οι καταγραφές λιθολογίας (χρησιμοποιούνται για να καθορίσουν τον τύπο του πετρώματος και ταξινομούνται σε τρεις κατηγορίες, τις καταγραφές φυσικής ακτινοβολίας γάμμα, φυσικού δυναμικού και τις φωτοηλεκτρικές καταγραφές) και ορισμένες άλλες (αυτές δεν μπορούν να ενταχθούν στις προηγούμενες κατηγορίες  και είναι οι καταγραφές caliper, πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού, dipmeter και απεικόνισης της γεώτρησης.). Οι σύγχρονες τεχνικές γεωφυσικών καταγραφών συνδυάζουν φωρατές προκειμένου να αποκτήσουν πιο αξιόπιστη εικόνα των ιδιοτήτων των σχηματισμών. Η ανάλυση ενός συνδυασμού (μιας σειράς) γεωφυσικών καταγραφών καθιστά πιο πιθανή την ορθότητα στον χαρακτηρισμό του ταμιευτήρα. Επτά σειρές καταγραφών (δύο από αυτές από μελέτες περιπτώσεων) παρουσιάζονται και ερμηνεύονται. Γεωφυσικές καταγραφές κατά τη διάρκεια της γεώτρησης είναι ο γενικός όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει τα συστήματα και τις τεχνικές με τις οποίες συγκεντρώνονται τα δεδομένα του φρέατος της γεώτρησης, ενώ αυτή πραγματοποιείται. Πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα των ενσύρματων γεωφυσικών καταγραφών και των γεωφυσικών καταγραφών κατά τη διάρκεια της γεώτρησης αναφέρονται στην εργασία. Οι ειδικοί κατεβάζουν τους φωρατές στην τρύπα της γεώτρησης και λαμβάνουν μετρήσεις των υποεπιφανειακών ιδιοτήτων. Τα δεδομένα απεικονίζονται ως μια σειρά μετρήσεων καλύπτοντας ένα εύρος βάθους σε μια απεικόνιση που ονομάζεται γεωφυσική καταγραφή. Συχνά, διαφορετικοί φωρατές καταγράφουν ταυτόχρονα ως μια σειρά γεωφυσικών καταγραφών και ο συνδυασμός των αποτελεσμάτων δίνει περισσότερες πληροφορίες από μια μεμονωμένη μέτρηση. Η γεωλογική ερμηνεία είναι η διαδικασία ερμηνείας των μετρήσεων που λαμβάνονται από το εσωτερικό της γεώτρησης για τον εντοπισμό και το προσδιορισμό της ποσότητας των αποθεμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου στα πετρώματα γύρω από τη γεώτρηση. Οι μετρήσεις των γεωφυσικών καταγραφών παρέχουν την πλειοψηφία των παραμέτρων, που απαιτούνται από όλους τους επαγγελματίες. Για να ενισχυθεί η εμπιστοσύνη στην ερμηνεία των γεωφυσικών καταγραφών, είναι χρήσιμο να τις συγκρίνουμε με τα θρύμματα και τους πυρήνες. Οι γεωφυσικές καταγραφές κατέχουν μια περίοπτη θέση στην πετρελαϊκή έρευνα με το χαμηλό κόστος που απαιτούν και με το μέγεθος των πληροφοριών που περιέχουν. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-16 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12326 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2018 gre Copyright (c) 2019 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12460 2024-04-18T07:43:18Z grelit:mast

"200923 2020 eng " dc Διερεύνηση της δυνατότητας κατασκευής φράγματος στην περιοχή Παλαιόκαστρου Ελασσόνας = Investigation of the possibility of dam contruction in Paleokastro area (Elassona, Thessaly). Καρατόσιος, Αντώνιος Χρήστος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Γεωλογίας. Βασικό αντικείμενο της παρούσας Μεταπτυχιακής Διπλωματικής εργασίας αποτελεί η διερεύνηση δυνατότητας κατασκευής υδρευτικού φράγματος στο Παλαιόκαστρο Ελασσόνας και συγκεκριμένα στη λεκάνη του χειμάρρου Ξεριά με κατάλληλη μελέτη των υδρογεωλογικών συνθηκών και επιλογή κατάλληλου μεγέθους φράγματος. Αρχικά, γίνεται γενική περιγραφή των φραγμάτων, όπως είναι η χρησιμότητα των φραγμάτων και τα μειονεκτήματά τους όσον αφορά την επίδραση στο εγγύς περιβάλλον του φράγματος. Επίσης, αναλύονται τα είδη φραγμάτων με βάση το υλικό κατασκευής τους και τον τρόπο αντιμετώπισης της υδροστατικής πίεσης του ποταμού. Στη συνέχεια, στο 2 ο Κεφάλαιο της εργασίας περιγράφεται γενικά η περιοχή μελέτης και με αναφορά στα γεωμορφολογικά-γεωγραφικά, γεωλογικά και κλιματολογικά στοιχεία. Όσον αφορά τα κλιματολογικά στοιχεία, εξετάζονται οι κλιματολογικές συνθήκες στην υπό μελέτη λεκάνη, όπως τα ύψη κατακρημνισμάτων, η θερμοκρασία αέρα, το υδρολογικό ισοζύγιο, κ.ά. Παρατίθενται διάφοροι χάρτες, πίνακες και σχήματα σχετικά με τη συλλογή και επεξεργασία δεδομένων της περιοχής έρευνας, όπως βροχομετρικά δεδομένα, γεωλογικό καθεστώς, κ.ά. Στο 3 ο Κεφάλαιο της εργασίας, γίνεται μια έρευνα στις υδρευτικές ανάγκες του πληθυσμού με τον υπολογισμό του μελλοντικού πληθυσμού με χρήση διαφόρων μεθόδων για την ομαλή λειτουργία του υπό μελέτη έργου ύδρευσης. Το 4 ο Κεφάλαιο επικεντρώνεται στα τεχνικά στοιχεία της μελέτης κατασκευής του φράγματος, όπως το ύψος φράγματος, τα φερτά υλικά, η ζώνη-άξονας φράγματος κ.ά. Παρατίθενται διάφοροι πίνακες με συλλογή και επεξεργασία δεδομένων για τη συνολική ετήσια εισροή και εκροή όσον αφορά τη παραγωγή νερού κ.ά. Ακόμη, παρουσιάζονται μια γεωμορφολογική διατομή και μια γεωλογική τομή κατά μήκος του άξονα του φράγματος και μία κάτοψη φράγματος με τα συνοδευτικά έργα του. Ένας συνολικός προϋπολογισμός για το κόστος κατασκευής του φράγματος αναλύεται στο 5 ο Κεφάλαιο με βάση τα τεχνικά και οικονομικά μεγέθη του. Στο τέλος της εργασίας εξάγονται τα βασικά συμπεράσματα για την έρευνα της υπό μελέτη περιοχής βάσει γεωλογικής, κλιματολογικής σκοπιάς και μελλοντικών υδρευτικών αναγκών του πληθυσμού. Επίσης, προτείνονται λύσεις για την αντιμετώπιση τυχόν αστοχιών του φράγματος. The main subject of this present Master's thesis is the investigation of the possibility of water dam construction in Paleokastro Elassona and specifically in the basin of the stream of Xeria with proper study of the hydrogeological conditions and selection of appropriate dam size. Initially, general description of the dams is mentioned, such as the usefulness of the dams and their disadvantages with regard to the impact in the vicinity of the dam. Also, the types of dams are analyzed based on their construction material and how to face the hydrostatic pressure of the river. Then, in Chapter 2 of the thesis the study area is generally described and with reference to geomorphological-geographical, geological and climatic data. Regarding climatic data, the climatic conditions are examined in the study basin, such as precipitations, air temperature, hydrological balance, etc. Various maps, tables and charts are presented regarding the collection and processing of data from the study area, such as rainfall data, geological formations, etc. In Chapter 3 of the thesis, a survey is made on the water needs of the population by calculating the future population using various methods for the smooth operation of the studied water construction. Chapter 4 focuses on the technical data of the study dam construction, such as dam height, load materials, dam axis and zone, etc. Various tables are presented with data collection and processing for total annual water input and output about the water production, etc. Furthermore, a  geomorphological section and a geological section along the dam axis and a plan view of the dam with its accompanying constructions are presented. A total budget for the cost of constructing the dam is analyzed in Chapter 5 on the basis of its technical and financial sizes. At the end of this Master’s thesis, the main conclusions are drawn in study area on the basis of geological, climatic aspect and future water needs of the population. Solutions are also proposed to face any dam failures. Aristorle University of Thessaloniki 2020-09-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12460 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2020 gre Copyright (c) 2020 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12786 2024-04-18T07:42:19Z grelit:mast

"220310 2022 eng " dc The villafranchian mammal fauna of Aghia Kyriaki, Aetoloakarnania, Greece : taxonomy and taphonomy = Η βιλλαφραγκια πανιδα θηλαστικν της Αγίας Κυριακής, Αιτωλοακαρνανία, Ελλάδα: ταξινόμηση και ταφονομία. Parparousi, Elpiniki-Maria Athanasios Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Διαπανεπιστημιακό Πόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών στη Παλαιοντολογία-Γεωβιολογία (Aristotle University of Thessaloniki. Interinstitutional Program of Postgraduate Studies in Paleontology- Geobiology). The aim of the present master thesis is the paleontological study of the material recovered from the fossiliferous site of Aghia Kyriaki (Western Greece). This karstic site is located near the homonymous settlement, in the municipality of Nafpaktia (Aetoloakarnania, Greece). Despite the scanty preservation status of the fossils, their systematic study allowed the identification of a plethora of different mammal taxa, including Ursidae (Ursus etruscus), Canidae (Canidae indet, cf. Canis (Xenocyon) sp.), Mustelidae, Bovidae (Bovidae indet., cf. Gazellospira torticornis; Rupicaprini indet. cf. Procamptoceras brivatense; Hemitragus sp.), Cervidae (Cervidae indet., Metacervocerus sp.; Croizetoceros ramosus), Arvicolidae and Chiroptera. The taphonomic analysis suggests that the accumulation of bones was due to a gradual filling of the cave as justified by the different weathering stages of the fossils. The palaeoenvironmental conditions of the site were characterized by the presence of open landscapes with patches of open forests, as indicated by the occurrence of the deer Croizetoceros and Metacervocerus paired with the bovid cf. Gazellospira torticornis, as well as the presence of mountainous and rocky areas, as indicated by the presence of the bovids Hemitragus sp. and cf. Procamptoceras brivatense. On the basis of biochronological data, the fossilfauna of Aghia Kyriaki is indirectly dated to 2.5-1.8 Ma., corresponding to a middle to early late Villafranchian age. In this site, the first occurrence of Hemitragus sp. in Greece, as well as the southernmost presence of Ursus etruscus in mainland Greece are recorded. Σκοπός της παρούσης μεταπτυχιακής διπλωματικής εργασίας είναι η παλαιοντολογική μελέτη του ανακτηθέντος υλικού από την απολιθωματοφόρο θέση της Αγίας Κυριακής (Δυτική Ελλάδα). Η καρστική θέση βρίσκεται πλησίον του ομώνυμου οικισμού, στον Δήμο Ναυπακτίας (Αιτωλοακαρνανία, Ελλάδα). Παρά την κακή κατάσταση διατήρησης των απολιθωμάτων, η συστηματική τους μελέτη επέτρεψε την αναγνώριση μιας πληθώρας διαφορετικών τάξων θηλαστικών, συμπεριλαμβανομένων Αρκτιδών (Ursus etruscus), Κυνίδων (Canidae indet.; Canis (Xenocyon) sp.), Ικτιδίδων, Βοοειδών (Bovidae indet.; cf. Gazellospira torticornis; Rupicaprini indet. cf. Procamptoceras brivatense; Hemitragus sp.), Ελαφίδων (Cervidae indet.; Metacervocerus sp.; Croizetoceros ramosus), Arvicolidae και Χειρόπτερων. Η ταφονομική ανάλυση προτείνει ότι η συσσώρευση των οστών οφείλεται σε σταδιακή πλήρωση του σπηλαίου όπως μαρτυρούν τα διαφορετικά στάδια διάβρωσης των απολιθωμάτων λόγω φθοράς. Οι παλαιοπεριβαλλοντικές συνθήκες της θέσης χαρακτηρίζονταν από την παρουσία ενός ανοικτού τοπίου με τμήματα ανοικτών δασών, όπως φαίνεται από την εμφάνιση των ελαφίδων Croizetoceros ramosus και Metacervocerus σε συνδυασμό με το βοοειδές cf. Gazellospira torticornis, καθώς επίσης και την παρουσία ορεινών και βραχωδών περιοχών, όπως φαίνεται από την παρουσία των βοοειδών Hemitragus και cf. Procamptoceras brivatense. Με βάση βιοχρονολογικά δεδομένα, η απολιθωμένη πανίδα της Αγίας Κυριακής χρονολογείται μεταξύ 2,5-1,8 εκ. χρόνια, που αντιστοιχεί στο μέσο έως πρώιμο ύστερο Βιλλαφράγκιο. Στην θέση σημειώνεται η πρώτη εμφάνιση του Hemitragus sp. στην Ελλάδα, καθώς και η νοτιότερη παρουσία του Ursus etruscus στην ηπειρωτική Ελλάδα. Aristorle University of Thessaloniki 2022-03-10 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12786 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2022 gre Copyright (c) 2022 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/13122 2025-03-19T09:30:18Z grelit:mast

"241023 2024 eng " dc Υδρογεωλογική έρευνα και προσομοίωση της υπόγειας ροής στον υδροφορέα της περιοχής Σίνδου = Hydrogeological investigation and groundwater flow simulation of the aquifer in the Sindos area. Καρανικόλα, Ιουλία Νικόλαος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Τεκτονικής, Ιστορικής & Εφαρμοσμένης Γεωλογίας. Η δεδομένη μεταπτυχιακή διπλωματική εργασία σχετίζεται με το υπόγειο υδροφόρο σύστημα και πιο συγκεκριμένα, έχει ως αντικείμενο τη λειτουργία της υπόγειας ροής με τη χρήση μαθηματικού μοντέλου και την πρόγνωση της μελλοντικής ποσοτικής κατάστασης του υδροφορέα υπό διάφορα διαχειριστικά σενάρια. Για την ανάπτυξη του μοντέλου και τη διεξαγωγή ασφαλών αποτελεσμάτων έγινε χρήση του λογισμικού GMS. Από το λογισμικό αυτό, έγινε χρήση του MODFLOW (Modular Three Dimensional Finite Difference Ground Water Flow Model) αλλά σημαντικό ρόλο κατείχε και το λογισμικό ArcGIS, του οποίου η βοήθεια κατέστη καταλυτική, καθώς ήταν αρμόδιο για τη σύνθεση του μοντέλου. Η περιοχή μελέτης είναι η περιοχή της Σίνδου, Θεσσαλονίκης. Σύμφωνα με παρατηρήσεις πεδίου, η περιοχή πολλές φορές υπερχειλίζει και η στάθμη του νερού ξεπερνά το επίπεδο της επιφάνειας του εδάφους, ενώ παρατηρείται και ετερογένεια σε κατακόρυφο επίπεδο. Σημαντικό βήμα για τη χρήση του μαθηματικού μοντέλου, είναι η διαμόρφωση του εννοιολογικού μοντέλου του υδροφορέα στο οποίο αποτυπώνεται η υπόγεια ροή του νερού. Ακολούθως, με το Model Calibration προσαρμόζονται οι τιμές του μοντέλου και συγκρίνονται μεταξύ τους. Μετά τη σύγκρισή τους, εξάγονται τα σφάλματα που προέκυψαν από τις μετρημένες και υπολογισμένες τιμές, δηλαδή η ελάχιστη διαφορά που προέκυψε μεταξύ των αντίστοιχων τιμών. Οι υπολογισμένες τιμές προέκυψαν από συνεχείς δοκιμές του μοντέλου μέχρι να επιτευχθούν αυτές με την μικρότερη απόκλιση από τις μετρημένες (trial and error). Αντίστοιχη διαδικασία έγινε και για ένα χρονικό διάστημα δύο ετών, η οποία ωστόσο δεν στέφθηκε με επιτυχία. Στη συνέχεια, αφού επιτεύχθηκε η προσομοίωση της περιοχής, δημιουργήθηκαν δύο υποθετικά σενάρια, τα οποία εφαρμόστηκαν στη ρύθμιση της μόνιμης ροής ώστε να εξεταστεί ένα ενδεχόμενο μελλοντικό ισοζύγιο της περιοχής μελέτης. Στο πρώτο σενάριο, οι αντλήσεις και η τροφοδοσία μειώθηκαν, ενώ στο δεύτερο σενάριο, οι αντλήσεις αυξήθηκαν και η τροφοδοσία μειώθηκε. Η εξαγωγή αποτελεσμάτων ήταν ικανοποιητική στο πρώτο σενάριο, σε αντίθεση με το δεύτερο το οποίο είχε μεγάλη απόκλιση τιμών. Στο τέλος αυτής της εργασίας, κρίνεται επιτυχές το μοντέλο προσομοίωσης για τη ρύθμιση της μόνιμης ροής, καθώς έγινε η αντιστοιχία με την πραγματικότητα της υπαίθρου της περιοχής της Σίνδου, σε αντίθεση με τη ρύθμιση της μεταβαλλόμενης ροής. The given master's thesis is related to the aquifer system and more specifically, it has as its object the operation of the groundwater flow with the use of a mathematical model and the possible future state of the balance under different scenarios. GMS software was used to develop the model and conduct safe results. From this software, MODFLOW (Modular Three-Dimensional Finite Difference Ground Water Flow Model) was used, but an important role was also played by the ArcGIS software, whose help was considerable, as it was responsible for the composition of the model. The area under study is the area of Sindos. According to field observations, the area often overflows and the water level exceeds the ground surface level, while vertical heterogeneity is also observed. An important step for the use of the mathematical model is the formation of the conceptual model of the aquifer in which the groundwater flow is captured. Next, with Model Calibration, the model values are adjusted and compared with each other. After comparing them, the errors obtained from the measured and calculated values are extracted, i.e. the minimum difference obtained between the corresponding values. The calculated values resulted from continuous tests of the model until those with the smallest deviation from the measured values were reached (trial and error). A similar procedure was carried out for a period of two years, which however was not crowned with success. Then, after the simulation of the area was achieved, two hypothetical scenarios were created and applied to the permanent flow setting to consider a possible future balance of the study area. In the first scenario, the withdrawals and supply decreased, while in the second scenario, the withdrawals increased and the supply decreased. The conduction of the results was satisfactory in the first scenario, in contrast to the second one which had a large price deviation. At the end of this work, the simulation model for permanent flow regulation is judged to be successful, as it has been matched with the rural reality of Sindos region, as opposed to variable flow regulation. Aristorle University of Thessaloniki 2024-04-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/13122 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2024 gre Copyright (c) 2024 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11466 2018-11-16T08:32:10Z grelit:mast

"181105 2018 eng " dc Special drilling chemical additives for deep drilling = Ειδικά χημικά πρόσθετα πολφού γεωτρήσεων μεγάλου βάθους Angelakaki, Sotiria Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας What is the role of the various additives used to synthesize the drilling mud while a drilling operation? Drilling mud additives are being used to assure the success of drilling and maintain stability throughout the operation. Someone may say drilling fluids are designed to solve or minimize many drilling problems.From the early stages of the first drilling fluids to the sophisticated contemporary systems, drilling mud has been the heart of drilling operations. Its circulation circuit, required functions and chemical composition are presented.My goal for this thesis was to prepare a document that could serve as a short guide for drilling mud purposes and composition. For the most part, I oriented the review towards the role of drilling mud additives and their contribution to mud properties. I chose to discuss each item in this review in the order in which it is encountered in any other book with relevant content. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-05 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11466 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2017 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11650 2018-11-16T08:32:10Z grelit:mast

"181105 2018 eng " dc Impact of climate variability on mosquito occurrence and malaria transmission in Greece. Επίπτωση του κλίματος στην παρουσία κουνουπιών και στη μετάδοση ελονοσίας στον ελλαδικό χώρο. Karypidou, Maria-Chara Aristotle University of Thessaloniki. School of Geology. Department of Meteorology and Climatology. Στην παρούσα εργασία γίνεται μελέτη της επίπτωσης του κλίματος στην παρουσία διαβιβαστών που σχετίζονται με την εμφάνιση ελονοσίας στην Ελλάδα. Για την εκπόνηση της παρούσας εργασίας χρησιμοποιήθηκαν πέντε στατιστικά και ένα δυναμικό μοντέλο για τη μελέτη των περιβαλλοντικών χαρακτηριστικών εμφάνισης του An. Sacharovi, του μελετούμενου είδους κουνουπιού στην παρούσα εργασία. Τα δεδομένα που χρησιμοποιήθηκαν αποτελούνται από κλιματικά δεδομένα που λαμβάνονται μέσω της βάσης δεδομένων WorldClim η οποία παρέχει στοιχεία που καλύπτουν την περίοδο 1950-2000. Επίσης, χρησιμοποιήθηκαν τα αποτελέσματα προσομοιώσεων από οχτώ περιοχικά κλιματικά μοντέλα, οι προσομοιώσεις την οποίων πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο του EURO-CORDEX. Τα δεδομένα αυτά χρησιμοποιήθηκαν για τον υπολογισμό ορισμένων βιοκλιματικών μεταβλητών, που προτείνονται μέσω του προγράμματος WorldClim. Η πληροφορία σχετικά με την παρουσία του An. Sacharovi εξήχθη από τη βάση δεδομένων που δημιουργήθηκε και συντηρείται από την ιδιωτική εταιρεία ΟΙΚΟΑΝΑΠΤΥΞΗ Α.Ε. και τα επιδημιολογικά δεδομένα προέρχονται από τον ΚΕΕΛΠΝΟ. Τα μεθοδολογικά εργαλεία αποτελούνται από πέντε στατιστικά μοντέλα και ένα δυναμικό μοντέλο. Τα στατιστικά μοντέλα προσέφεραν μια εκτίμηση της περιβαλλοντικής καταλληλότητας για το An. sacharovi με βάση έξι επεξηγηματικές μεταβλητές και ένα σύνολο από θέσεις παρουσίας του κουνουπιού. Επιπλέον, χρησιμοποιήθηκε ένα δυναμικό μοντέλο που προσομοιώνει τη μετάδοση της ελονοσίας. Σύμφωνα με τα στατιστικά μοντέλα που εφαρμόστηκαν, οι περιοχές που χαρακτηρίζονται ως κατάλληλες, βρίσκονται στην πεδιάδα της κεντρικής Μακεδονίας στη βόρεια Ελλάδα, την πεδιάδα της Θεσσαλίας στην κεντρική Ελλάδα, στις παράκτιες περιοχές της βόρειας Ελλάδας καθώς και στην πεδιάδα των Σερρών, επίσης στη βόρεια Ελλάδα. Επιπροσθέτως, εντοπίζονται κατάλληλες περιοχές για τις παράκτιες περιοχές στην νότια ηπειρωτική Ελλάδα, την Αττική, την Πελοπόννησο και τα ανατολικά νησιά του Αιγαίου. In the current work, five statistical and a dynamical model were employed for the studying of the spatio-temporal attributes of An. sacharovi. The data that were employed in the current analysis consisted of climatic data obtained from the WorldClim database that provides gridded climatic data covering the period 1950-2000. Also, eight Regional Climate Model outputs were obtained from the ESGF database, containing evaluation experiments in the context of the EURO-CORDEX initiative at 0.11 ◦ spatial resolution. These data were employed for the calculation of certain bioclimatic variables, proposed through the WorldClim project. The information concerning the presence of An. sacharovi mosquitoes was extracted from the vector database created and maintained by Ecodevelopment S.A. and the epidemiological data were provided by the HCDCP. The methodological tools applied consist of a certain set of statistical models and a dynamical model. The statistical models provided an estimation of the environmental suitability for An. sacharovi based on six explanatory variables and a set of An. sacharovi presence locations. Furthermore, a dynamical model was employed, simulating malaria transmission. According to the statistical models applied, the areas characterized as suitable are located over the plain of central Macedonia in northern Greece, over the plain of Thessaly in central Greece, over the coastal areas of northern Greece and over the plain of Serres, also in northern Greece. Additionally, suitable areas are identified over coastal areas in southern mainland Greece, Attica, Peloponnese and over the eastern islands of the Aegean Sea. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-05 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11650 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2017 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11375 2018-12-04T11:16:14Z grelit:mast

"181115 2018 eng " dc Μεθοδολογία αποτύπωσης και αξιολόγησης της τεχνικογεωλογικής συμπεριφοράς κατά την κατασκευή σηράγγων για την επιλογή των απαιτούμενων μέτρων υποστήριξης σύμφωνα με τον γεωτεχνικό σχεδιασμό. Εφαρμογή στην υπό κατασκευή σήραγγα Κρυσταλλοπηγής, Εγνατίας Βασιλάκος, Απόστολος Χρ. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Αντικείμενο της παρούσας διατριβής ειδίκευσης αποτελεί η μεθοδολογία αποτύπωσης και αξιολόγησης της τεχνικογεωλογικής συμπεριφοράς κατά την κατασκευή σηράγγων για την επιλογή των απαιτούμενων μέτρων υποστήριξης σύμφωνα με τον γεωτεχνικό σχεδιασμό. Γίνεται εφαρμογή στην υπό κατασκευή σήραγγα Κρυσταλλοπηγής της Εγνατίας Οδού. Η περιοχή μελέτης εντοπίζεται στον κάθετο άξονα 45 “Σιάτιστα-Κορομηλιά-Κρυσταλλοπηγή” της Εγνατίας Οδού, στα ελληνοαλβανικά σύνορα στη περιοχή της Κρυσταλλοπηγής που βρίσκεται 20Km βορειοδυτικά της Καστοριάς. Στη περιοχή συναντώνται σχηματισμοί της μεσοελληνικής αύλακας καθώς και προαλπικοί και αλπικοί σχηματισμοί της Πελαγονικής Ζώνης. Το έργο κατασκευάζεται εντός των ανθρακικών κροκαλοπαγών της ενότητας Τσοτυλίου της Μεσοελληνικής Αύλακας.  Στο δεύτερο κεφάλαιο αναλύονται οι μέθοδοι εκσκαφής σηράγγων, τα μέτρα άμεσης υποστήριξης και η επίδραση της κατασκευής υπόγειων έργων στο υδρογεωλογικό καθεστώς. Στο τρίτο κεφάλαιο παρουσιάζεται το τεχνικογεωλογικό πρότυπο της Μολάσσας, το γεωλογικό περιβάλλον, η λιθολογία, η τεκτονική, η αποσάθρωση, το υδρογεωλογικό καθεστώς με επικέντρωση στους σχηματισμούς της Μεσοελληνικής Αύλακας. Επίσης, δίνονται οι τεχνικογεωλογικοί τύποι βραχόμαζας της μολάσσας και η φιλοσοφία των μέτρων υποστήριξης που πρέπει να επιλεχθούν. Στο τέταρτο κεφάλαιο, δίνονται τα Συστήματα Ταξινόμησης Βραχόμαζας και η επιλογή μέτρων προσωρινής υποστήριξης, εφαρμογές των συστημάτων και κάποιες συστάσεις εφαρμογής αυτών. Στα κεφάλαια πέντε και έξι, δίνεται η γεωλογία της ευρύτερης και της στενής περιοχής του έργου αντίστοιχα. Συγκεκριμένα, δίνονται στοιχεία για τη γεωμορφολογία, τη λιθολογία, την τεκτονική, τις υδρογεωλογικές συνθήκες και τη σεισμικότητα. Στο έβδομο κεφάλαιο, γίνεται η τεχνικογεωλογική αξιολόγηση με βάση το γεωερευνητικό πρόγραμμα που διεξήχθει για τον σχεδαιμό και την κατασκευή της δίδυμης σήραγγας. Αρχικά γίνεται η τεχνικογεωλογική περιγραφή των γεωτρήσεων και διαχωρίζονται οι τεχνικογεωλογικές ενότητες και η δημιουργία τεχνικογεωλογικής τομής και των δύο κλάδων της σήραγγας. Στη συνέχεια γίνεται γεωμηχανική ταξινόμηση της βραχόμαζας και αναλύεται η τεχνικογεωλογικής συμπεριφορά της ανά χιλιομετρική θέση με τη δημιουργία πρότυπων διατομών. Στο όγδοο κεφάλαιο, δίνονται τα προτεινόμενα μέτρα άμεσης υποστήριξης με βάση την τεχνικογεωλογική αξιολόγηση που έγινε στο προηγούμενο κεφάλαιο. Στο ένατο κεφάλαιο, δίνονται συγκεντρωτικά τα συμπεράσματα που προκύπτουν από την εργασία. The aim of the present thesis is the methodology of schematization and assessment of engineering geological behavior of tunnels, which are under construction, for the determination of proper supporting measures. The under -construction tunnel of Kristallopigi, part of Egnatia Odos, is used as case study. The study area is located along vertical axis 45 “Siatista – koromilia - Kristallopigi’’ of Egnatias Odos, close to greek-albanian borders 20km northwestern of Kastoria. At this area formations of Mesohellenic Trench and pro-alpic/alpic formations of Pelagonian geotectonic unit can be found. The tunnel is excavated in a subsurface made up of limestone conglomerate of Tsotili Unit part of Mesohellenic Trench. At the second chapter tunnel excavation methods, supporting measures and the influence of underground civil works at groundwater regime are being discussed. In the following the chapter the engineering geological standar of molasses as well as the geology, lithology, tectonic, erosion and groundwater regime focusing in formations of Mesohellenic Trench are presented. Moreover, information regarding engineering geological standards of molasses rock mass and the concept behind the selection of proper supporting measures is being provided. The forth chapter deals with different classification systems of rock masses and supporting measures derived from these systems as well as examples of application recommendations. Chapters five and six focus on geology of the extended area as well as the geology of construction area respectively. Specifically, information on geomorphology, lithology, tectonic, geo-hydrological regime and earthquakes are provided.  In chapter seven the site investigation program that was executed for the final design and construction of the tunnel is being assessed in terms of engineering geology. Firstly, the engineering geological description of boreholes is being presented. The area is divided into geotechnical units, which are analyzed. Moreover, the geological cross-section of the tunnel is presented. Furthermore, the geo-mechanical classification of the tunnel is presented and the engineering geological behavior of the tunnel for every chainage cross-section. In chapter eight the suggested supporting measures are provided based on the engineering geological assessment presented in chapter seven. Finally, at chapter nine the conclusions of the present thesis are presented. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-15 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11375 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2015 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11936 2022-02-03T09:39:22Z grelit:mast

"220203 2022 eng " dc Ο τοπικός άνεμος της Θεσσαλονίκης, Βαρδάρης Μια προσέγγιση του προβλήματος με κλασσικές μεθόδους και με τη χρήση των Τεχνητών Νευρωνικών ∆ικτύων. Ψαρρή, Λαμπρινή Π. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλόνικης. Τμήμα Γεωλογίας. Η παρούσα διατριβή ειδίκευσης, εκπονήθηκε στα πλαίσια του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών του Τμήματος Γεωλογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, με ειδίκευση στη Μετεωρολογία-Κλιματολογία. Στόχος της παρούσας διατριβής είναι η μελέτη του τοπικού ανέμου Βαρδάρη στην περιοχή της Θεσσαλονίκης. Η γνώση και η εξερεύνηση των ιδιαίτερων μετεωρολογικών φαινομένων τοπικού χαρακτήρα αποτελεί πολύτιμο στοιχείο για την κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη της ίδιας της περιοχής. Ένας τοπικός άνεμος, όπως αυτός της Θεσσαλονίκης έχει τις αρνητικές αλλά και τις θετικές του επιδράσεις. Ο Βαρδάρης μπορεί να πνέει με ταχύτητες που φθάνουν τη βαθμίδα της θύελλας προκαλώντας τεράστιες ζημιές σε δεντροφυτείες και καλλιέργειες. Ωστόσο, η συμβολή του στην εξυγίανση της ατμόσφαιρας της Θεσσαλονίκης είναι ουσιαστική και ορατή, διότι συνδυάζεται με μια φωτεινότητα του ουρανού και μια διαύγεια της ατμόσφαιρας, που πραγματικά σπανίζουν τη σημερινή εποχή σε πολλές μεγαλουπόλεις. Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-03 11:39:22 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11936 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2005 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12567 2024-04-18T07:43:18Z grelit:mast

"200930 2020 eng " dc Ο ρόλος της ορυκτολογικής σύστασης του χρωμιτίτη και του στείρου στην επιλογή της κατάλληλης μεθοδολογίας αποδέσμευσης, της κοκκομετρίας τροφοδοσίας και των μεθόδων εμπλουτισμού μεταλλεύματος από την περιοχή Αετορράχες του όρους Βούρινου = The role of the mineralogical composition of chromitite and gangue in the selection of the appropriate release methodology, the feeding granulometry and the methods of mineral enrichment from the area of Aetorraches of mount Vourinos. Πάτκος, Βασίλειος Παύλος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Ορυκτολογίας - Πετρολογίας - Κοιτασματολογίας. Από την θέση «Αετοράχες» του Ν. Βούρινου, συλλέχθηκαν 4 δείγματα μεταλλεύματος χρωμιτίτη, συνολικού βάρους 60 kg περίπου, στα οποία πραγματοποιήθηκε η διερεύνηση δυνατότητας εμπλουτισμού προς παραγωγή συμπυκνώματος χρωμίτη κατάλληλο για όλες τις βιομηχανικές εφαρμογές. Τα δείγματα εξετάστηκαν σε μεταλλογραφικό και πετρογραφικό μικροσκόπιο και ακολούθησε η θραύση και ταξινόμηση των εξεταζόμενων υλικών σε εργαστηριακά κόσκινα βρογχίδας "1,5", "1,0", "0,5", "0,3" & "0,125" mm. Σε κάθε κοκκομετρικό κλάσμα έγινε περαιτέρω εξέταση της ορυκτολογικής σύστασης με την μέθοδο της περιθλασιμετρίαςακτίνων-Χ (XRD) και της χημικής σύστασης με τη μέθοδο της φασματοσκοπίας ακτίνων-Χ φθορισμού (XRF). Επιπλέον, αντιπροσωπευτικό δείγμα από κάθε κοκκομετρικό κλάσμα, μετά από πλύση και ξήρανση εξετάστηκε σε στερεοσκόπιο προκειμένου να εκτιμηθεί ο βαθμός αποδέσμευσης  του μεταλλεύματος. Σε επιλεγμένα κοκκομετρικά κλάσματα, διενεργήθηκε ξηρός μαγνητικός διαχωρισμός σε εντάσεις 0,3 έως 1,5 Α, ενώ επελέγησαν αντιπροσωπευτικά δείγματα προκειμένου να γίνουν δοκιμές σε εργαστηριακή παλλόμενη τράπεζα. Στα προϊόντα διαχωρισμού των παραπάνω μεθόδων πραγματοποιήθηκαν ορυκτολογικές αναλύσεις με τη μέθοδο της περιθλασιμετρίαςακτίνων-Χ (XRD) και χημικές αναλύσεις με τη μέθοδο της φασματοσκοπίας ακτίνων-Χ φθορισμού (XRF). Ικανοποιητική αποδέσμευση του μεταλλεύματος έχουμε στα κοκκομετρικά κλάσματα "-0,5 έως +0,3" και "-0,3 έως +0,125" mm, ενώ παρατηρήθηκε αυξημένο ποσοστό (περίπου 20% κ.β.) λεπτομερούς προϊόντος  (-0,125 mm) κατά τη θραύση, μέσης περιεκτικότητας 20% κ.β. σε Cr2O3. Από τα αποτελέσματα του ξηρού μαγνητικού διαχωρισμού, φάνηκε πως σημαντική ποσότητα υλικού σε ένταση 0,75 Α (περίπου 40% κ.β.), μπορεί να απομακρυνθεί έχοντας περιεκτικότητα σε Cr2O3 περίπου 1,5% κ.β., δημιουργώντας έτσι ένα προσυμπύκνωμα χρωμίτη έως και 38%  κ.β. σε Cr2O3. Οι δοκιμές σε δονούμενη τράπεζα έδειξαν τη δυνατότητα παραγωγής συμπυκνώματος με περιεκτικότητα πάνω από 54% κ.β. σε Cr2O3) με ικανοποιητική ανάκτηση στα επιμέρους κλάσματα (έως και 80% κ.β.). Η απώλεια πύρωσης των προϊόντων της τράπεζας, παρουσιάζει σαφέστατη αυξητική τάση (από 0,9 σε 13,61% κ.β.) από το συμπύκνωμα προς το απόρριμμα, ενώ στην αρχική τροφοδοσία και σε όλα τα κοκκομετρικά κλάσματα, η απώλεια πύρωσης παραμένει σχεδόν σταθερή (από 9,8 έως 12% κ.β.), γεγονός που υποδηλώνει την επιτυχία του διαχωρισμού. Παρόλη την θετική ανταπόκριση των δειγμάτων στις δοκιμές εμπλουτισμού, παραμένει το ζήτημα του εμπλουτισμού των λεπτομερών υλικών, τα οποία ως ποσότητα (περίπου 20% κ.β.) και περιεκτικότητα (περίπου 20% κ.β. σε Cr2O3), μειώνουν τη συνολική ανάκτηση του περιεχομένου Cr2O3, με άμεσο αντίκτυπο στην οικονομικότητα της εκμετάλλευσης. Γι’ αυτό και θα πρέπει να διερευνηθεί περαιτέρω η εξέταση της εμπλουτισιμότητας του χρωμίτη με συνδυασμένες μεθόδους μαγνητικού διαχωρισμού, βαρυτομετρικού διαχωρισμού ή και επίπλευσης. From the "Aetoraches mine" of S. Vourinos mt, Prefecture of Western Macedonia Greece, were collected 4 samples of chromite ore, with a total weight of 60 kg approximately, in which the possibility for the production of chromite concentrate, suitable for all industrial applications was investigated. Thin sections of the samples were examined under a metallographic and petrographic microscope. The samples crushed and classified in laboratory sieves No "1.5", "1.0", "0.5", "0.3" & "0.125" mm. In each granulometric fraction, was performed further examination of the mineral composition using the X-ray diffraction (XRD) method and the chemical composition using the X-ray fluorescence spectroscopy (XRF) method. In addition, a representative sample from each granulometric fraction, was examined under stereoscope, in order to estimate the degree of liberation. In selected granulometric fractions, dry magnetic separation was performed in currencies of 0.3 to 1.5 A and representative sample of granulometric fractions were tested in a laboratory shaking table.In the products of the above methods mineralogical analyzes were performed by the method of X-ray diffraction (XRD) and chemical analyzes by the method of X-ray fluorescence spectroscopy (XRF). Satisfactory liberation of the ore is found in the granulometric fractions "-0.5 to +0.3" and "-0.3 to +0.125" mm, while an increased percentage (approximately 20 wt.%) of fine product “-0.125” mm was observed on crushing with an average content of 20 wt.% in Cr2O3.From the results of the dry magnetic separation, it appeared that a significant amount of material at a currency of 0.75 A (approximately 40% by weight), can be removed having a Cr2O3 content of about 1.5 wt.%, thus creating a chromite pre-concentrate up to 38 wt.% in Cr2O3.The vibrating table tests showed the ability of producing a concentrate with a content of more than 54 wt.% in Cr2O3, with satisfactory recovery in the individual fractions (up to 80 wt.%). The loss on ignition of the shaking table products, clearly increases (from 0.9 to 13.61 wt.%) from the concentrate to the tailing, while in the feeding material in all the granular fractions the loss on ignition remains almost stable (from 9.8 to 12 wt.%), which indicates the success of the separation. Despite the positive response of the samples to the enrichment tests, the question of the enrichment of the fine materials remains, which as quantity (about 20 wt.%) and content (about 20 wt.% in Cr2O3), reduces the overall recovery of Cr2O3 content, with a direct impact in the economy of the mining process. It is necessary the chromite enrichment test to be further investigated with combined methods of magnetic separation, gravimetric separation and flotation. Aristorle University of Thessaloniki 2020-09-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12567 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2020 gre Copyright (c) 2020 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12918 2024-04-24T05:54:24Z grelit:mast

"240418 2024 eng " dc Υδρογεωλογική συμπεριφορά των υπόγειων υδροφορέων στα διαρρηγμένα πετρώματα της περιοχής Ασβεστοχωρίου = Hydrogeological behavior of the fissured rocks aquifers in Asvestochori area. Χατζηναούμ, Θεοδώρα Βασίλειος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Γεωλογίας. Το αντικείμενο της παρούσας  μεταπτυχιακής διπλωματικής εργασίας είναι η έρευνα των υδρογεωλογικών συνθηκών των διαρρηγμένων υδροφορέων και η μελέτη της επιδεκτικότητα των υπόγειων υδροφορέων στην ρύπανση, για την περιοχή του Ασβεστοχωρίου του Δήμου Πυλαίας Χορτιάτη. Στη περιοχή εντοπίζονται διερρηγμένοι υδροφορείς κρυσταλλικών και ανθρακικών σχηματισμών. Όπου οι τελευταίοι  είναι μεταμορφωμένοι και η υδροφορία εντοπίζεται σε ζώνες διάρρηξης. Το υπόγειο σύστημα του Ασβεστοχωρίου αναπτύσσεται σε τεταρτογενείς αλλουβιακές αποθέσεις, καρστικά, μεταμορφωμένα και πλουτωνικά – μαγματικά πετρώματα. Αυτή η έντονη ετερογένεια που χαρακτηρίζει τους σχηματισμούς χρήζει συστηματική παρακολούθηση και καταγραφή των υδρολογικών και υδρογεωλογικών συμπεριφορών. Για την πληρέστερη αποτύπωση των χαρακτηριστικών της περιοχής στη παρούσα μεταπτυχιακή εργασία, διερευνήθηκαν τα μορφολογικά της χαρακτηριστικά, οι χρήσεις γης, το υδρογραφικό δίκτυο, η υδρογεωλογική λεκάνη, τα κλιματολογικά χαρακτηριστικά, η τεκτονική, η γεωλογία, η υδρογεωλογία τα περιβαλλοντικά προβλήματα της περιοχής και  οι πηγές ρύπανσης των υδροφορέων. Ακόμη, σύμφωνα με τα γνωστά πληθυσμιακά δεδομένα της περιοχής εφαρμόστηκαν μέθοδοι, που στόχο έχουν την εκτίμηση του πληθυσμού, αλλά και την πρόβλεψη των υδατικών αναγκών για τις επόμενες δεκαετίες. Επίσης γίνεται προσπάθεια κατασκευής του χάρτη τρωτότητας των υπόγειων υδάτων της περιοχής, σύμφωνα με τη μέθοδο DRASTIC. Να αναφερθεί ότι τα δεδομένα της έρευνας που χρησιμοποιήθηκαν και παρατίθενται συλλέχθηκαν από προγενέστερες έρευνες που διεξάχθηκαν στην περιοχή του Ασβεστοχωρίου, την προσωπική υπαίθρια άσκηση, καθώς και από υπηρεσίες, τη Δ.Ε.Υ.Α., την ΕΛΣΤΑΤ, το Υ.Π.Ε.Ν. και την ΕΜΥ. The subject of this master's thesis study is the investigation of the hydrogeological conditions of the fissured aquifers and the study of the susceptibility of the underground aquifers to pollution for the region of Asvestochorio of the Municipality of Pylaia Hortiatis. In the area, fissured aquifers of crystalline and carbonate formations are found.Carbonate formations are metamorphosed and aquifers are located in fracture zones.The underground system of Asvestochorio develops in quaternary alluvial deposits, in karstic, metamorphic and plutonic-magmatic rocks. This intense heterogeneity that characterizes the formations requires frequent monitoring and recording of hydrological and hydrogeological behaviors. In order to more fully capture the characteristics of the area in this postgraduate work, the morphologically characteristics, land uses, hydrographic network, hydrogeological basin, climatic characteristics, tectonics, geology, hydrogeology, were investigated the environmental problems of the area and the sources of pollution of the aquifers. Also, according to the known population data of the area, methods were applied, which aim to estimate the population, but also to predict the water needs of the inhabitants for the coming decades. An attempt is also being made to construct the groundwater vulnerability map of the area, according to the DRASTIC method. It should be mentioned that the research data used and listed were collected from previous research carried out in the area of Asvestochori, personal outdoor exercise, as well as from services, Municipal Irrigation and Sewerage Company Of The Municipality Of Pylias – Hortiati, Greek statistical authority, Ministry of Environment and Energy and National Weather Service. Aristorle University of Thessaloniki 2024-04-18 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12918 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2023 gre Copyright (c) 2023 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11488 2018-11-16T08:32:10Z grelit:mast

"181105 2018 eng " dc Networks as a mehod for portfolio selection=Τα δίκτυα ως μέθοδος επιλογής χαρτοφυλακίου Karadimos, Prokopios Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Μαθηματικών This thesis is an extension to the existing literature on applications of network theory for portfolio selection. Until now, networks for portfolio selection are identified via Pearson correlation -a linear correlation measure- of stock returns while the stocks from which the portfolios are constructed are chosen based on common centrality measures. In the current thesis not only Pearson but also non-linear measures are applied which lead to both symmetric and asymmetric adjacency matrices. In total, 6 different types of (overlapping) networks are identified: Net Ι: Pearson correlation with replacement of negative values by zero, ii) Net ΙΙ: Absolute values of Pearson correlation, iii) Net ΙΙΙ: Normalized Mutual Information, iv) Net IV: Directed Normalized Mutual Information, v): Net V: Information Interdependence, vi): Net VI: Information Dependence (Asymmetric). For each node of those overlapping networks, the following are computed: strength, closeness centrality, betweenness centrality, eigenvector centrality, eccentricity; portfolios are constructed from the stocks with the highest and the lowest score on those measures. Apart from the application of non-linear measures and the identification of directed networks, a separate study for the 2008 financial crisis era is performed in order to also come up with the best performing networks during periods of extreme volatility. Portfolios are evaluated based on returns, total risk, systemic risk, adjusted to total risk return and adjusted to systemic risk return. Regarding the most crucial conclusions to be made, networks identified through Pearson Correlation achieve higher returns. However, non-linear measures are superior when it comes to building portfolios of less risk (both total and systematic). Concerning adjusted to risk return, top performance is shared between linear measures and the best performing non-linear ones. However, during the crisis the superiority of non-linear measures is evident, with the importance of directed networks during high volatility eras becoming lucid as well. KEY WORDS Networks, Portfolio Selection   Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-05 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11488 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2017 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11196 2018-11-16T08:31:56Z grelit:mast

"161231 2016 eng " dc Γεωμορφολογικές και περιβαλλοντικές μεταβολές της λίμνης Ισμαρίδας Καραδήμου, Γεωργία Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Στην παρούσα διατριβή ειδίκευσης μελετώνται οι γεωμορφολογικές και οι περιβαλλοντικές μεταβολές της λίμνης Ισμαρίδας, κατά το Ανώτερο Ολόκαινο. Η Ισμαρίδα τοποθετείται στο νότιο τμήμα της Ροδόπης και βρίσκεται 20 km νότια της πόλης της Κομοτηνής και 5 km ΒΒΑ του αρχαιολογικού χώρου της αρχαίας Στρύμης. Στην περιοχή νοτιοανατολικά της λίμνης πραγματοποιήθηκαν μια ηλεκτρική τομογραφία συνολικού μήκους 96 m με διεύθυνση ΝΔ-ΒΑ και μια δειγματοληπτική γεώτρηση, η ISMR-2, έως το βάθος των 5,80 m υπό την επιφάνεια του εδάφους. Οι γεωμορφολογικές μεταβολές προσδιορίστηκαν από την επεξεργασία ιστορικού χάρτη της 3ης Στρατιωτικής Χαρτογραφικής Υπηρεσίας της Αυστροουγγαρίας (1:200.000) και του επιτελικού χάρτη της Ελλάδας (1:100.000), χαρτών της ΓΥΣ (1:50.000), του ΙΓΜΕ (1:50.000, 1:200.000), προεπισκοπήσεων αεροφωτογραφιών της ΓΥΣ και δορυφορικών εικόνων Google Earth, των τελευταίων ~100 ετών. Οι περιβαλλοντικές μεταβολές προσδιορίστηκαν από την ιζηματολογική (κοκκομετρικές αναλύσεις) και παλαιοντολογική (πανίδα ασπόνδυλων μακροαπολιθωμάτων) μελέτη της ISMR-2, σε συνδυασμό με την ερμηνεία των δεδομένων ηλεκτρικής διασκόπησης και μαγνητικής επιδεκτικότητας, και των αποτελεσμάτων των χρονολογήσεων 14C. Έτσι προέκυψαν τέσσερις περιβαλλοντικές ενότητες με το περιβάλλον να μεταβάλλεται από ρηχό θαλάσσιο-λιμνοθαλάσσιο χαμηλής ενέργειας (~5400-3400 χρόνια BP) σε ρηχό θαλάσσιο-λιμνοθαλάσσιο (~3400-3000 χρόνια BP), έπειτα σε υφάλφυρο λιμνοθαλάσσιο με επιρροές γλυκών υδάτων (~3000-2000 χρόνια BP) και τέλος σε χερσαίο-ποτάμιο. Η λίμνη Ισμαρίδα όπως είναι γνωστή σήμερα, σχηματίστηκε 2000 χρόνια BP στο απομονωμένο δυτικό τμήμα μιας προ-ολοκαινικής κοιλάδας, μεταξύ των δελταϊκών αποθέσεων των ποταμών Βοσβόζη και Φιλιούρη. In this master thesis, the geomorphological and environmental changes of Ismarida Lake during Upper Holocene are studied. Ismarida is located at the south part of Rhodope, 20 km south of Komotini city and 5 km north-northeast of the archeological site of ancient Stryme. At the southeast part of the Lake, an electrical resistivity tomography of 96 m total length with southwest-northeast direction and one borehole drilling, ISMR-2, reaching 5,80 m depth below surface, took place. The geomorphological changes were determined by processing historical maps of the 3 Military Mapping Survey of Austria-Hungary (1:200.000) and the Epitelikos Chartis tis Ellados (1:100.000), HMGS maps (1:50.000), IGME maps (1:50.000, 1:200.000), previews of aerial photographs of HMGS and satellite images from Google Earth for the last 100 years. The environmental changes were determined by sedimentological (grain size distribution) and paleontological (fauna of invertebrate fossils) study of ISMR-2 borehole, in combination with the interpretation of electrical resistivity tomography and magnetic susceptibility data, and the C dating result. Finally four environmental units were distinguished. The environment gradually evolved from shallow marine-open lagoonal of low energy (~5400-3400 years BP), to shallow marine-open lagoonal (~3400-3000 years BP), subsequently turned into brackish-lagoonal with fresh water inputs (~3000-2000 years BP), and finally formed to fluvial-terrestrial. Ismarida Lake as it is known today was formed 2000 years BP on the isolated western part of a pre-Holocene valley between the deltaic deposits of Vosvozis and Filiouris rivers. Aristorle University of Thessaloniki 2017-12-08 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11196 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2016 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11847 2022-02-02T09:02:09Z grelit:mast

"220202 2022 eng " dc Τεκτονική εξέλιξη του Δυτικού ορίου της Μεσοελληνικής Αύλακας, περιοχή Κρανιάς Γρεβενών. Παπαοικονόμου, Ιωάννης Ε. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Το κύριο αντικείμενο μελέτης, της εργασίας αυτής, είναι η γεωτεκτονική εξέλιξη του δυτικού περιθωρίου της Με.Α (Μεσοελληνικής Αύλακας). Έγινε προσπάθεια να προσδιοριστούν οι κύριες τεκτονικές δομές που αναπτύχθηκαν στο όριο αυτό, κατά την εξέλιξη της Με.Α. και να αξιολογηθούν ποιοτικά. Τα συμπεράσματα από την τεκτονική ανάλυση σε συνδυασμό με την μελέτη της σχετιζόμενης με το εν λόγω βιβλιογραφίας,χρησιμοποιήθηκαν με σκοπό την κατανόηση του τρόπου δημιουργίας και εξέλιξης της Με.Α. καθώς και του ευρύτερου γεωτεκτονικού περιβάλλοντος στο οποίο αναπτύχθηκε. Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-02 11:02:09 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11847 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2004 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12110 2018-12-04T11:16:37Z grelit:mast

"181115 2018 eng " dc Χαρακτηριστικά των μετωπικών υφέσεων της Ανατολικής Μεσογείου με βάση δορυφορικές εικόνες Ζούγρου, Ευαγγελία Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Ο στόχος στην εργασία αυτή είναι ο εντοπισμός και η μελέτη των μετωπικών υφέσεων της ανατολικής Μεσογείου, που επηρέασαν την Ελλάδα κατά την ψυχρή περίοδο 2008-2009. Η μελέτη αυτή έγινε με βάση τα χαρακτηριστικά που προέκυψαν από τη φωτοερμηνεία των  δορυφορικών εικόνων του μετεωρολογικού δορυφόρου MSG (Meteosat Second Generation) της EUMETSAT. Χρησιμοποιήθηκαν εικόνες ανά μία ώρα στα τρία βασικά δορυφορικά κανάλια: υπέρυθρο (IR 10.8 μm), υδρατμών (WV 6.2 μm) και ορατό υψηλής ευκρίνειας (HRV). Eπίσης επιχειρήθηκε να γίνει ταξινόμηση των μετωπικών υφέσεων με βασικά κριτήρια: α) τα χαρακτηριστικά των δορυφορικών εικόνων, όπως μορφή και σχήμα νεφικών σχηματισμών, είδη νεφών και ύψη αυτών, καθώς και την κίνηση των νεφών, μέσω διαδοχικών εικόνων και β) τα χαρακτηριστικά που προκύπτουν μέσα από τη μελέτη συνοπτικών χαρτών (ανά 6ωρο) όπως χαρτών ανώτερης ατμόσφαιρας ( 300 hPa, 500 hPa και 850 hPa) , καθώς και χαρτών επιφανείας. Η μελέτη των υφέσεων έγινε από την αρχή της δημιουργίας μέχρι τη διάλυσή τους, διακρίνοντας τρία βασικά στάδια: 1. Το αρχικό ή πρόδρομο στάδιο 2. To στάδιο της ανάπτυξης και 3. Το στάδιο της ωρίμανσης και διάλυσης. Από τη μελέτη αυτή προέκυψαν 32 περιπτώσεις μετωπικών υφέσεων που επηρέασαν τη χώρα μας κατά την περίοδο μελέτης. Από την ταξινόμηση που έγινε με βάση τα παραπάνω κριτήρια, βρέθηκαν πέντε βασικές κατηγορίες μετωπικών υφέσεων με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά γνωρίσματα στα τρία βασικά στάδια εξέλιξης αυτών. The objective of this work is to identify and study the characteristics of frontal depressions in eastern Mediterranean, which has affected Greece during the cold period of 2008-2009. This study was based on the photointerpretation of satellite images taken by meteorological satellite MSG (Meteosat Second Generation) of EUMETSAT. The images used were taken every one hour in three basic satellite channels: infrared (IR 10.8 μm), water vapor (WV 6.2 μm) and visible (High Resolution Visible). Also an attempt was made to develop a classification scheme for these frontal depressions on the basis of: a) clouds patterns inferred by satellite images, such as shape of cloud formations, cloud types and heights of them as well as the movement of clouds through animation of images. and b) the characteristics obtained through the study of synoptic maps (every 6 hours) as: upper-air maps (300 hPa, 500 hPa and 850 hPa) and maps of surface weather analysis. The study of depressions made from the beginning of creation until their maturing stage, distinguishing three main stages: 1. The initial or prodromal (procursor) 2.Stage of development and 3. Stage of maturation and dissolution. On this study there have been found 32 cases of frontal depressions that affected our country during the study period. Since the classification was based on the above criteria, five main categories of frontal  depressions were obtained with particular features in three main stages. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-15 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12110 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2015 gre Copyright (c) 2018 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12451 2024-04-18T07:43:18Z grelit:mast

"200923 2020 eng " dc Ορυκτολογική και γεωχημική μελέτη της θερμομεταμόρφωσης επαφής του πλουτωνίτη της Σιθωνίας με μεταμορφωμένα πετρώματα της Περιροδοπικής Ζώνης, Χαλκιδική, Β. Ελλάδα = Mineralogical and geochemical study of the contact metamorphism between the Sithonia plutonite and the metamorphic rocks of the Circum-Rhodope Belt , Chalkidiki, N. Greece. Σταματιάδης, Αριστείδης Γεώργιος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Ορυκτολογίας - Πετρολογίας - Κοιτασματολογίας. Σκοπός της παρούσας διατριβής ήταν η μελέτη των φαινομένων θερμομεταμόρφωσης επαφής που προκάλεσε η διείσδυση του πλουτωνίτη της Σιθωνίας στα περιβάλλοντα πετρώματα της Περιροδοπικής Ζώνης, στις περιοχές της Ελιάς, Αγ.Παύλου και Παρθενώνα (τοποθεσίες της χερσονήσου της Σιθωνίας). Ο πλουτωνίτης διεισδύει στα μετα-ιζήματα του Σχηματισμού Μελισσοχωρίου που αποτελούνται από ασβεστούχους μεταψαμμίτες και μεταπηλίτες.  Οι μεταμορφικές παραγενέσεις εντοπίζονται σε θέσεις μεταξύ μεταψαμμιτικών και μεταπηλιτικών ενστρώσεων, είτε εντός των πρώτων. Παρατηρήθηκαν δύο κύριες παραγενέσεις. Μία που εντοπίζεται στις μεταψαμμιτικές ενστρώσεις και αποτελείται από βεζουβιανίτη, γροσσουλάριο, διοψίδιο, κλινοζοϊσίτη και χαλαζία. Η δεύτερη, που σχετίζεται με τις μεταπηλιτικές ενστρώσεις, περιέχει διοψίδιο, Ca-αμφίβολο, κλινοζοϊσίτη και χαλαζία. Η απουσία τυπικής ζώνης επαφής και η παρουσία των μεταμορφικών παραγενέσεων σε θέσεις παράλληλες με τη σχιστότητα του περιβάλλοντος πετρώματος αποτελούν χαρακτηριστικά της συγκεκριμένης θερμικής μεταμόρφωσης. Η απουσία μιας διακριτής ζώνης επαφής οφείλεται στο μεγάλο βάθος διείσδυσης του πλουτωνικού σώματος. Από την άλλη, η εμφάνιση των μεταμορφικών παραγενέσεων στις προαναφερθείσες θέσεις συνηγορεί στο σχηματισμό τους από υδροθερμικά ρευστά που πιθανότατα προήλθαν από το μαγματικό όγκο. Αυτά τα ρευστά μετέφεραν κυρίως τη θερμότητα από τον πλουτωνίτη και μπόρεσαν να κινηθούν μέσω της σχιστότητας και των επαφών των περιβαλλόντων πετρωμάτων σε ανώτερες θέσεις στο φλοιό. Κατά την πορεία τους διέλυσαν προϋπάρχοντα ορυκτά, κυρίως ασβεστίτη, και σχημάτισαν τα ασβεστοπυριτικά ορυκτά που παρατηρούνται υπό μορφή «boudinage». Οι συνθήκες σχηματισμού των παραγενέσεων προσδιορίζονται μεταξύ 500-600οC, σε πιέσεις περίπου 2±0,5 kbars, και σίγουρα όχι μεγαλύτερες από 4,5 kbars, με παρουσία ρευστής φάσης πλούσιας σε H2O και φτωχής σε CO2 (XH2O>0,8 και 0,15<XCO2<0,20). The aim the present thesis was the study of the metamorphic phenomena that the Sithonia pluton has caused to the surrounding rocks of Circum-Rhodope Belt, at the areas of Elia, Ag. Pavlos and Parthenonas (locations of Sithonia Peninsula). The plutonite intrudes the meta-sediments of the Melissochori Formation which consists of a sequence of calcareous metapsammites and metapelites. The observed metamorphic assemblages are located in sites between metapsammites and metapelites or inside the former. Two main assemblages were observed. The one that is associated to the metapsammites consists of vesuvianite, grossular, diopside, clinozoisite, quartz, calcite and plagioclase. The other one is associated to the metapelites and includes diopside, Ca-amphibole, clinozoisite and quartz. Characteristic of the thermal metamorphism under study are a) the absence of a typical contact aureole due to the large depth of the plutonic intrusion and b) the presence of metamorphic assemblages parallel to the schistosity of the surrounding rocks which points to their formation from hydrothermal fluids originated possibly from the magmatic body. These fluids were able to transfer the magma heat through the surrounding rocks’ schistosity and contacts to the upper levels of the crust. During their ascent, they dissolved preexisting minerals, especially calcite, and formed the calc-silicate minerals observed in the “boudinage” structures. The metamorphic assemblages are considered to have formed at temperatures of 500-600oC and at pressures about 2±0.5 kbars, and definitely not above 4.5 kbars, in the presence of H2O-rich and CO2-poor fluids (XH2O>0.8 and 0.15<XCO2<0.20). Aristorle University of Thessaloniki 2020-09-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12451 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2020 gre Copyright (c) 2020 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12753 2022-01-10T08:03:37Z grelit:mast

"211223 2021 eng " dc Επίδραση των αρδεύσεων στη βραχυπρόθεσμη πρόγνωση καιρού κατά τη θερμή περίοδο στη βόρειο Ελλάδα = The effect of irrigation in the short-term weather prediction in northern Greece during the warm period. Κωτσόπουλος, Στυλιανός Ανδρέας Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Ορυκτολογίας - Πετρολογίας - Κοιτασματολογίας. Σκοπός της παρούσας διατριβής, ήταν η μελέτη και η αξιολόγηση της επίπτωσης των αρδεύσεων, σαν ποσότητα και σαν καλλιεργητική πρακτική, στην βραχυπρόθεσμη πρόγνωση του καιρού στην Βόρειο Ελλάδα. Για την επίτευξη του σκοπού αυτού, πραγματοποιήθηκαν 98 βραχυπρόθεσμες αριθμητικές προγνώσεις υψηλής χωρικής ανάλυσης (1.333Km) με το περιοχικό αριθμητικό μοντέλο πρόγνωσης καιρού WRF. Οι προγνώσεις αυτές αναφέρονται στην εκτέλεση ψυχρής εκκίνησης του αριθμητικού μοντέλου πρόγνωσης καιρού WRF-ARW ακολουθώντας τον προγνωστικό κύκλο των 00UTC των ημερομηνιών της περιόδου 24/5/2010 έως 11/7/2010 και με προγνωστικό ορίζοντα 78 ωρών, χρησιμοποιώντας δυο διαφορετικές αρχικοποιήσεις της εδαφικής υγρασίας στις αρδευόμενες περιοχές της Βορείου Ελλάδος. Η πρώτη αρχικοποίηση της εδαφικής υγρασίας στις αρδευόμενες περιοχές έγινε χρησιμοποιώντας τα πεδία της εδαφικής υγρασίας των αναλύσεων του ECMWF, στα οποία δεν αποτυπώνεται η πλεονάζουσα εδαφική υγρασία λόγω των αρδεύσεων, ενώ η δεύτερη αρχικοποίηση της εδαφικής υγρασίας πραγματοποιήθηκε κάνοντας την παραδοχή ότι σε όλες τις αρδευόμενες εκτάσεις η εδαφική υγρασία είναι στο σημείο της υδατοϊκανότητας, εκτός των ορυζώνων που είναι στο σημείο του κορεσμού. Οι προγνώσεις που πραγματοποιήθηκαν με την αρχικοποίηση της εδαφικής υγρασίας από τις αναλύσεις του ECMWF αποτελούν το σημείο αναφοράς (control) βάσει των οποίων συγκρίνεται η προγνωστική ικανότητα των προγνώσεων που έχουν διαφοροποιημένη  την  εδαφική υγρασία στις αρδευόμενες περιοχές (experiment). Οι προγνώσεις με τις δύο διαφορετικές αρχικοποιήσεις της εδαφικής υγρασίας, συγκρίθηκαν και αξιολογήθηκαν με δεδομένα παρατηρήσεων σταθμών επιφανείας, ως προς την προγνωστική τους ικανότητα στην εκτίμηση της θερμοκρασίας και της σχετικής υγρασίας στο ύψος των 2m, στην ταχύτητα του ανέμου στο ύψος των 10m και στον αθροιστικό υετό. Τα αποτελέσματα της στατιστικής αξιολόγησης των προγνώσεων των δύο αριθμητικών πειραμάτων, έδειξαν ότι η επίδραση των αρδεύσεων στον υετό είναι αμελητέα τόσο ως προς την ύπαρξη του γεγονότος (κατηγορικά κριτήρια), όσο και ως προς την ποσότητα. Σε ότι αφορά την σχετική υγρασία στο ύψος των 2m και την ταχύτητα του ανέμου στο ύψος των 10m, φαίνεται να υπάρχει μία αξιοσημείωτη βελτίωση σε ότι αφορά την προγνωστική ικανότητα του μοντέλου, όταν λαμβάνεται υπόψη η πλεονάζουσα υγρασία λόγω των αρδεύσεων. Ενώ στην περίπτωση της θερμοκρασίας μία βελτίωση της πρόγνωσης κατά την διάρκεια της ημέρας, ενώ την χειροτερεύει κατά την διάρκεια του απογεύματος και των νυχτερινών ωρών. The purpose of this dissertation was to study and evaluate the impact of irrigation on the short-term weather forecasts in Northern Greece. To this end, 98 high-resolution (1.333Km) short-term numerical weather forecasts were performed with the WRF regional numerical weather prediction model. These forecasts refer to the cold start initialization of the numerical weather prediction model WRF-ARW, following the 00UTC forecast cycle of the dates of the period from 24/5/2010 to 7/11/2010, and with a forecast horizon of 78 hours, using two different initializations of the soil moisture in the irrigated areas of Northern Greece. The first initialization of soil moisture in irrigated areas was realized using the soil moisture fields of ECMWF analyses, which do not reflect the excess of soil moisture due to irrigation, while the second one was performed by assuming that in all irrigated areas soil moisture is fixed at the field capacity level, except for rice fields which assumed to be fixed at the point of saturation following the rice farming practice. The forecasts produced with the initialization of soil moisture from the ECMWF analyses are the reference point (control) based on which the predictability of the forecasts that have differentiated soil moisture in irrigated areas (experiment) is compared. The forecasts with the two different initializations of soil moisture, were compared and evaluated with data from surface station observations, in terms of their predictability to forecasting temperature and relative humidity at 2m, wind speed at 10m and cumulative precipitation. The results of the statistical evaluation of the predictions of the two numerical experiments, showed that the effect of irrigation on precipitation is negligible both in terms of the existence of the event (categorical criteria) and in terms of quantity. Considering relative humidity at a height of 2m and wind speed at a height of 10m, there seems to be a significant improvement in terms of the predictability of the model, when taking into account the excess of soil moisture due to irrigation. In regard to temperature, it seems an improvement of the predictability during the day, while it worsens during the afternoon and night hours. Aristorle University of Thessaloniki 2019-05-29 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12753 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2019 gre Copyright (c) 2021 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/13047 2025-03-19T09:30:18Z grelit:mast

"240529 2024 eng " dc Το σύστημα ταξινόμισης των τρηματοφόρων σύμφωνα με τους Loeblich and Tappan σε σύγκριση με αυτό που προτάθηκε από τη Mikhalevich = The current foraminifera classification system of Loeblich and Tappan in comparison to the proposed by Mikhalevich. Πατουχέας, Πιέρρος Δημήτριος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Διαπανεπιστημιακό Πόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών στη Παλαιοντολογία-Γεωβιολογία (Aristotle University of Thessaloniki. Interinstitutional Program of Postgraduate Studies in Paleontology- Geobiology). Τα Τρηματοφόρα εμφανίζονται ανελλιπώς από το Κάμβριο, με σχεδόν παγκόσμια παρουσία, σχετικά μεγάλη αφθονία και τα απολιθωμένα κελύφη τους μπορούν σχετικά εύκολα να διατηρηθούν. Για το λόγο αυτό τα δεδομένα που προέρχονται από τη μελέτη τους μπορούν να αναλυθούν στατιστικά και βρίσκουν ποικίλες εφαρμογές όπως στη βιο-στρωματογραφία και σε παλαιοπεριβαλλοντικές και παλαιοοικολογικές μελέτες. Επιπλέον οι ζωντανοί εκπρόσωποι τους παρέχουν σύγχρονα οικολογικά δεδομένα που μπορούν να συγκριθούν με τα απολιθωμένα κελύφη δίνοντας με αυτό τον τρόπο την γεωχημική καταγραφή της παλαιοθερμοκρασίας, της έκτασης και της σύστασης του υποστρώματος, τις μεταβολές της στάθμης της θάλασσας καθώς και άλλων παλαιογεωγραφικών χαρακτηριστικών. Είναι κατά συνέπεια αναγκαία η συστηματική τους κατάταξή και η ταξινόμηση τους σε ένα σύστημα παγκόσμια αποδεκτό.   Η ταξινόμηση των Tρηματοφόρων βασίζεται σε ένα συνδυασμό μορφολογικών και μοριακών δεδομένων και εξελίσσεται συνεχώς καθώς γίνονται διαθέσιμες νέες πληροφορίες. Ως προς την κατάταξή τους εμφανίζονται διαφορετικές προσεγγίσεις, σύμφωνα με όσα έχουν ήδη αναφερθεί, ως προς τη συστηματική ταξινομική θέση των πρωτόζωων.   Η πιο ολοκληρωμένη συστηματική ταξινόμηση που έχει δημοσιευτεί είναι αυτή των Loeblich and Tappan (1988), οι οποίοι κατέταξαν το σύνολο των αναγνωρισμένων γενών τρηματοφόρων στην Τάξη (Οrder) FORAMINIFERIDA και τα χώρισαν σε 12 Υποτάξεις (Suborders) με κύριο κριτήριο κατάταξης τη δομή του κελύφους των. Η Mikhalevich (2013) έχοντας ως βάση την ταξινόμηση των Loeblich and Tappan (1988) αναθεωρεί πολλά σημεία στηριγμένη τόσο σε μορφολογικά χαρακτηριστικά όσο και σε φυλογενετικά και βιοχημικά δεδομένα. Τοποθέτησε τα ίδια γένη των τρηματοφόρων στη βαθμίδα της Συνομοταξίας (Phylum) και τα διαχωρίζει σε πέντε Oμοταξίες (Classes).   Στην παρούσα εργασία πραγματοποιήθηκε η σύγκριση των δυο διαφορετικών ταξινομικών προσεγγίσεων αυτή των Loeblich and Tappan (1988) και της Mikhalevich (2013) καθώς και η ηλεκτρονική αποδελτίωση και δημιουργία βάσης δεδομένων της συστηματικής των Loeblich and Tappan, για επιστημονική χρήση.   Foraminifera have occurredcontinuously since the Cambrian, with an almost universal presence, relatively high abundance, and their fossilized shells can be relatively easily preserved. For this reason, the data deriving from their study can be statistically analysed and have various applications such as in biostratigraphy, paleoenvironmental and paleoecological studies. In addition, their living representatives provide modern ecological data that can be compared το the fossil ones, thus providing a geochemical record of paleotemperature, substrate extent and composition, sea-level changes, and other paleogeographic features. It is therefore necessary to systematically classify them in a universally accepted system.   The classification of Foraminifera is based on a combination of morphological and molecular data and is constantly evolving as new information becomes available. Regarding their classification, different approaches appear, regarding the systematic taxonomic position of protozoa.   Regarding the classification of Foraminifera, the most complete systematic taxonomy published is that of Loeblich and Tappan (1988), who classified all the recognized genera of foraminifera in the Order FORAMINIFERIDA and divided them into 12 Suborders with the main classification criterion being the structure of their test. Mikhalevich (2013) following the classification of Loeblich and Tappan (1988), revised it, based on both morphological characteristics and phylogenetic and biochemical data. She placed the same genera of foraminifera at the rank of Phylum and divided them into five Classes.   Ιn the present thesis, the two different taxonomic approaches of Loeblich and Tappan (1988) and Mikhalevich (2013) were compared. In addition, an electronic database of the systematic taxonomy of Loeblich and Tappan was created, for scientific use. Aristorle University of Thessaloniki 2024-04-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/13047 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2024 gre Copyright (c) 2024 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12000 2022-02-14T07:18:12Z grelit:mast

"220214 2022 eng " dc Ορυκτολογική και γεωχημική έρευνα των ιζημάτων και υδάτων των ρεμάτων της περιοχής Τριαδίου Θεσσαλονίκης και διευρεύνηση περιβάλλοντικών επιπτώσεων. Μίσσας, Σωτήρης Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Mελετήθηκαν και προσδιορίστηκαν οι περιεκτικότητες κύριων στοιχείων και ιχνοστοιχείων σε 14 δείγματα ύδατος και 10 ιζημάτων από την περιοχή Τριαδίου Θεσσαλονίκης προκειμένου να εξαχθούν συμπεράσματα τόσο για την πιθανή επιβάρυνση της περιοχής από αυτά, όσο και για την πιθανή προέλευση των μεταλλικών κυρίως στοιχείων. Η δειγματοληψία έλαβε χώρα κατά τις περιόδους Απριλίου και Νοεμβρίου του 2004 κατά μήκος των ρεμάτων Θερμού, Μερσινούδας και Στρογγυλού. Τα ρέματα αυτά ξεκινούν από τα αντίστοιχα υψώματα, 3 km περίπου ΒΑ της πόλης του Τριαδίου. Για την εργαστηριακή έρευνα πραγματοποιήθηκε κοκκομετρική, μικροσκοπική, χημική και ακτινογραφική μελέτη των ιζημάτων και χημική ανάλυση των δειγμάτων ύδατος. Η κοκκομετρική ανάλυση των ιζημάτων περιέλαβε την ταξινόμησή τους σε συγκεκριμένους τύπους εδαφών με τη βοήθεια των τριγωνικών διαγραμμάτων κατά Folk et. al. (1970) και του ενιαίου συστήματος ταξινόμησης ASTM D-2487. Για την μικροσκοπική μελέτη των ιζημάτων έγινε χρήση μικροσκοπίου διερχόμενου και ανακλώμενου φωτός τύπου Leitz καθώς και ηλεκτρονικού μικροσκοπίου σαρώσεως (SEM) τύπου JEOL 840Α με αναλυτικό σύστημα EDS Oxford Isis 300, ενώ για την ακτινογραφική μελέτη χρησιμοποιήθηκε περιθλασίμετρο ακτίνων Χ τύπου PHILIPS PW1011. Τέλος, οι χημικές αναλύσεις σε κύρια στοιχεία και ιχνοστοιχεία τόσο των ιζημάτων όσο και των υδάτων  πραγματοποιήθηκαν με τη μέθοδο της Φασματοφωτομετρίας Ατομικής Απορρόφησης με φλόγα (FAAS). Οι παραπάνω αναλύσεις έγιναν στα εργαστήρια του Τομέα Ορυκτολογίας-Πετρολογίας-Κοιτασματολογίας του Τμήματος Γεωλογίας του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Η ανάλυση των ιζημάτων για το As πραγματοποιήθηκε στα εργαστήρια Activation Laboratories Ltd στο Οντάριο του Καναδά με τη μέθοδο ενεργοποίησης νετρονίων (INAA). Από την κοκκομετρική ανάλυση των ιζημάτων προέκυψε ότι τα περισσότερα δείγματα χαρακτηρίζονται λιθολογικά κατά Folk et al. (1970) από πηλοκροκαλώδη έως κροκαλοαμμώδη, ενώ σύμφωνα με την ταξινόμηση κατά ASTM-D2487, χαρακτηρίζονται κατά 60% ως άμμοι και κατά 40% ως χάλικες. Πιο συγκεκριμένα τα δείγματα TrS5, TrS6 και TrS10 που ανήκουν στην υποκατηγορία «ιλυώδεις άμμοι και μείγματα άμμου-ιλύος», δηλαδή είναι λεπτόκοκκα ιζήματα, είναι περισσότερο επιβαρυμένα σε βαρέα μέταλλα. Από την μικροσκοπική και ακτινογραφική μελέτη προέκυψε ότι η ορυκτολογική σύσταση των ιζημάτων αποτελείται από τα μεταλλικά ορυκτά μαγνητίτης, ιλμενίτης, χρωμίτης, ρουτίλιο και γκαιτίτης και τα μη μεταλλικά ορυκτά χαλαζίας, μοσχοβίτης, χλωρίτης, πλαγιόκλαστο, τρεμολίτης, καλιούχος άστριος, δολομίτης, βιοτίτης, κεροστίλβη, πυρόξενος, ζοϊσίτης, κλινοζοϊσίτης, γρανάτης και ασβεστίτης. Η ορυκτολογική σύσταση των ιζημάτων είναι αντιπροσωπευτική της σύστασης των πετρωμάτων της περιοχής. Η χημική ανάλυση των ιζημάτων έδειξε αυξημένες συγκεντρώσεις ως προς τα μέταλλα Ni, Cr και Co σε σύγκριση με τη μέση σύσταση των εδαφών και σύμφωνα με τις νομοθεσίες τόσο της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσο και της Μ. Βρετανίας. Οι συγκεντρώσεις αυτές μπορούν να δικαιολογηθούν από τα υπερβασικά πετρώματα της περιοχής, καθώς επίσης και από τη μεταλλοφορία χρωμίτη στην περιοχή. Οι συγκεντρώσεις αυτές ενδεχομένως να επιβαρύνονται ως ένα βαθμό και από την ύπαρξη ενός  πρώην ανεξέλεγκτου χώρου απόθεσης απορριμμάτων. Οι περιεκτικότητες των στοιχείων As, Zn και Cu είναι χαμηλές συγκριτικά με τα όρια που έχει θεσπίσει η Ε.Ε. Το Mn βρέθηκε ελάχιστα πάνω από το όριο Ε.Ε., ενώ ο Pb είναι κάτω του ορίου ανίχνευσης της ατομικής απορρόφησης FAAS. Οι χημικές αναλύσεις των υδάτων έδειξαν περιεκτικότητες σε Mg που ξεπερνούν ελάχιστα το όριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το πόσιμο νερό και οφείλονται στα πετρώματα και τις εμφανίσεις μαγνησίτη της περιοχής. Οι περιεκτικότητες σε Na, K και Ca ήταν χαμηλότερες των αντίστοιχων ορίων της Ε.Ε. για το πόσιμο νερό. Αντίθετα, τα στοιχεία Fe, Ni και Mn ξεπέρασαν ελάχιστα τα όρια αυτά. Τα στοιχεία Co, Cu, Cr, Pb, Sr, Al και Zn βρίσκονται κάτω του ορίου ανίχνευσης της ατομικής απορρόφησης FAAS. Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-14 09:18:12 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12000 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2007 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12383 2022-01-10T08:03:37Z grelit:mast

"191104 2019 eng " dc Μελέτη της βροχόπτωσης στην περιοχή της Γερμανίας για την περίοδο 1958-2017 με τη χρήση ακραίων κλιματικών δεικτών = On the study of rainfall over Germany: using extreme climate indices for the period 1958-2017. Χώρη, Μαγδαληνή Κωνσταντίνος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Μετεωρολογίας και Κλιματολογίας. Πρόσφατες μελέτες στη περιοχή της Γερμανίας έχουν δείξει αύξηση των βροχοπτώσεων κατά τη χειμερινή περίοδο και μια προοδευτική μείωση κατά τη θερινή περίοδο. Στη παρούσα εργασία μελετάται η βροχόπτωση σε 80 σταθμούς της Γερμανίας. Ειδικότερα, χρησιμοποιήθηκε η ημερήσια βροχόπτωση από το σύνολο των δεδομένων του προγράμματος ECA & D για τη περίοδο 1958-2017 και υπολογίστηκαν έξι ακραίοι κλιματικοί δείκτες (SDII, RX, R10mm, R20mm, R95p, R99p), καθώς και οι τάσεις αυτών σε ετήσια και εποχιακή βάση. Σκοπός της παρούσας εργασίας, αποτελεί η ανάλυση της βροχόπτωσης σε κάθε σταθμό, για τη περίοδο μελέτης, προκειμένου να διαπιστωθούν τα μοτίβα και οι τάσεις που παρουσιάζει η χωρική κατανομή της καθώς και να εντοπιστούν οι περιοχές, με τις υγρότερες και τις ξηρότερες συνθήκες. Πιο συγκεκριμένα, οι δείκτες παρουσιάζουν παρόμοια συμπεριφορά σε ετήσια βάση. Οι χαμηλές τιμές συγκεντρώνονται στα βόρεια και βορειοανατολικά τμήματα της χώρας, ενώ, υψηλότερες τιμές αναφέρονται στη νότια και δυτική Γερμανία. Σε εποχιακή βάση, οι δείκτες εμφανίζουν κοινό μοτίβο. Το χειμώνα οι χαμηλές τιμές εντοπίζονται στη βορειοανατολική Γερμανία και οι υψηλές τιμές στο νότιο και δυτικό τμήμα. Κατά την περίοδο της άνοιξης και του καλοκαιριού, χαμηλές τιμές παρατηρούνται σχεδόν παντού, εκτός από το νότιο και το δυτικό τμήμα της Γερμανίας, όπου αναφέρθηκαν υψηλές τιμές. Το φθινόπωρο σημειώνονται χαμηλές τιμές στο βόρειο, ανατολικό και κεντρικό τμήμα της χώρας και υψηλές τιμές σημειώνονται στη βόρεια, δυτική και νότια Γερμανία. Όσον αφορά τις στατιστικά σημαντικές τάσεις που παρουσιάζουν οι δείκτες, αυτές δεν παρουσιάζουν ένα συγκεκριμένο μοτίβο.   Recent studies for the region of Germany have shown an increase in precipitation in the winter period and a progressive decrease in the summer period. In this work, rainfall at 80 stations over Germany is discussed. In particular, daily precipitation was extracted from the ECA & D dataset for the period 1958-2017 and six extreme climatic indices (SDII, RX, R10mm, R20mm, R95p, R99p), as well as their trends, were calculated on an annual and a seasonal basis. The purpose of this study is to analyze the precipitation events in each station, for the study period, in order to determine patterns and trends in rainfall distribution, as well as to identify wetter and drier regions. Most specifically, the indices present similar behavior on a yearly basis. The low values are concentrated in the northern and northeastern parts of the country, indicating drier conditions, while higher values, indicating wetter conditions, are reported in southern and western Germany. On a seasonal basis, the indices share a common pattern. In winter low values are found in northeastern Germany and high values in the southern and western section. During the spring and the summer period, low values are detected almost everywhere, except of the southern and the western part of Germany, where high values are reported. In the autumn, low values are detected in the northern, eastern and central parts of the country and high values are found in northern, western and southern Germany. As to the significant trends that the indices present, they don’t show a specific pattern. Aristorle University of Thessaloniki 2019-05-29 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12383 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2019 gre Copyright (c) 2019 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12635 2024-04-18T08:52:48Z grelit:mast

"220126 2022 eng " dc Υπόγεια αποθήκευση φυσικού αερίου και CO3 Πουνερίδης, Αλέξανδρος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Διατμηματικού Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών “Έρευνα και Εκμετάλλευση Υδρογονανθράκων". Η παρούσα εργασία έχει ως αντικείμενο το Underground Gas Storage και το CO 2  Sequestration. Δύο τομείς δηλαδή που (προς το παρόν) στη χώρα μας δεν έχουν αναπτυχθεί καθόλου. Τα πλεονεκτήματα της εφαρμογής αυτών των τεχνικών είναι πολλά και μάλιστα τα οφέλη αφορούν πολλούς τομείς. Με την υπόγεια αποθήκευση Φυσικού Αερίου υπάρχει το πλεονέκτημα της απρόσκοπτης προσφοράς του στους καταναλωτές σε περιόδους αυξημένης ζήτησης κι αυτό είναι πολύ σημαντικό αν αναλογιστεί κανείς την ολοένα κι αυξανόμενη ζήτηση του, λόγω του χαμηλότερου κόστους αγοράς του, αλλά και λόγω του ότι είναι περιβ αλλοντικά πιο φιλικό απέναντι στην πιο «παραδοσιακή» επιλογή, το πετρέλαιο. Εκτός αυτού το φυσικό αέριο μπορεί να εισπιεστεί εντός ενός ταμιευτήρα προκειμένου να ανακτηθεί η μέγιστη ποσότητα υδρογονανθράκων που δύναται να ανακτηθεί. Οπότε ο ρόλος της υπόγειας αποθήκευσης είναι διττός. Από την άλλη πλευρά, η υπόγεια αποθήκευση του CO 2 , εκτός του ότι εξυπηρετεί στην περαιτέρω ανάκτηση των υδρογονανθράκων εντός ενός κοιτάσματος, συνεισφέρει και στην μείωση των εκπεμπόμενων ποσοτήτων CO 2 στην ατμόσφαιρα, με προφανή περιβαλλοντικά οφέλη. Μάλιστα, όπως θα ειπωθεί στο σχετικό κεφάλαιο της εργασίας, μπορεί η τεχνική να εφαρμόζεται ακόμη και για εκατοντάδες χρόνια. Κάτι τέτοιο φυσικά αποκλείεται να συμβεί· οι ΑΠΕ στις επόμενες δεκαετίες θα φροντίσουν ώστε οι παραγόμενες ποσότητες CO 2 να μειωθούν κατά πολύ. Λόγω λοιπόν της αναγκαιότητας για μείωση της συγκέντρωσης αυτού του ανθρωπογενούς ρύπου στην ατμόσφαιρα (που μάλιστα είναι ο κύριος ρύπος που ευθύνεται για το φαινόμενο του θερμοκηπίου), κρίνεται απαραίτητη η εφαρμογή της τεχνολογίας CCS – Carbon Capture and Storage. Όλα αυτά λοιπόν θα αναλυθούν περαιτέρω στην συνέχεια στα αντίστοιχα κεφάλαια. Underground Gas Storage and CO 2 Sequestration are the main objectives of this diploma thesis. That is, two sectors that (at present) in our country, Greece, have not been developed at all. The advantages of applying these techniques are many and in fact the benefits concern many areas. With underground gas storage there is the advantage of uninterrupted supply to consumers in times of increased demand and this is very important considering its growing demand, due to its lower purchase costs, but also because it is more environmentally friendly versus the more "traditional" option, oil. In addition, natural gas can be pumped into a reservoir to recover the maximum amount of hydrocarbons that can be recovered. So, the role of underground storage is two-fold. On the other hand, the underground storage of CO 2 , in addition to serving the further recovery of hydrocarbons in a deposit, also contributes to the reduction of CO 2 emissions into the atmosphere, with obvious environmental benefits. In fact, as will be seen in the relevant chapter of the diploma thesis, the technique can be applied even for hundreds of years. This, of course, is unlikely to happen; Renewable Energy in the coming decades will ensure that the amount of CO 2 produced is greatly reduced. Therefore, due to the need to reduce the concentration of this anthropogenic pollutant in the atmosphere (which is the main pollutant responsible for the greenhouse effect), it is necessary to apply CCS - Carbon Capture and Storage technology. All this will be further analyzed later in the respective chapters. Aristorle University of Thessaloniki 2022-01-26 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12635 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2021 gre Copyright (c) 2021 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12943 2024-04-24T05:54:24Z grelit:mast

"240418 2024 eng " dc Life history of the pleistocene imsular rumin ants of Java (Axis Lydekkeri and Duboisia Santeng) = Κύκλος ζωής των πλειστοκαινικών νησιώτικων μηρυκαστικών της Ιάβας (Axis Lydekkeri and Duboisia Santeng) Axis Lydekkeri and Duboisia Santeng) . Tsatsalis, Evangelos Manos Aristotle University of Thessaloniki. Interinstitutional Program of Postgraduate Studies in Paleontology- Geobiology In the present thesis, I studied fossil material of two endemic ruminant species, the deer Axis lydekkeri (Cervini, Cervidae) and the antelope Duboisia santeng (Boselaphini, Bovidae) belonging to the world-famous Dubois collection. The fossils include dozens of mandibles and isolated molars from both species, assembled mostly from Trinil as well as other sites all over Java. They date back to the Middle Pleistocene and are part of the Stegodon-Homo erectus fauna. The life history of endemic mammal species has long been of interest as a means of studying the effect of insularity on mammals. The present study was a unique opportunity to gather new data from a historic collection and contribute to the ongoing discussion about the life history strategies of endemic species. The data were obtained by measuring the crown height of the molars of each mandible and then adjusting the measurements for the isolated molars since the whole tooth is visible this time. The raw measurements were then translated into age estimations using the Quadratic Crown Height Method. Mortality profiles and mortality curves based on these estimations were then produced in order to address the life-history strategies of these two species. The results correspond well with what is known about life history traits of other endemic ungulates and indicate a shift towards a slow life, with maximum survivability around 70-80% of potential ecological longevity. The mortality profiles for both species are attritional, U-shaped, and with high mortality for juveniles. Based on the profile, in which mortality is almost constant throughout the age groups, it seems that Duboisia was targeted more by predators and/or hominid hunters. This could be attributed to its lifestyle (gregarious, moving in herds) or even more likely, the type of environment (more open habitat compared with the deer). Finally, potential cases of osteophagia are presented here and discussed. Στην παρούσα εργασία μελέτησα απολιθωμένο υλικό από δύο ενδημικά είδη μηρυκαστικών της Ιάβας, το ελάφι Axis lydekkeri (Cervini, Cervidae) και την αντιλόπη Duboisia santeng (Boselaphini, Bovidae). Η συλλογή περιλάμβανε δεκάδες κάτω γνάθους, αλλά και μεμονωμένα δόντια και από τα δύο είδη, ενώ τα περισσότερα δείγματα προέρχονταν από τις περιοχές Trinil και Sangiran της κεντρικής και ανατολικής Ιάβας. Τα δείγματα χρονολογούνται στο Μέσο Πλειστόκαινο και είναι κομμάτι της πανιδικής φάσης Stegodon-Homo erectus. Οι κύκλοι ζωής των νησιωτικών ζώων πάντα αποτελούν σημείο ενδιαφέροντος καθώς δίνουν την ευκαιρία για μελέτη του φαινόμενου του ενδημισμού και το πως αυτός επηρεάζει τις στρατηγικές επιβίωσης των ζώων και η συγκεκριμένη έρευνα προσφέρει περεταίρω στοιχεία προς αυτή τη κατεύθυνση. Τα ατομικά ηλικιακά δεδομένα συγκεντρώθηκαν μέσω της μεθόδου υπολογισμού QCHM η οποία χρησιμοποιεί το ύψος της οδοντοστοιχίας και τον βαθμό τριβής αυτού για να έρθει σε έμμεσα συμπεράσματα για την ηλικία του εκάστοτε ζώου. Στη συνέχεια τα δεδομένα αυτά μετατράπηκαν σε προφίλ θανάτου και καμπύλες θανάτου, τα οποία σε γενικές γραμμές συμφωνούν με την υπόλοιπη βιβλιογραφία στο ότι τα ενδημικά είδη τείνουν προς προσαρμογές που ευνοούν τα ζώα μεγαλύτερης ηλικίας, με μέγιστες πιθανότητες επιβίωσης περίπου στο 60 – 80% του μέγιστου προσδόκιμου ζωής. Τα προφίλ και των δύο ειδών είναι σε σχήμα U με τα μεγαλύτερα ποσοστά θανάτου να ανήκουν στα ανήλικα και νεαρά άτομα. Στο προφίλ του βοοειδούς παρατηρείται ένα σταθερό ποσοστό θανάτου, που μπορεί να δηλώνει ότι σε αντίθεση με το ελάφι, επηρεαζόταν περισσότερο από αρπακτικά ή ίσως και ανθρώπινη δραστηριότητα (κυνήγι). Αυτή η διαφορά μπορεί να οφείλεται είτε στα διαφορετικά μεγέθη ομάδων που τα δύο είδη διαμόρφωναν είτε στα ενδιαιτήματα που προτιμούσαν να διαβιούν. Τέλος εξετάζονται πιθανές περιπτώσεις οστεοφαγίας. Aristorle University of Thessaloniki 2024-04-18 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12943 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2023 gre Copyright (c) 2023 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11576 2022-01-28T08:07:46Z grelit:mast

"220128 2022 eng " dc Φυσικογεωγραφικά και ιζηματολογικά χαρακτηριστικά του επιπέδου Ακρωτηρίου Μύτικας Επανομής Ν. Θεσσαλονίκης Κίρκου, Στέλλα Γ. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Το επίπεδο ακρωτήριο «Μύτικας» που βρίσκεται στην Επανομή, στο Νομό Θεσσαλονίκης, αποτελεί ένα πλούσιο οικοσύστημα. Έχει τριγωνικό ανάπτυγμα και οριοθετείται από δύο χείμαρρους. Περιέχει διαφόρων ειδών θίνες, οι οποίες καταλαμβάνουν μία εκτεταμένη έκταση εκατέρωθεν αυτού του τριγώνου. Στο εσωτερικό του περιέχει μία λιμνοθάλασσα, η οποία αποτελεί καταφύγιο για αρκετά είδη πτηνών. Στο πλήρες ανάπτυγμα της η λιμνοθάλασσα έχει περίμετρο 5,5 Km. Οι ζώνες επαύξησης του ακρωτηρίου βρίσκονται στη Νότια πλευρά του και ο κύριος άνεμος που επικρατεί στην περιοχή είναι ο βόρειος. Οι ιζηματολογικες αναλύσεις στα επιφανειακά ιζήματα της περιοχής δείχνουν αδρόκοκκη άμμο, ενώ στο εσωτερικό της λιμνοθάλασσας η μέθοδος του σιφωνίου δείχνει αμμούχο ιλύ. Με τη βοήθεια των ηλεκτρικών τομογραφιών, το επίπεδο ακρωτήριο, πιθανά, χρονολογείται στα 12000 yBP και η λιμνοθάλασσα στα 8000 yBP. The Cuspate Foreland “Mitikas” of Epanomi, prefecture area of Thessaloniki, is a wealthy ecosystem. It has a triangle shape and demarcated of two streams. It has a variety of dunes, which are extent to both sides of the triangle. In the inland of this cuspate foreland there is a lagoon, which is the home for many kinds of birds. The fool expansion of lagoon has 5,5 Km perimeter. Accretion zones are found to the South side of the cuspate foreland and the main wind is North wind. Sedimentologycal analysis of the surface sediment gives grit sand and the lagoons pipette analysis gives sandy mud. The chronology of this cuspate foreland probably is 12000yBP and the lagoons’ age is 8000 yBP. This result came up from the ERT, which took place in the area. Aristorle University of Thessaloniki 2022-01-28 10:07:46 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11576 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2012 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11355 2018-12-04T11:16:12Z grelit:mast

"181115 2018 eng " dc Οι ζεολιθικοί τόφφοι της περιοχής Παλιουρίου Νομού Έβρου Ρουσίδου, Δόμνα Χ. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Αντικείμενο της Μ.∆.Ε. είναι η μελέτη της ορυκτολογικής και χημικής σύστασης, της ορυκτοχημείας, καθώς και της δεσμευτικής ικανότητας των ζεολιθικών τόφφων του Παλιουρίου του Νομού Έβρου. Για το σκοπό αυτό συλλέχθηκαν και αναλύθηκαν πέντε αντιπροσωπευτικά δείγματα των ζεολιθικών τόφφων. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-15 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11355 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2015 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11915 2021-11-03T10:37:56Z grelit:mast

"181116 2018 eng " dc Η ορυκτολογική πετρολογική και χημική σύσταση του ιζημάτων της λεκάνης Πρίνου-Καβάλας ως εργαλείο διερεύνησης των ιζηματολογικών και παλαιο-γεωγραφικών συνθηκών απόθεσης. = Minerological, petrological and chemical composition of the sediments of the basin of Prinos-Kavalas as an indicator for investigating the sedimentary and paleogeographic deposition conditions. Παπασπύρου, Σπυρίδων Γ. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Η λεκάνη Πρίνου-Καβάλας αποτελεί το μοναδικό παραγωγικό πετρελαϊκό πεδίο της Ελλάδας. Οι υδρογονάνθρακες ανευρίσκονται μέσα σε ψαμμίτες ηλικίας Κάτω-Μέσο Μειοκαίνου τουρβιδιτικής προέλευσης. Η οργανική ύλη έχει προέλθει από τους σχιστοπηλούς που βρίσκονται ανάμεσα στους ψαμμίτες και έχουν παρόμοια ηλικία και προέλευση. Μέσω της ανάλυσης των κύριων στοιχείων, την ορυκτολογική μελέτη, των χημικών κατεργασιών και της μελέτης των ιζηματολογικών χαρακτηριστικών των πετρωμάτων να προσδιοριστούν οι παλαιο-κλιματικές συνθήκες μέσω των οποίων η οργανική ύλη συγκεντρώθηκε στους σχιστοπηλούς. Στην παρούσα διατριβή ειδίκευσης η ανάλυση του αργιλικού κλάσματος θεωρείται ένας από του καλύτερους τρόπους για να προσδιοριστεί το παλαιοκλίμα μίας περιοχής τροφοδοσίας ιζημάτων (Chamley, 1967; Hallam, 1984; Chamley, 1989; Chamley, 1997; Ruffell et al., 2002; Ahlberg et al., 2003; Deconinck et al., 2003; Fürsich et al., 2005). Οι αρχικές μελέτες αφορούσαν τα αργιλικά κλάσματα ωκεανών και το τρόπο κατανομής των αργιλικών ορυκτών σε σχέση με την απόσταση από την ξηρά (Biscaye, 1965). Εν συνεχεία η μελέτη πήγε ένα βήμα παραπέρα και ξεκίνησε η συσχέτιση των αργιλικών κλασμάτων των λεκανών ιζηματογένεσης με τα κλάσματα των περιοχών τροφοδοσίας. Το αποτέλεσμα αυτού του συσχετισμού ήταν ο προσδιορισμός των παλαιο-κλιματολογικών συνθηκών κατά την απόθεση των ιζημάτων (Hallam, 1984, Chamley, 1989, Hallam et al., 1991, Chamley, 1997, Ruffell et al., 2002). Η τεκτονική και το κλίμα αποτελούν κρίσιμους παράγοντες για την εμφάνιση, την συγκέντρωση και την αποθήκευση των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων. Οι παράγοντες αυτοί επηρεάζουν την μεταφορά και την κατανομή των ιζημάτων μέσα στα οποία τα κοιτάσματα αυτά δημιουργούνται. Η μελέτη των ιζημάτων αυτών, είτε είναι μητρικά πετρώματα είτε ταμιευτήρες, μπορεί να μας δώσει σημαντικά δεδομένα για τις συνθήκες σχηματισμού και ως εκ τούτου να είναι χρήσιμα εργαλεία για τη μελέτη άλλων πετρελαιοπιθανών περιοχών. Η ορυκτολογία και η γεωχημεία έχουν χρησιμοποιηθεί επιτυχώς στην αποτύπωση των παλαιο-κλιματολογικών συνθηκών απόθεσης και της συγκέντρωσης υψηλών ποσοστών οργανικής ύλης. Για αυτό το λόγο στην παρούσα διατριβή χρησιμοποιήθηκαν ορυκτολογικές, πετρολογικές και χημικές αναλύσεις σε 14 δείγματα πυρήνα όλα εντός των ταμιευτήρων βάθους 2300-2800 μέτρων από την λεκάνη Πρίνου-Κάβαλας για να προσδιοριστούν οι παλαιο-κλιματικές συνθήκες απόθεσης. Στο κεφάλαιο 1 αναπτύσσεται η γεωλογία και η τεκτονική ιστορία της λεκάνης του Πρίνου-Καβάλας καθώς και η γεωλογία της κοιλάδας του Νέστου, η οποία αποτέλεσε την πηγή των κλαστικών υλικών που βρίσκονται εντός της λεκάνης του Πρίνου. Στο κεφάλαιο 2 αναφέρονται όλες οι εργαστηριακές μέθοδοι που χρησιμοποιήθηκαν για την μελέτη των ορυκτολογικών, πετρολογικών και χημικών χαρακτηριστικών των δειγμάτων της διατριβής. Όλες οι προαναφερόμενες αναλύσεις έγιναν στα εργαστήρια του τομέα Ορυκτολογίας-Πετρολογίας-Κοιτασματολογίας του τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.. Στο κεφάλαιο 3 παρουσιάζονται τα αποτελέσματα των αναλύσεων που πραγματοποιήθηκαν μέσω τριγωνικών διαγραμμάτων, πινάκων και φωτογραφιών καθώς και η επεξήγηση τους. Αναλυτικά παρουσιάζονται οι λιθολογικές τάξεις που υπάρχουν, οι αλλαγές των ορυκτολογικών και ιστολογικών χαρακτηριστικών σε σχέση με το βάθος και το τεκτονικό περιβάλλον απόθεσης των ιζημάτων. Τέλος στο κεφάλαιο 4 αναπτύσσονται τα συμπεράσματα για τις παλαιοκλιματικές συνθήκες που επικρατούσαν κατά την περίοδο απόθεσης και μετά όπως αυτά προέκυψαν από την αξιολόγηση των πειραματικών δεδομένων. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-16 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11915 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2018 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12363 2022-01-10T08:03:37Z grelit:mast

"190912 2019 eng " dc Κλιματολογία των αέριων μαζών πάνω από την περιοχή της Θεσσαλονίκης. Τσαβδάρη, Αθηνά Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Μετεωρολογίας και Κλιματολογίας. Η εκπόνηση της παρούσας μεταπτυχιακής διατριβής ειδίκευσης, έχει ώς κύριο στόχο τη μελέτη και την ταξινόμηση των αερίων μαζών στην περιοχή της ανατολικής Μεσογείου και ιδιαίτερα πάνω από την πόλη της Θεσσαλονίκης, χρησιμοποιώντας μια αντικειμενική στατιστική μέθοδο. Χρησιμοποιήθηκαν ημερήσια κλιματολογικά δεδομένα ERA-Interim από το ECMWF για τη χρονική περίοδο 1981-2010. Συγκεκριμένα, οι κλιματικές παράμετροι που επιλέχθηκαν είναι η θερμοκρασία, η σχετική υγρασία, η ταχύτητα του ανέμου και ο δυναμικός στροβιλισμός για 15 διαφορετικά ισοβαρικά επίπεδα. Ως περιοχή μελέτης ορίσθηκε η ευρύτερη περιοχή της Θεσσαλονίκης (22οΑ-24οΑ και 39,5οΒ-42οΒ) με χωρική διακριτοποίηση 0,5οx0,5ο και χρονική ανάλυση 6 ώρες. Η μεθοδολογία που ακολουθείται περιλαμβάνει την αποκωδικοποίηση των δεδομένων μέσω του προγράμματος Excel, όπου γίνεται έλεγχος αναστροφής στην ανώτερη και κατώτερη ατμόσφαιρα. Στη συνέχεια εφαρμόστηκε η ανάλυση κατά συστάδες σε δυο βήματα (TSCA) μέσω του στατιστικού προγράμματος SPSS και ταξινομήθηκαν οι αέριες μάζες σε κλάσεις ανά εποχιακή βάση . Επίσης, υπολογίστηκαν οι οπισθοτροχιές των αερίων μαζών  για 5 ημέρες με το μοντέλο HYSPLIT-4 προκειμένου να εντοπιστεί η προέλευση των αερίων μαζών. Τέλος, δημιουργήθηκαν οι χάρτες των οπισθοτροχιών για κάθε αέρια μάζα, μέσω του προγράμματος SURFER. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης προέκυψαν 5 τύποι αερίων μαζών για κάθε εποχή, όπου ταξινομήθηκαν με βάση τα κύρια χαρακτηριστικά τους. Η πρώτη αέρια μάζα χαρακτηρίζεται από χαμηλές θερμοκρασίες και μικρά ποσοστά υγρασίας και προέρχεται από τα ΒΔ τΗ εκπόνηση της παρούσας μεταπτυχιακής διατριβής ειδίκευσης, έχει ώς κύριο στόχο τη μελέτη και την ταξινόμηση των αερίων μαζών στην περιοχή της ανατολικής Μεσογείου και ιδιαίτερα πάνω από την πόλη της Θεσσαλονίκης, χρησιμοποιώντας μια αντικειμενική στατιστική μέθοδο. Χρησιμοποιήθηκαν ημερήσια κλιματολογικά δεδομένα ERA-Interim από το ECMWF για τη χρονική περίοδο 1981-2010. Συγκεκριμένα, οι κλιματικές παράμετροι που επιλέχθηκαν είναι η θερμοκρασία, η σχετική υγρασία, η ταχύτητα του ανέμου και ο δυναμικός στροβιλισμός για 15 διαφορετικά ισοβαρικά επίπεδα. Ως περιοχή μελέτης ορίσθηκε η ευρύτερη περιοχή της Θεσσαλονίκης (22οΑ-24οΑ και 39,5οΒ-42οΒ) με χωρική διακριτοποίηση 0,5οx0,5ο και χρονική ανάλυση 6 ώρες. Η μεθοδολογία που ακολουθείται περιλαμβάνει την αποκωδικοποίηση των δεδομένων μέσω του προγράμματος Excel, όπου γίνεται έλεγχος αναστροφής στην ανώτερη και κατώτερη ατμόσφαιρα. Στη συνέχεια εφαρμόστηκε η ανάλυση κατά συστάδες σε δυο βήματα (TSCA) μέσω του στατιστικού προγράμματος SPSS και ταξινομήθηκαν οι αέριες μάζες σε κλάσεις ανά εποχιακή βάση . Επίσης, υπολογίστηκαν οι οπισθοτροχιές των αερίων μαζών  για 5 ημέρες με το μοντέλο HYSPLIT-4 προκειμένου να εντοπιστεί η προέλευση των αερίων μαζών. Τέλος, δημιουργήθηκαν οι χάρτες των οπισθοτροχιών για κάθε αέρια μάζα, μέσω του προγράμματος SURFER. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέης Ευρώπης (χαρακτηριστικά πολικής ηπειρωτικής αέριας μάζας). Η δεύτερη αέρια μάζα έχει και αυτή χαμηλές θερμοκρασίες αλλά μεγαλύτερα ποσά υγρασίας  και η πηγή της βρίσκεται στη κυρίως ανατολική, ΒΑ Ευρώπη αλλά παραμένει αρκετό χρόνο πάνω από τη Μαύρη Θάλασσα και έτσι εμπλουτίζεται σε υγρασία (χαρακτηριστικά πολικής θαλάσσιας αέριας μάζας). Η τρίτη αέρια μάζα χαρακτηρίζεται από μέσες θερμοκρασίες για την εποχή εμφάνισης, αρκετή υγρασία και ζωνική κυκλοφορία πάνω από τη Μεσόγειο (χαρακτηριστικά μεσογειακής αέριας μάζας). Η τέταρτη αέρια μάζα χαρακτηρίζεται από υψηλές θερμοκρασίες και συνδέεται με την υποτροπική ράχη πάνω από την Ευρώπη (χαρακτηριστικά τροπικής ηπειρωτικής αέριας μάζας). Τέλος, η πέμπτη αέρια μάζα χαρακτηρίζεται από υψηλές θερμοκρασίες και υψηλή υγρασία (χαρακτηριστικά τροπικής θαλάσσιας αέριας μάζας) The main purpose of this master thesis is the classification of air masses in the eastern Mediterranean area and especially over Thessaloniki, using an objective statistical method. Daily ERA-Interim climatic data from ECMWF for the period 1981-2010 was used. Specifically, the climatic parameters selected are temperature, relative humidity, wind speed and dynamic vorticity for 15 different pressure levels. The area of the study was defined as the surrunding area of Thessaloniki (22ο-24οΑ and 39,5οΒ-42οΒ) with a spatial resolution of 1,5οx1,5ο and a time interval of 6 hours. The methodology followed involves data decoding using Excel program, where inversion control is performed in the upper and lower atmosphere. Two-step cluster analysis (TSCA) have been applied using SPSS statistical program and air masses were classified in groups on a seasonal basis. Also, 5-day back trajectories of air masses have been calculated with the HYSPLIT-4 model in order to identify the origin of air masses. Finally, back trajectory maps for each air mass were created with the SURFER program. According to the results of the study, 5 types of air mass were produced for each season, where they were classified according to their main characteristics. The first air mass is characterized by low temperatures and low humidity levels and is derived from the NW of Europe (Polar continental air mass).  The second air mass has also low temperatures, but larger amounts of humidity and the source is in particular North-East Europe, but remains several days over the Black Sea and it is enriched with moisture (Polar maritime air mass). The third air mass is characterized by average temperatures for the display period, sufficient moisture and zonal circulation over the Mediterranean (Mediterranean air mass). The fourth air mass is characterized by high temperatures and it is connected to the subtropical ridge over Europe (Tropical continental air mass). Finally, the fifth air mass is characterized by high temperatures and high relative humidity (Tropical maritime air mass). Aristorle University of Thessaloniki 2019-05-29 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12363 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2019 gre Copyright (c) 2019 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12516 2024-04-18T07:43:18Z grelit:mast

"200923 2020 eng " dc Εκπλυσιμότητα περιβαλλοντικά σημαντικών κύριων στοιχείων και ιχνοστοιχείων από μίγματα ιπτάμενης τέφρας-μάργας του Λιγνιτικού Κέντρου Δ. Μακεδονίας σε διαφορετικές συνθήκες pH. = Leachability of environmental important major and trace elements of fly ash-marl mixtures from the Lignite Center of W. Macedonia, Greece, in different pH conditions. Γεωργάκη, Μαρία Νεφέλη Ιωάννης Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Ορυκτολογίας - Πετρολογίας - Κοιτασματολογίας. Πραγματοποιήθηκε μελέτη σε δείγματα ιπτάμενης τέφρας και μάργας που προέρχονταν από τον ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου και Νοτίου Πεδίου, αντίστοιχα. Προετοιμάστηκαν πέντε δείγματα (Μ1-Μ5) σε διαφορετικά  επί της εκατό ποσοστά κατά βάρος, ώστε να αναλυθούν τα περιεχόμενα στοιχεία τους, τα οποία μπορεί να έχουν αρνητικό περιβαλλοντικό αντίκτυπο όταν έρχονται σε επαφή με το νερό. Η αρχική ιπτάμενη τέφρα συνίσταται από 30% κ.β. άσβεστο, άμορφο υλικό 25% κ.β., 12% κ.β. ανυδρίτη, 8% κ.β. ασβεστίτη, 8% κ.β. χαλαζία, 6% κ.β. γκαιλενίτη, 5% κ.β. πορτλανδίτη, 4% κ.β. αιματίτη, 1% κ.β. πλαγιόκλαστο και 1% κ.β. μαρμαρυγία και αργιλικά ορυκτά. Mε την ολοκλήρωση της διαδικασίας της έκπλυσης, δημιουργήθηκαν νέες ορυκτολογικές φάσεις ανάλογα με τις συνθήκες pH, όπως ο εττρινγκίτης, το monosulfate (Ca4Al2O6(SO4)_14H2O), η γύψος, ο βασσανίτης και ο βατερίτης. Η ορυκτολογική σύσταση της μάργας πριν την έκπλυση περιέχει 47% κ.β. αραγωνίτη, άμορφο υλικό 24% κ.β., 12% κ.β. ασβεστίτη, 6% κ.β. χαλαζία, 4% χλωρίτη(+/- καολινίτη), μαρμαρυγίες + αργιλικά ορυκτά 3% κ.β., 2% κ.β. δολομίτη, 1% κ.β. τάλκη και 1% κ.β. πλαγιόκλαστο, ενώ μετά την έκπλυση παρέμεινε αμετάβλητη. Λόγω της αύξησης του ποσοστού της μάργας, μεταβλήθηκε η περιεκτικότητα σε αραγωνίτη, ασβεστίτη,  ανυδρίτη, εττρινγκίτη, , γκαιλενίτη,  βασσανίτη, χαλαζία και σε άμορφου υλικού. Οι χημικές αναλύσεις έδειξαν, ότι η αρχική ιπτάμενη τέφρα αποτελείται κυρίως από CaO, SiO2, Al2O3, Fe2O3, MgO και SO3, ενώ η αρχική μάργα αποτελείται από CaO, SiO2 και Al2O3. Η εξεταζόμενη ιπτάμενη τέφρα είναι πολύ έως σημαντικά επιβαρυμένη ως προς τη μέση σύσταση του ηπειρωτικού φλοιού σε CaO και σε SO3, ενώ η εξεταζόμενη μάργα παρουσιάζεται πολύ επιβαρυμένη ως προς το CaO και πτωχευμένη σε όλα τα υπόλοιπα κύρια στοιχεία. Όσον αφορά τα ιχνοστοιχεία Br, Cd, Ni, Sb, U, Mo και W, η ιπτάμενη τέφρα εμφανίζεται πολύ έως σημαντικά επιβαρυμένη, ενώ η μάργα πολύ επιβαρυμένη σε Ni και πτωχευμένη έως μέτρια επιβαρυμένη σε όλα τα υπόλοιπα ιχνοστοιχεία. Σε τιμές pH 6 έως 12, η ιπτάμενη τέφρα αποβάλλει κυρίως στην υγρή φάση υψηλές συγκεντρώσεις ασβεστίου, μαγνησίου, χρωμίου και νικελίου, ενώ μικρότερες συγκεντρώσεις καλίου, στροντίου, νατρίου, κοβαλτίου, σιδήρου, ρουβιδίου και ψευδαργύρου. Η μάργα αποβάλλει υψηλές συγκεντρώσεις ασβεστίου, μαγνησίου, νικελίου και χρωμίου, μικρότερες συγκεντρώσεις  καλίου, στροντίου, νατρίου κοβαλτίου, σιδήρου,  χαλκού και ψευδαργύρου,  ενώ τα μίγματα ιπτάμενης τέφρας και μάργας αποβάλλουν υψηλές συγκεντρώσεις ασβεστίου, μαγνησίου, νικελίου, χρωμίου και ρουβιδίου και μικρότερες συγκεντρώσεις καλίου, στροντίου, νατρίου, κοβαλτίου, σιδήρου και ψευδαργύρου. Οι μεγαλύτερες συγκεντρώσεις ασβεστίου και χρωμίου εντοπίζονται στην  ιπτάμενη τέφρα και η μεγαλύτερη συγκέντρωση νικελίου στο μίγμα Μ5. Συμπερασματικά, σε όλα τα δείγματα και σε όλες τις τιμές pH 6 έως 12, τα ιχνοστοιχεία μαγγανίου, μολύβδου, και κασσίτερου, παρόλο που μετρήθηκαν, βρέθηκαν σε συγκεντρώσεις κάτω του ορίου ανίχνευσης. A study was contacted using fly ash and marl samples from the sites of Agios Dimitrios Power Station and South Field, respectively. Five samples (M1-M5), with different percentages of fly ash and marl by weight, were prepared, so to analyze their content elements. It should be noted that when they are in contact with water, they can have a very negative environmental impact. The initial fly ash sample consists of 30 wt% lime, 25 wt% amorphous material, 12 wt% anhydride, 8 wt% calcite, 8 wt% quartz, 6 wt% gehlenite, 5 wt% portlandite, 4 wt% hematite, 1 wt% plagioclase and 1 wt% micas and clay-minerals. Following the process of leaching, new mineralogical phases were formed, depending on the pH conditions, such as ettringite, monosulfate (Ca4Al2O6(SO4)_14H2O), gypsum, basanite, and vaterite. The mineralogical composition of the pre-leaching marl contained 47 wt% aragonite, 24 wt% amorphous material, 12 wt% calcite, 6 wt% quartz, chlorite (-/+kaolinite) 4%, 3 wt% mica + clay minerals, 1 wt% dolomite, 1 wt% talc and 1 wt% plagioclase, however, after leaching, it was unchanged. Due to the increase in the percentage of marl, the amount of aragonite, calcite, ettringite, anhydrite, gehlenite, basanite, quartz, and amorphous material had changed. According to chemical analyses, the initial fly ash consists mainly of CaO, SiO2, Al2O3, Fe2O3, MgO and SO3, while the initial marl consists of CaO, SiO2 and Al2O3. The fly ash is overburdened in terms of the average composition of the continental crust in CaO and significantly burdened in SO3, while the examined marl is overburdened in terms of CaO and it appears inadequate in all the other main elements. The fly ash is overburdened in the trace elements Br, Cd, Ni, Sb, U, and significantly burdened in Mo and W. The marl appears overburdened in Ni, while in all other trace elements it is poor to moderately burdened. At pH values, 6 to 12, fly ash mainly leaches high concentrations of calcium, magnesium, chromium and nickel in the liquid phase, lower concentrations of potassium, strontium, sodium, cobalt, iron, rubidium and zinc. Likewise, from the sample of marl were leached mainly high concentrations of calcium, magnesium, nickel and chromium, lower concentrations of potassium, strontium, sodium, cobalt, copper and zinc, while the mixtures of fly ash and marl had high concentrations of calcium, magnesium, nickel, chromium, rubidium and lower concentrations of potassium, strontium, sodium, cobalt, iron and zinc. The higher concentrations of calcium and chromium are found in the fly ash and the higher concentration of nickel in the mixture M5. In conclusion, at all samples and at all pH values 6 to 12, the trace elements manganese, lead, and tin, although being measured, were found in concentrations below the detection limit. Aristorle University of Thessaloniki 2020-09-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12516 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2020 gre Copyright (c) 2020 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12819 2024-04-18T07:42:19Z grelit:mast

"220902 2022 eng " dc Μελέτη της ξηρασίας στην Νότια Αφρική = Investigating droughts οver South Africa. Τσιγγούδης, Αντώνιος Δημήτριος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Μετεωρολογίας και Κλιματολογίας. Καθώς ο παγκόσμιος πληθυσμός ολοένα και αυξάνεται, ο άνθρωπος και γενικότερα οι κοινωνίες μέσα στις οποίες δραστηριοποιείται ασκούν όλο και μεγαλύτερη πίεση στις ήδη περιορισμένες ποσότητες νερού του πλανήτη, καθώς και σε άλλους φυσικούς πόρους, αυξάνοντας έτσι την ευπάθειά μας στο φαινόμενο της ξηρασίας, τόσο στις ανεπτυγμένες όσο και στις αναπτυσσόμενες χώρες. Επικουρικά, στην όξυνση του προβλήματος αυτού συμβάλλει και η κλιματική αλλαγή στον πλανήτη μας που εξελίσσεται με πρωτόγνωρους ρυθμούς. Γίνεται έτσι αντιληπτό ότι είναι πια επιτακτική η ανάγκη τα έθνη να συνεχίσουν την ανάπτυξη πολιτικών με σκοπό την μείωση των κοινωνικών, οικονομικών και περιβαλλοντικών επιπτώσεων των μελλοντικών γεγονότων ξηρασίας. Οι πολιτικές αυτές θα πρέπει να περικλείουν ένα ευρύ φάσμα τεχνικών διαχείρισης των κινδύνων της ξηρασίας, οι οποίες θα περιλαμβάνουν βελτιωμένα συστήματα παρακολούθησης και έγκαιρης προειδοποίησής της, σχέδια ετοιμότητας και κατάλληλες δράσεις, καθώς και προγράμματα μετριασμού της. Η παρούσα μεταπτυχιακή διπλωματική εργασία πραγματεύεται την ξηρασία στη χώρα της Νότιας Αφρικής. Η Νότια Αφρική λόγω της γεωγραφικής της θέσης και της πολυσχιδούς μορφολογίας της εμφανίζει μεγάλη ποικιλία κλιματικών τύπων και είναι επιρρεπής στην εκδήλωση συχνών ξηρασιών. Ταυτόχρονα, οι μελλοντικές προβολές από τα κλιματικά μοντέλα την τοποθετούν σαν ένα πιθανό hot-spot έντονων ξηρασιών για τον 21 ο αιώνα. Βάσει των παραπάνω, η Νότια Αφρική έχει επιλεγεί από το πρόγραμμα AfriCultuReS σαν μια χώρα μελέτης και εφαρμογής σύγχρονων εργαλείων παρακολούθησης και προειδοποίησης των επεισοδίων ξηρασίας που σκοπό έχουν την καλύτερη διαχείριση της σε επιχειρησιακό επίπεδο, με στόχο τον περιορισμό των επιπτώσεων της. Για την μελέτη αυτών των επεισοδίων στην παρούσα εργασία επιλέχτηκαν τρεις δείκτες ξηρασίας ποσοτικής εκτίμησης με δεδομένα από την 1/1/2017 έως την 31/12/2020. Οι δείκτες αυτοί είναι: ο Τυποποιημένος Δείκτης Βροχόπτωσης και Εξατμισοδιαπνοής - SPEI, σε τρεις χρονικές κλίμακες του ενός, των τριών και των δώδεκα μηνών, ο Δείκτης Κατάστασης της Εδαφικής Υγρασίας - SWCI και ο Δείκτης Κατάστασης της Βλάστησης - VCI.  ανάλυση των δεικτών επιβεβαίωσε τρία σημαντικά επεισόδια ξηρασίας, με μεγάλη διάρκεια, έντονα χαρακτηριστικά και μεγάλη χωρική κατανομή. Τα επεισόδια αυτά αποτέλεσαν τρεις μελέτες περίπτωσης (case study), όπου για την επιβεβαίωσή τους εξετάστηκαν οι βιβλιογραφικές αναφορές και οι επίγειες παρατηρήσεις από τους μετεωρολογικούς σταθμούς της Εθνικής Μετεωρολογικής Υπηρεσίας της Νοτίου Αφρικής. Διαπιστώθηκε από την ανάλυση ότι οι δείκτες παρουσιάζουν παρόμοια συμπεριφορά με ταύτιση των περιόδων ξηρασίας ως προς την χρονική και χωρική τους κατανομή, και μεγάλη συμφωνία με τις επικρατούσες συνθήκες στην Νότια Αφρική τις περιόδους αυτές. Καταλήγουμε έτσι στο συμπέρασμα ότι πρόκειται για εύχρηστους και αξιόπιστους δείκτες ποσοτικής εκτίμησης των διαφόρων τύπων της ξηρασίας (μετεωρολογικής, γεωργικής, υδρολογικής). Λέξεις κλειδιά: Ξηρασία, Νότια Αφρική, Δείκτες ξηρασίας, SPEI, SWCI, VCI, AfriCultuReS As the world population grows, humans and the societies in which they are active are increasingly putting pressure on the already limited amounts of the planet’s water supplies, as well as on other natural resources, thus increasing our vulnerability to drought, both in developed and developing countries. In addition, climate change, which is evolving at an unprecedented rate on the planet, also contributes to the exacerbation of this problem. It is thus understood that there is an urgent need for nations to continue to develop policies aimed at reducing the social, economic, and environmental impact of future drought events. These policies should include a wide range of drought risk management techniques, which will include improved monitoring and early warning systems, preparedness plans and appropriate actions, as well as mitigation programs. The present master thesis focuses on the drought in the country of South Africa. Due to its geographical location and diverse morphology, South Africa has a wide variety of climatic types and is prone to frequent droughts. At the same time, climate models’ future projections describe it as a possible hot-spot of intense droughts for the 21 st century. Based on the above, South Africa has been selected by the AfriCultuReS program as a country for the study and implementation of modern tools for monitoring and warning of drought events that aim to better manage them at operational level, in order to limit their impact. In order to study these drought events, three quantitative drought indices were selected and utilized with data from 1/1/2017 to 31/12/2020. These indices are the Standardized Precipitation Evapotranspiration Index - SPEI, in three-time scales of one, three and twelve months, the Soil Water Condition Index - SWCI and the Vegetation Condition Index - VCI. The analysis of the indices revealed three important drought events, with long duration, strong characteristics and large spatial distribution. These events were three case studies, and for their confirmation the bibliographic reports and the earth observations from the meteorological stations of the National Meteorological Service of South Africa were examined. Combining the results of this analysis, the indices present a similar behavior with the identification of drought periods in terms of their temporal and spatial distribution, and a great agreement with the predominant conditions in South Africa during these periods. We thus conclude that these are easy-to-use and reliable indices for quantitative estimation of the different types of droughts (meteorological, agricultural, hydrological). Keywords: Drought, South Africa, Drought Indices, SPEI, SWCI, VCI, AfriCultuReS Aristorle University of Thessaloniki 2022-03-10 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12819 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2022 gre Copyright (c) 2022 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11479 2018-11-16T08:32:10Z grelit:mast

"181105 2018 eng " dc Γεωφυσικές μετρήσεις τοίχων και θεμελιώσεων μνημείων Αγγελής, Δημήτριος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, ΤΜήμα Γεωλογίας Η παρούσα μεταπτυχιακή διατριβή πραγματεύεται την εφαρμογή μη καταστρε­πτι­κών γεωφυσικών μεθόδων στα τείχη του φρουρίου του Επταπυργίου, καθώς και στο έδαφος  θεμελίωσης περιφερειακά αυτού.  Στόχος  της διατριβής είναι η έρευνα της βέλτιστης μεθοδολογικής προσέγγισης στη γεωφυσική διασκόπηση των τειχών και των θεμελιώσεων με τη συνδυαστική ερμηνεία των αποτελεσμάτων διαφορετικών γεωφυσικών τεχνικών με τελικό ζητούμενο την εξαγωγή συμπερασμάτων για την εσω­τερική δομή τείχους και εδάφους. Για την επίτευξη του στόχου συνδυάστηκαν και εφαρμόστηκαν σε διάφορα τμήματα των τειχών οι μέθοδοι του γεωραντάρ και της ηλεκτρικής τομογραφίας με την ταυτόχρονη μοντε­λοποίηση δεδομένων γεωραντάρ, ενώ επί του εδάφους εφαρμόστηκαν οι μέθοδοι της ηλεκτρικής τομογραφίας και της πολυκάναλης ανάλυσης επιφανειακών κυμάτων.  Για την βέλτιστη ερμηνεία και επεξεργασία των δεδομένων αναπτύχθηκαν τρία προγράμματα Η/Υ (λογισμικά) σε γλώσσα Matlab  τα οποία βοήθησαν στην απεικόνιση τρισδιάστατων δεδομένων γεωραντάρ, στην παραγωγή πολυ­πλοκότερων συνθετικών μοντέλων, καθώς και στην δυνατότητα επεξεργασίας των αποτελεσμάτων τους. Από την έρευνα στα τείχη χαρτογραφήθηκαν περιοχές με σημαντικά προβλήματα υγρασίας, χαρτογραφήθηκαν και προσδιορίστηκαν διαφορετικές κατασκευαστικές φάσεις, ενώ εντοπίστηκαν και πιθανά δομικά εσωτερικά προβλήματα. Όσον αφορά την έρευνα στο έδαφος αυτή αποκάλυψε το βάθος του υποβάθρου, καθώς και πιθανά ρήγματα. Η επιλογή αλλά και ο τρόπος εφαρμογής των συγκεκριμένων μεθόδων αποδείχθηκε ιδιαίτερα ικανοποιητικός, καθώς φαίνεται πως η μία μέθοδος αλληλοσυμπληρώνει την άλλη με αποτέλεσμα  να επιτυγχάνεται βελτιωμένη ερμηνεία. Ακόμα πολύ σημαντική για την εξαγωγή συμπερασμάτων αποδείχθηκε και η μοντελοποίηση δεδομένων γεωραντάρ ως επιβεβαιωτικό εργαλείο στην ερμηνεία των γεωφυσικών εικόνων. This thesis deals with the application of non-destructive geophysical techniques to the walls and to the foundations of the Heptapyrgion fortress, in combination with the modeling of geophysical data. The aim was to investigate and propose optimum methodological approaches regarding the wall and foundation geophysical investigation by means of combined geophysical prospection and finally to draw conclusions about the internal structure of the investigated wall and of the ground of the Heptapyrgion fortress. In order to achieve the above, the methods of ground penetrating radar (GPR) and electrical resistivity tomography (ERT) were used at specific locations of the Heptapyrgion walls along with the simultaneous modeling of GPR data, while on the ground the methods of electrical resistivity tomography (ERT) and multi-channel analysis of surface waves (MASW) were used. Furthermore, three Matlab based computer programs have been developed to help visualize three-dimensional GPR data, to boost the production of more complex theoretical synthetic models and to grant the ability of processing to their results. From the wall survey, it was possible to map areas with significant moisture problems, to map and identify different construction phases as well as to locate possible internal structural problems. Regarding the ground survey, that revealed the true depth of the geological background, as well as possible geological faults. In conclusion, the choice and the way of applying these methods proved to be successful as methods were complementary to each other and the result helps to obtain improved interpretations. Furthermore, the GPR model simulations proved to be an important tool regarding the interpretation. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-05 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11479 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2017 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11187 2018-11-16T08:31:56Z grelit:mast

"161231 2016 eng " dc Analysis of stock market crises a network theory approach Vamvakaris, Michail D. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Διατμηματικό Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών Πολύπλοκα Συστήματα και Δίκτυα In literature, the issue of economic and financial crisis is well studied and many econometric models have been developed for predicting economic or financial crisis or investigating if a crisis affects significantly the economy and financial markets. However, only a little work has been done on how crisis affects the way that stock markets behave. In this work, we take advantage of the recently introduced Visibility Graph algorithm, a method that maps a time series into a network, and we examine how stock markets responded to specific events. More speciccally, using five minutes data from January 1996 to March 2016 for the S&P100, S&P500 and S&P1000 indexes, we make a quantitative analysis of the indexes behaviour during this period. We found that indexes react immediately in almost all events and in some cases there are even some early warnings. However, the magnitude of the reaction depends on the size of the index and all indexes do not react in the same way under the same circumstances. Finally, the time series of the returns of an index do not demonstrate the same properties as the price time series. Aristorle University of Thessaloniki 2017-12-08 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11187 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2016 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11792 2022-02-02T07:58:03Z grelit:mast

"220202 2022 eng " dc Συμβολή στην παρακολούθηση της δραστηριιότητας του ηφαιστείου της Σαντορίνης με το τηλεμετρικό σύστημα R.E.Mo.S. (Remote Enviromental Monitoring System). Υφαντής, Βασίλης Δ. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. . Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-02 09:58:03 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11792 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2003 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12100 2018-12-04T11:16:24Z grelit:mast

"181115 2018 eng " dc Αξιολόγηση κλιματικών προσομοιώσεων κλιματικών μοντέλων για την περιοχή της Ευρώπης για την περίοδο 1990-2008 Παυλίδης, Βασίλειος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Στην παρούσα μελέτη γίνεται αξιολόγηση των αποτελεσμάτων περιοχικών κλιματικών προσομοιώσεων για την περιοχή της Ευρώπης και για την παρελθοντική περίοδο 1990-2008 οι οποίες διενεργήθηκαν στα πλαίσια του προγράμματος EURO-Cordex. Σκοπός της μελέτης είναι να καταδειχθεί ο βαθμός αναπαραγωγής των χαρακτηριστικών του παρελθοντικού κλίματος, να αναδειχθούν συστηματικά σφάλματα και να εκτιμηθεί το εύρος της αβεβαιότητας των προσομοιώσεων. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι στην μέση θερμοκρασία κατά την Χειμερινή περίοδο (Χειμώνας-Άνοιξη) όλα τα μοντέλα είναι μετατοπισμένα προς ψυχρότερες κλίματικές καταστάσεις με μέσο όρο Bias -0.6οC. Αντίθετα το Καλοκαίρι υπάρχει ένα θετικό Bias στην νότια και νοτιοανατολική Ευρώπη αφού όλα σχεδόν τα μοντέλα εμφανίζονται θερμότερα από τις παρατηρήσεις. Κατα το Καλοκαίρι υπάρχει επισης εμφανής υπερεκτίμηση της τυπικής απόκλισης της μέσης θερμοκρασίας ενώ για όλες τις εποχές η χρονική συσχέτιση με τις παρατηρήσεις είναι πολύ υψηλή. Τα αποτελέσματα της βροχόπτωσης δείχνουν ότι τα περισσότερα μοντέλα παρουσιάζονται υγρά για όλες τις εποχές, περισσότερο έντονο όμως είναι το φαινόμενο για την εποχή της Άνοιξης όπου ο μέσος όρος Bias είναι 30%. Για την βροχόπτωση η χρονική σύγκριση με τις παρατηρήσεις είναι χειρότερη σε σχέση με την θερμοκρασία ενώ τον Χειμώνα υπάρχει καλύτερη χρονική συσχέτιση σε σχέση με το Καλοκαίρι. Τέλος και για τις δύο υπο εξέταση μεταβλητές το μοντέλο CCLM4 εμφανίζει σταθερά τα μικρότερα σφάλματα και την καλύτερη σύγκριση σε χρονική βάση με τις παρατηρήσεις, ενώ στις περισσότερες περιπτώσεις η υποπεριοχή που εμφανίζει το μεγαλύτερο απόλυτο Bias είναι οι Άλπεις.  In this study, six regional climate simulations, performed for the region of Europe and for the period 1990-2008 as part of the EURO-CORDEX, are evaluated with respect to temperature and precipitation. The aim of this study is to demonstrate the degree to which the characteristics of past climate are reproduced, to highlight systematic errors and to assess the extent of uncertainty in the simulations. Results indicate that temperature is underestimated in Winter and Spring by all models with an average Bias of -0.6οC. In Summer there is a prominent positive temperature Bias in southern and southeastern Europe, as well as an apparent overestimation of the standard deviation of the average temperature. For all of the seasons the temporal correlation of the simulated temperature with the observations is very high. Regarding precipitation results indicate that the majority of the models are wet throughout the year, but this phenomenon is more intense in Spring where the average Bias is 30%. In Spring an apparent overestimation of the standard deviation of precipitation is also detected. In general, temporal correlation with observational data is way better for simulated temperature than precipitation. Furthermore, regarding precipitation, temporal correlation is much higher in Winter than in Summer, indicating the different mechanisms responsible for the climate in these two seasons. Finally for both temperatute and precipitation the CCLM4 model consistently shows the smallest absolute Bias and presents the best temporal comparison with the observational data whereas in most cases the sub-region that has the largest absolute Bias is the Alps. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-15 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12100 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2015 gre Copyright (c) 2018 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12436 2022-01-10T08:03:37Z grelit:mast

"200207 2020 eng " dc Μελέτη ηλεκτροεγκεφαλογραφικών ευρημάτων ασθενών με Νοητική Έκπτωση σχετιζόμενη με την Άνοια Τύπου Alzheimer με τη χρήση του υψηλής πυκνότητας EGI GES 300 = Electrophysiological study of People with Cognitive Impairment related to Alzheimer’s Disease by using a High- density EEG EGI GES 300. Lazarou, Ioulieta S. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Διατμηματικό πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών στα Πολύπλοκα Συστήματα και Δίκτυα (Inter-Faculty Master Program on Complex Systems and NetworksInter-Faculty Master Program on Complex Systems and Networks). Η υποκειμενική νοητική διαταραχή (ΥΝΔ) είναι μια άγνωστη κατάσταση που αποτελεί ένα προκλινικό στάδιο της νόσου του Alzheimer (ΝΑ) πριν από την ήπια νοητική διαταραχή (ΗΝΔ). Ωστόσο, η μελέτη του δικτύου του εγκεφάλου σε όλα τα στάδια είναι ελάχιστα διερευνημένη. Προκειμένου να διερευνηθούν οι νευροφυσιολογικές διαφορές σε άτομα που ανήκουν στο φάσμα της ΝΑ, ερευνήσαμε συγκεκριμένες ιδιότητες δικτύων εγκεφάλου ατόμων με ΥΝΔ, ΗΝΔ και ΝΑ συγκριτικά με υγιείς ηλικιωμένους. Χρησιμοποιήσαμε ηλεκτροεγκεφαλογραφικές (ΗΕΓ) καταγραφές υψηλής ευκρίνειας σε κατάσταση ηρεμίας για τον υπολογισμό του συντελεστή Συσταδοποίησης και την ισχύ δικτύου σε ολόκληρο τον εγκέφαλο αλλά και σε τοπικό επίπεδο από συγκεκριμένα ηλεκτρόδια του βρεγματικού λοβού. Τα μέτρα δικτύων συγκρίθηκαν μεταξύ των ομάδων. Συμμετείχαν 70 ασθενείς (20 ΥΝΔ, 30 ΗΝΔ και 20 ΝΑ) και 22 υγιείς μάρτυρες (ΥΜ). Όλοι οι συμμετέχοντες υποβλήθηκαν σε λεπτομερή νευροψυχολογική αξιολόγηση και 10 λεπτά ανάπαυσης HD-EEG (EGI GES 300) με 256 κανάλια. Η ομάδα των ασθενών με ΥΝΔ παρουσίασε στατιστικά σημαντικά μειωμένο συντελεστή Συσταδοποίησης και ισχύ τοπικά στη περιοχή του βρεγματικού λοβού, αλλά δεν παρουσίασε καμία διαφορά στο δίκτυο όλου του εγκεφάλου σε σχέση με τους ΥΜ. Ωστόσο εμφάνισε παρόμοιες αλλά μικρότερες αλλαγές ως προς το συντελεστή Συσταδοποίησης και την ισχύ, παρουσιάζοντας μεταβολές παρόμοιες με εκείνες που έδειξε η ΗΝΔ. Επίσης, οι ασθενείς με ΗΝΔ και ΝΑ παρουσίασαν πολύ μειωμένες τιμές στις συγκεκριμένες ιδιότητες δικτύου σε σχέση με τους υγιείς. Πιο συγκεκριμένα, οι ασθενείς με ΥΝΔ παρουσιάζουν σημαντική διαταραχή των δικτύων του εγκεφάλου σε τοπικό επίπεδο (βρεγματικός λοβός), παρουσιάζοντας ενδιάμεσες τιμές μεταξύ της ομάδας των υγιών και των ΗΝΔ. Τα αποτελέσματα αυτά υπογραμμίζουν τη συνάφεια των ανησυχιών σε σχέση με τη μνήμη και υποδεικνύουν ότι η αποδιοργάνωση του δικτύου στη ΝΑ θα μπορούσε να ξεκινήσει στα προκλινικά στάδια πριν από την εμφάνιση των μετρήσιμων νοητικών ελλειμμάτων. Αυτά τα ευρήματα αποκαλύπτουν ένα διαταραγμένο μοτίβο του δικτύου στη ΝΑ που ξεκινά στις βρεγματικές περιοχές, όταν οι ασθενείς παρουσιάζουν υποκειμενικές ανησυχίες για τη μνήμη τους. Τα αποτελέσματα αυτά αποδεικνύουν ότι οι διαταραχές των εγκεφαλικών δικτύων στις βρεγματικές περιοχές του εγκεφάλου αποτελούν βασικό παράγοντα στην πρόοδο της ΝΑ που μπορεί να αντικατοπτρίζει δυναμικά την εξέλιξη της ΝΑ και έτσι να αντιπροσωπεύει έναν πιθανό νευροφυσιολογικό βιοδείκτη για την έγκαιρη διάγνωση της ΝΑ. Subjective Cognitive Decline (SCD) is a largely unknown state thought to represent a preclinical stage of Alzheimer’s disease (AD) previous to mild cognitive impairment (MCI). However, the course of network disruption in all stages is scarcely investigated. In order to explore neurophysiological biomarkers of AD spectrum, we investigated resting state HD-EEG (EEG) of SCD, MCI and AD patients. We employed resting state EEG to extract correlation matrices for each subject, construct weighted undirected networks and calculate network clustering and strength at global and local level from parietal electrodes. Network measures were compared between groups. 70 patients (20 SCD, 30 MCI and 20 AD) and 22 healthy controls (HC) were enrolled. All participants underwent a detailed neuropsychological assessment and 10 minutes resting state HD-EEG (EGI GES 300) with 256 channels. The SCD group exhibited decreased clustering coefficient and strength at local level but exhibited no difference at global level compared to HC. However, SCD showed similar but smaller changes in clustering and strength compared to MCI. Also, MCI and AD showed disrupted both clustering and strength compared to HC. SCD exhibit a significant network disruption at local level, showing intermediate values between HC and MCI groups in multiple parameters. These results highlight the relevance of cognitive concerns in the clinical setting and suggest that network disorganization in AD could start in the preclinical stages before the onset of cognitive symptoms. The above findings reveal a disrupted pattern of the AD connectome that starts in parietal regions, when patients show memory concerns. This pattern provides evidence that disruptions in brain connectome at parietal organization are a key factor in the progression of AD that can dynamically reflect the progression of AD, thus representing a potential biomarker for early diagnosis and may potentially represent a neurophysiological biomarker of AD. Aristorle University of Thessaloniki 2019-05-29 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12436 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2019 gre Copyright (c) 2020 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12684 2024-04-18T08:52:49Z grelit:mast

"220126 2022 eng " dc Variations of the geomagnetic field’s intensity during the Middle and Late Bronze Era = Μεταβολές της έντασης του γεωμαγνητικού πεδίου κατά τη Μέση και ύστερη Εποχή του Χαλκού. Kyriakidou, Elisavet-Georgia Theodoros Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Γεωφυσικής. The combination of geophysical methods with archaeology has grown to become a very important research tool, used in studies both of geological and archaeological impact. A branch of the geophysical methods which combines geomagnetism with archaeology is called Archaeomagnetism and contributes to the study and the dating of materials which, at some point of their history, have been burned and cooled down. These materials need to contain magnetic minerals, inside of which is stored information about the changes of the magnetic field of the Earth through years. This is also a very important aspect of archaeomagnetism. The following research is the analytical archaeomagnetic study of samples from two different areas in Greece, Archontiko in Central Macedonia and the Phryctoriae in Pediada of Crete.  For a better comprehension of this thesis, the most important terms are given, along with the basic definitions about the magnetic field of the Earth. Further information and the basic principles of the archaeomagnetic method are explained, such as the types of magnetic minerals and how each one stores the magnetic properties of the geomagnetic field at the time of their last heating and cooling. A very important aspect for an archaeomagnetic study is the secular variation curves, that depict the changes of the geomagnetic field of a chosen area through time. Even though there are several archaeomagnetic studies taking place in Greece, there are still parts of the Greek secular variation curve that require more studies for completion. Some basic archaeological information is given, regarding the origins and the usage of the samples, which are ceramic fragments from the area of Archontiko used as house utilities and baked clays from the Cretan Phryctoriae, which are used as communication system. Samples from both areas have previously been dated through other methods, radiometric and archaeological, which placed them in the Late Bronze Era. A brief description about the methodology and the measurements of the conducted experiments is following. Those are three rock magnetic experiments (IRM, Thermomagnetic Curves and Hysteresis Loops) and the palaeointensity experiment (Thellier-Thellier). The resulting diagrams are cited, along with a quick interpretation, followed by a more detailed discussion on each experiment and diagram separately, in the last chapter. The rock magnetic experiments provided details about the magnetic consistency of the samples, while the palaeointensity experiment gave information about the geomagnetic field’s properties, at the moment when these samples were last burned and cooled down, as it was “stored” within the samples. The results from the palaeointensity experiment were added in the Greek SVC, which was then compared to some neighboring SVCs. Ο συνδυασμός των γεωφυσικών μεθόδων με την αρχαιολογία έχει εξελιχθεί σε ένα πολύ σημαντικό ερευνητικό εργαλείο, το οποίο χρησιμοποιείται τόσο στη γεωλογική όσο και στην αρχαιολογική έρευνα. Ο κλάδος της γεωφυσικής που χρησιμοποιεί τον γεωμαγνητισμό στην αρχαιολογική μελέτη ονομάζεται Αρχαιομαγνητισμός και συμβάλει στη μελέτη και χρονολόγηση υλικών, τα οποία κάποια στιγμή κάηκαν και έπειτα ψύχθηκαν. Αυτά τα υλικά πρέπει να περιέχουν στη σύσταση τους μαγνητικά ορυκτά, μέσα στα οποία αποθηκεύονται οι πληροφορίες σχετικά με τις αλλαγές του μαγνητικού πεδίου της Γης ανά τους αιώνες. Αυτή είναι και μια πολύ σημαντική πλευρά του αρχαιομαγνητισμού. Η παρούσα έρευνα αφορά στην αρχαιομαγνητική μελέτη δειγμάτων από δυο διαφορετικές περιοχές της Ελλάδας, από το Αρχοντικό στη Κεντρική Μακεδονία και από τις Φρυκτωρίες στη Πεδιάδα της Κρήτης. Με σκοπό την καλύτερη κατανόηση της εργασίας, δίνονται κάποιες σημαντικές γνώσεις θεωρίας, μαζί με τους βασικούς ορισμούς σχετικά με το μαγνητικό πεδίο της Γης. Εξηγούνται περισσότερες πληροφορίες και οι βασικές αρχές της αρχαιομαγνητικής μεθόδου, όπως τα είδη των μαγνητικών ορυκτών  και τον τρόπο με τον οποίο το καθένα αποθηκεύει τη μαγνητική πληροφορία κατά τη διάρκεια της καύσης και ψύξης του. Στην αρχαιομαγνητική έρευνα, πολύ σημαντικές είναι οι Καμπύλες Αιώνιας Μεταβολής, που απεικονίζουν τις αλλαγές του γεωμαγνητικού πεδίου σε μια επιλεγόμενη περιοχή με το πέρασμα του χρόνου. Αν και έχουν πραγματοποιηθεί πολλές αρχαιομαγνητικές έρευνες στον ελληνικό χώρο, υπάρχουν πολλά τμήματα της ελληνικής καμπύλης τα οποία χρειάζονται περισσότερα στοιχεία για να δώσουν μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα. Ακολουθούν κάποιες βασικές πληροφορίες σχετικά με την αρχαιολογική έρευνα, σχετικά με την προέλευση και τη χρήση των δειγμάτων, τα οποία είναι θραύσματα αγγείων από την περιοχή του Αρχοντικού, που χρησιμοποιούνταν ως χρηστικά σκεύη, και ψημένη άργιλος από τις Φρυκτωρίες της Κρήτης, οι οποίες αποτελούσαν ένα ιδιαίτερο σύστημα επικοινωνίας. Δείγματα και από τις δυο περιοχές έχουν προηγουμένως χρονολογηθεί μέσω διαφόρων μεθόδων και τοποθετήθηκαν στην Ύστερη Εποχή του Χαλκού. Ακολουθεί μια σύντομη περιγραφή σχετικά με τη μεθοδολογία και τις μετρήσεις των πειραμάτων. Αρχικά διεξήχθησαν πειράματα μαγνητικής ορυκτολογίας (Ισοθερμικής Παραμένουσας Μαγνήτισης, Θερμομαγνητικές Καμπύλες και Βρόγχοι Υστέρησης) και ακολούθησε το πείραμα παλαιοέντασης (Thellier-Thellier). Στην συνέχεια παραθέτονται τα διαγράμματα που προέκυψαν, μαζί με μια σύντομη ερμηνεία, και το τελευταίο κεφάλαιο αποτελείται μια πιο λεπτομερή συζήτηση, σχετικά με τα αποτελέσματα κάθε πειράματος χωριστά. Από τα πειράματα μαγνητικής ορυκτολογίας, μελετήθηκαν και υπολογίστηκαν οι  μαγνητικές ιδιότητες των δειγμάτων, ενώ το πείραμα της παλαιοέντασης παρείχε πληροφορίες όσον αφορά στην ένταση του μαγνητικού πεδίου της Γης που επικρατούσε εκείνη την εποχή και αποθηκεύτηκε μέσα στα δείγματα, τη στιγμή που αυτά κάηκαν και ψύχθηκαν για τελευταία φορά. Τα αποτελέσματα του πειράματος της παλαιοέντασης προστέθηκαν στην ελληνική καμπύλη αιώνιας μεταβολής (SVC), η οποία μετά συγκρίθηκε με άλλες γειτονικές καμπύλες. Aristorle University of Thessaloniki 2022-01-26 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12684 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2021 gre Copyright (c) 2021 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/13034 2025-03-19T09:30:16Z grelit:mast

"240423 2024 eng " dc The biogenic content in the surface sediments from the deep South Aegean basins = Το βιογενές περιεχόμενο των επιφανειακών ιζημάτων στις βαθιές λεκάνες του Νοτίου Αιγαίου. Markoglou, Eleni Anastasia Neofytos Aristotle University of Thessaloniki. Interinstitutional Program of Postgraduate Studies in Paleontology- Geobiology The present thesis was conducted on surface sediments at depths ranging from 335m-2150m of the deep southern Aegean Sea and the northwestern Levantine Basin in the eastern Mediterranean. The study emphasizes on the biogenic content, consisting of planktonic, benthic foraminifera, ostracods, otoliths, and pteropods. Variations were observed in the concentration of the biogenic content between the sampling stations: Samples collected from the stations towards the northwestern Levantine basin (2MSFD6 and 2MSFD7) presented the highest concentration of biogenic component compared to all the other samples. These samples presented also the highest participation rates of planktonic foraminifera and the lowest ones of benthic foraminifera (mainly agglutinated) and ostracods, while pteropods were particularly abundant. The biogenic component of samples 2MSFD9 and 2MSFD10, which were sampled from the lower bathyal zone northern of Crete Island, present similar characteristics with samples 2MSFD6 and 2MSFD7. However, 2MSFD9 has a high concentration of biogenic component, while 2MSFD10 from the deepest station contained the lowest concentration of biogenic component compared to the other lower bathyal stations. The biogenic component of sample 2MSFD5 (southeastern of Crete, lower bathyal zone) is comparable to the one of 2MSFD8 (southeastern of Peloponnese, upper bathyal zone), both in abundance and composition, presenting the highest participation rates of benthic calcareous foraminifera.         Finally, samples 2MSFD11 and 2MSFD12, the shallowest samples collected from the Cyclades plateaux area, presented the lowest concentrations of biogenic component. Their biogenic component is characterized by the low presence of pteropods, calcareous BF have higher relative abundances than agglutinated BF and the high participation rates of ostracods. Concerning benthic foraminiferal assemblages, it is the first time that such deep-lower bathyal assemblages of agglutinated taxa are described from the broader area of the Aegean Sea. The Shannon-Wiener diversity index (H') for benthic foraminifera exhibits a regular trend, decreasing from shallower to deeper environments. The participation rates of planktonic foraminifera versus agglutinated foraminifera indicate that agglutinated species prevail over the former in deeper samples (except 2MSFD5), while there is an opposite trend for shallower samples. Three different assemblages of calcareous foraminifera were distinguished. The assemblage of upper bathyal samples (2MSFD8, 2MSFD11, 2MSFD12) consists of shallow infaunal species, while the assemblage of samples 2MSFD9 and 2MSFD10 (the deepest samples south of Crete) is dominated by the epifaunal species Gyroidina. Finally, the assemblage of the three sampling stations towards the Levantine Sea consists of both infaunal and epifaunal species. At the agglutinated foraminifera, the species Saccorhiza ramosa is the most abundant, while other studied species include Rhabdamminella cylindrica, Rhizammina algaeformis, Glomospira charoides, and Psammosiphonella spp., as well as Psammosphaera fusca and species of Bathysiphon, Marsipella, Hyperammina, Reophax, Cribrostomoides, Ammoscalaria, and Ammodiscus. These taxa are mainly epifaunal species, except of Reophax, which lives in oligotrophic conditions. The abundance of epifaunal agglutinated foraminifera and the dominance of Gyroidina species in deeper samples north of Crete indicate oligotrophic conditions with high oxygen levels. Finally, the study of polycyclic aromatic hydrocarbons (PAHs) was conducted by HCMR to assess any chemical pollutants in the marine environment. The total concentrations of PAHs can be compared to those reported in non-polluted coastal sites of the Mediterranean and offshore open deep sea locations in the Aegean Sea, as well as in other areas of the northwestern, central, and eastern Mediterranean. Η παρούσα διπλωματική εργασία, πραγματοποιήθηκε σε επιφανειακά ιζήματα σε βάθη από 335m-2150m, στην θαλάσσια περιοχή του Κεντρικού-Νοτίου Αιγαίου και τη βορειοδυτική θάλασσα του Λεβάντε. Ανέδειξε βιογενές περιεχόμενο, αποτελούμενο από πλαγκτονικά, βενθονικά τρηματοφόρα, οστρακώδη, ωτόλιθους και πτερόποδα. Παρατηρήθηκαν διακυμάνσεις στη συγκέντρωση του βιογενούς περιεχομένου μεταξύ των σταθμών δειγματοληψίας: Τα δείγματα που συλλέχθηκαν από τους σταθμούς 2MSFD6 και 2MSFD7 παρουσιάσαν την υψηλότερη συγκέντρωση βιογενούς περιεχομένου σε σύγκριση με όλα τα άλλα δείγματα. Τα δείγματα αυτά παρουσίασαν επίσης τα υψηλότερα ποσοστά συμμετοχής των πλαγκτονικών τρηματοφόρων και τα χαμηλότερα ποσοστά των βενθονικών τρηματοφόρων (κυρίως συμφυρματοπαγών) και των οστρακωδών ενώ τα πτερόποδα ηταν ιδιαίτερα άφθονα. Στα δείγματα 2MSFD9 και 2MSFD10, τα οποία συλλέχθηκαν δειγματοληπτικά από τη κατώτερη βαθύαλη ζώνη βόρεια της Κρήτης, παρουσίασαν παρόμοια χαρακτηριστικά στο βιογενές περιεχόμενο με τα δείγματα 2MSFD6 και 2MSFD7. Ωστόσο ο σταθμός 2MSFD9, έχει υψηλή συγκέντρωση βιογενούς περιεχομένου ενώ ο σταθμός 2MSFD10, οποίος είναι ο βαθύτερος σταθμός δειγματοληψίας, περιείχε τη χαμηλότερη συγκέντρωση βιογενούς περιεχομένου σε σύγκριση με τους άλλους σταθμούς χαμηλότερου βάθους. Το βιογενές περιεχόμενο του δείγματος 2MSFD5(νοτιοανατολικά της Κρήτης, κατώτερη βαθύαλη ζώνη), είναι συγκρίσιμο με αυτό του δείγματος 2MSFD8 (νοτιοανατολικά της Πελοποννήσου, ανώτερη βαθύαλη ζώνη), τόσο σε αφθονία όσο και σε σύνθεση, παρουσιάζοντας τα υψηλότερα ποσοστά συμμετοχής βενθονικών ασβεστολιθικών  τρηματοφόρων. Τέλος τα δείγματα 2MSFD11 και 2MSFD12,τα πιο ρηχά δείγματα που συλλέχθηκαν από την θαλάσσια περιοχή των Κυκλάδων παρουσίασαν τις χαμηλότερες συγκεντρώσεις βιογενούς περιεχομένου. Το βιογενές περιεχόμενο των σταθμών αυτών χαρακτηρίζεται από χαμηλή παρουσία πτεροπόδων. Τα βενθονικά ασβεστιτικά τρηματοφόρα παρουσίασαν την  υψηλότερη σχετική αφθονία από τα συμφυρματοπαγή βενθονικά τρηματοφόρα. Επιπλέον στους σταθμούς αυτούς τα οστρακώδη παρουσίασαν  υψηλά ποσοστά συμμετοχής. Όσον αφορά τη μελέτη των συνανθροίσεων των βενθονικών τρηματοφόρων , είναι η πρώτη φορά που περιγράγονται οι συνανθροίσεις των βενθονικών συμφυρματοπαγών τρηματοφόρων, της βαθύαλης ζώνης, σε βάθη έως και 2150m  στην θαλάσσια περιοχή του Νοτίου Αιγαίου Πελάγους. Ο δείκτης διαφοροποίησης Shannon-Wiener (H’), για τα βενθονικά τρηματοφόρα παρουσιάζει κανονική τάση, καθώς μειώνεται από τα ρηχότερα στα βαθύτερα περιβάλλοντα. Τα ποσοστά συμμετοχής των υαλωδών έναντι των συμφυρματοπαγών τρηματοφόρων υποδεικνύουν πως τα συμφυρματοπαγή είδη επικρατούν έναντι των πρώτων, στα βαθύτερα δείγματα (με εξαίρεση το δείγμα 2MSFD5), ενώ υπάρχει αντίθετη τάση για τα ρηχότερα δείγματα. Στα δείγματα διακρίθηκαν τρεις διαφορετικές συναθροίσεις ασβεστολιθικών τρηματοφόρων. Η συνάθροιση των ανώτερων βαθύαλων δειγμάτων (2MSFD8, 2MSFD11, 2MSFD12)  η οποία αποτελείται από τα ρηχά ενδοπανιδικά είδη, Bolivina, Bulimina, Cassidulina and Globocassidulina. Η συνάθροιση των δειγμάτων 2MSFD9 and 2MSFD10 (τα βαθύτερα δείγματα νότια της Κρήτης), στην οποία κυριαρχεί το επιφανειακό είδος Gyroidina. Τέλος, η συνάθροιση των τριών σταθμών δειγματοληψίας προς τη θάλασσα του Λεβάντε, η οποία αποτελείται από τους σταθμούς (2MSFD5, 2MSFD6, 2MSFD7) και αποτελείται από ενδοπανιδικά και επιφανειακά είδη, Gyroidina, Melonis, Uvigerina Bolivina and Bulimina.Τα συμφυρματοπαγή τρηματοφόρα παρουσίαζουν δενδροειδή, σωληνοειδή και σφαιρικά είδη και συνολικά 13 γένη και 9 είδη έχουν αναγνωριστεί μέχρι στιγμής. Στα συμφυρματοπαγή τρηματοφόρα, το  είδος Saccorhiza ramosa είναι το πιο άφθονο ενώ τα άλλα είδη που μελετήθηκαν είναι τα Rhabdamminella cylindrica, Rhizammina algaeformis, Glomospira charoides και Psammosiphonella spp. Επίσης το Psammosphaera fusca και είδη Bathysiphon, Marsipella, Hyperammina, Reophax, Cribrostomoides, Ammoscalaria και Ammodiscus. Τέλος τα συγκεκριμένα τάξα είναι επιφανειακά είδη εκτός του Reophax, το οποίο ζει σε ολιγοτροφικές συνθήκες. Η αφθονία των των επιφανειακών συμφυρματοπαγών τρηματοφόρων και η κυριαρχία των ειδών Gyroidina, στα βαθύτερα δείγματα βόρεια της Κρήτης, υποδηλώνουν ολιγοτροφικές συνθήκες υψηλόυ οξυγόνου. Τέλος, η μελέτη των πολυκυκλικών αρωματικών υδρογονανθράκων (PAHs), πραγματοποιήθηκε από το ΕΛΚΕΘΕ προκειμένου να εκτιμηθούν τυχόν  χημικοί ρύποι στο θαλάσσιο περιβάλλον. Οι συνολικές συγκεντρώσεις των (PAHs), μπορούν να συγκριθούν με εκείνες που αναφέρονται σε μη μολυσμένες παράκτιες τοποθεσίες της Μεσογείου και υπεράκτιες τοποθεσίες ανοιχτής/ βαθιάς θάλασσας στο Αιγαίο Πέλαγος, καθώς και σε άλλες περιοχές της βορειοδυτικής, κεντρικής και ανατολικής Μεσογείου. Aristorle University of Thessaloniki 2024-04-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/13034 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2024 gre Copyright (c) 2024 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11991 2022-02-14T07:18:12Z grelit:mast

"220214 2022 eng " dc Η δράση των χειμάρρων της λεκάνης της Κάρλας σε φυσικό και ανθρωπογένες περιβάλλον. Μούμου, Χρυσή Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. . Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-14 09:18:12 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11991 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2007 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11745 2021-11-03T10:37:56Z grelit:mast

"181116 2018 eng " dc Μελέτη της έκπλυσης βαρέων μετάλλων από μίγματα ιπτάμενης τέφρας - ζεολιθικού τόφφου τύπου HEU (Κλινοπτιλόλιθος - Ευλανδίτης). Βουτά, Ναυσικά Σ. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας Μελετήθηκε δείγμα ιπτάμενης τέφρας από τον ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου και δείγμα ζεολιθικού τόφφου τύπου-ΗΕU (κλινοπτιλόλιθος-ευλανδίτης) από συγκεκριμένα συνεχόμενα στρώματα στο ρέμα Ντρίστα των Πετρωτών, του νομού Έβρου. Παρασκευάστηκαν έξι δείγματα (S1-S6) με διαφορετικές εκατοστιαίες κατά βάρος αναλογίες ιπτάμενης τέφρας και ζεολιθικού τόφφου. Από την μικροσκοπική μελέτη του ζεολιθικού τόφφου αναγνωρίστηκαν κρύσταλλοι ζεόλιθου, χαλαζία, αστρίων, μαρμαρυγιών (οπακιτιωμένο βιοτίτη και δευτερογενή μοσχοβίτη), αργιλικών ορυκτών και εξαλλοιωμένης υαλώδους μάζας. Από την κοκκομετρική ανάλυση προέκυψε ότι η ιπτάμενη τέφρα και ο ζεολιθικός τόφφος είναι δύο λεπτόκοκκα υλικά άρα και τα μίγματα τους S3-S6 είναι ομοιογενή. Η ορυκτολογική σύσταση μελετήθηκε με τη μέθοδο της περιθλασιμετρίας ακτίνων-Χ. Η ιπτάμενη τέφρα περιέχει άσβεστο 50% κ.β., ανυδρίτη 14% κ.β., ασβεστίτη 9% κ.β., γκαιλενίτη 7% κ.β., χαλαζία 7% κ.β., μαρμαρυγίες + αργιλικά ορυκτά 1% κ.β. και άμορφο υλικό 14% κ.β. Μετά την έκπλυση λόγω ενυδάτωσης της ιπτάμενης τέφρας σχηματίστηκε ο πορτλανδίτης, ο εττρινγκίτης, η γύψος και ο ορτσαλίτης. Ο ζεολιθικός τόφφος πριν και μετά την έκπλυση περιέχει κλινοπτιλόλιθο 86% κ.β., μαρμαρυγίες + αργιλικά ορυκτά 4% κ.β., χαλαζία 4% κ.β., χριστοβαλίτη + τριδυμίτη 2% κ.β., πλαγιόκλαστο 3% κ.β. και Κ-ούχο άστριο 2% κ.β.. Η παρουσία του ζεολιθικού τόφφου στα μίγματα ευνοεί την μείωση του ποσοστού του πορτλανδίτη, του εττρινγκίτη και του άμορφου υλικού, ενώ οι υπόλοιπες ορυκτολογικές φάσεις μένουν αναλλοίωτες. Από τις χημικές αναλύσεις προέκυψε ότι η ιπτάμενη τέφρα είναι πολύ έως σημαντικά εμπλουτισμένη ως προς τη μέση σύσταση του ηπειρωτικού φλοιού και ως προς την παγκόσμια μέση σύσταση των εδαφών σε CaO και SO3 και σε As, Br, Cd, Cr, Cs, Mo, Ni, Sb Sr, και U. Ενώ ο ζεολιθικός τόφφος είναι πολύ έως σημαντικά εμπλουτισμένος ως προς τη μέση σύσταση του ηπειρωτικού φλοιού και ως προς την παγκόσμια μέση σύσταση των ψαμμιτών σε Ag, As, Ba, Co, Cs,  Pb, Rb, Sr, Th, U και W. Η μέθοδος ηλεκτρονικής μικροσκοπίας με σύστημα μικροανάλυσης (SEM-EDS), έδειξε ότι η ιπτάμενη τέφρα αποτελείται από κενοσωματίδια και ακανόνιστα σωματίδια μεγέθους μικρότερο από 100μm. Ο ζεόλιθος του ζεολιθικού τόφφου είναι κλινοπτιλόλιθος, με ανταλλάξιμα κατιόντα το Ca και το Κ και χημικό τύπο Ca1.8K1.0Mg0.7Na0.5Al6.4Si29.5O72·21H2O. Στα πειράματα έκπλυσης EN-12457 (2003), διαπιστώθηκε ότι η τιμή του pH και της αγωγιμότητας των εκπλυμάτων ελέγχεται από την ιπτάμενη τέφρα. Η ιπτάμενη τέφρα εκπλένεται περισσότερο σε Ca και K ενώ ο ζεολιθικός τόφφους τύπου HEU σε Na και Ca. Ιχνοστοιχεία όπως το Sb, το Cd, το Co, το Mn, ο Mo, το Ni, ο Hg και ο Cu βρίσκονται κάτω του ορίου ανίχνευσης στα εκπλύματα των δειγμάτων.  Το As, το Mo, το Se, ο Fe, το Cr και ο Zn παρουσιάζουν χαμηλές τιμές εκπλυσιμότητας με εξαίρεση το Cr που βρίσκεται στην εξασθενή του μορφή και είναι ιδιαίτερα υδατοδιαλυτό και αρνητική συσχέτιση ως προς την περιεκτικότητα του ζεολιθικού τόφφου. Ιχνοστοιχεία όπως το Cr μπορούν να καθηλωθούν έως και 50% κ.β. στην δομή του ζεολιθικού τόφφου. O ζεολιθικός τόφφος τύπου-HUE (κλινοπτιλόλιθος-ευλανδίτης) μπορεί να χρησιμοποιηθεί στη μείωση της εκπλυσιμότητας των βαρέων μετάλλων και των τοξικών ιχνοστοιχείων από την ιπτάμενη τέφρα και η αναλογία που προτείνεται είναι 75% ΙΤ-25% ΖΤ. A sample of fly ash from the power station of Agios Dimitrios and a sample of a HEU-type zeolitic tuff (clinoptilolite-heulandite) from specific continuous layers in the Ntrista stream of Petrota, Evros were studied. Six samples (S1-S6) were prepared with different percentages of fly ash and zeolite by weight. From the microscopic study of the zeolitic tuff, revealed crystals of zeolite, quartz, feldspars, micas (biotite and secondary muscovite), clay-minerals and altered vitreous mass. The granulometric analysis showed that fly ash and zeolitic tuff are two fine particles and their S3-S6 mixtures are homogeneous. The mineralogical composition was studied by the X-ray diffraction method. The fly ash contains 50 wt% lime, 14 wt% anhydride, 9 wt% calcite, 7 wt% gehlenite, 7 wt% quartz, 1 wt% micas + clay-minerals and 14wt% amorphous material. After the leaching experiments portland, ectrinigite, gypsum and ortsalite formed as a result of hydration of fly ash. The zeolitic tuff, before and after leaching contains 86 wt% clinoptilolite, 4 wt% micas + clay-minerals, 4 wt% quartz, 2 wt% cristobalite + tridimite, 3 wt% plagioclase and 2 wt% K-feldspar. The presence of the zeolitic tuff in the mixtures favors the percentage reduction of portlandite, ettrinigite and amorphous material, while the rest of the mineral phases remain unaltered. The chemical analyzes revealed that fly ash is very much enriched compared to the average composition of the continental crust and the global average soil composition in CaO and SO3 and in As, Br, Cd, Cr, Cs, Mo, Ni , Sb Sr and U while the zeolitic tuff is very much enriched compared to the average composition of the continental crust and the global average composition of sandstone in Ag, As, Ba, Co, Cs, Pb, Rb, Sr, Th, U and W. From the microscope electron microscopy (SEM-EDS) method, it showed that fly ash consists of irregularly shaped and cenospheres particles smaller than 100 μm. The zeolite of the zeolitic tuff is clinoptilolite, with exchangeable cations Ca and K and has the chemical formula Ca1.8K1.0Mg0.7Na0.5Al6.4Si29.5O72·21H2O. In the leaching experiments, performed in accordance to the European Standard EN-12457 (2003), it was found that the value of pH and conductivity of the leachates, was controlled by the presence of fly ash in the mixtures. Flying ash is more leached in Ca and K while zeolitic tuff in Na and Ca. Trace elements such as Sb, Cd, Co, Mn, Mo, Ni, Hg and Cu are below the detection limit in the leachate. As, Mo, Se, Fe, Cr and Zn exhibit low leachability, with the exception of Cr(VI), and is highly water soluble and negative correlation with zeolite content. Trace elements such as Cr can be absorbed up to 50% in the structure of the zeolitic tuff. The HUE-type zeolite can be used to reduce the leachability of heavy metals and toxic trace elements from fly ash and the ratio proposed is 75% IT-25% ZT. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-16 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11745 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2018 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11407 2022-01-27T10:04:06Z grelit:mast

"220127 2022 eng " dc Εφαρμογή φίλτρου KALMAN σε προγνώσεις θερμοκρασίας τριών αριθμητικών μοντέλων πρόγνωσης καιρού Καρούτσος, Γεώργιος Κ. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Ένα αριθμητικό μοντέλο πρόγνωσης καιρού παρουσιάζει σφάλματα κατά την διαδικασία προσομοίωσης των φαινομένων που λαμβάνουν χώρα στην ατμόσφαιρα. Για αυτόν τον λόγο έχουν αναπτυχθεί μέθοδοι με τις οποίες σε ένα μεταγενέστερο στάδιο επιτυγχάνεται μείωση των σφαλμάτων και κατά συνέπεια βελτίωση της πρόγνωσης. Σε αυτήν την εργασία η μέθοδος που επιλέχθηκε για το σκοπό αυτό είναι το φίλτρο Kalman. Ανάμεσα στα πλεονεκτήματα που διαθέτει η μέθοδος αυτή είναι το γεγονός ότι αποτελεί μια σχετικά απλή μέθοδος, η οποία δεν απαιτεί μεγάλο όγκο δεδομένων, προσαρμόζεται εύκολα σε αλλαγές του μοντέλου και δεν επιβαρύνει την πρόγνωση με υπολογιστικό κόστος. Η εφαρμογή της μεθόδου έγινε σε προγνώσεις τιμών θερμοκρασίας 2m από την επιφάνεια του εδάφους από τρία αριθμητικά μοντέλα πρόγνωσης καιρού το Weather Research and Forecasting - WRF,  το Skiron/Eta και το Global Forecasting System - GFS ενώ χρησιμοποιήθηκαν πραγματικές τιμές θερμοκρασίας από παρατηρήσεις από τον μετεωρολογικό σταθμό του αεροδρομίου της Θεσσαλονίκης. Τα δεδομένα καλύπτουν την περίοδο από τον Ιούνιο 2011 ως τον Ιούλιο του 2012, ενώ η στατιστική μελέτη των σφαλμάτων έγινε για το τελευταίο δωδεκάμηνο ώστε να μην υπάρχει καμία εξάρτηση από τις αρχικές συνθήκες. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι είναι αρκετή μία απλή εκτίμηση του σφάλματος της επόμενης πρόγνωσης, με χρήση δεδομένων από τις προηγούμενες 10 προγνώσεις ώστε να παρατηρηθεί μια σημαντική μείωση του σφάλματος. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι μετά την εφαρμογή του φίλτρου άλλαξε η ετήσια κύμανση του σφάλματος της πρόγνωσης και στα τρία μοντέλα δίνοντας μια παρόμοια εικόνα σύμφωνα με την οποία οι χειμερινοί μήνες διατηρούσαν υψηλό μέσο απόλυτο σφάλμα, ενώ το αντίστοιχο σφάλμα των θερινών μειωνόταν σε ένα μεγάλο βαθμό, δείχνοντας ότι το καλοκαίρι το σφάλμα των μοντέλων είναι κατά το μεγαλύτερο μέρος του συστηματικό. Numerical weather prediction models are known to have systematic errors when they simulate the motion of the atmosphere especially in surface variables such as temperature at 2m. In order to make predictions more accurate and reduce these errors a bulk of methods have been developed. One of them is Kalman filtering designed by R.E. Kalman back in 1960 as a solution to the state space Wiener problem. This method has some very useful advantages. First of all Kalman filtering is a simple method which require a very small database. In addition it can adapt very fast to any necessary changes of the model and above all it is a computationally cheap method. Kalman filtering applied to temperature forecasts (2m) obtained by three numerical weather prediction models (Weather Research and Forecasting - WRF, Skiron/Eta and Global Forecasting System - GFS). Observations of temperature at 2m made available from the weather station located at the airport of Thessaloniki, Greece. The data refers to the period from June 2011 to July 2012 but statistical analysis made only for the last twelve months of this period so as to be independent from the initial values that are used. It is shown that a simple estimation of the forthcoming predicted value made using data from the 10 past predictions is sufficient to significantly reduce the mean error. Moreover the annual fluctuation of the error changed when the filter applied in all three models. Winter's months maintained the original error while on the other hand summer's months reduced it, so that max values transferred from summer to winter, obviously showing, that despite its magnitude the error of the forecasts during summer remained systematic. In any case the method showed great skill when the error was biased making this unbiased and reducing the mean absolute error but when the model's error was unbiased then filter’s performance was much poorer. Aristorle University of Thessaloniki 2022-01-27 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11407 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2013 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11959 2022-02-04T09:46:47Z grelit:mast

"220204 2022 eng " dc Πετρολογική και γεωχημική μελέτη των τεταρτογενών κλαστικών ιζημάτων της λεκάνης του χέρσου Ν. Κιλκίς. Γεωργιάδης, Ιωάννης Κ. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. . Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-04 11:46:47 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11959 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2006 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12505 2024-04-18T07:43:18Z grelit:mast

"200923 2020 eng " dc Ρεολογικές ιδιότητες αιωρημάτων ενεργοποιημένου παλυγκορσκίτη και Mg-Fe-σμεκτίτη των Γρεβενών με χρήση πολυμερών = Rheological properties of suspensions of activated palygorskite and Mg-Fe-smectite from Grevena using polymers. Παπαδημητρίου, Δημήτριος Σπυρίδων Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Ορυκτολογίας - Πετρολογίας - Κοιτασματολογίας. Στην παρούσα εργασία μελετήθηκαν οι ρεολογικές ιδιότητες του παλυγκορσκίτη και του Mg-Fe-σμεκτίτη σε συνδυασμό με την προσθήκη πολυμερών. Συνολικά μελετήθηκαν οχτώ δείγματα, τέσσερα δείγματα σμεκτίτη και τέσσερα δείγματα παλυγκορσκίτη τα οποία λήφθηκαν από μέτωπα ενεργών λατομικών χώρων. Η ορυκτολογική σύσταση των εξεταζόμενων δειγμάτων μελετήθηκε με περιθλασιμετρία ακτίνων-Χ (XRD), ενώ η χημική σύσταση αυτών με φασματοσκοπία φθορισμού ακτίνων-Χ (XRF). Για την πλήρη αξιολόγηση των χρησιμοποιούμενων υλικών μετρήθηκαν και μερικές φυσικές ιδιότητές τους όπως η φυσική υγρασία, η φαινόμενη πυκνότητα χύδην υλικού, η πυκνότητα χύδην υλικού μετά από δόνηση, η απορροφητική ικανότητα σε νερό και λάδι, το pH και η ιοντοανταλακτική ικανότητα με τη μέθοδο του μπλε του μεθυλενίου. Η μελέτη των ρεολογικών ιδιοτήτων αφορούσε τον προσδιορισμό της σχέσης της διατμητικής τάσης που αναπτύσσεται σε ένα ρευστό σε σχέση με το ρυθμό διάτμησης. Το ιξώδες και επιπρόσθετοι ρεολογικοί παράμετροι που καθορίζουν τη ροή ενός παραγόμενου ρευστού μετρήθηκαν. Επίσης, μελετήθηκε η ικανότητα διήθησης των αιωρημάτων των σε θερμοκρασία δωματίου και πίεση 100psi. Η επίδραση των πολυμερών στα αιωρήματα του παλυγκορσκίτη και του Mg-Fe-σμεκτίτη αποτέλεσε το βασικό σκοπό της συγκεκριμένης εργασίας. Συγκεκριμένα, μελετήθηκε η ρεολογική συμπεριφορά του Mg-Fe-σμεκτίτη με χρήση καρβοξυμεθυλικής κυτταρίνης και καυστικοποιημένου λιγνίτη σε υδάτινο περιβάλλον με απιονισμένο νερό και η χρήση κόμμι γκουάρ, ενός φυσικού πολυσακχαρίτη, στα αιωρήματα παλυγκορσκίτη σε διάφορα υδατικά περιβάλλοντα (απιονισμένο νερό και διάλυμα NaCl). Ο κύριος σκοπός της εργασίας ήταν να καταδείξει τη μεταβολή και τη βελτίωση των ρεολογικών ιδιοτήτων και της ικανότητας διήθησης των αιωρημάτων του παλυγκορσκίτη και του Mg-Fe-σμεκτίτη στα διάφορα υδάτινα περιβάλλοντα με την παρουσία των πολυμερών και την πιθανή χρήση τους σε γεωτρητικά ρευστά . Βελτιώνοντας τις ρεολογικές ιδιότητες των υλικών, νέες βιομηχανικές εφαρμογές μπορεί να διαφανούν στο μέλλον.   In the present study, the rheological properties of Palygorskite and Mg-Fe-smectite suspensions were investigated in conjunction with the addition of polymers. In total, eight samples were studied, four from each material, that were collected by hand from the faces of active mine benches. Mineralogical composition was determined by X-ray Diffraction method (XRD) and chemical analysis was conducted by X-ray Fluorescence method (XRF). For a complete quality characterization of the collected samples some physical properties were measured such as natural moisture content, apparent bulk density, tap density, water and oil absorption, pH and cation exchange capacity by methylene blue method. The study of rheological properties was referred to determine the relationship between shear stress and shear rate when a force is applied on a fluid. Viscosity and the additional rheological factors that determine the flow of a produced fluid were measured. Also, smectite clays and palygorskite filtration properties were studied in detail at room temperature and pressure of 100 psi. The effect of polymers on smectite and palygorskite suspensions was the main target of the present study. The rheological behavior of Mg-Fe-Smectite suspensions in distilled water was examined in combination with a mixture of carboxymethyl cellulose (CMC) and causticised lignite. In addition, the usage of natural polysaccharides (guar gum) with palygorskite suspensions in distilled and saline water was examined in detail during this research. The major aim of this investigation was to point out and show how  rheological and filtration properties of palygorskite and Mg-Fe-smectite suspensions in different aqueous solution was altered and enhanced by the presence of polymers and the possibility of using them as drilling fluids. By improving the rheological properties of these materials new industrial applications can emerge in the future. Aristorle University of Thessaloniki 2020-09-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12505 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2020 gre Copyright (c) 2020 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12801 2024-04-18T07:42:19Z grelit:mast

"220526 2022 eng " dc Systematic study of the Early Pleistocene Canis (Mammalia, Canidae) from Tsiotra Vryssi (Mygdonia Basin, Greece) = Συστηματική μελέτη των κάτω- πλειστοκαινικών Cavis (Mammalia, Canidae) από την απολιθωματοφόρο θέση Τσιοτρα Βρύση (Λεκάνη Μυγδονίας, Ελλάδα). Karakosta, Anastasia Ioannis Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Διαπανεπιστημιακό Πόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών στη Παλαιοντολογία-Γεωβιολογία (Aristotle University of Thessaloniki. Interinstitutional Program of Postgraduate Studies in Paleontology- Geobiology). The Lower Pleistocene site of Tsiotra Vryssi (TSR, Mygdonia basin, Greece), has revealed a rich late Villafranchian fauna in which canids are well-represented. The present thesis focuses on the systematic study of the canid (Mammalia, Carnivora, Canidae) material from TSR and its comparison with Early Pleistocene European taxa. Τhree taxa have been recognized in the locality: two medium-sized canids (a larger and a smaller one) and a large-sized one. The larger medium-sized canid has been referred to as Canis borjgali vel apolloniensis, portraying many similarities with both Canis borjgali from Dmanisi (Georgia) and Canis apolloniensis from Apollonia-1 (Greece). The smaller medium-sized canid has been attributed to Canis sp. (morphotype B). Its overall morphology resembles the larger taxon, however its smaller size and some anatomical differences, set their in between relationships questionable and its species attribution unclear. Nevertheless, both TSR taxa are part of the early evolutionary stages of the C. mosbachensis lineage and are distinct from the more primitive C. etruscus and C. arnensis. The large-sized canid has been attributed to Canis (Xenocyon) sp. based on the general morphology and proportions of a single molar. The postcranial remains belong to medium-sized canids and have been attributed to Canis sp.; their study resulted in a notable metrical and morphological variability. Such variability could support the coexistence of two medium-sized species or just be part of intraspecific variation. Η Κάτω Πλειστοκαινική θέση της Τσιότρα Βρύσης (TSR, λεκάνη Μυγδονίας, Ελλάδα), έχει αποκαλύψει μια πλούσια πανίδα του άνω Βιλαφραγκίου στην οποία οι κυνίδες αντιπροσωπεύονται επαρκώς. Η παρούσα εργασία εστιάζει στη συστηματική μελέτη του υλικού των κυνίδων (Mammalia, Carnivora, Canidae) από την Τσιότρα Βρύση και στη σύγκρισή του με ευρωπαϊκά είδη του Κάτω Πλειστόκαινου. Στη θέση έχουν αναγνωριστεί τρία είδη: δύο κυνίδες μεσαίου μεγέθους (ένας μεγαλύτερος και ένα μικρότερος) και ένας μεγάλου μεγέθους. Ο μεγαλύτερος κυνίδης μεσαίου μεγέθους αναφέρεται ως Canis borjgali vel apolloniensis, καθώς παρουσιάζει πολλές ομοιότητες τόσο με τον Canis borjgali από το Dmanisi (Γεωργία) όσο και με τον Canis apolloniensis από την Απολλωνία-1 (Ελλάδα). Ο μικρότερος κυνίδης μεσαίου μεγέθους έχει αποδοθεί στο Canis sp. (morphotype Β). Η συνολική μορφολογία του μοιάζει με το μεγαλύτερο, ωστόσο το μικρότερο μέγεθος και ορισμένες ανατομικές διαφορές καθιστούν αμφισβητήσιμη τη μεταξύ τους σχέση και ασαφή την απόδοση του είδους του. Παρόλα αυτά, και τα δύο είδη της Τσιότρα Βρύσης αποτελούν μέρος των πρώιμων εξελικτικών σταδίων της γραμμής του C. mosbachensis και διαφέρουν από τα πιο πρωτόγονα C. etruscus και C. arnensis. Ο μεγάλου μεγέθους κυνίδης έχει αποδοθεί στο Canis (Xenocyon) sp. με βάση τη γενική μορφολογία και τις αναλογίες ενός μόνο δείγματος. O μετακρανιακός σκελετός ανήκει σε κυνίδες μεσαίου μεγέθους και αποδόθηκε στο Canis sp. Από τη μελέτη του διαπιστώθηκε σημαντική μετρική και μορφολογική ποικιλομορφία, η οποία θα μπορούσε να υποστηρίξει τη συνύπαρξη δύο μεσαίου μεγέθους ειδών ή απλώς να αποτελεί μέρος ενδοειδικής ποικιλότητας. Aristorle University of Thessaloniki 2022-03-10 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12801 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2022 gre Copyright (c) 2022 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/13118 2024-10-23T08:11:11Z grelit:mast

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11470 2018-11-16T08:32:10Z grelit:mast

"181105 2018 eng " dc Συγκριτική αξιολόγηση τεχνικογεωλογικών συνθηκών σχεδιασμού και κατασκευής της σύραγγας Τ2 των Τεμπών Παραδείσης, Δημοσθένης Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας This dissertation is concerned with the benchmarking of the geotechnical conditions of the design and construction of Tempi‘s T2 tunnel and also the examination of the behavior of poor and heterogenous rockmass in compressive environment. There were used data from the research and the construction of the T2 tunnel, as well as elements from the bibliography. The tunnel being studied penetrates crystalized limestones and phyllites with poor geotechnical characteristics. Firstly, the area‘s geology was examined according to the research‘s data and it was compared to the one that occurred from the tunnel‘s construction data. Afterwards, the formations are being approached by a geotechnical point of view and discrete geotechnical unities are being constructed with specific characteristics that are being compared to the research‘s ones. Then, the general hydrogeology of the area is being examined in relation with the T2 tunnel. Consequently, there was a research conducted on the behavior of the various geotechnical unities in the tunnel related to the estimation from the rockmass estimation diagram (Tunnel Behavior Chart, TBC) and from the estimations based on the research‘s data. Moreover, the software ―Unwedge‖ was used to find wedges based on discontinuity systems on crystalized limestone, with data from the research and from the construction‘s concessionaire. Finally, the software ―Phase2‖ was utilized for reverse analyses on metamorphic phyllites with very poor characteristics, which had shown inexpediency tendencies during the construction of T2 tunnel. The aim of the reverse analyses‘ conduction was to approach the inexpediency tendencies that were made and also the way the alternation between phyllites and crystalized limestones influenced the deformations. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-05 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11470 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2017 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11783 2022-02-02T07:58:03Z grelit:mast

"220202 2022 eng " dc Συμβολή στη μελέτη των μεταβολών της θερμοκρασίας της επιφάνειας της θάλασσας στο Βόρειο Ατλαντικό Ωκεανό. Μιχαηλίδου, Χριστίνα Ν. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Με τη παρούσα διατριβή ειδίκευσης ολοκληρώνεται η φοίτηση μου στο Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών Μετεωρολογίας- Κλιματολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Στο σημείο αυτό θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους όσους με βοήθησαν τόσο κατά τη διάρκεια εκπόνησης της διατριβής αυτής όσο και καθ’ όλη τη διάρκεια των μεταπτυχιακών μου σπουδών. Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-02 09:58:03 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11783 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2003 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12024 2022-02-14T08:23:46Z grelit:mast

"220214 2022 eng " dc Χρονολόγηση πετρογραφικών τύπων του πλουτωνίτη της Σιθωνίας με K-Ar σε ορυκτά. Πιπερά, Κυριακή Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Το πλουτωνικό σύμπλεγμα της Σιθωνίας καταλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος της χερσονήσου της Σιθωνίας και διεισδύει δυτικά στην Περιροδοπική ζώνη και ανατολικά στη Σερβομακεδονική μάζα. Αποτελεί έναν πριν την σύγκρουση των ηπειρωτικών πλακών ηωκαινικό πλουτωνίτη και μέχρι σήμερα πολλοί είναι οι ερευνητές οι οποίοι μελέτησαν την προέλευση και την εξέλιξη του. Η παρούσα μελέτη αφορά τη χρονολόγηση με τη μέθοδο K/Ar ορυκτών του βόρειου τμήματος του πλουτωνίτη το οποίο αποτελείται από τρεις πετρογραφικούς τύπους, το διμαρμαρυγιακό γρανίτη (TMG), τον πορφυροειδή λευκογρανίτη (PLG) και το λευκογρανίτη (LG). Τα αποτελέσματα των χρονολογήσεων με K/Ar δείχνουν ότι οι ηλικίες που υπολογίστηκαν για τα ορυκτά των TMG και PLG συμφωνούν με την αρχή της θερμοκρασίας κλεισίματος των ισοτοπικών συστημάτων, όμως τα αποτελέσματα του LG παρουσιάζουν διαταραγμένη συμπεριφορά. Η επεξεργασία των αποτελεσμάτων με την μέθοδο των ισοχρόνων, λαμβάνοντας υπόψη και τα αποτελέσματα με Rb/Sr, δείχνει ότι ένα γεγονός αναθέρμανσης διατάραξε τα ισοτοπικά συστήματα του βιοτίτη και του K‐αστρίου όχι όμως του μοσχοβίτη. Για την θερμική εξέλιξη του LG συμπεραίνεται ότι η εκτεταμένη διείσδυση πηγματιτών στην περιοχή προκάλεσε διαταραχή των δύο ορυκτών, όμως η παράλληλη ή επικείμενη αύξηση της θερμοκρασίας επανέφερε το ισοτοπικό σύστημα μόνο του K‐αστρίου. Το θερμικό γεγονός το οποίο διατάραξε τα ισοτοπικά συστήματα των γρανιτών ξεπέρασε την θερμοκρασία κλεισίματος του βιοτίτη για το ισοτοπικό σύστημα Rb/Sr (300 ± 50 °C), όχι όμως την θερμοκρασία κλεισίματος του μοσχοβίτη για το ισοτοπικό σύστημα K/Ar (375 ± 25 °C). Ο ρυθμός με τον οποίο ψύχθηκε ο πλουτωνίτης φθάνει περίπου τους 60 °C/εκ. χρόνια γεγονός που έμμεσα συμφωνεί με την άποψη ότι η εκτατικές κινήσεις στην πίσω από την κατάδυση περιοχή όπου διεισδύει το πλουτωνίτης της Σιθωνίας ξεκίνησαν στο Ηώκαινο, πριν από 50 εκατομμύρια χρόνια (Ma). The Sithonia plutonic complex occupies the greater part of the Sithonia Peninsula and intrudes the Circum Rhodope Massif to the west and the Serbomacedonian Massif to the east. It comprises an Eocene pre‐collision pluton and hitherto, its origin and evolution has been studied by many researchers. The present study is related with the mineral geochronology of the northern part of the pluton which consists of three main bodies, the Two‐mica Granite (TMG), the Porphyry Leucogranite (PLG) and the Leucogranite (LG). The K/Ar geochronological results indicate that the mineral ages of TMG and PLG are in accordance with the principles of the isotopic closure temperature of the isotopic systems, but the geochronological results of the LG indicate a very disturbed behavior. The processing of the geochronological data with the isochron method, taking into account the Rb/Sr data, indicates that a reheating event took place and disturbed the isotopic systems of biotite and Κ‐feldspar but didn’t succeed to disturb the isotopic system of muscovite. Regarding the thermal evolution of the LG it is inferred that the voluminous pegmatite intrusion around the area disturbed theisotopic systems of the two minerals but the simultaneous or imminent reheating caused the resetting of the K‐feldspar’s isotopic system. The reheating event that disturbed the mineral isotopic systems exceeded the closure temperature of biotite for the Rb/Sr isotopic system (350 ± 50 °C, Jäger and Hunziker, 1979 ), but didn’t exceed the closure temperature of muscovite for the K/Ar isotopic system ( 375 ± 25 °C, Jäger & Hunziker 1979, Harrison et al. 1985). The cooling rate of the plutonic body reaches the 60 °C per million years which is consistent with the hypothesis that the extension at the back‐arc area of thesubduction, where the Sithonia plutonic complex intrudes, started during the Eocene, before 50 million years. Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-14 10:23:46 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12024 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2008 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12427 2022-01-10T08:03:37Z grelit:mast

"200204 2020 eng " dc Quantum Contextuality and Locality = Κβαντικό Πλαίσιο και Τοπικότητα. Sarigkiolis, Lazaros Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Διατμηματικό πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών στα Πολύπλοκα Συστήματα και Δίκτυα (Inter-Faculty Master Program on Complex Systems and NetworksInter-Faculty Master Program on Complex Systems and Networks). In this master thesis we studied the concepts of quantum contextuality and locality. At first there is a presentation of the notions of locality and quantum contextuality, followed by the presentation of the most important theorems related to the subject, namely the Bell theorem and the Kochen-Specker theorem. Afterwards, we approach the notions of locality and contextuality from a graph-theoretical point of view, and we proceed by showing some important statements and conditions about them. Finally, we study the monogamous relations that may appear between the corresponding local and non-contextual test inequalities, and we finish the thesis with a presentation of some interesting examples and applications that utilize the aforementioned monogamous relations. Στην παρούσα διπλωματική εργασία μελετήσαμε τις έννοιες του κβαντικού πλαισίου και της τοπικότητας. Αρχικά παραθέτουμε μία παρουσίαση των εννοιών και ακολουθεί μια παρουσίαση των σημαντικότερων θεωρημάτων σχετικών με το θέμα, δηλαδή του θεωρήματος του Bell και του θεωρήματος των Kochen και Specker. Κατόπιν, προσεγγίζουμε τις προαναφερθείσες έννοιες από την σκοπιά της θεωρίας γράφων, και συνεχίζουμε υποδεικνύοντας τα σημαντικότερα συμπεράσματα και προϋποθέσεις γύρω από την ύπαρξη τοπικότητας και πλαισιακών σχέσεων. Τέλος, διεξάγουμε μία μελέτη σχετικά με τις μονογαμικές σχέσεις που δύνανται να εμφανιστούν ανάμεσα στις ανισότητες ανίχνευσης μη-τοπικών και πλαισιακών φαινομένων, και κλείνουμε παρουσιάζοντας μερικά ενδιαφέροντα παραδείγματα και εφαρμογές που εκμεταλλεύονται τις παραπάνω μονογαμικές σχέσεις. Aristorle University of Thessaloniki 2019-05-29 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12427 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2019 gre Copyright (c) 2020 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12675 2024-04-18T08:52:48Z grelit:mast

"220126 2022 eng " dc Χρονικά Εξαρτώμενη Σεισμικότητα στην Ιταλία = Time-Dependent Seismicity in Italy. Δουλκερίδης, Κωνσταντίνος Κωνσταντίνος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Γεωφυσικής. Η χρονικά εξαρτώμενη σεισμικότητα στην ευρύτερη περιοχή της Ιταλίας εξετάστηκε μέσω του μοντέλου Επιβραδυνόμενης – Επιταχυνόμενης σεισμικής παραμόρφωσης (D-AS). Για τις ανάγκες της εργασίας, δημιουργήθηκε κατάλογος σεισμών της περιοχής που περιέχει καταγραφές από εθνικά και διεθνή σεισμολογικά κέντρα και ομογενοποιήθηκε ώστε τα μεγέθη των σεισμών του να εκφράζονται σε ενιαία κλίμακα μεγέθους, αυτήν του μεγέθους σεισμικής ροπής. Εξετάστηκε η πληρότητα του καταλόγου καθώς και η χρονική και χωρική διακύμανσή της. Το μοντέλο D-AS εφαρμόστηκε σε δύο φάσεις. Αρχικά αναζητήθηκαν περιπτώσεις επιβραδυνόμενης και επιταχυνόμενης σεισμικότητας οι οποίες μπορούν να συσχετιστούν με ισχυρούς επιφανειακούς σεισμούς που εκδηλώθηκαν στην περιοχή μελέτης. Συγκεκριμένα, εξετάστηκαν οι περιπτώσεις ισχυρών (Mw6.0) κύριων σεισμών που εκδηλώθηκαν στην περιοχή της Ιταλίας τα τελευταία 20 χρόνια (2000-2020). Ο έλεγχος πραγματοποιήθηκε στους κόμβους ενός πλέγματος 0.2ox0.2o με στόχο τον εντοπισμό πρόδρομης επιβραδυνόμενης και επιταχυνόμενης σεισμικότητας, οι οποίες ενδεχομένως προηγήθηκαν ισχυρών σεισμών της περιοχής. Δείχθηκε πως πριν την εκδήλωση των σεισμών “στόχων” είχε προηγηθεί έντονα επιβραδυνόμενος ρυθμός σεισμικότητας στο χώρο γένεσης αυτών ενώ η επιταχυνόμενη σεισμικότητα ήταν λιγότερο έντονη. Στη 2η φάση, έγινε προσπάθεια ανίχνευσης πρόσφατης επιβραδυνόμενης και επιταχυνόμενης σεισμικότητας, που μπορεί να σχετίζονται με πιθανά επερχόμενους ισχυρούς σεισμούς στην περιοχή. Εντοπίστηκαν τρείς περιοχές στις οποίες παρατηρήθηκε τρέχουσα επιβραδυνόμενη και επιταχυνόμενη σεισμικότητα που συνδέονται με πιθανά επερχόμενους ισχυρούς σεισμούς μέσα στα επόμενα λίγα χρόνια στις περιοχές αυτές. The time-dependent seismicity in the broader region of Italy is examined by applying the Decelerating – Accelerating Strain release (D-AS) model. For the needs of this study, an earthquake catalog of the broader region is compiled. The catalog includes information on the focal parameters of its earthquakes, extracted from various national and international seismological centers. The catalogue is homogeneous in respect to the magnitudes as they are all expressed in the moment magnitude scale. The D-AS model is applied in two phases. First, an attempt is made to identify decelerating and accelerating seismicity patterns prior to strong earthquakes that occurred in the study area. Specifically, all the earthquakes, which occurred in the broader region of Italy within the last 20 years (2000-2020) with magnitudes Mw6.0 were examined. Grid search was performed with step 0.2o aiming at identifying precursory patterns which may had started several years before the occurrence of the examined strong earthquakes. It is shown that some of these target earthquakes had been preceded by decelerating and accelerating seismicity. Furthermore, such decelerating and accelerating seismic strain release is currently observed in three regions for which an attempt is made to estimate (predict) the basic focal parameters of the respective three, probably ensuing, strong earthquakes. Aristorle University of Thessaloniki 2022-01-26 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12675 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2021 gre Copyright (c) 2021 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/13008 2024-04-24T05:54:24Z grelit:mast

"240418 2024 eng " dc Διαδικασία τσιμέντωσης γεωτρήσεων υδρογονανθράκων = Oil and gas well cementic operation. Κοσκινάς, Νικόλαος Χρήστος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Ορυκτολογίας - Πετρολογίας - Κοιτασματολογίας. Η τσιμέντωση αποτελεί μία από τις πιο βασικές διαδικασίες κατά την εκμετάλλευση υδρογονανθράκων και συγκεκριμένα κατά το στάδιο της διάνοιξης της γεώτρησης. Παρ’ όλα αυτά υπάρχουν διάφορα στάδια τα οποία εμπεριέχουν άλλες πιο σύνθετες και άλλες πιο απλές διαδικασίες. Τα στάδια της έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων περιλαμβάνουν την αναζήτηση, την έρευνα, τη διάτρηση, την παραγωγή και ασφαλώς την εγκατάλειψη. Με τον όρο τσιμέντωση χαρακτηρίζεται η διαδικασία πλήρωσης ενός συγκεκριμένου τμήματος της γεώτρησης με μίγμα νερού και τσιμέντου με άλλα πρόσθετα. Η διαδικασία αυτή είναι άμεσα συνυφασμένη με τη διαδικασία της σωλήνωσης. Διακρίνεται στην πρωτογενή τσιμέντωση και την τσιμέντωση αποκατάστασης. Η πιο διαδεδομένη μέθοδος τσιμέντωσης είναι η μέθοδος των δύο πωμάτων (two-plug method). Με τον όρο τσιμεντοπολφό αναφερόμαστε σε ένα μείγμα τσιμέντου, νερού και άλλων πρόσθετων υλικών. Ο τσιμεντοπολφός θα πρέπει να πληροί συγκεκριμένες προϋποθέσεις έτσι ώστε να μπορέσει να μονώσει τους σχηματισμούς κατά τη διατρητική διαδικασία και να αποφευχθούν διάφορες αστοχίες. Το Αμερικανικό Ινστιτούτο Πετρελαίου (American Petroleum Institute ή API) εδραίωσε την χρήση μιας κλίμακας κατάταξης των διαφόρων τύπων τσιμέντου, όπου ανάλογα με τις συνθήκες που επικρατούν σε κάθε γεώτρηση και στα διάφορα βάθη αυτής, να επιλέγεται και ο κατάλληλος τύπος. Ο πιο διαδεδομένος τύπος τσιμέντου που χρησιμοποιείται, είναι αυτός του τύπου Portland. Αν και πλέον κάθε τσιμεντοβιομηχανία ακολουθεί τη δική της μέθοδο, ο σχεδιασμός του τσιμεντοπολφού είναι πολύ σημαντικός για τη διεκπεραίωση του έργου. Τα τελευταία χρόνια η παγκόσμια βιομηχανία πετρελαίου και φυσικού αερίου δέχεται πίεση και καλείται να αυξήσει την παραγωγή για να καλύψει την παγκόσμια ζήτηση ενέργειας. Ένας από τους βασικούς τομείς που αναπτύχθηκε για να καλύψει αυτήν την ανάγκη, είναι τα αποθέματα που βρίσκονται κάτω από σχηματισμούς άλατος. Συνεπώς η διάνοιξη μιας γεώτρησης, η σωλήνωση, και κατ’ επέκταση η τσιμέντωση της, μπορούν να αποτελέσουν ιδιαίτερες προκλήσεις. Τέλος, έχει παρατηρηθεί, ότι τα περισσότερα προβλήματα που παρατηρούνται σε ένα πηγάδι, με την πάροδο του χρόνου, σχετίζονται με λάθη που έχουν γίνει κατά το στάδιο της τσιμέντωσης.   Cementing is one of the most principal processes during the exploitation of hydrocarbons and specifically during the drilling stage. Nevertheless, there are several stages, which include sometime more complex and sometime simpler procedures. The stages of hydrocarbon exploration and exploitation include research, exploration, drilling, production and of course abandonment. The term cementing describes the process of filling a specific part of the borehole with a mixture of water, cement and other additives. This process is directly intertwined with the piping process. It is distinguished into primary cementation and restoration cementation. The most common cementing method is the two-plug method. By the term cement slurry we refer to a mixture of cement, water and other additional materials. The cement slurry should meet certain conditions so that it can insulate the formations during the drilling process and avoid various failures. The American Petroleum Institute (API) established the use of a ranking scale of various types of cement, where the appropriate type should be selected, depending on the conditions in each well and its various depths. The most common type of cement used is Portland cement. Although now each cement industry follows its own method, the design of the cement slurry is very important for the completion of the project. In recent years, the global oil and gas industry has been under pressure to increase production in order to meet global energy demand. A major key factor that has been developed to fulfill this necessity is the reserves, which exist beneath salt formations. Therefore, the drilling of a well, the tubing, and cementing, can be special challenge. Finally, it has been observed that the most problems in a well, over time, are related to mistakes during the cementing process. Aristorle University of Thessaloniki 2024-04-18 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/13008 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2023 gre Copyright (c) 2024 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11713 2018-11-16T08:32:10Z grelit:mast

"181105 2018 eng " dc Δομική ανάλυση του φαινομένου του σχολικού εκφοβισμού με εφαρμογή της θεωρίας δικτύων. = Structural analysis of bullying through network theory implementation. Τονίδης, Εμμανουήλ Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Μαθηματικών. Η εργασία αυτή ασχολείται με την διερεύνηση του φαινομένου του σχολικού εκφοβισμού κάνοντας χρήση της θεωρίας δικτύων. Ελήφθησαν πάνω από 500 άτομα στο δείγμα και συμπλήρωσαν τα τυποποιημένα ερωτηματολόγια. Τα άτομα αυτά ήταν μαθητές των τελευταίων τάξεων του δημοτικού (5η-6η) και από τμήματα όλων των τάξεων του Γυμνασίου, από σχολεία της Θεσσαλονίκης, της Αθήνας, της Λάρισας και της Αλεξανδρούπολης. Οι σχέσεις εκφοβισμού, συνεργασίας εμπιστοσύνης καθώς και άλλες σχέσεις που καταγράφηκαν αναπαραστάθηκαν μέσα από κατευθυνόμενα σταθμισμένα δίκτυα, με τα βάρη των ακμών των δικτύων, να μοντελοποιούν την ένταση των σχέσεων αυτών. Αναδείχθηκαν έτσι ατομικά χαρακτηριστικά των κόμβων-μαθητών όσο και ομαδικά (δομικά) χαρακτηριστικά των σχολικών κοινοτήτων, μέσα από τη μελέτη γνωστών κεντρικοτήτων (centralities) της θεωρίας κοινωνικών δικτύων, αλλά και μέσα από τη δημιουργία νέων μετρικών συναρτήσεων. Τα χαρακτηριστικά που μετρήθηκαν περιλαμβάνουν τις ιδιότητες που συνθέτουν το φαινόμενο του σχολικού εκφοβισμού, όπως η άσκηση απρόκλητης βίας, η αλαζονεία, η θυματοποίηση, η απομόνωση, αλλά και η συγγένεια των κόμβων σε σχέση με την άσκηση της βίας, καθώς και αυτές που κινούνται στην κατεύθυνση της θεραπείας του, όπως η εμπιστοσύνη, η συνεργασία, αλλά και η μέτρηση της ελευθερίας βούλησης.  Μελετήθηκε ακόμη η ανθεκτικότητα των δικτύων στο φαινόμενο του εκφοβισμού, η απόσταση τους από την κατάσταση ισορροπίας. Οι δικτυακές ιδιότητες που εξορύχθηκαν σε συνδυασμό με τα εξωδικτυακά-δημογραφικά χαρακτηριστικά των μαθητών που ελήφθησαν με ξεχωριστά ερωτηματολόγια, ερευνώνται με χρήση κλασσικών στατιστικών μεθόδων, όπως έλεγχοι συσχέτισης και ανεξαρτησίας μεταβλητών, για να διαπιστωθούν οι μεταξύ τους σχέσεις αλλά και η κρισιμότητα τους στην εκδήλωση και στην αντιμετώπιση του φαινομένου. This project deals with the phenomenon of bullying in school using Networks Theory. Over 500 samples were selected from questionnaires completed by elementary school children (grade five and six) as well as classes of middle school in Thessaloniki, Athens, Larisa and Alexandroupolis. Relations of bullying, cooperation and trust as well as other relationships were recorded and modeled thru weighted directed networks, with edges weights representing the strength of those relations. Individual characteristics of pupils (vertices) as well as group (structural) characteristics of school communities were revealed, through the study of well-known social networks theory centralities and through creation of new metric functions. Characteristics that have been measured include those are fundamental to the phenomenon of school bullying, such as unprovoked use of violence, arrogance, victimization, isolation and nodes similarity in relation to the practice of violence, as well as those in the direction of the healing, such as trust, cooperation and freedom of will. The resistance of the networks to the phenomenon of intimidation and their distance from an equilibrium state was also studied. The network properties that were extracted in conjunction with the non-network demographic characteristics of the students obtained thru separate questionnaires, were investigated using classical statistical methods, such as correlation and test of independence for variables in order to identify relationships between them and their relevance to the outbreak and address the phenomenon. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-05 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11713 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2017 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11391 2018-12-17T08:51:10Z grelit:mast

"181217 2018 eng " dc Έρευνα επί της τεχνικογεωλογικής συμπεριφοράς μαργαϊκών σχηματισμών σε περιβάλλον μεγάλων επιφανειακών εκσκαφών. Το παράδειγμα του οικισμού Μαυροπηγής στην Πτολεμαϊδα Γολιδοπούλου, Μαρία Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Στην παρούσα εργασία προσδιορίζονται οι παράγοντες που επιδρούν στην ευστάθεια εδαφικών πρανών σε περιοχές εκσκαφών σημαντικού ύψους. Για το σκοπό αυτό μελετήθηκε η ευστάθεια πρανών σε περιβάλλον μάργας, όπου έχουν συμβεί σημαντικές ολισθήσεις και έχουν  προσδιοριστεί τα χαρακτηριστικά των σχηματισμών και ο μηχανισμός ολίσθησης. O στόχος της έρευνας αυτής εντοπίζεται στον καθορισμό του γεωλογικού μοντέλου, του μηχανισμού αστοχίας και εκείνων των τεχνικογεωλογικών και γεωτεχνικών χαρακτηριστικών που ορίζουν την  ευστάθειά των πρανών αυτών. Τα στοιχεία που επεξεργάστηκαν στην έρευνα αυτή αφορούν περιπτώσεις μάργας στον ελληνικό χώρο και τις αντίστοιχες γεωτεχνικές τους ιδιότητες καθώς επίσης περιπτώσεις έρευνας (case studies) εκσκαφών σημαντικού ύψους, που αναπτύχτηκαν σε μαργαϊκούς σχηματισμούς και προκλήθηκαν κατολισθήσεις. Για την έρευνα της επίδρασης των τεχνικογεωλογικών παραμέτρων πραγματοποιήθηκαν αναλύσεις ευστάθειας σε ειδικά λογισμικά. Στόχος είναι η κατανόηση της σημασίας της γεωλογικής πληροφορίας στην  ποσοτικοποίηση των υλικών, η επιλογή των κατάλληλων τεχνικογεωλογικών παραμέτρων και της γνώσης του μηχανισμού αστοχίας – συμπεριφοράς του γεωυλικού. Ειδικότερα, αναλύθηκαν στοιχεία σημαντικών μετακινήσεων και κατολισθήσεων από τη περιοχή της Μαυροπηγής στην λεκάνη της Πτολεμαΐδας. Η έρευνα επικεντρώθηκε στη δημιουργία ενός τεχνικογεωλογικού μοντέλου. Αφού καθορίστηκε η γεωμετρία των σχηματισμών εκτιμήθηκαν οι τεχνικογεωλογικές ενότητες και οι παράμετροι. Το μοντέλο που δημιουργήθηκε προσομοιώθηκε σε ειδικά  λογισμικά γεωτεχνικής ανάλυσης με στόχο την ανάλυση της ευστάθειας των μαργαϊκών και την εξέταση του μηχανισμού αστοχίας. Η εργασία επικεντρώνεται στον καθορισμό των πιθανών παραμέτρων των τεχνικογεωλογικών ενοτήτων, που δομούν τα συγκεκριμένα εδαφικά πρανή, με τη μέθοδο ανάστροφης ανάλυσης. Ο σκοπός της εργασίας επιτεύχθηκε μέσω ανάδρομων αναλύσεων στα λογισμικά SLIDE και PHASE, όπου προσδιορίστηκε η αποτόνωση των τάσεων και η μορφή των αστοχιών, μετά την σταδιακή εκσκαφή. Aristorle University of Thessaloniki 2018-12-17 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11391 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2014 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11950 2022-02-04T09:46:47Z grelit:mast

"220204 2022 eng " dc Εκτίμηση της σεισμικής επικινδυνότητας με γεωλογικά και σεισμολογικά δεδομένα στη βορειοδυτική Μ. Ασία. Βλάχου - Βλαχοπούλου, Αγγελική Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. . Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-04 11:46:47 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11950 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2006 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11510 2022-02-17T07:48:15Z grelit:mast

"220131 2022 eng " dc Συμβολή στην μελέτη της ανάπτυξης και συγκομιδής σιτηρών στην Ελλάδα με αγρομετεωρολογικά μοντέλα Συμεωνίδης, Κωνσταντίνος Ι. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Η παρούσα διατριβή ειδίκευσης σκοπό έχει την κατανόηση της επίδρασης του κλίματος στην καλλιέργεια των δημητριακών ώστε να βοηθήσει στην ανάπτυξη αξιόπιστων διαχειριστικών συστημάτων που θα επιτρέψουν την πρόβλεψη της στρεμματικής απόδοσης και τη βελτίωση της ποιότητας της παραγωγής. Για το σκοπό αυτό μελετήθηκε η επίδραση εδαφοκλιματικών παραμέτρων στη συμπεριφορά και την παραγωγικότητα τριών ποικιλιών σκληρού σίτου Triricum turgidum (Simeto, Mexicali, Σιφνος). Τα πειράματα που χρησιμοποιήθηκαν έλαβαν χώρα την περίοδο 2003-2010 στο αγρόκτημα του Ινστιτούτου Σιτηρών στη Θέρμη Θεσσαλονίκης. Οι παρατηρήσεις που ελήφθησαν για κάθε καλλιεργητική περίοδο, αφορούσαν την ημερομηνία εμφάνισης του αρτίβλαστου, την ημερομηνία ξεσταχυάσματος και την παραγωγή σπόρου. Επιπλέον, για την τελευταία καλλιεργητική περίοδο (2009-2010) ελήφθησαν η ημερομηνία άνθησης και φυσιολογικής ωρίμανσης καθώς και το βάρος χιλίων κόκκων. Βάσει των δεδομένων αγρού διερευνήθηκε ο βαθμός στον οποίο το μοντέλο CERES-Wheat μπορεί να προβλέψει τις σχέσεις καλλιέργειας και εδαφοκλιματικών συνθηκών. Η ρίζα του μέσου τετραγωνικού σφάλματος (RMSE) για την ημερομηνία ξεσταχυάσματος κυμάνθηκε μεταξύ 1,13 d και 1,88 d και 0,52 d και 1,27 d για τη βαθμονόμηση και αξιολόγηση του μοντέλου, αντίστοιχα. Το RMSE για την τελική παραγωγή σπόρου ήταν, κατά μέσο όρο, 210 kg/ha για τη βαθμονόμηση και αξιολόγηση του μοντέλου. Επίσης, το μοντέλο προσέγγισε σωστά την πραγματικότητα, όσον αφορά την επίδραση των παραγόντων (κλίμα, ιδιότητες εδάφους, ημερομηνία σποράς και ποικιλίας) στη μεταβλητότητα της παραγωγής. Η μελέτη αυτή έδειξε ότι το CERES-Wheat έχει τις δυνατότητες να προσομοιώσει ικανοποιητικά την επίδραση εδαφοκλιματικών παραγόντων στην απόδοση και πρωιμότητα του σκληρού σίτου στη Βόρεια Ελλάδα. Λέξεις Κλειδιά: Ceres-wheat, σκληρός σίτος, βαθμονόμηση/αξιολόγηση αγρομετεωρολογικού μοντέλου This study aims to understand the effect of climate on cereal cultivation to help develop reliable management systems that could allow yield prediction and quality improvement. For this purpose, the impacts of soil and climatic factors on the phenological development and productivity of three varieties of durum wheat, Triricum turgidum (Simeto, Mexicali, Sifnos), were studied. The experiments were conducted in the period 2003-2010 at the Farm Grain Institute in Thermi, Thessaloniki. The observations obtained for each season, were the seedling emergence date, the end of ear growth date, and the seed production. Moreover, for the last growing season (2009-2010), the flowering and physiological maturity date as well as the weight per thousand grains was observed. Based on field data, the extent to which the CERES-Wheat model can predict the relationship between cultivation and soil and climatic conditions was also investigated. The root mean squared error (RMSE) for end of ear growth ranged from 1.13 d to 1.88 d for model calibration and from 0.52 to 1.27 d for model validation. The RMSE of final grain yield was, on average, 210 kg/ha for model calibration and validation. The model described well the data regarding the influence of factors (climate, soil properties, sowing date and variety) in the volatility of production. This study showed that CERES-Wheat has the capacity for simulating satisfactorily the impacts of soil and climate factors on durum wheat performance and earliness in Northern Greece. Keywords: Ceres-wheat, Durum Wheat, Crop model calibration and validation Aristorle University of Thessaloniki 2022-01-31 10:04:45 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11510 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2011 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11214 2018-11-16T08:31:56Z grelit:mast

"161231 2016 eng " dc Διερεύνηση βέλτιστων διατάξεων μετρήσεων ηλεκτρικής τομογραφίας μεταξύ γεωτρήσεων Παπαθανασάκη, Ηλιάνα Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Στην παρούσα διατριβή γίνεται μελέτη της μεθόδου της ηλεκτρικής διασκόπησης και συγκεκριμένα διερευνώνται οι βέλτιστες διατάξεις μετρήσεων για ηλεκτρική τομογραφία με ηλεκτρόδια που είναι τοποθετημένα σε δυο γεωτρήσεις συγκεκριμένων αποστάσεων η μία από την άλλη. Τα βέλτιστα πρωτοκόλλα που χρησιμοποιήθηκαν υπολογίστηκαν με τη μέθοδο του Ιακωβιανού πίνακα. Στη συνέχεια υπολογίστηκαν συνθετικές μετρήσεις για συγκεκριμένα μοντέλα υπεδάφιας αντίστασης και αποστάσεις γεωτρήσεων και τέλος τα συνθετικά δεδομένα υποβλήθηκαν στη διαδικασία της αντιστροφής. Η παραπάνω διαδικασία εκτελέστηκε τόσο για στατικά όσο και για διαχρονικά μοντέλα αντίστασης. Η ποιοτική και ποσοτική σύγκριση των αποτελεσμάτων της αντιστροφής σε σχέση με τα πρωτότυπα μοντέλα επέτρεψε την εξαγωγή συμπερασμάτων για τη σχετική απόδοση των πρωτοκόλλων. Ειδικότερα, το πλήρες πρωτόκολλο έδωσε τα καλύτερα αποτελέσματα ενώ συγκρίσιμα αποτελέσματα έδωσε και το βέλτιστο πρωτόκολλο αλλά με υποπολλαπλάσιο αριθμό μετρήσεων σε σχέση με το πλήρες. In the present thesis we study the method of electrical prospecting and in particular the application of optimized measurement schemes for cross-borehole electrode arrangement. The optimum protocols we used were calculated using the Jacobian matrix method. For all tested protocols the forward modeling calculations were performed for several subsurface resistivity models and different cross-borehole distances. The produced synthetic data were subjected to inversion for both static and time-lapse geoelectrical models. The qualitative and quantitative comparison of the inversion results with respect to the original models used to produce the synthetic data made it possible to draw conclusions about the relative performance of protocols. In particular, the comprehensive protocol gave the best results while good quality results were also obtained using the optimum protocol but with significant less measurements compared to the comprehensive protocol. Aristorle University of Thessaloniki 2017-12-08 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11214 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2016 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11862 2022-02-03T09:39:22Z grelit:mast

"220203 2022 eng " dc Ψηφιδοπαγείς αιγιαλοί (beach rocks) της νήσου Θάσου και χαρτογράφησή τους με γεωφυσικές ηλεκτρικές μεθόδους. Ψωμιάδης, Δαυίδ Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Η διατριβή αυτή έγινε με σκοπό να μελετήσει την παρουσία ενός ψηφιδοπαγούς αιγιαλού στη νήσο Θάσο. Η εργασία περιλάμβανε την μελέτη της ευρύτερης περιοχής, την ανάλυση των υφισταμένων συνθηκών της περιοχής μελέτης, την εφαρμογή μεθόδων ανάλυσης στην ακτή εμφάνισης του beachrock και τέλος την εφαρμογή, για πρώτη φορά (βάσει της διεθνούς βιβλιογραφίας), ηλεκτρικής τομογραφίας για την χαρτογράφηση του σχηματισμού. Η ευρύτερη περιοχή μελετήθηκε γεωλογικά, γεωμορφολογικά και κλιματικά. Τα κύρια χαρακτηριστικά της είναι η έντονη παρουσία ανθρακικών πετρωμάτων, η αυξημένη πρόσφατα ανθρωπογενής παρέμβαση στην ευρύτερη περιοχή (τουρισμός, οδοποιία, οικοδόμηση) και το ήπιο σε γενικές γραμμές κλίμα χωρίς ακραία φαινόμενα. Επίσης, εφαρμόστηκαν μέθοδοι ανάλυσης στην περιοχή μελέτης, τα αποτελέσματα των οποίων συνέθεσαν μια πλήρη και ολοκληρωμένη εικόνα της ζώνης του ψηφιδοπαγούς αιγιαλού καθώς και των συστημάτων στα οποία αυτή ανήκει. Έτσι, όσον αφορά τη γεωμορφολογία, χαρτογραφήθηκαν ψηφιακά σε λογισμικό G.I.S. οι δύο λεκάνες απορροής που καταλήγουν στην παραλία μελέτης, αναλύθηκαν τα υδρογραφικά τους δίκτυα και κατασκευάστηκαν χάρτες που απεικονίζουν τις υδρογραφικές λεκάνες καθώς και τους γεωλογικούς σχηματισμούς τους οποίους διασχίζει το υδρογραφικό δίκτυο. Η μελέτη του παράκτιου περιβάλλοντος περιλάμβανε κατ’ αρχήν την ιζηματολογική ανάλυση του πυθμένα στη ζώνη μπροστά από την ακτή μελέτης, την βυθομέτρηση της ίδιας ζώνης και την κατασκευή μορφολογικών προφίλ του μετώπου της παραλίας. Έτσι, υπολογίστηκαν ορισμένες ιζηματολογικές παράμετροι που επέτρεψαν την περιγραφή και τον προσδιορισμό των ιζημάτων του πυθμένα, κατασκευάστηκαν ψηφιακοί βαθυμετρικοί χάρτες, τρισδιάστατες απεικονίσεις του πυθμένα καθώς και μορφολογικά προφίλ της ακτής, αποτελέσματα τα οποία οδήγησαν στο σχηματισμό πληρέστατης άποψης για τις συνθήκες που επικρατούν στο παράκτιο σύστημα στο οποίο συμμετέχει το υπό μελέτη beachrock. Για τη μελέτη του ίδιου του beachrock, πραγματοποιήθηκε πυρηνοληψία κατά μήκος του και συλλέχθηκαν δείγματα 20 εκατοστών, τα οποία απέδωσαν την εις βάθος μελέτη του σχηματισμού και τέλος έγινε υποβρύχια καταγραφή και φωτογράφηση των μορφολογικών χαρακτηριστικών του beachrock. Οι παραπάνω εργασίες οδήγησαν, όπως προαναφέρθηκε, στη συλλογή πληροφοριών που επέτρεπαν στο σχηματισμό μιας πλήρους άποψης και εικόνας για την περιοχή μελέτης. Οι ηλεκτρικές τομογραφίες που ακολούθησαν δεν θα ήταν δυνατό από μόνες τους να δώσουν αποτελέσματα που να περιέγραφαν πλήρως το beachrock, παρά μόνο σε συνδυασμό με τα αποτελέσματα των μεθόδων ανάλυσης που περιγράφηκαν προηγουμένως. Παρ’όλα αυτά, τα αποτελέσματα των ηλεκτρικών τομογραφιών ήταν πολύ ικανοποιητικά και επιπλέον, άνοιξαν νέους ορίζοντες στη χρήση γεωφυσικών ηλεκτρικών μεθόδων για τη μελέτη των ψηφιδοπαγών αιγιαλών. Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-03 11:39:22 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11862 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2005 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12331 2022-01-10T08:03:37Z grelit:mast

"190529 2019 eng " dc Εκτίμηση δυναμικού ρευστοποίησης και προκαλούμενων εδαφικών παραμορφώσεων στο δυτικό τμήμα του πολεοδομικού συγκροτήματος της Θεσσαλονίκης = Evaluation of the liquefaction hazard in the urban area of Thessaloniki based on data provided by in-situ tests Ευσταθιάδου, Δέσποινα Ν. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Γεωλογίας. Ρευστοποίηση είναι το φαινόμενο κατά το οποίο ένα κορεσμένο σε νερό μη συνεκτικό εδαφικό στρώμα σε μικρό βάθος χάνει απότομα την αντοχή, ως αποτέλεσμα της σεισμικής δόνησης και συμπεριφέρεται στιγμιαία ως ρευστό. Αντικείμενο της παρούσας διατριβής αποτελεί η εκτίμηση του δυναμικού της ρευστοποίησης και των προκαλούμενων εδαφικών παραμορφώσεων με βάση δεδομένα που έχουν προέλθει από επιτόπου δοκιμές και συγκεκριμένα δοκιμών πρότυπης διείσδυσης (SPT) στο δυτικό τμήμα του πολεοδομικού συγκροτήματος της Θεσσαλονίκης. Στόχος είναι ο υπολογισμός της εδαφικής επιτάχυνσης (PGA) που απαιτείται για την εκδήλωση ρευστοποίησης για σεισμικό γεγονός μεγέθους Mw = 6.6 σύμφωνα με δύο μοντέλα ταξινόμησης  των Toprak and Holzer (2003) και του Papathanassiou (2008). Η εν λόγω περιοχή παρουσιάζει αξιόλογο ενδιαφέρον, λόγω των ιδιαίτερα πρόσφατων γεωλογικών αποθέσεων. Αρχικά παρουσιάζεται και αξιολογείται  η επιδεκτικότητα προς ρευστοποίηση στους εδαφικούς σχηματισμούς  64 δειγματοληπτικών γεωτρήσεων σύμφωνα με τα κριτήρια των Bray and Sancio (2006). Έπειτα υπολογίζεται η εδαφική επιτάχυνση που απαιτείται έτσι ώστε στην επιφάνεια της θέσης στην οποία εκτελέστηκε η γεώτρηση να εκδηλωθούν φαινόμενα ρευστοποίησης.  με βάση την τιμή του δείκτη δυναμικού ρευστοποίησης (LPI) και τα δύο μοντέλα ταξινόμησης.  Τα αποτελέσματα  παρουσιάζονται υπό μορφή χαρτών και συμπεραίνεται ότι το μοντέλο ταξινόμησης των  Toprak and Holzer (2003) είναι συντηρητικό σε σχέση με του Papathanassiou (2008). Liquefaction is the phenomenon in which a loose water saturated soil layer suddenly loses its strength as a result of seismic vibration and instantly behaves as a fluid. The main scope of the present thesis was the evaluation of the liquefaction hazard in the urban area of Thessaloniki based on data provided by in-situ tests, specifically by standard penetration tests. Additional aim was the calculation of the peak ground acceleration (PGA) ,that is required to characterize a site as liquefiable for a seismic scenario with magnitude Mw = 6.6, according to two classification models of Toprak and Holzer (2003) and Papathanassiou (2008). This area is of great interest due to the recent geological deposits. Initially the geotechnical data from 64 boreholes are analyzed and the liquefaction susceptibility are examined according to the criteria of Bray and Sancio (2006). Afterwards,  the liquefaction potential index (LPI) of the entire column computed and used for the evaluation of the liquefaction hazard. The results are being presented in the form of maps concluding that the classification model of Toprak and Holzer (2003) is more conservative than the one of Papathanassiou (2008). Aristorle University of Thessaloniki 2019-05-29 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12331 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2019 gre Copyright (c) 2019 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12412 2022-01-10T08:03:37Z grelit:mast

"191108 2019 eng " dc Examining Global Value Chains through Network Analysis = Εξέταση των Παγκόσμιων Αλυσίδων Αξίας μέσω της δικτυακής ανάλυσης. Αγγελίδης, Γεώργιος Μηνάς Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Διατμηματικό πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών στα Πολύπλοκα Συστήματα και Δίκτυα (Inter-Faculty Master Program on Complex Systems and NetworksInter-Faculty Master Program on Complex Systems and Networks). We investigate the evolution of Global Value Chain (GVC) for a period of fifteen years (2000-2014), 44 countries and 54 sectors. In this perspective, we examine GVCs of each sector as weighted directed network, where countries represent the nodes and value added flows represent the edges, using data from the World Input-Output Database (WIOD). Firstly, we convert gross trade flows between sectors and countries to value added flows between countries for each sector. In this direction, we construct 810 networks each of which represents a GVC of a specific sector for a specific year. Secondly, we calculate network metrics and indicators to map each sector properties (features) and to reflect countries position within sectors overtime. Finally, we calculate entropy of nodes weights and entropy of nodes degree as a measure of variety that prevails in GVCs and attempt to draw conclusions from its combination with the other measures. Applying suggested methodology to bilateral trade data, help us to eliminate the problem of “big data” and “complexity” and give us insight into blurred vision of GVC, as the following key findings:     1. The majority of countries increased their participation in GVCs.     2. Financial crisis (2007) has strongly affected the GVCs, while social events (terrorist attacks, wars, natural phenomena) do not generally affect value added flows.     3. Small economies (e.g. Malta) import proportionately more value added, while large ones (e.g. USA, ROW) export more.     4. Large and growing economies (e.g. USA, ROW) cooperate with most commercially active countries, while small ones (e.g. Cyprus, Malta) with the most.     5. Countries that are not commercial active are the link between the cut-off countries and GVCs (e.g. Mexico, Indonesia).     6. Hubs and Authorities matching across many GVC networks (e.g. USA, ROW, Germany).     7. Positive overtime correlation between degree and entropy of nodes.     8. Reduction between degree and entropy of nodes signals an economy shift.     9. In-Degree entropy implies economy shift more immediate than entropy of nodes and out-degree entropy. Ερευνούμε την εξέλιξη των Παγκόσμιων Αλυσίδων Αξίας (Global Value Chains - GVCs) για μία περίοδο δεκαπέντε ετών (2000-2014), 44 χώρες και 54 οικονομικούς κλάδους. Από την άποψη αυτή, εξετάζουμε τις Παγκόσμιες Αλυσίδες Αξίας κάθε κλάδου ως σταθμισμένα κατευθυνόμενα δίκτυα, όπου οι χώρες αντιπροσωπεύουν τους κόμβους και οι ροές προστιθέμενης αξίας αντιπροσωπεύουν τις ακμές, χρησιμοποιώντας δεδομένα από την βάση δεδομένων WIOD. Πρώτον, μετατρέπουμε τις ακαθάριστες εμπορικές ροές μεταξύ κλάδων και χωρών σε ροές προστιθέμενης αξίας μεταξύ των χωρών για κάθε κλάδο. Προς αυτή την κατεύθυνση, κατασκευάζουμε 810 δίκτυα, εκ των οποίων κάθε ένα αντιπροσωπεύει μια Παγκόσμια Αλυσίδα Αξίας συγκεκριμένου κλάδου για ένα συγκεκριμένο έτος. Δεύτερον, υπολογίζουμε δικτυακά μέτρα και δείκτες για να χαρτογραφήσουμε τις ιδιότητες - χαρακτηριστικά των κλάδων και να αντικατοπτρίσουμε τη θέση των χωρών σε κάθε κλάδο διαχρονικά. Τέλος, υπολογίζουμε την εντροπία ως μέτρο ποικιλομορφίας των ροών που ανταλλάσσονται στις Παγκόσμιες Αλυσίδες Αξίας και προσπαθούμε να εξαγάγουμε συμπεράσματα από το συνδυασμό της με τα άλλα μέτρα. Εφαρμόζοντας την προτεινόμενη μεθοδολογία σε διμερή εμπορικά δεδομένα, εξαλείφουμε το πρόβλημα των «μεγάλων δεδομένων» και της «πολυπλοκότητας» και ρίχνουμε φως στην θολή οπτική των  Παγκόσμιων Αλυσίδων Αξίας, διαπιστώνοντας τα ακόλουθα καίριας σημασίας ευρήματα:     1. Η πλειονότητα των χωρών αύξησαν την συμμετοχή τους στις GVCs.     2. Η χρηματοπιστωτική κρίση (2007) επηρέασε αρκετά τις GVCs, ενώ κοινωνικά γεγονότα (τρομοκρατικές επιθέσεις, πόλεμοι, φυσικά φαινόμενα) γενικά δεν επηρεάζουν τις ροές προστιθέμενης αξίας.     3. Μικρές οικονομίες (όπως η Μάλτα) εισάγουν αναλογικά περισσότερη προστιθέμενη αξία, ενώ οι μεγάλες οικονομίες (όπως USA, ROW) εξάγουν περισσότερο.     4. Μεγάλες και αναπτυσσόμενες οικονομίες (όπως USA και ROW, αντίστοιχα) συνεργάζονται με τους πιο εμπορικά δραστήριους, ενώ μικρές οικονομίες (όπως η Μάλτα και η Κύπρος) συνεργάζονται με τους περισσότερους.     5. Χώρες (όπως ο Μεξικό και Ινδονησία) που δεν είναι ιδιαίτερα δραστήριες είναι συνδετικοί κρίκοι ανάμεσα στις αποκομμένες χώρες και τις GVCs.     6. Εμπορικά κέντρα (hubs) και αυθεντίες (authorities) ταυτίζονται στις περισσότερα GVC δίκτυα (όπως οι USA, ROW και Γερμανία).     7. Θετική διαχρονική συσχέτιση ανάμεσα σε βαθμό και εντοπία των κόμβων (χωρών).     8. Μείωση συσχέτισης ανάμεσα σε βαθμό και εντροπία των κόμβων σηματοδοτεί αλλαγή οικονομικής κατάστασης.     9. Η εντροπία των έσω-βαθμών σηματοδοτεί πιο άμεση μεταστροφή της πορείας της οικονομίας σε σχέση με την εντροπία των κόμβων και την εντροπία των έξω-βαθμών. Aristorle University of Thessaloniki 2019-05-29 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12412 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2019 gre Copyright (c) 2019 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12666 2024-04-18T08:52:48Z grelit:mast

"220126 2022 eng " dc Εξυγίανση ρυπασμένου εδάφους με χρήση φυσικού ζεόλιθου = Remediation of contaminated soils using natural zeolite. Ανδριοπούλου-Μουντεάνου, Στεφανία-Αλεξάνδρα Μιλτιάδης Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Ορυκτολογίας - Πετρολογίας - Κοιτασματολογίας. Εδαφικά δείγματα από την περιοχή του ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου Κοζάνης,  συλλέχθηκαν από τρείς ορίζοντες, τον ορίζοντα Α (0-10 cm βάθος), τον ορίζοντα Β (45-75 cm βάθος) και τον ορίζοντα Γ (90-120 cm βάθος). Παρασκευάστηκαν μίγματα του εδαφικών δειγμάτων με 5 %κ.β., 10 %κ.β. και 25% κ.β. ζεολιθικό τόφφο τύπου-HEU (κλινοπτιλόλιθο-ευλανδίτη). Ο ζεολιθικός τόφφος περιέχει 83%κ.β. κλινοπτιλόλιθο, 3%κ.β. αργιλικά ορυκτά + μοσχοβίτη, 3%κ.β. χαλαζία, 3%κ.β. πλαγιόκλαστο και 8%κ.β. άμορφα υλικά. Τα εδαφικά δείγματα/μίγματα, περιέχουν ασβεστίτη (25-46%κ.β.), άμορφα υλικά (8-25 %κ.β.), χαλαζία (9-17 %κ.β.), κλινιπτιλόλιθο (0-21 %κ.β.), αργιλικά ορυκτά (3-10 %κ.β.) και σε χαμηλότερα ποσοστά σερπεντίνη, πλαγιόκλαστο, αμφίβολο, τάλκη, εττρινγκίτη, μοσχοβίτη και δολομίτη. Η συγκέντρωση του Na και K στα εκπλύματα, παρουσιάζει θετική συσχέτιση με το ποσοστό συμμετοχής του κλινοπτιλολιθικού ζεολιθικού τόφφου στα εδαφικά μίγματα, αυτή του Ca εμφανίζει αρνητική συσχέτιση, ενώ αυτή του Mg παρουσιάζει ελαφρώς αρνητική συσχέτιση. Η συγκέντρωση του Sr στα εκπλύματα όλων των δειγμάτων είναι πολύ χαμηλή, ενώ του Fe και του Mn είναι κάτω από το όριο ανιχνευσιμότητας. Η συγκέντρωση του Mo στα εκπλύματα των εδαφικών δειγμάτων/μιγμάτων είναι κάτω του ορίου ανιχνευσιμότητας έως 33 μg/L και οφείλεται στην συμμετοχή του κλινοπτιλολιθικού ζεολιθικού τόφφου. Η εκπλυσιμότητα του Cr στον κλινοπτιλολιθικό ζεολιθικό τόφφο είναι κάτω από το όριο ανιχνευσιμότητας. Το ποσοστό εκπλυσιμότητας του Cr στα εδαφικά δείγματα αυξάνει με το βάθος και είναι 0,003% για τον ορίζοντα Α, 0,006% για τον ορίζοντα Β και 0,020% τον ορίζοντα Γ. Οι συγκεντρώσεις του Cr στα εκπλύματα των εδαφικών δειγμάτων/μιγμάτων του ορίζοντα Α είναι 22-31 μg/L. Η συμμετοχή του κλινοπτιλολιθικού ζεολιθικού τόφφου σε ποσοστό 25 %κ.β. στο εδαφικό μίγμα του ορίζοντα Γ, μειώνει την συγκέντρωση του Cr στο έκπλυμα από 107 μg/L σε 83 μg/L δηλαδή, μειώνει την έκπλυση (αποδέσμευση) του Cr κατά 22,4%, ενώ στο εδαφικό μίγμα του ορίζοντα Β, μειώνει την συγκέντρωση του Cr στο έκπλυμα από 55 μg/L σε 41 μg/L δηλαδή, μειώνει την έκπλυση (αποδέσμευση) του Cr κατά 25,5%. Soil samples from the area of Agios Dimitrios power plant in Kozani, were collected from three horizons, horizon A (0-10 cm depth), horizon B (45-75 cm depth) and horizon C (90-120 cm depth). Mixtures of soil samples were prepared with 5 wt%, 10 wt% and 25 wt% zeolitic tuff of HEU-type (clinoptilolite-heulandite). The Zeolitic tuff contains 83 wt% clinoptilolite, 3 wt% clay minerals + muscovite, 3 wt% quartz, 3 wt% plagioclase and 8 wt% amorphous materials. Soil samples/mixtures contain calcite (25-46 wt%), amorphous materials (8-25 wt%), quartz (9-17 wt%), clinoptilolite (0-21 wt%), clay minerals (3-10 wt%) and in lower percentages serpentine, plagioclase, amphibole, talc, ettringite, muscovite and dolomite. The concentration of Na and K in the leachates, shows a positive correlation with the percentage of participation of the clinoptilolitic zeolitic tuff in the soil mixtures, that of Ca shows a negative correlation, while that of Mg shows a slightly negative correlation. The concentration of Sr in the leachates of all samples is very low, while that of Fe and Mn are below the detection limit. The Mo concentration in the leachates of the soil samples/mixtures is below the detection limit up to 33 μg/L and is due to the participation of the clinoptilolitic zeolitic tuff. The Leachability of Cr in the clinoptilolitic zeolitic tuff is below the detection limit. The leachability rate of Cr in the soil samples increases with depth and is 0.003% for horizon A, 0.006% for horizon B and 0.020% for horizon C. The concentrations of Cr in the leachates of soil samples/mixtures of horizon A are 22-31 μg/L. The participation of clinoptilolitic zeolitic tuff at a rate of 25 wt% in the soil mixture of horizon C, reduces the concentration of Cr in the leachate from 107 μg/L to 83 μg/L namely, reduces the leaching (release) of Cr by 22.4%, while in the soil mixture of horizon B, reduces the concentration of Cr in the leachate from 55 μg/L to 41 μg/L namely, reduces the leaching (release) of Cr by 25.5%. Aristorle University of Thessaloniki 2022-01-26 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12666 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2021 gre Copyright (c) 2021 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12948 2024-04-24T05:54:24Z grelit:mast

"240418 2024 eng " dc Ορυκτολογική και γεωχημική μελέτη τέφρας από τον ΑΗΣ Μελίτης, για χρήση ως πρώτη ύλη στην παραγωγή τσιμέντου, με στόχο τη μείωση των εκπομπών CO2 = Mineralogical and geochemical study of fly ash from Meliti power plant, for its use as raw material in cement production, with the aim to reduce CO2 emissions. Πανώρα, Αικατερίνη Σταύρος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Ορυκτολογίας - Πετρολογίας - Κοιτασματολογίας. Στην παρούσα εργασία εξετάστηκε η ιπτάμενη τέφρα του ατμοηλεκτρικού σταθμού της ΔΕΗ στη Μελίτη Φλώρινας, και συγκεκριμένα πως αυτή μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως πρώτη ύλη στην παραγωγή τσιμέντου, με στόχο τη μείωση εκπομπών CO 2. Η μελέτη έγινε με την αρωγή της Ανώνυμης Εταιρείας Τσιμέντων ΤΙΤΑΝ, στο εργοστάσιο Θεσσαλονίκης. Το παγκόσμιο φαινόμενο της κλιματικής αλλαγής έχει επηρεάσει και τον κλάδο της βιομηχανίας, θέτοντας την ουδετερότητα άνθρακα ως κύριο στόχο κάθε επιχείρησης. Έτσι, οι βιομηχανίες τσιμέντου προσπαθούν να μειώσουν στο ελάχιστο δυνατό τις εκπομπές CO 2 που εκλύονται κατά την παραγωγική διαδικασία, με διάφορες τεχνικές. Η ενσωμάτωση εναλλακτικών υλικών στο μείγμα πρώτων υλών, όπως η ιπτάμενη τέφρα, είναι μια από αυτές. Για την καλύτερη κατανόηση του αντικειμένου της μελέτης, περιγράφεται η διαδικασία παραγωγής της ιπτάμενης τέφρας από την καύση του λιγνίτη και οι φυσικοχημικές ιδιότητές της. Έπειτα, αναλύεται η γραμμή παραγωγής του τσιμέντου, από την απόληψη των πρώτων υλών έως και το στάδιο δημιουργίας κλίνκερ. Επεξηγούνται οι διεργασίες που παρεμβάλλονται καθώς και τα ποιοτικά χαρακτηριστικά που θα πρέπει να έχει μια φαρίνα (μείγμα πρώτων υλών) και ένα κλίνκερ τσιμέντου. Για το πειραματικό μέρος της εργασίας, συλλέχθηκαν συνολικά 88 δείγματα τέφρας από το σωρό απόθεσης που βρίσκεται δίπλα στον ΑΗΣ Μελίτης. Προσδιορίστηκε η χημική σύσταση τους με μέθοδο XRF και 14 από αυτά επιλέχθηκαν για ανάλυση XRD, προκειμένου να προσδιοριστεί η ορυκτολογική τους σύσταση. Η τέφρα από τον ΑΗΣ Μελίτης παρομοιάζει τις τέφρες των υπόλοιπων ΑΗΣ δυτικής Μακεδονίας (περισσότερο των ΑΗΣ Καρδιάς και Αγίου Δημητρίου) καθώς είναι θειο-ασβεστιτική. Τα δείγματα παρουσιάζουν υψηλά ποσοστά CaO και SO 3 και κυρίαρχες ορυκτολογικές φάσεις είναι η γύψος και ο χαλαζίας. Σε επόμενο στάδιο, τα δείγματα τέφρας χωρίστηκαν σε τέσσερις ομάδες σύμφωνα με την περιεκτικότητά τους σε CaO και επιλέχθηκε ένα δείγμα από κάθε ομάδα. Τα 4 δείγματα χρησιμοποιήθηκαν σε τέσσερα διαφορετικά ποσοστά (2, 3, 4, και 5%) για την κατασκευή 16 δειγμάτων φαρίνας (με τις υπόλοιπες πρώτες ύλες να είναι ασβεστόλιθος, φλύσχης και οξείδια του σιδήρου). Βρέθηκε η χημική σύσταση των φαρινών σε κύρια στοιχεία καθώς και η ορυκτολογική τους σύσταση. Τόσο ο χημικός χαρακτήρας των φαρινών όσο και οι ιδιότητές τους (λεπτότητα, δείκτες κα.) είναι όμοιες με την εργοστασιακή φαρίνα του ΤΙΤΑΝ Θεσσαλονίκης. Έπειτα, οι 16 φαρίνες οδηγήθηκαν σε έψηση για την κατασκευή 16 δοκιμίων κλίνκερ. Εξετάστηκε η ορυκτολογική τους σύσταση και επιλέχθηκαν 5 δοκίμια που πληρούν καλύτερα τις προϋποθέσεις και τα εργοστασιακά πρότυπα του κλίνκερ, και προτείνονται για βιομηχανική δοκιμή. Τέλος, έγιναν οι θεωρητικοί υπολογισμοί άμεσων εκπομπών CO 2 για την ετήσια παραγωγή κλίνκερ χωρίς ιπτάμενη τέφρα και για την παραγωγή κλίνκερ με τέφρα καθενός από τα πέντε δείγματα που επιλέχθηκαν. Τα αποτελέσματα έδειξαν πως το εργοστάσιο ΤΙΤΑΝ Θεσσαλονίκης μπορεί να έχει κέρδος από την εξοικονόμηση άμεσων εκπομπών CO 2, από 270 έως 400 χιλιάδες ευρώ, ανά 100.000 τόνους παραγόμενου κλίνκερ. This study examines fly ash from Meliti’s power plant (Florina) and if it can be used as a raw material in cement production, in order to reduce CO 2 emissions. The study was completed with the help of Titan Cement Company SA, at the Thessaloniki factory. Climate change is a global phenomenon that has also affected the construction sector, setting carbon neutrality as the main goal of every industry. Thus, cement industries try to reduce to the minimum possible the CO2 emissions released during the production process, using various techniques. Incorporating alternative materials into the raw mix, such as fly ash, is one of them. For a better understanding of the subject of this study, the production process of fly ash from the combustion of lignite and its physicochemical properties are described. Then, the cement production line is analyzed, from the extraction of raw materials to the clinker formation stage. The processes involved are explained, as well as the quality characteristics that the raw mixture and the cement clinker should have. For the experimental part of the work, a total of 88 ash samples were collected from the disposal pile located next to Meliti’s power plant. Their chemical composition was determined by XRF method and 14 of them were selected for XRD analysis, in order to determine their mineralogical composition. The ash from the Meliti’s power plant resembles the ashes of the rest power plants in western Macedonia (mostly the Kardia and Agios Dimitrios power plants) as it is sulfur-calcareous. The samples show high percentages of CaO and SO 3 and the main mineralogical phases are gypsum and quartz. In a next step, the ash samples were divided into four groups according to their CaO content, and a sample from each group was prepared. The 4 samples were used in four different percentages (2, 3, 4, and 5%) to prepare 16 farinas (raw mixes) samples, with the remaining raw materials being limestone, fly ash, and iron oxides. The chemical composition of the farinas in main elements as well as their mineralogical composition was found. Both the chemical nature of the farinas and their properties (fineness, indicators, etc.) are similar to the factory farina of Titan Thessaloniki. The 16 farinas were then put into an incinerator to produce 16 clinker samples. Their mineralogical composition was examined and 5 samples that best meet the conditions and factory standards of clinker were selected. Those samples are suggested for industrial testing. Finally, the theoretical calculations of direct CO 2 emissions were made, for the annual clinker production without fly ash and for the clinker production with ash of each of the five selected samples. The results showed that the factory of Titan in Thessaloniki can save from 270 to 400 thousand euros per 100.000 tn clinker, from the reduction of direct CO2 emissions. Aristorle University of Thessaloniki 2024-04-18 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12948 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2023 gre Copyright (c) 2023 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11655 2018-11-16T08:32:10Z grelit:mast

"181105 2018 eng " dc Forecasting power output of photovoltaic systems using machine learning techniques. Πρόβλεψη παραγόμενης ενέργειας σε φωτοβολταϊκά συστήματα με τη χρήση τεχνικών μαχανικής μάθησης Xanthopoulou, Georgia Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Μαθηματικών. The subject of this master thesis is the development of machine learning techniques from meteorological data, in order to accurately predict the value of the power generated by a photovoltaic park. To achieve this goal, various techniques such as clustering and classification will be tested to detect current meteorological conditions and to derive through appropriate correlations the prediction of the generated energy at a specific time. Our development consists of the following steps: data pre-processing, application of advanced techniques, and finally evaluation to identify those parameters that affect the quality of the forecast. Accurate power output forecasting is a critical credibility factor for both conventional and renewable modern power systems. Renewable power systems, like photovoltaic (PV) systems, could be severely affected by alternating weather conditions, which have an important impact the forecast accuracy. In this thesis a comparative analysis between contemporary linear and non-linear methods for power output forecasting is provided. In particular, the Autoregressive Integrated Moving Average (ARIMA) model is used as a linear method and an Artificial Neural Network (ANN) as a non-linear one. Moreover, enhanced models that incorporate, apart from energy, meteorological variables as explanatory variables in both linear and non-linear models are presented. Preliminary results, through experimentation on real data from a photovoltaic park in Crete, Greece have shown that the proposed enhanced methods result in increased forecasting accuracy to the base models. Αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η ανάπτυξη τεχνικών μηχανικής μάθησης από μετεωρολογικά δεδομένα, με σκοπό την ακριβή πρόβλεψη της ενέργειας που παράγει ένα φωτοβολταϊκό πάρκο. Για την επίτευξη του στόχου αυτού στα πλαίσια αυτής της διπλωματικής εργασίας έχουν δοκιμαστεί διάφορες τεχνικές όπως αυτές της μηχανικής μάθησης, αλλά και τεχνικές μοντελοποίησης χρονοσειρών. Γίνεται ανίχνευση των τρεχουσών μετεωρολογικών συνθηκών και από αυτές να προκύψει, μέσω κατάλληλων συσχετίσεων, η πρόβλεψη της παραγόμενης ενέργειας σε συγκεκριμένο χρονικό ορίζοντα. Η ανάπτυξη περιλαμβάνει τη φάση της προ-επεξεργασίας των δεδομένων, της εφαρμογής των ανεπτυγμένων τεχνικών αλλά και της δοκιμαστικής σύγκρισης με σκοπό τον εντοπισμό των σημαντικών παραμέτρων που επηρεάζουν την ποιότητα της πρόβλεψης. Η ακριβής πρόβλεψη της εξερχόμενης ενέργειας είναι ένας κρίσιμος συντελεστής αξιοπιστίας τόσο για συμβατικά όσο και για ανανεώσιμα σύγχρονα συστήματα ενέργειας. Τα συστήματα ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, όπως τα φωτοβολταϊκά συστήματα, επηρεάζονται σοβαρά από τις εναλλασσόμενες καιρικές συνθήκες, και αυτό είναι ένα ζήτημα που επηρεάζει την ακρίβεια των προβλέψεων. Στην παρούσα διπλωματική εργασία παρέχεται μια συγκριτική ανάλυση μεταξύ σύγχρονων γραμμικών και μη γραμμικών μεθόδων για την πρόβλεψη της ενέργειας. Συγκεκριμένα, το αυτοπαλινδρομούμενο μοντέλο κινούμενου μέσου χρησιμοποιείται ως γραμμική μέθοδος και ένα τεχνητό νευρωνικό δίκτυο ως ένα μη γραμμικό. Επιπλέον, παρουσιάζονται βελτιωμένα μοντέλα που ενσωματώνουν, εκτός από την ενέργεια, τις μετεωρολογικές μεταβλητές ως ανεξάρτητες μεταβλητές τόσο στην περίπτωση των γραμμικών όσο και στην περίπτωση των μη γραμμικών μοντέλων. Τα προκαταρκτικά αποτελέσματα, μέσω πειραμάτων που διεξήχθησαν πάνω σε πραγματικά δεδομένα από ένα φωτοβολταϊκό πάρκο στην Κρήτη, δείχνουν αυξημένη ακρίβεια πρόβλεψης των βελτιωμένων μεθόδων σε σύγκριση με τα βασικά μοντέλα. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-05 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11655 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2017 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11382 2018-12-17T08:51:10Z grelit:mast

"181217 2018 eng " dc Ιζηματολογική και ορυκτολογική μελέτη της κατανομής των βαρέων ορυκτών στις άμμους του κόλπου της Ιερισσού Ολασόγλου, Ευθαλία Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Ο κόλπος της Ιερισσού επιβαρύνεται από την αρχαιότητα έκτος από τις παραδοσιακές δραστηριότητες του ανθρώπου, όπως γεωργία, κτηνοτροφία και αλιεία, και με μεταλλευτικές δραστηριότητες. Σκοπός της παρούσας διατριβής ειδίκευσης είναι ο εντοπισμός των θέσεων απόθεσης των βαρέων μεταλλικών ορυκτών στον κόλπο και η σύγκρισή τους με άλλες πρόσφατες έρευνες στην περιοχή καθώς και ο προσδιορισμός αυτών των ορυκτών και των συγκεντρώσεων τους. Για τον σκοπό αυτό πραγματοποιήθηκαν επισκέψεις στην περιοχή μελέτης καθώς και τέσσερεις δειγματοληψίες ιζημάτων μέσα στην θαλάσσια περιοχή του κόλπου της Ιερισσού. Στην συνέχεια τα ιζήματα που συλλέχτηκαν μεταφέρθηκαν στο εργαστήριο του Τομέα Φυσικής και Περιβαλλοντικής Γεωγραφίας ώστε να υποστούν τόσο ιζηματολογικές όσο και ορυκτολογικές επεξεργασίες. Εφαρμόστηκαν μηχανικές αναλύσεις με την μέθοδο των κοσκίνων καθώς και υπολογισμός των παραμέτρων μεγέθους κόκκων. Τα δείγματα πέρασαν, ακόμη, από μαγνητικό διαχωρισμό για να διαχωριστούν τα μαγνητικά από τα μη μαγνητικά ορυκτά. Τα κλάσματα του μαγνητικού διαχωριστή παρατηρήθηκαν σε στερεοσκόπιο και μεταλλογραφικό μικροσκόπιο όπου εντοπίστηκαν εκτός από τα μεταλλικά και τα μη μεταλλικά ορυκτά, εγκλείσματα-συσσωματώματα μεταλλικών ορυκτών μέσα σε μη μεταλλικά. Για την ορθότερη αναγνώριση των ορυκτών, τα δείγματα μελετήθηκαν στο ηλεκτρονικό μικροσκόπιο (SEM-EDS) του Τομέα Ορυκτολογίας-Πετρολογίας-Κοιτασματολογίας. Επιπρόσθετα εφαρμόστηκε στα δείγματα αυτά η μέθοδος καθίζησης ως μια μέθοδος προσομοίωσης του τρόπου καθίζησης των ιζημάτων στο ύπαιθρο και εν συνεχεία υπολογίστηκε το ειδικό τους βάρος. Από την παρατήρηση των δειγμάτων στο στερεοσκόπιο, στο μεταλλογραφικό μικροσκόπιο καθώς και στο ηλεκτρονικό μικροσκόπιο (SEM-EDS)  επιβεβαιώθηκε η ύπαρξη μεταλλικών ορυκτών, μη μεταλλικών ορυκτών καθώς και εγκλεισμάτων-συσσωματωμάτων μεταλλικών ορυκτών μέσα σε μη μεταλλικά, προσδιορίστηκε η σύστασή τους και το ποσοστό συμμετοχής τους στα δείγματα. Η μέθοδος καθίζησης στην συνέχεια επιβεβαίωσε την ύπαρξη των τριών προαναφερθέντων φάσεων και βοήθησε στον προσδιορισμό του ειδικού βάρους κάθε φάσης καθώς και των ποσοστών συμμετοχής της στο δείγμα. Από τις μεθόδους επεξεργασίας των δειγμάτων προέκυψε ότι τα ποσοστά των βαρέων μεταλλικών ορυκτών που έρχονται σε άμεση επαφή με το περιβάλλον είναι αρκετά μικρά, ενώ τα ποσοστά των μη μεταλλικών ορυκτών καθώς και αυτών που περιέχουν εγκλείσματα, που όμως δεν επιβαρύνουν τόσο έντονα το περιβάλλον, είναι μεγαλύτερα. Ιδιαίτερα μικρή περιεκτικότητα σε βαρέα ορυκτά εντοπίστηκε στην περιοχή της Ιερισσού. Τhe Gulf of Ierissos from antiquity until today has been burdened by human activities such as agriculture, animal husbandry and fishery and intense mining activity . The mining activity in the region today has resulted in the deposition of heavy metals within the Gulf. The purpose of this thesis is the sedimentological and mineralogical study of the area, the identification of heavy metal minerals as well as their concentration . For this purpose several visits in the study area took place, and samples from the sea area of the Gulf were extracted . The samples were transported to the Sedimentology laboratory of the Physical and Environmental Geography department, where sedimentological and mineralogical analysis took place. There, the method of sieves was used on the samples as also the magnetic separator to separate the metal from the non-metal ores. Then the samples were studied in a stereoscope, a metallographic microscope and for better recognition by electron microscope in the department of Mineralogy - Petrology – Economic Geology. Additionally applied to the samples and the sedimentation method to simulate how the sedimentation of minerals happens in natural conditions and in the end the specific weight of the minerals was calculated. These analyses confirmed the existence of metallic minerals, non - metallic minerals and the presence of inclusions within the non - metallic minerals and the sedimentation method helped to identify their specific weight and the percentage of participation in each sample. The analysis of the samples showed finally that the percentages of heavy metals minerals that are in contact with the environment is very small while the percentage of non-metallic minerals and those containing inclusions , but do not harm the environment, is larger. Particularly low in heavy metals minerals was found the area of Ierissos . Aristorle University of Thessaloniki 2018-12-17 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11382 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2014 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11941 2022-02-03T09:39:22Z grelit:mast

"220203 2022 eng " dc Μορφοτεκτονική ανάλυση με χρήση γεωγραφικών συστημάτων πληροφορίων (GIS) των νεοτεκτονικών και ενεργών ρηγμάτων της Βοιωτίας. Σμπόρας, Σωτήρης Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. he northern area of Parnitha Mountain is an eastern part of a broader, tectonically active, region (the Oropos – Erithres – Kaparelli fault zone) that lies between the active fault zone of Corinthian Gulf to the west and the South Evoikos gulf to the east. The active faults mainly dip to the north and have created the E – W trending valley of Asopos river which follows the active fault system. The main purpose of this dissertation, was to study the morphological effects of the neotectonic faults in the area which includes the northern foothills of Parnitha mountain and a part of the valley of Asopos river. In order to accomplish that, the active faults had to be mapped at 1:50,000 scale (and 1:25,000 locally). Five major faults were recognized striking WNW – ESE (Tanagra, Kallithea-Mavrovouni, Asopia-Asopos, Armakas and Avlonas faults) and one striking SW – NE (Dafni fault). There are also many minor faults that affect the course of Asopos river. In general, the tectonic regime is represented by subsequent tectonic horns that mainly consist of limestone and grabens that are filled with Neogene sediments. Afterwards, digital processing followed with the use of G.I.S. software dividing the area into 59 valleys according to major streams of Asopos valley. A Digital Elevation Model was produced so as to calculate a series of morphotectonic indices such as Asymmetry Factor, Hypsometric Integral, mountain-front sinuosity etc. that correlate active tectonics with morphology. The results suggest that most of the faults can be characterized as active and are responsible for several ground tilting and changes in the pattern of the drainage system. Although Tanagra fault is a major tectonic feature, it seems that there is not any recent significant movement present especially at its east end. Very strong effects in morphology have the Kallithea-Mavrovouni, Asopia-Asopos and Armakas faults, where streams either follow faults’ direction or being traversed by them. Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-03 11:39:22 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11941 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2005 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12590 2024-04-18T07:43:18Z grelit:mast

"210119 2021 eng " dc Intelligent Well Completions = Έξυπνη Ολοκλήρωση Πηγαδιών Tzimas, Stefanos Ioannis Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Διατμηματικού Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών “Έρευνα και Εκμετάλλευση Υδρογονανθράκων". Through the years the demand for energy sources has been increased. The conventional methods of producing oil and gas are no longer sufficient to meet up with the demand. The oil and gas industry has faced several economic, geographical and technical challenges largely due to decline in crude oil prices and market volatility and there has been an increased migration to unconventional methods for the last few decades. A common solution to minimizing this problem is to increase oil production and recovery factor from new and existing oil and gas fields using Intelligent Well Completions (IWC). This thesis analyzes Well Completions and Well Completion’s methods and focuses on the new methods of Completion, the Intelligent Well Completions. Κατά την διάρκεια των χρόνων οι ανάγκες για πηγές ενέργειας έχουν αυξηθεί. Οι συμβατικές μέθοδοι για παραγωγή πετρελαίου δεν είναι πλέον επαρκής για να καλύψουν αυτές τις ανάγκες. Οι πετρελαικές εταιρείες έχουν έρθει αντιμέτωπες με διάφορες οικονομικές, γεωγραφικές και τεχνικές προκλήσεις που αυξάνονται λόγω της απόκλισης της τιμής του πετρελαίου και της αστάθειας της αγοράς και έτσι έχει αυξηθεί η χρήση των μη συμβατικών μεθόδων τις τελευταίες δεκαετίες. Μία κοινή λύση για να μειωθεί αυτό το πρόβλημα είναι η αύξηση της παραγωγής και του δείκτη αποληψημότητας απο νέα και ήδη υπάρχοντα πετρελαικά πεδία χρησιμοποιώντας το Intelligent Well Completion (IWC). Σε αυτή την διπλωματική αναλύονται το Well Completion και οι μέθοδοι Well Completion και επικεντρόνεται στις νέες μεθόδους Completion, τα Intellingent Well Completion. Aristorle University of Thessaloniki 2020-09-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12590 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2020 gre Copyright (c) 2021 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12924 2024-04-24T05:54:24Z grelit:mast

"240418 2024 eng " dc Ορυκτολογική, χημική και μορφολογική μελέτη μαγνητικών σωματιδίων στα εδάφη της λεκάνης Σαριγκιόλ, Κοζάνη και η περιβαλλοντική τους σημασία = Mineralogical, chemical and morphological study of magnetic particles in the soils of Sarigiol basin, Kozani and their environmental significance. Χρυσακοπούλου, Χρυσούλα Βασίλειος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Ορυκτολογίας - Πετρολογίας - Κοιτασματολογίας. Η ανάπτυξη της βιομηχανία την τελευταία δεκαετία έχει επιφέρει μία ορατή ανακατανομή των μετάλλων στο περιβάλλον με κυριότερο αποδέκτη αυτής να είναι το έδαφος. Στην Ελλάδα, μία κατηγορία από τους εν δυνάμει ρυπαντές του περιβάλλοντος αποτελούν οι ατμοηλεκτρικοί σταθμοί καύσης λιγνίτη, με την περιοχή της Κοζάνης να φιλοξενεί το μεγαλύτερο Λιγνιτικό κέντρο της Ελλάδας (ΛΚΔΜ). Κύριος σκοπός της παρούσας μεταπτυχιακής διπλωματικής εργασίας αποτελεί η μορφολογική, ορυκτολογική και χημική ανάλυση του μαγνητικού κλάσματος στα εδάφη της λεκάνης Σαριγκιόλ στην περιοχή της Κοζάνης και εν συνεχεία το περιβαλλοντικό του αντίκτυπο. Από την δειγματοληψία προέκυψαν 47 δείγματα ιζήματος (0-10 cm βάθος) και 12 δείγματα εδάφους από τον αποσαθρωμένο μανδύα ακριβώς επάνω από το υπόβαθρο, από 59 διαφορετικές θέσεις στη λεκάνη Σαριγκιόλ. Από τον προσδιορισμό της ορυκτολογικής σύστασης του μαγνητικού κλάσματος προέκυψε ότι κυρίαρχο ορυκτό είναι ο μαγνητίτης και ακολουθούν ο σερπεντίνης, ο ασβεστίτης, τα αργιλικά ορυκτά, ο πυρόξενος, ο ολιβίνης και τέλος ο χαλαζίας. Τα χημικά στοιχεία που επικρατούν στα μαγνητικά σωματίδια των εξεταζόμενων δειγμάτων είναι ο Fe και ακολουθούν τα Si, Ca, Mg, Al, Cr κ.ά. Το μαγνητικό κλάσμα δείχνει μία τάση συσσώρευσης στα δείγματα εδάφους του αποσαθρωμένου μανδύα. Η μέση τιμή του μαγνητικού κλάσματος της περιοχής όπως προέκυψε από την απομόνωσή του στα 12 δείγματα εδάφους είναι 3,36% κ.β., ενώ για τα 47 δείγματα ιζήματος υπολογίστηκε 0,67% κ.β. Οι υψηλότερες τιμές μαγνητικού κλάσματος στη λεκάνη Σαριγκιόλ εμφανίζονται στα ΒΑ και ΝΔ αυτής για τα δείγματα εδάφους και ΒΑ, ΒΔ και Ν για τα δείγματα ιζημάτων. Κύρια πηγή για τα μαγνητικά σωματίδια στα δείγματα εδάφους αποτελούν τα οφιολιθικά συμπλέγματα της περιοχής, ενώ για τα δείγματα ιζήματος η πηγή είναι τόσο τα οφιολιθικά συμπλέγματα, όσο και η διασπορά της ιπτάμενης τέφρας από την δραστηριότητα των ατμοηλεκτρικών σταθμών της περιοχής (ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου και ΑΗΣ Καρδιάς). Ο διαχωρισμός των λιθογενών μαγνητικών σωματιδίων (Λ.Μ.Σ) από τα ανθρωπογενή μαγνητικά σωματίδια (Α.Μ.Σ) έγκειται στην μορφολογία του καθενός, με τα Λ.Μ.Σ να έχουν κυρίως τη μορφή οκταέδρων και τα Α.Μ.Σ τη μορφή σφαιριδίων, τυπική μορφή σωματιδίων που προέρχονται από την ιπτάμενη τέφρα από την καύση λιγνίτη στους Α.Η.Σ. Ο λόγος των Α.Μ.Σ/Λ.Μ.Σ στα υπό εξέταση δείγματα έχει μέση τιμή 0,08 με τις υψηλότερες τιμές να παρατηρούνται στο ΒΑ-Α τμήμα της περιοχής μελέτης (πλησίον του Α.Η.Σ Αγίου Δημητρίου) και τοπικά στο Δ, Β (ΝΑ του Α.Η.Σ Καρδιάς) μέρος αυτής. Οι υψηλοί λόγοι Α.Μ.Σ/Λ.Μ.Σ στα ΒΔ του Α.Η.Σ Αγίου Δημητρίου αποδίδονται στη διασπορά τέφρας από τους προσωρινούς χώρους απόθεσης (Α9 και μεταφόρτωσης) και από τον ταινιόδρομο μεταφοράς της τέφρας μέχρι το ορυχείου του Νοτίου Πεδίου που διασχίζει όλη την βόρεια πλευρά της λεκάνης Σαριγκιόλ. Στο ΒΑ-Α άκρο της περιοχής μελέτης ο υψηλός λόγος Α.Μ.Σ/Λ.Μ.Σ αποδίδεται επίσης στη διασπορά της ιπτάμενης τέφρας που παράγεται στον Α.Η.Σ Αγίου Δημητρίου. Τέλος, στο Β τμήμα της περιοχής μελέτης η υψηλή αναλογία Α.Μ.Σ/Λ.Μ.Σ οφείλεται στη δραστηριότητα του Α.Η.Σ Καρδιάς, ενώ στο Δ αν και η αναλογία Α.Μ.Σ/Λ.Μ.Σ είναι υψηλή, τα οφιολιθικά συμπλέγματα που εντοπίζονται στην περιοχή αποτελούν την κύρια πηγή των μαγνητικών σωματιδίων. Over the last decade, the industrial development has brought about a visible redistribution of metals in the environment with the main recipient being the soil. In Greece, a category of potential environmental pollutants are steam generated electric power stations, with Kozani region hosting the largest lignite center in Greece (WMLC). The main purpose of this master's thesis is the morphological, mineralogical and chemical analysis of the magnetic fraction in the soils of Sarigiol basin in the region of Kozani and its environmental impact. The sampling consists of 47 sediment samples (10 cm depth) and 12 soil samples from the weathering mantle above the bedrock (surface), from 59 different locations in Sarigiol basin. From the determination of the mineralogical composition of the magnetic fraction, it emerged that the predominant mineral is magnetite, followed by lizardite, calcite, clay minerals, pyroxene, olivine and quartz. The elements that prevail in the magnetic particles of the samples are Fe, followed by Si, Ca, Mg, Al, Cr etc. The magnetic fraction shows a tendency to accumulate in soil samples. The average value of the magnetic fraction of the soils of the area, as it resulted from its isolation from the samples is 3.36 wt.% for the soil samples and 0.67 wt.% for the sediment samples with the highest values appearing NE and SW of the study area for the soil samples NW, NE and S of the study area for the sediment samples. Τhe main source for the magnetic particles in the soil samples are the ophiolite complexes of the area, while for the samples the source is both the ophiolite complexes and the fly ash dispersion from the steam power stations of the area, Agios Dimitrios and Kardia. The grading of lithogenic magnetic particles (LMP) from anthropogenic magnetic particles (AMP) lies in the morphology of each, with the LMP having mainly the form of octahedrons and the AMP the form of spheres, a typical form of particles derived from fly ash from steam generated electric power stations. The ratio of AMP/LMS in the studied samples has an average value of 0.08 with the highest values corresponding to the NE part of the study area (near Agios Dimitrios power station) and locally in the W, N (SE of Kardia power station) part of it. NW of Agios Dimitrios power station, the high proportions of the ratio ΑMP/LMP are due to the fly ash dispersion from the temporary ash deposition sites aαnd the ash transport conveyor belt to the South Field mine that crosses the entire northern side of Sarigiol basin. At the NE and E end of the study area, the high ratio of AMP/LMP is probably due to the fly ash dispersion from Agios Dimitrios power station. Finally, in the N part of the study area, the high ratio of AMP/LMP is due to the activity of Kardia power station while in the W, although the ratio AMS/LMS is high, the ophiolite complexes located in the area constitute the main source of magnetic particles. Aristorle University of Thessaloniki 2024-04-18 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12924 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2023 gre Copyright (c) 2023 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11493 2018-11-16T08:32:10Z grelit:mast

"181105 2018 eng " dc Σχεδιασμός ολοκληρωμένων συστημάτων διεργασιών δέσμευσης διοξειδίου του άνθρακα (CO2) από μονάδες ηλεκτροπαραγωγής και εισπίεσης σε ταμιευτήρα πετρελαίου Δόντης, Γεώργιος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Η εκπομπή αερίων του θερμοκηπίου από την παραγωγή ενέργειας αποτελεί στις   μέρες     μας     μείζον     θέμα     επιστημονικής     συζήτησης     αλλά     και     έρευνας.     Το     αέριο     το     οποίο εκλύεται    σε    τεράστιες    ποσότητες    και    αποτελεί    την    κύρια    αιτία    της    κλιματικής    αλλαγής    είναι    το     διοξείδιο     του     άνθρακα     (CO 2 )     το     οποίο     είναι     το     κύριο     προϊόν     της     καύσης     των     ορυκτών    καυσίμων.     Τις     τελευταίες     δεκαετίες     γίνεται     μια     προσπάθεια     δέσμευσης,     μεταφοράς     και    γεωλογικής     αποθήκευσης     του     διοξειδίου     του     άνθρακα     με     σκοπό     τον     μετριασμό     των    ποσοτήτων    που    εκπέμπονται    στην    ατμόσφαιρα. Το     πρώτο     τμήμα     της     παρούσας     μεταπτυχιακής     διπλωματικής     εργασίας     εστιάζεται     κυρίως     στην     προσομοίωση     μονάδας     παραγωγής     ηλεκτρικής     ενέργειας     με     καύση     φυσικού    αερίου     στην     οποία     το     παραγόμενο     διοξείδιο     του     άνθρακα     δεσμεύεται     με     κύκλους ενανθράκωσης-ασβεστοποίησης    καθώς    και    με    τη    χρήση    αμινών.        Επιπλέον,        στη    μέθοδο    με    κύκλους     ενανθράκωσης-ασβεστοποίησης     μελετήθηκε     η     επίδραση     της     θερμοκρασίας     του  αντιδραστήρα    ενανθράκωσης    (600 o C    ,620 o C    και    650 o C)    ως    προς    την    παραγόμενη    ποσότητα    CO 2 /MWh,     το     ποσοστό     δέσμευσης     του     CO 2 ,     τη     καθαρότητα     του     CO 2      και     τη     παραγόμενη    ενέργεια     της     μονάδας     MWh/Kg     CH 4 .     Οι     ίδιοι     παράγοντες     μελετήθηκαν     και     στην     μέθοδο    δέσμευσης     με     χρήση     αμινών     για     διαφορετικούς     λόγους     επαναρροής     του     αναβραστήρα    στον    απογυμνωτή    (0,7    και    3).    Από    την    σύγκριση    μεταξύ    των    δύο    μεθόδων,    προέκυψε    ότι    η    δέσμευση     με     κύκλους     ενανθράκωσης-ασβεστοποίησης          υπερτερεί     αυτής     των     αμινών     σε    όλα    τα    κριτήρια    αξιολόγησης.  Το     δεύτερο     τμήμα     αφορά     τη     βιβλιογραφική     ανασκόπηση     για     τους     τρόπους    μεταφοράς    του    διοξειδίου    του    άνθρακα.    Αναλύονται    οι    τεχνολογίες    μεταφοράς    του    CO 2 ,    τα    ποιοτικά    κριτήρια-καθαρότητα    του    CO 2 ,    οι    κίνδυνοι    μεταφοράς    καθώς    και    το    κόστος.  Στο    τρίτο    τμήμα,    αναλύονται    οι    επιλογές    που    υπάρχουν    για    γεωλογική    αποθήκευση   του     CO 2      και     επιλέγεται     για     επιπλέον     μελέτη     η     μέθοδος     της     επαυξημένης     απόληψης    πετρελαίου     (EOR).     Με     στόχο     τον     υπολογισμό     της     ελάχιστης     πίεσης     αναμιξιμότητας    (minimum     miscibility     pressure)     του     CO 2      (100%     καθαρότητας)     με     το     ρευστό     ενός    πετρελαϊκού     ταμιευτήρα,     πραγματοποιείται     αρχικά     προσομοίωση     της     ογκομετρικής    συμπεριφοράς          και     ισορροπίας     φάσεων     του     πετρελαϊκού     ρευστού     με     χρήση     κατάλληλης    καταστατικής     εξίσωσης.     Για     την     προσομοίωση     της     ογκομετρικής     συμπεριφοράς     και     της    συμπεριφοράς    φάσεων    του    πετρελαϊκού    ρευστού,    πραγματοποιήθηκε    χαρακτηρισμός    των    3συστατικών    του    πετρελαϊκού    μίγματος    (καθορισμός    κρίσιμων    ιδιοτήτων    ψευδοσυστατικού),          διερεύνηση     της     επίδρασης     των     δυαδικών     συντελεστών    αλληλεπίδρασης     του     μίγματος,     χρήση     συντελεστή     διόρθωσης     γραμμομοριακού     όγκου    ...           Nowadays,    the    emission    of    greenhouse    gases    from    power    stations    is    a    major    topic    of    scientific    debate    and    research.    The    gas    which    is    emitted    in    large    quantities    and    is    the    main    reason     for     the     climate     change     is     carbon     dioxide     (CO2),     which     is     the     main     product     of    combustion    of    fossil    fuels.    In    recent    decades    an    effort    has    been    made    to    capture,    transport    and    geologically    store    the    carbon    dioxide    in    order    to    mitigate    the    quantities    emitted    into    the    atmosphere.    The    first    part    of    this    postgraduate    diploma    thesis    focuses    mainly    on    the    simulation    of    Calcium    Looping    capture    method    as    well    as    the    Amine    based    capture    method    applied    to     gas-fired     power     plants.     In     addition,     a     sensitivity     analysis     was     performed     to     assess     the        influence    of    the    carbonator    temperature    (600    °    C,    620    °    C    and    650    °    C)        on    the    amount    of    CO2     /     MWh     produced,     the     CO2     capture     rate,     the     CO2     purity     and     the     energy     produced     in    MWh    /    Kg    CH4.    The    same    factors    were    also    studied    in    the    amine    based    method    for    different    refluxing    ratios    of    the    reboiler    in    the    stripper    (0.7    and    3).    The    comparison    between    the    two    methods    concluded    that    capture    with    Calcium    Looping    is    superior    in    all    factors.    The     second     section     refers     to     a     bibliographic     review     of     carbon     dioxide     transport.     It    analyzes    CO2    transport    methods,    quality    criteria    -    CO2    purity,    transport    risks    as    well    as    costs.    In    the    third    section,    the    options    for    geological    storage    of    CO2    are    analyzed    and    the    enhanced    oil    recovery    (EOR)    method    is    selected    for    further    study.    In    order    to    compute    the    minimum    miscibility    pressure    of    the    pure    CO2,    a    simulation    of    the    volumetric    behavior    and    phase    equilibrium    of    the    oil    fluid    is    performed.    The    simulation    included    the    characterization     of     the     components     of     the     petroleum     mixture     (determination     of     critical     properties     of     the    pseudo-constituent)     the     investigation     of     the     effect     of     the     binary     interaction     coefficients     of    the     mixture,     the     use     of     volume     shift     factors     and     the     use     of     correlations     for     the     better    viscosity     assessment ... Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-05 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11493 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2017 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11201 2018-11-16T08:31:56Z grelit:mast

"161231 2016 eng " dc Συσχέτιση μεταξύ τάσεων Coulomb από πρόσφατους ισχυρούς σεισμούς του ελληνικού χώρου και διέγερση σεισμικότητας Ματσαρίδου, Χαρίκλεια Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Σκοπός της διατριβής είναι η συσχέτιση της μεταβολής των τάσεων Coulomb η οποία οφείλεται στη σεισμική ολίσθηση των ισχυρών σεισμών που έγιναν στον ελληνικό χώρο από το 2001 έως και τον Απρίλιο του 2015, με τη διέγερση σεισμικότητας. Στη διατριβή εξετάζονται η διέγερση και η χωρική κατανομή της σεισμικότητας πριν και μετά τους ισχυρούς σεισμούς στο γύρω τους χώρο.      Αρχικά, περιγράφονται τα κύρια σεισμοτεκτονικά χαρακτηριστικά του ελληνικού χώρου και αναφέρονται προηγούμενα ερευνητικά αποτελέσματα για τις υπό μελέτη σεισμικές ακολουθίες. Επίσης, αναφέρονται συσχετίσεις των μεταβολών των τάσεων Coulomb με το ρυθμό σεισμικότητας από διεθνείς μελέτες και παραθέτονται προηγούμενες έρευνες σεισμικών ακολουθιών στον ελλαδικό χώρο. Αναλύεται το θεωρητικό υπόβαθρο που υιοθετήθηκε και εφαρμόστηκε για τον υπολογισμό της μεταβολής των τάσεων Coulomb. Αναπτύσσονται οι φυσικές παράμετροι και οι μαθηματικές σχέσεις που λήφθηκαν υπόψη καθώς και τα σεισμολογικά δεδομένα που χρησιμοποιήθηκαν. Στη συνέχεια, περιγράφονται αναλυτικά τα αποτελέσματα των υπολογισμών των μεταβολών των τάσεων Coulomb μετά από κάθε ισχυρό σεισμό. Παρουσιάζεται η χωρική κατανομή των επικέντρων των μετασεισμών και η μεταβολή των τάσεων τους στις εστίες αυτών των μετασεισμών. Γίνεται συσχέτιση αυτών των μεταβολών των τάσεων των μετασεισμών με τις μεταβολές του ρυθμού σεισμικότητας των περιοχών γύρω από τις οποίες έγιναν οι ισχυροί σεισμοί. Τέλος, συνοψίζονται τα συμπεράσματα που εξήχθησαν έπειτα από τις παραπάνω διαδικασίες και ερμηνεύεται ο ρυθμός σεισμικότητας για κάθε ισχυρό σεισμό σε συνδυασμό με τις μεταβολές των τάσεων Coulomb, όπου είναι δυνατόν. Από τη μελέτη παρατηρήθηκε ισχυρή συσχέτιση μεταξύ των αυξημένων μεταβολών των τάσεων και της έντονης σεισμικότητας. Aristorle University of Thessaloniki 2017-12-08 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11201 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2016 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11853 2022-02-02T09:02:09Z grelit:mast

"220202 2022 eng " dc Διεύρυνση των μηχανισμών λειτουργίας της λίμνης Κάρλας. Καραναστάσης, Πέτρος Α. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Η παρούσα διατριβή ειδίκευσης εκπονήθηκε στα πλαίσια του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών του τμήματος Γεωλογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης στον κλάδο ειδίκευσης «Εφαρμοσμένη και Περιβαλλοντική Γεωλογία». Το θέμα της δόθηκε από τον Καθηγητή του Α.Π.Θ. κ. Γ. Δημόπουλο, ο οποίος ήταν και ο κύριος επιβλέπων αυτής. Τα άλλα δύο μέλη της τριμελούς επιτροπής, ήταν ο Καθηγητής κ. Γ. Σούλιος και ο Λέκτορας Κ. Βουδούρης Η ανάθεση της έγινε από το τμήμα Γεωλογίας. Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-02 11:02:09 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11853 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2004 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12319 2021-11-03T10:37:56Z grelit:mast

"181231 2018 eng " dc Μέθοδοι συσταδοποίησης για τον εντοπισμό κοινοτήτων σε πολύπλοκα δίκτυα = Clustering methods for community detection in complex networks Κατάνος, Λουκάς Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Μαθηματικό. Διατμηματικό Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών "Πολύπλοκα Συστήματα και Δίκτυα" Τα δίκτυα χρησιμοποιούνται ευρέως για να περιγράφουν πολύπλοκες σχέσεις μεταξύ οντοτήτων και η δομή κοινοτήτων είναι ένα σημαντικό χαρακτηριστικό που εμφανίζεται κυρίωςστην μελέτη των πραγματικών δικτύων. Ο σκοπός της εργασίας είναι η ανάπτυξη μεθοδολογίας για την ανίχνευση κοινοτήτων σε πολύπλοκα δίκτυα με την μέθοδο συσταδοποίησης k-Μeans. Ο αλγόριθμος k-Μeans βασίζεται σε αποστάσεις σημείων ορισμένων σε ένα μετρικό χώρο, όπου αρχικά επιλέγονται τυχαία k από αυτά ως τα κέντρα των συστάδων. Συνεπώς, δημιουργείται το πρόβλημα του εντοπισμού των αρχικών κέντρων (initial seeds) αλλά και της επιλογής του αριθμού αυτών, ώστε η λύση του αλγορίθμου να είναι η βέλτιστη. Στην παρούσα εργασία απαντώνται τα συγκεκριμένα προβλήματα και προτείνεται ένας τροποποιημένος αλγόριθμος K-Means ο οποίος μετατρέπει αρχικά το δίκτυο σε μετρικό χώρο και στην συνέχεια για την επιλογή των k αρχικών κέντρων κάνει την παραδοχή ότι τα αρχικά κέντρα θα πρέπει να είναι σημαντικοί κόμβοι του δικτύου οι οποίοι θα απέχουν όσο το δυνατόν περισσότερο μεταξύ τους. Ως εκ τούτου, οι κόμβοι ταξινομούνται ως προς δύο μεταβλητές, την Pagerank κεντρικότητα και την απόσταση από τους άλλους κόμβους με μεγαλύτερη Pagerank. Συνεπώς, η Pagerank ενισχύεται από την από την απόσταση καθότι οι τιμές της ενδέχεται να μην έχουν μεγάλη διακύμανση. Από την ταξινόμηση των κόμβων προκύπτει ένα δισδιάστατο διάγραμμα απόφασης από το οποίο επιλέγεται ο αριθμός k των συστάδων αλλά και τα αρχικά κέντρα που θα χρησιμοποιήσει ο αλγόριθμος για τη συσταδοποίηση. Αφού, επιλεγούν τα κέντρα, ο αλγόριθμος εξάγει τις κοινότητες του δικτύου οι οποίες αξιολογούνται ποσοτικά από τον δείκτη Silhouette. Για την αξιολόγηση του αλγορίθμου πραγματοποιήθηκε σύγκριση αυτού με έναν κλασικό αλγόριθμο εύρεσης κοινοτήτων σε έξι τεχνητά δίκτυα που η δομή κοινοτήτων ήταν γνωστή εκ των προτέρων και σε ένα πραγματικό δίκτυο. Τέλος, ο προτεινόμενος αλγόριθμος εφαρμόστηκε σε ένα πραγματικό δίκτυο που δημιουργήθηκε από αναφορές μεταξύ λογαριασμών στο Twitter και εντοπίστηκε σε ποια κοινότητα ανήκουν οι πιο σημαντικοί κόμβοι του. Community detection is a very important problem in social network analysis. Classical clustering approach, K-means, has been shown to be very efficient to detect communities in networks. However, K-means is quite sensitive to the initial centroids or seeds, especially when it is used to detect communities. Additionally, in K-means, the number of communities should be specified in advance. Till now, it is still an open problem on how to select initial seeds and how to determine the number of communities. To address this problem in this study, a modification of the classical K-Means algorithm is proposed, which selects the top-K nodes with the highest rank centrality as the initial seeds, and updates these seeds by using an iterative technique like K-means. First, based on the fact that good initial seeds usually have high importance and are dispersedly located in a network, a modified PageRank centrality is proposed to evaluate the importance of each node, and drew a decision graph to depict the importance and the dispersion of nodes. Then, the initial seeds and the number of communities are selected from the decision graph actively and intuitively as the ‘start’ parameter of K-means. The proposed algorithm is compared with a classical algorithm for community detection on artificial networks whose community structure is already known, as well as a real network. Then, the outputs are evaluated by the Silhouette index and the relevant diagram. Finally, the K-Means algorithm is applied in a real Twitter network formed by references among Twitter accounts-ids, detecting the important nodes as well as the community that they belong to. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-16 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12319 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2018 gre Copyright (c) 2019 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12456 2024-04-18T07:43:18Z grelit:mast

"200923 2020 eng " dc The Cervidae (Artiodactyla, Mammalia) from the Lower Pleistocene fossil site of Tsiotra Vryssi (Mygdonia Basin) = Τα ελαφοειδή της Κατω-Πλειστοκαινικής απολιθωματοφόρου θέσης Τσιότρα Βρύση (Λεκάνη Μυγδονίας). Kokotini, Marianna Chr. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Διαπανεπιστημιακό Πόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών στη Παλαιοντολογία-Γεωβιολογία (Aristotle University of Thessaloniki. Interinstitutional Program of Postgraduate Studies in Paleontology- Geobiology). The family Cervidae is generally regarded as one of the most abundant group of herbivores, including a considerable number of both extant and extinct species. The systematics of fossil deer has been particularly debatable through the years, due to the lack of complete fossil collections along with substantial taxonomic disagreements within the research community. In deer systematics, the morphology of antlers and dentition are considered as the most determining characters. This work deals with the systematics of the cervids from the Lower Pleistocene fossiliferous site of Tsiotra Vryssi (TSR). TSR is located in Mygdonia Basin (Macedonia, Northern Greece) and after a series of systematic excavations, it has provided a plethora of fossil specimen, including several ones belonging to two deer species: a small-sized and a large-sized one. The faunal assemblage of the fossiliferous site of TSR is dated at 1.8-1.2 Ma. The small-sized cervid is regarded as a new species of the genus Cervus, mainly due to its particularly distinct antler morphology, as compared to known Plio-Pleistocene European cervids of similar size. The large-sized cervid is attributed to Praemegaceros sp. Certain ecomorphological observations, concerning the habitat of the mentioned cervids, are pointed-out. Finally, certain Greek Villafranchian cervid faunal assemblages are also discussed, and compared to the one of Tsiotra Vryssi. Η οικογένεια των ελαφοειδών (Cervidae) θεωρείται ως μία από τις πιο ετερογενείς ομάδες φυτοφάγων θηλαστικών, καθώς περιλαμβάνει ένα υψηλό αριθμό, τόσο σύγχρονων όσο και απολιθωμένων μορφών. Το ζήτημα της συστηματικής των ελαφοειδών παραμένει ανοικτό, κυρίως λόγω της απουσίας επαρκούς απολιθωμένου υλικού, καθώς και της ύπαρξης ισχυρών διχογνωμιών ανάμεσα στην ερευνητική κοινότητα. Ως σημαντικότεροι χαρακτήρες στη συστηματική των Cervidae, κρίνονται οι μορφολογίες των κεράτων και των δοντιών. Η παρούσα εργασία πραγματεύεται τη συστηματική των ελαφοειδών της Κατω-Πλειστοκαινικής απολιθωματοφόρου θέσης Τσιότρα Βρύση. Η θέση βρίσκεται στη Λεκάνη της Μυγδονίας (Μακεδονία) και ύστερα από μια σειρά συστηματικών ανασκαφών, απέδωσε σημαντικό αριθμό απολιθωμένου υλικού, συμπεριλαμβανομένων αυτών ενός μικρόσωμου και ενός μεγαλόσωμου ελαφοειδούς. Η πανιδική συνάθροιση της θέσης χρονολογείται περί τα 1.8-1.2 εκ. έτη πριν. Ο μικρού μεγέθους αντιπρόσωπος της οικογένειας αποδίδεται σε νέο είδος του γένους Cervus, κυρίως λόγω της αρκετά διαφοροποιημένης μορφολογίας των κεράτων, σε σύγκριση με τα ως τώρα γνωστά παρομοίου μεγέθους Πλειο-Πλειστοκαινικά ελαφοειδή της Ευρώπης. Το μεγάλου μεγέθους ελαφοειδές αποδίδεται στο γένος Praemegaceros. Αναφέρονται ακόμη συγκεκριμένες οικομορφολογικές παρατηρήσεις που αφορούν τα ενδιαιτήματα των προαναφερθέντων ελαφοειδών. Τέλος, αναλύονται και συγκρίνονται επιλεγμένες συναθροίσεις ελαφοειδών Βιλλαφράγκιας ηλικίας του Ελλαδικού χώρου, με αυτή της Τσιότρα Βρύσης. Aristorle University of Thessaloniki 2020-09-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12456 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2020 gre Copyright (c) 2020 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12760 2024-04-18T08:52:48Z grelit:mast

"220126 2022 eng " dc Αξιολόγηση των τεχνικογεωλογικών παραμέτρων εκδήλωσης εδαφικής ροής στην περιοχή Περιβόλι Γρεβενών και διερεύνηση του μηχανισμού της = Evaluation of the geotechnical parameters of a mudflow and the investigation of its mechanism in the area Perivoli, Grevena area. Σωτηρίου, Πηνελόπη Σωτήριος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Γεωλογίας. Το αντικείμενο της παρούσας μεταπτυχιακής διπλωματικής εργασίας έχει σκοπό την αποτύπωση και κατανόηση των ροών με επίκεντρο τις λασπορροές. Ειδικότερα ασχολείται με ένα φαινόμενο λασπορροής που εκδηλώθηκε στο Περιβόλι Γρεβενών στις 13/1/2019. Σκοπός είναι η κατανόηση του φαινομένου, η εύρεση των παραγόντων και παραμέτρων που συντέλεσαν στην εκδήλωση της λασπορροής, η παραμετροποίηση των παραγόντων καθώς και η καλύτερη παρακολούθηση της και αποτύπωση της με ψηφιακά μέσα. Πιο συγκεκριμένα για την επίτευξη των στόχων της διπλωματικής, η εργασία χωρίστηκε ουσιαστικά σε τέσσερα (4) μέρη. Στο πρώτο μέρος αναλύεται εκτενώς μέσα από βιβλιογραφική ανασκόπηση η έννοια της λασπορροής ως φαινόμενο, περιγράφοντας τις παραμέτρους αλλά και τους παράγοντες που παίζουν ρόλο στην εκδήλωση του φαινομένου, τα μέτρα προστασίας και τα αναλυτικά μοντέλα που αφορούν την ανάλυση των λασπορροών. Το δεύτερο μέρος της έρευνας σχετίζεται αποκλειστικά με τα αίτια και τον τρόπο εκδήλωσης μιας πραγματικής περίπτωσης λασπορροής στο Περιβόλι Γρεβενών. Η έρευνα επικεντρώνεται α) στη προσωπική χαρτογράφηση και αποτύπωση της ροής από το σημείο αφετηρίας μέχρι και τα σημεία απόθεσης, μέσα από τις άξονες μεταφοράς β) στις συνθήκες που επικρατούσαν εκείνες τις μέρες και οδήγησαν στο έναυσμα της λασπορροής γ) στις παρατηρήσεις και μαρτυρίες των κατοίκων που βίωσαν το φαινόμενο τη μέρα εκδήλωσής του. Το τρίτο μέρος της έρευνας αναφέρεται στις εργαστηριακές αναλύσεις που πραγματοποιήθηκαν στα δείγματα που λήφθηκαν από την περιοχή. Οι αναλύσεις αυτές βοήθησαν στην κατάταξη του εδαφικού υλικού τόσο προς τη παραμετροποίησή του με την εκτίμηση της αντοχής του, ενώ συντέλεσαν στο να αξιολογηθεί η προέλευση και η φύση του υλικού. Τέλος το τέταρτο μέρος ασχολείται με την ψηφιακή αποτύπωσης της λασπορροής με σάρωση της περιοχής με χρήση του LiDAR, καθώς και με την ανάλυση και τη δημιουργία ενός χάρτη επιδεκτικότητας της περιοχής έρευνας με τη βοήθεια του προγράμματος Flow -R (University of Lausanne) , χρησιμοποιώντας παραμέτρους που αξιολογήθηκαν σε άλλα μέρη. The current master thesis was conducted for the engineering geological interpretation, surveying and analysis of flows, particularly mudflows. Main focus of it was a mudflow phenomenon that occurred in Perivoli, Grevena, on the 13th of January of 2019. The aim of this study was initially to determine the nature of the mudflow and afterwards to identify and quantify the factors and the parameters that related to its occurrence, with the implementation of high-end remote sensing technologies. In order for these goals to be achieved, this study was segmented in four (4) main sections. In the first section, the main characteristic of mudflows was presented in a broader context, based mainly on a detailed literature review. In particular, the parameters and the factors that control their occurrence were specified and the methodology regarding the modeling of mudflow was established. Lastly, the most common mitigation measures for similar flow events were analyzed. In the second section of this study, the main triggering fators and manifestations of the case study Perivoli’s mudflow were presented. The three (3) main axes of data collection in the current study was: a) the field surveys that were performed from the source areas to the deposition areas through the spreading axes, b) the conditions in the area of interest which triggering the mudflow and c) the testimonies of the residents who witnessed the events. In the third section, the methodology and the results of the laboratory tests of the soil samples that were collected from the area were discussed. These analyses led to the classification of the soil material in terms of; particle size distribution, characteristics and strength. Also, they led to the identification of the material's origin, type and its parameterization. Lastly, the fourth section includes the detailed presentation of the methodology that was followed regarding the mudflow monitoring with the usage of a LiDAR scanner. Final result of this aforementioned analysis was the creation of a susceptibility map of the area via Flow -R (University of Lausanne) software, using parameters that have evaluate in other places. Aristorle University of Thessaloniki 2022-01-26 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12760 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2021 gre Copyright (c) 2022 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/13115 2025-03-19T09:30:16Z grelit:mast

"241022 2024 eng " dc Comparing probabilistic seismic hazard maps with ShakeMap footprints and strong motion records in Greece = Σύγκριση πιθανολογικών χαρτών σεισμικής επικινδυνότητας, χαρτών ShakeMap και καταγραφών ισχυρής σεισμικής κίνησης στην Ελλάδα. Anterriotis - Kalpakidis, Nikolaos Miltiadis Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Γεωφυσικής. Probabilistic Seismic Hazard Assessment (PSHA) maps provide estimates of the likelihood and intensity of ground shaking, usually expressed in terms of Peak Ground Acceleration (PGA) or Spectral Acceleration (Sa) at different periods, due to potential earthquakes, over a specific time. These maps are a vital tool for assessing earthquake engineering requirements. This study evaluates the performance of four PSHA maps for Greece —ESHM20, ESHM13, GSHAP, and the national seismic hazard map of Greece (EAK2000)— all designed for a 10% probability of exceedance in 50 years. These maps are compared against observational data from ShakeMap footprints, strongmotion records, and historical macroseismic intensities to assess their reliability. We analyzed intensity measures (IMs) such as Peak Ground Acceleration (PGA) and spectral accelerations at 0.3s, 1.0s, and 3.0s, derived from ShakeMaps spanning January 1973 to January 2023. Sites where observed IMs exceeded those predicted by the PSHA maps were identified, and fractional exceedance areas were calculated to compare these exceedances with the 10% probability target. EAK2000 showed the closest fit to this target, with all maps displaying reasonable alignment overall. In addition to general site comparisons, specific regions of interest, including urban areas in Greece, were analyzed and compared with results from Ground Motion Prediction Equations (GMPEs). Strong-motion data was further examined to determine how many seismic stations were expected to exceed the predicted thresholds and compared these results to observed station exceedances. Additionally, historical macroseismic data was used to estimate PGA through ground-motion intensity conversion equations (GMICEs), allowing for the identification of regions with higher-than-expected seismic activity. Our findings highlight areas where the expected levels of ground motion were considerably exceeded during earthquakes and also provide insights into the strengths and weaknesses of PSHA models in Greece. These results contribute to the ongoing development of more accurate seismic hazard assessments and risk mitigation strategies specific to the region. This thesis is structured in five chapters: In the first chapter, an introduction is provided to probabilistic seismic hazard maps, as well as a review of the four maps studied alongside, a review of the methodologies and results from similar studies. In the second chapter, the data for each of the three methods is described. The completeness of the data is discussed, along with the uncertainties present in the ShakeMap charts, as well as in the calculation of macroseismic intensities from historical earthquakes. In the third chapter, the methodology followed to retrieve the maximum ground acceleration values for the corresponding observation periods is described, as well as how the influence of local ground conditions was addressed and the calculation of the expected exceedance rates for the seismic hazard maps. In the fourth chapter, the results for each method are presented, and limitations and uncertainties that may exist in the results are discussed, mainly due to the limited availability of data. Finally, in the fifth chapter, the conclusions of the study are summarized. Οι Πιθανολογικοί Χάρτες Σεισµικής Επικινδυνότητας (PSHA) παρέχουν εκτιµήσεις σχετικά µε την πιθανότητα και την ένταση της σεισµικής κίνησης, συνήθως εκφρασµένες σε όρους Μέγιστης Εδαφικής Επιτάχυνσης (PGA) ή Φασµατικής Επιτάχυνσης (Sa) σε διαφορετικές περιόδους, λόγω πιθανών σεισµικών γεγονότων, για ένα συγκεκριµένο χρονικό διάστηµα. Αυτοί οι χάρτες είναι ζωτικής σηµασίας για την αξιολόγηση των απαιτήσεων της αντισεισµικής µηχανικής. Η παρούσα µελέτη αξιολογεί την απόδοση τεσσάρων PSHA χαρτών για την Ελλάδα —ESHM20, ESHM13, GSHAP και τον εθνικό χάρτη σεισµικής επικινδυνότητας της Ελλάδας (ΕΑΚ2000)— οι οποίοι έχουν σχεδιαστεί για πιθανότητα υπέρβασης 10% σε 50 χρόνια. Τα προβλεπόµενα επίπεδα της σεισµικής κίνησης από αυτούς τους χάρτες PSHA συγκρίνονται µε πραγµατικές παρατηρήσεις από χάρτες ShakeMap, καταγραφές ισχυρής εδαφικής κίνησης και ιστορικές µακροσεισµικές εντάσεις για την αξιολόγηση της αξιοπιστίας τους. Αναλύσαµε µέτρα έντασης (IMs), όπως η Μέγιστη Εδαφική Επιτάχυνση (PGA) και ϕασµατικές επιταχύνσεις στα 0.3s, 1.0s και 3.0s, που προέρχονται από χάρτες ShakeMap για την περίοδο από τον Ιανουάριο 1973 έως τον Ιανουάριο 2023. Εντοπίστηκαν περιοχές όπου τα παρατηρούµενα IMs υπερέβαιναν τις προβλεπόµενες τιµές από τους χάρτες PSHA, και υπολογίστηκαν οι περιοχές υπέρβασης, ώστε αυτές οι υπερβάσεις να συκριθούν µε τον στόχο του 10%. Ο χάρτης ΕΑΚ2000 εµφάνισε την πιο ακριβή προσέγγιση στον στόχο, ενώ όλοι οι χάρτες έδειξαν γενικά καλή προσαρµογή. Επιπλέον, εφαρµόσαµε την ίδια διαδικασία για συγκεκριµένες περιοχές ενδιαφέροντος, συµπεριλαµβανοµένων αστικών περιοχών στην Ελλάδα, και τα αποτελέσµατα συγκρίθηκαν µε αυτά που προέκυψαν από Εξισώσεις Πρόβλεψης Εδαφικής Κίνησης (GMPEs). Τα δεδοµένα ισχυρής εδαφικής κίνησης εξετάστηκαν περαιτέρω για να προσδιοριστεί πόσοι σεισµολογικοί σταθµοί αναµένεται να υπερβούν τα προβλεπόµενα όρια και συγκρίθηκαν αυτά τα αποτελέσµατα µε τις παρατηρήσεις των σταθµών. Επιπλέον, χρησιµοποιήθηκαν ιστορικά µακροσεισµικά δεδοµένα για την εκτίµηση της PGA µέσω εξισώσεων µετατροπής της έντασης (GMICEs), επιτρέποντας τον εντοπισµό περιοχών µε υψηλότερη σεισµική δραστηϱιότητα από την αναµενόµενη. Τα ευρήµατά µας, καταρχάς αναδεικνύουν περιοχές για τις οποίες έχει παϱατηρηθεί υπέρβαση των προβλέψεων των χαρτών και επιπρόσθετα αναδεικνύουν τις αβεβαιότητες που υπεισέρχονται στην εκτίµηση της σεισµικής επικινδυνότητας στην Ελλάδα από τα µέχρι σήµερα επικρατέστερα µοντέλα. Η διατριβή έχει πέντε κεφάλαια: Στο πρώτο κεφάλαιο γίνεται µία εισαγωγή στους πιθανολογικούς χάρτες σεισµικής επικινδυνότητας, καθώς και µία ανασκόπηση των τεσσάρων χαρτών που µελετιούνται στην εργασία. Τέλος, γίνεται µια ανασκόπηση των µεθοδολογιών και των αποτελεσµάτων από παρόµοιες εργασίες. Στο δεύτερο κεφάλαιο περιγράφονται τα δεδοµένα για κάθε µία από τις τρείς µεθόδους. Σχολιάζεται η πληρότητα τους, καθώς οι αβεβαιότητες που υπάρχουν στους χάρτες ShakeMap, όπως και στον υπολογισµό των µακροσεισµικών εντάσεων από τους ιστορικούς σεισµούς. Στο τρίτο κεφάλαιο περιγράφεται η µεθοδολογία που ακολουθήθηκε ώστε να ανακτηθούν οι µέγιστες τιµές της εδαφικής επιτάχυνσης για τις αντίστοιχες πεϱιόδους παρατήρησης, ο τρόπος που αντιµετωπίστηκε η επίδραση των τοπικών εδαφικών συνθηκών, καθώς και ο υπολογισµός των αναµενόµενων ποσοστών υπερβάσεων για τους χάρτες σεισµικής επικινδυνότητας. Στο τέταρτο κεφάλαιο παρουσιάζονται τα αποτελέσµατα για κάθε µέθοδο και συζητιούνται περιορισµοί και αβεβαιότητες που µπορεί να υπάρχουν στα αποτελέσµατα κυρίως λόγω των περιορισµένων διαθέσιµων δεδοµένων. Τέλος, στο πέµπτο κεφάλαιο συνοψίζονται τα συµπεράσµατα της εργασίας. Aristorle University of Thessaloniki 2024-04-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/13115 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2024 gre Copyright (c) 2024 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12005 2022-02-14T08:23:46Z grelit:mast

"220214 2022 eng " dc Προσομοίωση της υπόγειας ροής με τον κώδικα Modflow. Εφαρμογή σε υδροφορείς του Ελληνικού χώρου. (Προσχωματική λεκάνη Ελασσόνας – Τσαρίτσανης Νομού Λάρισας). Καραπιλάφης, Δημήτριος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. . Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-14 10:23:46 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12005 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2008 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11412 2022-01-27T10:04:06Z grelit:mast

"220127 2022 eng " dc Μελέτη μεταφοράς Σαχάριας σκόνης στον Ελλαδικό χώρο Σιδεροπούλου, Χαρίκλεια Α. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Σκοπός της εργασίας είναι η μελέτη της μεταφοράς σωματιδίων σκόνης από την έρημο Σαχάρα της βορείου Αφρικής, στην περιοχή της Θεσσαλονίκης. Τα ερημικά σωματίδια ανυψώνονται σε μεγάλες ποσότητες, εξαιτίας των σαχαριανών υφέσεων, σχηματίζοντας έτσι μεγάλα σύννεφα σκόνης και φτάνοντας τα συνήθη ύψη των 5-8km στην ατμόσφαιρα. Στη συνέχεια μεταφέρονται με τις επικρατούσες αέριες μάζες σε μεγάλες αποστάσεις, επηρεάζοντας περιοχές ακόμη και σε μεγάλα γεωγραφικά πλάτη. Οι υφέσεις αυτές παίρνουν το όνομά τους από τον τόπο σχηματισμού τους και επηρεάζουν σε μεγάλο βαθμό τον ελλαδικό χώρο. Στο πρακτικό μέρος, αρχικά μελετάται η επίδραση της σκόνης στα επίπεδα σωματιδιακής ρύπανσης της Θεσσαλονίκης για τα έτη 2001-2009. Η μεθοδολογία που εφαρμόστηκε είναι η σύγκριση επίγειων μετρήσεων συγκεντρώσεων PM10 από διάφορους μετεωρολογικούς σταθμούς της πόλης και δορυφορικών δεδομένων οπτικού βάθους στα 550nm (AOD) από το δορυφόρο Terra, με τα αντίστοιχα του ατμοσφαιρικού μοντέλου DREAM (Dust Regional Atmospheric Model). Έπειτα επιλέγεται ένα επεισόδιο αερομεταφερόμενης σκόνης προς τη Θεσσαλονίκη, χρησιμοποιώντας τα αποτελέσματα του συντελεστή Angstrom. Το επεισόδιο αυτό αποτελείται από δύο στάδια, μεταξύ των ημερών 9ης - 14ης Απριλίου 2008 και εξετάζεται σε συνοπτικό, θερμοδυναμικό και δυναμικό επίπεδο. Η μεταφορά των ερημικών σωματιδίων στην περιοχή ενδιαφέροντος πιστοποιείται και με τη χρήση του μοντέλου οπισθόδρομων τροχιών HYSPLIT (HYbrid Single-Particle Lagrangian Integrated Trajectory), με τη βοήθεια του οποίου εντοπίζεται και η περιοχή που λειτούργησε ως πηγή σκόνης στο εν λόγω επεισόδιο. Συμπερασματικά, για το πρώτο μέρος της εργασίας, φαίνεται μία παρόμοια εποχιακή κύμανση των συγκεντρώσεων σκόνης μεταξύ των μετρήσεων και των δεδομένων του μοντέλου, με το μέγιστο να συντελείται το μήνα Απρίλιο. Ακόμη, από τις συσχετίσεις των μεγεθών προκύπτει ότι η ατμόσφαιρα της Θεσσαλονίκης είναι αρκετά επιβαρυμένη με ρύπους με αποτέλεσμα  η συγκέντρωσή τους να υπερισχύει κατά πολύ αυτής των σωματιδίων σκόνης. Στο δεύτερο μέρος αποδεικνύεται ότι τα χαρακτηριστικά της πηγής είναι οι πολύ ισχυροί έως θυελλώδεις νοτιοδυτικοί άνεμοι στην επιφάνεια, οι οποίοι σε συνδυασμό με την τοπογραφία της περιοχής οδήγησαν τη σκόνη σε μεγάλες αποστάσεις μακριά και σε ανάμειξη μέσα στο στρώμα αναμείξεως, το οποίο έφτασε μέχρι και τα 5km από την επιφάνεια του εδάφους λόγω έντονης τυρβώδους ροής και διαβατικής θέρμανσης από την ηλιακή ακτινοβολία. Έτσι η ατμόσφαιρα κατέστη αναταρρακτική, με υψηλές συγκεντρώσεις σκόνης στην επιφάνεια λόγω αερομεταφοράς αλλά και στη μέση τροπόσφαιρα λόγω ανύψωσης. The aim of this study is to examine the transport of dust particles from the Sahara desert in North Africa, to the region of Thessaloniki. The desert particles are uplifted in large quantities because of the Saharan low pressure systems, forming this way large dust clouds and reaching the usual heights of 5-8km in the atmosphere. Then they are being transported by the dominant air masses over long distances, affecting areas even at high latitudes. These low pressure systems get their name from the place in which they are formed and they influence Greece to a great extent. Regarding the practical part, initially the effect of the dust on the levels of particulate air pollution in Thessaloniki for the years 2001-2009 is studied. The methodology that has been adopted is the comparison of the ground measurements of PM concentrations by several meteorological stations of the city and of the satellite data of an optical depth at 550nm (AOD), by the satellite Terra, with those of the atmospheric model DREAM (Dust Regional Atmospheric Model). Then an incident of airborne dust to Thessaloniki is selected, using the results of the Angstrom exponent. This incident consists of two stages, between the 9th and the 14th April 2008 and it is examined in a synoptic, thermodynamic and dynamic level. The transport of desert particles in the region of interest is certified by the use of the HYSPLIT (HYbrid Single-Particle Lagrangian Integrated Trajectory) model of back-trajectories, with the help of which the area which has served as a source of dust in the incident in question is located. In conclusion, for the first part of the paper, there appears to be a similar seasonal variation of dust concentrations in the measurements and the model data, according to which the maximum occurs in April. Furthermore, by the correlations of sizes it emerges that the atmosphere of Thessaloniki is quite burdened with pollutants and as a result their concentration prevails over that of dust particles. In the second part it is demonstrated that the characteristics of the source are the very strong, even gale force northwesterly winds at the surface, which in combination with the topography of the area led the dust away over long distances and led it to be mixed in the mixing layer, which has arrived up to 5km from the surface of the ground due to strong wind turbulence and transit heating by solar radiation. So the atmosphere became turbulent with high concentrations of dust on the surface due transport by air but also in the middle troposphere due to elevation. Aristorle University of Thessaloniki 2022-01-27 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11412 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2013 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11582 2018-11-16T08:32:10Z grelit:mast

"181105 2018 eng " dc Διαχρονική μεταβλητότητα των υδρολογικών παραμέτρων και επίπτωση στα αποθέματα υπόγειου νερού σε παράκτιους υδροφορείς Γαβριηλίδου, Ελισσάβετ Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Η παρούσα μεταπτυχιακή διατριβή έχει σκοπό τη μελέτη της διαχρονικής μεταβλητότητας των υδρολογικών παραμέτρων και τις επιπτώσεις τους στα αποθέματα υπόγειου νερού σε παράκτιους υδροφορείς, με εφαρμογή στο παράκτιο τμήμα Σωζόπολης-Ν. Φλογητών. Η περιοχή έρευνας έχει έκταση 98.44 Km2 και βρίσκεται στην νοτιοδυτική πλευρά του παράκτιου τμήματος της δυτικής Χαλκιδικής. Έχει μόνιμο πληθυσμό 7842 κατοίκους. Γεωλογικά ανήκει στη ζώνη της Παιονίας, ενώ το μεγαλύτερο τμήμα της καλύπτεται από Νεογενή-Τεταρτογενή ιζήματα. Στην περιοχή έρευνας απαντώνται τόσο επιφανειακά υδροφόρα στρώματα στο παράκτιο τμήμα, όσο και βαθύτερα υπο-πίεση στρώματα με μεταβαλλόμενα πάχη. Η τροφοδοσία τους γίνεται πλευρικά από τον καρστικό υδροφορέα που αναπτύσσεται στον ασβεστολιθικό όγκο της Μεγάλης Κατσίκας αλλά και κατά θέσεις που απαντώνται αμμούχες άργιλοι με ψηφίδες και κροκαλοπαγή μικρής συνοχής. Υδροχημικά υπάρχει ποιοτική υποβάθμιση λόγω της έντονης γεωργικής δραστηριότητας, που έχει επιφέρει υψηλές συγκεντρώσεις νιτρικών στο υπόγειο νερό. Λόγω των υπεραντλήσεων τα παράκτια υδροφόρα στρώματα έχουν υφαλμυρίσει, ενώ στο εσωτερικό της περιοχής έρευνας τα γεωθερμικά ρευστά έχουν ανέλθει και έχουν αναμειχθεί  με τους επιφανειακούς ψυχρούς υδροφορείς. Από την ανάλυση των μετεωρολογικών δεδομένων και υδρολογικών παραμέτρων φαίνεται να υπάρχει πτωτική πορεία στο ύψος των κατακρημνισμάτων αναλύοντας την χρονοσειρά 1973-2015 όπως και μείωση της πραγματικής εξατμισοδιαπνοής για την περίοδο 1973-2015. Από την επεξεργασία των αποτελεσμάτων του δείκτη υδρολογικής ξηρασίας του Palmer και συγκρίνοντας τις περιόδους 1973-1993 και 1994-2014 φαίνεται ότι η περιοχή έρευνας έχει επέλθει από μια ήπια υγρή περίοδο σε μια ήπια ξηρή περίοδο αντίστοιχα. Λόγω των υπεραντλήσεων και σε μικρότερο βαθμό των κλιματικών μεταβολών, υπάρχει μια εμφανής πτώση στάθμης στην περιοχή έρευνας μελετώντας την περίοδο 1983-2016. Τέλος, από τον συνδυασμό των υδροχημικών δεδομένων και γεωφυσικών διασκοπήσεων που πραγματοποιήθηκαν, επιβεβαιώθηκε η ύπαρξη του φαινομένου της θαλάσσιας διείσδυσης ενώ εκτιμήθηκε ότι το μέτωπο της φτάνει έως και 1 Km από την ακτή προς την ενδοχώρα.   The aim of this Μaster Τhesis is the long term study of the variability of hydrological parameters and their impacts on groundwater reserves at coastal aquifers, as applied on the coastal part of Sozopolis – N. Flogita. The study area has extends of 98.44 Km2  and is located on the southwestern part of coastal area of western Chalkidiki. It has a population of 7842 citizens. Geologically, it belongs to Paionia zone, and its biggest part is covered by Neogenic and Quaternary sediments. Both surface aquifers, at the coastal part, as well as deeper under pressure layers with changing width, are encountered at the study area, which are hydraulically connected. They recharge either laterally from the karstic aquifer which is formed in the limestone massif of Megali Katsika, but also in positions where sandy clays and conglomerates of low cohesiveness. Hydrochemically there is a qualitatively degradation because of the intensive agricultural activities, which result in high concentrations of nitrate in groundwater. Due to over-pumping the coastal aquifers have been salinized, while in the interior of the study area the geothermal fluids have surfaced and have been mixed with the surface cold aquifers. A decreasing trend in precipitation and real evapotranspiration has been found during the period of 1973 – 2015 according to the meteorological data and hydrological parameters rephrase. From processing results of the hydrological drought index of Palmer and by comparing the periods of 1973-1993 and 1994-2014 it seems that the study area has moved from a mildly wet spell to a mildly dry period respectively. Due to over-pumping, and on a smaller scale of climate change, a clear groundwater level drop has been observed by studying the 1983-2016 period. Lastly, by combining hydrochemical data and from geophysical surveys have been confirmed the phenomenon of seawater intrusion, while the front has been calculated to be as long as 1km from the coastline towards inland. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-05 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11582 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2017 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11367 2018-11-16T08:31:56Z grelit:mast

"161231 2016 eng " dc Σημασιολογική αναπαρασταση δεδομένων του ΕΣΠΑ. Στοχεύοντας σε ένα εννοιολογικό δίκτυο οικονομικών δεδομένων Χονδροκώστας, Ευάγγελος Α. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Μαθηματικών. Διατμηματικό μεταπτυχιακό πρόγραμμα Πολύπλοκα Συστήματα και Δίκτυα Τα δεδομένα του Εταιρικού Συμφώνου για το Πλαίσιο Ανάπτυξης (ΕΣΠΑ) της Ελλάδας, πρώην Εθνικό Στρατηγικό Πλαίσιο Αναφοράς για την προγραμματική περίοδο 2007-2013, δίνονται υπό τη μορφή ανοιχτών δεδομένων μέσω της ιστοσελίδας ANAPTYXI.gov.gr. Στόχος της εργασίας είναι η σημασιολογική αναπαράσταση αυτών των δεδομένων. Για την επίτευξη αυτού του σκοπού γίνεται επαναχρησιμοποίηση του σημασιολογικού μοντέλου OpenBudgets.eu, το οποίο έχει αναπτυχθεί στα πλαίσια του Ευρωπαϊκού προγράμματος OpenBudgets.eu. Επιπλέον, για την πληρέστερη περιγραφή των δεδομένων των έργων, δημιουργείται νέα οντολογία που μπορεί να επαναχρησιμοποιηθεί στην δημιουργία ενός εννοιολογικού δικτύου οικονομικών δεδομένων. Τέλος, έχοντας  ολοκληρώσει το σκέλος της σημασιολογικής περιγραφής των δεδομένων και τη δημοσίευσης τους, δίνουμε ένα παράδειγμα για το πώς μπορούν να αναλυθούν τα δεδομένα αυτά και να χρησιμοποιηθούν στον εντοπισμό πιθανής διαφθοράς και απάτης, με την δημιουργία χαρακτηριστικών δεικτών για τον εντοπισμό παράτυπων σημείων και την εύρεση κόκκινων σημαιών (red flags). The data of the Greek Partnership Agreement (PA), former National Strategic Reference Framework for the programming period 2007-2013, are provided as Open Data by the official website of the Greek Ministry for Development and Competitiveness,  ANAPTYXI.gov.gr. The purpose of this master thesis is the semantic representation of said data. To achieve this goal the semantic data model of OpenBudgets.eu is being reused. OpenBudgets.eu data model has been developed within the OpenBudgets.eu  european project. Moreover, to fully describe the project data, a new ontology is being created, so it can be reused to create a conceptual economic data network. Finally, having completed the semantic representation of our data and its publishing, we give an  example of how the data can be analyzed and be used to detect probable corruption and fraud by creating feature indicators for identifying red flags. Aristorle University of Thessaloniki 2017-12-08 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11367 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2016 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11932 2022-02-03T09:39:22Z grelit:mast

"220203 2022 eng " dc Περιβαλλοντικές επιπτώσεις σε ρέματα της περιοχής Κώνου Σαπών Νομού Ροδόπης από μεταλλευτικές δραστηριότητες. Καρατάσου, Ελένη Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Η εργασία αυτή αποτελεί τη διατριβή ειδίκευσης για το μεταπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών «Ορυκτοί Πόροι- Περιβάλλον» του Τομέα Ορυκτολογίας-Πετρολογίας- Κοιτασματολογίας, του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ. Αντικείμενο της διατριβής είναι οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις σε ρέματα της περιοχής Κώνου Σαπών Νομού Ροδόπης από μεταλλευτικές δραστηριότητες. Για την εκπόνησή της διατριβής αυτής έγινε δειγματοληψία εδάφους και ιζημάτων καθώς επίσης επιφανειακών υδάτων στα ρέματα της περιοχής έρευνας. Στο εργαστήριο του Τομέα Ορυκτολογίας, Πετρολογίας, Κοιτασματολογίας ακολούθησε η γεωχημική και ορυκτολογική μελέτη και τέλος η ερμηνεία των αποτελεσμάτων για την εξαγωγή χρήσιμων συμπερασμάτων. Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-03 11:39:22 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11932 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2005 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12373 2022-01-10T08:03:37Z grelit:mast

"190916 2019 eng " dc Διερεύνηση της χρήσης των τεχνολογιών πληροφορικής και επικοινωνιώνστην εκπαίδευση και στη διδασκαλία των μαθηματικών. Πορπόδη, Μαρία Σ. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Διατμηματικό πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών στα Πολύπλοκα Συστήματα και Δίκτυα. Στην παρούσα διπλωματική εργασία περιγράφονται οι διαδικασίες ενσωμάτωσης των Τεχνολογιών Πληροφορίας και Επικοινωνιών (ΤΠΕ) στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Σκοπός της εργασίας αυτής είναι να διερευνήσει την στάση των μαθητών και των εκπαιδευτικών απέναντι στην αξιοποίηση των Νέων Τεχνολογιών στην εκπαιδευτική διαδικασία, τις γνώσεις που διαθέτουν στις ΤΠΕ και το βαθμό στον οποίο έχουν καταφέρει να τις ενσωματώσουν τόσο στη διδασκαλία των μαθημάτων όσο και στην καθημερινότητα τους. Το πρώτο κεφάλαιο αποτελεί μια συνοπτική εισαγωγή στις Τεχνολογίες Πληροφορίας και Επικοινωνιών όπου θα παρουσιαστούν οι τρόποι με τους οποίους αξιοποιούνται στην εκπαιδευτική διαδικασία. Στο δεύτερο κεφάλαιο γίνεται περιγραφή χρήσιμων εκπαιδευτικών λογισμικών που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως υποστηρικτικά εργαλεία και να συνεισφέρουν στη μάθηση και στη διδασκαλία των Μαθηματικών. Στο τρίτο κεφάλαιο παρουσιάζονται και ερμηνεύονται τα αποτελέσματα που προέκυψαν από την ανάλυση και επεξεργασία των δεδομένων της έρευνας των ερωτηματολογίων και στο τέταρτο κεφάλαιο παρουσιάζονται τα αντίστοιχα συμπεράσματα από την έρευνα και οι προτάσεις για βελτίωση της εκπαιδευτικής διαδικασίας με τη χρήση των Νέων Τεχνολογιών. Η συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε μέσω έντυπων ερωτηματολογίων που συμπλήρωσαν οι μαθητές και οι εκπαιδευτικοί. Στη συνέχεια έγινε η στατιστική επεξεργασία των στοιχείων της έρευνας με το στατιστικό πακέτο SPSS καθώς και οι συσχετίσεις και ο έλεγχος ανεξαρτησίας χ 2 για να διαπιστωθεί ο βαθμός συσχέτισης μεταξύ των μεταβλητών. Από την ανάλυση διαπιστώθηκε ότι τόσο οι μαθητές όσο και οι εκπαιδευτικοί επιδεικνύουν θετική στάση απέναντι στην ενσωμάτωση των Νέων Τεχνολογιών στην μάθηση και διδασκαλία και παρόλο που διαθέτουν τις γνώσεις και τα ερευνητικά εργαλεία, προκύπτει ότι η αξιοποίηση των ΤΠΕ στην καθημερινή διδακτική πρακτική είναι εξαιρετικά περιορισμένη. Ως κυριότεροι αποτρεπτικοί παράγοντες αναφέρονται η υπάρχουσα τεχνολογική υποδομή και η έμφαση στην ύλη και στις εξετάσεις. ΛΕΞΕΙΣ ΚΛΕΙΔΙΑ: Εκπαιδευτικοί, Μαθητές, Τεχνολογίες Πληροφορίας και Επικοινωνίας στην Εκπαίδευση, Διαδίκτυο, Μαθηματικά, Εκπαιδευτικό Λογισμικό This senior thesis describes the process of incorporating computer and communication technologies in primary and secondary education system. This assignment’s aim is to look into the students’ as well as the teachers’ attitude towards the use of new technologies in the educational procedure, the knowledge they have about them and also how much they have managed to incorporate them both in teaching and in their everyday life. The first chapter is actually a short introduction in the educational use of computer and communication technologies, which indicates all the ways they can be used I as part of the educational process. The second chapter concerns the description of useful educational hardware that can be used as additional supportive tool in teaching Maths. The third chapter shows the results that have been arisen after analyzing and processing the available data. The fourth chapter shows the research’s concusions and recommendations in order to improve the educational process by using New Technologies. The data collecting was a result of printed questionnaires that students as well as teachers filled out. Statistical processing of the data followed the collecting with the software package SPSS and the variables’ relations as long as their chi-square freedom degrees were calculated. The analysis of the data showed that students as well as teachers have a positive attitude towards incorporating new technologies both in learning and in teaching, but it also indicates a limited use of them in the everyday teaching process despite the knowledge and the research tools. Main deterrents seem to be the existing technological facilities and the focus on the final exams. KEY WORDS: Teachers, Students, Information and Communication Technologies in Education, Internet, Mathematics, Educational Hardware Aristorle University of Thessaloniki 2019-05-29 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12373 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2019 gre Copyright (c) 2019 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12558 2024-04-18T07:43:18Z grelit:mast

"200923 2020 eng " dc Χωροχρονική διερεύνηση των σχέσεων βλάστησης - κλίματος στη Β. Ελλάδα με τη χρήση δεδομένων από την πλατφόρμα Google Earth Engine = Exploring long-term spatiotemporal vegetation-climate interaction in Nothern Greece using Google Earth Engine. Καζαμίας, Αναστάσιος-Πέτρος Κωνσταντίνος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Διατμηματικό πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών στα Πολύπλοκα Συστήματα και Δίκτυα (Inter-Faculty Master Program on Complex Systems and NetworksInter-Faculty Master Program on Complex Systems and Networks). . Aristorle University of Thessaloniki 2020-09-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12558 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2020 gre Copyright (c) 2020 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12842 2024-04-18T07:42:19Z grelit:mast

"230124 2023 eng " dc Ανάπτυξη συστήματος αυτόματης επισήμανσης εικόνων χρηστών διαδικτυακής κοινότητας με σκοπό την βελτίωση του συστήματος συστάσεων σχετικών προϊόντων = Development of an object detection system for automatic labeling of online-community users' images in order to improve the efficiency of product recommendations. Σούσος, Αλέξανδρος Μιχαήλ Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Διατμηματικό πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών στα Πολύπλοκα Συστήματα και Δίκτυα (Inter-Faculty Master Program on Complex Systems and NetworksInter-Faculty Master Program on Complex Systems and Networks). Αντικείμενο της εργασίας είναι η μελέτη και η εφαρμογή αλγορίθμων για την παρακολούθηση, πρόβλεψη και ενίσχυση του συστήματος συστάσεων προϊόντων που προτείνονται στους χρήστες μίας διαδικτυακής πλατφόρμας κοινωνικής δικτύωσης και διαμοιρασμού φωτογραφιών. Για τον σκοπό αυτόν, προτείνεται μία ολοκληρωμένη πρόταση ενίσχυσης του συστήματος συστάσεων μέσω της ανίχνευσης αντικειμένων στις εικόνες των χρηστών. Η πρόταση ακολουθεί τεχνικές ανάπτυξης λογισμικού βάσει δεδομένων περιλαμβάνοντας μεταξύ άλλων τη δημιουργία κεντρικής αποθήκης δεδομένων, λήψη αποφάσεων βάσει δεδομένων, δοκιμές α/β και αυτοματοποιημένες αναφορές. Συγκεκριμένα, εξετάζονται αλγόριθμοι ανάλυσης και πρόβλεψης χρονοσειρών και χρησιμοποιείται ο αλγόριθμος Prophet για την παρακολούθηση και εκτίμηση των μελλοντικών τιμών του συνόλου των επιλεχθέντων συστάσεων. Στη συνέχεια, μελετώνται διάφοροι αλγόριθμοι στατιστικής μάθησης και η χρήση συνελικτικών νευρωνικών δικτύων για την ανίχνευση κλάσεων αντικειμένων στις εικόνες των χρηστών η οποία πραγματοποιείται με τον αλγόριθμο YOLOv3. Τέλος, εκτελείται δοκιμή α/β με τη χρήση του εργαλείου Google OptimizeTM (Google LLC, Mountain View, US-CA) για τον έλεγχο της υπόθεσης ότι η χρήση της αυτόματης επισήμανσης των εικόνων μέσω της ανίχνευσης αντικειμένων μπορεί να βελτιώσει τις επιλογές των διαφημιζόμενων προϊόντων (συστάσεων). Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η αυτόματη επισήμανση εικόνων χρηστών, με τις γενικές κλάσεις ανιχνευθέντων αντικειμένων, οδηγεί σε αξιοσημείωτη βελτίωση της αποτελεσματικότητας του συστήματος παραγωγής συστάσεων σχετικών προϊόντων. The purpose of this project is the review and implementation of algorithms to monitor, predict and enhance the recommendation system of products proposed to users of an online social networking and photo sharing platform. To this end, a comprehensive proposal to strengthen the recommendation system through object detection in user images is proposed. The proposal follows data-based software development techniques including, among others, the creation of a central data warehouse, data-driven decision-making, a/b testing and automated reporting. In particular, time series analysis and prediction algorithms are examined and the Prophet algorithm is used to monitor and estimate the future values of the selected recommendations. Subsequently, a/b testing is performed using the Google OptimizeTM tool to confirm the assessment that using auto-tagging images through object detection can improve the selection of advertised products (recommendations). Finally, various algorithms for statistical learning are being reviewed along with the use of convolutional neural networks to detect object classes in user images performed with the YOLOv3 algorithm. The results show that automatic tagging of user images, with the general classes of detected objects, leads to a significant improvement in the efficiency of the product recommendation system. Aristorle University of Thessaloniki 2022-03-10 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12842 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2022 gre Copyright (c) 2023 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11484 2018-11-16T08:32:10Z grelit:mast

"181105 2018 eng " dc Βιογραφική διερεύνηση εκπαίδευσης και επαγγελματικής σταδιοδρομίας: συγκριτική δικτυακή ανάλυση βιγραφικών διαδρομών στα πεδία Φυσικής Αγωγής και ΑΘλητισμού, ευρύτερου ιδιωτικού και δημόσιου τομέα Ντερβίση, Λεονόρα Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Μαθηματικών Η εξελικτική πορεία του ανθρώπου προσδιορίζεται σε μεγάλο βαθμό και από τις αποφάσεις επαγγελματικής ανάπτυξης τις οποίες λαμβάνει. Στην παρούσα εργασία γίνεται βιογραφική διερεύνηση εκπαίδευσης και επαγγελματικής σταδιοδρομίας και συγκεκριμένα συγκριτική δικτυακή ανάλυση βιογραφικών διαδρομών στα πεδία Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού καθώς και του ευρύτερου ιδιωτικού και δημόσιου τομέα. Από την ανάλυση των δεδομένων του δείγματος υποδηλώνεται ενδεχόμενη έλλειψη σχεδιασμού πορείας σπουδών η οποία προκαθορίζει και τα βήματα σπουδών των εργαζομένων στους προαναφερθέντες τομείς. Οι εργαζόμενοι στις ιδιωτικές επιχειρήσεις τείνουν να είναι περισσότερο καταρτισμένοι περνώντας από περισσότερες βαθμίδες εκπαίδευσης. Επιπρόσθετα, από την ανάλυση της έρευνας διαπιστώνεται πως υπάρχουν ανταγωνιστικοί κόμβοι με αρκετές συνδέσεις, όπως το MBA. Τέλος, ένα στοιχείο που απορρέει από την ανάλυση των δεδομένων είναι ότι οι εργαζόμενοι στους φορείς φυσικής αγωγής και αθλητισμού είχαν σχέδια μόνο για προπτυχιακές σπουδές και όχι για περαιτέρω εξειδίκευση. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-05 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11484 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2017 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11192 2018-11-16T08:31:56Z grelit:mast

"161231 2016 eng " dc Analysis and comparison of complex brain networks in math anxious and non math-anxious individuals during math performance = Ανάλυση και σύγκριση πολύπλοκων δικτύων του εγκεφάλου σε άτομα με ή χωρίς μαθηματικό άγχος κατά την μαθηματική επεξεργασία Γρηγοριάδου, Μαρία Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Μαθηματικών. Διατμηματικό Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών Πολύπλοκα Συστήματα και Δίκτυα The current study aims to provide a literature review about math anxiety. Furthermore, the brain activation network of individuals, regarding their math-anxiety during the processing of arithmetic calculations and a working memory task is demonstrated. Data were obtained from university students through EEG recordings. The brain networks are constructed for each kind of brainwaves (Alpha 1, Alpha 2, Beta, Gamma, Delta, Theta). For the construction of the links of the networks, we use imaginary part of coherence as a metric. Based on previous network visualizations, some useful network measures such as degree centrality, betweeness centrality, density, characteristic path length, eigenvector centrality, transitivity, clustering coefficient and efficiency (local & global) are computed. Analysis of the results is expected to shed light on the organization of the cortical networks and on the interactions that occur in the brain of math-anxious and non math-anxious individuals and influence the efficiency (global and average local) and the density of their brain network. Finally, we cite some interesting connections of  Neuroscience and Economics and we propose some interesting research directions that occured during this study. Aristorle University of Thessaloniki 2017-12-08 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11192 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2016 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11843 2022-02-02T09:02:09Z grelit:mast

"220202 2022 eng " dc Συνδυασμένη αντιστροφή γεωηλεκτρικών δεδομένων με τη χρήση ηλεκτροδίων επαφής. Αθανασίου, Ελένη Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. . Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-02 11:02:09 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11843 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2004 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12106 2018-12-04T11:16:31Z grelit:mast

"181115 2018 eng " dc Πειραματική συσχέτιση μεταξύ γωνίας τριβής ασυνεχειών πετρωμάτων και συντελεστή mi του κριτηρίου Hoek & Brown Τσικρίκης, Αναστάσιος Θ. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Στην παρούσα μεταπτυχιακή διατριβή διερευνάται η πιθανή συσχέτιση μεταξύ της γωνίας τριβής των ασυνεχειών πετρωμάτων και της σταθεράς mi του κριτηρίου Hoek & Brown. Σύμφωνα με τον Hoek (1983) η σταθερά mi προσδιορίζεται μέσω τριαξονικών δοκιμών σε εύρος πλευρικών πιέσεων (σ3) 0?σ3?0.5σci , όπου σci είναι η θλιπτική αντοχή του άρρηκτου πετρώματος. Το πρόγραμμα εργαστηριακών δοκιμών περιελάμβανε μια σειρά από δοκιμές άμεσης διάτμησης σε τεχνητές ασυνέχειες που προέκυψαν από εφελκυστική διάρρηξη και μια σειρά από δοκιμές τριαξονικής θλίψης σε δείγματα ακεραίου πετρώματος. Χρησιμοποιήθηκαν τέσσερις τύποι πετρωμάτων με εύρος θλιπτικής αντοχής 59 έως 117 MPa: Γρανίτης Αρναίας, Ψαμμίτης Δεματίου, Ασβεστόλιθος Μεσαίου και το Μάρμαρο Καβάλας. Τα δοκίμια για τους δύο τύπους εργαστηριακών δοκιμών προέκυψαν από το ίδιο αρχικό τέμαχος. Στη δοκιμή άμεσης διάτμησης χρησιμοποιήθηκαν πέντε ή έξι δοκίμια για κάθε τύπο πετρώματος μήκους 8-12 cm τα οποία υποβλήθηκαν σε 6 ορθές τάσης στο εύρος 0-2MPa, συμπεριλαμβανομένης μιας δοκιμής υπό το ίδιο  βάρος που αντιστοιχεί σε ορθή τάση περίπου 5 kPa, η οποία πραγματοποιήθηκε στην αρχή. Συνολικά εκτελέστηκαν 138 δοκιμές άμεσης διάτμησης. Τουλάχιστον οκτώ κυλινδρικά δοκίμια για κάθε τύπο πετρώματος διαμορφώθηκαν με διάμετρο 54cm και λόγο διαμέτρου/ύψους 1:2 τα οποία υποβλήθηκαν σε τριαξονική θλίψη σε εύρος πλευρικής πίεσης 0-70 MPa. Ο συνολικός αριθμός τριαξονικών δοκιμών ήταν 42, εκ των οποίων οι  4 μονοαξονικής θλίψης.  Οι τιμές της γωνίας τριβής του υλικού των τοιχωμάτων των ασυνεχειών φm υπολογίστηκαν από την μετρούμενη μέγιστη διατμητική αντοχή αφαιρώντας την αντίστοιχη ενεργοποιούμενη διαστολή. Οι τιμές της σταθεράς mi του κριτηρίου Hoek & Brown υπολογίστηκαν από τις τριαξονικές δοκιμές που εκτελέστηκαν σε εύρος πλευρικών πιέσεων 0?σ3?0.5σci. Τα εργαστηριακά δεδομένα δείχνουν πως η σταθερά  mi του  κριτηρίου Hoek & Brown αυξάνεται λογαριθμικά  με τη μείωση της γωνίας τριβής των τοιχωμάτων των ασυνεχειών (φm), από mi=8.9 για το μάρμαρο Καβάλας (φm =39°) σε mi=34.0 για το γρανίτη Αρναίας (φm =35°). Η κυριότερη χρησιμότητα της μεθόδου συνίσταται στον προσδιορισμό του mi  μέσω  μιας σειράς δοκιμών άμεσης διάτμησης ασυνεχειών με σκοπό την εύρεση της γωνίας τριβής φm, δεδομένου ότι ο εργαστηριακός προσδιορισμός του απαιτεί σειρά τριαξονικών δοκιμών σε ικανό εύρος πλευρικών πιέσεων, εργασία που απαιτεί σημαντικά ακριβέστερη προετοιμασία και μεγαλύτερο κόστος. Τέλος, απαιτείται μεγαλύτερος αριθμός διαφορετικών τύπων πετρωμάτων  ώστε να αυξηθεί ο αριθμός των πειραματικών σημείων στο διάγραμμα και η αξιοπιστία της σχέσης, η οποία με τον τρόπο αυτό θα λάβει ακριβέστερη έκφραση. The aim of this thesis is to investigate experimentally the relation between the friction angle of rock surfaces determined by direct shear testing and the constant mi of the Hoek & Brown criterion for intact rock. According to Hoek (1983) the constant mi, that is determined from triaxial tests under confining pressures (σ3) in the range 0?σ3?0.5σci, where σci is the unconfined compressive strength, is very approximately analogous to the angle of friction, of the conventional  Mohr-Coulomb failure criterion. The testing program consisted of a series of laboratory direct shear tests on artificially generated tensile fractures and a series of triaxial compression tests on intact core rock specimens on four different rock types with unconfined compressive strength between 59 and 117 MPa: Arnaia granite, Demati sandstone, Mesaio limestone and Kavala marble. For each rock type, the specimens used for the two types of tests were prepared from the same block. Five or six 8-12 cm long samples from each rock type were subjected to direct shear testing under 6 normal stress levels in the range 0-2 MPa, including one under their self weight which corresponds to a normal stress of approximately 5 kPa. A total of 138 tests were carried out. At least eight cylindrical specimens per rock type, with a diameter of 54cm and a ratio diameter/height of 1:2 were tested in triaxial compression in a standard Hoek triaxial cell, under confining pressures in the range  0 - 70 MPa. The total number of triaxial compression tests was 42, including 4 uniaxial compression tests. The values of the friction angle of the rock wall material (φm) were determined from the measured peak shear strength after elimination of the effect of dilation. The values of the constant mi of  the  Hoek-Brown criterion was determined from the triaxial tests carried out under confining pressures in the range 0?σ3?0.5σci. The experimental results show that the constant mi of  the Hoek & Brown criterion increases logarithmically with decreasing friction angle of the rock wall material (φm), from mi=8.9  for Kavala marble  (φm =39°) to mi=34.0 for  Arnaia granite (φm =35°). The main utility of the method is the indirect determination of the constant mi using a series of direct shear tests on discontinuities from the same rock, especially in the case of weathered  rock, where direct shear on joints can be carried out without any experimental difficulty, whereas the preparation of cylindrical specimens from weathered rock pieces for triaxial testing is quite difficult. More work is needed in order to establish a more accurate expression based on a wider range of rock types. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-15 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12106 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2015 gre Copyright (c) 2018 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12447 2024-04-18T07:43:18Z grelit:mast

"200923 2020 eng " dc Μελέτη βέλτιστων μετρήσεων ηλεκτρικής τομογραφίας με διατάξεις ηλεκτροδίων τοποθετημένων στον τρισδιάστατο χώρο = Study of optimized ERT measuring arrays with electrodes placed in 3D space Λούβαρης, Πρόδρομος Κωνσταντίνος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Γεωφυσικής. Στα πλαίσια της παρούσας μεταπτυχιακής διατριβής μελετώνται βέλτιστες διατάξεις μέτρησης ηλεκτρικής τομογραφίας για ηλεκτρόδια των οποίων η θέση τους βρίσκεται σε γνωστές αλλά και σε τυχαίες θέσεις στον τρισδιάστατο χώρο. Η βελτιστοποίηση των πρωτοκόλλων υλοποιείται με τη μέθοδο του πίνακα διακριτικής ικανότητας (Stummer et al. 2004) όπως και με τη μέθοδο του Ιακωβιανού πίνακα (Αθανασίου 2009), ενώ πραγματοποιείται επέκταση των μεθόδων σε χρήση τρισδιάστατων ηλεκτρικών τομογραφιών. Επίσης δημιουργήθηκε αλγόριθμος ο οποίος βελτιστοποιεί πρωτόκολλα μετρήσεων βασισμένος στη μέθοδο του Ιακωβιανού πίνακα, ενώ παράλληλα υιοθετεί το κριτήριο της γραμμικής ανεξαρτησίας από τη μέθοδο του πίνακα διακριτικής ικανότητας. Προκειμένου να ελεγχθούν τόσο οι μέθοδοι βελτιστοποίησης όσο και οι τυχαίες θέσεις των ηλεκτροδίων, πραγματοποιήθηκαν πειράματα τόσο με συνθετικά μοντέλα όσο και με πραγματικές μετρήσεις πεδίου. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι μέθοδοι βελτιστοποίησης μπορούν να απεικονίσουν με επιτυχία τους στόχους επιτυγχάνοντας παρόμοια αποτελέσματα με τα πλήρη πρωτόκολλα. This master thesis examines the optimized ERT arrays for fixed or arbitrary electrode positions in the three dimensional space. Optimized arrays are calculated using the resolution matrix method (Stummer et al. 2004) and the Jacobian matrix method (Athanasiou 2009) extending the methodology in the three-dimensional (3D) space. Moreover, an optimizing algorithm was developed on the basis of the Jacobian matrix method while simultaneously adopting the linear independence criterion from the resolution matrix method. The effectiveness of the optimization methods in 3D ERTs with electrodes at arbitrary positions was tested using synthetic models and real field data. Results show that optimized protocols can depict the targets quite satisfactorily. Aristorle University of Thessaloniki 2020-09-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12447 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2020 gre Copyright (c) 2020 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12690 2024-04-18T08:52:48Z grelit:mast

"220126 2022 eng " dc Τα βενθονικά τρηματοφόρα ως περιβαλλοντικοί δείκτες στο σύγχρονο θαλάσσιο οικοσύστημα του Θερμαϊκού κόλπου = Benthic foraminifera as environmental indices in the marine ecosystem of Thermaikos Gulf. Γεωργίου, Σοφία Νικόλαος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Γεωλογίας. Στην παρούσα διπλωματική εργασία διερευνώνται οι συναθροίσεις σύγχρονων βενθονικών τρηματοφόρων τόσο ζωντανών όσο και νεκρών, από δείγματα επιφανειακών ιζημάτων πυθμένα τα οποία συλλέχθηκαν από το εσωτερικό τμήμα του Θερμαϊκού κόλπου στο βόρειο Αιγαίο. Επιπλέον, μελετήθηκε και η χρήση των τρηματοφόρων ως περιβαλλοντικοί δείκτες, με την εφαρμογή δυο δεικτών, του FSI και του Foram-AMBI. Η περιοχή αυτή του Θερμαϊκού κόλπου επιλέχθηκε, καθώς είναι μια περιοχή ζωτικής σημασίας για την πόλη της Θεσσαλονίκης και γενικά του βορείου Αιγαίου και δεν έχει πραγματοποιηθεί στο παρελθόν μελέτη βάσει των βενθονικών τρηματοφόρων. Για την επίτευξη της εργασίας πραγματοποιήθηκε δειγματοληψία από 5 σταθμούς για 4 διαφορετικούς μήνες. Από τα δείγματα αυτά, τα τρηματοφόρα που συλλέχθηκαν αναγνωρίστηκαν σε επίπεδο γένους και είδους. Στη συνέχεια μελετήθηκε η κατανομή τους μέσα στον κόλπο και η επίδραση που δέχονται από τους διάφορους φυσικοχημικούς παράγοντες που μετρήθηκαν στην περιοχή, όπως βαρεά μέταλλα, αλατότητα, βροχοπτώσεις, χλωροφύλλη-a, διαλυμένο οξυγόνο (DO), θερμοκρασία (Τ), pH, αιωρούμενα σωματίδια (TDS) και εύφωτη ζώνη (δίσκος Secchi). Επίσης, έγινε προσπάθεια χαρακτηρισμού της οικολογικής ποιότητας του κόλπου με την εφαρμογή των δεικτών FSI και Foram-AMBI, οι οποίοι υπολογίζονται βάσει των συναθροίσεων των τρηματοφόρων. Τα αποτελέσματα της έρευνας αυτής έδειξαν πως η συνολική μικροπανίδα (νεκρά+ζωντανά) είναι παρόμοια για τους 4 μήνες, με τα ευαίσθητα είδη να επικρατούν στο δυτικό τμήμα του κόλπου, ενώ στον υπόλοιπο τα ανθεκτικά, ενώ στις ζωντανές συναθροίσεις, τα ευαίσθητα είδη επικρατούν μόνο στον S2 σταθμό. Στο Θερμαϊκό κόλπο παρατηρήθηκαν επίσης, υψηλές τιμές διαλυμένου οξυγόνου, ποικιλότητας και αριθμού ζωντανών ατόμων, αν και χαρακτηρίζεται ως ευτροφικός κόλπος. Τέλος, οι δείκτες FSI και Foram-AMBI παρουσίασαν διαφορετικά αποτελέσματα, με τον πρώτο να χαρακτηρίζει την οικολογική κατάσταση του κόλπου από ελλιπή ως μέτρια και τον δεύτερο καλή. The present master thesis deals with the study of assemblages of recent benthic foraminifera, both dead and living. Sampling of the surface sediment was carried out in the innermost part of the Thermaikos Gulf (Thessaloniki Bay), in North Aegean. Two biotic indices, the FSI and the Foram-AMBI, were also applied to determine the ecological quality status of the studied area. Thermaikos Gulf was chosen because it is an area with a vital significance for the city of Thessaloniki and the North Aegean in general and a study based on benthic foraminifera has never been carried out in the past. Samples were collected from 5 stations for 4 different months through the year. The foraminifera specimens have been picked in each sample and identified in genera and species level. The foraminifera distribution and the abiotic parameters were studied, like heavy metals, salinity, precipitation, chlorophyll-a, dissolved oxygen (DO), temperature (T), pH, total dissolved solids (TDS), and euphotic zone (Secchi disc). Finally, the two biotic indices were used based on the living foraminifera assemblages. The results of the study showed that the total assemblages (dead+living) are similar in each month, with the sensitive foraminifera being abundant at the western part of the gulf and the stress-tolerant in the rest of the gulf, while in the living assemblages the sensitive foraminifera are abundant only in station S2. The studied area presents high levels of dissolved oxygen, diversity and high numbers of living individuals, even though Thermaikos is considered as an eutrophicated gulf. As far as the two biotic indices, they present different results. According to the FSI, the inner Thermaikos gulf presents a poor to medium ecological quality status, but according to Foram-AMBI it presents a good ecological quality status. Aristorle University of Thessaloniki 2022-01-26 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12690 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2021 gre Copyright (c) 2021 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/13040 2025-03-19T09:30:17Z grelit:mast

"240423 2024 eng " dc Εφαρμογή της Μεθόδου του Γεωραντάρ για την Εκτίμηση της Ποιότητας σε Εξορυγμένα Τεμάχη Μαρμάρου = Application of Ground Penetrating Radar Method to Study Marble Blocks Quality. Κουφοπούλου, Αριάννα Ιωάννης Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Γεωφυσικής. Η παρούσα μεταπτυχιακή διατριβή έχει σαν κύριο στόχο την εκτίμηση της ποιότητας του ημίλευκου μαρμάρου “Hemarus Grey” αφότου αυτό αποσπαστεί από το μητρικό πέτρωμα, μέσω της ανάλυσης των τιμών του πλάτους των ηλεκτρομαγνητικών (Η/Μ) κυμάτων που προκύπτουν από την εφαρμογή της γεωφυσικής μεθόδου του γεωραντάρ ή ραντάρ υπεδάφους (Ground Penetrating Radar – GPR) σε τεμάχη μαρμάρου. Οι μετρήσεις πεδίου διεξήχθησαν σε λατομείο μαρμάρου της εταιρείας Stone Group International, στην περιοχή «Νικητές», στο Μακρυχώρι του Ν. Καβάλας, χρησιμοποιώντας κυρίως το σύστημα GPR TR1000 της εταιρείας Sensors & Software, το οποίο διαθέτει κεραία κεντρικής συχνότητας ίση με 1000 MHz. Για την υλοποίηση του παραπάνω στόχου, αναπτύχθηκε ένα πρόγραμμα με χρήση της γλώσσας προγραμματισμού MATLAB, με τίτλο «Μελέτη της Ποιότητας Τεμαχών Μαρμάρου», απαρτιζόμενο από έξι διαφορετικούς αλγορίθμους, μέσω των οποίων μελετήθηκαν οι διακυμάνσεις στην ανακλαστικότητα επιλεγμένων εξορυγμένων τεμαχών μαρμάρου, που προέκυψαν εξαιτίας της ύπαρξης (ή μη) εσωτερικών ετερογενειών στο μάρμαρο. Η συγκεκριμένη έρευνα, υπογραμμίζει τη σημασία της αξιολόγησης της ποιότητας των τεμαχών μαρμάρου βάσει των τιμών του Η/Μ πλάτους, τονίζοντας την προσεκτική επιλογή των βημάτων επεξεργασίας των δεδομένων GPR και της απόστασης μεταξύ των γραμμών μέτρησης. Τέλος, εισάγει διάφορες μεθόδους μέτρησης και συστήματα GPR, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν για τη βελτίωση του ελέγχου ποιότητας των τεμαχών μαρμάρου και την ανάλυση των διακυμάνσεων στις τιμές του Η/Μ πλάτους. The present postgraduate thesis aims to assess the quality of the semi-white marble, "Hemarus Grey" after its extraction procedure, by analyzing electromagnetic (EM) amplitude values obtained with Ground Penetrating Radar (GPR). The study was conducted in a marble quarry owned by Stone Group International, located in the Nikites region of Northern Greece, utilizing the GPR system TR1000 by Sensors & Software, equipped with a central frequency of 1000 MHz. To achieve the aforementioned objective, a program entitled "Study Marble Blocks Quality" was developed using the MATLAB programming language. This program consists of six different algorithms that were used to examine variations in the reflectivity of selected extracted marble blocks caused by internal heterogeneities. This research highlights the significance of evaluating the quality of marble blocks based on the variation of EM amplitude values, with an emphasis on the careful selection of data processing steps and GPR measurement line spacing. The study also discusses different measurement methods and GPR systems that were employed to enhance the quality control of marble blocks and analyze variations in GPR signals’ amplitudes. Aristorle University of Thessaloniki 2024-04-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/13040 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2024 gre Copyright (c) 2024 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11996 2022-02-14T07:18:12Z grelit:mast

"220214 2022 eng " dc Συμβολή στην υδρογεωλογική έρευνα της Δυτικής και Κεντρικής Μεσαοριας (Κύπρος) με επεξεργασίας γεωλεκτρικών δεδομένων. Ρήγας, Μιχάλης Αριστότελειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. . Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-14 09:18:12 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11996 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2007 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12379 2022-01-10T08:03:37Z grelit:mast

"190917 2019 eng " dc Βελτιστοποίηση της αναπαράστασης των διεργασιών του οριακού στρώματος σε αριθμητικό μοντέλο πρόγνωσης καιρού = Optimization of representation of boundary layer processes in a numerical weather prediction model. Αθανασίου, Φωτεινή Α. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Μετεωρολογίας και Κλιματολογίας. Η εκπόνηση της παρούσας μεταπτυχιακής διατριβής ειδίκευσης έχει ως σκοπό τη μελέτη της επίδρασης των παραμετροποιήσεων του ατμοσφαιρικού οριακού στρώματος σε μια προσομοίωση ενός επεισοδίου έντονης βροχόπτωσης στις 21 Μαϊου 2016, με εφαρμογή του σύγχρονου περιοχικού, μη υδροστατικού ατμοσφαιρικού μοντέλου WRF – ARW. Για τα πειράματα ευαισθησίας επιλέκτηκαν τρία σχήματα που περιγράφουν το ατμοσφαιρικό οριακό στρώμα. Η περιοχή μελέτης που επιλέχθηκε είναι αυτή των νομών Ημαθίας και Πέλλας, στη κεντρική Μακεδονία, εξαιτίας των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών της ως προς το ανάγλυφο και τη γεωγραφία. Χρησιμοποιήθηκαν τρία διαφορετικά σχήματα του Ατμοσφαιρικού Οριακού Στρώματος (ΑΟΣ). Πραγματοποιήθηκαν τρεις αντίστοιχες προσομοιώσεις στις οποίες το σχήμα YSU (Yonsei University scheme) θεωρήθηκε ως προσομοίωση αναφοράς (control experiment), ενώ τα άλλα δύο σχήματα του ΑΟΣ, MYJ (Mellor – Yamada – Janjic) και MYNN2 (Mellor Yamada Nakanishi Niino επιπεδου 2,5), χρησιμοποιήθηκαν ως προσομοιώσεις ευαισθησίας (sensitivity experiments). Στη συνέχεια, γίνεται σύγκριση των αποτελεσμάτων των πειραμάτων ευαισθησίας και του πειράματος αναφοράς ως προς τη βροχόπτωση. Στο τέλος της έρευνας σχολιάζονται τα αποτελέσματα και εξάγονται συμπεράσματα για την επίδραση που έχει η επιλογή διαφορετικού σχήματος ΑΟΣ στην προσομοίωση ενός έντονου επεισοδίου βροχόπτωσης. The purpose of this master thesis is to study the effect of boundary layer parameters on a simulation of a severe precipitation event on May 21, 2016, with the application of the regional, non-hydrostatic WRF-ARW model. Three schemes describing the boundary layer were selected for sensitivity experiments. The chosen study area is that of the prefectures of Imathia and Pella, in central Macedonia, due to its distinct features in relief and geography. Three different schemes of the Boundary Layer (BL) were used. Three simulations were performed in which the Yonsei University scheme (YUS) was considered the control experiment, while the other two schemes of BL, MYJ (Mellor - Yamada - Janjic) and MYNN2 (Mellor Yamada Nakanishi Niino level 2,5), were used as sensitivity experiments. The results of the sensitivity experiments and the reference experiment with regard to precipitation are then compared. At the end of the survey, the results are commented and conclusions are drawn on the effect of choosing a different BL pattern in simulating a severe precipitation incident. Aristorle University of Thessaloniki 2019-05-29 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12379 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2019 gre Copyright (c) 2019 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12595 2024-04-18T07:43:18Z grelit:mast

"210119 2021 eng " dc Μελέτη της εφαρμογής της ηλεκτρικής τομογραφίας σε τομές πολύ μεγάλου μήκους = Study of the application of electrical resistivity tomography in very long sections. Μαύρος, Σεραφείμ Κωνσταντίνος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Γεωφυσικής. Η συγκεκριμένη διπλωματική εργασία ασχολείται με την εφαρμογή της μεθόδου της ηλεκτρικής τομογραφίας σε τομές μεγάλου μήκους. Με τον όρο “μεγάλου μήκους” αναφερόμαστε σε τομές με ηλεκτρόδια διαφοροποιημένης πυκνότητας κατά μήκος τους, πιο αραιής στις άκρες των καλωδίων και ίσης κατανομής στο κεντρικό τμήμα τους. Ο λόγος για τον οποίο χρησιμοποιείται η συγκεκριμένη χωροθέτηση των ηλεκτροδίων στις διάφορες διατάξεις είναι για την εξασφάλιση μικρότερου αριθμού ηλεκτροδίων και ελαφρύτερου εξοπλισμού στη διαδικασία των μετρήσεων. Για την παραγωγή πρωτοκόλλων μετρήσεων κατασκευάστηκε αλγόριθμος σε προγραμματιστικό περιβάλλον Matlab, ο οποίος δημιουργεί πρωτόκολλα διαφοροποιημένης ή ισοκατανεμημένης πυκνότητας ηλεκτροδίων μικρής ή μεγάλης κλίμακας με την εισαγωγή από τον χρήστη του αριθμού ηλεκτροδίων που χρησιμοποιούνται και του τύπου της κατανομής που ακολουθούν. Τα παραγόμενα πρωτόκολλα αναπαράγουν τις παραδοσιακές διατάξεις διπόλου – διπόλου και πολλαπλής βαθμίδας, της καινούργιας διάταξης της πλήρους εύρους βαθμίδας, πλήρη πρωτόκολλα που περιλαμβάνουν το συνδυασμό μετρήσεων διπόλου – διπόλου και πλήρους εύρους βαθμίδας, αλλά και την βελτιστοποιημένη διάταξη του Ιακωβιανού πίνακα ή πίνακα ευαισθησίας. Στη συγκεκριμένη διπλωματική παράχθηκαν πρωτόκολλα 33 ηλεκτροδίων αραιωμένης διάταξης στα άκρα και 48 ηλεκτροδίων σταθερής απόστασης. Για τον έλεγχο της αξιοπιστίας τους, οι δύο μορφές κατανομής ηλεκτροδίων δοκιμάζονται αρχικά σε ένα πλήθος παραδειγμάτων μικρής και μεγάλης κλίμακας. Προκύπτει λοιπόν, το ερώτημα κατά πόσο επηρεάζεται η ποιότητα της εικόνας από την απουσία ορισμένων ηλεκτροδίων στις άκρες, αλλά και ποιες από τις διατάξεις μέτρησης, είτε τις τυπικές, είτε μη συμβατικές διατάξεις που κατασκευάστηκαν, μπορούν να χρησιμοποιηθούν καλύτερα και να δώσουν ικανοποιητικότερα αποτελέσματα από άλλες διατάξεις. Φαίνεται πως η αραίωση των ηλεκτροδίων στις άκρες των τομών για όλες τις διατάξεις ηλεκτροδίων δεν επηρεάζει τη συνολική ποιότητα των εικόνων αντιστροφής για μικρής και μεγάλης κλίμακας πρωτόκολλα. Η μετάβαση σε μεγάλη κλίμακα απλά αλλάζει τον αριθμό των μετρήσεων που είναι εφικτά πραγματοποιήσιμες λόγω γεωμετρικού παράγοντα. Τέλος, αξίζει να σημειωθεί πως από τη σχετική σύγκριση των δύο μορφών κατανομής ηλεκτροδίων αλλά και των διαφορετικών διατάξεων εξάγονται παρόμοιες εικόνες με ικανοποιητικά αποτελέσματα. Αυτό επιβεβαιώνεται με συνθετικά μοντέλα μικρής και μεγάλης κλίμακας, καθώς και με πραγματικές μετρήσεις πεδίου μικρής κλίμακας. Για τεχνικούς λόγους δεν πραγματοποιήθηκαν τομογραφίες μεγάλου μήκους, παρόλα αυτά τα συμπεράσματα παραμένουν ίδια. The present thesis deals with an application of the electric tomography method to very long sections. By the term “very long sections” we refer to sections along which the electrode density varies. In particular, the electrodes are more sparse on the edges of the wires and evenly distributed in their center. Such an electrode configuration ensures that fewer electrodes are used and consequently, that the equipment is lighter and easier to handle during measurements. For the creation of measurement protocols, we constructed an algorithm in the programming environment Matlab, which produces protocols of varying or evenly distributed electrode configurations in short or large scales. The number of electrodes as well as type of configuration is given as an input by the user. The resulting protocols reproduce the traditional dipole-dipole and multiple gradient array configurations, as well as the new full range gradient array configuration. Additionally, the algorithm creates full protocols which reproduce a combination of the dipole-dipole and the full range gradient array configurations, as well as the optimized Jacobian matrix or sensitivity matrix configuration. In the present thesis, we produced two kinds of protocols: a protocol applicable to a configuration of 33 sparsely distributed electrodes on the edges and another applicable to a configuration of 48 evenly distributed electrodes. As a consistency check, the two kinds of electrode configurations were initially tested on a number of small and large-scale examples. As a result, the following two questions arise; to what extent is the image quality affected in the absence of few electrodes on the edges, and which of the array configurations, conventional or novel, can provide the most satisfactory results? It appears that reducing the number of electrodes on the edges of a section does not influence the overall quality of the inversion images. This statement is true for both small- and large-scale array protocols. The transition to a larger scale simply changes the number of measurements which are feasible due to the geometrical factor. Finally, it is worth mentioning that the two types of electrode configurations (sparse on the edges or evenly spaced) and the various types of array configurations (conventional or novel) yield similar images with satisfactory results. This statement is confirmed by mock-models of both small and large scale as well as by actual small-scale field measurements. Due to technical reasons we did not perform large-scale tomography, however the conclusions remain the same. Aristorle University of Thessaloniki 2020-09-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12595 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2020 gre Copyright (c) 2021 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12939 2024-04-24T05:54:24Z grelit:mast

"240418 2024 eng " dc Adaption strategies towards sustainable development principles in hydrocarbon exploration and exploitation enterprises = Στρατηγικές προσαρμογής προς τις αρχές βιώσιμες ανάπτυξης στις επιχειρήσεις έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων. Efstratiou, Vasiliki Grigorioe Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Διατμηματικού Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών “Έρευνα και Εκμετάλλευση Υδρογονανθράκων". This thesis analyzes the topic "Adaptation strategies towards sustainable development principles in hydrocarbon exploration and exploitation enterprises". In Chapter A, one will find information related to the European Green Deal, the investment challenges, the policy that exists for the industry, the mobilization of the industry for the Clean and Circular Economy, as well as the actions to achieve it. At the end of this chapter, a just transition mechanism is mentioned, while the final remarks are not omitted. In Chapter B, in the first part, reference is made to the 2030 Agenda for Sustainable Development, as the 17 sustainable goals are briefly mentioned. In the second part of this chapter, the application of agility systems in the oil and gas industry is analyzed. These mainly consist of the application of available technology, production strategies, human resources, and the management environment. In Chapter C, 10 Oil and Gas companies are mentioned, which are China Petroleum and Chemical Corp. (Sinopec), Phillips 66, Saudi Aramco, Shell plc, BP, ExxonMobil, Total Energies, Chevron, Gazprom, and Marathon. In all these companies, one will find at the beginning a brief historical review, followed by the sustainable strategies, which are divided into applications for agility and sustainable development goals. In Chapter D, which is the last chapter of this work, a brief analysis is made of what benchmarking is and the categories it is divided into, while benchmarking is carried out for the 10 companies, which were analyzed in Chapter C, on the applications for agility and sustainable development goals. Finally, some conclusions from the comparisons of the companies are mentioned. Η παρούσα διπλωματική εργασία αναλύει το θέμα «Στρατηγικές προσαρμογής προς τις αρχές βιώσιμης ανάπτυξης στις επιχειρήσεις έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων». Στο Κεφάλαιο Α θα βρεθούν πληροφορίες σχετικά με την Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία, τις επενδυτικές προκλήσεις, την πολιτική που υπάρχει για τη βιομηχανία, την κινητοποίηση της βιομηχανίας για την Καθαρή και Κυκλική Οικονομία, καθώς και τις δράσεις για την επίτευξή της. Στο τέλος αυτού του κεφαλαίου αναφέρεται ένας μηχανισμός δίκαιης μετάβασης, ενώ οι τελικές παρατηρήσεις δεν παραλείπονται. Στο Κεφάλαιο Β, στο πρώτο μέρος, γίνεται αναφορά στην Ατζέντα 2030 για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη, καθώς αναφέρονται συνοπτικά οι 17 βιώσιμοι στόχοι. Στο δεύτερο μέρος αυτού του κεφαλαίου, αναλύεται η εφαρμογή συστημάτων ευελιξίας στη βιομηχανία πετρελαίου και φυσικού αερίου. Αυτές συνίστανται κυρίως στην εφαρμογή της διαθέσιμης τεχνολογίας, των στρατηγικών παραγωγής, των ανθρώπινων πόρων και του περιβάλλοντος διαχείρισης. Στο κεφάλαιο Γ, αναφέρονται 10 εταιρείες πετρελαίου και φυσικού αερίου, οι οποίες είναι οι China Petroleum and Chemical Corp. (Sinopec), Phillips 66, Saudi Aramco, Shell plc, BP, ExxonMobil, Total Energies, Chevron, Gazprom και Marathon. Σε όλες αυτές τις εταιρείες, θα βρεθεί στην αρχή μια σύντομη ιστορική αναδρομή, ακολουθούμενη από τις βιώσιμες στρατηγικές, οι οποίες χωρίζονται σε εφαρμογές για ευκινησία και στόχους βιώσιμης ανάπτυξης. Στο Κεφάλαιο Δ, που είναι το τελευταίο κεφάλαιο αυτής της εργασίας, γίνεται μια σύντομη ανάλυση του τι είναι το benchmarking και σε ποιες κατηγορίες χωρίζεται, ενώ πραγματοποιείται benchmarking για τις 10 εταιρείες, οι οποίες αναλύθηκαν στο Κεφάλαιο Γ, σχετικά με τις εφαρμογές για την ευελιξία και τους στόχους βιώσιμης ανάπτυξης. Τέλος, αναφέρονται ορισμένα συμπεράσματα από τις συγκρίσεις των εταιρειών. Aristorle University of Thessaloniki 2024-04-18 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12939 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2023 gre Copyright (c) 2023 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11572 2022-01-28T08:07:46Z grelit:mast

"220128 2022 eng " dc Μελέτη της φωτοχημικής ρύπανσης στην πόλη της Θεσσαλονίκης Τρεμούλης, Ευάγγελος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Στην παρούσα μελέτη κύριο στόχο αποτέλεσε η μελέτη του φαινομένου της θερμής αστικής νησίδας στην πόλη της Θεσσαλονίκης. Χρησιμοποιήθηκαν ωριαία και ημερήσια δεδομένα θερμοκρασίας, για την περίοδο ετών 2001 με 2004, από εννέα μετεωρολογικούς σταθμούς τοποθετημένους σε διάφορα σημεία, του κέντρου και των περιχώρων, της πόλης. Αρχικά μελετήθηκε η ανάπτυξη της πόλης τα τελευταία χρόνια και η πορεία της θερμοκρασίας σε κάθε σταθμό ξεχωριστά. Προέκυψε ότι στο αστικό κέντρο καταγράφονται οι υψηλότερες θερμοκρασίες. Συγκεκριμένα τα πρώτα δύο έτη της εξεταζόμενης περιόδου θερμότερος είναι ο σταθμός της Βενιζέλου, ενώ τα άλλα δύο ο σταθμός της Σχολής Θετικών Επιστημών ενώ οι χαμηλότερες θερμοκρασίες εντοπίζονται από το σταθμό της Σίνδου. Επιπλέον διαπιστώθηκε ότι στο σταθμό της Νεοχωρούδας, που είναι τοποθετημένος στα βορειότερα προάστια της πόλης επικρατούν αρκετά υψηλές, για την περιοχή, θερμοκρασίες, ενώ αντίθετα στο Μετεωροσκοπείο, που είναι τοποθετημένος σε κεντρικό σημείο της πόλης αλλά μέσα σε έναν ιδιαίτερα «ανοιχτό χώρο» με δέντρα και γρασίδι, αρκετά χαμηλές. Στη συνέχεια αποδεικνύεται ότι ο βαθμός συσχέτισης των εξεταζόμενων σταθμών είναι υψηλός σε όλη τη διάρκεια του έτους καθώς και ότι οι ημέρες που επικράτησαν, μέσα στην πόλη, ακραίες μέγιστες θερμοκρασίες είναι περισσότερες σε σχέση με τις ακραίες ελάχιστες. Ακολούθως αξιολογήθηκε η μέγιστη διαφορά της θερμοκρασίας συγκρίνοντας κάθε σταθμό, με τους υπόλοιπους, ξεχωριστά αλλά και μελετώντας τους ως κατηγορίες- αστικών και περιαστικών- σταθμών. Επιπλέον υπολογίστηκε ο ρυθμός μεταβολής της θερμοκρασίας κατά τη διάρκεια της ημέρας και της νύχτας. Συνολικά διαπιστώθηκε ότι το φαινόμενο της Α.Θ.Ν. είναι ισχυρότερο κατά τη διάρκεια της νύχτας και σημειώνει την μεγαλύτερη ένταση του στο ξημέρωμα. Αναπτύσσεται ιδιαίτερα το καλοκαίρι, ενώ το χειμώνα η έντασή του είναι μικρότερη. Κατά τη μηνιαία ανάλυση προέκυψε ότι οι μεγαλύτερες διαφοροποιήσεις μεταξύ των σταθμών σημειώνονται τον Δεκέμβριο. Αντίθετα οι μικρότερες καταγράφονται τον Αύγουστο. Επιπλέον τους μήνες Ιανουάριο με Μάρτιο καθώς και τον Μάιο εμφανίζεται και το αντίστροφο φαινόμενο ή αλλιώς «δροσερό νησί», όπου τα περίχωρα εμφανίζονται θερμότερα του αστικού κέντρου της πόλης. ABSTRACT The present study aims on the analysis of the characteristics of the Urban Heat Island (UHI) phenomenon, for the city of Thessaloniki. Hourly and daily temperature data series are used as recorded in nine meteorological stations placed at various points in the center and the suburbs of the city of Thessaloniki, for the time period of 2001 to 2004. Initially the development of the city is examined during the recent years and the temperature at each station separately. As it  was expected the majority of the population and buildings are located in the urban center, which results in the existence of higher temperatures. Specifically, the first two years of the period the warmest station was Venizelou, while the other two years the station of the Faculty of Sciences. In total, during the whole examined period, the lowest temperatures are recorded at the station of Sindou. Moreover, it was indicated that the station in Neochorouda, which is located in the north suburbs also presents quite high temperatures, while in contrast the station at the Department of Meteorology, which is located in an urban green area at the center of town presents quite low temperatures. At another part of the study it is proved that at all stations the correlation coefficient is high during the entire year. It also seems that the city experienced more days with extreme maximum temperatures than extreme minimum. Furthermore the maximum temperature difference between each station separately and then as a category of urban and rural stations was also estimated. Finally, the rate of temperature change during the day and night was calculated for the whole time period. Overall it is confirmed that the UHI is a nocturnal phenomenon and is at its peak at the time of sunrise. Also it is well developed during the summer, while during the winter the intensity of the phenomenon is not that strong. The monthly analysis showed that the greatest differences between the stations occur in December, and the smallest are recorded in August. It is worth mentioning that during January to March and May the occurrence of a negative UHI or "Cool Island" was detected during which the surroundings were found to be warmer from the center of the town. Aristorle University of Thessaloniki 2022-01-28 10:07:46 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11572 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2012 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11222 2018-11-16T08:31:56Z grelit:mast

"161231 2016 eng " dc Βελτιστοποίηση μετρήσεων ηλεκτρικής τομογραφίας στο πλαίσιο εφαρμογής της διαχρονικής παρακολούθησης φαινομένων Τσακιρμπαλόγλου, Κωνσταντίνος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Στα πλαίσια της παρούσας διατριβής ειδίκευσης μελετάται μία μέθοδος για την βελτιστοποίηση των πρωτοκόλλων μέτρησης δεδομένων ηλεκτρικής τομογραφίας για διαχρονικές μετρήσεις. Αρχικά γίνεται μία ανασκόπηση της μεθόδου εύρεσης βέλτιστων διατάξεων μέτρησης με τη μέθοδο του ιακωβιανού πίνακα (πίνακας ευαισθησίας) η οποία και χρησιμοποιήθηκε για τη δημιουργία πρωτοκόλλων. Κατά τη διαχρονική παρακολούθηση με γεωηλεκτρικές μεθόδους χρειάζεται μία σειρά διαχρονικών μετρήσεων μίας δομής η οποία αναμένεται να μεταβάλλεται με το χρόνο. Η παρακολούθηση και ανάλυση των αποτελεσμάτων αυτών μπορεί να οδηγήσει στην πρόβλεψη της περιοχής που αναμένεται να αλλάξει. Έτσι κύριος στόχος της εργασίας ήταν να αναπτυχθούν αλγόριθμοι και να δημιουργηθεί ένα πρόγραμμα που να επιτρέπει στο χρήστη να ορίζει μία περιοχή που αναμένεται να μεταβάλλεται με το χρόνο, και στη συνέχεια να επιλέγονται πρόσθετες μετρήσεις οι οποίες και θα αυξάνουν την ανάλυση της συγκεκριμένης περιοχής. Για να ελεγχθούν ως προς την αξιοπιστία τους οι αλγόριθμοι που αναπτύχθηκαν, δοκιμάστηκαν με ένα πλήθος συνθετικών αλλά και πραγματικών δεδομένων. Οι δοκιμές έδειξαν ότι τα εστιασμένα σύνολα δεδομένων που παράγονται, οδηγούν έπειτα από την αντιστροφή σε ακριβέστερες εικόνες του υπεδάφους και σε μικρότερα στατιστικά λάθη σε σύγκριση με τις κλασικές διατάξεις.   This thesis examines a method for optimizing electrical tomography time lapse measurements. The main purpose of the study was to create and test algorithms that can add extra geoelectrical measurements in a focused area, determined by the user. At first there is an overview of the methods used for finding the optimum data sets using the Jacobian method. These methods are also used as a part of this study to generate optimum data sets. It is known that for the 4D data inversion a set of time lapse measurements is required. A quick view and analysis of these inverted results can give us an image on how a resistivity area related with a host body changes in time, so we can “predict” its future position or shape of the body. Defining an area with high probability of future resistivity change, we can select additional measurement which could enhance the resolution of the particular area. Τhe tests with synthetic models showed that the focused arrays can produce better inversion results compared to the optimized or even full comprehensive data sets. This method has been also tested with real data and it is shown that the method can be a practical tool for measurement protocol creation in real life monitoring problems. Aristorle University of Thessaloniki 2017-12-08 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11222 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2016 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11911 2021-11-03T10:37:56Z grelit:mast

"181116 2018 eng " dc Οικολογική συνδεσιμότητα σε Ευρωπαϊκά τοπία: Μελέτης χωρο-χρονικών μεταβολών. = Ecological Connectivity in European Landscopes: Spatio-temporal changes. Πέτσας, Παναγιώτης Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Μαθηματικών. Η δυνατότητα των οργανισμών να μετακινούνται στο χώρο τους επιτρέπει να καλύψουν ένα σύνολο από βιοτικές ανάγκες, όπως την αναζήτηση τροφής, το ζευγάρωμα, και τη μετανάστευση. Παράλληλα η ελεύθερη πρόσβαση σε ενδιαιτήματα επιτρέπει μπορεί να συνεισφέρει σε μηχανισμούς προσαρμογής. Καταλυτικό ρόλο για την επιτυχημένη μετακίνηση έχει η συνδεσιμότητα των κατατμημάτων του τοπίου. Παράλληλα, δεδομένου ότι οι Προστατευόμενες Περιοχές αποτελούν πλέον οριοθετημένες επιφάνειες όπου οι οργανισμοί μπορούν να βρίσκουν καταφύγιο από σύνολο πιέσεων, η ικανότητα σύνδεσης αυτών αποτελεί σημαντική προτεραιότητα για έναν αποτελεσματικό σχεδιασμό διατήρησης. Στη παρούσα εργασία μελετήθηκαν τα πρότυπα συνδεσιμότητας των προστατευόμενων περιοχών που βρίσκονται στα νότια Βαλκάνια. Πιο συγκεκριμένα, η έκταση της περιοχής μελέτης θα περιλαμβάνει τέσσερις χώρες, την Αλβανία, τη Βουλγαρία, τη Π.Γ.Δ.Μ., αλλά και το χερσαίο κομμάτι της Ελλάδας. Η συνδεσιμότητα μελετήθηκε για τρία εικονικά είδη, τα χαρακτηριστικά των οποίων (πχ ικανότητα διασποράς, απαιτήσεις χώρου κτλ.), βασίστηκαν στο λύκο, το ελάφι και την αλεπού, είδη απειλούμενα σε αυτή τη περιοχή. Η μελέτη της συνδεσιμότητας έγινε με τη χρήση της θεωρίας ηλεκτρικών κυκλωμάτων. Με βάση τη πιθανή συμπεριφορά και απόκριση των ειδών σε ένα σύνολο χωρικών παραμέτρων, κατασκευάστηκαν επιφάνειες αντιστάσεων, δηλαδή χάρτες που υποδηλώνουν τη δυσκολία της μετακίνησης σε κάθε σημείο του χάρτη. Αυτές οι επιφάνειες εισάχθηκαν στο Circuitscape, ένα λογισμικό που χρησιμοποιεί αλγορίθμους της θεωρίας ηλεκτρικών κυκλωμάτων για να προβλέψει τη συνδεσιμότητα σε ετερογενή τοπία. Τα αποτελέσματα της ανάλυσης αφορούν ομάδες χαρτών που φανερώνουν διαδρόμους επικοινωνίας μεταξύ περιοχών του κάθε είδους. Παράλληλα ως αποτέλεσμα λαμβάνουμε την ουσιαστική αντίσταση (effective resistance), ένα νέο μέτρο απόστασης, η οποία ποδηλώνει το κατά πόσο δύσκολη είναι η μετακίνηση από τη μία περιοχή στην άλλη, συνυπολογίζοντας όλα τα πιθανά μονοπάτια μεταξύ τους. Δοκιμάστηκαν διάφορες παραμετροποιήσεις των ειδών ως προς τη συμπεριφορά τους στη χρήση γης. Κατασκευάστηκαν δίκτυα προστατευόμενων περιοχών χρησιμοποιώντας την ουσιαστική αντίσταση ως βάρος ακμής. Σε αυτά τα δίκτυα κρατήθηκαν συνδέσεις με χαμηλή ουσιαστική αντίσταση. Στη συνέχεια, συγκρίθηκαν με αυτά που έχουν ως κριτήριο για την ύπαρξη ακμής μεταξύ περιοχών την πραγματική απόσταση. Η σύνδεση μεταξύ δυο περιοχών σε αυτά τα δίκτυα υπάρχει εάν η πραγματική απόσταση τους δεν υπερβαίνει μια συγκεκριμένη απόσταση, η οποία εξαρτάται από τις ικανότητες διασποράς του εκάστοτε εικονικού είδους. Για κάθε είδος δημιουργήθηκε ένας νέος χάρτης διαδρομών βασισμένος στα αποτελέσματα, όπως αυτά προέκυψαν από τα εναλλακτικά σενάρια των αντιστάσεων, ενώ σε τελικό στάδιο κατασκευάστηκε ένας καθολικός χάρτης που αναδεικνύει διαδρόμους επικοινωνίας στο τοπίο και για τα τρία εικονικά είδη. Τα αποτελέσματα της ανάλυσης μας επιτρέψαν τη διάκριση διαδρόμων επικοινωνίας για κάθε είδος μεταξύ των αντίστοιχων προστατευόμενων περιοχών τους κάτω από διαφορετικά σενάρια παραμετροποίησης. Διάδρομοι με υψηλή συχνότητα εμφάνισης εντοπίστηκαν. Η ουσιαστική αντίσταση είχε χαμηλή συσχέτιση με τη πραγματική απόσταση για δυο εικονικά είδη που φέρουν τα χαρακτηριστικά της αλεπούς και του ελαφιού, ενώ είχε υψηλή συσχέτιση με τις αποστάσεις περιοχών για το εικονικό είδος που φέρει τα χαρακτηριστικά του λύκου. Μέσω των τελικών συμπληρωματικών χαρτών εντοπίστηκαν οι πιο συχνές διαδρομές κοντά στην οροσειρά της Πίνδου και στο Tsentralen Balkan της Βουλγαρίας, με τμήμα αυτών να βρίσκεται διάσπαρτο στην υπό μελέτη επιφάνεια. Τα δίκτυα με βάση την ουσιαστική αντίσταση έχουν περισσότερες συνδέσεις σε σχέση με αυτά της πραγματικής απόστασης. Αυτό υποδεικνύει ότι τα δίκτυα που βασίζονται στην ουσιαστική απόσταση είναι πιο εύρωστα σε σχέση με αυτά που βασίζονται στην απόσταση. Ο εντοπισμός διαδρομών επικοινωνίας αλλά και τα πρότυπα της συνδεσιμότητας όπως αυτά αναδεικνύονται από τη συγκεκριμένη εργασία μπορεί να τροφοδοτήσουν μελλοντικούς σχεδιασμούς και προτάσεις για αποτελεσματικότερη εφαρμογή της διατήρησης σε διακρατικό επίπεδο. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-16 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11911 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2018 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12359 2022-01-10T08:03:37Z grelit:mast

"190912 2019 eng " dc Διερεύνηση των συνθήκων ευστάθειας υψηλού τεχνητού ορύγματος με χρήση επίγειου σαρωτή LiDAR και προτάσεις μέτρων αντιστήριξης σε περιβάλλον συμπαγών κροκαλοπαγών στον οδικό άξονα Επταχωρίου – Κόνιτσας = Study of slope stability using LiDAR technology in massive conglomerate environment and suggestions of support measures along the Eptachori-Konitsa national road. Τσιαντούκα, Μαρίνα Γ. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Γεωλογίας. Η παρούσα διπλωματική εργασία έχει ως σκοπό την ανάλυση βραχώδους πρανούς με την χρήση επίγειου σαρωτή LiDAR (Light Detection And Ranging) σε απότομο πρανές  στον επαρχιακό άξονα Επταχωρίου –Κόνιτσας. Στην περιοχή μελέτης παρατηρήθηκαν φαινόμενα βραχοκαταπτώσεων. Η περιοχή μελέτης αποτελείται από το κροκαλοπαγές του φλύσχη της Πίνδου. Η βραχόμαζα θεωρήθηκε ως τεμαχώδης δομή με 3 συστήματα ασυνεχειών. Επιπλέον στην παρούσα εργασία παρουσιάζεται το γεωλογικό περιβάλλον, η σεισμικότητα καθώς και οι κλιματικές συνθήκες,. Η ανάλυση του μηχανισμού αστοχίας, στην παρούσα διπλωματική εργασία πραγματοποιήθηκε με την χρήση του επίγειου σαρωτή LiDAR. Από την επεξεργασία των δεδομένων προέκυψε ο προσανατολισμός των ασυνεχειών καθώς και οι πιθανές αστοχίες που θα προκύψουν. Ο στόχος της παρούσας εργασίας είναι η ανάπτυξη του τεχνικογεωλογικού μοντέλου καθώς και η σχεδίαση των μέτρων προστασίας έναντι των αστοχιών που προκύπτουν. Για την εκπόνηση της εργασίας πραγματοποιήθηκε γεωλογική και τεχνικογεωλογική έρευνα στην περιοχή μελέτης κατά το διάστημα Ιουλίου-Αυγούστου 2018 με μετρήσεις πεδίου και επιτόπου δοκιμές. Επιπρόσθετα, για την πληρότητας της μελέτης πραγματοποιήθηκαν πτήσεις με μη-επανδρωμένο όχημα UAV στην περιοχή μελέτης. Για την εξαγωγή των στοιχείων του προσανατολισμού των ασυνεχειών έγινε σύγκριση δύο λογισμικών με την χρήση διαφορετικής μεθόδου ταξινόμησης, της k-d tree και της KDE( Kernel density estimation). Σύμφωνα με την k-d το νέφος σημείων υποδιαιρείται σε τεταρτημόρια έως ότου όλα τα σημεία που βρίσκονται στο τεταρτημόριο να ταιριάζουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο σε ένα επίπεδο, με την μέθοδο των ελαχίστων τετραγώνων. Η δεύτερη μέθοδος ταξινόμησης βασίζεται στην μέθοδο των γειτονικών σημείων που ανήκουν στο ίδιο επίπεδο. Τα αποτελέσματα που προκύπτουν από την συγκεκριμένη μεθοδολογία συγκρίνονται με τα αποτελέσματα που προέκυψαν και την εργασία στο πεδίο με σκοπό την εξαγωγή παραμέτρων όπου ανταποκρίνονται καλύτερα στην πραγματικότητα. This thesis is concerned with slope stability analysis using LiDAR technology (Light Detection and Ranging) in steep slope at Eptachori-Konitsa motorway, Greece. Along the face log of the examined slope,rockfall events were observed. The geological setting of the study area consists of conglomerate units of Pindos flysch. The formations of the area present blocky structure developed by the bedding and 2 other joints, the geological setting, the seismicity and the climatic conditions of the study area is presented. In the current study, LiDAR technology was implemented to extract the appropriate parameters can be used for the slope stability analysis. After data processing, joint orientation parameters and volume measurements of hanging blocks were extracted. The objective of this thesis is to develop engineering  geological interpretation of rockfall events and design the reinforcement measurements of the residential zone downstream the slope. A detailed field survey of the geological and engineering geological condition were conducted during July- August 2018 along with field measurements. Moreover, through scanning of the face log of the slope carried out using Unmanned Aerial Vehicle (UAV) above the study area. Slope stability analysis along the slope on the study area conducted by using two different algorithms, Kd – Tree approach and KDE (Kernel density estimation) for joint orientation parameters. According to the the Kd-Tree approach subdivided the point cloud into quarter cells until all the points that contained in the cell fit the best –fitting plane given the root-mean-square threshold. In the other hand, the second algorithm based on neighboring points coplanarity test, finding principal orientation by KDE. The results produced by the current methodology are validates  nd interpreted according to in-situ records and measurements. Those logarithms are used in order to extract the best joints orientation for kinematic analysis. Aristorle University of Thessaloniki 2019-05-29 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12359 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2019 gre Copyright (c) 2019 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12510 2024-04-18T07:43:18Z grelit:mast

"200923 2020 eng " dc Γεωχημική μελέτη λιγνιτών και ενδιάμεσων στείρων ενστρώσεων των κοιτασμάτων Πτολεμαΐδας - Αμυνταίου = Geochemical study of lignite and intermediate sterile layers of deposits in Ptolemais – Amyntaio basin. Σαπουνά, Ελένη Αντώνιος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Ορυκτολογίας - Πετρολογίας - Κοιτασματολογίας. Από τα ορυχεία της λεκάνης Πτολεμαΐδας – Αμυνταίου συλλέχθηκαν συνολικά 77 δείγματα λιγνιτών και των ενδιάμεσων στείρων ενστρώσεων τα οποία αναλύθηκαν με τις μεθόδους XRF και ICP-MS για τον προσδιορισμό των συγκεντρώσεών τους σε κύρια στοιχεία και ιχνοστοιχεία. Επίσης, κρίθηκε σκόπιμο να υπολογιστεί ο δείκτης ρύπανσης κάθε ιχνοστοιχείου σε σύγκριση με τον παγκόσμιο μέσο όρο των ανθράκων [World Coals] αν πρόκειται για λιγνιτικά δείγματα και σε σύγκριση με την μέση σύσταση του φλοιού της γης αν πρόκειται για αργιλικά ή μαργαϊκά δείγματα. Από την ερμηνεία των αποτελεσμάτων προέκυψε ότι τα στοιχεία Au, Ir, Mo, Se, Ta, W, Tb, Ag, Cd, Bi, Be παρουσιάζουν συγκεντρώσεις κάτω από το όριο ανίχνευσης. Τα στοιχεία As, Br, Cs, Hf, Sb, Sc, Th, U, Sm, Eu, Yb, Lu και Sn παρουσιάζουν μέσες τιμές συγκέντρωσης < 10 ppm, ενώ τα στοιχεία Co, Cr, Rb, La, Ce, Nd, Cu, Pb, Zn, Ni, Ba, Sr, Y, Zr και V παρουσιάζουν μεγάλες τιμές συγκέντρωσης > 10 ppm. Τα στοιχεία As, Cr, Sb, U, Ni και Sn εμφανίζουν σημαντικό δείκτη ρύπανσης, συγκρινόμενα με τις μέσες συγκεντρώσεις του φλοιού της γης (crustal average) ή των παγκοσμίων ανθράκων παγκοσμίως (world coals), για μαργαϊκό-ασβεστολιθικό ή λιγνιτικό δείγμα, αντιστοίχως. Όσον αφορά τα κύρια στοιχεία, τα δείγματα παρουσιάζουν χαμηλή περιεκτικότητα σε ολικό θείο, MgO και MnO, ενώ οι συγκεντρώσεις CaO στα μαργαϊκά δείγματα είναι υψηλές. From the mines of the Ptolemaida-Amyntaio basin, a total of 77 samples of lignite and intermediate sterile layers were collected, which were analyzed by XRF and ICP-MS methods to determine their concentrations in major and trace elements. It was also considered appropriate to calculate the pollution index of each trace element in comparison to the global average of coals [World Coals] in the case of lignite samples and in comparison to the average composition of the earth's crust in the case of clay or marl samples. The interpretation of the results showed that the elements Au, Ir, Mo, Se, Ta, W, Tb, Ag, Cd, Bi, Be present concentrations below the detection limit. The elements As, Br, Cs, Hf, Sb, Sc, Sc, Th, U, Sm, Eu, Yb, Lu and Sn show average concentration values <10 ppm, while the elements Co, Cr, Rb, La, Ce, Nd, Cu, Pb, Zn, Ni, Ba, Sr, Y, Zr and V show high concentration values >10 ppm. Elements As, Cr, Sb, U, Ni, and Sn demonstrate significant pollution index, compared to the average concentrations of the earth’s crust or world coals, for a marl-limestone or lignite sample, respectively. As for the major elements, the samples have a low content of total sulfur, MgO and MnO, while the CaO concentrations in the marl samples are high. Aristorle University of Thessaloniki 2020-09-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12510 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2020 gre Copyright (c) 2020 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12812 2024-04-18T07:42:19Z grelit:mast

"220621 2022 eng " dc Contribution of applied geophysics to soil characterization and evaluation in stations of the national acceleration-sensor network = Συμβολή μεθόδων εφαρμοσμένης γεωφυσικής στον εδαφικό χαρακτηρισμό και τεκμηρίωση σε θέσεις του εθνικού δικτύου επιταχυνσιογράφων Papadopoulos, Georgios Paraskevas Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Γεωφυσικής. The strong correlation of earthquake damage and local geological conditions is clearly depicted in several studies. This correlation is the basis of the subsurface exploration studies for site characterization since adequate knowledge of the geophysical and/or geotechnical subsurface structure leads to realistic mitigation of the seismic risk. The estimation of the S-waves velocity of the topmost 30m of the subsurface (VS30) has been recognized as the main parameter for site characterization. While its use has been incorporated into several building codes, obtaining VS estimates remains a challenging task, especially in urban environments. Most VS estimation methods use active source acquisition techniques either in boreholes (downhole/crosshole methods) or surface methods (e.g., seismic refraction, MASW etc.). In each case, the time and cost of the application is large, especially when using boreholes and significant limitations apply in demanding environments. In the last decades, ambient noise is greatly utilized in site characterization by estimating the VS profile and providing information regarding the seismic response of the shallow formations. The main aim of this dissertation is the examination of single-station HVSR curve inversion to estimate 1D VS structures for the calculation of the VS30.Inversion of HVSR was based on the diffuse field assumption (DFA) (Sánchez-Sesma, F.J. et al., 2011a.) which implies the connection between the HVSR and the elastodynamic Green’s function. While ambient noise data acquisition is immensely cost-effective, HVSR inversion is subject to the solution non-uniqueness issue providing ambiguous results. To provide a possible solution for this matter, geophysical methods are applied to derive information regarding the shallow subsurface structure and incorporate it in the inversion. Tests were conducted with and without this information to explore how it facilitates the inversion procedure. The proposed methodology was applied at 6 accelerometric sites in the city of Thessaloniki, northern Greece, with different geological conditions. The electrical resistivity tomography method (ERT) was applied to distinguish subsurface layers based on their electrical resistivity. Active-source seismic data were acquired to estimate the shallow 1D VS profile and were analyzed with the seismic refraction and multichannel analysis of surface waves (MASW) methods. The ambient noise array technique was implemented to provide a large number of ambient noise recordings for selective HVSR curve computation. The passive data were also processed with the f-k method to extract the Rayleigh wave dispersion curve which was then inverted to provide a robust VSZ profile. The reliability of the obtained 1D VSΖ profiles was validated by direct comparison with the existing downhole measurements (available at 3 sites) and the ambient noise array results at each site.  Moreover, the VS30 was calculated to classify the investigation sites according to the Eurocode 8 regulations. Finally, synthetic ambient noise recordings were generated based on the final VSZ profiles derived from HVSR inversion and were analyzed with the HVSR method. Synthetic HVSR was compared with observed ambient noise HVSR and single-station earthquake HVSR at each site, validating the adopted structures. Η ισχυρή συσχέτιση μεταξύ του καταστροφικού αποτελέσματος ενός σεισμού και των τοπικών γεωλογικών συνθηκών αποτυπώνεται ξεκάθαρα σε αρκετές μελετών. Η συσχέτιση αυτή αποτελεί τη βάση για τη διερεύνηση της υπεδάφιας δομής με σκοπό τον εδαφικό χαρακτηρισμό, καθώς η επαρκής γνώση της γεωφυσικής ή/και γεωτεχνικής δομής του υπεδάφους μπορεί να οδηγήσει σε αντιμετώπιση του σεισμικού κινδύνου ως ένα βαθμό. Η μέση ταχύτητα των S-κυμάτων των πρώτων 30m του υπεδάφους (VS30) θεωρείται η κύρια παράμετρος για την κατηγοριοποίηση των εδαφών. Παρά την αξιοποίηση της παραμέτρου αυτής από πληθώρα αντισεισμικών κανονισμών, ο υπολογισμός προφίλ ταχυτήτων S-κυμάτων με το βάθος (VSZ) παραμένει μια απαιτητική διαδικασία, ειδικότερα σε αστικά περιβάλλοντα. Οι πιο συνήθεις μέθοδοι για τον υπολογισμό των VSZ περιλαμβάνουν τη χρήση τεχνητών πηγών για τη λήψη σεισμικών καταγραφών είτε μέσα σε γεωτρήσεις (downhole, crosshole) ή στην επιφάνεια της Γης (π.χ. σεισμική διάθλαση, MASW κλπ). Σε κάθε περίπτωση, η εφαρμογή των μεθόδων αυτών είναι δαπανηρή και χρονοβόρα, ειδικά όταν πραγματοποιούνται σε γεωτρήσεις, και η εφαρμογή της σε αστικά περιβάλλοντα περιορίζεται σημαντικά. Τις τελευταίες δεκαετίες, αξιοποιείται όλο και περισσότερο ο εδαφικός θόρυβος στον εδαφικό χαρακτηρισμό με υπολογισμό των VSZ μέσω της ανάλυσης επιφανειακών κυμάτων παρέχοντας επίσης πληροφορίες για την απόκριση των επιφανειακών σχηματισμών στη σεισμική κίνηση. Ο κύριος στόχος αυτής της διπλωματικής εργασίας είναι ο προσδιορισμός συγκεκριμένης μεθοδολογίας για εκτίμηση 1D VSZ προφίλ από αντιστροφή καμπυλών HVSR, και τον προσδιορισμό της VS30 για χρήση στον εδαφικό χαρακτηρισμό. Για το σκοπό αυτό πραγματοποιήθηκε διερεύνηση της αντιστροφής καμπύλης HVSR εδαφικού θορύβου από καταγραφές ενός σταθμού για 1D δομή VSZ. Η αντιστροφή των καμπυλών HVSR βασίστηκε στη θεωρία Diffuse Field Assumption (DFA) που προτάθηκε από τους Sánchez-Sesma, et al., 2011 στην οποία βασίζεται η συσχέτιση μεταξύ του HVSR και των συναρτήσεων Green του μέσου διάδοσης. Ενώ η συλλογή καταγραφών εδαφικού θορύβου είναι σημαντικά οικονομική, η αντιστροφή HVSR εμπίπτει στο πρόβλημα της μη-μοναδικότητας της λύσης. Για την αντιμετώπιση του οποίου πραγματοποιήθηκε εφαρμογή γεωφυσικών μεθόδων επιφανείας για τη δημιουργία ενός αξιόπιστου αρχικού μοντέλου. Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε διερεύνηση αξιοποίησης αυτού του μοντέλου και η επινόηση στρατηγικής αντιστροφής. Η μεθοδολογία εφαρμόσθηκε σε 6 θέσεις του εθνικού δικτύου επιταχυνσιογράφων στην πόλη της Θεσσαλονίκης (Β. Ελλάδα), με διαφορετικές γεωλογικές συνθήκες. Οι γεωφυσικές μέθοδοι που εφαρμόσθηκαν είναι η Τομογραφία Ηλεκτρικής Αντίστασης (ERT) για την αναγνώριση υπεδάφιων στρωμάτων βάσει της ειδικής ηλεκτρικής αντίστασης, καθώς και οι μέθοδοι της σεισμικής διάθλασης και της Πολυκαναλικής Ανάλυσης Επιφανειακών Κυμάτων (MASW) για την απόκτηση επιφανειακών προφίλ σεισμικών ταχυτήτων. Η τεχνική δικτύου εδαφικού θορύβου εφαρμόσθηκε για να παράξει μεγάλο αριθμό καμπυλών HVSR και να αποτελέσει μια αξιόπιστη σύγκριση με το τελικό αποτέλεσμα της αντιστροφής HVSR. Η αξιοπιστία των 1D VSZ προφίλ επιβεβαιώθηκε συγκρίνοντας τα με προφίλ VSZ από υπάρχουσες downhole και από το δίκτυο εδαφικού θορύβου. Επιπλέον, εξάχθηκαν τιμές VS30 για την κατηγοριοποίηση κάθε θέσης με βάση του κανονισμούς του Ευρωκώδικα 8. Τέλος, δημιουργήθηκαν συνθετικές καταγραφές εδαφικού θορύβου με βάση την τελική δομή που προέκυψε από την αντιστροφή HVSR σε κάθε θέση. Συνθετικές καμπύλες HVSR συγκρίθηκαν επιτυχώς με καμπύλες εδαφικού θορύβου και HVSR καταγραφών σεισμών σε κάθε θέση, επιβεβαιώνοντας την τελική δομή. Aristorle University of Thessaloniki 2022-03-10 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12812 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2022 gre Copyright (c) 2022 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11475 2018-11-16T08:32:10Z grelit:mast

"181105 2018 eng " dc Δορυφορική μελέτη μαρομετρικών χαμηλών με χαρακτηριστικά τροπικού κυκλωνα στην Μεσόγειο Δημητριάδου, Κρυσταλλία Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Η παρουσία κυκλώνων μέσης κλίμακας στη Μεσόγειο, οι οποίοι παρουσιάζουν ομοιότητες με τους τροπικούς κυκλώνες, αν και μικρότερου μεγέθους, είναι γνωστή εδώ και μερικές δεκαετίες. Αυτοί οι κυκλώνες ονομάζονται συνήθως "Μεσογειακoί Κυκλώνες" ή Medicanes και μπορούν να προκαλέσουν σημαντικές καταστροφές έως και ανθρώπινες απώλειες στις περιοχές που επηρεάζουν. Στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η δορυφορική μελέτη και ανάλυση ενός κυκλώνα στη Μεσόγειο με χαρακτηριστικά τροπικού κυκλώνα την περίοδο 7-8 Νοεμβρίου 2014. Με τη χρήση των μεθόδων δορυφορικής τηλεπισκόπησης καθώς και προσομοιώσεων αριθμητικών μοντέλων, γίνεται προσπάθεια αποσαφήνισης των διεργασιών που συνέτειναν στη δημιουργία, στην ενδυνάμωση και την περαιτέρω εξέλιξη του Μεσογειακού κυκλώνα. Χρησιμοποιήθηκαν δεδομένα εικόνων και προϊόντων βροχόπτωσης τριών δορυφόρων καθώς και το αριθμητικό μοντέλο WRF για τη προσομοίωση του κυκλώνα. Το σύστημα βρέθηκε να εμφανίζει διακοπτόμενη δραστηριότητα ανωμεταφοράς, με ισχυρότερη στα στάδια της δημιουργίας του και της ανατροφοδότησής του πριν τη Σικελία. Τα μικροφυσικά χαρακτηριστικά των νεφών αποκάλυψαν νέφη με μεγάλη περιεκτικότητα σε παγοκρυστάλλους γύρω από τον κυκλωνικό κέντρο στα στάδια έντονης ανωμεταφοράς. Αποδείχτηκε ο ρόλος των ροών λανθάνουσας θερμότητας στην ισχυροποίησή του κυκλώνα αλλά και στην αύξηση της ανωμεταφοράς στις σπειροειδής ζώνες γύρω από το κυκλωνικό κέντρο με την εκδήλωση των μεγαλύτερων ποσών βροχόπτωσης κάτω από αυτές τις περιοχές. Υπογραμμίστηκε ο ρόλος της προϋπάρχουσας δυναμικής ανωμαλίας της τροπόπαυσης τόσο στο στάδιο γένεσής του όσο και στο στάδιο που έφτασε τη μεγαλύτερη έντασή του. Ενδιαφέρον παρουσίασε η ψυχρή μετωπική ζώνη μπροστά από το κυκλωνικό κέντρο με την εμφάνιση δύο MCSs και πολύ μεγάλων ποσών βροχόπτωσης. Αναφορικά με το μοντέλο, προσομοίωσε ικανοποιητικά την τροχιά και τα χαρακτηριστικά του κυκλώνα, ανέδειξε το θερμό πυρήνα του συστήματος και τη συμβολή των ροών θερμότητας και της δυναμικής ανωμαλίας της τροπόπαυσης στη γένεση και στην ισχυροποίηση του. Τέλος, τα αποτελέσματα της δορυφορικής ανάλυσης βρήκαν καλή συμφωνία με τα αποτελέσματα της αριθμητικής προσομοίωσης καθιστώντας το σύστημα μία χαρακτηριστική περίπτωση Μεσογειακού κυκλώνα με τροπικά χαρακτηριστικά.   The presence of mesoscale vortices in the Mediterranean region, which are similar to tropical cyclones, is known for some decades. These cyclones are commonly called "Mediterranean Hurricanes" or Medicanes and can cause major disasters and human losses in the affected areas. The  aim of this thesis is the satellite study and analysis of a Mediterranean cyclone with tropical-like features on November 7-8, 2014. Attempts are made to clarify the processes that contributed to the creation, intensification and further development of the Mediterranean tropical-like cyclone using the methods of satellite remote sensing and the numerical model simulation. Data from four weather satellites were used in the satellite analysis as well as the WRF numerical model for the simulation. The system was found to display intermittent convection activity, stronger in the stages of its creation and before reaching Sicily. The microphysical characteristics of the clouds revealed high ice particle content around the cyclone center in the convection stages. It was demonstrated that sensible and latent heat fluxes contributed to its strength, as well as the increase of convection activity in the spiral zones around the low pressure cyclonic center, with the greatest rainfall occurring below these areas. The role of the pre-existing dynamic tropopause anomaly was emphasized both at the stage of its generation and at the stage of its greatest intensity. Interesting was the existence of a cold frontal zone in front of the cyclonic center with the appearance of two Mesoscale Convective Systems (MCSs) and very large amounts of rainfall. The model adequately simulated the trajectory and the characteristics of the cyclone, highlighted the warm core of the system and the contribution of the heat fluxes and the dynamic tropopause anomaly to its generation and intensity. Finally, the results of the satellite analysis were in agreement with the results of the numerical simulation, revealing the fact that the system  was a typical case of a Mediterranean cyclone with tropical characteristics. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-05 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11475 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2017 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11175 2018-12-04T11:16:18Z grelit:mast

"181115 2018 eng " dc Σεισμικότητα και σεισμοτεκτινικά χαρακτηριστικά του Νοτίου Αιγαίου Μιχαήλος, Κωνσταντίνος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Σκοπός της παρούσας διατριβής είναι η μελέτη των σεισμοτεκτονικών ιδιοτήτων της περιοχής του Νοτίου Αιγαίου (Σχ. 1.1). Επιλέχθηκε η συγκεκριμένη περιοχή λόγω της πολυπλοκότητας της τεκτονικής, όπου παρατηρείται πλήθος μηχανισμών παραμόρφωσης (ωκεάνια κατάδυση, ρήγματα οριζόντιας μετατόπισης, εφελκυσμός). Επιπλέον, η περιοχή παρουσιάζει έντονη σεισμικότητα με συχνή τη γένεση ισχυρών (Μ ≥ 6.0) σεισμών, όπως προκύπτει από ιστορικές πληροφορίες και ενόργανες καταγραφές. Καταδεικνύεται έτσι η αναγκαιότητα για περαιτέρω ερευνητική προσπάθεια για την καλύτερη κατανόηση των μηχανισμών παραμόρφωσης που λαμβάνουν χώρα στην συγκεκριμένη περιοχή. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-15 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11175 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2015 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11788 2022-02-02T07:58:03Z grelit:mast

"220202 2022 eng " dc Συμβολή στη μελέτη των ανήλιων ημερών στη Βόρεια Ελλάδα. Δούκας, Κωνσταντίνος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. . Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-02 09:58:03 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11788 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2003 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12029 2022-02-14T08:23:46Z grelit:mast

"220214 2022 eng " dc Οι τραβερτινικές εμφανίσεις στην κοιλάδα του Αχλαδίτη ποταμού και οι συνθήκες απόθεσής τους (Η περίπτωση της τραβερτινικής γέφυρας των "Ζεστών Νερών" Σιδηρόκαστρου). Τσίλιος, Στέργιος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Αντικείμενο της συγκεκριμένης εργασίας αποτελεί η μελέτη της τραβερτινικής γέφυρας, στην κοιλάδα του Αχλαδίτη ποταμού, στην θέση ‘Ζεστά Νερά’ Σιδηροκάστρου του Ν. Σερρών και ιδιαίτερα μάλιστα η μελέτη των φυσικοχημικών συνθηκών των υδάτων υπόθερμης καρστικής πηγής καθώς και οι μεταβολές τους, οι οποίες βαθμιαία οδήγησαν στην εκτεταμένη απόθεση ασβεστολιθικού τόφφου, στην δημιουργία μετώπων καταρρακτών, τραβερτινικών γεφυρών και τελικά στην δημιουργία πρωτογενούς σπηλαίου, το οποίο συνεχίζεται να αναπτύσσεται μέχρι τις μέρες μας. Η μοναδικότητα και η πρωτοτυπία της τραβερτινικής γέφυρας στην περιοχή μελέτης, σε πανελλήνια κλίμακα, έγκειται στο γεγονός ότι η διεύθυνση ανάπτυξής της συντελείται σήμερα παράλληλα στην ροή του ποταμού Αχλαδίτη. Η λεκάνη απορροής του Αχλαδίτη βρίσκεται ΒΒΑ της τ/φ του Στρυμόνα, με διεύθυνση ΒΑ–ΝΔ, δηλαδή είναι σχεδόν κάθετη στην διεύθυνση της τ/φ του Στρυμόνα, με συνολική έκταση 290 Km 2 . Αποστραγγίζει το νότιο τμήμα του Όρβήλου και Άγκιστρου όρους καθώς και όλη την βόρεια πλευρά των ορέων της Βροντούς. Αποτελείται ως επί το πλείστον από γρανιτικά (39,9%) και ασβεστολιθικά πετρώματα (14,7%), με τα πρώτα να κυριαρχούν, ενώ σημαντική είναι και η εμφάνιση νεογενών και τεταρτογενών αποθέσεων (συνολικά 24,6%). Χαρακτηριστικό γνώρισμα της λεκάνης είναι ο διαχωρισμός της σε τρεις γεωμορφολογικές ενότητες, την λεκάνη του Σιδηροκάστρου, την κοιλάδα του Αχλαδίτη ποταμού και το καρστικό βύθισμα του Αχλαδοχωρίου. Η ρηξιγενής τεκτονική είναι ιδιαίτερα έντονη, με πλήθος ρηγμάτων ποικίλης διεύθυνσης να απαντώνται στην περιοχή. Σε πρώτη φάση εκτιμήθηκε η γενικότερη γεωλογική - γεωμορφολογική κατάσταση στην οποία βρίσκεται σήμερα η λεκάνη και κυρίως η κοίτη του Αχλαδίτη - η οποία, πρέπει να σημειώσουμε εδώ, ότι εμφανίζει χαρακτηριστικά χειμάρρου - και κυρίως να διαπιστωθεί πως οι γεωλογικοί και γεωμορφολογικοί παράμετροι έχουν επηρεάσει τον σχηματισμό της πηγής, την διαμόρφωση του χημισμού των υδάτων της αλλά και πως έχουν «προετοιμάσει» την υπό μελέτη θέση να αναπτύξει και να διατηρήσει την συγκεκριμένη τραβερτινική γέφυρα, πραγματοποιήθηκε, πέρα από την γενικότερη γεωλογική και γεωγραφική τοποθέτηση της περιοχής, η γεωλογική χαρτογράφηση σε κλίμακα 1/25.000 της περιοχής γύρω από την πηγή, με την βοήθεια τοπογραφικού χάρτη της Γ.Υ.Σ., κλίμακας 1:100.000, γεωλογικών χαρτών του Ι.Γ.Μ.Ε., κλίμακας 1:50.000 αλλά και ζεύγους α/φιών, κλίμακας 1:42.000 (έτος λήψεως 1945) που βοηθούν στον καλύτερο εντοπισμό και χαρτογράφηση των ρηγμάτων αλλά κυρίως των ορίων και της έκτασης των υπό μελέτη γεωλογικών σχηματισμών (στερεοσκοπικήερμηνεία). Η επεξεργασία των παραπάνω δεδομένων έγινε με την χρήση λογισμικού Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών καθώς και με την χρήση του προγράμματος Corel Draw Version 12. Επιπλέον, με την βοήθεια των παραπάνω συστημάτων, πραγματοποιήθηκε ο υπολογισμός ορισμένων μορφοτεκτονικών παραμέτρων, της περιοχής μελέτης, χρησιμοποιώντας ψηφιακά δεδομένα τόσο του υδρογραφικού δικτύου όσο και των υψομέτρων που προήλθαν από τοπογραφικούς χάρτες της Γ.Υ.Σ., κλίμακας 1:50.000. Οι μορφοτεκτονικοί παράμετροι αναλύθηκαν σύμφωνα με τους Keller & Pinter (2002). Σύμφωνα με το υπολογισμό του υψομετρικού ολοκληρώματος και την μορφή της υψομετρικής καμπύλης για την λεκάνη απορροής στο σύνολό της, προκύπτει ότι ενώ η τελευταία βρίσκεται στο στάδιο ωριμότητας διέπεται από ένα καθεστώς ανανέωσης των διεργασιών διάβρωσης. Ο παράγοντας ασυμμετρίας Af της λεκάνης απορροής υποδηλώνει την περιστροφή της κοίτης προς τα αριστερά (δηλαδή προς τα Ν) ή καλύτερα μια δεξιόστροφη περιστροφή της λεκάνης, γύρω από ένα άξονα ΒΔ–ΝΑ διεύθυνσης. Η διεύθυνση αυτή άλλωστε ταυτίζεται με την διεύθυνση ανάπτυξης των Άνω Πλειοκαινικών κανονικών ρηγμάτων που διαφοροποίησαν την λεκάνη του Σιδηροκάστρου από αυτήν του Στρυμόνα. Σε δεύτερη φάση πραγματοποιήθηκε δειγματοληψία υδάτων, σε μηνιαία βάση, από τέσσερις (4) θέσεις, κατά μήκος της πορείας των υπόθερμων υδάτων της περιοχής μελέτης έτσι ώστε με την μετέπειτα χημική ανάλυση των δειγμάτων να εντοπιστούν οι απαραίτητες μεταβολές στην φυσικοχημική σύνθεση των υδάτων που οδηγούν στην απόθεση ανθρακικών αλάτων που συναντάμε σήμερα στην περιοχή. Το σύνολο των χημικών δεδομένων των χημικών αναλύσεων, διαχειρίστηκε και επεξεργάστηκε με το πρόγραμμα EQL/EVP, με το οποίο κατέστη δυνατή η δημιουργία του θερμοδυναμικού μοντέλου που διέπει τον χημισμό των υπό μελέτη υδάτων, ενώ με το πρόγραμμα Excel της Microsoft Office κατέστη εφικτή η ορθή απεικόνισή τους σε διαγράμματα και πίνακες, που περιγράφουν πλήρως την χημεία των υδάτων και τις μεταβολές τους τόσο μέσα στον χρόνο όσο κυρίως και κατά θέσεις. Τέλος, γίνεται σημαντική και εκτενής αναφορά στον τρόπο με τον οποίο μεθοδεύεται από τις εκάστοτε επιφανειακές συνθήκες η απόθεση των παραπάνω ανθρακικών σχηματισμών σε συγκεκριμένες μόνο θέσεις, που εξασφαλίζουν επιπλέον εκείνες τις φυσικές και γεωμετρικές προϋποθέσεις που απαιτούνται για την εκδήλωση του φαινομένου της απόθεσης των συγκεκριμένων ανθρακικών αλάτων, κατά μήκος της πορείας των υδάτων, δημιουργώντας έτσι τις περίφημες τραβερτινικές γέφυρεςστην συγκεκριμένη θέση, βασιζόμενοι πάντα στην αντίστοιχη εγχώρια και κυρίως διεθνή βιβλιογραφία. The objective of this paper is to study the travertine bridge situated in Achladitis River valley, position “Zesta Nera”, Sidirokastro, Prefecture of Serres, and in particular, to study the physicochemical conditions of the lukewarm spring water and its changes, which have gradually led to the extensive deposition of calcareous tufa (calcareous sinter), formation of waterfall faces, travertine bridges, and finally, formation of a primary cave, which is still growing until now. The uniqueness and originality of the travertine bridge in the area under consideration, on a national scale, lies on the fact that its direction of development is also found parallel to the flow of Achladitis River. Achladitis River Basin is situated NNE of Strymonas basin, following a NE–SW direction namely it is almost perpendicular to the direction of Strymonas basin, extending to an overall area of 290 km 2 . It drains the southern part of Orvilos and Angistro mountains, as well as the entire northern part of Vrontou mountain chains. Μostly consists of granite (39.92%) and calcareous rocks (14.66%) with the former ones being the dominant rocks, while the presence of neogenic and quaternary deposits is also considerable (overall 24.57%). A typical feature of the basin is that it is divided into three geomorphological units, i.e., Sidirokastro Basin, Achladitis River valley and the karstic sinkhole of Achladochori. The fault tectonics is extremely high, with a multitude of fault of variable direction found in the area. In order to cast light on the overall geological conditions of the basin today, mainly those of Achladitis river bed – which, as it should be noted here, presents certain features of a torrent – mostly in order to establish that the geological  and geomorphological parameters have affected the formation of the spring, the biochemical reactions of its waters, and the way they have “prepared” the site under discussion to develop and maintain this particular travertine bridge took place, apart from the general geological and geographical characterization of the area, the geological map of the area around the spring was drawn at 1/25000 scale, using a topographic map provided by the Hellenic Military Geographical Service, scale: 1:100000, some geological maps provided by the Hellenic Geological Institute (IGME), scale: 1:50000, and a pair of aerial photos, scale: 1:42000 (taken in 1945), which were of great help in order to better identify and map both the existing faults and the boundaries and the area of the geologic formations under consideration (stereoscopicinterpretation). Processing of these data was done through the use of GIS (Geographic Information System) software and Corel Draw, Version 12. The determination of the major morphotectonic parameters of Achladitis’ basin (Hypsometric Curve and Hypsometric Integral) revealed that the basin is under conditions of rejuvenation even though found to be in the stage of old age. This fact is confirmed also by the asymmetry factor (Af) of the river basin, which suggests rotation of the river bed to the left (i.e., to the South), or, more precisely, a clockwise rotation of the basin, round an axis following a NW-SE direction. In addition, this direction is identical to the direction of development of the Upper Pliocene normal faults, which have made Sidirokastro basin modified from Strymonas basin. In addition, ground water sampling was performed, on a monthly basis, at four (4) positions, following the course of the lukewarm water of the area under consideration, so as to be able, through the subsequent chemical analysis of the samples, to detect the necessary changes in the physicochemical composition of the water resulting in the deposition of carbonates, which are still found nowadays in the area. The set of chemical data of the chemical analysis, was managed and processed with the use of software such as EQL/EVP, which made possible the creation of the therodynamic model which describe the chemistry of these waters, while with the help of Excel programm became true their right representation on charts and tables, describing in detail the chemistry of the water and any changes that have occurred in the course of time, mostly at certain positions. In the end, we have an important and detailed dispatch as long as the way in which is approached the deposition of these formations from the superficial conditions, in specific only locations, where moreover provide those physical and geometrical prerequisites which are crucial for the initiation of these phenomena, creating gradually the famous travertine bridges on this particular place, depending of cource to the local and mainly to foreign bibliography. Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-14 10:23:46 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12029 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2008 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12432 2022-01-10T08:03:37Z grelit:mast

"200204 2020 eng " dc Διερεύνηση Σχέσεων Λεκτικής Επιθετικότητας και Έλξης σε Στελέχη Εταιρίας μέσω Ανάλυσης Δικτύων = Exploring relations of verbal aggressiveness and attraction through social network analysis - using business managers as an illustration. Πέτκου, Βασιλική Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Διατμηματικό πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών στα Πολύπλοκα Συστήματα και Δίκτυα (Inter-Faculty Master Program on Complex Systems and NetworksInter-Faculty Master Program on Complex Systems and Networks). Σκοπός της έρευνας αυτής είναι η διερεύνηση των σχέσεων λεκτικής επιθετικότητας, έλξης και των συνακόλουθων ανεπίσημων δομών που ανακύπτουν από τις σχέσεις μεταξύ των στελεχών μιας επιχείρησης. Εξετάστηκε η ενδεχόμενη αλληλεπίδραση μεταξύ των δομών αυτών καθώς και ενδεχόμενων μη δικτυακών (προσωπικών) παραγόντων (λχ φύλο, κοινωνιο-οικονομική κατάσταση, επίσημη θέση στην εταιρία κλπ) που τις επηρεάζουν. Επιδιώχθηκε η λήψη δικτυακού δείγματος σε μία εταιρία αποτελούμενη από 48 κόμβους, οι οποίοι ρωτήθηκαν με τη χρήση ήδη δοκιμασμένων τυποποιημένων ερωτηματολογίων, για τις σχέσεις λεκτικής επίθεσης και έλξης μεταξύ τους. Για την ερμηνεία των ποσοτικών αποτελεσμάτων έγιναν διερευνητικές συνεντεύξεις. Έγινε υπολογισμός δικτυακών μεταβλητών με κατάλληλο λογισμικό, οι οποίες κατόπιν συσχετίστηκαν με λογισμικό συμβατικής στατιστικής τόσο μεταξύ τους, όσο και με τις μη δικτυακές μεταβλητές, ώστε να ανιχνευθούν ενδεχόμενες σχέσεις. Η ύπαρξη λεκτικής επιθετικότητας εντοπίστηκε στο παρόν δείγμα με βάση τα αποτελέσματα της υπάρχουσας μελέτης. Η θέση στην εταιρία και διάφορα άλλα ατομικά χαρακτηριστικά φάνηκε να σχετίζονται με την άσκηση λεκτικής επίθεσης ή την στοχοποίηση. Με βάση τις τάσεις συμπεριφοράς στους υπό εξέταση παράγοντες, έγινε προσπάθεια εύρεσης διαφόρων κατηγοριών-τυπολογιών στις οποίες θα μπορούσαν να ενταχθούν οι εργαζόμενοι. The purpose of this research is the exploring of the relations of verbal  aggressiveness ,interpersonal attraction and the subsequent unofficial structures that arise from the relationships among the executives of a business. The potential interaction between these structures as well as the potential non-network (personal) factors (for instance sex,social – economical situation ,official position in the firm etc) that affect them was examined . The receipt of network sample from a firm consisted of 48 nodes was pursued. With the use of already standardized questionnairies the persons were asked about the relations of verbal aggression and attraction between them. Exploratory interviews took place in order to interpret the quantitative results .Using suitable software ,the network variables were estimated and they were linked to conventional statistic software, so that potential relations are traced. The existence of verbal aggressiveness was identified in the present sample based on the results of this study. The position in the firm and different other personal features appear to be related to the verbal aggressiveness and its targeting .There has been an effort to find different types into which the employees could be integrated based on the behavior tendency of the under examination factors. Aristorle University of Thessaloniki 2019-05-29 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12432 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2019 gre Copyright (c) 2020 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12680 2024-04-18T08:52:48Z grelit:mast

"220126 2022 eng " dc Πρόγνωση τιμών φυσικού αερίου με Machine Learning =Forecasting Natural Gas Spot Prices with Machine Learning. Μουχτάρης, Δημήτριος Σάββας Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Διατμηματικού Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών “Έρευνα και Εκμετάλλευση Υδρογονανθράκων". Η δυνατότητα πρόγνωσης της τιμής του φυσικού αερίου έχει προφανή σημασία για τους παραγωγούς, καταναλωτές και επενδυτές στην σχετική αγορά του φυσικού αερίου. Στην παρούσα διπλωματική γίνεται προσπάθεια πρόγνωσης του natural gas spot price με την χρήση μεθόδων μηχανικής μάθησης και συγκεκριμένα Support Vector Machines (SVM), Regression Trees, Linear Regression, Gaussian Process Regression (GPR) και Ensemble of Trees. Τα μοντέλα εκπαιδεύτηκαν με τη χρήση ενός συνόλου 21 επεξηγηματικών μεταβλητών. Χρησιμοποιούμε την μέθοδο 5 fold-cross-validation με το 90% των δεδομένων για την εκπαίδευση των μοντέλων και το τελευταίο 10% των δεδομένων για τον έλεγχο σε άγνωστα δεδομένα. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι μέθοδοι μηχανικής μάθησης παρουσιάζουν διαφορές στην ακρίβεια πρόγνωσης των τιμών του φυσικού αερίου. Ωστόσο τα μοντέλα Bagged Trees (που ανήκει στην μέθοδο Ensemble of Trees) και Linear Regression παρουσιάζουν την καλύτερη απόδοση πρόγνωσης σε σύγκριση με τα υπόλοιπα μοντέλα. The ability to forecast the price of natural gas benefits stakeholders and has become a valuable tool for all market participants in competitive gas markets. In this paper an attempt is made to forecast the natural gas spot prices using machine learning methods and specifically with Support Vector Machines (SVM), Regression Trees, Linear Regression, Gaussian Process Regression (GPR) and Ensemble of Trees. These models are trained by using a set of 21 explanatory variables. We utilize the 5 fold-cross-validation method with 90% of the natural gas spot price data for model training and the remaining 10% of data for testing purposes of unknown data. The results show that these machine learning methods all have different forecasting accuracy when it comes to forecasting natural gas spot prices. However, the Bagged Trees (belonging to the Ensemble of Trees method) and Linear Regression models have an improved forecasting performance compared to the rest. Aristorle University of Thessaloniki 2022-01-26 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12680 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2021 gre Copyright (c) 2021 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/13030 2025-03-19T09:30:16Z grelit:mast

"240423 2024 eng " dc Development of a Virtual Flow Meter for a subsea field using machine learning = Ανάπτυξη εικονικού ροόμετρου σε υποθαλάσσιο δίκτυο με χρήση μηχανικής εκμάθησης. Charisopoulou, Ioanna Georgios Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Διατμηματικού Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών “Έρευνα και Εκμετάλλευση Υδρογονανθράκων". The accurate measurement of individual well production is a critical challenge in hydrocarbon production, especially in subsea fields where traditional methods such as test separators are not feasible. In the demanding environment of subsea hydrocarbon fields, employing test separators for precise measurement of individual well production may not always be a practical choice. This is primarily attributable to the logistical complexities involved in accessing deep-sea wellheads, potential flow disruption and corrosion issues associated with the introduction of test separators. Additionally, limited space availability on the seabed, along with the challenge of maintaining and calibrating the test separators at significant depths, render them a less favorable option. To address this issue, Multiphase Flowmeters (MPFMs) are commonly used, but their installation requires complex underwater operations and incurs significant costs. An innovative alternative is the implementation of Virtual Multiphase Flowmeters (VFMs), where flow rates at each wellhead are estimated based on available measurements. This master thesis investigates the development and application of VFMs to estimate the production of each phase from interconnected wells in a subsea field. The research focuses on creating a realistic well network model using a pipeline simulation software to mimic the complex flow dynamics in the field. Through iterative simulations under varying production conditions, relevant data is collected to train suitable machine learning models. The study showcases the potential of VFMs in accurately estimating well production by combining data from permanently installed manometers at the wellheads with total flow measurements obtained from a main separator. The proposed mathematical approach enables the determination of the individual well's contribution to the total production at the separator. The results demonstrate the efficacy of VFMs in providing accurate estimates of each well's production, facilitating optimal well management and enhancing overall hydrocarbon production efficiency. Moreover, the adoption of VFMs eliminates the need for physically separating the flow phases, reducing operational costs and complexity. Η ακριβής μέτρηση της παραγωγής μεμονωμένων γεωτρήσεων είναι μια κρίσιμη πρόκληση στην παραγωγή υδρογονανθράκων, ειδικά σε υποθαλάσσια πεδία όπου οι παραδοσιακές μέθοδοι όπως οι test separators δεν είναι εφικτές. Στο απαιτητικό περιβάλλον των υποθαλάσσιων πεδίων υδρογονανθράκων, η χρήση test separator για την ακριβή μέτρηση της παραγωγής μεμονωμένων γεωτρήσεων μπορεί να μην είναι πάντα πρακτική επιλογή. Αυτό αποδίδεται κυρίως στην υλικοτεχνική πολυπλοκότητα που σχετίζεται με την πρόσβαση σε κεφαλές γεωτρήσεων σε μεγάλα βάθη υδάτων, την πιθανή διακοπή ροής και τα προβλήματα διάβρωσης που σχετίζονται με τους test separators. Επιπλέον, η περιορισμένη διαθεσιμότητα χώρου στον πυθμένα της θάλασσας, μαζί με την πρόκληση της διατήρησης και της βαθμονόμησης των test separators σε σημαντικά βάθη, τους καθιστούν λιγότερο ευνοϊκή επιλογή. Για την αντιμετώπιση αυτού του ζητήματος, χρησιμοποιούνται συνήθως πολυφασικά ροόμετρα (MPFMs), αλλά η εγκατάστασή τους απαιτεί πολύπλοκες υποθαλάσσιες εργασίες και συνεπάγεται σημαντικό κόστος. Μια καινοτόμος εναλλακτική λύση είναι η εφαρμογή των εικονικών πολυφασικών ροόμετρων (VFMs), όπου οι ρυθμοί ροής σε κάθε κεφαλή γεώτρησης υπολογίζονται με βάση τις ήδη διαθέσιμες μετρήσεις. Αυτή η μεταπτυχιακή εργασία διερευνά την ανάπτυξη και την εφαρμογή των VFM για την εκτίμηση της παραγωγής κάθε φάσης από διασυνδεδεμένες γεωτρήσεις σε υποθαλάσσιο πεδίο. Η έρευνα επικεντρώνεται στη δημιουργία ενός ρεαλιστικού μοντέλου δικτύου γεωτρήσεων χρησιμοποιώντας λογισμικό προσομοίωσης αγωγών για να μιμηθεί τη σύνθετη δυναμική ροής στο πεδίο. Μέσω επαναληπτικών προσομοιώσεων υπό διαφορετικές συνθήκες παραγωγής, συλλέγονται σχετικά δεδομένα για την εκπαίδευση κατάλληλων μοντέλων μηχανικής εκμάθησης. Η μελέτη δείχνει τη δυνατότητα των VFM στην ακριβή εκτίμηση της παραγωγής γεωτρήσεων συνδυάζοντας δεδομένα από μόνιμα εγκατεστημένα μανόμετρα στις κεφαλές των γεωτρήσεων με μετρήσεις συνολικής ροής που λαμβάνονται από έναν κύριο διαχωριστή. Η προτεινόμενη μαθηματική προσέγγιση επιτρέπει τον προσδιορισμό της συνεισφοράς της κάθε γεώτρησης ξεχωριστά στη συνολική παραγωγή στον διαχωριστή. Τα αποτελέσματα καταδεικνύουν την αποτελεσματικότητα των VFM στην παροχή ακριβών εκτιμήσεων της παραγωγής κάθε γεώτρησης, διευκολύνοντας τη βέλτιστη διαχείριση της και ενισχύοντας τη συνολική απόδοση παραγωγής υδρογονανθράκων. Επιπλέον, η υιοθέτηση των VFM εξαλείφει την ανάγκη για φυσικό διαχωρισμό των φάσεων ροής, μειώνοντας το λειτουργικό κόστος και την πολυπλοκότητα. Aristorle University of Thessaloniki 2024-04-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/13030 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2024 gre Copyright (c) 2024 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11965 2022-02-14T07:18:12Z grelit:mast

"220214 2022 eng " dc Παραγωγή και εφαρμογές εμπορικών τύπων βωξίτη κλεισούρας και μαγνησίτη Γερακινής. Παπαδοπούλου, Αργύρης Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Ο βωξίτης και ο μαγνησίτης αποτελούν δυο από τα πιο σημαντικά προϊόντα της ελληνικής μεταλλευτικής βιομηχανίας, με μεγάλο μερίδιο στις εξαγωγές του κλάδου. Η Ελλάδα είναι η μεγαλύτερη παραγωγός βωξίτη και η μεγαλύτερη χώρα εξαγωγής μαγνησίτη στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η εκμετάλλευση κοιτασμάτων βωξίτη ξεκίνησε το 1925 στην περιοχή του Παρνασσού, ενώ αυτή του μαγνησίτη το 1912 στο Βάβδο Χαλκιδικής. Η έννοια της αξίας είναι βασική στα οικονομικά των ορυκτών πόρων, όπως άλλωστε και σε όλους τους κλάδους των οικονομικών. Η έννοια της αξίας έχει μια ιδιαιτερότητα στην περίπτωση των ορυκτών πόρων επειδή είναι μη ανανεώσιμοι. Επίσης, ιδιαίτερη σημασία έχει η έννοια της προσφοράς ορυκτών πρώτων υλών στην αγορά η οποία επηρεάζεται από τη γεωγραφική κατανομή των κοιτασμάτων, το βάθος στο οποίο βρίσκονται, την ποιότητά τους και τα αποθέματά τους. Η περιφερειακή ανάπτυξη επηρεάζεται από την παρουσία μεταλλευτικών βιομηχανιών, καθώς προσελκύουν δευτερογενείς επενδύσεις, αυξάνουν την τοπική απασχόληση και την οικονομική ευημερία. Οι επενδύσεις στο μεταλλευτικό κλάδο επηρεάζονται από τη μεταλλευτική πολιτική του κράτους, τις συνθήκες της αγοράς, το τοπικό δίκτυο μεταφορών, τις συναλλαγματικές ισοτιμίες, τη νομοθεσία και τέλος την ποσότητα και ποιότητα του εργατικού δυναμικού. Το κύριο σημείο κάθε σύγχρονης μεταλλευτικής πολιτικής είναι η αειφορία της εξόρυξης. Ωστόσο η έννοια της αειφορίας μπορεί να είναι αμφίσημη. Για έναν επιχειρηματία μπορεί να σημαίνει εξόρυξη λαμβάνοντας υπόψη την προστασία του περιβάλλοντος, ενώ για κάποιον άλλο μπορεί να σημαίνει αποφυγή κάθε δραστηριότητας εξόρυξης. Η πραγματικότητα ωστόσο θα πρέπει να προκύπτει από τη σύνθεση και των δυο παραπάνω απόψεων και να εξορύσσεται η άριστη ποσότητα μεταλλεύματος. Ιστορικά η παγκοσμιοποίηση της αγοράς μεταλλευμάτων έχει βοηθήσει την προσφορά μεταλλευμάτων στο να συμβαδίζει με τη ζήτηση, αν και οι τιμές συνεχώς μειώνονται, όπως και η κρατική συμμετοχή στις μεταλλευτικές επιχειρήσεις. Ο μεταλλευτικός – λατομικός κλάδος της Ελλάδος χαρακτηρίζεται από έντονο εξαγωγικό προσανατολισμό. Η συμμετοχή των επιχειρήσεων εξόρυξης, επεξεργασίας, 105τυποποίησης και παραγωγής τελικών και ενδιάμεσων προϊόντων από ορυκτές πρώτες ύλες στο Α.Ε.Π. της χώρας ανέρχεται σε σημαντικό ποσοστό. Με στόχο την αντιμετώπιση των προκλήσεων της παγκοσμιοποιημένης αγοράς, οι μεταλλευτικές επιχειρήσεις θα πρέπει να εκσυγχρονίσουν την παραγωγή τους, να διεισδύσουν σε νέες αγορές και να ανακαλύψουν νέα προϊόντα σε καινοτόμες χρήσεις. Ο ελληνικός βωξίτης χαρακτηρίζεται από μοναδικά πλεονεκτήματα, όπως είναι η υψηλή περιεκτικότητά του σε Al 2 Ο 3 , η χαμηλή περιεκτικότητα σε CaO, η χαμηλή απώλεια πύρωσης και η χαμηλή περιεκτικότητα του βωξίτη σε υγρασία σε σχέση με τους κυριότερους ανταγωνιστές (Γουινέα, Αυστραλία, Τζαμάικα, Βραζιλία και Κίνα). Αντίθετα, οι ελληνικοί βωξίτες μειονεκτούν στο ότι περιέχουν υψηλά ποσοστά SiO 2 , γεγονός που αυξάνει τη σκληρότητά τους και δυσκολεύει την επεξεργασία τους. Το επικρατέστερο ορυκτό των δειγμάτων που αναλύθηκαν είναι το διάσπορο (74-95%). Στο δείγμα Β-2 προσδιορίστηκαν επίσης μπαιμίτης και γκιψίτης (2% και 9%, αντίστοιχα). Προσδιορίστηκε ακόμη αμεσίτης και αιματίτης, η μέση περιεκτικότητα των οποίων είναι 3% και 5%, αντίστοιχα. Στο δείγμα Β-6 εντοπίστηκε ασβεστίτης σε σημαντικό ποσοστό (20%), ενώ στο δείγμα Β-2 το ποσοστό του είναι μικρό (2%). Τέλος, μόνο στο δείγμα Β-2 προσδιορίστηκε ανατάσης (8%). Η μέση χημική σύσταση των δειγμάτων βωξίτη που αναλύθηκαν είναι: 54,81% Al 2 O 3 , 19,94% Fe 2 O 3 , 7,34 SiO 2 , 0,98% CaO και η μέση απώλεια πύρωσης 12,83%. Η μέση σύσταση των δειγμάτων σε ιχνοστοιχεία είναι: 450 ppm Ni, 54,29 ppm Zn και 37,14 ppm Sr. Τα πλεονεκτήματα του ελληνικού ακατέργαστου λευκολίθου σε σχέση με αυτά του ανταγωνισμού είναι η χαμηλή περιεκτικότητα σε Fe και η υψηλή λευκότητα. Η ελληνική δίπυρη μαγνησία πλεονεκτεί του ανταγωνισμού, καθώς χαρακτηρίζεται από ιδιαίτερα χαμηλή περιεκτικότητα σε Fe και από υψηλό ειδικό βάρος, χαμηλό πορώδες και χαμηλή ενυδάτωση. Η έρευνα και ανάπτυξη των τελευταίων χρόνων προσβλέπει στην ανακάλυψη νέων χρήσεων για τα προϊόντα του μαγνησίου, όπως τα επιβραδυντικά καύσης, βυρσοδεψία και περιβαλλοντικές χρήσεις. 106Όλα τα δείγματα περιέχουν από 94% έως 99% μαγνησίτη. Η μέση περιεκτικότητά τους σε αργιλικά ορυκτά είναι 2% και αθροιστικά σε χαλαζία και δολομίτη περίπου 1%. Η μέση χημική σύσταση των δειγμάτων μαγνησίτη που αναλύθηκαν είναι: 43,74% MgO, 4,25% SiO 2 , 0,21% Fe 2 O 3 και απώλεια πύρωσης 50,08%. Μεταξύ των ιχνοστοιχείων, η μέση περιεκτικότητα των δειγμάτων σε Ni είναι 365,46 ppm, ενώ οι περιεκτικότητες σε Zn, Ba και Sr είναι κάτω από το όριο ανίχνευσης. Στον τομέα του βωξίτη όπου δραστηριοποιούνται οι εταιρείες S&B Βιομηχανικά Ορυκτά Α.Ε., Δελφοί Δίστομον Α.Μ.Ε. και ΕΛΜΙΝ Α.Ε., η συνολική παραγωγή το 2005 ανήλθε στους 2.490.000 τόνους περίπου. Από αυτούς περισσότεροι από 900.000 τόνοι κατευθύνθηκαν σε αγορές του εξωτερικού, κυρίως σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της πρώην Σοβιετικής Ένωσης και στις Η.Π.Α. Στην εγχώρια αγορά ο κύριος καταναλωτής είναι η εταιρεία Αλουμίνον της Ελλάδος με ετήσιο ρυθμό 1.500.000 τόνων. Η εταιρεία παράγει ένυδρη αλουμίνα και αλουμίνιο. Η Αλουμίνιον της Ελλάδος αποτελεί τη μητρική εταιρεία της Δελφοί Δίστομον Α.Μ.Ε. Η S&B Bιομηχανικά Ορυκτά Α.Ε. αποτελεί τη μητρική εταιρεία  ενός επιχειρηματικού Ομίλου, με σημαντική διεθνή παρουσία και δραστηριότητα και ηγετικές θέσεις στις αγορές στις οποίες δραστηριοποιείται, σε παγκόσμιο επίπεδο. Μια ματιά στον κύκλο εργασιών των εταιρειών που δραστηριοποιούνται στο χώρο του βωξίτη μας επιτρέπει να συμπεράνουμε πως η S&B έχει διαχρονικά τον υψηλότερο κύκλο εργασιών από τις υπόλοιπες δυο εταιρείες του κλάδου. Αυτό προφανώς οφείλεται στο ότι η εταιρεία δεν δραστηριοποιείται αποκλειστικά στο χώρο του βωξίτη, σε αντίθεση με την ΕΛΜΙΝ και την Δελφοί  Δίστομον. Από την άλλη η ΕΛΜΙΝ έχει το μικρότερο κύκλο εργασιών, αλλά αυτός παρουσιάζει μια διαρκή ανοδική τάση. Η αποδοτικότητα κεφαλαίου και συνεπώς η αποτελεσματικότητα της διοίκησης της S&B είναι η υψηλότερη του κλάδου του βωξίτη, ενώ η ΕΛΜΙΝ παρουσιάζει τη χαμηλότερη αποδοτικότητα. Αξιοσημείωτο είναι πως το 2004 η αποδοτικότητα κεφαλαίου της εταιρείας είναι ισχνή (0,0077). Η εταιρεία Δελφοί Δίστομον υπερτερεί των άλλων δυο εταιρειών του κλάδου σε ό,τι αφορά το δείκτη οικονομικής αυτοτέλειας κατά τα έτη 1999, 2001 και 2004, η S&B κατά το έτος 2000 και η ΕΛΜΙΝ κατά τα έτη 2002 και 2003. Τέλος, μόνον η εταιρεία Δελφοί Δίστομον φαίνεται πως το διάστημα 1999-2004 είχε τη δυνατότητα κάλυψης των επενδύσεών της με ίδια κεφάλαια, ενώ στο συγκεκριμένο τομέα μόνο κατά το 2004 η S&B υπερτερεί της ΕΛΜΙΝ.Η εταιρεία Ελληνικοί Λευκόλιθοι, η μοναδική παραγωγός προϊόντων μαγνησίτη στην Ελλάδα μετά το κλείσιμο κατά τη δεκαετία του 1990 της Viomagn (πρώην Fimisco) και της Magnomin Gemco οι οποίες εκμεταλλευόταν τα κοιτάσματα μαγνησίτη της Β. Εύβοιας και του Βάβδου αντίστοιχα, απετέλεσε και για το 2005 τη μεγαλύτερη εξαγωγική επιχείρηση μαγνησίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η αποδοτικότητα κεφαλαίου της εταιρείας Ελληνικοί Λευκόλιθοι Α.Ε. ακολουθεί μια φθίνουσα πορεία, γεγονός που φανερώνει φθίνουσα αποτελεσματικότητα. Η δυνατότητα ανταπόκρισης της εταιρείας στις υποχρεώσεις της έχει μειωθεί πολύ σε σχέση με το επίπεδο των ετών 1999-2000, εντούτοις παραμένει σταθερή τα έτη 2003-2004. Τέλος, η δυνατότητα της εταιρείας να χρηματοδοτεί τις επενδύσεις της με ίδια κεφάλαια παρουσιάζει διαχρονικά μια μείωση, χωρίς όμως αυτό να θέτει σε κίνδυνο την υγιή χρηματοδότηση των επενδύσεων και την οικονομική ασφάλεια για την επιχείρηση. Η πτώση αυτή πιθανό να οφείλεται στα μεγάλα επενδυτικά προγράμματα της εταιρείας με σκοπό τον εκσυγχρονισμό της παραγωγής. Σε μια προσπάθεια διευκρίνησης των παραγόντων που επηρεάζουν τις εξαγωγές του ακατέργαστου βωξίτη και μαγνησίτη, επιλέχθηκαν σύμφωνα με την οικονομική θεωρία ο όγκος της παραγωγής, οι τιμές, το κόστος επεξεργασίας και μεταφοράς, οι συναλλαγματικές ισοτιμίες και ο ρυθμός ανάπτυξης των χωρών που εισάγουν τα εμπορεύματα ως ανεξάρτητες μεταβλητές, και ο όγκος των εξαγωγών ως εξαρτημένη μεταβλητή του υποδείγματος με στατιστικά στοιχεία από το 1980 έως το 2005. Σχετικά με το βωξίτη, όλες οι παραπάνω ανεξάρτητες μεταβλητές είναι στατιστικά σημαντικές, εκτός από τη μεταβλητή που αντιπροσωπεύει το κόστος επεξεργασίας και μεταφοράς. Στο υπόδειγμα των εξαγωγών του μαγνησίτη, στατιστικά ασήμαντες είναι μόνο οι μεταβλητές που αντιπροσωπεύουν τους ρυθμούς μεγέθυνσης των κύριων αγορών του (χώρες της Ε.Ε. και Η.Π.Α.). Bauxite and magnesite are two of the most important commodities of Greek mining industry. Greece is the largest bauxite producer and magnesite exporter of the European Union. The exploitation of bauxite ores in Greece begun in 1925 in the Parnassus area, while that of magnesite in 1912 at Vavdos, Chalkidiki. The concept of value as far as minerals are concerned is not conventional because of the non – renewability of mineral resources. There are many aspects on the above subject that have been formulated by several economists. Another important subject of mineral economics is the supply of mineral products, which is affected by the geographical distribution of mineral deposits, the depth of their appearance, their quality, the size of the deposit, the cost of mining, the market demand and the cost of mining and exploitation of the deposit. Regional development is also influenced by the presence of mining industries in an area, as it attracts the flow of secondary investments and also increases the local rates of prosperity. Mineral investments are influenced by the mineral policy of the state, the market conditions, the local transportation infrastructure, the exchange rates, the local laws and finally by the quantity and quality of the local labor. The main point of every modern mineral policy is the sustainability of mining. However the general concept is to protect the environment as well as exploit the optimum part of a mineral deposit. The globalization of mineral market has helped the mineral supply meet the mineral demand, while the state is withdrawing from the mining branch. The mineral industry of Greece is mainly export orientated. In order to meet the demand of the globalised mineral market, Greek mining industries have to modernize their production, infiltrate to new markets and discover new and more effective products. Greek bauxite offers high concentration of Al 2 Ο 3 , low of CaO, low loss of ignition and low humidity comparing to the largest bauxite exporters of the globe (Guinea, Australia, Jamaica, Brazil and China). However Greek bauxite has the disadvantage of high SiO 2 concentration, which makes it difficult to process. The most common mineral of the bauxite studied is diaspore (74-95%). In B-2 sample boehmite and diaspore was also detected (2% and 9% respectively), as well as anatase (8%) and calcite (2%). Amesite and hematite were detected with an average concentration of 3% and 5% respectively. Finally, sample B-6 contains a high amount of calcite (20%). The average chemical composition of the bauxite samples is: 54,81% Al 2 O 3, 19,94% Fe 2 O 3 , 7,34% SiO 2 , 0,98% CaO and 12,83% loss of ignition. The average concentration of trace elements is: 450 ppm Ni, 54,29 ppm Zn and 37,14 ppm Sr. The benefits of Greek raw magnesite mined on Gerakini are the low concentration of Fe and the high whiteness. The Greek caustic calcined magnesia is of high quality because of its low Fe concentration, of its special characteristics given during calcination, like high specific gravity, low porosity and low hydration. Research and development aims to find new applications for the magnesite commodities, like flame retardants and environmental uses. All of the magnesite samples contain 94% to 99% magnesite. The average concentration of total clay minerals is 2% and that of the sum quartz and dolomite is 1%. The average chemical composition of the magnesite samples is: 43,74% MgO, 4,25% SiO 2 , 0,21% Fe 2 O 3 and 50,08% loss of ignition. The average concentration of the trace element Ni is 365,46 ppm. The concentrations of Zn, Ba and Sr are below detection limits. Today there are three mining industries that mine bauxite in Greece. These are S&B industrial minerals S.A., Delphi Distomo S.A. and ELMIN S.A. The main export target of Greek bauxite is European Union countries and former Soviet countries like Russia, Ukraine and Romania. The main domestic consumer is Aluminum of Greece S.A. S&B industrial minerals S.A. is one of the largest mining industries globally, owning mines n Germany, Georgia, Bulgaria and Hungary. Moreover S&B has the highest turnover, capital profitability and management efficiency of all the Greek  mining industries. Finally Delphi Distomo has advantage over the other two industries as far as the financial affordability and independence is concerned. The only magnesite mining industry after the shutdown of Viomagn in 1990 is Grecian Magnesite S.A., which is the largest exporter of magnesia in the European Union. The capital profitability and management efficiency of the industry is declining from 1999 to 2004. The financial affordability and independence is low but this is probably due to the large investments in new technologies of the industry. An attempt to elucidate the factors affecting the exports of raw bauxite and magnesite should include the study of the volume of production, the price, the cost of extraction and transport, the exchange rate and the growth rate of the country that imports the commodity. Panel – data methodology has been used for time series for each of the above variables from 1980 to 2005, adopting exports in tones as the dependent variable. As far as bauxite is concerned, all of the above independent variables are likely to be statistically significant, except of the cost of extraction and transport, represented by the oil price volatility. As far as magnesite is concerned, the growth rates of the main importers of magnesite (E.U. countries and U.S.A.) seem to be statistically insignificant, while the rest of the variables are likely to be statistically significant. Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-14 09:18:12 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11965 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2007 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11741 2022-02-02T07:15:22Z grelit:mast

"220202 2022 eng " dc Περιβαλλοντικές επιπτώσεις σε περιοχές Σαπορέματος και Φιλιούρη Θράκης ως αποτέλεσμα φυσικών διεργασιών σε μεταλλοφόρες θέσεις Νταρλαγιάννης, Δημήτριος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας Η εργασία αυτή αποτελεί τη διατριβή ειδίκευσης μου για το Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Σπουδών «Ορυκτοί Πόροι και Περιβάλλον» του τομέα ΟΠΚ, του τμήματος Γεωλογίας, του ΑΠΘ. Σκοπό της εργασίας αποτελεί η μελέτη των περιβαλλοντικών επιπτώσεων στο Σαπόρεμα και το Φιλιούρη ποταμό στη Θράκη, λόγω φυσικών διεργασιών σε μεταλλοφόρες θέσεις. Λόγω της παρουσίας μεταλλοφορίων στην περιοχή κρίθηκε χρήσιμο να εξετασθεί η επιβάρυνση των ιζημάτων σε τοξικά και βαρέα μέταλλα. Επίσης, επειδή η συγκεκριμένη περιοχή αποτελεί στόχο εκμετάλλευσης χρυσού, που αν γίνει με τη μέθοδο της κυάνωσης που συνήθως χρησιμοποιείται, μολύνει ιδιαίτερα το περιβάλλον αν δε χρησιμοποιηθεί σωστά, ήταν επιτακτικό να γίνει η εργασία ώστε να αποσαφηνιστεί το περιβαλλοντικό καθεστώς πριν την αρχή των εργασιών... Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-02 09:15:22 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11741 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2001 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11403 2022-01-27T10:04:06Z grelit:mast

"220127 2022 eng " dc Διερεύνηση της σχέσης των χαρακτηριστικών των δορυφορικών εικόνων στο κανάλι υδρατμών με την εμφάνιση νεφικών συστημάτων κατακόρυφης ανάπτυξης Κόρμαλος, Σταύρος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Στην παρούσα έρευνα, πραγματοποιείται δορυφορική ανάλυση των νεφών κατακόρυφης ανάπτυξης που εμφανίστηκαν στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων μετά από συνθήκες αίθριου καιρού τους καλοκαιρινούς μήνες από Μάιο έως και Σεπτέμβριο του 2009. H δορυφορική ανάλυση βασίστηκε στις εικόνες του γεωστάσιμου δορυφόρου Meteosat Second Generation (MSG) δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στα δυο κανάλια των υδρατμών (6.2 μm και 7.3 μm). Η μελέτη του καναλιού υδρατμών στα 6.2 μm, δείχνει την εικόνα της κατάστασης στην ανώτερη τροπόσφαιρα και του καναλιού στα 7.3 μm δείχνει τις συνθήκες στην μέση τροπόσφαιρα. Στόχος της εργασίας ήταν η διερεύνηση των χαρακτηριστικών των δορυφορικών εικόνων στα κανάλια των υδρατμών, και της σχέσης τους με τη δημιουργία νεφών κατακόρυφης ανάπτυξης. Συνολικά μελετήθηκαν 36 περιπτώσεις εμφάνισης νεφών κατακόρυφης ανάπτυξης και εκδήλωσης καταιγίδων, εκ των οποίων παρουσιάζονται οι οκτώ πιο αντιπροσωπευτικές με βάση τα χαρακτηριστικά που εμφάνισαν στις δορυφορικές εικόνες στο κανάλι στα 6.2μm. Αρχικά εξετάστηκαν οι συνοπτικές συνθήκες, που οδήγησαν στη δημιουργία των καταιγίδων και στη συνέχεια, κυρίως μέσω των δορυφορικών καναλιών των υδρατμών, έγινε προσπάθεια να προσδιοριστούν τα χαρακτηριστικά της μέσης και ανώτερης τροπόσφαιρας (στρόβιλοι, ξηρές ζώνες, βαροκλινικά φύλλα) καθώς και οι συνθήκες υγρασίας σε διάφορα υψόμετρα που σχετίζονταν για την ανάπτυξη τους. Τα καταιγιδοφόρα κύτταρα κατηγοριοποιήθηκαν ανάλογα με την παρουσία υγρασίας στη μέση και ανώτερη τροπόσφαιρα και την υγρασία και τις συνθήκες σύγκλισης ανέμου στην κατώτερη τροπόσφαιρα, την παρουσία αερίων μαζών στο ύψος των 500mb, την παρουσία ή όχι ορίων και διάφορων υγρών ή ξηρών σχηματισμών στην ανώτερη τροπόσφαιρα. Οι ομαδοποιήσεις αυτές βοήθησαν στην κατανόηση των ευνοϊκών συνθηκών για την ανάπτυξη τέτοιου είδους νεφών κατακόρυφης ανάπτυξης με βάση τα χαρακτηριστικά των δορυφορικών εικόνων στα κανάλια των υδρατμών. In this study, is performed satellite analysis of convective cells that occurred in the Balkan region after clear sky conditions during the summer months from May to September of 2009. Satellite analysis was based on satellite images geostationary meteorological satellite MSG (Meteosat Second Generation) with particular emphasis on two channels of water vapour (6.2 μm and 7.3 μm). The study of the channel water vapour images at 6.2 μm, shows the conditions in the upper troposphere and the channel at 7.3 μm shows the conditions in the middle troposphere. The aim of this study was the investigation the characteristics of satellite images in the water vapour channels, and their relationship by creating convective clouds. Overall were studied 36 cases of convective clouds and storms and are presented the most representative on the characteristics at satellite images of the WP channel at 6.2 μm. Initially were examined the synoptic conditions that led to the creation of storms and later became an attempt to identify the characteristics of the middle and upper troposphere (vortices, dry areas, baroclinic leaves) and the humidity in various altitudes related to their development with use of water vapour channels. Convective cells were categorized according to the presence of moisture in the middle and upper levels of troposphere and low-level convergence and humidity, the presence of air masses at the height of 500 mb, the presence or absence of boundaries and various wet or dry formations in the upper troposphere. Groupings helped in understanding of the favourable conditions for the development of convective clouds after clear sky conditions based on the characteristics of WV images. Aristorle University of Thessaloniki 2022-01-27 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11403 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2013 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11955 2022-02-04T09:46:47Z grelit:mast

"220204 2022 eng " dc Εφαρμογή μεθόδων βαθμονόμησης για την εκτίμηση της τρωτότητας των υπόγειων νερών στη ρύπανση και των επιδεκτικών προς κατολίσθηση περιοχών - Εφαρμογή στους νόμους Κοζάνης-Γρεβενών. Πάτσιος, Εμμανουήλ Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. . Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-04 11:46:47 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11955 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2006 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11750 2022-02-02T07:22:15Z grelit:mast

"220202 2022 eng " dc Εισαγόμενα πλουτωνικά πετρώματα που χρησιμοποιούνται στην Ελλάδα ως δομικά υλικά: Ορυκτολογία πετρολογία γεωχημεία ραδιενέργεια και φυσικομηχανικές ιδιότητες. Παυλίδου, Σοφία Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. . Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-02 09:22:15 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11750 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2002 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12015 2021-11-03T10:37:56Z grelit:mast

"181116 2018 eng " dc Μελέτη της θερμοκρασίας του αέρα στην περιοχή της Ευρώπης την τελευταία χιλιερίδα. = Study of the European surface temperature over the last millennium. Φιλίδης, Αλέξανδρος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Θεσσαλονίκης. Σκοπός της διατριβής ήταν η αξιολόγηση του μοντέλου MPI – ESM (Max Planck Institute – Earth System Model) ως προς την προσομοίωση των θερμοκρασιών αέρα επιφανείας στην Ευρώπη την τελευταία χιλιετηρίδα (1000-2000μ.Χ.). Δόθηκε έμφαση στην αναγνώριση της Θερμής Μεσαιωνικής Περιόδου και της Μικρής Παγετώδους Περιόδου. Ακόμη, μελετήθηκε η επίδραση του ανθρωπογενούς παράγοντα (Θερμοκηπικά αέρα – Χρήσεις γης), στη θερμοκρασία για την περίοδο 1860–2000μ.Χ. Στη συνέχεια, υπολογίστηκαν οι θερμοκρασιακές διαφορές με περίοδο αναφοράς το διάστημα 1951-2000. Επίσης, εξετάστηκε η εποχιακή εξάρτηση και διακύμανση των θερμοκρασιών. Επιπλέον, χωρίστηκε η Ευρώπη σε έξι (6) υποπεριοχές με βάση τη στατιστική μέθοδο PCA με κανονικοποιημένη περιστροφή. Υπολογίστηκε η διακύμανση των θερμοκρασιακών διαφορών για κάθε υποπεριοχή κατά την περασμένη χιλιετία. Στη συνέχεια, υπολογίστηκε η κατανομή των ακραίων ετήσιων τιμών της θερμοκρασίας για κάθε υποπεριοχή. Τέλος, έγινε συσχέτιση των αποτελεσμάτων με ιστορικό υλικό (πίνακες ζωγραφικής, φωτογραφίες, κείμενα) που αφορά σημαντικά καταγεγραμμένα κλιματικά γεγονότα.  Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η δεκαετία 1981-90 ήταν η θερμότερη της περασμένης χιλιετίας και ότι η σύγχρονη θέρμανση δεν μπορεί να αποδοθεί χωρίς την επίδραση του ανθρωπογενούς παράγοντα. Επίσης, φάνηκε ότι η ΘΜΠ αφορά κυρίως τη Β. Ηπειρωτική Ευρώπη το 13ο και 14ο αιώνα και έχει πιο έντονο σήμα το χειμώνα, ενώ η ΜΠΠ εμφανίζεται στην ανατολική Ευρώπη το 19ο αιώνα με πιο έντονο το σήμα να είναι και πάλι στο χειμώνα. Βρέθηκε επίσης σημαντική εποχιακή εξάρτιση. Για παράδειγμα παρατηρήθηκαν πολύ θερμά καλοκαίρια στα μέσα της χιλιετίας στην ηπειρωτική Ευρώπη. Τελικά, το μοντέλο δίνει ικανοποιητικά αποτελέσματα για τη θερμοκρασία του αέρα επιφανείας την περασμένη χιλιετία στην Ευρώπη και ο ανθρώπινος παράγοντας συνέβαλε καθοριστικά στη διαμόρφωση του θερμοκρασιακού καθεστώτος τα τελευταία 150 χρόνια της περασμένης χιλιετίας. The aim of the present thesis was the evaluation of the MPI – ESM (Max Planck Institute – Earth System Model) model regarding the simulation of the surface air temperature in Europe during the last millennium (1000-2000 A.D.). Emphasis was given on the identification of the Medieval Warm Period and the Little Ice Age. Additionally, the role of the human factor (Greenhouse gases – Land use) on the surface air temperature for the period 1860-2000 A.D. Furthermore, the temperature biases were calculated (reference period 1951-2000) and the seasonal contribution and variance was studied. Moreover, Europe was divided into six (6) sub-regions using the PCA statistical method (Varimax normalised). The temperature variance for each sub-region was calculated as well as the allocation of the extreme yearly temperature values during the last thousand years. Lastly, the results were correlated and compared with various historical data (paintings, photographs, texts) regarding some important climatic phenomena. According to the results, the period 1981-90 was the warmest decade of the last millennium and the warmth in the modern age can not be simulated without taking account the anthropogenic factor. The MWP is most apparent in the north continental parts of Europe and it has a strong signal in the winter season during the 13th and 14th centuries. The LIA period can be seen in east Europe during the 19th century especially in winter. Also, there is a strong seasonal dependency. More specifically, intense summers were recorded in the continental part of Europe during the middle of the last millennium. To conclude, the model seems to show satisfactory results about the surface air temperature in Europe in the last one thousand years and the human factor contributed substantially in the warming that is being observed in the modern age. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-16 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12015 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2018 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12423 2022-01-10T08:03:37Z grelit:mast

"200131 2020 eng " dc Προσομοιώσεις της ισχυρής σεισμικής κίνησης στο κοντινό πεδίο του σεισμού της Κω – Αλικαρνασσού 2017 = Near-field simulations of strong ground motion of the 2017 Kos – Halicarnassus earthquake. Χρήστου, Αντώνιος Ι. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Γεωφυσικής. Ο σεισμός της 20ης Ιουλίου 2017 (22:31UTC, M6.6) με επίκεντρο στη θαλάσσια περιοχή ανατολικά της νήσου Κω, προκάλεσε βλάβες τόσο στην πόλη της Κω, όσο και στην περιοχή της Αλικαρνασσού (Bodrum) της Τουρκίας. Δεν υπάρχουν καταγραφές της ισχυρής σεισμικής κίνησης στην πόλη της Κω για να ερμηνευθεί η κατανομή των βλαβών, και να διερευνηθεί η θέση και η κλίση του ρήγματος. Χρησιμοποιήθηκαν μικρού μεγέθους σεισμοί, ως εμπειρικές συναρτήσεις Green, και προσομοιώθηκε η ισχυρή σεισμική κίνηση στην πόλη της Κω. Για το λόγο αυτόν, συλλέχθηκαν όλα τα διαθέσιμα επιταχυνσιογραφήματα του κύριου σεισμού και των μετασεισμών του με Μ≥3.0. Διερευνήθηκαν δημοσιευμένα μοντέλα ολίσθησης της σεισμικής πηγής και προσδιορίσθηκε η περιοχή έκλυσης της μεγαλύτερης ενέργειας, (Strong Motion Generation Area, SMGA). Με βάση αυτήν και καταγραφές του κύριου σεισμού και των μετασεισμών καθορίστηκαν οι τιμές των παραμέτρων της σεισμικής πηγής, και στη συνέχεια βαθμονομήθηκαν στις θέσεις που υπήρχαν καταγραφές της ακολουθίας. Η προσομοίωση της ισχυρής δόνησης στην πόλη  της Κω δίνει τιμές μέγιστης εδαφικής επιτάχυνσης μεταξύ 0.21g-0.28g, σε καλή συμφωνία με αποτελέσματα άλλων προσεγγίσεων εκτίμησής της, ενισχύοντας την αξιοπιστία της μεθοδολογίας των εμπειρικών συναρτήσεων Green (EGF). The 20th July 2017 earthquake (22:31UTC, M6.6) with epicentre offshore of Kos island, caused damage both in Kos town and in Bodrum of Turkey. There are no records of strong ground motion in Kos town to relate with observed damage, and further investigation of the location and slip distribution on the fault plane. Here, we used small magnitude earthquakes as Empirical Green Functions, and simulated the mainshock’s strong ground motion in Kos town. We collected all the available accelerograms of the mainshock and its aftershocks with magnitude Μ≥3.0. We investigated published models of seismic source properties and determined the region of the strongest release of energy (referred to as Strong Motion Generation Area, SMGA). Based on this and on records of mainshock and its aftershocks, we searched the optimum values of seismic source parameters which best fitted the observed records. Having calibrated our model, we performed a blind simulation of the motion that would have been recorded at the strong motion station in Kos town. Our results predict values of peak ground acceleration between 0.21g to 0.28g, in good agreement with results of other approaches, strengthening the reliability of the EGFs method. Aristorle University of Thessaloniki 2019-05-29 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12423 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2019 gre Copyright (c) 2020 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12671 2024-04-18T08:52:48Z grelit:mast

"220126 2022 eng " dc Διερεύνηση εδαφικών ρωγμώσεων με γεωφυσικές μεθόδους = Investigation of soil cracks by the use of geophysical methods. Γραβαλάς, Τριαντάφυλλος Μενέλαος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Γεωφυσικής. Το αντικείμενο της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση εδαφικών ρωγμώσεων με γεωφυσικές μεθόδους. H περιοχή μελέτης είναι η κωμόπολη των Λαγυνών η οποία ανήκει στον δήμο Λαγκαδά της Θεσσαλονίκης. Στα Λαγυνά το έτος 2004 εμφανίστηκε μια ζώνη με επιφανειακές διαρρήξεις με τη μορφή  εδαφικών ρωγμώσεων προκαλώντας βλάβες και φθορές σε αρκετά παρακείμενα οικήματα της περιοχής. Ως στόχος της παρούσας διατριβής ορίστηκε η μελέτη των αιτίων εμφάνισης το φαινομένου μέσω του καθορισμού της γεωλογικής δομής υπεδάφους, με τη βοήθεια των μεθόδων γεωφυσικής διασκόπησης. Για τις ανάγκες της έρευνας, εφαρμόστηκαν η μέθοδος της γεωηλεκτρικής τομογραφίας, η μέθοδος της σεισμικής διάθλασης, η μέθοδος της πολυκάναλης ανάλυσης επιφανειακών κυμάτων και η μέθοδος του υπεδάφιου γεωραντάρ (GPR). Αρχικά, πραγματοποιήθηκε η μέθοδος της γεωηλεκτρικής τομογραφίας και στη συνέχεια πιο στοχευμένα πραγματοποιήθηκαν οι σεισμικές μέθοδοι οι οποίες ερμηνεύτηκαν συνδυαστικά παρέχοντας και επιβεβαιώνοντας σημαντικές πληροφορίες για την στρωματογραφία και τη λιθολογία του υπεδάφους. Η μέθοδος του υπεδάφιου γεωραντάρ κρίθηκε η καταλληλότερη μέθοδος μελέτης στα σημεία όπου οι εδαφικές ρωγμώσεις διέρχονται από οδοστρώματα. Οι γεωφυσικές μετρήσεις υπέστησαν επεξεργασία με ειδικά γεωφυσικά προγράμματα και εξήχθησαν τα κατάλληλα αποτελέσματα. Όσον αφορά τα αποτελέσματα της γεωφυσικής έρευνας, αυτά έρχονται σε καλή συμφωνία με τα γεωλογικά στοιχεία καθώς και με έρευνες προηγούμενων ερευνητών για το φαινόμενο των εδαφικών ρωγμώσεων. Οι γεωφυσικές μέθοδοι παρήγαγαν μια πολύ καλή εικόνα της στρωματογραφίας της περιοχής μελέτης. Αν οι γεωφυσικές μετρήσεις συσχετιστούν με τα γεωλογικά δεδομένα που είναι ήδη γνωστά για την περιοχή, πιθανολογείται ότι η εμφάνιση των εδαφικών ρωγμώσεων ίσως οφείλεται σε φαινόμενα διαφορικής συνίζησης του υδροφόρου λόγω υπεράντλησης του, ενώ η ύπαρξη του ρήγματος στην περιοχή ευνόησε τις συνθήκες ανάπτυξης του φαινομένου. The subject of this thesis is the investigation of soil cracks by the use of geophysical methods. The area of interest is the town of Lagyna of the Langadas municipality in Thessaloniki. At Lagyna, in the year 2004, a disruption zone appeared in the shape of surface soil cracks causing failures and damages at many buildings of the area. The purpose of this thesis is to study the exact causes of the development of the phenomenon by interpretating the geological structure of the subsurface with the use of applied geophysical methods. We have applied electrical resistivity tomography method (ERT), seismic refraction method, multichannel analysis of surface waves method (MASW) and ground penetrating radar method (GPR). Firstly, we applied the ERT method and then the seismic methods that have been interpreted in correlation to provide and confirm important information about the subsoil stratigraphy and lithology. The GPR method was considered the most appropriate study method at the point where soil cracks passed through asphalt. The geophysical data were processed with the use of geophysical software to obtain the best fitting results. The results of the geophysical survey come in good agreement with the geological setting of the area and with the surveys of further researchers for the cause of the development of soil cracks. The geophysical methods provided a very good view of the stratigraphy of the area of interest. If we correlate the geophysical measurements with the geological data that are already known for the area of interest, it is probable that the development of the soil cracks may have occurred by subsidence from the overpumping of groundwater, while the existence of a normal fault at the area may be conducive for the conditions of the phenomenon development. Aristorle University of Thessaloniki 2022-01-26 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12671 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2021 gre Copyright (c) 2021 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/13000 2024-04-24T05:54:24Z grelit:mast

"240418 2024 eng " dc Προσδιορισμός της ταχύτητας των εγκάρσιων κυμάτων του ανωτέρου φλοιού, με τη χρήση καταγραφών απευθείας επιμήκων και εγλάρσιων κυμάτων από μετετροπή για επιλεγμένους σταθμούς του Ελληνικού χώρου = Determination of the dhear wave velocity of the upper crust, using direct records of P and S waves from conversion, for selected stations in the Greek area. Πάππα, Ευαγγελία Δημήτριος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Γεωφυσικής. Οι σεισμοί αποτελούν ένα από τα πιο απρόβλεπτα φυσικά φαινόμενα, με ανυπολόγιστες συνέπειες στο φυσικό και ανθρωπογενές περιβάλλον. Η άμεση συσχέτιση μεταξύ της σεισμικής κίνησης σε μία θέση και των τοπικών εδαφικών συνθηκών, καθιστά μεγάλη την ανάγκη απόκτησης αξιόπιστων εδαφοδυναμικών προσομοιωμάτων προκειμένου να περιοριστούν όσο το δυνατόν οι επιπτώσεις της. Συγκεκριμένα, θέσεις σε χαλαρούς γεωλογικούς σχηματισμούς με μικρές ταχύτητες διάδοσης τείνουν γενικά να παρουσιάζουν ενίσχυση της σεισμικής κίνησης σε σχέση με αυτήν του γεωλογικού ή «σεισμικού» υποβάθρου. Η μέση ταχύτητα εγκαρσίων κυμάτων για τα πρώτα 30m (VS30), αποτελεί ένα σύνηθες μέτρο αξιολόγησης της απόκρισης στη σεισμική κίνηση μίας θέσης. Ωστόσο, ο προσδιορισμός της επιφανειακής δομής του φλοιού με απευθείας μετρήσεις αποτελεί συχνά μία χρονοβόρα και πολυδάπανη διαδικασία. Με δεδομένο ότι η δόμηση των περισσότερων πόλεων πραγματοποιείται σε ιζηματογενείς σχηματισμούς (π.χ. ιζηματογενείς λεκάνες) είναι αναγκαία η εύρεση εύκολων, γρήγορων, οικονομικών και αξιόπιστων τρόπων προσδιορισμού της επιφανειακής δομής του φλοιού. Η παρούσα μεταπτυχιακή διατριβή εξετάζει την αξιοπιστία και τη δυνατότητα εφαρμογής μίας νέας σχετικά, μεθοδολογίας στον Ελληνικό χώρο. Ειδικότερα, η μεθοδολογία εστιάζει στον προσδιορισμό της επιφανειακής δομής μίας θέσης, κάνοντας χρήση απευθείας επιμήκων και εγκαρσίων κυμάτων από μετατροπή στην θέση εγκατάστασης σεισμολογικών σταθμών. Πρόκειται για μία μεθοδολογία με ελπιδοφόρα αποτελέσματα από προηγούμενες εφαρμογές της σε διάφορες περιοχές του κόσμου (π.χ. Ιαπωνία, Αλάσκα, Κεντρική και Ανατολική Αμερική). Η επιλογή των θέσεων εφαρμογής στον Ελληνικό χώρο δεν έγινε τυχαία, αλλά επικεντρώθηκε σε πολύ καλά μελετημένες θέσεις σε ιζηματογενείς λεκάνες, με γνωστή γεωφυσική δομή και με μεγάλο αριθμό καταγραφικών οργάνων και καταγραφών. Ως πρώτη θέση επιλέχθηκε το δίκτυο EUROSEISTEST στη λεκάνη της Μυγδονίας και ως δεύτερη θέση το δίκτυο ARGONET της λεκάνης του Κούταβου στην Κεφαλονιά. Τα βήματα που ακολουθήθηκαν, βάσει και των προηγούμενων μελετών, αφορούσαν στον προσδιορισμό του λόγου UR/UZ της ακτινικής προς την κατακόρυφη συνιστώσα της πρώτης άφιξης ενός σεισμού, τον προσδιορισμό της παραμέτρου σεισμικής ακτίνας με τη χρήση του εστιακού βάθους, της επικεντρικής απόστασης του σεισμού και ενός μονοδιάστατου μοντέλου δομής της περιοχής του σταθμού και, τέλος, τον υπολογισμό της μέσης ταχύτητας εγκαρσίων κυμάτων σε βάθος z (VSZ). Από τον υπολογισμό της ταχύτητας VSZ υπολογίστηκε η τιμή της VS30 κάθε θέσης με χρήση κατάλληλων ημι-εμπειρικών σχέσεων μετατροπής. Η αξιολόγηση των αποτελεσμάτων της παραπάνω εφαρμογής έγινε δυνατή ύστερα από σύγκριση με τα υφιστάμενα γεωφυσικά μοντέλα των θέσεων μελέτης. Αν και τα αποτελέσματα αυτά ήταν αρκετά ικανοποιητικά, παρατηρήθηκε μία συστηματική υπερεκτίμηση της VSZ των περισσοτέρων σταθμών. Η παρατήρηση τέτοιων ακραίων τιμών της ταχύτητας VSZ κυρίως σε καταγραφές μικρών επικεντρικών αποστάσεων έδειξε ότι ένα τέτοιο συστηματικό φαινόμενο θα μπορούσε να αιτιολογήσει την υπερεκτίμηση στη μέση VSZ των σταθμών. Για το λόγο αυτό, έγινε αναζήτηση της αιτίας προέλευσής τους μέσω μίας σειράς διερευνήσεων σε συνθετικά δεδομένα σεισμών. Ειδικότερα, με χρήση της μεθόδου Monte Carlo, δημιουργήθηκε μεγάλος αριθμός συνθετικών δεδομένων για διερεύνηση της επίδρασης τριών παραμέτρων: 1) Του εστιακού βάθους του σεισμού, 2) Των σφαλμάτων του επικέντρου του σεισμού, 3) Του μοντέλου δομής (ταχύτητας) της περιοχής μελέτης. Τα αποτελέσματα της παραμετρικής διερεύνησης έδειξαν τη συσχέτιση κυρίως μεταξύ του οριζοντίου σφάλματος του σεισμού (επικεντρικού σφάλματος) και της εμφάνισης ακραίων τιμών της ταχύτητας VSZ. Όλες οι παράμετροι που εξετάστηκαν επηρεάζουν τον προσδιορισμό της παραμέτρου σεισμικής ακτίνας. Επομένως, αναζητήθηκε η ύπαρξη κάποιας σχέσης μεταξύ της υπερεκτίμησης της ταχύτητας VSZ και της παραμέτρου σεισμικής ακτίνας. Από την παραπάνω μελέτη αποδείχθηκε ότι η απομάκρυνση δεδομένων σεισμών με παράμετρο σεισμικής ακτίνας μικρότερη της τιμής p=0.1s/km οδηγεί σε πολύ πιο αξιόπιστα αποτελέσματα. Παράλληλα, στα αποτελέσματα αναδείχθηκε (για πρώτη φορά σε παγκόσμια κλίμακα) η επίδραση του μεγέθους του σεισμού στην τιμή της VSZ, όπως θεωρητικά αναμένεται. Σε κάθε περίπτωση, η προαναφερθείσα μεθοδολογία, γνωστή και ως «Μέθοδος του P-σεισμογράμματος» φαίνεται να δίνει πολύ καλά αποτελέσματα, ιδίως με τις βελτιώσεις που προτείνονται στην παρούσα εργασία. Κατά συνέπεια, μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε περίπτωση απουσίας μετρήσεων της ταχύτητας των εγκαρσίων κυμάτων, προκειμένου να εκτιμηθεί με αξιοπιστία η ταχύτητα VS30, κυρίως σε χωρικά μεγάλη κλίμακα, όταν υπάρχουν δεδομένα καταγραφών τοπικών σεισμών. Earthquakes are one of the most unpredictable natural phenomena, resulting in significant consequences for the natural and man-made environments. The direct relation between seismic motion in a location and local site effects has led to the need of obtaining reliable soil-dynamic simulations, in order to assess (and minimize) the seismic effects of local geology as much as possible. Specifically, soft soil formations are usually characterized by low velocities and seismic motion amplification with respect to the bedrock’s seismic motion. A reliable proxy for assessing the site effects on seismic motion is the time-averaged shear wave velocity to a depth of 30 meters (VS30). However, determining the structure of the crust by using direct measurements is a rather demanding and time-consuming process. Since most cities are built on sedimentary formations (e.g., sedimentary basins), it is important to find an easy, low-cost and efficient way to determine the structure of the uppermost crustal layers. The present master’s thesis examines the reliability and potential of a relatively new methodology for the area of Greece. The methodology focuses on the determination of the surface structure of a site using direct P and S waves resulting from P-to-S conversion. It is a methodology with promising results, as seen from its previous applications in various regions of the world (e.g., Japan, Alaska, Central and Eastern America). The selection of the examined locations was not done by chance, as they correspond to well-studied sites at sedimentary basins, with known geophysical structure and a large number of instrumental records. The EUROSEISTEST network in the Mygdonia basin was chosen as the first test site and the ARGONET network of the Koutavos basin in Kefalonia as the second one. The steps followed were based on previous studies and included the determination of UR/UZ ratio (the ratio of the radial to vertical component of the first arrival of an earthquake), the determination of the seismic ray parameter using the focal depth, the epicentral distance and a local one-dimensional structure model, as well as the calculation of the time-averaged velocity to a depth of z meters (VSZ). After the calculation of VSZ, it was also possible to calculate the VS30 at each site using appropriate semi-empirical conversion relations. The evaluation of the results was performed by comparison with the available geophysical-geotechnical models of the study sites. The obtained results were quite satisfactory but showed a systematic overestimation of the VSZ value at most stations. The observation of extremely high VSZ values in records with small epicentral distances showed that this pattern could justify this systematic overestimation of VSZ values. Therefore, an investigation to quantify this effect was performed through a series of synthetic earthquake data. In particular, through the Monte Carlo method, a large number of synthetic data was created, in order to investigate the effects of three parameters: 1) The depth of the earthquake, 2) The errors of the epicenter of the earthquake, 3) The one-dimensional structural (velocity) model of the study area. The results of the parametric investigation showed a correlation between the earthquakes’ horizontal error and the occurrence of extreme VSZ values. The investigated parameters are used (and affect) the ray’s parameter determination. Therefore, the existence of a relationship between the velocity (VSZ) overestimation and the seismic ray parameter was examined. The results showed that the removal of records with ray parameter p<0.1s/km can lead to much more stable and reliable results. Furthermore, it was shown (for the first time) that there is a clear correlation between the earthquake’s magnitude and the VSZ value, as theoretically expected. In general, the aforementioned methodology, also known as the “P-wave seismogram method”, seems to work satisfactorily in the case of lack of measurements in order to reliably estimate of the VS30 value, especially at large spatial scales, when recordings of local earthquakes are available. Aristorle University of Thessaloniki 2024-04-18 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/13000 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2023 gre Copyright (c) 2024 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11660 2018-11-16T08:32:10Z grelit:mast

"181105 2018 eng " dc Πίνακες επιβίωσης και η διαχείριση τους Εκτίμηση των Γραφικών τους Παραστάσεων με τη χρήση του Συντελεστή Μεταβλητότητας. = Life tables and their management Estimation of their Graphs using the coefficient of variation Σειρηνόπουλος, Δημήτριος Γ. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Μαθηματικών. Διατμηματικό πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών "Πολύπλοκα συστήματα και δίκτυα" Σε αυτή την εργασία γίνεται μία εισαγωγή σε βασικές έννοιες όπως αυτή του πληθυσμού και της σύνθεσης του κατά φύλο και κατά ηλικία καθώς και των δεικτών τους, της πληθυσμιακής πυραμίδας και των τύπων της και των δεικτών γονιμότητας, θνησιμότητας και μετανάστευσης που μελετούν ένα πληθυσμό. Στη συνέχεια, γίνεται μία ανάλυση για τους πίνακες επιβίωσης, τα είδη και τη δομή τους και παρουσιάζεται ο τρόπος κατασκευής τους μέσα από ένα παράδειγμα με πραγματικά δεδομένα. Τέλος, γίνεται μία προσπάθεια εκτίμησης των γραφικών παραστάσεων του πίνακα με τη χρήση του συντελεστή μεταβλητότητας. This work is an introduction to basic concepts such as population and gender composition and age, as well as their indicators, the population pyramid and its types and the indicators of fertility, mortality and migration that study a population. An analysis is made for survival tables, their kinds and structure, and the way they are constructed is presented through an example of real data. Finally, an attempt is made to estimate the graphs of the table using the coefficient of variability. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-05 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11660 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2017 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11387 2018-12-17T08:51:10Z grelit:mast

"181217 2018 eng " dc Συμβολή των γεωγραφικών συστημάτων πληροφοριών και της τηλεπισκόπησης στην υδρογεωλογία της περιοχής Λάρισας-Τυρνάβου Δημογιάννη, Σοφία Δ. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Η παρούσα διατριβή ειδίκευσης εκπονείται στην περιοχή Λάρισας – Τυρνάβου που καταλαμβάνει έκταση 419,38 km2. Βρίσκεται στο ΒΔ τμήμα της Θεσσαλίας και διασχίζεται από δύο ποτάμια, τον Πηνειό και τον Τιταρήσιο. Η γεωμορφολογική ανάπτυξη της περιοχής χαρακτηρίζεται από ήπιο έως σχετικά έντονο ανάγλυφο και αποτελείται από Τριτογενή και Τεταρτογενή ιζήματα, καθώς και σχηματισμούς του υποβάθρου, όπως μάρμαρα και σχιστόλιθους. Η γεωργία αποτελεί ένα από τα κύρια στοιχεία της Θεσσαλικής οικονομίας, έχοντας ως αποτέλεσμα τη μεγάλη γεωργική δραστηριότητα και κατ’ επέκταση την αυξημένη εκμετάλλευση των πόρων του υπόγειου νερού. Επομένως, κρίνεται απαραίτητος ο συστηματικός σχεδιασμός για την εκμετάλλευση του με τη βοήθεια νέων τεχνολογιών, ώστε να γίνει η κατάλληλη διαχείρισή του. Η μεθοδολογία που χρησιμοποιείται έχει σχέση με την εφαρμογή του κατάλληλου εργαλείου αξιολόγησης των περιοχών μεγαλύτερης πιθανότητας ύπαρξης υπόγειου νερού. Η διαμόρφωση αυτού του χάρτη βασίζεται στη μελέτη στοιχείων όπως: η βροχόπτωση, η κατείσδυση, η λιθολογία, η πυκνότητα των φωτογραμμώσεων, οι κλιτύες, το υδρογραφικό δίκτυο, το βάθος και η ποιότητα του υπόγειου νερού.  Σε όλους αυτούς τους παράγοντες αντιστοιχίζονται συντελεστές σύμφωνα με τη σχετικότητά τους στην ύπαρξη υπόγειων υδάτων και τελικά δημιουργείται ένα χάρτης βάσει του μοντέλου χωρικής βαθμονόμησης. Ο χάρτης αυτός αποτελείται από πέντε διαβαθμίσεις, που δείχνουν την πιθανότητα ύπαρξης υπόγειου νερού, η οποία κυμαίνεται από πολύ υψηλή έως πολύ χαμηλή. Στόχος της εργασίας αυτής είναι η δημιουργία ενός χάρτη που δείχνει την πιθανότητα εμφάνισης υπόγειου νερού συνδυάζοντας τα Γεωγραφικά Συστήματα Πληροφοριών και την Τηλεπισκόπηση με τα στοιχεία που λαμβάνονται από το πεδίο, ώστε να υπάρχει εικόνα της περιοχής που θα αποτελεί συμπληρωματικό εργαλείο της υδρογεωλογικής έρευνας. This M. Sc. Thesis was elaborated in the region of Larisa – Tirnavos occupying an area of 419.38 km2. The study area is located in the northwestern part of Thessaly and which is crossed by two rivers, Pinios and Titarisios. The geomorphological development of the region is characterized by mild to relatively intense relief and consists of Tertiary and Quaternary sediments and bedrock formations, such as marbles and schists. Agriculture is one of the main elements of Thessaly’s economy resulting in large agricultural activity and consequently increased exploitation of groundwater resources. Therefore, systematic planning for groundwater exploration is essential, by using modern techniques for the proper utilization and management of this vital resource. The methodology used  is related to the application of an appropriate assessment tool, which will be able to delineate areas of groundwater potential. The configuration of this map is based on the study of input data such as: rainfall, infiltration, lithology, lineament density, slope, drainage density, depth to groundwater and water quality. To all these factors weights are assigned according to their revelance to groundwater potential and eventually a map based on weighted spatial modeling system is created. This map consists of five classes , showing the groundwater potential , which ranges from very high to very low. The aim of this project is to create a map that shows the likelihood of groundwater combining Geographic Information Systems and Remote Sensing with data obtained from the field, as an additional tool in the hydrological research. Aristorle University of Thessaloniki 2018-12-17 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11387 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2014 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11946 2022-02-04T09:46:47Z grelit:mast

"220204 2022 eng " dc Αλληλεπίδραση τάσεων μεταξύ ανάστροφων και οριζόντιας μετατόπισης ρηγμάτων στον ελληνικό χώρο. Μεσσήνη, Άννα Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλόγιας. Ο Ελληνικός χώρος χαρακτηρίζεται από έντονη σεισμικότητα και συγκεκριμένα το 2% της σεισμικότητας παγκοσμίως εκδηλώνεται στη χώρα μας. Το σημαντικότερο μορφοτεκτονικό χαρακτηριστικό στην ευρύτερη περιοχή του Αιγαίου είναι το Ελληνικό Τόξο. Ιστορικά στοιχεία υποδεικνύουν ότι πολλοί ισχυροί σεισμοί γίνονται κατά μήκος αυτού με κορυφαίο το σεισμό του 365 μ.Χ μεγέθους Μ 8.3. Είναι φανερό ότι η εκτίμηση της σεισμικής επικινδυνότητας σε μία τέτοια περιοχή έχει σημαντική επιστημονική και κοινωνική συμβολή. Η παρούσα διατριβή ειδίκευσης εκπονήθηκε στο πλαίσιο του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών του Τομέα Γεωφυσικής του Τμήματος Γεωλογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Στόχος της εργασίας είναι η ερμηνεία της γένεσης ισχυρών σεισμών από το 1959 έως σήμερα στο δυτικό και νοτιοδυτικό τμήμα του Ελληνικού Τόξο και ο προσδιορισμός των περιοχών που αναμένεται να φιλοξενήσουν τις εστίες ισχυρών σεισμών στο μέλλον, με βάση τη μεταφορά τάσεων μεταξύ ρηγμάτων. Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-04 11:46:47 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11946 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2006 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12935 2024-04-24T05:54:24Z grelit:mast

"240418 2024 eng " dc Μεθοδολογίες εκτίμησης κόστους πετρελαιοκηλίδων = Oil spill cost estimation methodologies. Μπαλντούμης, Δημήτριος Βασίλειος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Διατμηματικού Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών “Έρευνα και Εκμετάλλευση Υδρογονανθράκων". Στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι ο προσδιορισμός μεθόδων εκτίμησης του κόστους πετρελαιοκηλίδων. Οι πετρελαιοκηλίδες στο θαλάσσιο περιβάλλον προκαλούν καταστροφικές συνέπειες σε πολλαπλά επίπεδα, κάτι που επιβεβαιώνεται και μέσω αναφορών σε περιστατικά που πήραν μεγάλη έκταση. Η εκτίμηση κόστους πετρελαιοκηλίδας περιλαμβάνει πολλές παραμέτρους που είναι απαραίτητο να συνυπολογιστούν ώστε το αποτέλεσμα να είναι όσο πιο κοντά στο άρτιο γίνεται. Οι παράμετροι αφορούν χαρακτηριστικά και λεπτομέρειες του εκάστοτε ατυχήματος, κριτήρια αποδοχής κοινωνικού ρίσκου, καθώς και τρόπους που επιλέγονται για την αποκατάσταση των ατυχημάτων. Ως μέσο εκτιμήσεων θα παρουσιαστούν τα μοντέλα EPA BOSCEM και OSRCEAT. Τα μοντέλα αυτά, αφού αναλυθούν ως προς τη μεθοδολογική τους προσέγγιση και τις παραμέτρους τους, θα εφαρμοστούν ενδεικτικά για την εκτίμηση κόστους της πετρελαιοκηλίδας που δημιουργήθηκε από το ατύχημα στην εξέδρα εξόρυξης πετρελαίου στον κόλπο Μεξικού το 1979. Τέλος, η εργασία θα ολοκληρωθεί με ορισμένα συμπεράσματα αναφορικά με όσα αναλύθηκαν παραπάνω. The aim of this thesis is to identify methods for estimating the cost of oil spills. Oil spills in the marine environment cause catastrophic consequences on multiple levels, which is confirmed through reports of incidents that have taken place on a large scale. Oil spill cost estimation involves many parameters that need to be taken into account in order for the result to be as close to even as possible. The parameters relate to the characteristics and details of the accident in question, social risk acceptance criteria, as well as the methods chosen for oil spill remediation. The EPA BOSCEM and OSRCEAT models will be presented as a means of estimation. These models, after being analyzed and their methodologies given, will be applied to estimate the cost of the oil spill created by the 1979 Gulf of Mexico oil rig accident. Finally, the thesis will conclude with some conclusions regarding what has been analyzed above. Aristorle University of Thessaloniki 2024-04-18 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12935 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2023 gre Copyright (c) 2023 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11498 2018-11-16T08:32:10Z grelit:mast

"181105 2018 eng " dc Μελέτη του φαινομένου της ομίχλης στο αεροδρόμιο ''Μακεδονία'' Δαγκλή, Βάγια Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Στην παρούσα εργασία επεξεργάζονται δεδομένα επιφανείας από τακτικές και έκτακτες μετεωρολογικές παρατηρήσεις του μετεωρολογικού σταθμού επιφανείας και ανώτερης ατμόσφαιρας (LGTS) του Περιφερειακού Μετεωρολογικού Κέντρου Μακεδονία, στη Θεσσαλονίκη, καθώς επίσης και δεδομένα του αεροδρομίου, που αφορούν ακυρώσεις και καθυστερήσεις πτήσεων και ώρες καθυστέρησης πτήσεων, λόγω του φαινομένου της ομίχλης. Στο κεφάλαιο 1 παρουσιάζονται εισαγωγικές έννοιες της ομίχλης, οι περιοχές εμφάνισής της ανά τον κόσμο και κατ’ επέκταση στην Ελλάδα. Κατηγοριοποιείται η ομίχλη, με βάση τη θερμοκρασία και τη σχετική υγρασία, αναλύονται διεξοδικά τα είδη που εμφανίζονται στην περιοχή του αεροδρομίου και οι τρόποι σχηματισμού της. Παρουσιάζονται επιπλέον τα μικροφυσικά χαρακτηριστικά της ομίχλης και η ανίχνευσή της στο αεροδρόμιο. Στο κεφάλαιο 2 παρουσιάζονται μεθοδολογίες της πρόγνωσης σχηματισμού και διάλυσης της ομίχλης και αναλύονται κάποιες εμπειρικές μέθοδοι εύρεσης της θερμοκρασίας ομίχλης και της πιθανότητας σχηματισμού της. ... In the present work, surface data from regular and irregular meteorological observations of the meteorological surface and upper atmosphere station (LGTS) of the District Meteorological Centre Macedonia (DMCM), Thessaloniki, are being processed, as well as data airport that are related to cancelled flights and delay flights and hours of delay flights, due to the fog phenomenon. Chapter 1 presents introductory concepts of fog, areas of appearance around the world and by extension in Greece. Fog is categorized based on temperature and relative humidity, types of fog that are formed in the region of the airport and their way of formation, are being analyzed thoroughly. Furthermore, the microphysical characteristics of fog and its observation at the «Macedonia» airport, are being discussed. Chapter 2 presents forecast methodologies of the formation and dissipation of fog, analyzing some empirical methods of fog temperature finding and the probability of fog formation. ... Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-05 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11498 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2017 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11207 2018-11-16T08:31:56Z grelit:mast

"161231 2016 eng " dc Περιβαλλοντική και γεωχημική έρευνα υπόγειων υδάτων και εδαφών στην περιοχή Βελεστίνου και εκτίμηση της ρυπαντικής επιδεκτικότητας του υδροφορέα = Environmental and geochemical investigation of the groundwater and the soil at Velestino area of Thessaly Μπαμπάτσικου, Άννα-Μαρία Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Ο κύριος στόχος της παρούσας εργασίας είναι η γεωχημική και περιβαλλοντική έρευνα των υπόγειων υδάτων και των εδαφών στην περιοχή Βελεστίνου – Ριζόμυλου λόγω των υψηλών περιεκτικοτήτων σε As που ενοπίστηκαν στις γεωτρήσεις υδροδότησης της πόλης του Βόλου. Με την εξέλιξη της εργασίας και με βάση τα πρώτα αποτελέσματα της έρευνας αυτής τέθηκε και ένας δεύτερος στόχος που είναι η διερεύνηση της τρωτότητας του υπόγειου υδροφορέα στην εξωτερική ρύπανση, με την εφαρμογή της μεθόδου DRASTIC. Η περιοχή έρευνας Βελεστίνο-Ριζόμυλος υπάγεται διοικητικά στο Νομό Μαγνησίας και βρίσκεται στο νοτιοανατολικό άκρο της Θεσσαλίας, βορειοδυτικά της πόλης του Βόλου. Η περιοχή έρευνας καταλαμβάνει έκταση 290,3 km2 και χαρακτηρίζεται από πεδινό-λοφώδες ανάγλυφο που κυμαίνεται από 17 έως 719 m. Η περιοχή ανήκει κατά ένα μέρος, βόρεια, στην λεκάνη απορροής του Πηνειού και κατά ένα μέρος, νότια, στην λεκάνη απορροής των ρεμάτων Αλμυρού-Πηλίου. Το κλίμα της περιοχής χαρακτηρίζεται μεταβατικό, από Μεσογειακό σε Ηπειρωτικό και η μέση ετήσια θερμοκρασία είναι 16,9°C. Η ετήσια βροχόπτωση κυμαίνεται από 500-600 mm. Γεωτεκτονικά η περιοχή ανήκει στην Πελαγονική ζώνη και αποτελείται από ασβεστόλιθους, μεταμορφωμένα πετρώματα (σχιστόλιθοι, γνεύσιοι, μάρμαρα), υπερβασικά πετρώματα καθώς και Τεταρτογενείς  ποταμοχειμάρειες και αλλουβιακές αποθέσεις. Ακόμη η περιοχή χαρακτηρίζεται από έντονη τεκτονική δράση αλλά και πλούσια νεοτεκτονική δραστηριότητα, η οποία μέσω των ρηγμάτων που δημιουργεί βοηθά στον εμπλουτισμό του υπόγειου υδροφορέα. Επίσης σημαντικό στοιχείο της περιοχής είναι οι διάσπαρτες μεταλλοφορίες και συγκεκριμένα η εμφάνιση χρωμίτη, σουλφιδίων σιδήρου-χαλκού, σπανιότερα αρσενικού αλλά και βωξιτών. Στην περιοχή υπάρχουν αρκετές εγκατεστημένες βιομηχανικές μονάδες στο ανατολικό άκρο, αρκετές καλλιεργούμενες εκτάσεις αλλά και δύο ενεργά λατομεία μαρμάρου. Από την γεωχημική και περιβαλλοντική έρευνα των υπόγειων υδάτων και εδαφών στην περιοχή προέκυψε ότι υπάρχει πιθανότητα, σε μερικές θέσεις, οι αυξημένες συγκεντρώσεις των βαρέων μετάλλων (Cu, Cd, Ni, Pb, Zn) να οφείλονται σε ανθρωπογενείς παράγοντες (π.χ. απόβλητα χαλυβουργίας, απόρριψη μπαζών και ανακυκλώσιμων μετάλλων) ενώ στις περισσότερες θέσεις διαπιστώνεται η λιθογενής προέλευση των μετάλλων (As, Mn, Cr). Ακόμη εντοπίστηκαν υπόγεια ύδατα που αποτελούν φρέσκα νερά και άλλα που δεν ανανεώνονται κανονικά και αποτελούν πιθανά παλιές αλμύρες. Από την εφαρμογή της μεθόδου DRASTIC για την εκτίμηση της τρωτότητας του υπόγειου υδροφορέα, προέκυψαν περιοχές με υψηλή τρωτότητα που αποτελούν κυρίως τμήματα ασβεστολίθων και μαρμάρων (ΝΔ στην περιοχή) και τμήματα με πολύ χαμηλή τρωτότητα που αποτελούν κυρίως αλλουβιακές και ποταμοχειμάρειες αποθέσεις. Επίσης, πραγματοποιήθηκε σύγκριση μεταξύ της μεθόδου DRASTIC και DRASTI προσπαθώντας να διερευνηθεί κατά πόσο η υδραυλική αγωγιμότητα που συμπληρώθηκε βιβλιογραφικά, επηρεάζει την τελική τρωτότητα. Τέλος κατασκευάστηκε ο χάρτης διακινδύνευσης που δείχνει αρκετές περιοχές με υψηλή και πολύ υψηλή διακινδύνευση λόγω των χρήσεων γης της περιοχής έρευνας κυρίως στο ΝΔ και ΒΑ τμήμα. The first goal of this dual legged study is the environmental and geochemical investigation of the area groundwater and soil. Observing the results of this first study, a second goal was decided and that is the assessment of the vulnerability of groundwater to external pollution through the application of dratsic method. The study area, Velestino - Rizomylos, is administratively attached in the prefecture of Magnesia and is located on the southeast edge of Thessaly, northwest of the city of Volos. The study area occupies an area of 290,3 km2 and is  characterized by lowland-hilly topography, ranging from 17 to 719 m. The area belongs partially, to the north, to the river basin of Pineios and partly to the south, to the drainage basin of Almyros-Pelion streams. The climate is transitional from Mediterranean to Epirotic and the mean annual temperature is 16,9°C. The annual precipitation ranges from 500-600 mm. Geotectonic, the area belongs to the Pelagonian zone and consists of limestones, marbles, metamorphic rocks, ultramafic rocks and Quaternary fluvial and alluvial deposits. Furthermore, the area is characterized by intense tectonic and neotectonic activity that helps enriching the underground aquifer. It is important to mention that in the study area there exist some ore occurrences of chromite, copper-iron sulphides, rarely arsenic and also some bauxite. In addition, there are some industrial units on the eastern edge, some cultivated areas and two active marble quarries located, too. The geochemical and environmental study of groundwater and soil in the area has shown that there is a possibility, in some samples, of increased concentrations of heavy metals (Cu, Cd, Ni, Pb, Zn) due to human activities (e.g. steel waste, dumping debris and recyclable metals), but in most samples the physical origin of metals (As, Mn, Cr) was observed. Furthermore, two types of groundwater were identified (renewable fresh-water and old salt water). Applying the DRASTIC method of assessing the vulnerability of groundwater, showed areas of high vulnerability, which consist of limestones and marbles (SW part of the region) and areas of very low vulnerability, which are mainly alluvial and fluvial deposits. Also, a comparison was made between the method DRASTIC and DRASTI trying to investigate whether the hydraulic conductivity parameter used from literature, affect the ultimate vulnerability. Finally, the pollution risk map was constructed, showing several areas of high and very high risk because of the study area land use, mainly in the SW and NE part. Aristorle University of Thessaloniki 2017-12-08 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11207 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2016 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11858 2022-02-03T09:39:22Z grelit:mast

"220203 2022 eng " dc Συγκριτική αξιολόγηση των δορυφορικών εικόνων ρανταρ και των πολυφασματικών δορυφορικών εικόνων στον εντοπισμό και τη χαρτογράφηση φωτογραμμώσεων: παραδείγματα από περιοχές της Β. Ελλάδα. = Comparative evaluation of the application of satellite radar imaging and multispectral satellite images in the detection and mapping of lineaments: a case study from northern Greece. Μουρατίδης, Αντώνιος Φ. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Η περιοχή της Μυγδονίας λεκάνης έχει μελετηθεί επαρκώς από τεκτονική σκοπιά και υπάρχει πλήθος τεκτονικών και γενικότερα, γεωλογικών στοιχείων. Με βάση τα στοιχεία αυτά, σε τμήμα της παραπάνω λεκάνης, επιχειρείται η συγκριτική αξιολόγηση των πολυφασματικών δορυφορικών εικόνων και των δορυφορικών εικόνων ραντάρ, με κριτήριο τη δυνατότητα εντοπισμού και χαρτογράφησης γραμμώσεων (lineaments), χωρίς να εξετάζεται το είδος των δομών που αντιπροσωπεύουν (δηλαδή αν είναι ρήγματα, λιθολογικά όρια κ.λ.π.), καθώς και ο πειραματισμός με ορισμένες, από τις πλέον πολυάριθμες, μεθόδους ψηφιακής επεξεργασίας εικόνας. Συγκεκριμένα, η παρούσα εργασία ασχολείται με την καταγραφή (χαρτογράφηση) των γραμμώσεων, οι οποίες διακρίνονται εμφανώς σε πολυφασματικές δορυφορικές εικόνες (Landsat-5/ΤΜ) και σε δορυφορικές εικόνες ραντάρ (ENVISAT/ASAR), μετά από κατάλληλη επεξεργασία και με τη συνδυασμένη χρήση των Γ.Σ.Π. (ArcGIS). Ακολουθεί στατιστική ανάλυση του αριθμού, των διευθύνσεων και των μηκών των γραμμώσεων (τόσο αυτών που εντοπίστηκαν, όσο και αυτών που προκύπτουν από υπάρχοντες σεισμοτεκτονικούς χάρτες), με τη χρήση ροδοδιαγραμμάτων και ιστογραμμάτων. Τέλος, λαμβάνει χώρα η σύγκριση των αποτελεσμάτων των παραπάνω αναλύσεων, από την οποία και εξάγονται τα τελικά συμπεράσματα. Συνολικά εντοπίστηκαν 253 γραμμώσεις στην εικόνα Landsat-5/ΤΜ, 204 γραμμώσεις στην εικόνα Envisat/ASAR και 172 γραμμώσεις από τη συγχώνευση των δύο παραπάνω εικόνων. Η πολυφασματική εικόνα πλεονεκτεί έναντι της εικόνας ραντάρ, όσον αφορά το πλήθος και το συνολικό μήκος των γραμμώσεων που χαρτογραφήθηκαν. Η εικόνα ραντάρ εξαρτάται άμεσα από τη διεύθυνση «φωτισμού» της μικροκυματικής ακτινοβολίας: Εξαιτίας του φαινομένου της «σκιάς» (shadow), τα χαρακτηριστικά του αναγλύφου που είναι παράλληλα ή υπό-παράλληλα στη διεύθυνση πτήσης του δορυφόρου, τονίζονται ιδιαίτερα, ενώ αντίθετα υποβαθμίζονται τα στοιχεία εκείνα, τα οποία παρατάσσονται κάθετα ή σχεδόν κάθετα στη διεύθυνση πτήσης του δορυφόρου. Ο εντοπισμός γραμμώσεων, ιδιαίτερα με την εικόνα ραντάρ, είναι πολύ ευκολότερος στις ορεινές περιοχές, ενώ καθίσταται δύσκολος έως αδύνατος στις πεδινές περιοχές. Ιδιαίτερα αξιόλογη υπήρξε η τεχνική «αντιστροφής της εικόνας» (image inversion), η οποία εφαρμόστηκε στην εικόνα ραντάρ, καθώς και οι ψευδοχρωματικές απεικονίσεις που εφαρμόστηκαν στην εν λόγω εικόνα. Μεταξύ των εικόνων συγχώνευσης των εικόνων Lansat-5/TM (πολυφασματική) και Envisat/ASAR (ραντάρ), η καλύτερη εικόνα ήταν εκείνη, στην οποία είχε προηγηθεί αντιστροφή της εικόνας ραντάρ. Από τις διάφορες τεχνικές βελτίωσης της  πολυφασματικής εικόνας, περισσότερο ωφέλιμες υπήρξαν: η γραμμική έκταση του ιστογράμματος, η ενίσχυση των ακμών, η Ανάλυση Κυρίων Συνιστωσών, οι δείκτες βλάστησης, και η σύνθεση ψευδοέγχρωμων εικόνων. The Mygdonia basin is a basin of tectonic origin, which has been sufficiently studied in the past and thus there are adequate tectonic and geological data. Based on this data, for a part of the Mygdonia basin, a comparative evaluation of the application of satellite radar imaging and multispectral images is performed, concerning the ability to detect and map lineaments, without examining the kind of structures they represent (faults, lithological boundaries etc), by implementing and experimenting with various digital image processing techniques. In particular, the present study deals with the mapping of lineaments that are manifested in a satellite multispectral image (Landsat-5/TM) and a satellite radar image (ENVISAT/ASAR), after appropriate digital image processing and in conjunction with a G.I.S. (ArcGIS) software. A statistical analysis of the number, direction and length of the lineaments (those detected, as well as those originating from seismotectonic maps) is executed, using rose diagrams and histograms. The comparison between the results of the analysis of the respective statistical data produces the final conclusions.A total of 253, 204 and 172 lineaments where detected on the Landsat-5/ΤΜ image, the Envisat/ASAR radar image, and the fusion images respectively. Τhe multispectral image produces better results, as far as the amount and total length of the lineaments detected is concerned. The radar image is strongly direction depended: Owning to radar shadows, which are oriented parallel to the azimuth direction, linear features parallel or sub-parallel to the azimuth direction are considerably enhanced, whereas those perpendicular or almost perpendicular to the azimuth direction are relatively suppressed. The detection of lineaments, especially on the radar image, is much easier in hilly and mountainous terrain than it is in flat areas. The techniques of “image inversion” and “pseudocolour display”, that were implemented for the radar image, have proven to be very useful in detecting lineaments. Furthermore, “image fusion” produced better results, when the radar image was previously “inverted”. From the various enhancement techniques for the multispectral image, most useful were the following: “histogram linear stretching”, “edge enhancement”, PCA, “vegetation indices” and “false colour composites”. Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-03 11:39:22 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11858 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2005 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12327 2021-11-03T10:37:56Z grelit:mast

"181231 2018 eng " dc Environmental impacts of onshore hydrocarbon exploitation = Περιβαλλοντικές επιπτώσεις χερσέων εκμεταλλεύσεων υδρογονανθράκων. Spyropoulou, Kyriaki P. Aristotle University of Thessaloniki. School of Geologu. Inter-Master on Exploration and Exploitation of Hydrocarbons. This thesis focuses mainly on the onshore oil activities and discusses the potential impacts on the environment, as well as the measures needed, in order to handle and restrain those impacts. More specifically, the thesis, based on a thorough literature review, examines the environmental performance of the oil industry and analyzes the environmental impacts of onshore oil activities in different stages, e.g. from the preparation of the site up to the abandonment stage, with respect to different impacts and risks. For this purpose, the findings of previous research efforts on the risk assessment and management of environmental impacts of oil activities are used in a meta-analysis. The results show that the onshore activities are of less risky than the offshore activities. Yet, a carefully designed environmental management plan is necessary so as to reduce the overall impacts at acceptable levels and create a cleaner and safer process towards sustainability. Η παρούσα Μεταπτυχιακή Διπλωματική Εργασία εστιάζει στις χερσαίες δραστηριότητες της πετρελαϊκής βιομηχανίας, δίνοντας έμφαση στις περιβαλλοντικές επιπτώσεις, αλλά και στα μέτρα που πρέπει να λαμβάνονται ώστε αυτές να περιορίζονται στον ελάχιστο δυνατό βαθμό. Πιο συγκεκριμένα, εξετάζει την επίδοση της πετρελαϊκής βιομηχανίας και αναλύει τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις στα διάφορα στάδια των χερσαίων δραστηριοτήτων, από το στάδιο προετοιμασίας του πεδίου μέχρι το στάδιο του οριστικού τερματισμού των δραστηριοτήτων. Για το λόγο αυτό, χρησιμοποιήθηκαν δεδομένα από προηγούμενες, σχετικές με την εκτίμηση του ρίσκου και τη διαχείριση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων, έρευνες. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι δραστηριότητες στο χερσαίο περιβάλλον φέρουν μικρότερο ρίσκο από αυτές του θαλάσσιου περιβάλλοντος, αλλά και ότι το ρίσκο διακυμαίνεται από στάδιο σε στάδιο. Τέλος, κρίνεται απαραίτητη η εφαρμογή μέτρων, καθώς έτσι μειώνεται η πιθανότητα αλλά και οι συνέπειες των περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-16 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12327 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2018 gre Copyright (c) 2019 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12461 2024-04-18T07:43:18Z grelit:mast

"200923 2020 eng " dc Geophysical investigations in the Thermaikos basin = Γεωφυσική διασκόπηση τηε λεκάνης του Θερμαϊκου. Chavanidis, Konstantinos Chr. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Διατμηματικού Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών “Έρευνα και Εκμετάλλευση Υδρογονανθράκων". Η παράκτια λεκάνη του Θερμαϊκού είναι η επέκταση προς τα βορειοδυτικά της υπεράκτιας λεκάνης του Θερμαϊκού, που βρίσκεται γεωγραφικά στη βόρειο Ελλάδα. Αποτελεί μία ιζηματογενή λεκάνη, όπου ιζήματα που χρονολογούνται από το Παλαιογενές μέχρι το Τεταρτογενές επικαλύπτουν παλαιότερους οφιολιθικούς σχηματισμούς και σχηματισμούς βαθιάς θάλασσας της γεωτεκτονικής ζώνης του Αξιού, που χρονολογούνται στο Μεσοζωικό. Στην εν λόγω περιοχή έχουν πραγματοποιηθεί πολυάριθμες γεωλογικές και γεωφυσικές έρευνες κατά τον προηγούμενο αιώνα, σε συνδυασμό με την όρυξη γεωτρήσεων, που έδωσαν σημαντικά αποτελέσματα σχετικά με την εξέλιξη της λεκάνης και τις πιθανές δομές αποθήκευσης υδρογοναθράκων που περιέχει. Για την πλήρη επεξεργασία των δεδομένων δυναμικού πεδίου, δηλαδή των βαρυτικών και μαγνητικών δεδομένων, αρχικά και των σεισμικών δεδομένων στη συνέχεια, ακολουθείται ένας αριθμός διαδικασιών και μεθόδων, με απώτερο σκοπό την κατασκευή μοντέλων βάθους που αναπαριστούν το πραγματικό γεωλογικό καθεστώς της περιοχής. Στην παρούσα Διατριβή, δεδομένα δυναμικών πεδίων, μαζί με σεισμικά δεδομένα και δεδομένα γεωφυσικών διαγραφιών, χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή μοντέλων βάθους δύο διαστάσεων για την παράκτια λεκάνη του Θερμαϊκού, καθώς επίσης και για την επιβεβαίωση ύπαρξης γεωλογικών δομών που πιθανώς περιέχουν κοιτάσματα υδρογοναθράκων ή, διαφορετικά, μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως υπόγειοι αποθηκευτικοί χώροι για ποσότητες φυσικού αερίου.   The onshore Thermaikos basin is the northwestern extension of offshore Thermaikos basin, located at northern Greece. It consists a sedimentary basin, where sediments dating from Paleogene to Quaternary are overlaying the older ophiolite and deep-sea Mesozoic formations of Axios geotectonic zone. At this area, a number of geological and geophysical surveys has been realized during the previous century, along with well drilling, that gave important results concerning the basin’s evolution and the possible hydrocarbon traps it contains. For the complete processing of potential field, i.e. gravity and magnetic, data initially and seismic data afterwards, numerous procedures and methods are followed, for the purpose of constructing depth models that simulate the actual underground geologic regime. Potential field data, along with seismic and logging data, were used at this Thesis in order to construct 2-D depth models of the basin and to confirm the existence of geologic structures that could contain hydrocarbon reserves or could, otherwise, be utilized as storage for natural gas quantities. Aristorle University of Thessaloniki 2020-09-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12461 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2020 gre Copyright (c) 2020 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12787 2024-04-18T07:42:19Z grelit:mast

"220310 2022 eng " dc Κλιματική εκτίμηση της εποχιακής πρόγνωσης καιρού στην περιοχή της Ευρώπης = Evaluation of seasonal forecasting over Europe. Μανιός, Ερρίκος-Μιχαήλ Ανδρέας Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Μετεωρολογίας και Κλιματολογίας. Η εποχιακή πρόγνωση προσδιορίζεται ανάμεσα στην βραχυπρόθεσμη μετεωρολογική πρόγνωση και στην μακροπρόθεσμη κλιματική εκτίμηση. Η εποχιακή πρόγνωση διεξάγεται για χρονικό διάστημα από 1 έως 6 μηνών από την αρχική συνθήκη. Διαφέρει από την μετεωρολογική πρόγνωση καθώς αυτή παρέχει λεπτομερέστερες πληροφορίες ως προς τον χώρο και τον χρόνο, αλλά διαρκεί λίγες μέρες. Μετά από μικρό χρονικό διάστημα, η χαοτική φύση της ατμόσφαιρας, περιορίζει την ακρίβεια της πρόγνωσης σε τοπική κλίμακα. Αντίστοιχα, η χαοτική ατμόσφαιρα είναι ένας καταλυτικός παράγοντας για την αβεβαιότητα που παρατηρείται στην μακροπρόθεσμη εποχιακή πρόγνωση. Η έγκαιρη πρόγνωση κλιματικών ανωμαλιών συνεισφέρει σημαντικά σε τομείς σχετικούς με την διαδικασία της παραγωγής, όπως ο πρωτογενής τομέας, το περιβάλλον, όπως διαχείριση υδάτινων αποθεμάτων, αλλά και τομείς της οικονομίας, όπως ο τουρισμός. Στην παρούσα διατριβή πραγματοποιείται η αξιολόγηση των συστημάτων εποχιακής πρόγνωσης σε σύγκριση με τα δεδομένα reanalysis ERA5, αλλά και η εκτίμηση της αξιοπιστίας των συστημάτων πρόγνωσης ως προς την ικανότητα προσομοίωσης της εποχιακή κλιματικής μεταβολής, με γνώμονα την κλιματική διάμεσο των παραμέτρων της θερμοκρασίας και της βροχόπτωσης. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, το διαφορετικό lead time των μοντέλων δεν παρουσιάζει σημαντικές διαφορές σε κανένα από τα μοντέλα. Όλα τα συστήματα εποχιακής πρόγνωσης παρουσιάζουν ένα διακριτό σήμα υποεκτίμησης του ετήσιου θερμοκρασιακού εύρους στην Ευρώπη, επίσης παρουσιάζεται ψυχρότερη η άνοιξη και θερμότερο το φθινόπωρο. Οι περιοχές με έντονο ανάγλυφο ή σημαντική εναλλαγή ξηράς και θάλασσας εμφανίζουν στατιστικά σημαντικές διαφορές. Για την παράμετρο της βροχόπτωσης δεν προέκυψε κάποιο καθαρό σήμα, με σωστές προγνώσεις να εναλλάσσονται στο χώρο και στο χρόνο. Η περιοχή της ΝΑ Ευρώπης είναι η περιοχή που εμφανίζει καλύτερα αποτελέσματα τόσο για την θερμοκρασία όσο και για τη βροχόπτωση.  Seasonal forecasting occurs between short-term weather forecast and long-term climate projection. Seasonal forecasting is carried out for a time period of one to six months from the initial condition. It differs from weather forecast, as the last one gives much more spatial and temporal detail, but for a short period in the future. Beyond a few days, the atmosphere's chaotic nature limits the ability to predict precise changes at local scales. This is one of the reasons that meso-scale forecasts of atmospheric conditions present some uncertainty. Early forecasting of potential climate anomalies contributes significantly to sectors related to the production process and the environment, such as agriculture and the management of water resources and water supplies, but also various sectors of the economy, such as tourism. The present study addresses the evaluation of different seasonal climate models based on the accuracy of their temperature and precipitation projection in Europe. Climate models were evaluated by comparing projections with the most recent reanalysis database, ERA5. Furthermore, this study addresses evaluation of seasonal forecast systems predicting climate variability based on the ensemble members hitting precipitation and temperature variation related to climate median According to the results, the different lead time of the models does not show significant differences in any of the models. All seasonal forecasting systems show a distinct underestimation of the annual temperature range in Europe, moreover the spring temperatures are underestimated, and the autumn temperatures are overestimated. Regions with high altitude or significant land-sea alternation show statistically significant differences. For the rainfall parameter no clear signal was obtained, with correct forecasts alternating in space and time. The SE Europe region is the region with the best results for both temperature and precipitation. Aristorle University of Thessaloniki 2022-03-10 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12787 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2022 gre Copyright (c) 2022 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/13123 2025-03-19T09:30:17Z grelit:mast

"241023 2024 eng " dc Pollen deposition processes and their significance for vegetation composition reconstructions = Διεργασίες απόθεσης γύρης και η σημασία τους στην ανασύσταση της παλαιοβλάστησης. Polymeropoulou, Aikaterini Nikolaos Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Διαπανεπιστημιακό Πόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών στη Παλαιοντολογία-Γεωβιολογία (Aristotle University of Thessaloniki. Interinstitutional Program of Postgraduate Studies in Paleontology- Geobiology). Reconstructions of past vegetation are crucial for a better understanding of past ecological and climatic changes. However, parameters like the climatic conditions, the geology, the depositional basins as well as the vegetation of an area can affect pollen production, dispersion and preservation. This creates doubt as to the accuracy to which the fossil pollen records can reflect the vegetation around a site. This problem can be approached by studying the correlation between present-day vegetation and surface samples that contain modern pollen assemblages. In this thesis, we studied multiple surface pollen samples from different areas and depositional environments in Greece. Then we performed statistical analysis of the pollen data as well as the biomization technique to evaluate how well they are reflecting the modern vegetation around each site. Furthermore, we compared the results from each site in order to evaluate which environment provides a more accurate depiction of the present-day vegetation. Finally, we confirmed that the ideal environments for a palaeoecological reconstruction are smaller basins such as temporal ponds and peat bogs. Also, it is of high importance to have a good spatial resolution by collecting multiple samples from various sites even in close proximity. Investigating how modern vegetation is reflected in surface modern pollen samples is key to a better and more accurate depiction of the paleoenvironment Aristorle University of Thessaloniki 2024-04-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/13123 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2024 gre Copyright (c) 2024 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11467 2018-11-16T08:32:10Z grelit:mast

"181105 2018 eng " dc Συμβολή στη συνδυαστική εφαρμογή σεισμικών και γεωηλεκτρικών τομογραφικών μεθόδων Οικονόμου, Δημήτριος Π. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Η παρούσα εργασία είχε ως στόχο τη μελέτη της επιφανειακής γεωφυσικής δομής στην περιοχή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης με τη συνδυαστική εφαρμογή σεισμικών και γεωηλεκτρικών τομογραφικών μεθόδων διασκόπησης. Ο συνδυασμός των μεθόδων αυτών επιλέχθηκε επειδή τα αίτια που επηρεάζουν την ποιότητα των μετρήσεων είναι διαφορετικά, και καθώς η περιοχή μελέτης βρίσκεται στο κέντρο του πολεοδομικού συγκροτήματος της Θεσσαλονίκης αναμένονταν έντονος θόρυβος στις μετρήσεις. Με αυτό το δεδομένο, αν τα αποτελέσματα των μεθόδων εμφάνιζαν παρόμοια γεωφυσική δομή, αυτή θα οφείλονταν σε γεωλογικούς παράγοντες και δεν θα ήταν μία πλασματική εικόνα, λόγω του θορύβου των μετρήσεων. Επίσης, με τη βαθμονόμηση των ειδικών ηλεκτρικών αντιστάσεων των σχηματισμών της περιοχής από τις τομές που έγινε κοινή εφαρμογή των μεθόδων, θα ήταν δυνατόν να ερμηνευτούν τα αποτελέσματα των υπολοίπων τομών ηλεκτρικής τομογραφίας. Σύμφωνα με τις πληροφορίες, που υπήρχαν από προηγούμενες εργασίες και έρευνες για τη περιοχή, σχεδιάστηκαν και εκτελέστηκαν: α) Μετρήσεις ηλεκτρικής τομογραφίας σε οκτώ τομές συνολικού μήκους 1970 μέτρων, β) Σεισμικές μετρήσεις με τη χρήση σφύρας ως πηγή και γεώφωνα ιδιοσυχνότητας 4.5Hz σε τέσσερις τομές συνολικού μήκους 460 μέτρων, με σκοπό την εφαρμογή της μεθόδου πολυκάναλης ανάλυσης επιφανειακών κυμάτων (MASW) και της μεθόδου σεισμικής διάθλασης και, γ) Σεισμικές μετρήσεις σε μία τομή με την χρήση της πηγής Elvis III P8 και γεώφωνα ιδιοσυχνότητας 14Hz για την εφαρμογή της μεθόδου της σεισμικής ανάκλασης. Τα αποτελέσματα από την εφαρμογή των μεθόδων αυτών έδειξαν ότι η δομή του υπεδάφους στην περιοχή παρουσιάζει έντονες διαφοροποιήσεις σε αποστάσεις λίγων μέτρων και πως το γνευσιακό υπόβαθρο βυθίζεται από τον βορρά προς τον νότο και από την δύση προς την ανατολή. Η σύγκριση των αποτελεσμάτων αυτών με τα δύο προτεινόμενα μοντέλα ταχυτήτων των S-κυμάτων για την περιοχή (Anastasiadis et. al., 2001 και Anthymidis, προσ. επικοινωνία) έδειξε ότι τα μοντέλα προσεγγίζουν ικανοποιητικά τα βασικά χαρακτηριστικά της δομής του υπεδάφους στα σημεία όπου έγινε η εφαρμογή των μεθόδων στην εργασία αύτη. The present study aims to investigate the near-surface geophysical structure in the area of the Aristotle University of Thessaloniki with the combined application of geoelectrical and seismic tomographic methods. The combination of these methods was chosen because the factors that affect the quality of the measurements are different, and as the study area is located in the center of Thessaloniki, where, low S/N ratio was expected for  most types of measurements. Following this concept, if the results of the different methods showed a similar nearsurface geophysical structure, we could conclude that this was due to geological factors and not due to the presence of noise. Also, by calibrating the electrical resistivity of the geological formations from the surveys where a joint application of the methods was available, it would be possible to interpret the results of the remaining ERT surveys. According to the information provided by previous work and research in the area: a) Electrical resistivity tomography measurements were designed and performed for eight sections, with a total length of 1970 meters, b) Seismic measurements using a hammer source and 4.5Hz frequency geophones in four sections of a total length of 460 meters for the propose of applying the multi-channel surface wave analysis (MASW) and the seismic refraction method and, c) In one section seismic measurements using the Elvis III P8 source and 14Hz frequency geophones for the application of the seismic reflection method. The results from the application of these methods have shown that the near-surface structure in the area is varies significantly within a few meters and that the gneiss bedrock is dipping from the north to the south and from the west to the east. The  comparison of these results with the two proposed S-wave velocity models for the area (Anastasiadis et al., 2001 and Anthymidis, pers. comm.), showed that the models adequately describe the main features of the geophysical structure of the subsoil for the sections where the application of the methods took place during this work. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-05 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11467 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2017 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11651 2018-11-16T08:32:10Z grelit:mast

"181105 2018 eng " dc Μελέτη εκτίμησης - πρόβλεψης της βροχόπτωσης στην περιοχή της Θεσσαλίας. Study of rainfall estimation - prediction in the area of Thessaly Πατσίκα, Χριστίνα Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Μετεωρολογίας και Κλιματολογίας Αντικειμενικός σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η μελέτη της μεταβλητής της βροχόπτωσης και η εκτίμηση του ημερήσιου ποσού αυτής με τη βοήθεια στατιστικών μοντέλων. Πρόκειται για μια από τις σημαντικότερες μετεωρολογικές και κλιματικές μεταβλητές που παίζουν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη μιας αγροτικής περιοχής, όπως είναι η περιοχή της Θεσσαλίας όπου πραγματοποιείται η μελέτη. Κύριος στόχος είναι η δημιουργία ενός προγνωστικού μοντέλου ικανού να αναπαριστά τις συνθήκες που επικρατούν κατά την εκδήλωση του φαινομένου και να εκτιμά την ποσότητα της βροχής που θα φτάσει στο έδαφος. Για την επίτευξη του στόχου αυτού, χρησιμοποιούνται ημερήσια τιμές βροχόπτωσης του συνοπτικού σταθμού της Λάρισας καθώς και δεδομένα συνοπτικών και δυναμικών παραμέτρων για την περίοδο 1979-2015. Η δημιουργία του προγνωστικού μοντέλου πραγματοποιείται, αρχικά, με τη βοήθεια της στατιστικής μεθόδου, της πολλαπλής γραμμικής παλινδρόμησης. Η εκτίμηση του ακριβού ποσού βροχόπτωσης αποτελεί μια δύσκολη διαδικασία λόγω της πολυπλοκότητας του φαινομένου της βροχής. Αυτό φαίνεται και από το σχετικά μικρό βαθμό συσχέτισης των παρατηρήσεων με τις εκτιμήσεις του μοντέλου (0,48). Μετασχηματίζοντας τα δεδομένα βροχόπτωσης, με στόχο τη μείωση της μεταβλητότητας της μεταβλητής, επιτυγχάνεται βελτίωση στις εκτιμήσεις του μοντέλου, με το συντελεστή συσχέτισης να ανέρχεται στην τιμή 0,54. Ωστόσο, ένα απλό γραμμικό μοντέλο δεν είναι επαρκές για την εκτίμηση μιας μεταβλητής με έντονη μεταβλητότητα τιμών όπως είναι η βροχόπτωση. Για την επίτευξη του στόχου, επιδιώκεται η μελέτη της βροχόπτωσης και η εκτίμηση αυτής ως διακριτή μεταβλητή (διαχωρίζοντας τα ποσά της σε 4 κατηγορίες), εφαρμόζοντας τη μέθοδος της διαχωριστικής ανάλυσης (discriminant analysis). Το μοντέλο που προκύπτει αδυνατεί να εκτιμήσει ποσά βροχής άνω των 3mm (χαμηλά ποσοστά επιτυχίας), δείχνοντας έτσι την αδυναμία του μοντέλου να εκτιμήσει τέτοια ποσά με τις παραμέτρους που χρησιμοποιήθηκαν για τη δημιουργία αυτού. Παράλληλα, η αδυναμία αυτή του μοντέλου μπορεί να οφείλεται στη μη πληρότητα όλων των προϋποθέσεων εφαρμογής της μεθόδου. Παρ' όλα αυτά, σύμφωνα με τα μέτρα, που χρησιμοποιήθηκαν για την αξιολόγηση του μοντέλου, παρατηρείται μια θετική επιδεξιότητα στην πρόγνωση αυτού. Στην βελτίωση της πρόγνωσης ενός μοντέλου βροχόπτωσης, καθοριστικό ρόλο παίζει η γνώση της συμπεριφοράς της βροχόπτωσης με βάση τη συνοπτική κατάσταση της ατμόσφαιρας. Ταξινομώντας τις ημέρες βροχής της περιόδου 1958-2015, με βάση τη συνοπτική κατάταξη Καρακώστα (1992,2003), μελετάται η σχέση που συνδέει τη μεταβλητή της βροχόπτωσης με τις συνοπτικές καταστάσεις της κατάταξης. Από τη μελέτη αυτή προκύπτει ότι οι συνοπτικές καταστάσεις που διαμορφώνουν το βροχομετρικό προφίλ της περιοχής είναι οι καταστάσεις του ανοιχτού κυματισμού (L-1), του κλειστού χαμηλού (L-2), του αποκομμένου χαμηλού (L-3) και της νοτιοδυτικής κυκλοφορίας, για τις οποίες προτείνονται ως καταλληλότερα μοντέλα κατανομών για τη βροχόπτωση η Gamma, η Generalized Pareto, η Weibull και η Generalized Pareto αντίστοιχα. Από την εφαρμογή των μοντέλων στην περίοδο αξιολόγησης(2005-2015), προκύπτει η αδυναμία ενός μοντέλου να αναπαράγει τη συμπεριφορά της βροχόπτωσης λόγω της ανομοιογένειας που εμφανίζει η μεταβλητή σε μηνιαία βάση. Για το λόγο αυτό πραγματοποιήθηκαν έλεγχοι ομοιογένειας για τους μήνες μελέτης και προτείνονται ειδικά μοντέλα κατανομών για τους ομοιογενείς μήνες που προκύπτουν.   The objective of study is to study the rainfall variability and to estimate its daily amount by means of statistical models. Rainfalls one of the most important meteorological and climatic variables that play an important role in the development of a rural area, such as the region of Thessaly. The main objective is to develop a predictive model, which is capable of representing the prevailing conditions at the occurrence of the phenomenon and estimating the rainfall amount that will reach the ground. To achieve this goal, daily rainfall data and synoptic and dynamic parameters' data for the period 1979-2015 are used. Rainfall data obtained from observations of the Larissa's meteorological station. The development of the predictive model is initially carried out by means of the statistical method of the multiple regression. Estimating the exact amount of rainfall is a difficult process due to the complexity of the rainfall phenomenon. It is also apparent from the relatively low correlation of observations with model's estimations, which corresponds to 0.48. Transforming rainfall data to reduce variability of rainfall, an improvement in model predictions is achieved, with the correlation coefficient rising to 0.54. However, a simple linear model is not sufficient to estimate a variable with high variability such as rainfall. To achieve the goal, the study of rainfall and its study as a discrete variable is sought. By divide the rainfall into 4 categories, the statistical method of the discriminant analysis is applied. The functions, are resulted of applying the discriminant analysis which are representative of the state of the atmosphere and capable of reproducing the rainfall amounts. For rainfall amounts over 3mm, the percentages are lower, thus showing the model's inability to estimate such amounts with the parameters used to develop it. At the same time, this inability of the model may be due to the incompleteness of all the conditions for applying the method. Nevertheless, according to the verification measures, there is a positive skill in model's predictions. To improve the prediction of a rainfall model, the study of the rainfall behavior based on the atmosphere synoptic situation is crucial. By classifying the rain days of the period 1958-2015, based on the synoptic classification of Karakostas (1992,2003), the relationship between the rainfall variability and the synoptic situations of the classification is studied. From this study it follows that the synoptic situations that form the rainfall profile of the area are L-1, L-2, L-3 and Southwest flow(SW). For these situations, suitable rainfall distribution models are developed. In particular, for the L-1 situation, a model of the Gamma distribution is proposed, for L-2 for Generalized Pareto, for L-3 for Weibull, and for Generalized Pareto for SW. In addition to rainfall modeling based on the prevailing synoptic situation, the ability of the aforementioned models to reproduce the behavior of rainfall due to its differentiation in monthly basis. For this reason, homogeneity tests were conducted for the months of  study and specific models of distributions are proposed for the resulting homogeneous months. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-05 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11651 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2017 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11377 2018-12-04T11:16:08Z grelit:mast

"181115 2018 eng " dc Διερεύνηση των μηχανισμών αστοχίας των πρανών της παράκτιας ζώνης της Ι.Μ. Παντοκράτορα, Άγιον Όρος, με τη χρήση του LIDAR=The use of terrestrial laser (LiDar) scanning in rock slope instability analysis in the coastal zone of Pantokratoras holy monastery Αμπατζή, Γλυκερία Κ. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Σκοπός της διπλωματικής εργασίας είναι η διερεύνηση των μηχανισμών αστοχίας των πρανών της παράκτιας ζώνης της Ιεράς Μονής Παντοκράτορος του Αγίου Όρους, χρησιμοποιώντας τη συσκευή LIDAR για την χαρτογράφηση των 3D δομών της βραχώδους μάζας. Η υπαίθρια έρευνα πριν από την εφαρμογή της μεθοδολογίας LIDAR περιελάμβανε τη μελέτη της συνολικής γεωμορφολογίας της περιοχής και ιδιαίτερα τον προσανατολισμό των πρανών και των τεκτονικών δομών, τη γεωλογία όσο αγορά τους κύριους σχηματισμούς και πληροφορίες σχετικά με το στάδιο αποσάθρωσης, τη στρώση κλπ Επίσης, τα μηχανικά χαρακτηριστικά των ασυνεχειών εκτιμήθηκαν μέσω επί τόπου δοκιμών. Στη συνέχεια τα πρανή σαρώθηκαν με τη συσκευή LIDAR, προκειμένου να καταγραφεί η δομή τους και τεκτονικά διαγράμματα παρήχθησαν με βάση τόσο τα δεδομένα υπαίθρου όσο και αυτά της τεχνικής LIDAR για δύο από τα πρανή στην παραπάνω περιοχή. Κινηματική ανάλυση διεξήχθη για την εκτίμηση όλων των πιθανών μηχανισμών αστοχίας. Ο έλεγχος της ευστάθειας των πρανών περιελάμβανε τον υπολογισμό των συντελεστών ασφαλείας για κάθε πιθανό μηχανισμό αστοχίας, με βάση τα αποτελέσματα και των δύο μεθόδων. Τα συμπεράσματα περιλαμβάνουν τυπικά διορθωτικά μέτρα για τις πιθανές αστοχίες. Επιπλέον, γίνεται συζήτηση για την εφαρμογή και την αξιοπιστία της τεχνικής για τη διερεύνηση των μηχανισμών αστοχίας πρανών με τη μέθοδο LIDAR σε συνδυασμό με δεδομένα υπαίθρου. The scope of this thesis is to investigate the failure mechanisms of the coastal zones’ slopes of Pantocratora's Holy Monastery on Mount Athos, using the LIDAR device for the 3D mapping of the structures of the rock mass. The fieldwork prior of implementation of the LIDAR methodology included the study of the area's overall geomorphology and especially the orientation of the slopes and of the tectonic structures, the geology of the main formations and also information about their stage of weathering, stratification etc. Also the mechanical characteristics of the discontinuities have been estimated via in situ tests. Subsequently all slopes were scanned by LIDAR device in order to capture their structure and tectonic diagrams were produced in correlation with data of fieldwork and LIDAR technique for two of the slopes in the area mentioned above.  Kinematic analysis was carried out for the estimation of all potential failures. Slope stability included the calculation of safety factors for every potential failure mechanism, based on the results of both methods. The conclusions include remedial measures for the potential failures and for the overall condition of the area. Furthermore, the thesis results discuss the applicability and reliability of the technique for the investigation of slope failure mechanisms via the LIDAR scanning method in conjunction with field data. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-15 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11377 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2015 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11937 2022-02-03T09:39:22Z grelit:mast

"220203 2022 eng " dc Μελέτη σεισμικών ακολουθιών στον χώρο της Ιαπωνίας. Νταλάκας, Αθανάσιος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. . Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-03 11:39:22 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11937 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2005 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12574 2024-04-18T07:43:18Z grelit:mast

"201012 2020 eng " dc Προκαταρκτική μελέτη της μεταλλοφορίας Cu-Pb-Zn σε ανθρακικά πετρώματα στο Μυριόφυτο Κιλκίς = Preliminary study of the carbonate – hosted Cu-Pb-Zn mineralization in Myriofyto of Kilkis Πέτικα, Ευτυχία Πέτρος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Ορυκτολογίας - Πετρολογίας - Κοιτασματολογίας. Το Μυριόφυτο βρίσκεται 31 χλμ Β του Κιλκίς, και ανήκει γεωτεκτονικά στη Σερβομακεδονική μάζα και πιο συγκεκριμένα στην ενότητα Βερτίσκου. Η ενότητα του Βερτίσκου αποτελείται από μεταμορφωμένα πετρώματα, όπως γνευσίους, σχιστολίθους, σερπεντινίτες και μάρμαρα Παλαιοζωικής ηλικίας. Η μεταλλοφορία Cu-Pb-Zn-Au του Μυριόφυτου εντοπίζεται διάσπαρτη μέσα στα μάρμαρα και σε χαλαζιακές φλέβες που διεισδύουν σε αυτά. Στα μεταμορφωμένα πετρώματα της περιοχής διεισδύει και ο Μεσοζωικής ηλικίας Α-τύπου γρανίτης του Μυριόφυτου. Τα μάρμαρα είναι κυρίως ασβεστιτικά, με εναλλαγές ασβεστιτικών και δολομιτικών ταινιών σε ορισμένες περιοχές και είναι κατά θέσεις έντονα πτυχωμένα και μυλωνιτιωμένα. Μέσα σε ζώνες διάτμησης εντός των μαρμάρων διεισδύουν οι χαλαζιακές φλέβες που φιλοξενούν τη μεταλλοφορία. Τρεις τύποι μεταλλοφορίας διακρίνονται με βάση τη μικροσκοπική μελέτη των δειγμάτων: 1) σιδηροπυρίτης + χαλκοπυρίτης + σφαλερίτης + μαγνητίτης + τενναντίτης ± γαληνίτης ± αρσενοπυρίτης ± γαληνοβισμουθίνης ± ματιλντίτης ± χρυσός, 2) σιδηροπυρίτης + χαλκοπυρίτης + σφαλερίτης ± γαληνίτης, και 3) γαληνίτης ± σιδηροπυρίτης ± σφαλερίτης. Ο πρώτος τύπος χαρακτηρίζεται από την παρουσία χρυσού και ορυκτών του Bi (Bi-γαληνίτης, γαληνοβισμουθίνης, ματιλντίτης). Ο δεύτερος τύπος χαρακτηρίζεται από την παρουσία δευτερογενών ορυκτών όπως χαλκοσίνης, κοβελλίνης, μαλαχίτης, γκαιτίτης-λειμωνίτης, γεγονός που δηλώνει ότι η μεταλλοφορία έχει υποστεί οξείδωση. Ο τρίτος τύπος χαρακτηρίζεται από την παρουσία σχεδόν εξ‘ ολοκλήρου αδρόκοκκου γαληνίτη. Η μελέτη ρευστών εγκλεισμάτων έδωσε αλατότητες από 7,11 έως 14,36 κ.β.% ισοδ. NaCl και θερμοκρασίες ομογενοποίησης από 178 έως 291οC, όμοιες με αυτές της As-Cu-Au μεταλλοφορίας στο Στανό Μειοκαινικής ηλικίας (19 Ma). Η προέλευση των μεταλλοφόρων ρευστών της μεταλλοφορίας στο Μυριόφυτο πιθανώς να σχετίζεται με μία πιθανή μαγματική διείσδυση Μειοκαινικής ηλικίας σε βάθος που δεν έχει εντοπιστεί μέχρι σήμερα.     Myriofyto is located 31km north of Kilkis and belongs to the Serbo-Macedonian Massif and, more specifically to the Vertiskos Unit. Vertiskos Unit consists of Paleozoic metamorphic rocks, such as gneisses, schists, serpentinites and marbles. The Myriofyto Cu-Pb-Zn-Au mineralization occurs in the marbles forming disseminations and quartz veins. The metamorphic rocks of the area are intruded by the Paleozoic A-type granite of Myriofyto. The marbles are mainly calcitic, with zones of calcitic and dolomitic alternations and occur intensively mylonitic and folded in places. The mineralized quartz veins intrude in the marbles through shear zones. On the basis of the microscopic study, three types of mineralization are distinguished: 1) pyrite + chalcopyrite + sphalerite + magnetite + tennantite ± galena ± arsenopyrite ± galenobismutite ± matildite ± gold, 2) pyrite + chalcopyrite + sphalerite ± galena, and 3) galena ± pyrite ± sphalerite. The first type is characterized by the presence of gold and Bi-rich minerals (Bi-galena, galenobismutite, mateldite). The second type is characterized by the presence of secondary minerals like chalcosite, covellite, malachite, goethite-limonite. This fact shows that the mineralization has undergone subsequent supergene oxidation. The third type is characterized by the exclusive presence of coarse-grained galena. The fluid inclusions study showed salinities from 7.11 to 14.36 wt% equiv. NaCl and homogenization temperatures from 178 to 291οC, similar to those of the Stanos As-Cu-Au mineralization of Miocene age (19 Ma). The origin of the metal-bearing fluids in Myriofyto is possibly associated with an unexposed magmatic intrusion in depth of Miocene age. Aristorle University of Thessaloniki 2020-09-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12574 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2020 gre Copyright (c) 2020 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12920 2024-04-24T05:54:24Z grelit:mast

"240418 2024 eng " dc Μελέτη της επαφής Βασικών διεισδύσεων σε Μεταϊζήματα της Περιροδοπικής Ζώνης, Ν. Θεσσαλονίκης = Study of the Contact between Mafic Intrusions and Metasedimentary rocks of the Circum Rhodope Belt, Perfecture of Thessaloniki, Greece. Παζάρας, Γεώργιος Κωνσταντίνος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Ορυκτολογίας - Πετρολογίας - Κοιτασματολογίας. Η περιοχή μελέτης ανήκει στην Περιροδοπική ζώνη. Αποτελείται από οφειολιθικά πετρώματα, κυρίως γάββρους και μεταβασάλτες, πάνω στα οποία επωθούνται μεταηφαιστειοκλαστικά πετρώματα. Τα τελευταία αποτελούνται από μεταρυόλιθους και τουρβιδίτες. Οι τουρβιδίτες αποτελούνται από εναλλαγές μεταψαμμιτών και μεταργιλικών πετρωμάτων, πάνω στα οποία επωθούνται ασβεστόλιθοι Τριαδικής ηλικίας. Τα πετρώματα της περιοχής μελέτης έχουν υποστεί περιοχική μεταμόρφωση, πρασινοσχιστολιθικής φάσης. Επαφές εντοπίστηκαν μεταξύ γάββρου και τουρβιδιτικών πετρωμάτων, καθώς και μεταξύ γάββρου και μεταηφαιστειακών πετρωμάτων, και συγκεκριμένα μεταρυόλιθου. Όπως προκύπτει από τις παρατηρήσεις και τις αναλύσεις, οι δύο επαφές είναι τεκτονικές. Στην επαφή μεταξύ γάββρου και μεταρυόλιθου, το πέτρωμα εμφανίζεται σκουρόχρωμο, λεπτόκοκκο και ιδιαίτερα σκληρό. Ορυκτολογικά αποτελείται κυρίως από χαλαζία, χλωρίτη, μαγνητίτη και γρανάτη, ενώ εντοπίζονται πλαγιόκλαστο και απατίτης. Ο γρανάτης, ο μαγνητίτης και ο χλωρίτης εμφανίζονται πλούσιοι σε μαγγάνιο. Τα ορυκτά αυτά σχηματίζονται στις μικρορωγμώσεις του μεταρυόλιθου πιθανόν από ρευστά μεταμορφικής προέλευσης κατά την περιοχική μεταμόρφωση των πετρωμάτων, χωρίς να αποκλείεται και ο σχηματισμός τους από μετεωρικά και υπόγεια νερά. Ως πηγή του μαγγανίου θεωρούνται τα οφιολιθικά πετρώματα. The study area belongs to the Circum Rhodope belt. It consists of ophiolites, mainly gabbros and metabasalts, which are overthrusted by metavolcanosedimentary rocks. The latter comprise metarhyolites and turbidites. Turbidites are composed of alternations of metasandstones and metargillaceous rocks, which are overthrusted by Triassic limestones. All rocks have been affected by grenschist facies metamorphism. Contacts have been observed between gabbro and turbidites, as well as between gabbro and metarhyolite. Οbservations and analyses have led to the conclusion that both contacts are tectonic. At the contact between gabbro and metarhyolite, the rock becomes dark-coloured, fine-grained and very hard. Mineralogically, it consists mainly of quartz, chlorite, magnetite and garnet, with few plagioclase and apatite crystals. Garnet, magnetite and chlorite appear to be rich in manganese. These minerals are formed in the microcracks of the metarhyolite possibly by fluids of metamorphic origin during the regional metamorphism of the rocks, without excluding their formation from meteoric and groundwater. The ophiolitic suite is considered to be the Mn source. Aristorle University of Thessaloniki 2024-04-18 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12920 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2023 gre Copyright (c) 2023 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11489 2018-11-16T08:32:10Z grelit:mast

"181105 2018 eng " dc Διαχρονική ανάλυση Οικονομικών Δικτύων και Δικτύων Εμπορίου=Temporal analysis of Financial and Trade Networks Παναγιώτου, Παναγιώτης Α. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Μαθηματικών Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται τη διαχρονική ανάλυση δικτύων του χρηματιστηρίου και δικτύων του παγκόσμιου εμπορίου, κάνοντας χρήση αλγορίθμων που στοχεύουν στην ανίχνευση και αξιολόγηση κοινοτήτων. Επιπλέον, διερευνάται στα εν λόγω δίκτυα η ύπαρξη εμφωλευσιμότητας αναφορικά με τη δομή τους. Πιο συγκεκριμένα, εξετάζεται η επίδραση χρηματοοικονομικών εταιριών σε μετοχές άλλων κλάδων του αμερικανικού χρηματιστηρίου με τη βοήθεια των βιολογικών host-parasite δικτύων (διμερή δίκτυα), στα οποία οι χρηματοοικονομικές έχουν τον παρασιτικό ρόλο ενώ οι υπόλοιες διαδραματίζουν το ρόλο του ξενιστή (host). Εξετάζοντας την εξέλιξη της τοπολογίας του δικτύου από το 2000 έως το 2015, υπολογίζεται η εμφωλευσιμότητα και η κοινοτικοποίηση ή δομικότητα, που στηνέκταση του κειμένου απαντώνται ως nestedness και modularity αντίστοιχα. Κατά πλήρη αντιστοιχία, η ανάλυση εφαρμόζεται και σε δίκτυα του παγκόσμιου εμπορίου, με τα προϊόντα να λειτουργούν ως παράσιτα και τις χώρες που τα εισάγουν (ή εξάγουν) ως ξενιστές. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι το δίκτυο γίνεται nested και anti-modular και, επομένως, ιδιαίτερα ευάλωτο σε διάδοση κρίσης αρκετά πριν το 2008. Παρόμοια συμπεριφορά δεν παρατηρείται κατά τη διάρκεια της κρίσης dot com, η οποία προηγείται. Αυτό αποτελεί επιπλέον θετικό στοιχείο για την καταλληλότητα της μεθόδου να εντοπίζει τη δυνατότητα διάδοσης κρίσης προερχόμενης απο συγκεκριμένους κλάδους της οικονομίας. Για την ανάλυση των δεδομένων ως προς τη δόμηση κοινοτήτων χρησιμοποιήθηκαν κάποιοι από τους αλγορίθμους, που είναι γνωστοί από τη βιβλιογραφία ως modularity detection algorithms. Αρχικά χρησιμοποιείται ο αλγόριθμος Leading Eigenvector του M.J. Newman, που βασίζεται στο οδηγό ιδιοδιάνυσμα της μήτρας γειτονικότητας. Έπειτα, εφαρμόζεται ο αλγόριθμος fast-greedy και αναλύεται ο αλγόριθμος Adaptive BRIM (Bipartite Recursive Identification of Modules) του M. Barber, που βασίζεται σε επαναληπτική μέθοδο για την αξιολόγηση μιας κοινότητας, αφού αυτή βρεθεί. Τέλος, γίνεται χρήση του LP&BRIM algorithm (Label Propagation με εξακρίβωση BRIM), που προτάθηκε ως συνδυασμός αλγορίθμων από τον P. Murata. Η ύπαρξη εμφωλευμένων δομών και ο βαθμός τους διερευνήθηκαν χρησιμοποιώντας δύο μέτρα: NTC (Nestedness Temperature Calculator) και NODF (Nestedness based on Overlap and Decerasing Fill). Το πρώτο μέτρο θεμελιώθηκε από το μοτίβο, σύμφωνα με το οπoίο τα νησιά δέχονται αποίκους από τη στεριά και βασίζεται στην αναδιάταξη του πίνακα εμφωλευσιμότητας, ενώ το δεύτερο αποτελεί μέτρο που προκύπτει από σύγκριση στηλών της μήτρας γειτονικότητας, έως ότου υπολογιστεί το ποσοστό επικάλυψης στοιχείων μετά από φθίνουσα ταξινόμιση. Για τη δημιουργία των δικτύων και την ανάλυση των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε το λογισμικό R Studio και το πακέτο Falcon αυτού, καθώς και το πακέτo BiMat του λογισμικού MatLab για ανάλυση διμερών δκτύων. Λέξεις-Κλειδιά: δίκτυα χρηματιστηρίου, nestedness, modularity, χρηματιστηριακή κρίση, δίκτυα εμπορίου The present thesis deals with a temporal analysis of financial networks and world trade networks with the use of algorithms aiming to community detyection and evaluation. Moreover, the property of nestedness in regards with the networks’ structure is investigated for the aforementioned networks. More specifically, the effect of financial firms on stocks of other stock market sectors is examined with the help of host-parasite networks (bipartite networks), in which the financials act as parasites while the rest stocks have the roll of the host. By examining the evolution of the networks’ topology from 2000 until 2015, the values of nestedness and modularity are calculated. The analysis is implemented for networks emerging from international world trade data, with the trade products acting as parasites and the countries importing (or exporting) them acting as hosts. The results indicate that the networks become nested and anti-modular before 2008. This behaviour is not observed during the pre-occuring dot com crisis. This is additional positive evidence for the functionality of the method to detect a potential outraging crisis in specific economic sectors of the stock market. For the analysis of the data some algorithms known from the literature as community detection algorithms are used. First and foremost, the Leading Eigenvector algorithm of M.J. Newman is used. This algorithm is based on the leading eigenvector of the adjacency matrix. Secondly, the fast-greedy algorithm is used for the detection and evaluation of communities. Then, the Adaptive BRIM algorithm (Bipartite Recursive Identification of Modules) is described and analysed for a deeper insight in the community detection procedure for bipartite networks. Finally, the LP&BRIM algorithm (Label Propagation & BRIM) is implemented on the dataset. This is an algorithm suggested by P. Murata, using the Label Propagation algorithm for community detection and combining it with Barber’s Adaptive BRIM for the evaluation and verification. For investigating the existence of nested structures in the temporal networks, two nestedness metrics are used: NTC (Nestedness Temperature Calculator) and NODF (Nestedness based on Overlap and Decreasing Fill). The first one is a metric emerging from the patterns according to which, islands are colonized by species and it is based on the rearrangement of the nestedness matrix. On the other hand, NODF is based on the rearrangement and comparison of the adjacency matrix’s elements until the percentage of decreasing fill is calculated. For the analysis of the data and the creation of the corresponding networks the statistical software of RStudio is used, as well as the package RFalcon which is used for analysing bipartite networks for community detection and nested structures. Moreover, the package BiMat of MatLab software was taken adgvantage of, for calculation and visualization of nested structures and some meta-statistics evaluation. The BiMat package, is a special package used for the analysis of bipartite networks. Key-Words: stock market networks, nestedness, modularity, stock market crisis, trade networks Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-05 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11489 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2017 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11197 2018-11-16T08:31:56Z grelit:mast

"161231 2016 eng " dc Διερεύνηση της ποιότητας των υπόγειων νερών στα όρια του δήμου Κιλκίς Κουρτίδου, Σοφία Λ. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Η παρούσα διατριβή εστιάζει στη διερεύνηση της ποιότητας των υπόγειων νερών και στις υδροχημικές συνθήκες που επικρατούν στην περιοχή του Δήμου Κιλκίς. Κριτήριο επιλογής της περιοχής αποτέλεσε το γεγονός ότι, ενώ ο Δήμος Κιλκίς, χαρακτηρίζεται φτωχός σε υδατικούς πόρους, με τα υπόγεια υδατικά συστήματα που τον απαρτίζουν να παρουσιάζουν, ως επί το πλείστον, ελλειμματικό ισοζύγιο και ποιοτική υποβάθμιση, από την άλλη, οι υδατικές του ανάγκες παρουσιάζονται μεγάλες. Συνεπώς, η συστηματική παρακολούθηση και αξιολόγηση της ποιότητας των υπόγειων υδάτων κρίνεται επιτακτική για τη βιωσιμότητα και ορθή διαχείριση  των υπόγειων υδροφοριών. Η περιοχή έρευνας καταλαμβάνει έκταση περίπου 1600 km2, και το μέσο υψόμετρό της υπολογίζεται σε 303 m. Αποτελείται από οκτώ κύρια και δευτερεύοντα υπόγεια υδατικά συστήματα, τα οποία αναπτύσσονται εξ ολοκλήρου ή κατά μέρος στην επιφάνεια που οριοθετείται από τα όρια του Δήμου Κιλκίς. Για τη διερεύνηση της ποιότητας των υπόγειων υδάτων, δημιουργήθηκε ένα δίκτυο 102 σημείων δειγματοληψίας (γεωτρήσεων, πηγαδιών και πηγών), από τα οποία ελήφθησαν δείγματα κατά δύο περιόδους, την ξηρή του έτους 2013 και την υγρή περίοδο του 2014. Στα δείγματα αυτά, αναλύθηκαν πλήθος φυσικοχημικών παραμέτρων, κατιόντα και ανιόντα καθώς και κάποια βαρέα μέταλλα. Από τα αποτελέσματα προκύπτει ότι η ποιότητα των υπόγειων νερών στο Δήμο Κιλκίς, διαφοροποιείται από περιοχή σε περιοχή, εμφανίζοντας σχετικά παρόμοια σύσταση ανά υπόγειο υδατικό σύστημα. Γενικά, τα νερά χαρακτηρίζονται κυρίως ως ασβεστομαγνησιούχα και ασβεστομαγνησιούχα ανθρακικά. Το βόρειο τμήμα, αποτελείται από μαλακά νερά με υψηλές συγκεντρώσεις σε φθόριο, λόγω των γρανιτικών σχηματισμών που αναπτύσσονται σε αυτό. Ανατολικά της περιοχής έρευνας, απαντούν μικρής περατότητας ρωγματικοί σχηματισμοί (γνεύσιοι, αμφιβολιτες κ.λπ), στους οποίους αναπτύσσονται περιορισμένες υδροφορίες με σκληρά κυρίως νερά και κατά τόπους έντονα προβλήματα σε συγκεντρώσεις θειϊκών ιόντων, σιδήρου και μαγγανίου που ξεπερνούν πολλές φορές τα ανώτατα νομοθετικά όρια για το νερό ανθρώπινης κατανάλωσης. Τα προβλήματα αυτά αποδίδονται σε υδρόλυση πετρογενετικών και οξείδωση θειούχων ορυκτών που συναντώνται διάσπαρτοι μέσα στους γνεύσιους. Σε γηγενή προέλευση αποδίδονται και οι ποσότητες αρσενικού που εμφανίζονται σε έναν άξονα Βορρά-Νότου της ίδιας περιοχής (Σπουργίτι, Δίβουνο, Διπόταμος), χωρίς να αποκλείεται η επιβάρυνση των υδροφόρων συστημάτων με υπολείμματα φυτοφαρμάκων. Κεντρικά και νότια της περιοχής έρευνας, παρατηρούνται πολύ υψηλές συγκεντρώσεις σε νιτρικά ιόντα, μεγαλύτερες ανώτατου νομοθετικού ορίου και σχετικά υψηλές τιμές σε νάτριο και χλωριούχα. Η ύπαρξή τους αποδίδεται καθαρά σε ανθρωπογενή ρύπανση, καθώς στην περιοχή αναπτύσσονται έντονες αγροτικές δραστηριότητες με εκτεταμένη λίπανση και αποστράγγιση οικιακών λυμάτων στα χαλαρά τεταρτογενή ιζήματα που δομούν την περιοχή αυτή. Τα αποτελέσματα υποδεικνύουν την ανάγκη εφαρμογής ορθών γεωργικών πρακτικών και περιβαλλοντικών μέτρων που θα περιορίσουν την ανθρωπογενή ρύπανση αλλά και την ανάγκη στροφής προς εκμετάλλευση των επιφανειακών υδάτων, κυρίως σε περιοχές του Δήμου όπου το υπόγειο υδατικό δυναμικό είναι περιορισμένο και υποβαθμισμένο λόγω φυσικών διεργασιών. Aristorle University of Thessaloniki 2017-12-08 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11197 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2016 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11848 2022-02-02T09:02:09Z grelit:mast

"220202 2022 eng " dc Γεωμορφολογική-γεωλογίκη μελέτη των λεκανών απορροής που τροφοδοτούν τη λίμνη Βόλβη με τη βοήθεια των γεωγραφικών συστημάτων πληροφορίων (GIS) & της τηλεπισκόπισης. Μακροβασίλη, Κωνσταντίνα Α. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Αντικείμενο της παρούσας διατριβής ειδίκευσης είναι η μελέτη της γεωμορφολογίας και της γεωλογίας της λεκάνης απορροής της λίμνης Βόλβης, με τη χρήση των Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών και της Τηλεπισκόπησης, και η συνεισφορά των τεχνολογιών αυτών στη μελέτη μίας περιοχής... Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-02 11:02:09 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11848 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2004 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12310 2021-11-03T10:37:56Z grelit:mast

"181219 2018 eng " dc Διερεύνηση της ζώνης υφαλμύρισης στη παράκτια περιοχή Σταυρού-Βρασνών με υδρογεωλογικές και γεωφυσικές μεθόδους = Investigation of seawater intrusion zone in coastal area Stavros-Vrasna using hydrogeological and geophysical methods. Ζέρβα, Δήμητρα Γ. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας Η υπό έρευνα περιοχή των Βρασνών-Σταυρού βρίσκεται ανατολικά του Νομού Θεσσαλονίκης στην περιοχή της ανατολικής Χαλκιδικής και καταλαμβάνει έκταση 11.27 km2. Πρόκειται για μια περιοχή που τα τελευταία χρόνια λόγω των νέων υποδομών και των προσπαθειών της τοπικής αυτοδιοίκησης παρουσιάζει συνεχή τουριστική ανάπτυξη. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι υδρευτικές ανάγκες να αυξάνονται συνεχώς χρόνο με τον χρόνο.      Στόχος λοιπόν της παρούσας μεταπτυχιακής διατριβής είναι η διερεύνηση της πιθανής ζώνης υφαλμύρισης στην παράκτια περιοχή των Σταυρού-Βρασνών.    Για την υλοποίηση του στόχου επιλέχθηκε η δειγματοληψία υπόγειων νερών να γίνει κατά την ξηρή περίοδο (Σεπτέμβριος 2017) διότι κατά την θερινή περίοδο γίνεται η απόληψη των μεγαλύτερων ποσοτήτων των υδατικών αποθεμάτων και επιπλέον η ανατροφοδοσία του υπόγειου υδροφορέα είναι περιορισμένη, οπότε η οποιαδήποτε ποιοτική υποβάθμιση των υπόγειων υδάτων, θα μπορούσε να ανιχνευθεί πιο εύκολα.    Για τους παραπάνω λόγους μετρήθηκαν in situ το pH, η θερμοκρασία, η ηλεκτρική αγωγιμότητα και τα ολικά διαλυμένα στερεά σε 17 γεωτρήσεις ύδρευσης και άρδευσης. Χημικές αναλύσεις πραγματοποιήθηκαν σε 11 από τα δείγματα που λήφθηκαν από τις γεωτρήσεις. Η επιλογή των δειγμάτων έγινε με κριτήριο να καλυφθεί ομοιογενώς η περιοχή. Χημική ανάλυση έγινε για τα κύρια ιόντα (Mg2+, Ca2+, Na+ , K+, HCO-3, NO3-, SO42- και Cl-) και υπολογίστηκαν οι ιοντικοί λόγοι Mg/Ca, Cl/HCO3, Na/Cl, (Ca+Mg)/(Na+K), Na/K, SO4/Cl και Νa/Ca. Επιπλέον πραγματοποιήθηκαν συνολικά 6 γεωφυσικές διασκοπήσεις για τον προσδιορισμό των ηλεκτρικών αντιστάσεων του υπεδάφους. Τα αποτελέσματα της έρευνας κατέδειξαν 3 διαφορετικούς πετρογραφικούς τύπους υδροφορέων. Το μεγαλύτερο ποσοστό του πορώδους υδροφορέα μπορεί να χαρακτηριστεί υπό πίεση. Επιπλέον παρατηρήθηκε αυξημένες συγκεντρώσεις Na+ και ΝΟ3-. Στην περιοχή των Βρασνών είναι ευδιάκριτη η ζώνη της υφαλμύρισης χωρίς όμως να επηρεάζονται οι γεωτρήσεις ύδρευσης. Η προσοχή εφιστάται στην περιοχή του Σταυρού και συγκεκριμένα στη γεώτρηση W_St1, καθώς τα αποτελέσματα των μετρήσεων την καθιστούν μελλοντικά ζώνη υψηλού κινδύνου στην υφαλμύριση. Λέξεις-κλειδιά: υφαλμύριση, ιοντικοί λόγοι, υδροχημικές αναλύσεις, ποιότητα υπόγειου νερού, μετρήσεις ηλεκτρικής αντίστασης. The study area is located in the eastern of Thessaloniki in the area of east Chalkidiki and covers 11.27 km2. The last years, this region is in great development due to its new infrastructures and the effort of the local authority. This results in increasing water demands every single year.    The aim of this Master Thesis is the investigation of seawater intrusion in the coastal area of Stavros –Vrasna.    For the implementation of the aim, sampling took place during the dry season (September 2017) because during the summer the larger quantity of underground water is extracted, moreover the recharge of aquifers is limited. So any kind of degradation in groundwater quality would be detected.    For the above mentioned reasons, pH, temperature, electrical conductivity and total dissolved solids have been measured in 17 drinking and irrigation wells. Chemical analysis was performed at 11 of the samples. Samples were selected to homogeneously cover our study area. Chemical analysis has been conducted for the major ions (Mg2+, Ca2+, Na+ , K+, HCO-3 , NO3-,  SO42- and Cl-) and ionic ratios Mg/Ca, Cl/HCO3, Na/Cl, (Ca+Mg)/(Na+K), Na/K, SO4/Cl and Na/Ca have been calculated. Moreover geophysical survey by the application of geoelectrical tomography method has been conducted. Six (6) geoelectrical tomographies were measured in order to determine the electrical resistivity of underground.      The results show 3 different lithological types of aquifers. The bigger part of the aquifer is porous and most part of it is confined. Furthermore, the concentration of Na+ and ΝΟ3- is increased. In the area of Vrasna a salinity zone is distinct but the drinking wells were not affected. The attention should be paid in the area of Stavros and more specific at well W_St1 as the results show that it could be in potential risk for future seawater intrusion.    Key-words: seawater intrusion, ionic ratios, hydrochemical analysis, groundwater quality, electrical resistivity measurements.   Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-16 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12310 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2018 gre Copyright (c) 2018 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12452 2024-04-18T07:43:18Z grelit:mast

"200923 2020 eng " dc Ore Types, Tectonic Control, and Fluid Inclusions of the Olympias Au-Ag-Pb-Zn Polymetallic Carbonate Replacement Deposit, Chalkidiki, N. Greece = Τύποι μεταλλοφορίας, τεκτονική και μελέτη ρευστών εγκλεισμάτων του πολυμεταλλικού κοιτάσματος αντικατάστασης Au-Ag-Pb-Zn της Ολυμπιάδας, Χαλκιδική, Β. Ελλάδα Giapis, Christos G. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Ορυκτολογίας - Πετρολογίας - Κοιτασματολογίας. The Kassandra Mining District belongs to the NW-trending Rhodope and Serbo-Macedonian metallogenic provinces and is associated to the Oligocene-Miocene magmatism that led to the formation of different mineralization types. It is located at the east Chalkidiki Peninsula of northern Greece and contains around 12 Moz Au in porphyry and carbonate replacement deposits. Olympias Au-Ag-Pb-Zn polymetallic carbonate replacement deposit is located north of the Stratoni fault zone and is hosted into marble of the Kerdylion Unit. Based on arsenopyrite Re-Os ages, mineralization yields an Oligocene-Miocene formation age (26.1 ± 5.3 Ma). The basement rocks of the Olympias deposit area comprise partly migmatitic feldspar-biotite gneiss, including intervals of layered to massive graphite-bearing marble, pegmatite, and fine-grained to aplitic granitic gneiss. A later phase of intrusions exists at the western part of the deposit, with the occurrence of a glomerophyric porphyry dike system. In the Olympias deposit area at least three syn-metamorphic deformation events (D1toD3) have been recorded in the Permo-Carboniferous to Jurassic metamorphic rocks of the Kerdylion Unit and are associated with high grade metamorphism. A later stage of mylonites, semi-brittle shear zones and faults appear to affect and locally overprint the previous structures. Τhe majority of the mineralization appears between these two principal faults. Mineralization consists of eight sulfide-rich ore types with complex space distribution along the deposit. Quartz and calcite are the main gangue minerals, in which fluid inclusion study was held. Mineralization displays a zonation with depth and connection with extensional semi-brittle, mylonitic shear zones. That implies structural influence of the ore formation by a post-metamorphic extensional event which is associated with Oligocene-Miocene magmatism.The Kassandra Mining District belongs to the NW-trending Rhodope and Serbo-Macedonian metallogenic provinces and is associated to the Oligocene-Miocene magmatism that led to the formation of different mineralization types. It is located at the east Chalkidiki Peninsula of northern Greece and contains around 12 Moz Au in porphyry and carbonate replacement deposits. Olympias Au-Ag-Pb-Zn polymetallic carbonate replacement deposit is located north of the Stratoni fault zone and is hosted into marble of the Kerdylion Unit. Based on arsenopyrite Re-Os ages, mineralization yields an Oligocene-Miocene formation age (26.1 ± 5.3 Ma). The basement rocks of the Olympias deposit area comprise partly migmatitic feldspar-biotite gneiss, including intervals of layered to massive graphite-bearing marble, pegmatite, and fine-grained to aplitic granitic gneiss. A later phase of intrusions exists at the western part of the deposit, with the occurrence of a glomerophyric porphyry dike system. In the Olympias deposit area at least three syn-metamorphic deformation events (D1toD3) have been recorded in the Permo-Carboniferous to Jurassic metamorphic rocks of the Kerdylion Unit and are associated with high grade metamo Τα «Μεταλλεία Κασσάνδρας» ανήκουν στις μεταλλογενετικές επαρχίες της Ροδόπης και Σερβομακεδονικής και συνδέονται με Ολιγοκαινικό-Μειοκαινικό μαγματισμό που οδήγησε στο σχηματισμό διαφορετικών τύπων κοιτασμάτων. Βρίσκονται στην ανατολική χερσόνησο της Χαλκιδικής στην βόρεια Ελλάδα και περιέχουν ~12 Moz Au σε κοιτάσματα πορφυριτικού τύπου και αντικατάστασης ανθρακικών πετρωμάτων. Το κοίτασμα της Ολυμπιάδας, αποτελεί ένα πολυμεταλλικό κοίτασμα αντικατάστασης Au-Ag-Pb-Zn βόρεια από το ρήγμα του Στρατωνίου και φιλοξενείται στα μάρμαρα της ενότητας των Κερδυλλίων. Η ηλικία του έχει χρονολογηθεί στα 26.1 ± 5.3 Ma με βάση γεωχρονολογήσεις Re-Os σε αρσενοπυρίτες. Η ευρύτερη περιοχή αποτελείται από γνευσίους ηλικίας Πέρμιο-Λιθανθρακοφόρο έως Ιουρασικό με εναλλαγές γραφιτικών μαρμάρων, πηγματιτών και απλιτικών γρανιτικών γνευσίων. Επιπλέον, μια νεότερη μαγματική φάση, Μειοκαινικής ηλικίας, καταγράφεται από την ύπαρξη πορφυριτικών διεισδύσεων. Στη περιοχή εμφανίζονται τουλάχιστον 3 συν-μεταμορφικές παραμορφωτικές φάσεις (D1 έως D3) που συνδέονται με υψηλού βαθμού μεταμόρφωση. Μια νεότερη παραμορφωτική φάση επηρεάζει τις προηγούμενες δομές και απαρτίζεται από μυλωνίτες, ημι-θραυσιγενείς ζώνες διάτμησης και τεκτονικά λατυποπαγή. Το μεγαλύτερο τμήμα της μεταλλοφορίας φιλοξενείται ανάμεσα στα δύο ρήγματα της περιοχής. Η μεταλλοφορία αποτελείται από 8 σύνθετους τύπους που εμφανίζουν διαφορετική αναλογία μεταλλικών ορυκτών και κατανέμονται σε διαφορετικές θέσεις στο κοίτασμα. Ο χαλαζίας και ο ασβεστίτης αποτελούν τα κύρια σύνδρομα ορυκτά των παραγενέσεων, στους οποίους πραγματοποιήθηκε μελέτη ρευστών εγκλεισμάτων. Η μεταλλοφορία χαρακτηρίζεται από μια ζώνωση με το βάθος και άμεση σύνδεση με τεκτονικές δομές εφελκυστικού καθεστώτος. Αυτό το γεγονός υποδηλώνει ότι η μεταλλοφορία σχηματίστηκε σε ένα μετα-μεταμορφικό εφελκυστικό γεγονός κατά τη διάρκεια του Ολιγοκαινικού-Μειοκαινικού μαγματισμού. Aristorle University of Thessaloniki 2020-09-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12452 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2020 gre Copyright (c) 2020 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12754 2024-04-18T07:43:18Z grelit:mast

"211223 2021 eng " dc Μελέτη του καύσωνα του 2019 στα μεγάλα αστικά κέντρα του ευρωπαϊκού χώρου: εφαρμογή του σύγχρονου δείκτη καύσωνα EHF (Excess Heat Factor) = On the study of the heat wave of 2019 in European capital cities: Application of the updated heat wave index EHF (Excess Heat Factor). Βουδούρη, Μαρία-Όλγα Σοφοκλής Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Μετεωρολογίας και Κλιματολογίας. Στην παρούσα εργασία γίνεται μια προσπάθεια ανίχνευσης και στατιστικής ανάλυσης του θερινού καύσωνα του 2019 σε 20 Ευρωπαϊκά αστικά κέντρα μέσω εφαρμογής του σύγχρονου δείκτη καύσωνα Excess Heat Factor (EHF). Κύριος στόχος είναι η συσχέτιση των χαρακτηριστικών του συγκεκριμένου καύσωνα με τις δυσμενείς επιπτώσεις που τυχόν προξένησε στον άνθρωπο. Για το λόγο αυτό, χρησιμοποιήθηκαν ημερήσια δεδομένα μέγιστης, ελάχιστης και μέσης θερμοκρασίας από το 1961 έως το 2019 και των 20 πρωτευουσών από τη βάση δεδομένων του European Climate Assessment & Dataset (ECA&D). Αρχικά γίνεται προσπάθεια ορισμού του φαινομένου του καύσωνα. Στη συνέχεια, παρουσιάζονται τα στοιχειώδη χαρακτηριστικά των καυσώνων στην Ευρώπη και του καύσωνα του 2019, καθώς και  ο τρόπος με τον οποίο χρησιμοποιείται ο υπό μελέτη  δείκτης στον εντοπισμό τους. Επιπλέον, περιγράφονται αναλυτικά οι ακραίοι δείκτες θερμοκρασίας που υπολογίστηκαν και στο κεφάλαιο των αποτελεσμάτων οπτικοποιούνται μέσω διαγραμμάτων και πινάκων. Επιπροσθέτως, παρατίθενται βασικά κλιματικά χαρακτηριστικά των περιοχών μελέτης. Τέλος, αφού εφαρμόστηκε ο δείκτης EHF, σημειώνονται τα επεισόδια του καύσωνα του 2019 για κάθε καλοκαιρινό μήνα σε κάθε μία από τις Ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Μέσω χρήσης του δείκτη εγκλιματισμού EHI(accl), διερευνάται και αναλύεται ο υπό εξέταση καύσωνας όχι μόνο από στατιστικής πλευράς, αλλά επίσης μελετάται η επίδραση ή όχι που είχε στον ίδιο τον άνθρωπο και στην υγεία του.       In this study, the summer heat wave of 2019 is detected and analyzed in 20 European capital cities using the updated heatwave index Excess Heat Factor (EHF). The main scope of the study has been the combination of the characteristics of this heat wave and the adverse effects that the humans may be influenced by. For this purpose, daily maximum, minimum and mean temperature data was utilized for the time period from 1961 to 2019 for 20 European capital cities. This data was taken from the European Climate Assessment & Dataset (ECA&D) database. Initially, an attempt is made to define this extreme phenomenon. Moreover, the main characteristics of heat waves in general and more specifically of 2019 heat wave in Europe are presented as well as how the EHF index is used in their detection. In addition, the calculated extreme temperature indices are analyzed in detail and are visualized through diagrams and tables in the result chapter. Furthermore, the basic climatic characteristics of the research regions are given. Finally, the episodes of the heatwave of 2019 for each summer month in each of the European capitals are noted after the application of the EHF index. Using the EHI acclimatization index, the 2019 heat wave is investigated and analyzed not only from a statistical point of view, but also its possible adverse effects on people and their health. Aristorle University of Thessaloniki 2020-09-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12754 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2020 gre Copyright (c) 2021 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/13049 2025-03-19T09:30:18Z grelit:mast

"240605 2024 eng " dc Συνοπτική μελέτη ενός επεισοδίου καύσωνα στην Ελλάδα και της επίδρασης του στο επιφανειακό όζον: Αξιολόγηση των προγνώσεων του επιφανειακού όζοντος από το παγκόσμιο και το περιοχικό προγνωστικό σύστημα μοντέλων CAMS = Synoptic study of a heatwave event in Greece and its impact on surface ozone: Evaluation of surface ozone forecasts from the CAMS global and regional forecast model systems. Βουρδάνου, Βασιλική Αναστάσιος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Μετεωρολογίας και Κλιματολογίας. Στην παρούσα εργασία πραγματοποιείται αρχικά συνοπτική ανάλυση ενός έντονου επεισοδίου καύσωνα, που επηρέασε την περιοχή της Ελλάδας στις 28 Ιουλίου του 2021 και είχε διάρκεια 9 ημέρες. Αυτή η μελέτη δείχνει ότι οι ακραίες θερμοκρασίες που καταγράφηκαν στην Ελλάδα οφείλονται στην οριζόντια μεταφορά θερμών αέριων μαζών στην ισοβαρική επιφάνεια των 850 hPa από την Αφρική. Οι επιφανειακές θερμοκρασίες εντάθηκαν μέσω της αδιαβατικής θέρμανσης λόγω καθοδικών κινήσεων, η οποία προέκυψε εξαιτίας της θέσης του υποτροπικού αεροχειμάρρου και της εμφάνισης ενός κέντρου υψηλών υψών στα ανώτερα στρώματα. Σύμφωνα με την ανάλυση που γίνεται, αυτός ο καύσωνας παρουσιάζει τα τυπικά χαρακτηριστικά που εμφανίζουν τέτοια φαινόμενα στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Στη συνέχεια, μελετάται ποια ήταν η επίδραση του καύσωνα αυτού στα επίπεδα ρύπανσης και συγκεκριμένα στο επιφανειακό όζον στην περιοχή μελέτης αλλά και στην ευρύτερη περιοχή. Η διερεύνηση γίνεται μέσω των παγκόσμιων δεδομένων επανάλυσης CAMS (Copernicus Atmosphere Monitoring Service) και των επίγειων παρατηρήσεων. Σύμφωνα με τις παρατηρήσεις αποδεικνύεται ότι υπάρχουν σημαντικές επιδράσεις, όπως στην περιοχή του Θησείου που καταγράφονται συγκεντρώσεις όζοντος οι οποίες φτάνουν τα 104 ppb λόγω των ΝΟx. Σύμφωνα με τα δεδομένα του CAMS global reanalysis φαίνεται ο καύσωνας να επέδρασε σημαντικά στα επίπεδα όζοντος, αλλά οι τιμές είναι αξιοσημείωτα αυξημένες που χρήζουν περαιτέρω διερεύνησης. Τέλος, γίνεται αξιολόγηση των προγνωστικών δεδομένων του επιφανειακού όζοντος από το περιοχικό και από το παγκόσμιο προγνωστικό σύστημα μοντέλων CAMS, ώστε να δειχθεί το επίπεδο προγνωσιμότητας και η απόκλιση τους από την παρατήρηση και τα πεδία reanalysis. Τα δεδομένα που χρησιμοποιούνται για την αξιολόγηση των προγνώσεων είναι εκείνα του παγκόσμιου μοντέλου επανάλυσης CAMS καθώς και επίγειες παρατηρήσεις από τέσσερις σταθμούς της Ελλάδας. Ωστόσο, φαίνεται τα δεδομένα CAMS global reanalysis (με χωρική διακριτοποίηση 0.75ο x 0.75ο) να είναι χρήσιμα χωρικά αλλά να υπάρχει περιορισμός για χρήση σε τοπικό επίπεδο. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι το περιοχικό προγνωστικό μοντέλο CAMS κάνει πολύ καλές προγνώσεις, συμπεριλαμβανομένου του σταθμού της Φινοκαλιάς που -ως μία εξαίρεση- το παγκόσμιο προγνωστικό μοντέλο CAMS προβλέπει καλύτερα, με μικρή απόκλιση, το επιφανειακό Ο3. Γενικότερα, σύμφωνα με τα δεδομένα από όλους τους σταθμούς, την περίοδο που επιδρά η θερμή εισβολή τα σφάλματα γίνονται αισθητά μεγαλύτερα, ιδιαίτερα όσον αφορά το παγκόσμιο μοντέλο πρόγνωσης CAMS. The present study investigates at first a synoptic analysis of a severe heatwave that affected the region of Greece on the 28th of July 2021 and lasted for 9 days. This study shows the extreme temperatures recorded in Greece as a result of heat advection of warm air at 850 hPa from Africa. Due to the location of the subtropical jet stream and the emergence of a high-altitude center in the upper levels, surface temperatures intensified through adiabatic heating from downward motion. According to the analysis, this heatwave has the typical characteristics that show such phenomena in the Eastern Mediterranean region. Following this, it is being studied, what the effect of this heatwave was regarding pollution levels and specifically on the surface ozone in Greece and the surrounding countries. The investigation is done through CAMS (Copernicus Atmosphere Monitoring Service) global reanalysis data and ground observations. According to these observations, there seems to be significant effects as is in the area of Thissio where ozone concentrations are recorded to reach 104 ppb due to NOx. Also, the CAMS reanalysis data show an effect on ozone levels although the ozone values there notably elevated and they need further investigation. Finally, the forecast data of the surface ozone, of the regional and global CAMS forecasting model systems, are evaluated to show their level of predictability and their deviations from observations and reanalysis data. The data used to evaluate the CAMS forecast systems are those of the CAMS global reanalysis dataset as well as ground observations from four stations in Greece. However, it appears that CAMS global reanalysis data (0.75ο x 0.75ο) are useful spatially but show limitations at local-scale use. The results show that, the regional CAMS forecast model system forecasts very well all stations including Finokalia, in which -as an exception- the global CAMS forecast model system forecasts the surface ozone better. Generally, according to the data from all stations, during the warm invasion, the errors become noticeably larger especially for the CAMS global forecast model system. Aristorle University of Thessaloniki 2024-04-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/13049 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2024 gre Copyright (c) 2024 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12001 2022-02-14T07:18:12Z grelit:mast

"220214 2022 eng " dc Η γεωμορφολογία της νήσου Σκύρου και η επίδραση στις χρήσεις γης. Πεχλιβανίδου, Σοφία Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Αντικείμενο της παρούσας διατριβής ειδίκευσης είναι η μελέτη της γεωμορφολογίας της νήσου Σκύρου, καθώς και η διερεύνηση του τρόπου με τον οποίο οι γεωμορφολογικές διεργασίες έχουν επιδράσει στην εδαφική κάλυψη και εν συνεχεία στις χρήσεις γης της περιοχής μελέτης. Στην διατριβή αυτή χρησιμοποιήθηκαν ψηφιακά δεδομένα της γεωλογίας, του υδρογραφικού δικτύου και των επιμέρους λεκανών απορροής, που προήλθαν από τον γεωλογικό και τοπογραφικό χάρτη του Ι.Γ.Μ.Ε. και της Γ.Υ.Σ., αντίστοιχα, κλίμακας 1:50.000. Επίσης, διαχειρίστηκαν ψηφιακά υψομετρικά δεδομένα για τη μελέτη του μορφολογικού αναγλύφου και εφαρμόστηκε μεθοδολογία για τον εντοπισμό και την ανάλυση των καρστικών βυθισμάτων της περιοχής μελέτης. Τα αποτελέσματα της γεωμορφολογικής ανάλυσης συνδυάστηκαν με τα ψηφιακά δεδομένα των χρήσεων γης, τα οποία προέκυψαν από την εφαρμογή του προγράμματος εδαφικής κάλυψης CORINE της Ε.Ε., για την Ελλάδα. Η επεξεργασία των παραπάνω δεδομένων έγινε με τη χρήση λογισμικού Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών. Η Σκύρος βρίσκεται ανατολικά της Εύβοιας και αποτελεί το μεγαλύτερο νησί των Βορείων Σποράδων, με συνολική έκταση 208 km 2 .Χαρακτηριστικό γνώρισμα του νησιού είναι ο διαχωρισμός του σε τρεις μορφολογικές ενότητες, τη βόρεια, τη νότια και την κεντρική ενότητα. Από αυτές, η βόρεια και η νότια ενότητα είναι οι μεγαλύτερες, ενώ μεταξύ τους παρεμβάλλεται η κατά πολύ μικρότερων διαστάσεων κεντρική ενότητα του νησιού, η οποία χαρακτηρίζεται από την παρουσία δύο, σχεδόν, παράλληλων μεταξύ τους ξηρών κοιλάδων. Για την ποσοτική ανάλυση του υδρογραφικού δικτύου εφαρμόστηκαν οι νόμοι της υδρογραφικής σύνθεσης και υπολογίστηκαν οι μορφομετρικές παράμετροι της υδρογραφικής πυκνότητας (Du), της υδρογραφικής συχνότητας (Fu) και του λόγου επιμήκυνσης (Εr). Τα αποτελέσματα της ανάλυσης απέδειξαν ότι οι λεκάνες που αποστραγγίζουν τη βόρεια και κεντρική ενότητα του νησιού είναι πιο αναπτυγμένες, με μέσες τιμές υδρογραφικής πυκνότητας και συχνότητας, ενώ παρουσιάζουν μία τάση προς την κυκλική μορφή. Αντίθετα, στη νότια ενότητα, εντοπίζονται πιο επιμηκυσμένες λεκάνες, με αραιή ανάπτυξη υδρογραφικού δικτύου και χαμηλή υδρογραφική υφή. Η μελέτη του μορφολογικού αναγλύφου πραγματοποιήθηκε με την ανάλυση των ψηφιακών υψομετρικών δεδομένων, καθώς και με τον υπολογισμό του υψομετρικού ολοκληρώματος και την κατασκευή της υψομετρικής καμπύλης των λεκανών απορροής. Προέκυψε ότι στη βόρεια και κεντρική ενότητα του νησιού παρατηρείται ένα ώριμο, λοφώδες ανάγλυφο, με χαμηλές έως μέσες μορφολογικές κλίσεις, σε αντίθεση με τη νότια, που παρουσιάζει ένα πιο τραχύ, με μεγαλύτερες μορφολογικές κλίσεις ανάγλυφο, το οποίο βρίσκεται σε ένα πιο νεαρό στάδιο εξέλιξης. Ο εντοπισμός των καρστικών γεωμορφών της Σκύρου πραγματοποιήθηκε με την εφαρμογή συγκεκριμένου αλγορίθμου προγράμματος γεωγραφικών πληροφοριών, ενώ η ποσοτική ανάλυσή τους, με τον υπολογισμό ορισμένων μορφομετρικών παραμέτρων (Έκταση, Μήκος L, Πλάτος W, Βάθος d, Κυκλικότητα C). Τα περισσότερα βυθίσματα μπορούν να χαρακτηριστούν ως δολίνες, ενώ οι υπολογιζόμενες μορφομετρικές παράμετροι διαφέρουν μεταξύ των βυθισμάτων που εντοπίστηκαν στο νότιο και βορειοδυτικό τμήμα του νησιού. Τέλος, για την ποσοτικοποίηση της σχέσης μεταξύ της γεωμορφολογίας και των χρήσεων γης της περιοχής μελέτης, τα δεδομένα της εδαφικής κάλυψης - χρήσης γης συσχετίστηκαν με τα αποτελέσματα της υδρογραφικής και μορφολογικής ανάλυσης. Προέκυψε ότι η γεωμορφολογία του νησιού συνδέεται άμεσα με την διαμόρφωση της εδαφικής κάλυψης. Στη νότια ενότητα του νησιού, παρατηρούνται κυρίως εκτάσεις αραιής βλάστησης και βοσκότοποι, ενώ στη βόρεια και κεντρική, έχουν αναπτυχθεί το μεγαλύτερο ποσοστό των ανθρώπινων υποδομών, οι καλλιεργήσιμες εκτάσεις και οι δασικές περιοχές. The aim of the present master thesis is the study of the geomorphology and its impacton the land cover and the land use of the Skiros Island of Greece. For this study were used digital geological and hydrographical data. These data derived from the geological and topographical maps with a scale 1: 50.000, of IGME and the Military Geographical Service respectively. In addition, digital elevation data were used for the terrain analysis of the morphology of the Skiros Island. The results of the geomorphological analysis were combined with the updated data (2000) for the land cover and the land use, derived from the CORINE land cover project, of the E.U., for Greece. GIS software was used for the processing of all data. Skiros Island is situated in the center of the Aegean Sea, and it is the biggest island of the Sporades complex, with a total area 208.2 km 2 . From geomorphological point of view the landscape of the island is separated into three distinctive morphological units, the northern the southern and the central. The northern and the southern units are the biggest. In between them there is a small central unit which is characterized by the presence of two parallel and elongated valleys forming two wind gaps. For the quantitative analysis of the drainage network we used the Horton’s laws of hydrographical synthesis. Also, the morphometric parameters of drainage density (Du), drainage frequency (Fu) and elongation ratio (Er) were calculated. Quantitative analysis of the drainage network revealed a more developed drainage network in the north and central unit. The values of the drainage density and the drainage frequency are the average, while there is a tendency to a more circular shape of the drainage basins. In contrast, the south unit consisted of more elongated basins, with a sparse development of the drainage network and the low values of the drainage density and the drainage frequency. The DEM analysis and the estimation of the hypsometric integrals for the drainage basins of 2 nd and higher order revealed the landscape morphometry. The terrain analysis of the north and central unit showed a low altitude hilly terrain with gentle slopes. On the contrary, the south unit consisted of a mountainous terrain with steep slopes. The values of the integrals for the northern and central units indicate a mature stage of development. In the southern morphological unit the values of hypsometric integrals are relative high indicating a youth stage of landscape evolution. Karstic depressions where detected with the use of the “Depth in Sink” algorithm which measures the elevation difference between the surface and a depression's outlet. The quantitative analysis was accomplished with the measurement of their morphometric parameters (Area, Length L, Width W, Depth d, and Circularity C). Morphometric analysis revealed that most of the karstic depressions can be characterized as dolines. Also, the measured morphometric parameters defer from the karstic depression which are located in the N and NW part of the island. Finally, we attempt to quantify the relation between the geomorphology and the land use of the study area. For that purpose the results of the hydrographical and the morphological analysis were combined with the data of the land cover – land use database. The results of this procedure showed that the island’s landscape morphology is directly connected with the land cover and land use of the island. Hence, in the south unit are dominated mainly areas with sparse vegetation and pasture land, while in the north and central unit are mainly developed  urban, agricultural areas and forests. Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-14 09:18:12 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12001 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2007 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12384 2022-01-10T08:03:37Z grelit:mast

"191104 2019 eng " dc Ορυκτολογική, ορυκτοχημική και φα[σ]ματοκοπική (FTIR) μελέτη της εμφάνισης τυρκουαζ στην περιοχή Βάθη Ν. Κιλκίς = Mineralogical, mineral and fasmatoscopic (FTIR) study of the turquoise occurence in the Vathi area, Kilkis, Macedonia, Greece Δρακουλάκου, Ιουστίνη Δ. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Ορυκτολογίας - Πετρολογίας - Κοιτασματολογίας. Δείγματα με τυρκουάζ από τη Βάθη του Ν. Κιλκίς μελέτηθηκαν μικροσκοπικά, ορυκτολογικά, κρυσταλλογραφικά, μορφολογικά, ορυκτοχημικά και φασματοσκοπικά με στόχος την αναγνώριση και ταυτοποίηση της ύπαρξης του ορυκτού τυρκουάζ, τον υπολογισμό των κρυσταλλογραφικών χαρακτηριστικών του, τη μορφολογική αξιολόγηση των κρυστάλλων του και τον υπολογισμός του χημικού του τύπου. Από τη μικροσκοπική μελέτη σε πολωτικό μικροσκόπιο διαπιστώθηκε ότι η κύρια μάζα αποτελείται κυρίως από αργιλικά ορυκτά, κατά θέσεις οξείδια-υδροξείδια του σιδήρου και ασβεστιτικό υλικό, συγκεντρώσεις δευτερογενούς, λεπτοκρυσταλλικού κατά βάση, χαλαζία σε παράλληλη-υποπαράλληλη διάταξη με τα φλεβίδια λεπτομερούς μαρμαρυγία/σερικίτη, ενώ το τυρκουάζ εμφανίζεται με τη μορφή λέπτο- έως κρυπτοκρυσταλλικών συσσωματωμάτων, συνήθως δίπλα ή εντός των φλεβιδίων σερικίτη με τον οποίο φαίνεται να συνδέεται γενετικά. Από τη μελέτη με περιθλασιμετρία ακτίνων-Χ διαπιστώθηκε η ύπαρξη τυρκουάζ σε δύο δείγματα σε ποσοστό 4 και 7% κ.β., ενώ αναγνωρίστηκαν και χαλαζίας, μαρμαρυγίας, αργιλικά ορυκτά, μαλαχίτης και κατά περίπτωση αιματίτης και Κ-ούχος άστριος. Άμορφο υλικό αναγνωρίστηκε και υπολογίστηκε σε όλα τα δείγματα. Δείγμα αναφοράς από πυρήνα γεώτρησης στη Βάθη του Ν. Κιλκίς διαπιστώθηκε ότι αποτελείται από 89% κ.β. τυρκουάζ και 11% κ.β. από άμορφο υλικό. Τα κρυσταλλογραφικά χαρακτηριστικά του τυρκουάζ (μοναδιαία κυψελίδα τρικλινούς συστήματος, P) που περιέχεται στα εξεταζόμενα δείγματα είναι άξονας a 7,409Å, άξονας b 9,913 Å, άξονας c 7,634Å, γωνία α 111,37°, γωνία β 114,95°, γωνία γ 69,51° και όγκος κυψελίδας 460,38Å3. Από τη μορφολογική και ορυκτοχημική μελέτη προέκυψε ότι το τυρκουάζ που περιέχεται στα εξεταζόμενα δείγματα εμφανίζεται με τη μορφή συσσωματωμάτων λεπτό- έως κρυπτό-κρυσταλλικού υλικού, συνήθως με φυλλάρια μαρμαρυγία. Ο χημικός τύπου του τυρκουάζ που υπολογίστηκε είναι Cu1,02Ba0,02Al5,72Fe3+0,14As0,01(PO4)4,05(OH)8·4,5H2O. Από τη φασματοσκοπία υπερύθρου αναγνωρίστηκαν οι χαρακτηριστικές δονήσεις που σχετίζονται με τη φωσφορική ομάδα, το νερό και τα υδροξύλια στο δείγμα αναφοράς και με βάση αυτές επαλήθευσε η ύπαρξη τυρκουάζ, σε μικρές ποσότητες, σε δύο από τα εξεταζόμενα δείγματα. Η παρατήρηση αυτή βρίσκεται σε πολύ καλή συμφωνία με τα αποτελέσματα του προσδιορισμού της ορυκτολογικής σύστασης με τη μέθοδο της περιθλασιμετρίας ακτίνων-Χ. Samples with turquoise from the Vathi area (Kilkis, Greece) have been studied microscopically, mineralogically, crystallographically, morphologically, mineral-chemically and spectroscopically in order to identify the existence of the mineral turquoise, determine its crystallographic characteristics, and calculate its chemical formula. Microscopic study in  polar microscope revealed that the matrix mainly consists of clay minerals, Fe-oxides-hydroxides and calcite, assemblages of secondary, fine-crystalline, quartz placed in parallell-semiparallel arrangement with veinlets of fine-grained mica/sericite, while turquoise it appears in the form of fine- to cryptocrystalline aggregates, often adjacent or inside the sericitic veins to which it appears to be genetically linked. X-ray diffraction study revealed the presence of turquoise in two samples at 4% and 7% w/w, while quartz, mica, clay minerals, malachite and, occasionally hematite and K-feldspar were identified. Amorphous material was identified and clalculated in all samples. A drill core reference sample from the Vathi ares was found to consist of 89% w/w turquoise and 11% w/w amorphous material. The crystallographic characteristics of turquoise (triclinic unit cell data, space group P) that are contained in the examined samples is axis a 7.409Å, axis b 9.913 Å, axis c 7.634Å, angle α 111.37°, angle β 114.95°, angle γ 69.51° and cell volume 460.38Å3. From the SEM-EDS study it was found that the turquoise appears in the form of very fine- to cryptocrystalline aggregates, usually associated with very thin mica plates. The chemical formula of turquoise was calculated to be Cu1,02Ba0,02Al5,72Fe3+0,14As0,01(PO4)4,05(OH)8·4,5H2O. Through the Fourier-transform infrared spectroscopy, the characteristic vibrations that are correlated with the phosphate group, water and hydroxiles in the reference sample were identified. Based on them, the presence of turquoise, in small quantities, in the two of the examined samples was verified. This observation is in good compliance with the results of the mineralogical composition using the X-Ray Diffraction method. Aristorle University of Thessaloniki 2019-05-29 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12384 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2019 gre Copyright (c) 2019 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12662 2024-04-18T08:52:48Z grelit:mast

"220126 2022 eng " dc Contribution to the taphonomic study of the Lower Pleistocene site Tsiotra Vryssi (Mygdonia basin, Greece): carnivore tooth marks on ungulate bones = Συμβολή στην ταφονομική μελέτη της Κάτω-Πλειστοκαινικής απολιθωματοφόρου θέσης Τσιότρα Βρύση (λεκάνη Μυγδονίας, Ελλάδα): δηκτικά ίχνη σαρκοφάγων σε οστά οπληφόρων. Katsagoni, Anastasia Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. In recent years the need for a multivariate approach in the identification of taphonomic agents in Pleistocene localities has been highlighted. The aim of the present study is to identify the main biotic agent responsible for the modifications of large ungulate bones from the late Villafranchian fauna of the Lower Pleistocene locality Tsiotra Vryssi (Mygdonia basin, Greece). For this purpose, the study employs the analysis of skeletal part representation and gross bone damage patterns, as well as tooth mark frequency, spatial distribution, and morphometry. Skeletal part representation and gross bone damage patterns reveal intense ravaging, with a preferential deletion of nutrient dense elements and bone portions (stylopodial epiphyses and tibiae proximal halves). Carnivore tooth marks appear on all limb long bones, with varied spatial distribution and in different frequencies. The frequency of tooth-marking decreases from stylopodials, to zygopodials, and finally metapodials, which are only moderately tooth-marked. Tooth marks dimensions suggest that they were inflicted by a large carnivore. The intensity of bone modification and the bone consumption sequence indicates that the hyaenid Pachycrocuta brevirostris is the most fitting candidate for being the main agent of bone alterations at TSR. This hypothesis is reinforced by the similarities with the late Villafranchian fauna of Venta Micena in Spain, an assemblage interpreted as a bone accumulation and denning site of Pachycrocuta brevirostris. Finally, in order to acquire detailed quantitative data, a high-resolution 3D micromorphological analysis was conducted on selected tooth marks with the use of a confocal profilometer. This is the first time that such an analysis is employed for a Lower Pleistocene assemblage modified by carnivores from Europe and the first one, where Pachycrocuta constitutes the main biotic agent of bone modifications. This database will be a useful tool for future comparative analyses and will contribute to the taphonomic interpretation of other fossiliferous sites. Τα τελευταία χρόνια έχει επισημανθεί η αναγκαιότητα μιας πολυμεταβλητής προσέγγισης όσον αφορά τον προσδιορισμό των παραμέτρων που συνέβαλαν στην ταφονομική ιστορία πλειστοκαινικών θέσεων. Η παρούσα μελέτη έχει ως στόχο τον προσδιορισμό του κύριου βιοτικού φορέα που ευθύνεται για τις τροποποιήσεις οστών μεγάλων οπληφόρων ζώων της πανίδας του άνω Βιλλαφραγκίου από την θέση Τσιότρα Βρύση του Κάτω Πλειστόκαινου, (λεκάνη Μυγδονίας, Ελλάδα). Για το σκοπό αυτό χρησιμοποιούνται η ανάλυση της αντιπροσώπευσης των σκελετικών στοιχείων, τα πρότυπα καταστροφής των οστών, καθώς και η συχνότητα, η χωρική κατανομή και η μορφομετρία των δηγμάτων σαρκοφάγων. Η αντιπροσώπευση των σκελετικών τμημάτων και τα πρότυπα καταστροφής των οστών αποκαλύπτουν έντονη δράση σαρκοφάγων, με κατά προτίμηση κατανάλωση των πιο θρεπτικών σκελετικών στοιχείων και τμημάτων (επιφύσεις στυλοποδίων και εγγύς μισό κνήμης). Τα ίχνη από δαγκώματα σαρκοφάγων εμφανίζονται σε όλα τα επιμήκη οστά των άκρων, με ποικίλη χωρική κατανομή και σε διαφορετικές συχνότητες. Η συχνότητα των δηκτικών ιχνών μειώνεται από τα στυλοπόδια, στα ζευγοπόδια, και τέλος στα μεταπόδια, τα οποία εμφανίζουν ίχνη σε μέτρια συχνότητα. Οι διαστάσεις των ιχνών υποδηλώνουν ότι προκλήθηκαν από κάποιο σαρκοφάγο μεγάλου μεγέθους. Η σφοδρότητα της τροποποίησης των οστών και η αλληλουχία κατανάλωσή τους υποδεικνύει ότι η ύαινα Pachycrocuta brevirostris αποτελεί τον πιθανότερο κύριο φορέα αλλοιώσεων των οστών στη θέση. Αυτή η υπόθεση ενισχύεται από τις ομοιότητες με την απολιθωμένη πανίδα θηλαστικών του άνω Βιλλαφραγκίου Venta Micena στην Ισπανία, η οποία έχει ερμηνευθεί ως θέση συγκέντρωσης οστών και λημέρι της Pachycrocuta brevirostris. Τέλος, για την απόκτηση λεπτομερών ποσοτικών δεδομένων, πραγματοποιήθηκε τρισδιάστατη μικρομορφολογική μελέτη υψηλής ανάλυσης σε επιλεγμένα δηκτικά ίχνη με τη χρήση ομοεστιακού μικροσκοπίου. Αυτή είναι η πρώτη φορά που μια τέτοια ανάλυση εφαρμόζεται για μια απολιθωματοφόρα θέση του Κάτω Πλειστόκαινου της Ευρώπης, τα οστά της οποίας έχουν τροποποιηθεί από σαρκοφάγα, και η πρώτη, όπου η Pachycrocuta αποτελεί τον κύριο βιοτικό παράγοντα τροποποίησης των οστών. Η παραχθείσα βάση δεδομένων θα αποτελέσει ένα χρήσιμο εργαλείο για μελλοντικές συγκριτικές αναλύσεις και θα συμβάλει στην ταφονομική ερμηνεία άλλων απολιθωματοφόρων θέσεων. Aristorle University of Thessaloniki 2022-01-26 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12662 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2021 gre Copyright (c) 2021 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12944 2024-04-24T05:54:24Z grelit:mast

"240418 2024 eng " dc Ecomorphological study of Potamotherium valletoni (Mammalia : Carnivora) = Οικομορφολογίκη Μελέτη του Potamotherium valletoni (Θηλαστικα : Σαρκοφάγα). Fragkioudakis, Emmanouil Nikolaos Aristotle University of Thessaloniki. Interinstitutional Program of Postgraduate Studies in Paleontology- Geobiology Potamotherium valletoni is a small semi-aquatic carnivore from late Oligocene-Miocene of Europe and North America. Although it is known and described for many years its exact placing within a particular taxonomic group is unclear, with different studies placing it either among the Lutrinae, the semi-aquatic subfamily of Mustelidae, or among stem-pinnipeds the ancestors of the Pinnipedia, the commonly known seals. This study aims to understand the possible foraging behavior of Potamotherium. It uses four different approaches: (a) a 3D geometric morphometric analysis of the shape of its skull (b) a 2D geometric analysis of the mandible; (c) the area its infraorbital foramen covered on its face was taken into account as an indicator to understanding how impactful its whiskers were in its foraging behavior; (d) a traditional morphometric analysis of the skull. The results of the first two analyses indicated that Potamotherium valletoni’s skull had more similarities with skulls of modern Lutrinae. The analysis of the infraorbital foramen showed a possible primitive form of whiskering as a foraging method. The traditional morphometrics analysis placed P. valletoni among mouth-oriented predators of Lutrinae which prefer to hunt by swift bites, without using their forelimbs. Nevertheless, elements of cranial morphology remain unique on P. valletoni, like the shape of its elongated palate. This study concludes that Potamotherium valletoni’s foraging had a strong resemblance with modern mouth-oriented hunters among Lutrinae. Το Potamotherium valletoni είναι ένα μικρό ημιυδρόβιο σαρκοβόρο από το Ανώτερο Ολιγόκαινο εώς το Μειόκαινο της Ευρώπης και της Βορείου Αμερικής. Παρότι είναι γνωστό και έχει περιγραφεί εδώ και πολλά χρόνια η ακριβής τοποθέτηση του σε μία συγκεκριμένη ταξινομική ομάδα είναι αμφιλεγόμενη, με διαφορετικές μελέτες να το τοποθετούν είτε στις Λουτρίνες, την ημιυδροβια υποοικογένεια των Μουστελίδων, είτε στα πρώιμα πτερυγιόποδα, προγόνους των σημερινών πτερυγιοπόδων, των φωκών. Η συγκεκριμένη έρευνα αποσκοπεί στη κατανόηση των πιθανών μεθόδων θήρευσης του P. valletoni. Χρησιμοποιήθηκαν τέσσερις διαφορετικές προσεγγίσεις : α) τρισδιάστατη γεωμετρική μορφομετρία ως μέσο ανάλυσης του σχήματος του κρανίου β) δισδιάστατη γεωμετρική μορφομετρία ως μέσο ανάλυσης του σχήματος της κάτω γνάθους γ) υπολογισμός του εμβαδού του υποκογχικού τρήματος, ως δείκτης πιθανής χρήσεως των μουστακιων κατά τη θήρευση δ) παραδοσιακή μορφομετρική ανάλυση του κρανίου. Τα αποτελέσματα των δύο πρώτων αναλύσεων υποδεικνύουν πως το κρανίο του φέρει ομοιότητες με  τα κρανία των σύγχρονων Λουτρίνων. Η ανάλυση του υποκογχικού τρήματος δείχνει πως μία κίνηση των μυστακίων του ανάλογη των σημερινών υδρόβιων και ημιυδρόβιων θηλαστικών ήταν δυνατή, πιθανώς σε μία πιο αρχέγονη μορφή. Η παραδοσιακή μορφομετρική ανάλυση το τοποθέτησε ανάμεσα στις Λουτρίνες που προτιμούν να κυνηγάνε με το στόμα με απότομες δαγκωματιές, χωρίς τη χρήση των εμπρόσθιων άκρων τους. Μολοταύτα, χαρακτήρες του κρανίου του παραμένουν μοναδικοί στο P. valletoni, όπως το σχήμα του υπερώιου οστού. Εν κατακλείδι, η έρευνα συμπεραίνει πως η θήρευση του P. valletoni έχει έντονες ομοιότητες με τις σύγχρονες Λουτρίνες που κυνηγάνε με το στόμα. Aristorle University of Thessaloniki 2024-04-18 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12944 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2023 gre Copyright (c) 2023 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11577 2022-01-28T08:07:46Z grelit:mast

"220128 2022 eng " dc Μελέτη της αστικής νησίδας θερμότητας στην πόλη της Θεσσαλονίκης Χοστελίδου, Μαρίνα Η. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Στην παρούσα μελέτη κύριο στόχο αποτέλεσε η μελέτη του φαινομένου της θερμής αστικής νησίδας στην πόλη της Θεσσαλονίκης. Χρησιμοποιήθηκαν ωριαία και ημερήσια δεδομένα θερμοκρασίας, για την περίοδο ετών 2001 με 2004, από εννέα μετεωρολογικούς σταθμούς τοποθετημένους σε διάφορα σημεία, του κέντρου και των περιχώρων, της πόλης. Αρχικά μελετήθηκε η ανάπτυξη της πόλης τα τελευταία χρόνια και η πορεία της θερμοκρασίας σε κάθε σταθμό ξεχωριστά. Προέκυψε ότι στο αστικό κέντρο καταγράφονται οι υψηλότερες θερμοκρασίες. Συγκεκριμένα τα πρώτα δύο έτη της εξεταζόμενης περιόδου θερμότερος είναι ο σταθμός της Βενιζέλου, ενώ τα άλλα δύο ο σταθμός της Σχολής Θετικών Επιστημών ενώ οι χαμηλότερες θερμοκρασίες εντοπίζονται από το σταθμό της Σίνδου. Επιπλέον διαπιστώθηκε ότι στο σταθμό της Νεοχωρούδας, που είναι τοποθετημένος στα βορειότερα προάστια της πόλης επικρατούν αρκετά υψηλές, για την περιοχή, θερμοκρασίες, ενώ αντίθετα στο Μετεωροσκοπείο, που είναι τοποθετημένος σε κεντρικό σημείο της πόλης αλλά μέσα σε έναν ιδιαίτερα «ανοιχτό χώρο» με δέντρα και γρασίδι, αρκετά χαμηλές. Στη συνέχεια αποδεικνύεται ότι ο βαθμός  συσχέτισης των εξεταζόμενων σταθμών είναι υψηλός σε όλη τη διάρκεια του έτους καθώς και ότι οι ημέρες που επικράτησαν, μέσα στην πόλη, ακραίες μέγιστες θερμοκρασίες είναι περισσότερες σε σχέση με τις ακραίες ελάχιστες. Ακολούθως αξιολογήθηκε η μέγιστη διαφορά της θερμοκρασίας συγκρίνοντας κάθε σταθμό, με τους υπόλοιπους, ξεχωριστά αλλά και μελετώντας τους ως κατηγορίες- αστικών και περιαστικών- σταθμών. Επιπλέον υπολογίστηκε ο ρυθμός μεταβολής της θερμοκρασίας κατά τη διάρκεια της ημέρας και της νύχτας. Συνολικά διαπιστώθηκε ότι το φαινόμενο της Α.Θ.Ν. είναι ισχυρότερο κατά τη διάρκεια της νύχτας και σημειώνει την μεγαλύτερη ένταση του στο ξημέρωμα. Αναπτύσσεται ιδιαίτερα το καλοκαίρι, ενώ το χειμώνα η έντασή του είναι μικρότερη. Κατά τη μηνιαία ανάλυση προέκυψε ότι οι μεγαλύτερες διαφοροποιήσεις μεταξύ των σταθμών σημειώνονται τον Δεκέμβριο. Αντίθετα οι μικρότερες καταγράφονται τον Αύγουστο. Επιπλέον τους μήνες Ιανουάριο με Μάρτιο καθώς και τον Μάιο εμφανίζεται και το αντίστροφο φαινόμενο ή αλλιώς «δροσερό νησί», όπου τα περίχωρα εμφανίζονται θερμότερα του αστικού κέντρου της πόλης. ABSTRACT The present study aims on the analysis of the characteristics of the Urban Heat Island (UHI) phenomenon, for the city of Thessaloniki. Hourly and daily temperature data series are used as recorded in nine meteorological stations placed at various points in the center and the suburbs of the city of Thessaloniki, for the time period of 2001 to 2004. Initially the development of the city is examined during the recent years and the temperature at each station separately. As it  was expected the majority of the population and buildings are located in the urban center, which results in the existence of higher temperatures. Specifically, the first two years of the period the warmest station was Venizelou, while the other two years the station of the Faculty of Sciences. In total, during the whole examined period, the lowest temperatures are recorded at the station of Sindou. Moreover, it was indicated that the station in Neochorouda, which is located in the north suburbs also presents quite high temperatures, while in contrast the station at the Department of Meteorology, which is located in an urban green area at the center of town presents quite low temperatures. At another part of the study it is proved that at all stations the correlation coefficient is high during the entire year. It also seems that the city experienced more days with extreme maximum temperatures than extreme minimum. Furthermore the maximum temperature difference between each station separately and then as a category of urban and rural stations was also estimated. Finally, the rate of temperature change during the day and night was calculated for the whole time period. Overall it is confirmed that the UHI is a nocturnal phenomenon and is at its peak at the time of sunrise. Also it is well developed during the summer, while during the winter the intensity of the phenomenon is not that strong. The monthly analysis showed that the greatest differences between the stations occur in December, and the smallest are recorded in August. It is worth mentioning that during January to March and May the occurrence of a negative UHI or "Cool Island" was detected during which the surroundings were found to be warmer from the center of the town. Aristorle University of Thessaloniki 2022-01-28 10:07:46 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11577 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2012 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11363 2018-11-16T08:31:56Z grelit:mast

"161231 2016 eng " dc Exploration of trade structures of rice and wood sectors. Case study on agricultural - forest trade networks and intra industry trade Kalioropoulou, Anna N. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Μαθηματικών. Διατμηματικό μεταπτυχιακό πρόγραμμα Πολύπλοκα Συστήματα και Δίκτυα Ο στόχος της παρούσας μεταπτυχιακής διπλωματικής εργασίας είναι να διερευνήσει τις εμπορικές δομές των κλάδων του ρυζιού και της ξυλείας. Η κοινωνική ανάλυση δικτύου στην παρούσα εργασία χρησιμοποιείται για τη διερεύνηση εμπορικών δικτύων προϊόντων που ανήκουν στον πρωτογενή τομέα της οικονομίας. Πιο συγκεκριμένα, δείκτες κεντρικοτήτων θα χρησιμοποιηθούν και θα γίνει η κατάταξη των χωρών σε ιεραρχίες εισαγωγών -  εξαγωγών και αυτές οι ιεραρχίες θα παρουσιαστούν απεικονιστικά. Τα δίκτυα που δημιουργήθηκαν θα περιγραφούν δυναμικά μεταξύ των ετών 2011 και 2015. Το όφελος που λαμβάνεται από την αναπαράσταση του εμπορίου μεταξύ των χωρών ως δίκτυο είτε των εμπορικών συνδέσεων - συνεργασιών είτε των εμπορικών ροών που αναπαριστώνται με βάρη, είναι η δυνατότητα αποκάλυψης αλληλεπιδράσεων και ιεραρχιών που διαφορετικά δεν θα μπορούσαν να εντοπιστούν. Επιπλέον στόχος είναι ο εντοπισμός πιθανών συσχετίσεων μεταξύ των ιεραρχικών θέσεων των χωρών, μέσω της σύγκρισης των δικτυακών μεταβλητών και των συμβατικών οικονομικών δεικτών που φέρουν μη δικτυακά χαρακτηριστικά. Κάθε δίκτυο εξετάζεται στη μορφή με βάρη, όπου λαμβάνεται υπόψη η οικονομική αξία των εμπορικών ροών και στη μορφή χωρίς τα αντίστοιχα βάρη, όπου λαμβάνονται υπόψη μόνο οι διμερείς εμπορικές συνεργασίες.   The aim of the present thesis is the exploration of trade structures of rice and wood sectors. Social Network Analysis is used for investigation of agricultural and forest trade networks. Main goal of this study is to analyze international agricultural market, applying network theory. Particularly, centrality measures will be used. The countries will be ranked in hierarchies of import-export relations and these hierarchies will be visualized. Networks are dynamically described within and between 2011 and 2015 years. The benefit that is received from representing the inter country trade as a network of either trade partnerships or trade flows is the possibility to depict the interaction between trading countries and their hierarchies which otherwise remain indiscernible. Moreover, another advantage from network analysis is the detection of possible correlations between the hierarchical position of the countries inferred from network variables and their non-network characteristics resulting from conventional economic indicators. Each network is examined in weighted form, taking into consideration the economic value of trade flows and unweighted form that considers only the bilateral trade partnerships. Aristorle University of Thessaloniki 2017-12-08 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11363 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2016 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11923 2021-11-03T10:37:56Z grelit:mast

"181116 2018 eng " dc Διερεύνηση προγνωστικότητας έντονης ψυχρής εισβολής με τη χρήση παγκόσμου αριθμητικού μοντέλου. = Investigation of the predictability of intense cold intrusion with a global circulation model. Καθορόπουλος, Ιωάννης Γεώργιος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. . Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-16 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11923 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2018 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12364 2022-01-10T08:03:37Z grelit:mast

"190912 2019 eng " dc Study of the effect of temperature changes to the inversion results of electrical resistivity tomography data = Μελέτη της επίδρασης των θερμοκρασιακών μεταβολών στα αποτελέσματα αντιστροφής των δεδομένων της ηλεκτρικής τομογραφίας. Polydoropoulos, Konstantinos D. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Γεωφυσικής. The electrical resistivity tomography (ERT) and the relationship between electrical resistivity and temperature are widely used in applications such as the detection of the subsurface temperature anomalies and the conversion of temperature effected subsurface geoelectrical properties to a reference temperature. In the present study, the conversion of the inverted ERT sections to a reference temperature is investigated. We study the case of the influence of the diurnal and seasonal temperature oscillations on the ground to the subsurface earth resistivities. We adopt a conversion (“correction”) method for the surface temperature effect which is relied on a) the calculation of the subsurface temperature profile and b) on applying empirical electrical resistivity-temperature conversion models to correct the inverted resistivities. To study the phenomenon and to validate the correction approach we performed extensive synthetic data tests using temperature “contaminated” geoelectrical models which are assumed to have either homogeneous or inhomogeneous thermal properties. The synthetic “contaminated” geoelectrical data were inverted using standard processing tools and the results were subjected to temperature correction i.e. conversion to a reference temperature using the scheme developed in this work. The synthetic data tests calculated using typical Mediterranean temperature oscillations and typical thermal properties suggest that the diurnal oscillation effects the resistivities significantly (i.e. >3% change) up to a depth of 0.3m below the  ground while the seasonal (annual) oscillation is significant up to a depth of approximately 10m. Note that these depths vary with different climate conditions and thermal properties. In the ERT measurement context the inversion results produced by ERT data-sets collected with inter-electrode sapcing of 7m or less, need to be considered for seasonal temperature effect if of course this is necessary for the study of the geoelectrical property variations (i.e. time-lapse ERT studies). Respectively data produced by arrays with spacing less than 1m need to considered for the correction of the diurnal temperature effect. In order to correct the seasonal oscillating resistivity horizons, we should utilize correction temperature profile which takes into account both the annual and the diurnal oscillation events. The correction approach we adopted assumes thermally homogeneous media. It performed well in all tested cases since it produced improved results even for thermally inhomogeneous synthetic models. Οι ηλεκτρικές τομογραφίες (ERT) και η σχέση μεταξύ της ηλεκτρικής αντίστασης και της θερμοκρασίας χρησιμοποιούνται ευρέως σε εφαρμογές όπως ο εντοπισμός των θερμοκρασιών ανωμαλιών του υποβάθρου και η αναγωγή των θερμοκρασιακά επηρεασμένων ηλεκτρικών ιδιοτήτων του υπεδάφους  σε μια θερμοκρασία αναφοράς. Στην παρούσα μελέτη, ερευνάται η αναγωγή των αποτελεσμάτων της αντιστροφής δεδομένων ηλεκτρικής τομογραφίας σε μια θερμοκρασία αναφοράς. Μελετήθηκε η περίπτωση της επίδρασης της ημερήσιας και της εποχικής μεταβολής της θερμοκρασίας της επιφάνειας του εδάφους στις ηλεκτρικές αντιστάσεις των σχηματισμών του υπεδάφους. Επίσης υιοθετήθηκε μια μέθοδος αναγωγής (διόρθωσης) των αποτελεσμάτων της αντιστροφής των ηλεκτρικών τομογραφιών, που έχουν επηρεαστεί από την επιφανειακή μεταβολή της θερμοκρασίας, η οποία βασίζεται: α) στον υπολογισμό του θερμοκρασιακού προφίλ των υπεδάφειων σχηματισμών και β) στην εφαρμογή εμπειρικών σχέσεων αναγωγής της ηλεκτρικής αντίστασης και της θερμοκρασίας. Για την αξιολόγηση του φαινομένου και της  μεθοδολογίας της διόρθωσης, πραγματοποιήθηκαν εκτεταμένες δοκιμές με συνθετικά δεδομένα, χρησιμοποιώντας θερμοκρασιακά επηρεασμένα ηλεκτρικά μοντέλα τα οποία έχουν είτε ομογενής είτε ανομοιογενείς θερμικές ιδιότητες. Τα συνθετικά γεωηλεκτρικά δεδομένα υπέστησαν αντιστροφή χρησιμοποιώντας τυποποιημένα εργαλεία επεξεργασίας και κατόπιν υποβλήθηκαν σε διόρθωση θερμοκρασίας δηλαδή αναγωγή της ηλεκτρικής αντίστασης σε θερμοκρασία αναφοράς χρησιμοποιώντας ένα λογισμικό που αναπτύχθηκε σε αυτή την εργασία. Οι δοκιμές με τα συνθετικά δεδομένα που θεωρήθηκε ότι επηρεάστηκαν από μια τυπική (μεσογειακής) θερμοκρασιακή μεταβολή για μέσα με τυπικές θερμικές ιδιότητες, φανερώνουν ότι η ημερήσια μεταβολή επηρεάζει ισχυρά της αντιστάσεις (π.χ μεταβολή >3%) μέχρι το βάθος των 0.3m από την επιφάνεια του εδάφους, ενώ η αντίστοιχη εποχική (ετήσια) μεταβολή επιδρά ισχυρά μέχρι περίπου τα 10m βάθος. Σημειώνεται ότι αυτά τα βάθη ποικίλλουν ανάλογα με τις διαφορετικές κλιματικές συνθήκες και τις ποικίλες θερμικές ιδιότητες των σχηματισμών του υπεδάφους. Στο πλαίσιο των μετρήσεων ηλεκτρικής τομογραφίας  η επίδραση της εποχιακής μεταβολής της θερμοκρασίας θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη σε αποτελέσματα αντιστροφής που προέρχονται από διατάξεις ηλεκτροδίων όπου  τα ηλεκτρόδια απέχουν μεταξύ τους τουλάχιστο 7m ή λιγότερο, στις περιπτώσεις βέβαια που ενδιαφερόμαστε για τη μελέτη της διαχρονικής μεταβολής της αντίστασης . Αντίστοιχα, η διόρθωση της ημερήσιας θερμοκρασιακής μεταβολής χρειάζεται να ληφθεί υπόψη σε δεδομένα που παράγονται από διατάξεις ηλεκτροδίων με απόσταση μικρότερη από 1m. Για τη διόρθωση των εποχικά μεταβαλλόμενων αντιστάσεων χρειάζεται να χρησιμοποιηθούν θερμοκρασιακά προφίλ διόρθωσης που λαμβάνουν υπόψη τόσο την ετήσια όσο και την ημερήσια μεταβολή. Η προσέγγιση διόρθωσης που υιοθετήθηκε στην παρούσα εργασία προϋποθέτει θερμικά ομογενείς σχηματισμούς και έχει ικανοποιητική επίδοση σε όλες τις δοκιμές που εκτελέσαμε, καθώς παρήγαγε βελτιωμένα αποτελέσματα ακόμη και στις περιπτώσεις συνθετικών μοντέλων με μεγάλο βαθμό θερμικής ανομοιογένειας. Aristorle University of Thessaloniki 2019-05-29 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12364 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2019 gre Copyright (c) 2019 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12517 2024-04-18T07:43:18Z grelit:mast

"200923 2020 eng " dc Σνθεση και κατανομή της επιφυτικής μικροπανίδας (οστρακώδη και βενθονικά τμηματοφόρα) σε σύγχρονα παράκτια περιβάλλοντα του Αιγαίου = Stnthesis and distibution of epiphytal microfauna (ostracoda and benthic foraminifera) in modern Aegean coastal environmental. Τζωρτζοπούλου, Μαρία Αριστείδης Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Διαπανεπιστημιακό Πόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών στη Παλαιοντολογία-Γεωβιολογία (Aristotle University of Thessaloniki. Interinstitutional Program of Postgraduate Studies in Paleontology- Geobiology). Σκοπός της διατριβής ήταν η κατανόηση της συμπεριφοράς των συναθροίσεων της επιφυτικής μικροπανίδας των παράκτιων περιβαλλόντων του Αιγαίου και η συμπλήρωση οικολογικών στοιχείων για διάφορα είδη, τα οποία χρησιμοποιούνται για τον εντοπισμό φυσικών ή/και ανθρωπογενών περιβαλλοντικών αλλαγών. Πραγματοποιήθηκε καταγραφή και ανάλυση της κατανομής και της οικολογίας της σύγχρονης θαλάσσιας μικροπανίδας σε δείγματα που συλλέχθηκαν από την Χίο και τα Ψαρά τον Αύγουστο του 2018. Συλλέχθηκαν σύνθετα φύκη χαρακτηριστικά βραχωδών υποβάθρων και μετά την επεξεργασία τους εξετάστηκε το κλάσμα >125μm. Προσδιορίστηκαν 33 είδη οστρακωδών και 34 είδη βενθονικών τρηματοφόρων. Οι συναθροίσεις των επιφυτικών οστρακωδών συνίστανται κυρίως από είδη των γενών Xestoleberis, Loxoconcha και Paradoxostoma, χαρακτηριστικές μακροφυκών αντίστοιχων ρηχών παράκτιων οικοσυστημάτων. Εξετάστηκε διεξοδικά η οικολογία όλων των ειδών των οστρακωδών και καταδείχθηκε η σημασία των φυκών ως ενδιαίτημα τόσο των επιφυτικών ειδών οστρακωδών, όσο και ειδών που τα χρησιμοποιούν τη θαλάσσια μακροχλωρίδα ως καταφύγιο. Eξετάστηκε επίσης η σημασία της δομικής περιπλοκότητας της θαλάσσιας μακροχλωρίδας. Επιπλέον, καταδείχτηκε ότι οι δείκτες ποικιλότητας των συναθροίσεων επηρεάστηκαν επίσης και από το βάθος συλλογής των δειγμάτων. Στις συναθροίσεις των βενθονικών τρηματοφόρων επικρατούν τα ετερότροφα μικρού μεγέθους miliolids και rotaliids και ακολουθούν τα συμβιωτικά βενθονικά τρηματοφόρα. Πρώτη φορά καταγράφεται η παρουσία του ξενικού είδους A. lobifera στο χώρο του ΒΑ Αιγαίου. Επιπλέον, στην τρέχουσα μελέτη πραγματοποιήθηκε σύγκριση με συναθροίσεις μικροπανίδας από τη Νήσο Άνδρο, όπου έχουν πραγματοποιηθεί αντίστοιχες μελέτες. Οι συναθροίσεις των οστρακωδών είναι παρόμοιας σύνθεσης αναφορικά με τα γένη που επικρατούν, με διαφορές σε επιμέρους είδη και είναι χαρακτηριστικές των οικοσυστημάτων φυσικής περιβαλλοντικής πίεσης. Αντίστοιχα, οι συναθροίσεις των βενθονικών τρηματοφόρων δεν παρουσιάζουν μεγάλη διαφοροποίηση ως προς τα γένη που τις απαρτίζουν αλλά διαφοροποιούνται στα ποσοστά συμμετοχής σε αυτές σημαντικών ειδών-δεικτών όπως η A. lobifera. Οι διαφορές αυτές στην σύνθεση των μικροπανίδων μεταξύ Άνδρου και Χίου/Ψαρών πιθανόν οφείλονται στα φαινόμενα των Ετησίων ανέμων και του coastal upwelling που παρατηρούνται στο Αιγαίο κατά τους θερινούς μήνες.   Αγγλική Περίληψη Aim of the present thesis was the investigation of the behavior of the epiphytal microfaunal assemblages from the coastal environments of the Aegean Sea and the completion of ecological data for several species, which are used to detect natural and/or anthropogenic environmental changes. The distribution patterns and the ecology of modern marine microfauna were recorded and analyzed from samples collected from Chios and Psara Islands during August 2018. Composite algae, characteristic of rocky backgrounds, were collected and after their laboratory treatment the fraction >125μm was examined. Totally, 33 ostracod species and 34 benthic foraminifera were identified. Epiphytal ostracod assemblages were consisted mainly of Xestoleberis, Loxoconcha and Paradoxostoma species, which are characteristic of macroalgal communities in similar shallow coastal ecosystems. The ecology of all ostracod species was thoroughly examined and the importance of algae as a habitat was demonstrated, for epiphytic ostracod species, as well as species that use the marine macroflora as a shelter. Additionally, the significance of the structural complexity of marine macroflora was examined. Furthermore, it was shown that the diversity indices were also influenced by the collection depth of the samples. Benthic foraminifera assemblages showed that the heterotrophs small size miliolids and rotaliids predominate, accompanied mainly by symbiotic benthic foraminifera. The alien species Amphistegina lobifera was recorded for the first time in the NE Aegean Sea. In addition, in the framework of the present study, a comparison with macrofaunal assemblages from Andros Island was performed, where similar studies have been carried out. The ostracod assemblages were of similar composition as far as the prevailing genera is concerned. There are differences regarding particular species, characteristic of ecosystems with natural environmental stress. Accordingly, the benthic foraminifera assemblages do not demonstrate significant differences to their composition in terms of the genera, but there are significant differences in the participation rates of indicator-species such as A. lobifera. These differences in the microfaunal composition between Andros Island and Chios / Psara Islands are probably due to the phenomena of Etesian winds and the coastal upwelling which are observed during the summer months in the Aegean Sea. Aristorle University of Thessaloniki 2020-09-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12517 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2020 gre Copyright (c) 2020 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12820 2024-04-18T07:42:19Z grelit:mast

"220902 2022 eng " dc Geophysical Prospection of Underwater Archaeological Sites in Greece = Εφαρμογή Γεωφυσικών Μεθόδων στη διερεύνηση υποθαλάσσιων αρχαιολογικών θέσεων στην Ελλάδα. Plageras, Angelos Dimitrios Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Γεωφυσικής. The main subject of this thesis is the use of different geophysical techniques in the prospection of two underwater archaeological sites in Greece. The purpose of this thesis is to showcase those techniques, to test their effectiveness in underwater archaeological prospecting and to make a contribution to the field of shallow marine geophysics and in geophysics in general. For that purpose, the Electrical Resistivity Tomography (ERT) and the multisensor magnetic gradiometry methods were selected. The study areas were the island of Delos and the bay of ancient Olous in Elounda, Crete. Two differentiations of the ERT method were used, the dynamic mode in the bay of Skhardanas in Delos and in the south bay of Ancient Olous and the static variant in the north bay of Ancient Olous. The magnetic gradiometry technique was used is Stadio bay, in Delos Island. In the first chapter, a brief introduction regarding the use of geophysics in archaeological research (archaeometry) and marine geophysics is given. The main goals of the thesis are explained and finally a description of the study areas is outlined, focusing on both their history as well as their general geological setting. In the second chapter the methodology behind the surveys is explained. This includes the basic principles of each technique, the instrumentation and all the steps followed during the in situ data collection. The third chapter gives an overview of all the processing stages the data sets had to undergo before they could be safely interpretated. After the processing description for each used technique, the respective results and geophysical images are also presented. In the fourth chapter, an interpretation of the results is given. The focus of the interpretation is mainly archaeological, but some geological information could also be extracted. The results in all four surveys successfully managed to pinpoint many targets of archaeological value, some of which could be ground proofed from an in-situ inspection, while others are buried below the seabed and would require an underwater excavation to verify them. Finally, the fifth chapter draws some conclusions regarding the effectiveness of the methods used in the surveys, the future of shallow marine geophysics in solving archaeological problems, how they could evolve beyond their current level, how they can help in the progress of archaeological surveys, and how they could even influence the economic life of the local communities. Το κυρίως θέμα της παρούσας μεταπτυχιακής διατριβής είναι η χρήση διαφορετικών γεωφυσικών τεχνικών για τη διερεύνηση δύο υποβρύχιων αρχαιολογικών χώρων στην Ελλάδα. Σκοπός της είναι η ανάδειξη αυτών των τεχνικών, η αξιολόγηση τους σε σχέση με την αποτελεσματικότητά τους σε υποβρύχια περιβάλλοντα αρχαιολογικού ενδιαφέροντος και η συνεισφορά στον τομέα της θαλάσσιας γεωφυσικής σε ρηχά περιβάλλοντα και της γεωφυσικής γενικότερα. Για αυτό τον σκοπό χρησιμοποιήθηκαν η μέθοδος της ηλεκτρικής τομογραφίας (ERT) και η πολυαισθητηριακή μαγνητική μέθοδος. Οι περιοχές μελέτης που επιλέχθηκαν ήταν το νησί της Δήλου και ο κόλπος της Αρχαίας Ολούντας στην Ελούντα της Κρήτης. Δύο διαφοροποιήσεις της μεθόδου ηλεκτρικής τομογραφίας χρησιμοποιήθηκαν, η δυναμική ηλεκτρική τομογραφία στον κόλπο του Σκαρδανά στη Δήλο και στον νότιο κόλπο της Αρχαίας Ολούντας και η στατική ηλεκτρική τομογραφία στον βόρειο κόλπο της Αρχαίας Ολούντας. Η μαγνητική μέθοδος χρησιμοποιήθηκε στον κόλπο του Σταδίου, στο νησί της Δήλου. Στο πρώτο κεφάλαιο γίνεται μια σύντομη εισαγωγή αναφορικά με τη χρήση των γεωφυσικών μεθόδων στην αρχαιολογική έρευνα (αρχαιομετρία) και των θαλάσσιων γεωφυσικών μεθόδων. Επίσης, εξηγούνται οι κύριοι στόχοι της διατριβής και γίνεται μια περιγραφή των περιοχών μελέτης σε σχέση με την ιστορία αλλά και την γεωλογία τους. Στο δεύτερο κεφάλαιο εξηγείται αναλυτικά όλη η μεθοδολογία που χρησιμοποιήθηκε για τις γεωφυσικές διασκοπήσεις, δηλαδή οι αρχές λειτουργίας της κάθε μεθόδου, ο εξοπλισμός που χρησιμοποιήθηκε και όλα τα βήματα που ακολουθήθηκαν για την συλλογή των δεδομένων. Το τρίτο κεφάλαιο παρουσιάζει μια επισκόπηση όλων των βημάτων επεξεργασίας που έγιναν στα δεδομένα ούτως ώστε αυτά να μπορούν να ερμηνευθούν με ασφάλεια. Μετά την περιγραφή της επεξεργασίας για κάθε τεχνική που χρησιμοποιήθηκε, παρουσιάζονται τα αντίστοιχα αποτελέσματα και οι γεωφυσικές εικόνες που προέκυψαν. Στο τέταρτο κεφάλαιο γίνεται η ερμηνεία των αποτελεσμάτων. Η ερμηνεία επικεντρώνεται κυρίως στην ανάδειξη στόχων αρχαιολογικού ενδιαφέροντος, αλλά εξάγονται και κάποιες γεωλογικές πληροφορίες. Τα αποτελέσματα και των τεσσάρων γεωφυσικών διασκοπήσεων κατάφεραν να αναδείξουν πολλούς στόχους με πιθανή αρχαιολογική αξία, κάποιοι από τους οποίους μπορούσαν να επαληθευθούν επί τόπου, ενώ άλλοι παραμένουν θαμμένοι κάτω από το βυθό της θάλασσας και απαιτείται υποβρύχια ανασκαφή για την επαλήθευσή τους. Τέλος, στο πέμπτο κεφάλαιο εξάγονται κάποια συμπεράσματα σε σχέση με την αποτελεσματικότητα των μεθόδων που χρησιμοποιήθηκαν, το μέλλον των ρηχών θαλάσσιων γεωφυσικών διασκοπήσεων στην επίλυση αρχαιολογικών προβλημάτων, πως μπορούν να εξελιχθούν πέρα από το επίπεδο στο οποίο βρίσκονται σήμερα, πως μπορούν να συνεισφέρουν στην πρόοδο των αρχαιολογικών ερευνών γενικότερα και πως μπορούν να επηρεάσουν την πολιτισμική και οικονομική ζωή των τοπικών κοινωνιών. Aristorle University of Thessaloniki 2022-03-10 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12820 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2022 gre Copyright (c) 2022 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11480 2018-11-16T08:32:10Z grelit:mast

"181105 2018 eng " dc Συσχέτιση της γεωμορφολογικής ανάλυσης με την εμφάνιση υδροφοριών: εφαρμογή στη λεκάνη απορροής του Χαβρία Παπαδόπουλος, Ευστάθιος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Η παρούσα διατριβή ειδίκευσης εκπονήθηκε στην λεκάνη απορροής του Χαβρία ποταμού, στην περιοχή της Ορμύλιας – Χαλκιδικής. Η λεκάνη καταλαμβάνει έκταση 273.28 km2 και βρίσκεται στο ΝΔ τμήμα του νομού Χαλκιδικής. Η γεωμορφολογία της περιοχής χαρακτηρίζεται από ήπιο ανάγλυφο στις περιοχές με χαμηλά υψόμετρα, ενώ είναι σχετικά έντονο  κατά τόπους στις περιοχές με υψηλό υψόμετρο. Η λεκάνη απορροής του Χαβρία ποταμού είναι πληρωμένη από Τριτογενή και Τεταρτογενή ιζήματα στις περιοχές όπου το υψόμετρο είναι χαμηλό, ενώ στα υψηλότερα σημεία παρατηρούνται σχηματισμοί του υποβάθρου (μάρμαρα, σχιστόλιθοι, γρανίτες). Τα στοιχεία τα οποία εξετάζονται έχουν ως σκοπό να αναδείξουν την σχέση που υπάρχει ανάμεσα στους γεωμορφολογικούς παράγοντες και δείκτες με την πιθανή ύπαρξη υπόγειου νερού σε περιοχές που εντοπίζονται ανάλογα με την διακύμανσή τους. Σύμφωνα με τους χάρτες του προγράμματος «CORINE 2000», κυρίαρχα στοιχεία της περιοχής μελέτης είναι οι γεωργικές καλλιέργειες και οι εκτάσεις που καλύπτονται από δάση και βλάστηση. Με βάση τα στοιχεία που προκύπτουν από την έρευνα, και σύμφωνα με την οδηγία 2000/60 της ΕΕ, είναι επιβεβλημένη ανάγκη να αναγνωρισθούν και να οριοθετηθούν όλα τα υδάτινα σώματα (ποτάμια, λίμνες, υδάτινα σώματα) που βρίσκονται στην επικράτεια του κάθε κράτους. Η διατριβή αυτή μπορεί να αποτελέσει ένα αρχικό εργαλείο για τον εντοπισμό υπόγειων υδάτινων σωμάτων, σε συνδυασμό με την υπαίθρια έρευνα. Αυτός είναι και ο βασικός στόχος της εργασίας αυτής, να συνδυάσει πληροφορίες και επεξεργασία στοιχείων και αρχικών δεδομένων με τα ΓΣΠ, για να καταλήξει και να επικεντρώσει την τελική έρευνα σε συγκεκριμένες περιοχές με υψηλό ποσοστό ύπαρξης υπόγειου νερού. Λέξεις κλειδιά : Γεωμορφολογία, Χαβρίας, Λεκάνη απορροής, ΓΣΠ (Γεωγραφικά Συστήματα Πληροφοριών), Υπόγειοι υδροφορείς «The correlation of geomorphological analysis with the occurrence of aquifers : A case study from Havrias river basin» The following specialisation thesis was developed based on the watershed   of Havrias river, in the region of Ormyllia-Chalkidiki. The basin covers an area of 273.28 Κm2 and is located in the SW part of municipality of Chalkidiki. The geomorphology of the area is characterized by a mild relief in low-altitude-areas, while in high-altitude-areas it becomes rather intense at some places. The watershed of Havrias river is rich in Tetartiary and Quartenary residues in low-altitude-areas, while at higher areas bedrock formations can be observed (marbles, slates, granites). The data examined here have as a goal to underline the correlation between the geomorphological factors and indexes and the possible existence of underground water, in the areas where they're located, depending on their fluctuation. According to the maps of the «CORINE 2000» program, dominant traits of the study area are agricultural crops and expanses covered by forests and vegetation. Based on the data resulting from the research, and according to the instruction 2000/60 of the E.U., it is of utmost need to recognize and delineate all aquatic bodies (rivers, lakes) located in the areas of every country. This study could comprise a fundamental tool for the location of underground aquatic bodies in combination with the field study. And this is the main goal of this study, to combine information and evidence and data processing with GIS to conclude and focus the final study on specific areas with a high percentage of underground water existence. Key Words: Geomorphology, Havrias, Watershed, GIS (Geographical Information System), Groundwater Aquifers Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-05 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11480 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2017 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11188 2018-11-16T08:31:56Z grelit:mast

"161231 2016 eng " dc Τεκτονική ανάλυση της ευρύτερης περιοχής των ρηγμάτων της Γεράσας και Αρακαπά στην νοτιοδυτική Κύπρο Βαρνάβα, Αντριανή Π. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Η οφιολιθική σειρά του Τροόδους, ηλικίας Ανώτερο Κρητιδικό (Καμπάνιο), αναπτύχθηκε, σε ένα συγκλίνων σύστημα που μετέπειτα διανοίχθηκε, δημιουργώντας, μία ωκεάνια λεκάνη, υπο-τμήμα της Νεοτηθύος. Κατά το τέλος του Ανώτερου Κρητιδικού (Μαιστρίχτιο), παλαιότερα πετρώματα, του Συμπλέγματος των Μαμωνιών, προσκολλούνται στην οφιολιθική σειρά και στοιχίζονται δίπλα-δίπλα με αυτήν, κατά μήκος ρηγμάτων μετασχηματισμού ή οριζόντιας μετατόπισης. Η εξελικτική πορεία του νησιού, συνεχίστηκε και κατά το Ανώτερο Ολιγόκαινο – Κατώτερο Μειόκαινο, ξεκινάει η ανύψωση του νησιού. Στο τέλος του Μειόκαινου, τοποθετήθηκε και η Ακολουθία της Κερύνειας πάνω στην οφιολιθική σειρά του Τροόδους. Έπειτα, κατά την περίοδο, του Μειόκαινου – Πλειόκαινου, η ιζηματογένεση ακόμη ήταν σε εξέλιξη και στο Πλειστόκαινο το νησί της Κύπρου, δέχεται την κύρια ανύψωση του. Η ρηξιγενής ζώνη του Αρακαπά, όπως καλείται σήμερα, η οποία χαρακτηρίζεται, ως ένα «απολιθωμένο» ρήγμα μετασχηματισμού, δημιουργήθηκε ταυτόχρονα με την οφιολιθική σειρά του Τροόδους. Το «απολιθωμένο» ρήγμα μετασχηματισμού του Αρακαπά, αναπτύχθηκε με παράταξη ανατολής-δύσης, διαχωρίζοντας το σχηματισμό του Δάσους της Λεμεσού, από την υπόλοιπη οφιολιθική σειρά του Τροόδους. Κάπως έτσι, το Δάσος της Λεμεσού, οριοθετείται στο βορειότερο τμήμα του από τη ρηξιγενής ζώνη του Αρακαπά και στο νοτιοδυτικό τμήμα του από τη ρηξιγενή ζώνη της Γεράσας (τυπικό δεξιόστροφο ρήγμα οριζόντιας μετατόπισης, με ανάπτυξη παράταξης ΒΔ – ΝΑ). Η ρηξιγενής ζώνη του Αρακαπά, κατά την περίοδο του Τριτογενούς, δέχθηκε μία «τεκτονική ανανέωση» και άρχισε να επιδράει στην ευρύτερη περιοχή του Δάσους της Λεμεσού, ως ένα πραγματικό αριστερόστροφο ρήγμα οριζόντιας μετατόπισης. Στη νεότερη τεκτονική της περιοχής, αναγνωρίστηκαν δύο τεκτονικά γεγονότα. Κατά το τεκτονικό γεγονός D1, Μειοκαινικής – Πλειοκαινικής ηλικίας (Νεογενές), οι δύο αυτές ρηξιγενείς ζώνες του Αρακαπά και της Γεράσας λειτούργησαν ταυτόχρονα, ως δύο ρήγματα οριζόντιας μετατόπισης, δίνοντας την ώθηση στην ευρύτερη περιοχή του Δάσους της Λεμεσού, να διαφύγει πλευρικά προς τα ΝΑ. Στη συνέχεια, κατά το Πλειστόκαινο (Τεταρτογενές), η περιοχή επηρεάστηκε από έκταση, αναπτυσσόμενη κατά μήκος του άξονα Β-Ν και αναγνωρίστηκε, ένα πρόσφατο τεκτονικό γεγονός D2, το οποίο λειτουργεί στην περιοχή μέχρι και σήμερα (Ολόκαινο). Το συγκεκριμένο τεκτονικό γεγονός, καθίσταται, ως η σημερινή ενεργός τεκτονική. Άρα, στα τεκτονικά γεγονότα D1 και D2, το καθεστώς τάσης που υφίσταται, είναι οριζόντιας μετατόπισης και έκτασης, αντίστοιχα. Aristorle University of Thessaloniki 2017-12-08 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11188 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2016 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11793 2022-02-02T07:58:03Z grelit:mast

"220202 2022 eng " dc Γεωθερμοβαρομετρία στα όξινα και ενδιάμεσα πλουτωνικά πετρώματα της μάζας της Ροδόπης. Πούλιου, Ζωή Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Η παρούσα μεταπτυχιακή διατριβή ειδίκευσης είχε σαν θέμα της τον προσδιορισμό των συνθηκών πίεσης και θερμοκρασίας που επικράτησαν κατά την πορεία κρυστάλλωσης των όξινων και ενδιάμεσων πλουτωνικών πετρωμάτων που διείσδυσαν στη Μάζα της Ροδόπης και στην Περιροδοπική Ζώνη κατά τη διάρκεια του Τριτογενούς. Προς τούτο χρησιμοποιήθηκαν τα ήδη υπάρχοντα βιβλιογραφικά δεδομένα, για τις περιοχές μελέτης, και που αφορούν τις χημικές αναλύσεις ολικού πετρώματος και ορυκτών από πετρώματα διαφόρων πετρολογικών τύπων των πλουτωνιτών. Η αξιολόγηση των δεδομένων αυτών έγινε με βάση τις περιοριστικές συνθήκες που διέπουν τα γεωθερμοβαρόμετρα που επιλέγηκαν προς χρήση. Οι περιοριστικές συνθήκες αφορούν το εύρος των πειραματικών θερμοκρασιών πιέσεων, πτητικότητας οξυγόνου, συστάσεων αρχικού υλικού καθώς και τις προκύπτουσες παραγενέσεις. Τα γεωθερμόμετρα και τα γεωβαρόμετρα που επιλέγηκαν είναι δυο τύπων: α) ανταλλαγής ιόντων μεταξύ ζυγών συνυπαρχόντων ορυκτών και β) ισορρόπησης στερεού-τήγματος. Στην πρώτη κατηγορία ανήκουν τα γεωθερμόμετρα αλκαλιούχου αστρίου-πλαγιοκλάστου και αμφιβόλου-πλαγιοκλάστου. Στη δεύτερη κατηγορία ανήκουν τα γεωθερμόμετρα κορεσμού του τήγματος σε απατίτη και ζιρκόνιο και τα γεωβαρόμετρα της αμφιβόλου και του κλινοπυροξένου. Από την εφαρμογή των παραπάνω γεωθερμομέτρων στους διάφορους πλουτωνίτες προέκυψε ότι τα γεωθερμόμετρα κορεσμού του τήγματος σε απατίτη και ζιρκόνιο έδωσαν τις υψηλότερες θερμοκρασίες. Σχετικά χαμηλότερες θερμοκρασίες έδωσε το γεωθερμόμετρο αμφιβόλου-πλαγιοκλάστου ενώ τις χαμηλότερες θερμοκρασίες έδωσε το γεωθερμόμετρο αλκαλιούχου αστρίου–πλαγιοκλάστου. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η διαδικασία ανταλλαγής ιόντων μεταξύ συνυπαρχόντων ορυκτών μπορεί να σταματήσει τόσο πάνω όσο και κάτω από την solidus θερμοκρασία του μάγματος και εξαρτάται από παράγοντες όπως τo μέγεθος, η θέση μέσα στο φλοιό, η ταχύτητα πήξεως και η παρουσία ύδατος μέσα στον πλουτωνίτη. Έτσι, το γεωθερμόμετρο κορεσμού του τήγματος σε απατίτη έδωσε θερμοκρασία για τον πλουτωνίτη, της Βροντούς από 760 μέχρι 950 °C, του Πανοράματος από 760 μέχρι 900 °C, της Καβάλας από 850 μέχρι 940 °C, της Ξάνθης από 860 μέχρι 930 °C, της Μαρώνειας από 830 μέχρι 1020 °C, της Σαμοθράκης από 920 μέχρι 1090 °C και για το πλουτωνικό σύμπλεγμα Ελατιά-Σκαλωτή-Παρανέστι από 850 μέχρι 1010 °C. Το γεωθερμόμετρο κορεσμού του τήγματος σε ζιρκόνιο έδωσε θερμοκρασία για τον πλουτωνίτη, της Βροντούς από 690 μέχρι 780 °C, του Πανοράματος από 710 μέχρι 800 °C, της Καβάλας από 740 μέχρι 820 °C, της Ξάνθης από 780 μέχρι 830 °C, της Μαρώνειας από 610 μέχρι 750 °C, της Σαμοθράκης από 750 μέχρι 850 °C και για το πλουτωνικό σύμπλεγμα Ελατιά-Σκαλωτή-Παρανέστι από 740 μέχρι 840 °C. Το γεωθερμόμετρο αμφιβόλου-πλαγιοκλάστου έδωσε θερμοκρασία για τον πλουτωνίτη, της Βροντούς από 660 μέχρι 750 °C, του Πανοράματος από 700 μέχρι 790 °C, της Καβάλας από 690 μέχρι 760 °C, της Ξάνθης από 760 μέχρι 770 °C, της Μαρώνειας από 600 μέχρι 790 °C, της Σαμοθράκης από 710 μέχρι 800 °C, του Παγγαίου από 750 μέχρι 800 °C, των Φιλίππων από 690 μέχρι 760 °C, και για το πλουτωνικό σύμπλεγμα Ελατιά-Σκαλωτή-Παρανέστι από 710 μέχρι 790 °C. Τέλος, το γεωθερμόμετρο αλκαλιούχου αστρίου-πλαγιοκλάστου έδωσε θερμοκρασία για τον πλουτωνίτη, της Βροντούς από 530 μέχρι 660 °C, του Πανοράματος από 470 μέχρι 600 °C, της Καβάλας από 430 μέχρι 520 °C, της Ξάνθης από 500 μέχρι 930 °C, της Μαρώνειας από 450 μέχρι 770 °C, της Σαμοθράκης 750 °C, του Παγγαίου από 450 μέχρι 490 °C, των Φιλίππων από 480 μέχρι 540 °C και για το πλουτωνικό σύμπλεγμα Ελατιά-Σκαλωτή-Παρανέστι από 440 μέχρι 500 °C. Όσον αφορά την πίεση κρυστάλλωσης των παραπάνω πλουτωνιτών υπολογίστηκε ότι ο πλουτωνίτης του Πανοράματος, της Ξάνθης και της Σαμοθράκης κρυσταλλώθηκαν σε πίεση γύρω στα 2 kbar που αντιστοιχεί σε βάθος κρυστάλλωσης 8 km. Ο πλουτωνίτης του Παγγαίου και της Καβάλας κρυσταλλώθηκαν σε πίεση 6,2 kbar που αντιστοιχεί σε βάθος κρυστάλλωσης 25 km, της Μαρώνειας σε πίεση 4,5 kbar που αντιστοιχεί σε βάθος κρυστάλλωσης 18 km, το πλουτωνικό σύμπλεγμα Ελατιά-Σκαλωτή-Παρανέστι σε πίεση 5,6 kbar που αντιστοιχεί σε βάθος κρυστάλλωσης 23 km ενώ ο πλουτωνίτης της Βροντούς κρυσταλλώθηκε σε πίεση 7,2 kbar που αντιστοιχεί σε βάθος κρυστάλλωσης 29 km. Τέλος, έγινε εφαρμογή των αποτελεσμάτων στη γεωλογική εξέλιξη της Ροδόπης η οποία σχετίζεται με την εκτατική κατάρρευση ενός επισωρεύματος λεπιών κατά το Τριτογενές. The subject of this thesis is the determination of the pressure and temperature conditions that prevailed during the crystallization path of acid and intermediate igneous rocks intruded in the Rhodope Mass and the Circum-Rhodope Belt during the Tertiary. For this purpose the already published data for the subject area, is used, and are used chemical analyses, both whole rock bulk analysis and spot analysis of specific minerals from different rock types of these igneous bodies. The evaluation of the given data has done regarding the limit conditions of each geothermobarometer used. These limit conditions are referred to the range of the experimental temperature, pressure, oxygen fugacity, starting magma composition and paragenesis. The geothermometers and geobarometers used are of two types: a) ion exchange between coexisting mineral chains and b) equilibration between solid–liquid state. In the first group are included the geothermometers of alkali-feldspar–plagioclase and amphibole–plagioclase. In the second group are included the geothermometers of zircon and apatite saturation in the liquid state and geobarometers of amphibole and clino-pyroxene. The above geothermometers in the examined igneous bodies give various temperatures. The higher temperatures have been given by the zircon and apatite saturation geothermometer. Relatively lower temperature is resulted by the amphibole-plagioclase geothermometer and the lower temperature is resulted by the alkali feldspar–plagioclase geothermometer. This is observed because the ion exchange process between the coexisting minerals may stop either above or below the magma solidus temperature and depends on factors like the size, the position in crust, the cooling velocity and the water presence in the igneous body. Thus, the apatite saturation geothermometer gives temperature for the igneous bodies 760 to 950 °C for Vrondou, 760 to 900 °C for Panorama, 850 to 940 °C for Kavala, 860 to 930 °C for Xanthi, 830 to 1020 °C for Maronia, 920 to 1090 °C for Samothraki and 850 to 1010 °C for Elatia-Skaloti-Paranesti igneous complex. The zircon saturation geothermometer gives the following temperature for the examined igneous bodies: 690 to 780 °C for Vrondou, 710 to 800 °C for Panorama, 740 to 820 °C for Kavala, 780 to 830 °C for Xanthi, 610 to 750 °C for Maronia, 750 to 850 °C for Samothraki and 740 to 840 °C for Elatia-Scaloti-Pranesti igneous complex. The amphibole-plagioclase geothermometer gives the following temperature: 660 to 750 °C for Vrondou, 700 to 790 °C for Panorama, 690 to 760 °C for Kavala, 760 to 770 °C for Xanthi, 600 to 790 °C for Maronia, 710 to 800 °C for Samothraki, 750 to 800 °C for Pangeon, 690 to 760 °C for Phillipi and 710 to 790 °C for Elatia-Skaloti-Paranesti igneous complex. Finally, the alkali feldspar-plagioclase geothermometer gives the following temperatures: 530 to 660 °C for Vrondou, 470 to 600 °C for Panorama, 430 to 520 °C for Kavala, 500 to 930 °C for Xanthi, 450 to 770 °C for Maronia, 750 °C for Samothraki, 450 to 490 °C for Pangeon, 480 to 540 °C for Phillipi and 440 to 500 °C for Elatia-Skaloti-Paranesti igneous complex. As for the crystallization pressure of the studied igneous bodies, the Panorama, Xanthi and Samothraki igneous bodies were crystallized in ~2 kbar pressure, corresponding to 8 km crystallization depth. The Pangeonn and Kavala igneous bodies were crystallized in 6,2 kbar pressure corresponding to 25 km depth and Maronia in 4,5 kbar corresponding to 18 km depth. The Elatia-Skaloti-Paranesti igneous complex was crystallized in 5,6 kbar pressure, which means 23 km crystallization depth and Vrondou in 7,2 kbars corresponding to 29 km crystallization depth. Finally, the results are applied to the Rhodope geological evolution history with the extensional collapse of the nappe stacking during Tertiary. Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-02 09:58:03 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11793 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2003 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12101 2018-12-04T11:16:25Z grelit:mast

"181115 2018 eng " dc Γεωτεχνική ταξινόμηση βραχομαζών φλύσχη με τα συστήματα GSI και RMR σε υπόγεια έργα του ΥΗΕ Μετσοβίτικου Ασημομύτη, Αγλαϊα Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Στην παρούσα εργασία εξετάζονται οι φλυσχικές βραχομάζες του συγκροτήματος υπόγειων έργων του Υ.Η.Ε. στον Μετσοβίτικο ποταμό ως προς την γεωτεχνική ταξινόμησή τους μέσω των συστημάτων GSI και RMR. Ο σχηματισμός μελετάται λόγω της ιδιαιτερότητάς του σε συνδυασμό με την πληθώρα υπόγειων διανοίξεων (συνολικά 6km) και δύο μεγάλων (και σπάνιων για τα δεδομένα του Ελληνικού χώρου) εκσκαφών, του υπόγειου σταθμού παραγωγής (35m ύψος, 35,5m μήκος και 17m πλάτος) και του φρέατος ανάπαλσης (114m ύψος). Το υπόβαθρο της περιοχής είναι φλύσχης της εσωτερικής Ιόνιας ζώνης. Από τεκτονικής άποψης η περιοχή έχει επηρεαστεί από την μεγάλη επώθηση της Πίνδου πάνω στην Ιόνια. Με σκοπό τη βαθμονόμηση των σχηματισμών δίνονται πληροφορίες για τα γεωλογικά και τεχνικογεωλογικά χαρακτηριστικά των γεωυλικών (κυρίως ψαμμίτες και κροκαλοπαγή), με βάση τα αποτελέσματα των γεωτρήσεων (24 συνολικά) και επιτόπου παρατηρήσεων. Σημαντικό κομμάτι αποτελεί ο ποσοτικός χαρακτηρισμός των γεωυλικών με σκοπό την κατάταξή τους σε κατηγορίες/τύπους, όπως ορίζεται από τις μεθόδους ταξινόμησης. Ο χαρακτηρισμός βασίζεται σε περιγραφές και φωτογραφίες από τους πυρήνες δειγματοληψίας, σε συνδυασμό με επιτόπου χαρτογραφήσεις μετώπων. Για κάθε γεωυλικό παρουσιάζεται ένα εύρος τιμών (μέγιστες – ελάχιστες τιμές). Τέλος, διερευνάται ποιο σύστημα είναι πιο αντιπροσωπευτικό και εκτιμάται η συμπεριφορά των βραχομαζών που συναντήθηκαν. In this study, the geotechnical classification of flysch rock masses using the GSI and RMR systems is examined, focused on the area of the underground works of Metsovitikos Hydroelectric Project. It consists of lots of underground works (6km of tunnels) and two large (and rare) excavations, one for the power plant (35m high, 35m long and 17m wide) and a second for the power tunnel surge tank (114m high, vertical shaft). This formation is characterized as difficult for tunneling. The flysch bedrock in Metsovitikos area integrates into the Ionian geological zone. The area has also undergone highly tectonic disturbance due to Pindos thrust above Ionian flysch. In this study, first, the specific characteristics of the project are presented. Then, the geological and geotechnical data referring to the geomaterials (mainly sandstones and conglomerates) that consist the bedrock at the area of study is analyzed. The evaluation is based on all existing data from the drilled boreholes (24 holes) and in situ observations. The final part of this study includes the geotechnical classification of each rock type of flysch based on GSI and RMR systems. The evaluation of their expected geotechnical behaviour in underground excavations and the required primary support measures are identified. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-15 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12101 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2015 gre Copyright (c) 2018 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12437 2022-01-10T08:03:37Z grelit:mast

"200207 2020 eng " dc Brain Networks during audiovisual speech (a)synchronies = Εγκεφαλικά δίκτυα στην χρονική (α)συμφωνία του οπτικοακουστικού λόγου. Chalas, Nikolas Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Διατμηματικό πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών στα Πολύπλοκα Συστήματα και Δίκτυα (Inter-Faculty Master Program on Complex Systems and NetworksInter-Faculty Master Program on Complex Systems and Networks). Το περιβάλλον βρίθει ερεθισμάτων που εισέρχονται στο κεντρικό νευρικό σύστημα (ΚΝΣ) μέσω των αισθητικών οργάνων. Η ικανότητα της συνένωσης ή συνεργασίας των αισθήσεων προς μια ενιαία ή κοινή αντίληψη των γεγονότων αποτελεί κοινό φαινόμενο στη φύση. Στο παράδειγμα της ομιλίας, ο προφορικός λόγος εγκολπώνει οπτικές (π.χ. κίνηση των χειλιών) και ακουστικές (π.χ. ακουστικά κύματα) πληροφορίες οι οποίες καταλήγουν ασύγχρονα, αλλά τίθονται παράλληλα στη διάθεση του συνομιλητή προς ενιαία επεξεργασία και κατανόηση. Προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει πως ο οπτικός λόγος μπορεί να αποτελέσει μια πρότερη ένδειξη για το ακουστικό σήμα που ακολουθεί, διευκολύνοντας την επεξεργασία του από το ΚΝΣ. Πιο συγκεκριμένα, έρευνες στις οποίες έγινε κατακραφή των ηλεκτρικών – ή μαγνητικών – σημάτων του ανθρώπινου φλοιού έχουν δείξει πως στην παρουσία οπτικού λόγου αυξάνεται η ταχύτητα της αντίδρασης των φλοιϊκών σημάτων, ενώ παράλληλα μειώνεται η συνολική του αντίδραση. Η παρούσα έρευνα θέτει ως στόχο τη διευρεύνηση της επίδρασης της χρονικής συμφωνίας σε αυτό το φαινόμενο. Για το σκοπό αυτό, συλλέχθηκαν δεδομένα μαγνητοεγκεφαλογραφία κατά τη διάρκεια παρουσίασης συστηματικά ασύγχρονων οπτικο-ακουστικών συλλαβών ([πα] και [τα]) σε συμμετέχοντες. Αρχικά, αναπαράχθηκε μέρος προηγούμενων ερευνών, δείχνοντας πως η παρουσίαση της φυσικής ασυγχρονίας μεταξύ του οπτικού και ακουστικού λόγου προκαλεί μειωμένη αντίδραση των φλοιϊκών σημάτων, ενώ διευρύνθηκαν, βρίσκοντας γραμμική συσχέτιση της έντασης των αντιδράσεων με τη χρονική παρέκλιση των οπτικών και ακουστικών σημάτων. Εν συνεχεία, βρέθηκε πως το διμερές δίκτυο των φλοιϊκών περιοχών και των ζωνών συχνότητων είναι εμφωλευμένο κατά την αντίληψη του ασύγχρονου οπτικοακουστικού λόγου, με τις περιοχές που δρουν στις γρηγορότερες συχνότητες (>30 Hz) να υπάγονται σε αυτές των αργών (1 – 7 Hz). Τέλος, υποστήριζεται πως η παρουσία της οπτικής πληροφορίας παρασύρει την εσωτερική λειτουργία του ακουστικού φλοιού σε συντονισμό, μέσω ενός δικτύου αιτιακών σχέσεων στη συχνότητα δέλτα (1 – 3 Hz). Συνεπώς, συμπεραίνεται πως η αντίληψη του οπτικοακουστικού λόγου υποστηρίζεται από τη συντονισμένη δραστηριότητα φλοιϊκών η οποία δεν διαταράσσεται στον ακουστικό φλοιό μέσω των διαφορετικών οπτικο-ακουστικών ασυμφωνιών. Speech encapsulates visual and acoustic signals that are received asynchronously but perceived as simultaneous by the listener. In the neuropsychological level, during audiovisual speech, the preceding visual speech may serve as an initial prediction, encompassing ‘what’ and ‘when’ the sound will occur. The current study sought to determine this mechanism. For this scope, magnetoencephalographic (MEG) data were acquired from human participants during the presentation of systematically a-synchronized audiovisual speech syllables. At first, the visual modulation was confirmed in the event-related auditory response, corroborating previous findings reporting a reduced amplitude and latency of the auditory response during naturally occurring audiovisual asynchronies. Furthermore, the neural distribution across audiovisual asynchronies matched the asymmetric temporal integration window. More importantly, it is shown that audiovisual speech asynchronies are processed in the brain with cortical entrainment. This neural synchronization matched the temporal scale of syllabic rate was not found to be distracted with various asynchronies deviating the natural audiovisual statistics, within the superior temporal gyrus. Finally, hierarchically nested oscillatory networks are found to underpin the various asynchronies, depicting the predictive hierarchies within the cortex through different oscillatory regimes. Aristorle University of Thessaloniki 2019-05-29 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12437 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2019 gre Copyright (c) 2020 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12685 2024-04-18T08:52:48Z grelit:mast

"220126 2022 eng " dc Μελέτη της ερευνητικής συνεργασίας στα θαλάσσια οικοσυστήματα μέσω ανάλυσης του κοινωνικού δικτύου συγγραφέων: η επιστημονικομετρική προσέγγιση στην περίπτωση των θαλάσσιων θηλαστικών = Study of research collaboration on marine ecosystems through analysis of the authors' social network: the scientometric approach –the case of marine mammals . Λιόλιου, Αφροδίτη Θωμάς Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Διατμηματικό πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών στα Πολύπλοκα Συστήματα και Δίκτυα (Inter-Faculty Master Program on Complex Systems and NetworksInter-Faculty Master Program on Complex Systems and Networks). Παρότι  η συνεργασία στην επιστημονική έρευνα έχει μακρά ιστορία, η ανάλυση του δικτύου συν-συγγραφέων για τη διερεύνηση της επιστημονικής συνεργασίας μεταξύ των συγγραφέων είναι ένας σχετικά πρόσφατος τομέας έρευνας. Μελέτες της τρέχουσας βιβλιογραφίας δίνουν κυρίως έμφαση στη σύλληψη και κατανόηση συνεργατικών προτύπων. Η παρούσα εργασία, που εκπονήθηκε στο πλαίσιο του Διατμηματικού Προγράμματος Σπουδών «Δίκτυα και Πολυπλοκότητα», βασίζεται στην έρευνα που παράγεται στο επιστημονικό πεδίο της θαλάσσιας οικολογίας για τα θαλάσσια θηλαστικά κι έχει ως στόχο να διερευνήσει την έκταση  των  δυνατοτήτων και  της δυναμικής της διεθνούς επιστημονικής συνεργασίας, η οποία  αντικατοπτρίζει την πρόοδο της γνώσης. Στο πλαίσιο αυτό, χρησιμοποιήθηκαν  επιστημονικές δημοσιεύσεις για τα θαλάσσια θηλαστικά για το χρονικό διάστημα από το 1990 έως και τα μέσα  2020, ως το κύριο προϊόν της παραχθείσας επιστημονικής γνώσης, προκειμένου να αναπτυχθεί  και να αναλυθεί μια σειρά δικτύων συν-συγγραφέων. Οι χώρες που αναφέρονται ως έδρα των συγγραφέων χρησιμοποιήθηκαν ως κόμβοι, με δύο κόμβους να συνδέονται εάν συγγραφείς αυτών των χωρών είχαν συνεργαστεί ως συν-συγγραφείς σε μια δημοσίευση. Οι ιδιότητες των δικτύων συν-συγγραφέα αποκάλυψαν ότι με την πάροδο του χρόνου τα δίκτυα επιστημονικής συνεργασίας των θαλασσίων θηλαστικών αυξάνουν σε μέγεθος και εξαπλώνονται συνεχώς σε διαφορετικές χώρες. Οι μετρικές των  δικτύων αποκάλυψαν ένα ισχυρό και συνεκτικό δίκτυο που υποστηρίζεται από πολλές χώρες. Τα αποτελέσματα δείχνουν μια σταθερή ροή επιστημονικών πληροφοριών μεταξύ χωρών εντός των ερευνητικών κοινοτήτων των θαλάσσιων θηλαστικών. Η ανάλυση θα μπορούσε να  υπογραμμίσει τα πιθανά οφέλη που δημιουργούνται από διεθνείς συνεργασίες και αντικατοπτρίζουν την ενσωμάτωση δεξιοτήτων, επιστημονικών υποβάθρων και γνώσεων. Τα αποτελέσματα εντοπίζουν   τις χώρες που διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο στην επιμονή της ευρωστίας των έξι μελετώμενων δικτύων συν-συγγραφέων, και ανάμεσα σε αυτές βρίσκεται και η Ελλάδα. Albeit co-authorship in scientific research has a long history, the analysis of co-authorship network that  explores scientific collaboration among authors is a relatively new research area. Studies of current literature about co-authorship networks mostly give emphasis to understand patterns of scientific collaborations. Scientists from different research areas and geographical locations may participate in a specific co-author network, whereas  a single scientist may belong to different co-author networks. The present study is based on research on marine mammals as a field of exploration of possibilities and dynamics of international scientific cooperation, which reflects the progress of knowledge. In this study, a thirty years’ period (1990-2020) research publications on marine mammals formed the basis to develop a series of co-authorship networks. Countries that were mentioned in authors’ affiliations were used as nodes, with two nodes being connected if authors of these countries had collaborated as co-authors in a publication. The properties of the co-authorship networks revealed that marine mammals’  scientific collaboration networks are getting larger and spreading constantly over different countries through time. Network metrics revealed a robust and coherent network supported by numerous countries. The results show a steady flow of scientific information among countries within marine mammals’ research communities. The analysis highlights  the potential benefits generated by international collaborations and reflect the integration of skills, scientific backgrounds and knowledge, identifying the countries which  play a critical role in insisting on the robustness of co-authors' networks. Among them  Greece is proving to be a proud representative of the Mediterranean Basin. Aristorle University of Thessaloniki 2022-01-26 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12685 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2021 gre Copyright (c) 2021 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/13036 2025-03-19T09:30:16Z grelit:mast

"240423 2024 eng " dc Γεωτεχνική διερεύνηση και σχεδιασμός θεμελίωσης και αντιστήριξης για την κατασκευή κτιρίου και υποσταθμού στο Παγκράτι, Αττικής = Geotechnical investigation and design of foundation and support for the construction of a building and substation in Pagrati, Athens. Αρκουλάκη, Ελένη Μιχαήλ Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Τεκτονικής, Ιστορικής & Εφαρμοσμένης Γεωλογίας. Η παρούσα διπλωματική εργασία έχει ως θέμα τη γεωτεχνική διερεύνηση και τον σχεδιασμό θεμελίωσης νέου κτιρίου και υποσταθμού του ΔΕΔΔΗΕ, καθώς και το σχεδιασμό της αντιστήριξης των απαιτούμενων εκσκαφών, στο Παγκράτι, Αττικής. Πιο συγκεκριμένα, θα αναλυθεί η μεθοδολογία εργασίας για την κατασκευή επταώροφου κτιρίου σε  υπέδαφος που αποτελείται, από τα ανώτερα προς τα βαθύτερα στρώματα, από πυκνή αργιλοϊλυώδη άμμο με εμφανή υπολειμματική δομή από την αποσάθρωση του σχιστολιθικού υποβάθρου, εδαφοποιημένο ψαμμίτη και ασθενή Αθηναϊκό Σχιστόλιθο, έντονα αποσαθρωμένο, κατακερματισμένο και με φυλλώδη δομή. Για το αναφερόμενο έργο έχει εκτελεστεί, στα πλαίσια μελέτης, επί τόπου γεωτεχνική έρευνα και για την εκπόνηση της παρούσας διπλωματικής παραχωρήθηκαν από τον αρμόδιο μελετητή το τοπογραφικό σχέδιο του κτιρίου, η κατασκευαστική τομή, καθώς και τα αποτελέσματα δειγματοληπτικής γεώτρησης. Στα κεφάλαια που ακολουθούν θα αναφερθούν λεπτομερώς το αντικείμενο της διπλωματικής (Παράγραφος 1), οι μέθοδοι και οι εργαστηριακές δοκιμές, που εφαρμόστηκαν και πραγματοποιήθηκαν στα πλαίσια της, καθώς και οι διαδικασίες υπολογισμού των απαραίτητων παραμέτρων για τη ολοκληρωτική κάλυψη του γεωτεχνικού περιεχομένου (Παράγραφος 2). Επιπροσθέτως, θα αναλυθούν η γεωλογία, η σεισμοτεκτονική, η μορφολογία και η υδρογεωλογία του λεκανοπεδίου Αθηνών, ως ευρύτερη περιοχή μελέτης (Παράγραφος 3), καθώς και της θέσης του έργου (Παράγραφος 4). Στην Παράγραφο 5 θα προσδιοριστούν οι φυσικές και μηχανικές ιδιότητες των στρωμάτων στην θέση ενδιαφέροντος και αφότου δημιουργηθεί το γεωτεχνικό προφίλ, θα αρχίσει το κομμάτι των γεωτεχνικών αναλύσεων. Το κομμάτι των γεωτεχνικών αναλύσεων αφορά τον υπολογισμό της φέρουσας ικανότητας και της επιτρεπόμενης τάσης σχεδιασμού για τον προτεινόμενο τύπο θεμελίωσης, με το λογισμικό LoadCup της εταιρίας Geostru, όπως και την εκτίμηση των αναμενόμενων καθιζήσεων με το λογισμικό Settle3D της εταιρίας RocScience (Παράγραφος 6). Έπειτα, θα αναφερθούν οι αναλύσεις ευστάθειας έναντι κυκλικών ολισθήσεων, που πραγματοποιήθηκαν στα πρανή των εκσκαφών, με το λογισμικό Slide της εταιρίας RocScience και τα μέτρα αντιστήριξης που εξετάστηκαν σε κάθε περίπτωση (Παράγραφος 7). Τα μέτρα αντιστήριξης που μελετήθηκαν και εφαρμόστηκαν είναι μικροπάσσαλοι, οι οποίοι σχεδιάστηκαν με το λογισμικό RSPile της εταιρίας RocScience και διαμόρφωση της κλίσης των εκσκαφών. Τέλος, εξετάστηκε η επίδραση της πτώσης της στάθμης του υπόγειου υδροφόρου ορίζοντα στα γειτονικά κτίρια, με το λογισμικό Settle3D της εταιρίας RocScience (Παράγραφος 8). Η μεταβολή της στάθμης είναι επιτακτική για την πραγματοποίηση των εργασιών, χωρίς την εισροή υδάτων και με τη μελέτη της επιτυγχάνεται η αντιμετώπιση των παραμορφώσεων που ίσως προκύψουν. Αφού έχουν εξετασθεί και αναλυθεί όλα τα παραπάνω, διεξάγονται τα   τελικά συμπεράσματα για τον τύπο της θεμελίωσης, τα μέτρα αντιστήριξης και τα μέτρα προστασίας του έργου. The present master thesis refers to the geotechnical investigation and design of foundation of a building and substation, as well as the support of excavations, in Pagrati, Athens. More specifically, this thesis concerns the construction of a seven-storey building in a subsoil consisting, from the upper to the deeper layers, from dense clayey-silty sand with obvious residual structure, sandstone with soil-like texture and weak Athenian Schist strongly decomposed, fractured and with dense schistosity. For the mentioned project an on-site geotechnical survey has been carried out within the framework of a study and in order to carry out this thesis, the topographical plan of the building, the construction section, as well as the results of a sampling borehole were provided by the responsible geologist. In the following chapters, the scope of the thesis (Paragraph 1), the methods and laboratory tests, that were applied, are detailing, as well as the procedures for calculating the necessary parameters for the complete coverage of the geotechnical content (Paragraph 2). In addition, the geology, the seismotectonics, the morphology and the hydrogeology of the Athens basin will be analyzed, as the wider study area (Paragraph 3), as well as of the project’s location (Paragraph 4). In chapter 5, the physical and mechanical properties of the strata in the location of interest will be determined and after the geotechnical profile has been established, the geotechnical analyses will begin. The geotechnical analyses concern the calculation of the bearing capacity and the design resistance for the proposed foundation type, with the LoadCup software by Geostru, as well as the estimation of the expected settlements with the Settle3D software by RocScience (Paragraph 6). Also, stability analyses against circular failure, carried out on excavations, with the Slide software by RocScience and support measures were proposed where necessary (Paragraph 7). The support measures that were studied and applied are micro piles, designed with the RSPile software by RocScience and sloping. Finally, the effect of the drop of the groundwater table was examined on the neighboring buildings, using the Settle3D software by RocScience (Paragraph 8). The change in groundwater level is necessary in order to carry out the works without water ingress. After all the above have been considered and analyzed, conclusions and final recommendations for the type of foundation and support measures were carried out. Aristorle University of Thessaloniki 2024-04-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/13036 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2024 gre Copyright (c) 2024 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11992 2022-02-14T07:18:12Z grelit:mast

"220214 2022 eng " dc Ποιοτικός έλεγχος υλικών στην οδοποία. Τρεμοπούλου, Ελισσάβετ Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. . Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-14 09:18:12 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11992 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2007 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11746 2022-02-02T07:15:22Z grelit:mast

"220202 2022 eng " dc Γεωλογική-Γεωτεχνική μελέτη ευστάθειας πρανών στη θέση: Χ.Θ.385.710 έως Χ.Θ.388.031 της Ν.Ε.Ο Αθήνας-Θες/νίκης στα Τέμπη Νομού Λάρισας. Zoto, Entela K. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. . Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-02 09:15:22 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11746 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2001 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11409 2022-01-27T10:04:06Z grelit:mast

"220127 2022 eng " dc Μεταβλητότητα όζοντος επιφάνειας στην περιοχή της ανατολικής Μεσογείου Τσικερδέκης, Αθανάσιος Δ. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Στην παρούσα μεταπτυχιακή διατριβή ειδίκευσης εξετάζεται, η ετήσια και ημερήσια μεταβλητότητα του όζοντος επιφανείας, η τάση που παρουσιάζει την περίοδο 1997-2010, όπως και η επιρροή που μπορεί να έχει από επεισόδια οριζόντιας ή κατακόρυφης μεταφοράς, για την ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Χρησιμοποιήθηκαν δεδομένα όζοντος και μετεωρολογικών παραμέτρων, του σταθμού Φινοκαλιάς στην Κρήτη, από τα οποία μελετήθηκε ο μέσος ημερήσιος και ετήσιος κύκλος για τον σταθμό, η περιοδικότητα που εμφανίζει, η σχέση που παρουσιάζει με ορισμένες βασικές μετεωρολογικές μεταβλητές και ορισμένοι δείκτες καθαρότητας της ατμόσφαιρας. Επίσης βρέθηκε πως η τάση του όζοντος για την εξεταζόμενη περίοδο είναι -0.162ppb ανά έτος και πως οι μετεωρολογικές μεταβλητές δεν την επηρεάζουν. Επίσης για να διαπιστωθεί η μεταβολή των συγκεντρώσεων του όζοντος στην περιοχή ανάλογα με την διεύθυνση προέλευσης της αέριας μάζας χρησιμοποιήθηκαν ημερήσιες οπισθοτροχιές, που προήλθαν από το μοντέλο μεταφοράς HYSPLIT, με σημείο εκκίνησης το ύψος των 1000m, συνυπολογίζοντας την επίδραση της ταχύτητας και διεύθυνσης του αέρα των πέντε προηγούμενων ημερών. Προέκυψαν 6 βασικές διευθύνσεις προέλευσης, από τις οποίες η Βόρειας συνιστώσας οπισθοτροχιές ενισχύουν τον ετήσιο κύκλο κατά 1ppbv με 3ppbv σε σχέση με τον μέσο κύκλο, ενώ η Νότιας και Δυτικής συνιστώσας μειώνουν τις συγκεντρώσεις σε μεγαλύτερο ποσοστό. Τέλος χρησιμοποιήθηκαν δεδομένα reanalysis από την βάση δεδομένων ERA interim του Ευρωπαϊκού Κέντρου Μεσοπρόθεσμων Προγνώσεων (ECMWF), με σκοπό να διαπιστωθεί η κλιματική επιρροή που υπάρχει από την ανταλλαγή αερίων μαζών μεταξύ Στρατόσφαιρας-Τροπόσφαιρας, στις επιφανειακές συγκεντρώσεις του όζοντος. Αρχικά συνδυάστηκε η σχετική υγρασία του σταθμού Φινοκαλιάς και η Βόρειας συνιστώσας οπισθοτροχιές, για να δημιουργηθεί ο ετήσιος κύκλος του όζοντος επιφανείας. Σε δεύτερη φάση επιλέχτηκαν μόνο οι περιπτώσεις υψηλού δυναμικού στροβιλισμού, από τα δεδομένα ERA interim, για την κατασκευή ετήσιου κύκλου του όζοντος επιφανείας του σταθμού Φινοκαλίας και του όζοντος από τα δεδομένα ERA interim, στο επίπεδο των 1000hPa. Η συνεισφορά από τα ανώτερα στρώματα στις επιφανειακές συγκεντρώσεις του όζοντος, δίνει αύξηση της τάξης του 5% με 10% κυρίως για την άνοιξη και το καλοκαίρι. In the present master thesis, variability of surface ozone is being investigated in seasonal and diurnal periods. The trend for the period 1997-2010 and also the impact it may have in episodes of horizontal or vertical transport, in the region of Eastern Europe. Meteorological and ozone measurements have been used from the station of Finokalia in the island of Crete, with the main purpose to investigate the mean diurnal-seasonal cycle, the periodicity, trend for fourteen year period, the relation between ozone and main meteorological variables in monthly base and some well-defined air quality indices for humans and crops. Surface ozone has shown small negative trend, by -0.162ppb per year, for the period of 1997-2010, and that the meteorological parameters have no effect on that trend. Furthermore to establish some basic knowledge for the variability of surface ozone in the region, as far as the horizontal transport, back-trajectories have been used from the transport model HYSPLIT. Back-trajectories were calculated in the level of 1000hPa with the use of wind speed and direction of the past five days. Six main categories were gathered, of which Northerly back-trajectories have shown a positive effect in the concentrations level of ozone annual cycle, by 1pppv to 2ppbv. In reverse, Southerly and Westerly back-trajectories have a negative effect on the annual cycle of surface ozone. Finally data from the reanalysis ERA interim, of the European Center of Medium Weather Forecast, have been used, to determine the climatic influence of Stratospheric-Tropospheric exchange on the concentration levels of surface ozone in the region. Firstly low relative humidity and Northerly back-trajectories were combined, to create a seasonal cycle of the surface ozone. While in the second phase, data where potential vorticity was high, have been used to generate seasonal cycles, for the surface ozone of the station of Finokalia and ozone of ERA interim at the level of 1000hPa. The above methodology provided some interesting results, about the positive affect of upper level concentration of ozone, by 5% to 10%, to the surface ozone concentration in spring and summer. Aristorle University of Thessaloniki 2022-01-27 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11409 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2013 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11960 2022-02-04T09:46:47Z grelit:mast

"220204 2022 eng " dc Δισδιάστατη αντιστροφή γεωηλεκτρικών δεδομένων ηλεκτρικών βυθοσκοπίσεων. Καραούλης, Μάριος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. . Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-04 11:46:47 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11960 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2006 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12355 2022-01-10T08:03:37Z grelit:mast

"190912 2019 eng " dc Μελέτη της άμεσης επίδρασης των αιωρούμενων σωματιδίων στο κλίμα περιοχής με τη χρήση του περιοχικού κλιματικού μοντέλου RegCM3 = Study of the direct effect of aerosol particles on regional climate using the regional climatic model RegCM3. Ντόγρας, Χρήστος Κ. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Μετεωρολογίας και Κλιματολογίας. Σκοπός της εργασίας ήταν η μελέτη της επίδρασης των ανθρωπογενών ατμοσφαιρικών αιωρημάτων, ανθρακούχων και θειούχων, στη θερμοκρασία, στην περιοχή της Ευρώπης. Για το σκοπό αυτό, υλοποιήθηκαν δύο προσομοιώσεις που κάλυπταν τη χρονική περίοδο 1996-2007, με και χωρίς την επίδραση των ανθρωπογενών αιωρημάτων, και έγινε σύγκριση των αποτελεσμάτων. Διαπιστώθηκε σχετικά μικρή διαφοροποίηση μεταξύ των δύο περιπτώσεων, με περιορισμένη στατιστική σημαντικότητα και χωρική κατανομή που σχετιζόταν περισσότερο με δυναμικές μεταβολές στη γενική κυκλοφορία της ατμόσφαιρας στην περιοχή μελέτης και λιγότερο με την επίδραση των αιωρημάτων στην προσπίπτουσα ηλιακή ακτινοβολία. Αυτή η τελευταία διαπίστωση, παρά την υπερεκτίμηση της προαναφερθείσας επίδρασης των αιωρημάτων στην ακτινοβολία, συγκριτικά με δεδομένα παρατηρήσεων, οδήγησε στο συμπέρασμα ότι η συμβολή των ανθρωπογενών αιωρημάτων είναι σχετικά μικρή σε σχέση με άλλες αιτίες μεταβολής του κλίματος και λαμβάνει χώρα μέσω πιο περίπλοκων φυσικών μηχανισμών. The purpose of the study was the investigation of the direct effect of anthropogenic carbon and sulphur compounds, in the form of atmospheric aerosols, on temperatures, in the general European region. To that end, two sets of simulations were performed, covering the 1996-2007 time period, one accounting for the effect of the aerosols and one to act as control. The observed differences were small and of limited statistical significance, while their spatial distribution was more consistent with the dynamical changes to the general atmospheric circulation in the area, rather than the changes to the incident shortwave solar radiation. This last information, despite the overestimation of the aforementioned radiation changes, relative to observational data, led to the conclusion that the direct effect of athropogenic aerosols on temperature in Europe is limited, when compared to other climate altering causes, and occurs through more complex dynamic processes. Aristorle University of Thessaloniki 2019-05-29 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12355 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2019 gre Copyright (c) 2019 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12506 2024-04-18T07:43:18Z grelit:mast

"200923 2020 eng " dc Μορφολογική και κρυσταλλοχημική μελέτη σιαλολίθων με ορυκτολογικές μεθόδους έρευνας = Morphology and crystal chemistry study of sialoliths with the use of mineralalogical analytical methods. Κετικίδου, Σοφία Αναστάσιος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Ορυκτολογίας - Πετρολογίας - Κοιτασματολογίας. Στην παρούσα εργασία μελετάται η ορυκτολογία, χημική σύσταση και η μορφολογία των σιαλόλιθων, οι οποίοι είναι λίθοι που σχηματίζονται στους σιελογόνους αδένες. Οι σιαλόλιθοι αποτελούν βιοορυκτά, ορυκτές ανόργανες φάσεις που σχηματίζονται στο ανθρώπινο σώμα. Οι σιαλόλιθοι πάρθηκαν από 6 ασθενείς, οι διάμετροί τους κυμαίνονται από 2-14 mm και το χρώμα τους διαβαθμίζεται από κιτρινόλευκο έως γαλακτόχρωμο- λευκό. Για τη μελέτη των σιαλόλιθων, παρασκευάστηκαν 6 στιλπνές εγκάρσιες τομές, οι οποίες μελετήθηκαν στο στερεοσκόπιο, στο σαρωτικό ηλεκτρονικό μικροσκόπιο SEM, στο περιθλασίμετρο σκόνης XRD και στο φασματοσκόπιο υπέρυθρου με μετασχηματισμό Fourier FTIR. Από τη μορφολογική και στοιχειομετρική ανάλυση με χρήση του σαρωτικού ηλεκτρονικού μικροσκοπίου προέκυψε ότι τα δείγματα εμφανίζουν ζωνώδη ανάπτυξη, αποτελούμενα από ένα πυρήνα, γύρω από τον οποίο αναπτύσσονται εναλλασσόμενες ζώνες διαφορετικής σύστασης. Σε όλα τα δείγματα επικρατέστερο στοιχείο είναι το Ca με περιεκτικότητες που κυμαίνονται από 13,99 έως 46,63 % κ.β., ενώ ο φώσφορος κυμαίνεται από 10,49 έως 21,62 % κ.β. Ο λόγος ασβεστίου – φωσφόρου (Ca/P) μεταβάλλεται από 1,33 έως 2,42. Εξαίρεση αποτελεί το δείγμα 5, στο οποίο σε κάποιες περιοχές επικρατέστερο στοιχείο είναι το S με περιεκτικότητες που κυμαίνονται από 2,44 έως 35,93 % κ.β. Από τη φασματοσκοπία υπέρυθρου με μετασχηματισμό Fourier διαπιστώθηκε εκτός των ανόργανων συστατικών και οργανικό υλικό, η λευκωματίνη albumin. Στα ανόργανα συστατικά εντοπίστηκαν οι δονήσεις που σχετίζονται με τα φωσφορικά, τα ανθρακικά, καθώς και τα υδροξύλια. Από τη μελέτη με περιθλασιμετρία ακτίνων- Χ αναγνωρίστηκε άμορφο υλικό και υπολογίστηκε το ποσοστό του σε όλα τα δείγματα, το οποίο υπερτερεί στο δείγμα 7 με ποσοστό 43% κ.β., καθώς και υδροξυαπατίτης και γουιτλοκίτης ως κρυσταλλικές φάσεις. Τα αποτελέσματα των παραπάνω μεθόδων συνάδουν μεταξύ τους και επιβεβαιώνουν την ύπαρξη υδροξυαπατίτη και γουιτλοκίτη ως τις βασικές ορυκτολογικές φάσεις των σιαλόλιθων και της λευκωματίνης ως η κύρια οργανική φάση. The subject of this thesis is the study of the mineralogy, chemical composition and morphology of sialoliths which are stones that form within a salivary gland. Sialoliths are considered biominerals, inorganic mineral phases that occur inside the human body. Sialoliths were obtained from 6 patients, their diameters range from 2- 14 mm and their colour diversifies from yellowish white to milky-white. Regarding the study of the sialoliths, 6 cross-sections of the specimens were prepared and analyzed using the following methods: stereoscopy, scanning electron microscopy (SEM), powder X-ray diffraction (XRD) and Fourier-transform infrared spectroscopy (FTIR). The morphological and stoichiometric analyses of the specimens with the use of the scanning electron microscope revealed that the specimens show zonation consisting of a core surrounded by concentric zones of alternating composition. In all specimens, Ca is the predominant element, with contents ranging from 13.99 to 46.63 wt%, while P ranges from 10.49 to 21.62 wt%. The ratio of calcium to phosphorus (Ca / P) varies from 1.33 to 2.42. Sample 5 is an exception, in which the predominant element in some areas is S, with contents ranging from 2.44 to 35.93 wt%. Fourier-transform infrared spectroscopy established that inorganic and organic matter co-existed, with albumin detected as the main organic phase. Inorganic phases consist of phosphates, carbonates and hydroxyl as the major constituents. X-ray diffraction study identified amorphous material and its percentage was calculated in all samples, which excels with a percentage of 43 wt% at sample 7, as well as hydroxyapatite and whitlockite as crystalline phases. The results of these methods are consistent and confirm the existence of hydroxyapatite and whitlokite as the primary mineral phases and albumin as the main organic phase of the sialoliths. Aristorle University of Thessaloniki 2020-09-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12506 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2020 gre Copyright (c) 2020 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12802 2024-04-18T07:42:19Z grelit:mast

"220526 2022 eng " dc Παράγοντες ενίσχυσης τοπικών συνθηκών σταθμών του εθνικού δικτύου επιταχυνσιογράφων = Site amplification factors in stations of the national network of accelerometers in Greece. Μαραγκάκης, Ιωάννης Αντώνιος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Γεωφυσικής. Η παρούσα διπλωματική εργασία αναφέρεται, στην εκτίμηση του φασματικού παράγοντα ενίσχυσης της οριζόντιας συνιστώσας (Horizontal Site Amplification Factor: HSAF) σε θέσεις σταθμών επιταχυνσιογράφων, λαμβάνοντας υπόψη την υπόθεση της διάχυσης της σεισμικής ενέργειας (Diffuse Field Assumption: DFA). Η προσέγγιση αυτή, βασίζεται στην εκτίμηση της συνάρτησης διόρθωσης της κατακόρυφης φασματικής ενίσχυσης (Vertical Amplification Correction Function: VACF), η οποία πολλαπλασιαζόμενη με το λόγο των φασμάτων Fourier της οριζόντιας προς την κατακόρυφη σεισμική κίνηση (earthquake Horizontal-to-Vertical Spectral Ratio: eHVSR) σε μια θέση, μπορεί να εκτιμήσει σε ικανοποιητικό βαθμό την πραγματική ενίσχυση της οριζόντιας συνιστώσας της σεισμικής κίνησης (HSAF). Αρχικά, εξετάσθηκε σε επιλεγμένες θέσεις σταθμών επιταχυνσιογράφων του ελληνικού χώρου η εφαρμογή της ήδη προτεινόμενης συνάρτησης διόρθωσης της κατακόρυφης φασματικής ενίσχυσης η οποία προτάθηκε για την περιοχή της Ιαπωνίας. Λόγω μη ικανοποιητικών αποτελεσμάτων, αποφασίσθηκε η εκτίμηση αντίστοιχης συνάρτησης βασισμένης σε δεδομένα του ελληνικού χώρου. Για το σκοπό αυτόν, σε πρώτο στάδιο δημιουργήθηκε ένας ενιαίος κατάλογος σεισμών στον ευρύτερο ελληνικό χώρο για την περίοδο 1973-2018, εντός της οποίας υπήρχαν καταγραφές επιταχυνσιογράφων του εθνικού δικτύου. Στη συνέχεια, συλλέχθηκαν και επεξεργάσθηκαν κατάλληλα τα δεδομένα επιταχυνσιογράφων. Σε επόμενο στάδιο, αντιστοιχήθηκαν οι καταγραφές επιταχυνσιογράφων με τα στοιχεία των σεισμών από τους οποίους έχουν προέλθει και επιλέχθηκαν οι χρόνοι άφιξης των κυμάτων χώρου (P & S-waves). Τελικά, με βάση συγκεκριμένα κριτήρια ποιότητας επιλέχθηκαν καταγραφές στις οποίες εφαρμόσθηκε η απαραίτητη προ-επεξεργασία και επιλέχθηκαν παράθυρα των εγκαρσίων κυμάτων (S-waves) προκειμένου να ενταχθούν στο τελικό αξιόπιστο δείγμα δεδομένων της εργασίας αυτής. Στη συνέχεια, για τα προκαθορισμένα παράθυρα των επιλεγμένων κυματομορφών, υπολογίσθηκαν τα φάσματα Fourier των οριζοντίων και κατακόρυφων συνιστωσών και εξ αυτών ο λόγος eHVSR. Κατόπιν, εφαρμόστηκε η διαδικασία της ταυτόχρονης παραμετρικής αντιστροφής (Generalized Inversion Technique: GIT), όλων των παραγόντων που επηρεάζουν τη σεισμική κίνηση (σεισμική πηγή, δρόμος διάδοσης, τοπικές συνθήκες). Ως σταθμός αναφοράς επιλέχθηκε ο σταθμός SEIS (θέση επιταχυνσιογράφου στο σεισμολογικό σταθμό Θεσσαλονίκης) λόγω της επιφανειακής εμφάνισης του γεωλογικού υποβάθρου του (πρασινογνεύσιου), της σχεδόν επίπεδης καμπύλης του λόγου eHVSR με πλάτη <2 και του ικανοποιητικού αριθμού καταγραφών σε αυτόν. Πριν την εισαγωγή των δεδομένων του SEIS στον κώδικα της αντιστροφής, οι καταγραφές του σταθμού αναφοράς προσαρμόστηκαν σε συνθήκες πραγματικού σεισμικού υποβάθρου (), προσδιορίζοντας τον ορίζοντα του βραχώδους υποβάθρου και το μονοδιάστατο μοντέλο ταχυτήτων στη θέση SEIS με βάση την υπόθεση της ισοκατανομής της σεισμικής ενέργειας (Diffuse Field Assumption) και μετρήσεις εδαφικού μικροθορύβου στη συγκεκριμένη θέση. Η προσαρμογή έγινε στο πεδίο των συχνοτήτων των φασμάτων Fourier τόσο για την οριζόντια όσο και για την κατακόρυφη συνιστώσα. Τέλος, με βάση τα αποτελέσματα της ταυτόχρονης αντιστροφής οριζόντιων και κατακόρυφων συνιστωσών και των υπολογισμένων φασματικών λόγων eHVSRs για το σύνολο των σταθμών επιταχυνσιογράφων, εξήχθησαν δύο κατηγορίες εμπειρικών συναρτήσεων διόρθωσης της κατακόρυφης φασματικής ενίσχυσης (VACFs): (α) μία μέση συνάρτηση, χρησιμοποιώντας τις καμπύλες eHVSR όλων των σταθμών επιταχυνσιογράφων και (β) επτά ανεξάρτητες συναρτήσεις, ταξινομώντας τις θέσεις ανάλογα με το μέγιστο πλάτος και τη δεσπόζουσα ιδιοσυχνότητα του λόγου eHVSR. Προκειμένου να τεκμηριωθούν οι προτεινόμενες, συναρτήσεις διόρθωσης της κατακόρυφης φασματικής ενίσχυσης (VACFs), επιχειρήθηκε η εκτίμηση των φασματικών ενισχύσεων της οριζόντιας σεισμικής κίνησης (HSAF) σε επιλεγμένες θέσεις σταθμών επιταχυνσιογράφων τα δεδομένα των οποίων, δεν συμπεριλήφθηκαν στην διαδικασία της γενικευμένης αντιστροφής και για ορισμένους από αυτούς υπήρχαν υπολογισμένοι φασματικοί λόγοι της οριζόντιας σεισμικής κίνησης από ανεξάρτητες μεθόδους (π.χ. κλασσικού φασματικού λόγου-SSR). Η καλή συμφωνία των παραπάνω συγκρίσεων ενισχύει την ορθότητα των αποτελεσμάτων της εργασίας αυτής, ενθαρρύνοντας την εφαρμογή των προτεινόμενων VACFs στον ελληνικό χώρο. This diploma thesis refers to the evaluation of the Horizontal site Amplification Factor (HSAF) in stations of the National Accelerometers Network, based on the Diffuse Field Assumption (DFA) theory and simultaneous Generalized Inversion of horizontal and vertical ground motion. The HSAF at a site can be obtained from the multiplication of the Vertical Amplification Correction Function (VACF) with the Horizontal to Vertical Spectral Ratio from earthquake records (eHVSR). Initially, the Japanese VACFs were used to evaluate the HSAF in selected accelerometer stations in Greece. However, due to the unsatisfying results, the urge to calculate local VACFs was deemed necessary. For this purpose, all available accelerograms for the period 1973-2018 were matched to shallow depth earthquakes of the broader Aegean area. After the matching of earthquakes with records the selection of P and S wave arrivals took place for its individual time history. Before application of the Generalized Inversion of horizontal and vertical ground motion, several criteria were used to filter out reliable records from the dataset and the waveforms were processed, computing the mean horizontal and vertical Fourier spectra on the S wave time window. Then average eHVSR ratio was calculated for each station and a generalized spectral inversion technique (GIT) was used to evaluate properties of strong motion factors that affect the seismic-wave propagation (source, path, and site factor). The SEIS station (accelerometer at the seismological station of Thessaloniki) was used as the reference station due to its flat eHVSR curve (amplitude <2), its location on the exposed bedrock on the surface and the large number of records. Spectra of this reference station were corrected for the horizontal and the vertical amplification due to the shallow weathered layers, after estimating the 1D, S wave velocity model below the station SEIS. Such an adaption was based on the DFA theory and microtremor recordings. Using the results of the simultaneous inversion of the horizontal and the vertical ground motion as well as the calculated eHVSR ratios, two categories of Greek VACFs in Greece were proposed: (a) one category for the mean VACF using the eHVSR curves of all the stations, (b) seven other categories, classifying the stations according to the peak eHVSR values and their frequency band. Finally, the computed VACFS in Greece were evaluated by the capability of reproducing the observed HSAF from the eHVSR using both categories of VACFs, in sites not used in the inversion process and for which horizontal amplification factors (HSAFs) were calculated by an independent method (e.g., Standard Spectral Ratio). Aristorle University of Thessaloniki 2022-03-10 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12802 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2022 gre Copyright (c) 2022 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11471 2018-11-16T08:32:10Z grelit:mast

"181105 2018 eng " dc Ορυκτολογική και γεωχημική μελέτη μεταλλοφόρων εμφανίσεων στα μεταμορφωμένα πετρώματα της περιοχής Κολχικού Θεσσαλονίκης Πατσιούρη, Αλεξάνδρα Χ. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Οι μεταλλοφόρες εμφανίσεις της περιοχής μελέτης εντοπίζονται στα μεταμορφωμένα πετρώματα της σειράς Βερτίσκου, η οποία μαζί με την κατά πολύ μικρότερη σε έκταση σειρά των Κερδυλλίων αποτελούν την αποκαλούμενη Σερβομακεδονική μάζα. Η περιοχή μελέτης υπάγεται στην κοινότητα Κολχικού του δήμου Λαγκαδά, 28km BA της Θεσσαλονίκης. Η αναζήτηση των μεταλλοφοριών έγινε κατά μήκος του ρέματος του Κολχικού. Όλο το σύστημα των μεταμορφωμένων πετρωμάτων παρουσιάζει έντονη τεκτονική καταπόνηση, καθώς και ανάπτυξη μεταλλοφόρων ή όχι χαλαζιακών σχηματισμών. Σε πάρα πολλές θέσεις παρατηρούνται μικρά ή μεγάλα σώματα χαλαζία με μορφή σωρών ή φακών, καθώς και τυπικές χαλαζιακές φλέβες συνήθως κάθετες στη σχιστότητα είτε παράλληλες. Παράλληλα με τη δράση των παραμορφωτικών φαινομένων παρατηρούνται εικόνες κυκλοφορίας ρευστών και απόθεσης ορυκτών σε αρκετές θέσεις των πετρωμάτων, αποτέλεσμα υδροθερμικής δραστηριότητας που επηρέασε το σύστημα. Οι μεταλλοφορίες, συναντώνται κυρίως μέσα σε χαλαζιακές φλέβες ή χαλαζιακούς σωρούς. Βρέθηκε επίσης μικρή παρουσία μεταλλοφορίας διάσπαρτη μέσα στα μεταμορφωμένα πετρώματα. Η μικροσκοπική έρευνα έδειξε ότι πρόκειται για θειούχες μεταλλοφορίες , τοπικά χρυσοφόρες. Διακρίθηκαν πέντε τύποι μεταλλοφορίας σε διαφορετικές θέσεις, στο σύνολό τους φλεβικού τύπου, με συμπαγές έως διάσπαρτο μετάλλευμα που συνοδεύονται κυρίως από χαλαζία ή/και αστρίους. ... The ore mineralizations of the study area are located within the metamorphic rocks of Vertiskos Unit, which together with the much smaller Kerdylion Unit constitute the so-called Serbo-Macedonian Massif. The study area is located in the municipality of Kolchiko of Lagada, 28km northeast from the city of Thessaloniki. The study for the ore mineralization took place along the Kolchiko stream. The entire system of the metamorphic rocks shows intense tectonic strain and the development of metalliferous or non-metalliferous is connected with quartz formations. At many sites there are small or large quartz bodies in the form of stacks or lenses and typical quartz veins usually perpendicular to the schistosity or parallel. Along with the action of deformation phenomena, there are signes of fluid circulation and deposition of minerals in several positions of rocks, resulting from hydrothermal activity that affected the system. Ore mineralizations are mainly found in quartz veins or stocks. A limited presence of mineralization in the metamorphic rocks was also found. Ore microscopic study revealed that it is a sulphide mineralization which is locally auriferous. Five types of ore mineralization were distinguished in different locations. All are of vein type, with massive to disseminated ore accompanied mainly by quartz and / or feldspars. ... Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-05 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11471 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2017 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11784 2022-02-02T07:58:03Z grelit:mast

"220202 2022 eng " dc Χρήση μαγνητικών παραμέτρων για τη διερεύνηση περιβαλλοντικών συνθηκών σε λιμναία ιζήματα περιοχές μελέτης: λίμνη Κουμουνδούρου και λίμνη Κερκίνη. = Application of Magnetic methods on the investigation of the environment contitions on lake sediments a case study: Koumoundourou lake and Kerkini lake. Τέμα, Ευδοκία Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. The present master thesis deals with some aspects of environmental magnetism. Several magnetic properties present a notable correlation with magnetic mineral concentrations of anthropogenic origin and heavy metal concentrations into various environmental systems. In this way, they offer important information about heavy metal contaminated areas, magnetic minerals and anthropogenic impact into sediments. The need for rapid and inexpensive (proxy) methods that could outline areas exposed to increased pollution by particles of anthropogenic origin has drawn increased attention to the magnetic methods. This master thesis constitutes a pilot environmental magnetic study and aims to detect the anthropogenic impact into the sediments of Koumoundourou Lake (Attica) and Kerkini Lake (Northern Greece). Sediment samples were collected at three locations from Koumoundourou Lake. They have been prepared properly and their magnetic susceptibility, the frequency dependent susceptibility, the changes of magnetic susceptibility as a function of temperature and the isothermal remanent magnetization have been measured. The magnetic susceptibility profiles of the three cores have shown very small values of magnetic susceptibility. The core taken from the right bank of the lake presents the highest magnetic susceptibility values. The IRM acquisition curves show that the main magnetic mineral of the sediments is magnetite as they reveal a fast and drastic increase at weak magnetic fields. The thermomagnetic curves for core KM2-1 agree with the IRM results suggesting the presence of magnetite as the dominant magnetic mineral while the curves for the other two cores do not give much information as the magnetization of the samples is very weak to give a meaningful result. The comparison of the magnetic results with the chemical analysis of heavy metal concentrations held out at the same area (Gritzalis K. et al, 1995) is very good. It is quite probable that there is no great loading of magnetic pollution at the area investigated. Kerkini Lake is a large, artificial lake that is fed by Strymon River flowing in Greece from Bulgaria. From this lake 9 cores from 9 different sites have been taken. The magnetic susceptibility results give high magnetic susceptibility values for the first 50-80cm of the cores while at greater depths the magnetic susceptibility is much smaller and without great fluctuations. The cores G4 and G9 present the highest values and intense differentiations as a function of the depth. The IRM measurements for all cores show that magnetite is the main magnetic carrier of the sediments. For core G4 the Isothermal Remanent Magnetization has been measured for all samples and from all the different depths and the results of these measurements reveal that magnetite is the main magnetic mineral for the sediments deposited at the lake’s bottom during the last decades. Moreover, the results of the changes of magnetic susceptibility as a function of temperature give Curie temperature of about 580°C, indicative of the presence of magnetite. The increase of the magnetic susceptibility at the upper layer of the examined cores probably indicates an anthropogenic contribution on magnetic mineral concentrations possibly related with anthropogenic and industrial activities along the bank of the river. Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-02 09:58:03 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11784 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2003 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12025 2022-02-14T08:23:46Z grelit:mast

"220214 2022 eng " dc Συμβολή στη Μελέτη της Γεωφυσικής Δομής και της Απόκρισης των Επιφανειακών Στρωμάτων της Γης με τη Χρήση Δεδομένων Δικτύων Μικροθορύβου και Σεισμικών Καταγραφών. Ανθυμίδης, Μάριος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Η γνώση της γεωφυσικής δομής και της απόκρισης των επιφανειακών γεωλογικών σχηματισμών σε μία περιοχή είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την αποτελεσματική διαχείριση του σεισμικού κινδύνου. Για αυτό το σκοπό πραγματοποιήθηκαν μετρήσεις εδαφικού θορύβου με τη χρήση μονού σταθμού καταγραφής και με ειδικά δίκτυα σεισμομέτρων στο πολεοδομικό συγκρότημα των Γρεβενών (Βορειοδυτική Ελλάδα). Επιπλέον εγκαταστάθηκε προσωρινό τοπικό δίκτυο σεισμομέτρων με στόχο την καταγραφή σεισμικών γεγονότων. Η ανάλυση σεισμικών καταγραφών μας παρέχει την πραγματική ενίσχυση της εδαφικής κίνησης σε περίπτωση σεισμικού γεγονότος και τα αποτελέσματά της χρησιμοποιήθηκαν για τον έλεγχο αξιοπιστίας των μεθόδων εδαφικού θορύβου. Σε θέσεις όπου υπήρχαν διαθέσιμες γεωλογικές, γεωτεχνικές και γεωφυσικές πληροφορίες για την υπεδάφια δομή, πραγματοποιήθηκε αριθμητική προσομοίωση εδαφικού θορύβου με την παραγωγή συνθετικών καταγραφών. Έτσι, έγινε δυνατή η ερμηνεία των αποτελεσμάτων των μεθόδων εδαφικού θορύβου και η τεκμηρίωση ρεαλιστικών παραμέτρων της υπεδάφιας δομής για την περιοχή μελέτης. Τέλος, έγινε προσπάθεια χαρακτηρισμού των τοπικών εδαφικών συνθηκών σύμφωνα με τις διατάξεις του αντισεισμικού κανονισμού NEHRP(2000). Η χωρική επέκταση του χαρακτηρισμού σε όλη την περιοχή μελέτης πραγματοποιήθηκε με συσχέτιση του μέσου αριθμού κρούσεων της πρότυπης δοκιμής διεισδύσεως (SPT) με παραμέτρους που προκύπτουν από την ανάλυση εδαφικού θορύβου. Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-14 10:23:46 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12025 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2008 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12428 2022-01-10T08:03:37Z grelit:mast

"200204 2020 eng " dc Network analysis applications in RNA-seq Data = Εφαρμογές ανάλυσης δικτύων σε δεδομένα αλληλούχισης νέας γενιάς. Vagiona, Aimilia-Christina Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Διατμηματικό πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών στα Πολύπλοκα Συστήματα και Δίκτυα (Inter-Faculty Master Program on Complex Systems and NetworksInter-Faculty Master Program on Complex Systems and Networks). Next Generation Sequencing has created a huge amount of data - data that has internal dependencies and interactions. There are currently many tools that allow the primary analysis of NGS data. In this diploma thesis, a tool in R was constructed which allow: (a) the identification of correlations between different genes in transcriptional data, and (b) the analysis of differences in protein interaction networks of human disease models. The polyglutamine (polyQ) neurodegenerative disease spinocerebellar ataxia type 1 (SCA1) is a lethal and progressive disorder caused by CAG expansions in the ataxin-1 (ATXN1) gene. Mutant ATXN1 containing more than 39 CAG repeats encodes the production of a pathogenic protein with an abnormal 3-dimensional conformation. The misfolded protein forms inclusions within the nuclei of neurons and sequesters other nuclear proteins, as well. As a result, proteins in the inclusions, including ataxin-1, lose their normal function, an event that causes cytotoxicity and leads to cell necrosis. Here, we aim in the identification of disease modules within protein interaction networks and molecular mechanisms of dysfunctions that are related to SCA1 progression. To this end, we analyzed RNA-seq data from a cell and a mouse model of SCA1 at three discrete time points of protein aggregation  and compared them with similar data from the cerebellum of a SCA1 patient containing polyQ inclusions. We show that the pathways protein digestion and absorption, ECM-receptor interaction (cells-mice) and PI3K-Akt (cells-mice-patient) signaling are commonly  dysregulated in all datasets. Aristorle University of Thessaloniki 2019-05-29 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12428 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2019 gre Copyright (c) 2020 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12676 2024-04-18T08:52:48Z grelit:mast

"220126 2022 eng " dc Ground Penetrating Radar (GPR) direct wave study = Μελέτη των απευθείας κυμάτων στη μέθοδο του ραντάρ υπεδάφους. Tokmaktsi, Eleni Aggelos Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Γεωφυσικής. In this study, the major aim is to examine the spatial distribution of the electromagnetic (EM) signals around the ground penetrating radar (GPR) transmitting antenna (Tx). Since the recorded signals are mostly dictated by the strong direct wave signal, we have focused on the study of this response, attempting to locate areas around the Tx where the direct wave becomes minimum, while the signal strength of the reflected wave remains ideally unchanged. The location of those local minima in the direct signal may give rise to advantageous Tx-Rx configurations, where a clear reflection can be obtained with the least possible involvement of the direct wave, showcasing the reflections of targets lying at shallow depths. To perform such a study, field testing was performed at a site where a mostly horizontal subsurface reflector was located. This was confirmed by carrying out GPR grid measurements and validated using the electrical resistivity tomography (ERT) method. Wide Angle Reflection and Refraction (WARR) measurements were also performed to estimate the average EM wave velocity in the uppermost layer and define more precisely the depth of the subsurface features in the survey area. Having found an almost horizontal layer in the field, both the direct and reflected waves were studied by collecting static GPR data around a circle. This way both the direct and reflected waves were studied in terms of (a) changing the Tx-to-Rx antenna orientation (i.e., broadside and endfire), (b) changing the Tx-to-Rx antenna separation (by varying the circle’s radius) and (c) changing the Tx-to-Rx antenna angular position (i.e., one antenna was placed at a fixed location in the circle’s center while the other was moved radially in fixed angle steps around the first one). In addition to field testing, numerical modelling was performed to study these three (3) aforementioned factors that are known to impact the EM signal distribution around the GPR transducers. For the numerical modelling work, the GPR antennas were represented either by ideal Hertzian dipoles (point dipoles) or by resistively loaded bare dipoles. Κύριος στόχος της διατριβής είναι η μελέτη της χωρικής κατανομής των ηλεκτρομαγνητικών (Η/Μ) κυμάτων γύρω από την κεραία του πομπού (Tx) στη μέθοδο του ραντάρ υπεδάφους / γεωραντάρ (GPR). Οι αφίξεις που καταφθάνουν και καταγράφονται από την κεραία του δέκτη (Rx) του GPR χαρακτηρίζονται κυρίως από την ισχυρή άφιξη του απευθείας κύματος. Το σήμα αυτό πολλές φορές «καλύπτει» ανακλάσεις από στόχους ενδιαφέροντος, ιδιαίτερα όταν αυτοί βρίσκονται κοντά στην επιφάνεια του εδάφους. Μελετάται λοιπόν το απευθείας κύμα με σκοπό την εύρεση χωρικών συντεταγμένων γύρω από τον πομπό του GPR όπου το κύμα αυτό ελαχιστοποιείται σε πλάτος ενώ παράλληλα, το ανακλώμενο κύμα (προερχόμενο από υπεδάφιους στόχους) παραμένει -ιδανικά- αμετάβλητο. Η εύρεση τέτοιων περιοχών μπορεί να οδηγήσει σε κατάλληλες διατάξεις των κεραιών πομπού και δέκτη (Tx-Rx) όπου η καταγραφή του ανακλώμενου κύματος δεν θα επηρεάζεται/μολύνεται από το απευθείας κύμα, με αποτέλεσμα να αναδεικνύονται ανακλάσεις που προέρχονται από επιφανειακούς στόχους. Πραγματοποιηθήκαν μετρήσεις πεδίου με τη μέθοδο του γεωραντάρ σε περιοχή όπου εντοπίστηκε ένας σχεδόν οριζόντιος ανακλαστήρας. Η οριζοντιότητα του ανακλαστήρα επιβεβαιώθηκε από μετρήσεις GPR σε κάνναβο καθώς και με την εφαρμογή γεωηλεκτρικών τομογραφιών (ERT). Η GPR μέθοδος μέτρησης της ευρυγωνίας ανάκλασης και διάθλασης (WARR) χρησιμοποιήθηκε για τον υπολογισμό της μέσης ταχύτητας του Η/Μ παλμού στο ανώτερο στρώμα έτσι ώστε να υπολογιστεί με μεγαλύτερη ακρίβεια το βάθος των υπεδάφιων στόχων στην περιοχή μελέτης. Τα απευθείας και ανακλώμενα κύματα μελετήθηκαν στην παραπάνω περιοχή μέσα από τη συλλογή στατικών δεδομένων GPR γύρω από μια κυκλική διάταξη. Έτσι, απευθείας και ανακλώμενα κύματα μελετήθηκαν: α) αλλάζοντας τη διάταξη πόλωσης των κεραιών Tx και Rx (broadside και endfire), β) αλλάζοντας την απόσταση Tx-Rx (αλλάζοντας δηλαδή την ακτίνα του κύκλου) και γ) αλλάζοντας τη σχετική γωνία των κεραιών (η μία κεραία παραμένει σταθερή στο κέντρο του κύκλου ενώ η άλλη κινείται κυκλικά γύρω από την άλλη σε προκαθορισμένα βήματα δειγματοληψίας). Επιπλέον, παρήχθησαν συνθετικά δεδομένα για να μελετηθούν οι προαναφερθέντες τρείς (3) παράγοντες, οι οποίοι είναι γνωστό ότι επηρεάζουν τη χωρική κατανομή του Η/Μ σήματος γύρω από μία κεραία GPR. Για τα συνθετικά δεδομένα, οι κεραίες γεωραντάρ (Tx και Rx) μοντελοποιήθηκαν είτε ως σημειακά, θεωρητικά δίπολα, είτε ως πραγματικές κεραίες διπόλων. Aristorle University of Thessaloniki 2022-01-26 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12676 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2021 gre Copyright (c) 2021 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/13009 2024-04-24T05:54:24Z grelit:mast

"240418 2024 eng " dc Three dimensional moddeling and geochemical anomaly mapping of the gold-endowed Hattu schist belt, Eastern Finland = Τρισδιάσταστη μπντελοποίηση και χωρική ανάλυση γεωχημικών ανωμαλιών της σχιστολιθικής ζώνης Hattu στην Ανατολική Φιλανδία. Στρογγύλης, Σπυρίδων Νέστωρ Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Ορυκτολογίας - Πετρολογίας - Κοιτασματολογίας. Defining and mapping the geochemical signature, or hydrothermal footprint, of ore deposits from exploration survey records represents a key criterion in the mineral exploration procedure. In this research work is investigated the distribution of gold geochemical anomalies in the soil, bedrock and drill core sample datasets from the complexly deformed and gold-endowed Archaean Hattu schist belt, in Eastern Finland. This belt is approx. 40 km long and 5 km wide and hosts numerous orogenic-gold type deposits, including one active underground mine and over 20 gold prospects. The belt was initially separated in four continuous domains and further accurate geochemical gold anomaly maps were produced by applying two conceptually different interpolation methods, the Ordinary Kriging and the Inverse Distance Weighting. Several classic statistical and Exploratory Data Analysis methods were applied for the analysis of the distribution of the gold values and for the calculation of the threshold values, censored and outlier values, in each dataset. The available lithological, structural, geophysical datasets were further incorporated and combined with the geochemical interpolation maps to define gold anomaly lineaments in GIS-environment. The produced lineament maps highlight continuous, of several kilometers in length, zones with potential for discovering concealed gold occurrences underneath. The work included in addition the creation of the detailed regional 3-D lithological and structural map of the Hattu schist belt. The projected gold anomaly lineaments in the 3-D maps show that gold distribution in soil and bedrock follows collectively the western margin of tonalitic intrusions within the volcanic-sedimentary sequence aligning well with high-strain shear zones. The dispersion of the gold element in the soil was very narrow, ranging between 30 and 200 meters from the source rock. The 3D integrated geological model of this study provides evidence that the Hattu schist belt can be characterized as a single, crustal scale ore mineralizing system. Application of geochemical anomaly mapping could produce an updated exploration model for the area and dictate guidelines for future exploration for the discovery of new gold deposits. Μία από τις σημαντικότερες διαδικασίες κατά την αναζήτηση μεταλλικών κοιτασμάτων είναι ο προσδιορισμός και η χαρτογράφηση του γεωχημικού, ή υδροθερμικού, αποτυπώματος από τα δεδομένα των γεωχημικών διασκοπήσεων. Σε αυτή την εργασία διερευνάται η κατανομή των γεωχημικών ανωμαλιών χρυσού βάσει γεωχημικών δειγμάτων από εδάφη, πετρώματα και γεωτρήσεις που συλλέχθηκαν στην Αρχαϊκή σχιστολιθική ζώνη Hattu, στην Ανατολική Φινλανδία. Η ζώνη αυτή εκτείνεται σε μήκος 40 χλμ. με πλάτος 5 χλμ. και φιλοξενεί πολυάριθμες εμφανίσεις μεταλλοφοριών χρυσού ορογενετικού-τύπου, συμπεριλαμβανομένου ενός ενεργού υπόγειου μεταλλείου. Για την εργασία αυτή, η σχιστολιθική ζώνη χωρίστηκε αρχικά σε τέσσερις επιμέρους συνεχείς ζώνες ενώ, δημιουργήθηκαν για κάθε μια από αυτές χάρτες γεωχημικών ανωμαλιών χρυσού με την εφαρμογή δύο διαφορετικών μεθόδων παρεμβολής, το Ordinary Kriging και το Inverse Distance Weighting. Στα γεωχημικά δεδομένα, εφαρμόστηκαν πολλαπλές μέθοδοι στατιστικής για την ανάλυση της κατανομής του χρυσού και για τον υπολογισμό των κατώτατων τιμών ανωμαλίας καθώς και των ακραίων τιμών. Τα διαθέσιμα γεωλογικά, τεκτονικά, γεωφυσικά δεδομένα ενσωματώθηκαν και συνδυάστηκαν με τους γεωχημικούς χάρτες για τον προσδιορισμό συνεχών ζωνών ανωμαλίας χρυσού σε περιβάλλον GIS. Στους χάρτες αυτούς αναγνωρίσθηκαν συνεχείς γραμμικές ζώνες ανωμαλιών που εκτείνονται για αρκετά χιλιόμετρα και οι οποίες υποδηλώνουν την πιθανότητα ύπαρξης μεταλλοφορίας κάτω από το εδαφικό κάλυμμα. Με τη βοήθεια ενός λεπτομερούς τρισδιάστατου λιθολογικού και τεκτονικού μοντέλου για την σχιστολιθική ζώνη έγινε εμφανές ότι η κατανομή του χρυσού ακολουθεί το δυτικό άκρο των τοναλιτικών διεισδύσεων της περιοχής, στα όρια με τη μεταιζηματογενή ακολουθία και των ζωνών διάτμησης. Η διασπορά του στοιχείου του χρυσού στο έδαφος είναι περιορισμένη, κυμαινόμενη μεταξύ 30 και 200 μέτρων. Το τρισδιάστατο γεωλογικό μοντέλο σε συνδυασμό με τον γεωχημικό χάρτη ανωμαλιών χρυσού αυτής της μελέτης παρέχει σημαντικές ενδείξεις πως οι διάσπαρτες εμφανίσεις των μεταλλοφοριών της σχιστολιθικής ζώνης Hattu ανήκουν σε ένα ενιαίο και συνεχές σύστημα μεταλλοφορίας με σημαντικό δυναμικό για την ανακάλυψη νέων κοιτασμάτων χρυσού. Aristorle University of Thessaloniki 2024-04-18 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/13009 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2023 gre Copyright (c) 2024 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11714 2021-11-03T10:37:56Z grelit:mast

"181116 2018 eng " dc Paleoenvironmental recostruction of the gulf of Elefsina during Holocene, based on Macrofaunal analysis = Παλαιοπεριβαλλοντική ανασύσταση του κόλπου της Ελευσίνας βάσει της μακροπανίδας κατά το Ολόκαινο Mavrommatis, Nikolaos Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας The Gulf of Elefsina is a geomorphological embayment located in the northernmost part of the Saronic Gulf in central Greece. In order to assess the paleoenvironmental evolution of the area, an analysis was carried out using mollusk species retrieved from a locally drilled core sample named S2P. The methods used in this study included qualitative - quantitative - statistical analysis of the faunal specimens, macroscopic lithology description of the core sample, radiocarbon dating of core material and sand/mud percentages calculation. The collected specimens amounted to a total of 10500, from which 6661 individuals were observed, belonging to 44 mollusk genera. Four faunal assemblages were distinguished: the oldest Assemblage D (“fossil”) consists of rounded and possibly calcified specimens; Assemblage C (freshwater - oligohaline environment) includes freshwater-brackish living species such as Theodoxus sp. and Hydrobia sp. and low values of faunal indices (Taxa (S), Shannon-Wiener H’, Density); Assemblage B (open lagoon) consists of the brackish living species Cerastoderma glaucum, Mytilaster marioni, Hydrobia sp. and intermediate values of faunal indices; Assemblage A (marine) comprises marine living species (mainly Bornia sebetia, Corbula gibba, Myrtea spinifera, Nucula nitidosa, Timoclea ovata, Bittium reticulatum and Turritella communis) and high values of faunal indices. The data showed that due to early Holocene sea level rise, Elefsina Gulf started to be affected by the sea (saline intrusions) and in a period of ~3000 years it turns from a freshwater environment to a closed lagoon, and in the end it connects with the sea to form an open lagoon. Βefore ~10,5 ka BP the environment became marine, with periodic anoxic episodes reflecting restricted communication with the open sea. Ο κόλπος της Ελευσίνας αποτελεί μια γεωμορφολογική εμβάθυνση, η οποία βρίσκεται στο βορειότερο τμήμα του Σαρωνικού κόλπου, στην κεντρική Ελλάδα. Για να επιτευχθεί η αναπαράσταση της παλαιοπεριβαλλοντικής εξέλιξης της περιοχής, πραγματοποιήθηκε ανάλυση της μακροπανίδας μαλακίων που συλλέχθηκαν από πυρήνα γεώτρησης στον κόλπο της Ελευσίνας με ονομασία S2P. Οι μέθοδοι που χρησιμοποιήθηκαν σε αυτήν τη μελέτη περιλαμβάνουν ποιοτική - ποσοτική - στατιστική ανάλυση των πανιδικών δειγμάτων, μακροσκοπική περιγραφή της λιθολογίας, ραδιοχρονολόγηση υλικού του πυρήνα και υπολογισμό των ποσοστών άμμου/αργίλου-ιλύος. Από ένα σύνολο 10500 πανιδικών δειγμάτων, προσδιορίστηκαν 6661 μοναδικά άτομα, τα οποία ανήκουν σε 44 γένη μαλακίων. Διακρίθηκαν τέσσερις πανιδικές συναθροίσεις: η παλαιότερη συνάθροιση D («απολιθωμένη») αποτελείται από αποστρογγυλεμένα και περιασβεστωμένα δείγματα, η συνάθροιση C (γλυκών - υφάλμυρων υδάτων) περιλαμβάνει είδη γλυκών/υφάλμυρων υδάτων όπως τα Theodoxus sp. και Hydrobia sp. και χαμηλές τιμές πανιδικών δεικτών (Taxa (S), Shannon-Wiener H’, Πυκνότητα) η συνάθροιση B (ανοιχτής λιμνοθάλασσας) αποτελείται από τα θαλάσσιας-υφάλμυρης διαβίωσης είδη Cerastoderma glaucum, Mytilaster marioni, Hydrobia sp. και ενδιάμεσες τιμές πανιδικών δεικτών, και τέλος η συνάθροιση Α (θαλάσσια) συμπεριλαμβάνει θαλάσσια είδη (κυρίως Bornia sebetia, Corbula gibba, Myrtea spinifera, Nucula nitidosa, Timoclea ovata, Bittium reticulatum και Turritella communis) και υψηλές τιμές πανιδικών δεικτών. O κόλπος της Ελευσίνας, επηρεάζεται από τη θάλασσα (θαλάσσιες υπερχειλίσεις), λόγω της Ολοκαινικής ανόδου της στάθμης της θάλασσας και μέσα σε ~3.000 χρόνια μετατρέπεται από γλυκού νερού περιβάλλον σε κλειστή λιμνοθάλασσα γλυκού – υφάλμυρου νερού ενώ τελικά συνδέεται με την θάλασσα και μετατρέπεται σε ανοικτή λιμνοθάλασσα. Περίπου στα 10,5 χιλιάδες χρόνια πριν από σήμερα το περιβάλλον έγινε θαλάσσιο, με περιοδικά ανοξικά επεισόδια που αντιστοιχούν σε περιορισμένη επικοινωνία με την ανοιχτή θάλασσα. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-16 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11714 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2018 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11392 2018-12-17T08:51:10Z grelit:mast

"181217 2018 eng " dc Αξιολόγηση της γεωλογικής καταλληλότητας των γεωλογικών σχηματισμών κατά μήκος της κατασκευής του αγωγού φυσικού αερίου στην περιοχή δήμου Πέρδικα, περιφέρειας Ηπείρου Κοϊος, Χρήστος Α. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Στόχος της παρούσας διατριβής είναι η διερεύνηση των γεωλογικών συνθηκών και κυρίως των γεωτεχνικών κατά μήκος του έργου, IGI Poseidon (αγωγός φυσικού αερίου υψηλής πίεσης). Καθώς και η αξιολόγηση αυτών των συνθηκών (ιδιοτήτων) ως προς τις απαιτήσεις του έργου. Αρχικά περιγράφονται οι γεωλογικές συνθήκες (στρωματογραφία, τεκτονική κ.α.) τόσο στην ευρύτερη περιοχή του έργου όσο και κατά μήκος της χάραξης του αγωγού και της περιοχής κατασκευής του σταθμού συμπίεσης. Στη συνέχεια γίνεται αναφορά στους παράγοντες που εξετάζονται κατά την σχεδίαση (της χάραξης) του αγωγού και αναλύονται οι γεωτεχνικοί παράγοντες. Για την διερεύνηση των γεωτεχνικών συνθηκών χρησιμοποιήθηκαν τα στοιχεία τόσο των επί τόπου όσο και των εργαστηριακών δοκιμών που πραγματοποιήθηκαν σε εδαφικά και βραχώδη δείγματα κατά μήκος της χάραξης. Τα στοιχεία παρουσιάζονται σε πίνακες. Τέλος γίνεται η αξιολόγηση των αποτελεσμάτων των επί τόπου και εργαστηριακών δοκιμών και σχεδιάζονται τομές με την κατανομή των τεχνικογεωλογικών συνθηκών κατά μήκος της ζώνης του  αγωγού και του σταθμού συμπίεσης. Καταλήγοντας παρατίθενται τα συμπεράσματα όπου αναφέρονται, στα χαρακτηριστικά και τις ιδιότητες (φυσικές και μηχανικές) τόσο των εδαφικών και βραχώδων σχηματισμών όσο και του περιβάλλοντος με το οποίο διασταυρώνεται (επιδρά) η  χάραξη του αγωγού και είναι χρήσιμα για την κατασκευή και ίσως για μία πιθανή αλλαγή της χάραξης του αγωγού. Επίσης επισημαίνονται σημεία (περιοχές επικίνδυνες για κατολίσθηση, ερπυσμό, διογκούμενα εδάφη κ.α.) κατά μήκος του αγωγού, που χρήζουν περαιτέρω διερεύνηση κατά τη φάση κατασκευής. The aim of the present thesis, is to investigate the geological conditions and mainly the geotechnical ones along the project, IGI Poseidon (a high pressure pipeline of natural gas). As well as the evaluation of these conditions (properties) with respect to the project requirements. Initially are described the geological conditions (stratigraphy, tectonics etc.) both in wider project area and along pipeline route zone and the construction site of the compressor station. Then becomes a reference to the factors to be considered at the designing (etching) of the pipeline and the geotechnical factors are analyzed. For the investigation of the geotechnical conditions the data were used both from in-situ and laboratory tests were performed on soil and rock samples along the route. The data are presented in tables. Finally is the evaluation of the results of in-situ and laboratory tests and also long-sections of the distribution of geotechnical conditions along the pipeline zone and the compressor station designed. Concluding, are mentioned the conclusions where are referred, in the characteristics and the properties (physical and mechanical) of both soil and rock formations and the terrain (environment) in which intersected (affects) the route of the pipeline and are useful for the construction and perhaps for a possible change of the pipeline route. Also marked points (areas dangerous for landslide, creep, swelling soils etc.) along the pipeline that need further investigation during the construction phase. Aristorle University of Thessaloniki 2018-12-17 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11392 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2014 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11951 2022-02-04T09:46:47Z grelit:mast

"220204 2022 eng " dc Συμβολή των γεωλογικών δεδομένων στην εκτίμηση της σεισμικής επικινδυνότητας στη Δυτική Μακεδονία. Ξανθοπούλου, Αικατερίνη Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. . Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-04 11:46:47 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11951 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2006 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11525 2018-11-16T08:32:10Z grelit:mast

"181105 2018 eng " dc Μελέτη κλιματικής αλλαγής πάνω από την Ευρώπη σον 21ο αιώνα με χρήση περιοχικής κλιματικής προσομοίωσης οδηγούμενης από το σενάριο RCP8.5 = Climate change over Europe for the 21st century, using regional climate simulation driven by RCP8.5 scenario Σοφιάδης, Ιωάννης Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Στη παρούσα μεταπτυχιακή διατριβή ειδίκευσης μελετάται το φαινόμενο της κλιματικής αλλαγής πάνω από την Ευρώπη για τον 21ο αιώνα, με χρήση περιοχικής κλιματικής προσομοίωσης, οδηγούμενης από το σενάριο RCP8.5. Χρησιμοποιήθηκε η έκδοση 3.7.1 του κλιματικού μοντέλου WRF καθώς και τα RACMOE22, REMO2009, RCA4, CCLM4, ALADIN53, WRF331 από το πρόγραμμα του Euro-CORDEX, για την ανάλυση αβεβαιότητας των κλιματικών μοντέλων με τη χρήση σμήνους προσομοιώσεων. Όλες οι κλιματικές προσομοιώσεις  χαρακτηρίζονται από χωρική διακριτοποίηση 0.44◦. Οι μεταβλητές που αναλύθηκαν είναι αυτές της θερμοκρασίας και του υετού. Η χρονική ανάλυση των μεταβλητών πραγματοποίηθηκε σε τρείς περιόδους, σε αντιστοιχία με τις περιόδους αναφοράς της 5ης  έκθεσης (AR5) του IPCC: 1986-2005, 2046-2065 και 2080-2099. Επίσης, η χωρική ανάλυση τους πραγματοποιήθηκε σε οκτώ υποπεριοχές, σε αντιστοιχία με τις περιοχές μελέτης του προγράμματος PRUDENCE.  Σε πρώτη φάση, γίνεται προσπάθεια αξιολόγησης των περιοχικών κλιματικών προσομοιώσεων με τα παρατηρησιακά δεδομένα E-OBS. Το μοντέλο WRF οδηγούμενο από το μοντέλο παγκόσμιας κλίμακας NASA_GISS_E2 υποεκτιμά τη θερμοκρασία και υπερεκτιμά τον υετό. Η απόδοση του μοντέλου WRF 3.7.1 οφείλεται σε δομικά σφάλματα του WRF αλλά και σε μετάδοση σφαλμάτων του μοντέλου παγκόσμιας κλίμακας μέσω της χρήσης οριακών συνθηκών. Έπειτα, αναλύονται οι χρονοσειρές και οι γραμμικές τάσεις των εποχιακών και ετήσιων ανωμαλιών της θερμοκρασίας και του υετού για την περίοδο 1986-2099, σε σχέση με τη περίοδο αναφοράς 1986-2005. Οι μεγαλύτερες θερμοκρασιακές θετικές ανωμαλίες εμφανίζονται την εποχή του καλοκαιριού, κυρίως στις περιοχές της Ιβηρικής Χερσονήσου, στις Άλπεις, στη Μεσόγειο και στη Σκανδιναβία, με τα κλιματικά μοντέλα ωστόσο να παρουσιάζουν μεγάλη αβεβαιότητα. Όσον αφορά τον υετό, τα κλιματικά μοντέλα εκτιμούν μείωση του ετήσιου υετού στη Νότια Ευρώπη και αύξηση στη Βορειανατολική Ευρώπη. Το σήμα των αλλαγών για τον υετό είναι πιο έντονο την εποχή του καλοκαιριού. Στη συνέχεια, μελετώνται οι μέσες ετήσιες διαφορές για τη θερμοκρασία και τον υετό, ανάμεσα στις δύο μελλοντικές περιόδους και την περίοδο αναφοράς.   Τέλος, αναπαρίστανται οι κατανομές της ημερήσιας θερμοκρασίας και του ημερήσιου υετού, όπως αυτές προσομοιώνονται από το WRF 3.7.1 για την Ιβηρική Χερσόνησο, σε τρεις χρονικές περιόδους. Τόσο οι ελάχιστες όσο και οι μέγιστες μέσες ημερήσιες θερμοκρασίες εκτιμάται ότι θα αυξηθούν σε ένταση, ενώ οι ελάχιστες θα αυξηθούν και σε συχνότητα κυρίως την εποχή του χειμώνα. Επίσης, εκτιμάται μείωση των ημερών με μηδενικό ή μικρό υετό (<3mm) και αύξηση της έντασης των ακραίων βροχοπτώσεων. This postgraduate dissertation examines the phenomenon of climate change over Europe for the 21st century, using climate simulation driven by the RCP8.5 scenario. The regional climate model WRF version 3.7.1 was used, along with the regional models RACMOE22, REMO2009, RCA4, CCLM4, ALADIN53, WRF331 from the Euro-CORDEX program, to assess the multi-model ensemble uncertainty. All climate simulations are characterized by spatial resolution of 0.44◦. The variables analyzed are those of temperature and precipitation. The temporal analysis of the variables was carried out over three periods, corresponding to the IPCC 5th Report (AR5) reporting periods: 1986-2005, 2046-2065 and 2080-2099. Also, their spatial analysis was carried out in eight sub-areas, corresponding to the study areas of the PRUDENCE program.  First, the regional climatic simulations are evaluated with the E-OBS observational data. The WRF model driven by the NASA_GISS_E2 global model underestimates the temperature and overestimates the precipitaion. The performance of the WRF 3.7.1 model is due to WRF structural failures, but also to global model error transmission through the use of boundary conditions.   Then, the time series and linear trends of seasonal and annual temperature and precipitation anomalies, for the period 1986-2099, are analyzed. Higher temperature positive anomalies are estimated in the summer, mainly in the Iberian Peninsula, the Alps, the Mediterranean and Scandinavia, with climatic models, however, showing great uncertainty. As for precipitation, climate models estimate a reduction in the total annual rainfall in southern Europe and an increase in northeast Europe. The sign of the changes for the precipitation is more intense during the summer season.   Τhe average annual differences in temperature and precipitation between the two future periods and the reference period, according to WRF 3.7.1 and Euro-CORDEX models, are also studied.   Finally, distribution of daily temperature and precipitation in Iberian Peninsula for the three time periods, simulated by WRF 3.7.1, is shown and discussed. Both the minimum and maximum average daily temperatures are estimated to increase in intensity while the minimum will increase in frequency mainly in the winter. Also, a reduction in days with zero or small precipitation (<3mm) and an increase in the intensity of extreme rainfall is estimated. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-05 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11525 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2017 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11216 2018-11-16T08:31:56Z grelit:mast

"161231 2016 eng " dc Συνοπτική και αριθμητική μελέτη βαρομετρικών χαμηλών με χαρακτηριστικά τροπικού κυκλώνα στη Μεσόγειο Παρανός-Λιόλιος, Χρυσόστομος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Η παρούσα εργασία μελετά την ύπαρξη και την ανάπτυξη βαρομετρικών χαμηλών με χαρακτηριστικά τροπικού κυκλώνα στη Μεσόγειο (Μεσογειακοί Τυφώνες – Μ.Τ.). Η εμφάνιση τέτοιων συστημάτων στη Μεσόγειο δεν είναι συχνή (περίπου 1.5 Μ.Τ. ανά έτος σύμφωνα με τη διεθνή βιβλιογραφία) και η αρχική αναγνώρισή τους γίνεται μέσω των δορυφορικών εικόνων. Αρχικά μελετήθηκαν τρεις περιπτώσεις (27/01/2009, 06/04/2009 και 08-09/11/2011) συστημάτων που εμφάνισαν ενδείξεις Μ.Τ. (όπως  κυκλωνική κυκλοφορία και ανέφελη περιοχή στο κέντρο τους). Έπειτα από έρευνα που πραγματοποιήθηκε με τις υψηλής χωρικής διακριτοποίησης παγκόσμιες επιχειρησιακές αναλύσεις του Ευρωπαϊκού Κέντρου Μεσοπρόθεσμων Προγνώσεων καιρού (ECMWF), διαπιστώθηκε ότι μόνο μία περίπτωση (08/11/2011 06UTC έως 9/11/2011 06UTC) εμφάνιζε ξεκάθαρα χαρακτηριστικά τροπικού κυκλώνα. Το “μητρικό” βαρομετρικό χαμηλό δημιουργήθηκε την 4η Νοεμβρίου 2011 στην Ισπανία πάνω από τα Πυρηναία όρη. Αιτία της κυκλογένεσης θεωρείται η ύπαρξη μιας βαθιάς ύφεσης στον ανατολικό Ατλαντικό ωκεανό συνοδευόμενη από μετωπική δραστηριότητα που προκάλεσε τη δημιουργία αποκομμένης ύφεσης στο δυτικό άκρο της Ευρωπαϊκής ηπείρου. Στη συνέχεια η ύφεση κινήθηκε πάνω από τη θάλασσα όπου και εμφάνισε χαρακτηριστικά τροπικού κυκλώνα στις 08/11/2011 06UTC ενώ μία ημέρα μετά πέρασε πάνω από την ξηρά στη νότια Γαλλία και σταδιακά διαλύθηκε, διατηρώντας χαρακτηριστικά Μ.Τ. για 24 ώρες. Έντονες ανοδικές κινήσεις σχετίζονταν με νέφη κατακόρυφης ανάπτυξης που προκάλεσαν ισχυρές βροχοπτώσεις τόσο στη θάλασσα όσο και στις ηπειρωτικές περιοχές πλησίον του κυκλώνα (Belauntza-Ισπανία, 350 χιλιοστά, Alghero-Ιταλία, 118 χιλιοστά, Τουλόν-Γαλλία, 193.2 χιλιοστά). Για την πληρέστερη μελέτη του συστήματος έγιναν πειράματα ευαισθησίας με το μη-υδροστατικό περιοχικό αριθμητικό μοντέλο πρόγνωσης καιρού Weather Research and Forecasting Model (WRF - ARW) και χωρική διακριτοποίηση 5 χλμ x 5 χλμ. Στο πείραμα ελέγχου, εφαρμόστηκε το σχήμα ανωμεταφοράς Betts-Miler-Janjic το οποίο εμφάνισε καλύτερα αποτελέσματα από το σχήμα Kain-Fritsch και παρόμοια αποτελέσματα με αυτά ενός πειράματος με απενεργοποιημένο το σχήμα ανωμεταφοράς. Η ανάλυση των αριθμητικών πειραμάτων έδειξε ότι οι ροές θερμότητας και η τοπογραφία της Ιβηρικής Χερσονήσου δεν έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη δημιουργία του “μητρικού” χαμηλού, αλλά συντέλεσαν σημαντικά στην ανάπτυξή του ως Μ.Τ. This study investigates the existence and development of low pressure systems with tropical cyclone characteristics, in the Mediterranean region (MEDIterranean hurriCANES - medicanes). The occurrence of such systems in the Mediterranean is not common (approximately 1.5 cases per year according to the international literature) and they are identified through satellite images. At first, three low-pressure systems (27/01/2009, 06/04/2009 and 08-09/11/2011) with medicane signs, such as cyclonic circulation and a free-cloud central region, were investigated. The examination of the high resolution global operational analyses of the European Centre for Medium-Range Weather Forecasts (ECMWF) showed that only one case (08/11/2011 06UTC to 9/11/2011 06UTC) exhibited obvious tropical cyclone characteristics. Its “parent” low-pressure system formed on November 4 2011, in Spain over the Pyrenees Mountains. The cyclogenesis was associated with a deep frontal depression in the Atlantic Ocean which caused a cut-off low over western Europe. Afterwards, the cyclone moved over the sea where it started to exhibit hurricane-like characteristics on 08/11/2011 06UTC and it was upgraded to a medicane. One day later it made landfall over southern France and gradually dissolved, keeping its medicane status for 24 hours. Heavy precipitation associated with deep convection was observed both over sea and inland areas in the vicinity of the system (Belauntza-Spain, 350mm, Alghero-Italy, 118mm, Toulon-France, 193.2mm). For the better investigation of the system, sensitivity experiments were carried out with the non-hydrostatic limited area numerical weather prediction model Weather Research and Forecasting (WRF - ARW) and a grid spacing of 5 km x 5 km. The control run employed the Betts-Miler-Janjic convective parameterization which produced better results than Kain-Fritsch scheme and similar evolution of the medicane with an experiment in which the convective parameterization was turned off. The analysis of the numerical experiments showed that the surface heat fluxes and the topography of Iberian Peninsula were very important for the development of the medicane. Aristorle University of Thessaloniki 2017-12-08 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11216 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2016 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11871 2021-11-03T10:37:56Z grelit:mast

"181116 2018 eng " dc Γεωχημικά χαρακτηριστικά ταμιευτήρων υδρογονανθράκων από τη θάλασσα περιοχή του Β. Αιγαίο. = geochemical characteristics of hydrocarbons reservoirs in the marine region of North Aegean. Προδρομίδου, Πολυξένη Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας Στην παρούσα εργασία, μελετήθηκαν γεωχημικά συνολικά 31 δείγματα θρυμμάτων από 4 υπεράκτιες γεωτρήσεις μεγάλου βάθους, από την θαλάσσια περιοχή του Β. Αιγαίου και συγκεκριμένα από το κοίτασμα ‘’Πρίνος’’ στην θαλάσσια περιοχή της Καβάλας-Θάσου. Τα δείγματα ήταν ‘’πλυμένα’’, δηλαδή είχαν απαλλαχθεί από τον πολφό διάτρησης, ο οποίος αποτελείται από ένα μίγμα νερού, μπεντονίτη, βαρύτη και διάφορων πρόσθετων κατά περίπτωση. Όπως φάνηκε από τις αναλύσεις, μεγάλη ποσότητα του βαρύτη παρέμεινε στα δείγματα, δίνοντας μεγάλα ποσοστά για το οξείδιο του βαρίου (1-10%). Οι αναλύσεις που πραγματοποιήθηκαν ήταν η περιθλασιμετρία ακτινών Χ και η φασματομετρία φθορισμού ακτινών Χ, ενώ πραγματοποιήθηκε θέρμανση μέρους των δειγμάτων σε υψηλή θερμοκρασία (1050±2°Ϲ) για το υπολογισμό της απώλειας πύρωσης. Κατασκευάστηκαν διαγράμματα μεταβολής της απώλειας πύρωσης σε σχέση με το βάθος. Από τα αποτελέσματα της ορυκτολογικής ανάλυσης, κατασκευάστηκαν πίνακες ορυκτολογικλης σύστασης και εξήχθησαν συμπεράσματα όσον αφορά  την πηγή τροφοδοσίας των ορυκτών και έγινε αξιολόγηση του συγκολλητικού υλικού. Με βάση την ορυκτολογική σύσταση και τη χημική ανάλυση εκτιμήθηκε η προέλευση των κλαστικών συστατικών και το γεωτεκτονικό καθεστώς που επικρατούσε κατά την απόθεσή τους. Για να διαπιστωθεί οποιοσδήποτε εμπλουτισμός  έγινε σύγκριση της χημικής σύστασης κύριων στοιχείων των δειγμάτων με τη μέση σύσταση του ανώτερου ηπειρωτικού φλοιού των ψαμμιτών. Τέλος, σύμφωνα με τα αποτελέσματα, εξήχθησαν συμπεράσματα για την εξέλιξη της διαγένεσης στην λεκάνη, την λιθολογία των δειγμάτων και την αρχική περιεκτικότητα σε οργανική ύλη. The present thesis deals with the geochemical study of 31 cuttings sample from 4 offshore deep wells from the marine region of N. Aegean sea and in particular from ‘’Prinos’’ field in the marine region of Kavala-Thassos. The samples were ‘’washed’’, meaning that they were relieved from the drilling mud which consists of water, bentonite, baryte and various other additives. As shown in the analysis, large quantity of baryte remained in the sample giving large barium oxide record (1-10%). The analyzes conducted were X ray diffraction and X ray fluorescence, while heating part of the samples at high temperature (1050±2°Ϲ) took place in order to calculate the Loss of Ignition (LoI). From the results of the mineralogical analysis, mineralogical composition tables were constructed and conclusions were made, regarding the source of mineral supply and evaluation of the cement material. Based on the mineral composition and the chemical analysis, the origin of the classical components and the geotectonic regime prevailing at their deposition. To determine any enrichment, the chemical composition of the main elements of the samples was compared with the average composition of the upper continental crust of the sandstone. Finally, according to the results, conclusions were extracted for the basin’s diagenetic evolution, lithology of the samples and the initial organic matter content. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-16 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11871 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2018 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12006 2022-02-14T08:23:46Z grelit:mast

"220214 2022 eng " dc Αρχαιομετρική μελέτη λίθινων αρχαιολογικών μνημείων από το ∆ίον Πιερίας. Παπανικολάου, Ελένη Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Η παρούσα εργασία έχει σκοπό να προσδιοριστούν οι πετρολογικοί τύποι των πρώτων υλών που χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή των λίθινων μνημείων καθώς και οι πηγές προέλευσης των πρώτων υλών μαρμάρινων μνημείων από τον αρχαιολογικό χώρο του ∆ίου Πιερίας. Το συγκεκριμένο ζήτημα είναι βασικό ερώτημα στην αρχαιολογική έρευνα και οι θετικές επιστήμες καλούνται να το απαντήσουν, δίνοντας μια νέα διάσταση στη μελέτη της ιστορίας των αρχαίων μνημείων. Τα μνημεία, τα οποία μελετήθηκαν χρονολογούνται από τον 2ο αι. π.Χ. έως τον 5ο αι. μ.Χ. και είναι τα εξής: άγαλμα του Ποδαλείριου από το σύνταγμα των παιδιών του Ασκληπιού, τραπεζοφόρο με σύμπλεγμα από το μύθο της Μήδειας, επιγραφή συνθήκης συμμαχίας Φιλίππου Ε ́ και κατοίκων της Λυσιμάχειας της Θράκης, σαρκοφάγος με παράσταση γρυπών, σαρκοφάγος με παράσταση αντωπών Κενταύρων εκατέρωθεν δένδρου, άγαλμα Αρτέμιδος, άγαλμα Αφροδίτης με Έρωτα, επιτύμβια στήλη, ιωνικό κιονόκρανο από τις κιονοστοιχίες του κυρίως ναού της κοιμητηριακής βασιλικής, αμφίγλυφο θωράκιο βήματος κοιμητηριακής βασιλικής, ιωνικό κιονόκρανο βόρειας στοάς αιθρίου κοιμητηριακής βασιλικής, ΒΑ λιθόπλινθος πρόναου νότιου ελληνιστικού ναού ιερού της ∆ήμητρας, πλάκα πλακόστρωσης της κεντρικής αίθουσας των θερμών του κεντρικού δρόμου του ∆ίου. Τα έντεκα πρώτα δείγματα είναι μαρμάρινα και η μελέτη απέδειξε ότι επτά (7) δείγματα προέρχονται από τα αρχαία λατομεία της Θάσου. Συγκεκριμένα, ένα (1) από αυτά προέρχεται από τα λατομεία δολομιτικού μαρμάρου του όρμου του Αγίου Ιωάννη, στα ΒΑ της νήσου, ενώ για τα υπόλοιπα έξι (6) δείγματα, πηγή προέλευσης είναι τα λατομεία  ασβεστιτικού μαρμάρου της Αλυκής, στη ΝΑ Θάσο. Τέσσερα (4) δείγματα προέρχονται από τα λατομεία της Πεντέλης. ∆ύο (2) δείγματα αποτελούνται από ψαμμίτη και είναι πιθανώς τοπικής προέλευσης. Σύμφωνα με την παρούσα μελέτη προσδιορίστηκαν οι δρόμοι διακίνησης του μαρμάρου κατά την αρχαιότητα.  Συνεπώς, η αρχαία πόλη του ∆ίου συνδεόταν με τα λατομεία της Πεντέλης και της Θάσου (Αλυκή, Άγιος Ιωάννης) από τους ελληνιστικούς ως τους πρώιμους βυζαντινούς χρόνους, σύμφωνα με τη χρονολόγηση των μνημείων της παρούσας εργασίας. Η αξία των συγκεκριμένων μνημείων είναι μεγάλη. Το χρονολογικό πλαίσιο στοοποίο εντάσσονται είναι μια εποχή, όπου επικρατεί ευμάρεια, διότι οι κάτοικοι παραγγέλνουν υψηλής ποιότητας αντίγραφα από έργα διάσημων καλλιτεχνών της κλασικής εποχής. The present study aims at the determination of the lithological types of the raw materials used in manufacturing of the lithic monuments in Dion archaeological site, Central Macedonia, Greece. Such an investigation is very important in archaeological research because science provides with results which promote the study of the history of the ancient culture. The monuments studied here, thirteen in total, are dated between the 2 nd B.C. and the 5 th A.D. centuries. They contain the statue of Podaleirios, son of Asklepios, from the public baths, the table support with complex of the myth of Medeia, the inscription of the treaty of alliance between Philippos E’ and the citizens of Lysimacheia of Thrace, a part of a sarcophagus representing a floral motif between two griffins, a part of a sarcophagus representing a tree between two Centaurs, the statue of Artemis, the statue of Aphrodite with Eros, a relief grave stele, an ionic capital of the colonnades from the cemetery basilica, a balustrade, curved by both sides, from the sanctuary of the cemetery basilica, an ionic capital of the north portico at the atrium of the cemetery basilica, a piece of the NE part of the pronaos of the southern naos atthe sanctuary of Demeter and a piece of the paving of the main room of thermae at the central street of Dion. The archaeometrical study includes the petrographical characterization, the mineralogical composition and the C, O isotopic determination of the samples from the monuments. The methods employed in this investigation are microscopy, X-Ray Diffraction (XRD) and Stable Isotopes of carbon (C) and oxygen (O). The results of the present study revealed that eleven (11) of the thirteen (13) samples consist of white marble, whereas the two (2) additional samples were made of sandstone. The provenance of the raw materials used for the 11 white-marble monuments is restricted in three ancient quarrying sites. One (1) sample is from the quarries of dolomitic marble of Agios Ioannis bay at the NE of Thassos island, six (6) samples are from the quarries of calcitic marble of Aliki in Thassos and four (4) samples come from the quarries of Penteli mountain in Attiki. The two (2) samples made of sandstone are probably of local origin, since there are a lot of sources of such type of sedimentary rocks at the slopes of Olympos mountain. It is very important to conclude that the raw materials used in manufacturing sculptures in Dion during late antiquity (2 nd B.C. to 5 th A.D. centuries) were collected from special sources such as Thassos and Penteli αnd they were of exceptional value. The economic situation of the citizens of ancient Dion is documented from their possibility to order high quality copies from the works of famous artists of the Classical period. On the other hand it is concluded that the roads of transportation of the sculptures, mainly as finished products, were mainly through the Aegean sea. Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-14 10:23:46 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12006 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2008 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12418 2022-01-10T08:03:37Z grelit:mast

"191129 2019 eng " dc Προκαταρτική μελέτη του πορφυριτικού συστήματος στο Γερακαριό Κιλκίς = Preliminary study of the porphyry system in Gerakario of Kilkis Τουμανίδου, Ουρανία Χρήστος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Ορυκτολογίας - Πετρολογίας - Κοιτασματολογίας. Το πορφυριτικό σύστημα Cu-Au και η επιθερμική μεταλλοφορία Sb στο Γερακαριό Κιλκίς σχηματίστηκε σε ένα μαγματικό-υδροθερμικό στάδιο που συνδέεται με την μαγματική δραστηριότητα κατά το Μειόκαινο στην ενότητα Βερτίσκου της Σερβομακεδονικής μάζας. Η μεταλλοφορία συνδέεται γενετικά με τον συηνιτικό πορφύρη ηλικίας 22±0.8 Ma. Τα ρήγματα οδήγησαν στην κυκλοφορία των διαλυμάτων και στην απόθεση των μεταλλικών ορυκτών της μεταλλοφορίας. Η μεταλλοφορία είναι κυρίως οξειδωμένη επιφανειακά και παρατηρήθηκε στα μαγματικά πετρώματα (συηνιτικός πορφύρης και γρανοδιοριτικός πορφύρης) και στα γειτονικά μεταμορφωμένα πετρώματα (γνεύσιοι) της ενότητας Βερτίσκου. Ο συηνιτικός πορφύρης εμφανίζει ποτασσική εξαλλοίωση ενώ ο γρανοδιοριτικός πορφύρης έχει υποστεί ποτασσική, σερικιτική και προπυλιτική εξαλλοίωση. Ο γνεύσιος έχει υποστεί στην επαφή με τον συηνιτικό πορφύρη έντονη σερικιτική εξαλλοίωση. Σε όλα αυτά τα πετρώματα διεισδύουν χαλαζιακές φλέβες τύπου A, B και D που περιέχουν περιορισμένη διάσπαρτη και φλεβική μεταλλοφορία σιδηροπυρίτη και χαλκοπυρίτη, κυρίως οξειδωμένη. Στην ανατολική πλευρά του πορφυριτικού συστήματος εντοπίζεται η επιθερμικού τύπου μεταλλοφορία Sb, η οποία φιλοξενείται σε χαλαζιακές φλέβες ανεπτυγμένες σε ρηξιγενείς ζώνες μέσα στον διμαρμαρυγιακό γνεύσιο. Κατά την μελέτη των ρευστών εγκλεισμάτων διαπιστώθηκε ότι μέσα στις φλέβες του πορφυριτικού συστήματος απομείχθηκε αρχικά ένα πρώιμο μαγματικό ρευστό στους 600 έως 1000° C ενώ στη συνέχεια με την πτώση της θερμοκρασίας (380° έως 460° C, με ένα διακριτό μέγιστο στους ~430° C), το ρευστό διασπάσθηκε σε συνθήκες βρασμού σε ένα υδάτινο διάλυμα υψηλής αλατότητας (35,7 έως 45,6% κβ ισοδ. NaCl) και σε ένα διάλυμα αέριας φάσης με μέτρια αλατότητα (14,8 έως 22,0% κβ ισοδ. NaCl) στο σύστημα H2O-NaCl-KCl. Τα ρευστά σχημάτισαν τις χαλαζιακές φλέβες Α και Β τύπου σε πιέσεις που κυμαίνονται από 100 έως 580 bar που δηλώνουν ένα μέγιστο βάθος σχηματισμού της μεταλλοφορίας Cu-Au, 2 χλμ. σε λιθοστατικές πιέσεις. Οι επιθερμικές φλέβες σχηματίστηκαν από ένα διάλυμα χαμηλής έως μέτριας αλατότητας (7,9 έως 10,4 % κβ ισοδ. ΝaCl) με θερμοκρασίες ομογενοποίησης από 280 έως 320° C, με ένα μέγιστο στους 290° C. Το διάλυμα αυτό δημιουργήθηκε κατά την μείξη ενός διαλύματος υψηλής έως μέτριας αλατότητας και μετεωρικού νερού. Οι υδροστατικές πιέσεις υπολογίστηκαν από 65 έως 116 bar, και αντιστοιχούν σε ένα βάθος από 600 έως 1000 μέτρα για τον σχηματισμό της επιθερμικής μεταλλοφορίας αντιμονίτη. The Cu-Au porphyry and the Sb epithermal systems in Gerakario of Kilkis was formed at a magmatic-hydrothermal stage, associated with the Miocene magmatic activity in the Vertiskos unit of the Serbomacedonian massif. The ore mineralization is genetically linked to the syenite porphyry with an age of 22±0.8 Ma. The faults and fractures controlled the circulation of the fluids and the deposition of the mineralization. The mineralization at the surface is mainly oxidized and is hosted in the magmatic rocks (syenite porphyry and granodiorite porphyry) and in the adjacent metamorphic rocks (gneiss) of the Vertiskos unit. The syenite porphyry exhibits potassic alteration while the granodiorite porphyry has undergone potassic, sericitic, and propylitic alteration. The gneiss is characterized by sever sericite alteration at the contact with the syenite porphyry. Quartz veins of type A, B and D penetrate all these rocks and host restricted disseminated pyrite and chalcopyrite mineralization, mainly oxidized. At the east side of the porphyry system there is an epithermal Sb mineralization, which is hosted in quartz veins developed in fractured zones of the gneiss. The study of the fluid inclusions revealed that an early magmatic fluid was initially dissipated at 600 to 1000° C and subsequently the temperature dropped (380° to 460° C, with a discrete peak at 430° C). The fluid was decomposed under boiling conditions in a high saline aqueous fluid phase (35.7 to 45.6 wt% equiv. NaCl) and in a gas phase with a moderate salinity (14.8 to 22.0 wt% equiv. NaCl) in the H2O-NaCl-KCl system. The fluids were trapped in the A and B quartz veins at pressures ranging from 100 to 580 bar. This indicates a maximum depth of 2 km for the formation of the Cu-Au deposit, under lithostatic pressures. The epithermal veins were formed from a fluid of low to moderate salinity (7.9 to 10.4 wt% NaCl) with homogenization temperatures of 280 to 320° C, with a discrete peak at 290° C. This fluid was formed due to the mixing of a high to moderate salinity solution and meteoric water. Hydrostatic pressures ranged from 65 to 116 bar, corresponding to a depth of 600 to 1000 meters for the formation of the epithermal Sb mineralization. Aristorle University of Thessaloniki 2019-05-29 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12418 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2019 gre Copyright (c) 2019 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12667 2024-04-18T08:52:48Z grelit:mast

"220126 2022 eng " dc Εκτίμηση της επικινδυνότητας εκδήλωσης βραχοκαταπτώσεων στην περιοχή της Μονής Κηπίνας στους Καλαρρύτες Ηπείρου, με τη χρήση UAV = UAV-based rockfall hazard assessment in Kipinas Monastery, Kalarrites, Epirus. Κωνσταντινίδης, Ιωακείμ Κωνσταντίνος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Γεωλογίας. Κύριος στόχος της παρούσας εργασίας είναι πραγματοποίηση μίας λεπτομερούς ανάλυσης εκτίμησης της επικινδυνότητας και μίας πρώιμη απόπειρας καθορισμού της διακινδύνευσης στη περιοχή μελέτης, μέσω των δεδομένων που λήφθηκαν από το UAV. Για να επιτευχθεί ο παραπάνω στόχος ένα νέο σύστημα αξιολόγησης επικινδυνότητας και διακινδύνευσης έναντι βραχοκαταπτώσεων αναπτύχθηκε, μέσω αξιολόγησης παλαιότερων, και προτάθηκε, βασιζόμενο κυρίως σε μορφολογικές και δομικές πληροφορίες, που εξάχθηκαν μέσω επεξεργασίας των δεδομένων του UAV, για την εκτίμηση της επικινδυνότητας. Ενώ τέλος, στα παραπάνω προστέθηκαν και παράγοντες τρωτότητας και συνεπειών για την εκτίμηση της διακινδύνευσης. Μέσω της παραπάνω μεθοδολογίας, καθώς και της εξέλιξης αυτής, δύναται να πραγματοποιηθεί η ποσοτικοποίηση των βραχοκαταπτωτικών φαινομένων, με τελικό στόχο τη πρόταση συγκεκριμένων μέτρων προστασίας καθώς και την εκτίμηση των απαραίτητων παραμέτρων σχεδιασμού αυτών, στη περιοχή της Ιεράς Μονής Κηπίνας. Σίγουρα το παραπάνω αποτελεί μία απαιτητική διαδικασία, αλλά εκτιμάται πως η παρούσα εργασία αποτελεί ένα ισχυρό θεμέλιο για την υλοποίησή της. The principal aim of this research is to perform an in–depth qualitative rockfall hazard analysis and a preliminary approach of risk analysis, based on a UAV derived dataset of the area. In order to achieve this goal, a new rockfall hazard and risk rating system is presented, via the modification of some preexisting systems, based on morphological and structural information of the rock mass derived from the analysis of the 3D point cloud. The factors of vulnerability and commercial impact were also taken into account for the risk estimation. The main reason leading to the implementation of a qualitative approach instead of a quantitative one, in this area, is the absence of preexisting data, mainly temporal related to rockfall events. Hence, the current research demonstrates a powerful approach to conduct a detailed hazard and risk assessment, using the least possible data from former rockfall related events in an area of interest. Aristorle University of Thessaloniki 2022-01-26 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12667 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2021 gre Copyright (c) 2021 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12949 2024-04-24T05:54:24Z grelit:mast

"240418 2024 eng " dc Διάτρηση αλάτων = Drilling through salt Bouchlariotis, Achileas Ioannis Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Διατμηματικού Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών “Έρευνα και Εκμετάλλευση Υδρογονανθράκων". Αυτή η διατριβή παρέχει μια επισκόπηση των εβαποριτών όσον αφορά τη γεωλογία και την τεκτονική και εξετάζει την προέλευση και την εξέλιξή τους με την πάροδο του χρόνου, την ταξινόμηση και τη δομή τους, καθώς και τη συσχέτισή τους με υδρογονάνθρακες, είτε ως πετρώματα πηγής είτε ως σφραγίδες και παγίδες. Παρουσιάζει το κύρια εβαποριτικά ορυκτά μαζί με τις φυσικές, τις διαγραφικές και τις μηχανικές τους τους ιδιότητες και τη συμπεριφορά των σχηματισμών αλάτων. Συζητά επίσης τις προκλήσεις που πρέπει να αντιμετωπίσουν οι μηχανικοί γεώτρησης όταν κάνουν γεωτρήσεις πάνω, μέσα και κάτω από σχηματισμούς άλατος. Στη συνέχεια, συζητά τις δυνατότητες και τις αναδυόμενες τεχνολογίες και μεθόδους που χρησιμοποιούνται στη γεώτρηση αλάτων, αναφέροντας ορισμένες πτυχές του σχεδιασμού φρέατος, όπως η απεικόνιση των σχηματισμών υπό των αλατούχων σχηματισμών και πτυχές των διεργασιών γεώτρησης, όπως ο σχεδιασμός κατώτερης συνδεσμολογίας, η επιλογή κορώνας γεωτρύπανου κ.λπ., καθώς και πτυχές σχετικά με τον έλεγχο και την επιλογή ρευστού διάτρησης. Τα συμπεράσματα αυτής της διατριβής υπογραμμίζουν την πολυπλοκότητα της γεώτρησης αλατιού και τη σημασία των συστηματικών πρακτικών και εξελίξεων για να προχωρήσουμε σε μια εποχή όπου οι υδρογονάνθρακες που συνδέονται με τα άλατα είναι εκμεταλλεύσιμοι χωρίς μεγάλους κινδύνους. This thesis provides an overview of evaporites regarding geology and tectonics and examines their origin and evolution over time, their classification and structure, as well as their association with hydrocarbons, either as source rock or as seals and traps. It presents the main evaporitic minerals along with their physical properties, logging and mechanical properties, and behavior of salt formations. It also discusses the challenges that drilling engineers must meet when drilling above, through and beneath salt formations. It then discusses enabling and emerging technologies and methods used in salt drilling, by mentioning some aspects of well design, like subsalt imaging, and of drilling  operations, like BHA design, bit selection, etc., as well as well control and drilling fluid selection. The conclusions of this thesis highlight the complexity of salt drilling and the importance of systematic practices and developments to move on to an era when hydrocarbons associated with salts are exploitable with no major risks. Aristorle University of Thessaloniki 2024-04-18 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12949 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2023 gre Copyright (c) 2023 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11656 2018-11-16T08:32:10Z grelit:mast

"181105 2018 eng " dc Northern North Sea tectono-stratigraphic evolution and main petroleum systems and plays. = Τεκτονο-στρωματογραφική εξέλιξη της βόρειας - Βόρειας Θάλασσας και βασικά πετρελαϊκά συστήματα και κοιτάσματα. Baliakas, Konstantinos N. Aristotle University of Thessaloniki. School of Geology. Inter-University Master of Science in 'Hydrocarbon Exploration and Exploitations' The main objectives of the thesis include the following: Decipher the tectono-stratigraphic evolution of the northern North Sea through an extensive study between many different or similar approaches and views and summarising them in order to reach the best-evidence synthesis. Review the main petroleum systems and plays in the area. Achieve a better understanding of the complexity of different geological processes and their impact on hydrocarbon accumulations. Σκοπός της διατριβής ήταν η μελέτη της τεκτονο-στρωματογραφικής εξέλιξης του βόρειου τμήματος της Βόρειας Θάλασσας καθώς και τα βασικά πετρελαϊκά συστήματα και κοιτάσματα της περιοχής. Μέσα από παραδείγματα κοιτασμάτων της περιοχής γίνεται ανάλυση των βασικών προϋποθέσεων που συνετέλεσαν στην συσσώρευση και διατήρηση των υδρογονανθράκων. Επιπλέον γίνεται αναφορά στα εξαντληθέντα και εναπομείναντα αποθέματα της περιοχής. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-05 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11656 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2017 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11383 2018-12-17T08:51:10Z grelit:mast

"181217 2018 eng " dc Αριθμητική μελέτη ενός έντονου επεισοδίου Βαρδάρη Τσοπουρίδης, Λεωνίδας Δ. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Στην εργασία αυτή μελετάται ένας τοπικός άνεμος που πνέει στην ευρύτερη περιοχή της κοιλάδας του Αξιού, ο Βαρδάρης. Αυτός ο άνεμος μπορεί να επηρεάσει σημαντικά τις καιρικές συνθήκες της εν λόγω περιοχής, καθώς και την τοπική κοινωνία, παρέχοντας έτσι ένα σημαντικό κίνητρο για τη μελέτη των χαρακτηριστικών του. Στην εργασία αυτή παρουσιάζεται η συνοπτική και μέσης κλίμακας ανάλυση ενός έντονου επεισοδίου Βαρδάρη που εμφανίστηκε στις 10-11 Νοεμβρίου 2007 και προκάλεσε εκτεταμένα προβλήματα. Χρησιμοποιήθηκαν δεδομένα επιφανείας, συμπεριλαμβάνοντας 4 μετεωρολογικούς σταθμούς σε επιλεγμένες θέσεις κατά μήκος της κοιλάδας του Αξιού ποταμού (Εύζωνοι, Αξιούπολη, Ακροπόταμος και Κύμινα), ραδιοβολίσεις, πλεγματικά δεδομένα του ECMWF, αναλύσεις του UKMO και κυρίως το μη-υδροστατικό αριθμητικό μοντέλο πρόγνωσης καιρού WRF-ARW. Είναι η πρώτη φορά που ένα πολύ υψηλής ανάλυσης αριθμητικό μοντέλο, μαζί με κατάλληλες μετρήσεις κατά μήκος του Αξιού, συνδυάζονται για τη διερεύνηση των χαρακτηριστικών του Βαρδάρη. Η ανάλυσή τους υπέδειξε ότι τα αποτελέσματα ήταν αρκετά ικανοποιητικά λαμβάνοντας ως χωρική ανάλυση αυτήν του 1km. Το επεισόδιο σχετίστηκε με το συνδυασμό μίας βαθιάς ύφεσης που επηρέασε τη Βόρεια Ελλάδα και ενός εκτεταμένου αντικυκλώνα στη Δυτική Ευρώπη. Οι μέγιστες τιμές ταχύτητας παρατηρήθηκαν κατά μήκος της Κοιλάδας του Αξιού αγγίζοντας τα 20.5 m/s με ριπές 28.2 m/s στο σταθμό των Ευζώνων και στις ακτές του Θερμαϊκού Κόλπου, όπου έφθασαν τα 24 m/s με ριπές 31.9 m/s. Το αριθμητικό μοντέλο WRF προσομοίωσε σε πολύ καλό βαθμό το επεισόδιο Βαρδάρη και ειδικότερα τους ισχυρότερους ανέμους, της τάξης των 30-35m/s, μεταξύ του στρώματος 750-900 hPa, με τη μορφή ενός αεροχειμάρρου. Τέλος, διερευνάται η σημασία των τοπογραφικών χαρακτηριστικών της ευρύτερης περιοχής μελέτης στην ανάπτυξη και εξέλιξη του  συγκεκριμένου επεισοδίου μέσω αριθμητικού πειράματος. Αποδείχτηκε ότι η εμφάνιση του επεισοδίου Βαρδάρη σχετίζεται με τη ροή συνοπτικής κλίμακας, αλλά η μέγιστη ένταση του καθορίζεται από την ιδιαίτερη τοπογραφία της περιοχής. The local wind “Vardaris” that blows in the area of Axios valley in northern Greece is studied here. This wind may exert a significant influence to the meteorological conditions of this region as well as to the local community, providing a strong motivation to study its characteristics. This work presents a synoptic and mesoscale analysis of an intense episode of Vardaris, which caused widespread problems, on 10-11 November 2007. The study is based on surface observations, including 4 meteorological stations at selected locations along Axios river (Evzonoi, Axioupoli, Akropotamos, and Kymina), upper air data, ECMWF gridded analyses, UKMO analyses and mainly the non-hydrostatic numerical Weather Research and Forecasting (WRF-ARW) model. It is the first time that a very high resolution numerical model, along with suitable observations along the valley of Axios, are combined to investigate the characteristics of this phenomenon. Αnalysis indicated that the model results were in good agreement with observations, using a horizontal resolution of 1km. The episode was associated with the combination of a  transient depression over Greece and an anticyclone in Western Europe. The maximum wind speeds of the Vardaris wind episode that occurred on 10 November 2007 were recorded along Axios valey (20.5 m/s with gusts up to 28.2 m/s) and at the southern coast of Thermaikos Gulf  (24 m/s with gusts up to 31.9 m/s). WRF model represented the episode in good agreement with observations and simulated the strongest winds, in excess of 30-35 m/s, between 750-900 hPa in the form of a jet streak. Finally, the importance of the topographic characteristics of the greater area of interest for the development and evolution of the episode is investigated through a numerical experiment. It was shown that the occurrence of the episode was determined by the synoptic flow, but its maximum intensity was specified by the local conditions due to channeling in Axios valley. Aristorle University of Thessaloniki 2018-12-17 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11383 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2014 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11942 2022-02-03T09:39:22Z grelit:mast

"220203 2022 eng " dc Ταξινόμηση βραχομάζας και αξιολόγηση των προτεινόμενων μέτρων υποστήριξης κατά μήκος της σήραγγας Πολύμυλου Σ13. Σηφουνάκη, Σοφία Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. . Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-03 11:39:22 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11942 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2005 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12591 2024-04-18T07:43:18Z grelit:mast

"210119 2021 eng " dc Αξιολόγηση του προσυμπτωματικού ελέγχου για καρκίνο τραχήλου μήτρας μέσω αυτολήψης υλικού προς μοριακή ανάλυση HPV DNA και βιοδεικτών = Assessment of screening of cervical cancer by self-collected samples to molecular analysis of HPV DNA and biomarkers. Κιτσαντάς, Κωνσταντίνος Διονύσιος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Διατμηματικό πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών στα Πολύπλοκα Συστήματα και Δίκτυα (Inter-Faculty Master Program on Complex Systems and NetworksInter-Faculty Master Program on Complex Systems and Networks). Στα πλαίσια του ερευνητικού προγράμματος GRECOSELF υλοποιήθηκε στατιστική ανάλυση για την αξιολόγηση του προσυμπτωματικού ελέγχου για καρκίνο τραχήλου μήτρας μέσω αυτολήψης υλικού προς μοριακή ανάλυση HPV DNA και βιοδεικτών. Το πρόγραμμα επικεντρώνεται, αφενός στη διενέργεια προσυμπτωματικού πληθυσμιακού ελέγχου για καρκίνο του τραχήλου της μήτρας σε γυναίκες που κατοικούν σε απομακρυσμένες περιοχές της Ελλάδας με δύσκολη πρόσβαση σε Μονάδες Υγείας, βασισμένου στην αυτολήψη κολποτραχηλικών δειγμάτων για διενέργεια hrHPV DNA test, και αφετέρου στη χρήση μοριακών βιοδεικτών με σκοπό τη διαστρωμάτωση των hrHPV θετικών γυναικών, αναφορικά με τον κίνδυνο για ανάπτυξη καρκίνου στον τράχηλο. Εκτιμήθηκε η αποδοχή της συσκευής αυτολήψης για λήψη κολποτραχηλικών δειγμάτων και συγκρίθηκε με τη διαδικασία εξέτασης που γίνεται από επαγγελματία υγείας. Ακόμη, αξιολογήθηκε η απόδοση του προσυμπτωματικού πληθυσμιακού ελέγχου (screening) με τη χρήση HPV DNA test  σε σχέση με απόντα ή υπάρχοντα προσυμπτωματικό έλεγχο μέσω κυτταρολογίας (τεστ Παπανικολάου) κατά και πριν τα τελευταία 3 χρόνια. Στο πρώτο κεφάλαιο παρουσιάζονται και αναλύονται τα δεδομένα και οι μεταβλητές που χρησιμοποιήθηκαν ενώ στο δεύτερο περιγράφεται το θεωρητικό πλαίσιο, στο οποίο στηρίχθηκε η σταστιστική ανάλυση. Η ανάλυση ισχύος και η θεωρητική προσέγγιση της λογιστικής παλινδρόμησης αναπτύσσονται στο τρίτο κεφάλαιο. Στο τέταρτο κεφάλαιο παρουσιάζονται τα αποτελέσματα της σταστιστικής ανάλυσης και τα συμπεράσματα που σχετίζονται με τους στόχους της εργασίας. Η ανάλυση διεξήχθη με χρήση της γλώσσας προγραμματισμού R Studio ενώ μέρος αυτής πραγματοποιήθηκε με το πρόγραμμα IBM SPSS Statistics 23. In the framework of the GRECOSELF research program, a statistical analysis was performed to assess the screening of cervical cancer by self-collected samples to molecular analysis of HPV DNA and biomarkers. On the one hand, the program is grounded on screening for cervical cancer in women residing in rural areas of Greece with limited access to Health-care Stations, based on self-collected samples in order to conduct -hrHPV DNA test and on the other hand on use of molecular biomarkers for stratification of hrHPV positive women according to the risk of developing cervical cancer. An assessment of acceptance of self-collection device for cervicovaginal specimens is performed and compared with the examination procedure by a healthcare professional. In addition, the performance of screening using HPV DNA test is assessed in comparison to absent or existing screening of cytology (Papanicolaou test) within the last 3 years and before the last 3 years. In the first part are presented and analyzed the using data and variables, while the second part describes the theoretical framework on which the statistical analysis was based. A power analysis and a theoretical logistic regrression are performed in the third part. The fourth part summarizes the results of the statistical analysis and useful conclusions covering the objectives of the thesis. The analysis is conducted with R Studio programming language and IBM SPSS Statistic program. Aristorle University of Thessaloniki 2020-09-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12591 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2020 gre Copyright (c) 2021 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12931 2024-04-24T05:54:24Z grelit:mast

"240418 2024 eng " dc Η επίδραση της κλιματικής αλλαγής στα επίπεδα PM 2.5 σε παγκόσμια κλίμακα = Climate change impact on future levels of PM 2.5 in global scale. Σακκά, Μαρία – Ζακλίν Αλέξανδρος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Μετεωρολογίας και Κλιματολογίας. Η παρούσα εργασία εξετάζει την επίδραση της κλιματικής αλλαγής πάνω στα αιωρούμενα σωματίδια με διάμετρο μικρότερη από 2.5, γνωστά και ως PM2.5, σε παγκόσμια κλίμακα. Τα δεδομένα που χρησιμοποιήθηκαν προέρχονται από το Παγκόσμιο Ερευνητικό Πρόγραμμα του Κλίματος (-World Climate Research Programme), αφορούν την Έκτη φάση του Προγράμματος Σύγκρισης Συζευγμένων Μοντέλων, - (Coupled Model Intercomparison Project Phase 6 - CMIP6) και αναφέρονται στη χρονική περίοδο από το 2015 μέχρι το 2100. Τα τρία κλιματικά μοντέλα που μελετώνται είναι το GFDL-ESM4, το GISS-E2-1-G  και το MRI-ESM2-0. Για τη ξαγωγή των αποτελεσμάτων χρησιμοποιήθηκαν δύο πειράματα (ssp370SST και ssp370pdSST). Το πείραμα ssp370SST ακολουθεί το σενάριο ssp370 με χρονικά μεταβαλλόμενες θαλάσσιες επιφανειακές θερμοκρασίες (SSTs) που λήφθηκαν από προσομοιώσεις του πειράματος ssp370 με συζευγμένο παγκόσμιο κλιματικό μοντέλο ατμόσφαιρας-ωκεανού. Το πείραμα ssp370pdSST έχει παρόμοια πειραματική ρύθμιση με το ssp370SST με τη διαφορά ότι η θερμοκρασία της επιφάνειας της θάλασσας (SST) και ο θαλάσσιος πάγος λαμβάνονται από μια πρόσφατη κλιματολογία (περίοδος 2005–2014) που προήλθε από προσομοιώσεις του κάθε μοντέλου κατά την ιστορική περίοδο και παραμένουν σταθερές σε ολόκληρη την περίοδο των μελλοντικών προσομοιώσεων (2015–2100). Και στα δυο πειράματα ssp370SST και ssp370pdSSTακολουθούν το σενάριο SSP3_7.0 όπως περιγράφεται στο Turnock et al. (2020) και Griffiths et al. (2021). Πρακτικά, οι προσομοιώσεις ssp370pdSST απεικονίζουν την επίδραση μόνο των μελλοντικών εκπομπών διατηρώντας την κλιματική κατάσταση σύμφωνα με την κλιματολογία του πρόσφατου παρελθόντος (2005-2014), ενώ οι προσομοιώσεις ssp370SST τη συνδυασμένη επίδραση των αλλαγών του κλίματος και των εκπομπών. Ως εκ τούτου, με την διαφορά των πειραμάτων ssp370pdSST και το ssp370SST μπορεί να συναχθεί μόνο η επίδραση της μελλοντικής κλιματικής αλλαγής στα σωματίδια PM2.5. Αυτό εκδηλώνεται με αλλαγές στη χημεία, τις μεταφορές, τις φυσικές εκπομπές και την εναπόθεση, με τις δύο τελευταίες διαδικασίες να αντιπροσωπεύονται στα μοντέλα με διαφορετικά επίπεδο διαδραστικότητας. Στη συνέχεια της εργασίας, υπολογίζεται η διαφορά των δύο πειραμάτων και κατασκευάζονται οι παγκόσμιοι χάρτες για δύο χρονικές περιόδους, 2021-2050 και 2070-2099 σε ετήσιο και εποχιακό επίπεδο σε σχέση με τρεις παραμέτρους, τα αιωρούμενα σωματίδια, PM 2.5, την βροχόπτωση και τη θερμοκρασία επιφανείας. Μετά από την κατασκευή των χαρτών, πραγματοποιείται η ανάλυση του κάθε χάρτη για το κάθε κλιματικό μοντέλο και για την κάθε χρονική περίοδο σε ετήσια και εποχιακή κλίμακα. Από τα αποτελέσματα διαπιστώνεται ότι τα τρία κλιματικά μοντέλα βρίσκονται σε χαμηλή συμφωνία μεταξύ τους για το πόσο επηρεάζει η κλιματική αλλαγή τα PM 2.5 και ότι η επίδραση της κλιματικής αλλαγής, θετική ή αρνητική, είναι μικρή στα αιωρούμενα σωματίδια, PM 2.5 και έχει κυρίως τοπικό χαρακτήρα. This thesis examines the impact of climate change on particulate matter  with a diameter smaller than 2.5, also known as PM2.5, on a global scale. The data that was used come from the World Climate Research Programme, under the Sixth phase of the Coupled Models Intercomparison Project (CMIP6), and refer to the time period from 2015 to 2100. The three climate models that are studied are GFDL-ESM4, GISS-E2-1-G, and MRI-ESM2-0. For the analysis, two types of experiments were used (ssp370SST and ssp370pdSST). The ssp370SST experiment follows the ssp370 scenario with time-varying sea surface temperatures (SSTs) obtained from simulations of the ssp370 experiment with a coupled global atmosphere-ocean climate model. The ssp370pdSST experiment has a similar experimental setup to ssp370SST except that sea surface temperature (SST) and sea ice are obtained from a recent climatology (period 2005-2014) derived from simulations of each model during the historical period and remain constant throughout the period of future simulations (2015-2100). Both the ssp370SST and ssp370pdSST experiments follow the SSP3_7.0 scenario as described in Turnock et al. (2020) and Griffiths et al. (2021). In practice, the ssp370pdSST simulations depict the effect of future emissions only by maintaining the climate state according to the climatology of the recent past (2005-2014), while the ssp370SST simulations depict the combined effect of climate change and emissions. Hence, by subtracting ssp370pdSST from ssp370SST experiments the effect from climate change can be deduced for PM2.5. This is manifested through changes in chemistry, transport, natural emissions, and deposition with the latter two depending on the level of interactiveness at which these processes are represented in the models. Afterwards, the difference of the two experiments is calculated and world maps are constructed for two time periods, 2021-2050 and 2070-2099 at the annual and seasonal level, in relation to three parameters: particulate matter, PM2.5, precipitation and surface temperature. After the construction of the maps, analysis of each map is conducted for each climate model and for each time period on an annual and seasonal scale. The results show that the three climate models are in low agreement on how much climate change impacts PM2.5, and that the impact of climate change, positive or negative, is small in particulate matter, PM2.5, and is mostly local in nature. Aristorle University of Thessaloniki 2024-04-18 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12931 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2023 gre Copyright (c) 2023 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11494 2018-11-16T08:32:10Z grelit:mast

"181105 2018 eng " dc Τα βενθονικά τρηματοφόρα ως δείκτες παλαιοπεριβαλλοντικής εξέλιξης σε λιμνοθάλασσες: Λιμνοθάλασσα Πάλιουρα, Θερμαϊκός κόλπος Κυριαζίδου, Ελένη Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης,Τμήμα Γεωλογίας Στα πλαίσια της παρούσας μεταπτυχιακής διατριβής μελετήθηκε η σύνθεση των βενθονικών τρηματοφόρων από 52 δείγματα ιζήματος. Τα δείγματα προέρχονται από πυρήνα γεώτρησης (PLR-1), βάθους 8.7 m, που πραγματοποιήθηκε στην περιοχή της λιμνοθάλασσας του Πάλιουρα (Επανομή Θεσσαλονίκης). Για την ολοκλήρωση της παρούσας εργασίας πραγματοποιήθηκε αρχικά η συστηματική ταξινόμηση των ειδών των βενθονικών τρηματοφόρων. Συνολικά παρατηρήθηκαν και περιγράφηκαν 14 είδη που ανήκουν σε 7 γένη βενθονικών τρηματοφόρων. Ακόμη πραγματοποιήθηκε ο προσδιορισμός σε επίπεδο γένους των περιεχόμενων μαλακίων (συνοδή πανίδα) και η ανάλυση των συγκεντρώσεων των τρηματοφόρων, με τον προσδιορισμό της αφθονίας και της ποικιλότητας και μέσω μίας σειράς μικροπαλαιοντολογικών δεικτών. Στην παρούσα εργασία δόθηκε ιδιαίτερη βαρύτητα στα άτομα των τρηματοφόρων που έφεραν μορφολογικές ανωμαλίες, η παρουσία των οποίων συνδέεται συνήθως με το περιβαλλοντικό στρες, το οποίο μπορεί να οφείλεται σε απότομη μείωση ή αύξηση της αλατότητας αλλά και σε παράγοντες που συνδέονται με ανθρώπινη δραστηριότητα (Yanko et al., 1999; Dimiza et al., 2012; Κουκουσιούρα, 2012). Για την λεπτομερή αναπαράσταση του παλαιοπεριβάλλοντος της περιοχής μελέτης χρησιμοποιήθηκαν οι παρακάτων μικροπαλαιοντολογικοί δείκτες: α) δείκτης Α: Στα κελύφη των ατόμων του είδους Ammonia tepida πραγματοποιήθηκαν βιομετρικές μετρήσεις και χρησιμοποιήθηκε ο τύπος A=L/ (S+L)*100 όπου L=μεγάλα άτομα>0,5 mm και S=μικρά άτομα<0,5 mm (Koukousioura et al., 2012). β) δείκτης FAI (Foraminiferal Abnormality Index) και FMI (Foraminiferal Monitoring Index) (Coccioni, 2003, 2005): Οι αυξημένες τιμές των συγκεκριμένων δεικτών σχετίζονται με έντονες περιβαλλοντικές αλλαγές και συγκεκριμένα με διακυμάνσεις της αλατότητας. Με βάση τις συναθροίσεις των βενθονικών τρηματοφόρων τα οποία συλλέχθηκαν από τον πυρήνα ιζήματος, αναγνωρίστηκαν δύο διαφορετικοί τύποι παλαιοπεριβάλλοντος με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά: περιβάλλον ανοιχτής λιμνοθάλασσας και περιβάλλον κλειστής λιμνοθάλασσας. Η πανίδα των τρηματοφόρων σε συνδυασμό με τη χρήση μικροπαλαιοντολογικών δεικτών, των πολυπαραγοντικών αναλύσεων και της απόλυτης χρονολόγησης που πραγματοποιήθηκε σε επιλεγμένα δείγματα οστράκων μαλακίων, συντέλεσε στην αναπαράσταση της παλαιοπεριβαλλοντικής εξέλιξης της περιοχής μελέτης. Η λιμνοθάλασσα του Πάλιουρα παρουσιάζει μία μετάβαση από περιβάλλον κλειστής λιμνοθάλασσας σε περιβάλλον ανοιχτής λιμνοθάλασσας μετά τα 7640 yr BP, ενώ μετά τα 6600 yr η λιμνοθάλασσα ξανά κλείνει. Η εξέλιξη της λιμνοθάλασσας φαίνεται να συμφωνεί με τα μοντέλα της σχετικής ανόδου του επιπέδου της θάλασσας στις παράκτιες περιοχές του Αιγαίου που συνέβη πριν τα 4000 yr BP. Οι αλλαγές που παρατηρούνται στις συναθροίσεις των απολιθωμένων βενθονικών τρηματοφόρων στα παράκτια περιβάλλοντα, αποτελούν ένα χρήσιμο εργαλείο της Παλαιοντολογίας, για την καταγραφή των αλλαγών της στάθμης της θάλασσας που είχαν συμβεί κατά το παρελθόν και την λεπτομερή αναπαράσταση των παλαιοκλιματικών και παλαιοπεριβαλλοντικών συνθηκών. Τις τελευταίες δεκαετίες, έχουν πραγματοποιηθεί πολυάριθμες μελέτες σε Ολοκαινικά παράκτια πεδία και σε λιμνοθάλασσες του Αιγαίου (Triantaphyllou et al., 2003, 2010; Pavlopoulos et al., 2007, 2010; Evelpidou et al., 2010; Koukousioura et al., 2012; Κουκουσιούρα, 2012) οι οποίες παρέχουν πληθώρα πληροφοριών σε ότι αναφορά το παλαιοπεριβάλλον. Paliouras lagoon is a coastal seasonal lagoon situated on the east coastline of Thermaikos Gulf ~1 km south of Nea Michaniona town. The vibracore PALIOURAS – 1 (PLR-1) was drilled there, and core samples were recovered up to 8.70m depth. The aim of this MSc project is to examine the composition of the benthic foraminifera, derived from 52 sediment samples. The sediment samples originate from a drilling core (PLR-1) from the Paliouras lagoon area. During this project, the benthic foraminifera were classified according to systematics and taxonomy. A total of 14 species, from seven different genera of foraminifera, were observed and identified. Furthermore, the gastropods and molluscs that were present, were identified to generic level. A foraminiferal concentration analysis was carried on, in order to evaluate abundance and diversity through the use of micropaleontological indeces. Benthic foraminifera with morphological abnormalities were taken into particular consideration, since such morphology can be linked to environmental stress due to rapid fluctuations of salinity or can be a result of human activity (Yanko et al., 1999, Dimiza et al., 2012; Koukousioura, 2012). The following micropaleontological markers were used for the detailed reconstruction of the study area’s paleoenvironment: a) A index: Biometric measurements were perfomed on Ammonia tepida tests and the formula A=L/ (S+L)*100 was applied, where L= large individuals> 0.5 mm and S= small individuals< 0.5 mm (Koukousioura et al., 2012), b) FAI (Foraminiferal Abnormality Index) and FMI (Foraminiferal Monitoring Index) indices (Coccioni, 2003, 2005): Elevated values of these particular markers can infer severe environmental changes and particularly salinity fluctuations. Based on the assemblages of benthic foraminifera that were recovered from the sediment’s core, two types of paleoenvironments, with specific characteristics were observed: open lagoon environment and closed lagoon environment. The reconstruction of the paleoenvironmental evolution of the study area, was based on the diversity of the foraminiferal fauna, in combination with micropaleontological indices, quantative analysis and radiometric dating that were applied in a number of specimens, defining the paleoenvironmental evolution of the studied area. Paliouras lagoon presents a transition from a closed lagoon environment into an open one, after 7640 yr BP, while after 6600 yr BP the lagoon closes again. The proposed evolutional course of the Paliouras lagoon concurs with the existing models of the relevant elevation of the sea level in the coastal areas of the Aegean Sea that was recorded before 4000 yr. The changes of the benthic foraminifera assemblages, consist a useful tool of Paleontology for recording the sea level changes in coastal areas occurred in the past and providing a detailed reconstruction of the paleoclimatic and paleoenvironmental conditions. During the last decades a great number of studies have been conducted in Holocenic coastal areas and lagoons of the Aegean (Triantaphyllou et al., 2003, 2010; Pavlopoulos et al., 2007, 2010; Evelpidou et al., 2010; Koukousioura et al., 2012; Koukousioura, 2012), providing invaluable paleoenvironmental information. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-05 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11494 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2017 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11202 2018-11-16T08:31:56Z grelit:mast

"161231 2016 eng " dc Χαρτογράφηση περιοχών ευάλωτων στην εκδήλωση πλημμυρικών φαινομένων: εφαρμογή σε περιοχή του νιομού Πιερίας Μαυράκη, Μαρία Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Ο κύριος σκοπός αυτής της διατριβής είναι η χαρτογράφηση των περιοχών που είναι ευάλωτες στην εκδήλωση πλημμυρών, με τη βοήθεια των Συστημάτων Γεωγραφικών Πληροφοριών (GIS). Για την εκτίμηση της τρωτότητας της περιοχής στα πλημµυρικά φαινόμενα χρησιμοποιήθηκαν και χαρτογραφήθηκαν ποικίλα δεδομένα που αφορούν παράγοντες που επηρεάζουν την εκδήλωση αυτών των φαινομένων. Η παρούσα εργασία πραγματοποιήθηκε στο Νομό Πιερίας σε μια περιοχή που στο παρελθόν έχει αντιμετωπίσει, κατά τόπους, αρκετά προβλήματα λόγω των πλημμυρών. Η περιοχή μελέτης εντοπίζεται στο Βόρειο Ελλαδικό χώρο, στην περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας και εκτείνεται τόσο στο Δήμο Κατερίνης όσο και στο Δήμο Πύδνας-Κολινδρού. Για την επίτευξη του στόχου της εργασίας απαραίτητη ήταν η κατασκευή χάρτη επιδεκτικότητας, της περιοχής μελέτης, στις πλημμύρες, µε τη βοήθεια της μεθοδολογίας FIGUSED-S που εφαρμόζεται σε μικρές λεκάνες απορροής, όπως αυτή που εξετάζεται. Έτσι επιλέχθηκαν επτά παράγοντες (συσσώρευση ροής, ένταση βροχής, λιθολογία, χρήσεις γης, κλίση εδάφους, υψόμετρο, απόσταση από το υδρογραφικό δίκτυο) ως οι σημαντικότεροι που επηρεάζουν τις πλημμύρες στην εξεταζόμενη λεκάνη. Οι παράγοντες αυτοί συναξιολογήθηκαν και με τη χρήση του δείκτη FHIS προέκυψε ο τελικός χάρτης,  που ταξινομεί την περιοχή σε πέντε κατηγορίες επιδεκτικότητας στις πλημμύρες (πολύ χαμηλή, χαμηλή, μέτρια, υψηλή, πολύ υψηλή). Στη συνέχεια µε τη βοήθεια του ArcMap εντοπίστηκαν τα χωριά, τα σημεία του οδικού και σιδηροδρομικού δικτύου και οι χρήσεις γης που παρουσιάζουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο. Τέλος, ακολούθησε εκτίμηση της αξιοπιστίας του χάρτη Πλημμυρικής Επιδεκτικότητας, µε την υπέρθεση των συντεταγμένων των θέσεων των ιστορικών πλημμυρών που έχουν εκδηλωθεί στην περιοχή. The main purpose of this work is to map areas susceptible to floods with the help of Geographic Information Systems (GIS). To assess these susceptible to flood areas, various data of factors influencing flooding phenomena were used and mapped.of Pieria in an area that previously has faced, in places, several problems due to flooding. The study area is located in Northern Greece, in Central Macedonia and extends both to the Municipality of Katerini and the Municipality of Pydna-Kolindros.To achieve the aim of this study was necessary to construct a susceptible map to flooding, of the study area, using FIGUSED-S methodology which is suitable for small basins, like the studied one. This focuses on seven factors (flow accumulation, rain intensity, lithology, land use, slope, elevation, distance from the hydrographic network) as the most important factors which are influencing flooding in the study basin. These factors evaluated by using FHIS index to create the final map which classifies the area into five susceptibility categories (very low, low, medium, high, very high). Then, with the help of ArcMap, villages, parts of the road and rail network and land use which present most risk, were identified. Finally, followed the assessment of the reliability of the susceptibility map with the overlay of the coordinate positions of the historical floods that have occurred in the area. Aristorle University of Thessaloniki 2017-12-08 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11202 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2016 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11854 2022-02-03T09:39:22Z grelit:mast

"220203 2022 eng " dc Ο ρόλος του ηφαιστειακού γυαλιού στη δεσμευτική ικανότητα βιομηχανικών πετρωμάτων της Μήλου. Δρακούλης, Αλέξανδρος Θ. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Ο στόχος της παρούσας διατριβής ειδίκευσης είναι η διερεύνηση του ρόλου του ηφαιστειακού γυαλιού ή γενικά του άμορφου υλικού στη δεσμευτική ικανότητα των βιομηχανικών πετρωμάτων. Για το σκοπό αυτό επιλέχθηκαν βιομηχανικά πετρώματα από το ηφαιστειακό νησί της Μήλου. Η ανάλυση αυτών των δειγμάτων πραγματοποιήθηκε στα εργαστήρια του Τομέα Ορυκτολογίας-Πετρολογίας- Κοιτασματολογίας του Τμήματος Γεωλογίας, καθώς και στον Τομέα Φυσικής Στερεάς Κατάστασης του Τμήματος Φυσικής, της Σχολής Θετικών Επιστημών, του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης... Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-03 11:39:22 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11854 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2005 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12320 2021-11-03T10:37:56Z grelit:mast

"181231 2018 eng " dc Machine learning algorithms for big data = Αλγόριθμοι μάθησης για μεγάλης κλίμακας δεδομένα. Tsolakidou, Elisavet Arirtotle University of Thessaloniki. School of Mathematics. Inter-Faculty Master Program on Complex Systems and Networks. The purpose of this thesis is to present both a comprehensive study and a practical example of methods and tools used for word and document embeddings. Embeddings or vector representations are the necessary first step before natural language data are fed into any neural network for processing. Having vectors whose parameters capture real world properties of the corresponding words or documents has been known to be pivotal for the success of natural language processing tasks such as classification, summarization and translation amongst others. Following the detailed presentation of the most popular methods; experiments and their implementations are conducted using Python programming language in the Greek language and their results are discussed. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι να παρουσιαστούν οι μέθοδοι και τα εργαλεία που χρησιμοποιούνται για τη διανυσματική αναπαράσταση λέξεων και εγγράφων. Η διανυσματική αναπαράσταση των λέξεων αποτελεί απαραίτητο πρώτο βήμα για την τροφοδότηση δεδομένων φυσικής γλώσσας σε οποιοδήποτε νευρωνικό δίκτυο με σκοπό την επεξεργασία των λέξεων και την εξαγωγή μοντέλων. Η αναπαράσταση των λέξεων ως διανύσματα των οποίων οι παράμετροι σκιαγραφούν την πληθώρα των ιδιοτήτων τους έχει παρατηρηθεί ότι είναι καθοριστική για την επιτυχία διεργασιών επεξεργασίας φυσικής γλώσσας όπως είναι η κατηγοριοποίηση (classification), περίληψη (summarization) και μετάφραση (translation) κειμένων, μεταξύ άλλων. Αρχικά παρουσιάζονται οι πιο γνωστές τεχνικές που χρησιμοποιούνται για την αναπαράσταση λέξεων και εγγράφων και στην συνέχεια μέσω της γλώσσας προγραμματισμού Python μελετάται η αναπαράσταση λέξεων και εγγράφων στην ελληνική γλώσσα. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-16 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12320 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2018 gre Copyright (c) 2019 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12457 2024-04-18T07:43:18Z grelit:mast

"200923 2020 eng " dc Olimpi mud volcanoes sedimentary records (Hellenic arc): geochemical and micropaleontological characterization = Ιζηματολογική καταγραφή του πεδίου λασποηφαιστείων Olimpi (Ελληνικό Τόξο): γεωχημικός και μικροπαλαιοντολογικός χαρακτηρισμός. Anastasios, Nikitas P. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Διαπανεπιστημιακό Πόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών στη Παλαιοντολογία-Γεωβιολογία (Aristotle University of Thessaloniki. Interinstitutional Program of Postgraduate Studies in Paleontology- Geobiology). This master thesis produces scientific information concerning the mud breccia extruded from five (5) mud volcanoes of the Olimpi MV field (Mediterranean Ridge). In total, 42 samples (14 mud breccia matrix and 28 clasts samples) were retrieved and studied. Routine micropaleontological (calcareous nannoplankton) analysis has been performed in order to determine the possible age of the deep-seated source strata. In addition, for the first time, the total organic carbon and thermal maturity of samples recovered from deep (sub-salt) layers of the Mediterranean Ridge were determined through organic geochemical study (Rock-Eval pyrolysis) and an attempt to evaluate the  oil and gas potential of the sediments has been made. It is concluded that: (1) mudstone/shale clasts of different stratigraphic position were found and attributed to biozones NN7, NN6, NN5, NN4 and NP24, (2) some samples showed a heavy mixing of Miocene and Oligocene nannofossils while others appeared to be barren of nannofossils and consequently could not be dated, (3) samples appeared to be both organic rich (TOC>0.5) and poor (TOC<0.5), mostly comprised of Type III kerogen which is considered immature – nearly mature, with respect to gas and/or oil generation and poor to fair generative potential and (4) a single mudstone clast attributed to NN7 showed a completely different micropaleontological and geochemical image and is considered as of sapropelic origin. The above information seems to confirm and add more information in the S-SW orogen migration theory. Η παρούσα Μεταπτυχιακή Διατριβή Ειδίκευσης (ΜΔΕ) παρουσιάζει επιστημονικές πληροφορίες σχετικά με τα ιζήματα τύπου "mud breccia" τα οποία αποτίθενται στον πυθμένα της θάλασσας από πέντε (5) δομές λασποηφαιστείων του πεδίου Olimpi (Μεσογειακή Ράχη). Συνολικά, 42 δείγματα (14 δείγματα λασπώδους ιστού "matrix" και 28 δείγματα συμπαγοποιημένου ιζήματος "clasts") ανακτήθηκαν και μελετήθηκαν. Πραγματοποιήθηκε μικροπαλαιοντολογική ανάλυση του περιεχομένου σε ασβεστολιθικό ναννοπλαγκτόν με σκοπό την χρονολόγηση των βαθιά θαμμένων στρωμάτων από όπου προέρχονται τα ιζήματα. Επίσης, για πρώτη φορά πραγματοποιήθηκε μέτρηση του ολικού οργανικού άνθρακα και της θερμικής ωριμότητας από δείγματα των βαθιά θαμμένων (υποκείμενα των εβαποριτών) στρωμάτων της Μεσογειακής Ράχης μέσω οργανικής γεωχημικής μελέτης (Rock-Eval pyrolysis) και πραγματοποιήθηκε αξιολόγηση του πετρελαϊκού δυναμικού τους. Συμπερασματικά: (1) καθορίστηκαν πηλολιθικοί/σχιστοπηλολιθικοί κλάστες διαφορετικής στρωματογραφικής προέλευσης, οι οποίοι αντιστοιχούν στις βιοζώνες ΝΝ7, ΝΝ6, ΝΝ5, ΝΝ4 και ΝP24, (2) σε μερικά δείγματα παρουσιάζεται εικόνα έντονης μίξης ναννοαπολιθωμάτων του Μειοκάινου και Ολιγοκαίνου ενώ άλλα δείγματα δεν περιείχαν καθόλου ναννοαπολιθώματα και συνεπώς ήταν αδύνατη η χρονολόγησή τους, (3) καθορίστηκαν δείγματα πλούσια (TOC>0.5) και φτωχά (TOC<0.5) σε οργανικό υλικό, αποτελούμενα από κηρογόνο Τύπου ΙΙΙ, θερμικά ανώριμα εως οριακά ώριμα, ικανά για την παραγωγή φυσικού αερίου ή/και πετρελαίου και μικρή έως ικανοποιητική παραγωγική ικανότητα και (4) καθορίστηκε ένας πηλολιθικός κλάστης, βιοζώνης ΝΝ7, με εντελώς διαφορετική μικροπαλαιοντολογική και γεωχημική εικόνα, ο οποίος και θεωρήθηκε σαπροπηλικής προέλευσης. Οι παραπάνω πληροφορίες επιβεβαιώνουν προηγούμενες και προσθέτουν επιπλέον πληροφορίες στην Ν-ΝΔ μετανάστευση του (Ελληνικού) ορογενούς. Aristorle University of Thessaloniki 2020-09-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12457 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2020 gre Copyright (c) 2020 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12761 2024-04-18T08:52:49Z grelit:mast

"220126 2022 eng " dc Fossil bovids from the new excavations in Pikermi (Attica, Greece): study of the craniodental material = Απολιθωμένα βοοειδή από τις νέες ανασκαφές στο Πίκερμι (Αττική, Ελλάδα): Μελέτη κρανιοδοντικού υλικού. Sklavounou,, Stamatina Dimitrios Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Διαπανεπιστημιακό Πόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών στη Παλαιοντολογία-Γεωβιολογία (Aristotle University of Thessaloniki. Interinstitutional Program of Postgraduate Studies in Paleontology- Geobiology). In the present thesis, the study and taxonomic determination of craniodental material belonging to individuals of the family Bovidae, from the excavation sites PV1 and PV3 of Pikermi - Attica, is presented. Pikermi takes its place among the most important fossil-bearing localities for the Upper Miocene of Europe and has been extensively excavated from the 19th century to the present day. Bovid specimens account for the vast majority of the collected findings. The studied specimens were compared with presently described material, belonging to taxa typical to the locality. Furthermore, detailed measurements were taken on the available craniodental elements and then compared to sets of comparative data, either measured by the author or collected from the relevant literature. Overall, 110 specimens were studied and -all but 5, which remained unidentified- were assigned to the species Tragoportax amalthea, Miotragocerus valenciennesi, Gazella capricornis, Oioceros rothii, Palaeoreas lindermayeri, Palaeoryx pallasi, Sporadotragus sp. and Protragelaphus skouzesi. The variability of cranial morphology for the identified material was then discussed and cases of particular interest -such as possible indications of sexual dimorphism, or the presence of species atypical to the locality- were pointed out. Differences in the bovid content between the two sites were also discussed in an evolutionary and palaeoecological context. The analysis of the palaeoecological aspect was carried out with the provisional census of individuals from the available material and its classification by feeding habits. The results were found not to be in conflict with the prevailing palaeoenvironmental reconstructions for the locality. Lastly, comments on the palaeopathology and possible taphonomic alteration of particular specimens were provided. Keywords: Bovidae, Greco-Iranian, Turolian, Pikermi, Systematics, Craniodental, Osteo-metry, Palaeobiogeography, Palaeoecology Στην παρούσα εργασία, παρουσιάζεται η μελέτη και ο ταξινομικός προσδιορισμός κρανιοδοντικού υλικού ατόμων της οικογένειας Bovidae, από τις ανασκαφικές θέσεις PV1 και PV3 του Πικερμίου Αττικής. Το Πικέρμι συγκαταλέγεται στις πλέον σημαντικές Ευρωπαϊκές απολιθωματοφόρες θέσεις του Ανώτερου Μειόκαινου της Ευρώπης και έχει γίνει στόχος εκτεταμένων ανασκαφών, από τον 19ο αιώνα έως και σήμερα. Τα βοοειδή αποτελούν την πλέον πολυπληθή ομάδα από τα ευρήματα που έχουν συλλεχθεί. Το υπό μελέτη υλικό συγκρίθηκε με περιγραφές της μορφολογίας τυπικών ταξινομικών ομάδων στις δεδομένες θέσεις. Επιπλέον, λεπτομερείς μετρήσεις πάρθηκαν στα διαθέσιμα κρανιοδοντικά στοιχεία και έπειτα συγκρίθηκαν με σύνολα συγκριτικών δεδομένων, τα όποια, είτε μετρήθηκαν επίσης από τον συγγραφέα είτε ανασύρθηκαν από τη διαθέσιμη βιβλιογραφία. Συνολικά, 110 δείγματα μελετήθηκαν και όλα -πλην 5, τα οποία παρέμειναν δίχως προσδιορισμό- αποδόθηκαν στα είδη Tragoportax amalthea, Miotragocerus valenciennesi, Gazella capricornis, Oioceros rothii, Palaeoreas lindermayeri, Palaeoryx pallasi, Sporadotragus sp. και Protragelaphus skouzesi. Η ποικιλότητα της κρανιακής μορφολογίας του υλικού που εξετάστηκε, συζητήθηκε στη συνέχεια και περιπτώσεις με ιδιαίτερο ενδιαφέρον -όπως πιθανές ενδείξεις φυλετικού διμορφισμού, ή η παρουσία μη-τυπικού είδους στις δεδομένες θέσεις- επισημάνθηκαν. Διαφορές στις αναλογίες και την κρανιακή μορφολογία του περιεχομένου σε είδη ανάμεσα στις δύο θέσεις συζητήθηκαν επίσης, υπό εξελικτικό και παλαιοοικολογικό πρίσμα. Η παλαιοοικολογική ανάλυση πραγματοποιήθηκε με τον ενδεικτικό υπολογισμό πληθυσμών ατόμων από το διαθέσιμο υλικό και την κατηγοριοποίηση του κατά διατροφικές συνήθειες. Τα αποτελέσματα δεν έδειξαν κάποια απόκλιση από τις επικρατούσες παλαιοπεριβαλλοντικές ανακατασκευές για την περιοχή. Τέλος, παρασχέθηκαν παλαιοπαθολογικά και ταφονομικά σχόλια για συγκεκριμένα δείγματα. Λέξεις-κλειδιά: Βοοειδή, Ελληνο-Ιρανική, Τουρόλιο, Πικέρμι, Συστηματική, Κρανιοδο-ντικό, Οστεομετρία, Παλαιοβιογεωγραφία, Παλαιοοικολογία Aristorle University of Thessaloniki 2022-01-26 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12761 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2021 gre Copyright (c) 2022 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/13117 2025-03-19T09:30:17Z grelit:mast

"241023 2024 eng " dc Study of the impact of a strotospheric intrusion event on tropospheric ozone and implications in future of climate change = Μελέτη της επίδρασης ενός επεισοδίου στρατοσφαιρικής εισβολής στο τροποσφαιρικό όζον και οι επιπτώσεις σε μελλοντικά σενάρια κλιματικής αλλαγής. Tsompanidou, Aikaterina Ioannis Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Μετεωρολογίας και Κλιματολογίας. In the present study, a synoptic and dynamic analysis of a stratospheric air intrusion episode into the troposphere in the Hohenpeissenberg region (47°48'N 11°0'E) on 26 January 2015 is initially conducted. A deep Stratosphere to Troposphere Transport (STT) event is presented, followed by an examination of its impact on tropospheric ozone levels in the study area. Of crucial importance is the reduction in the tropopause height, indicating the potential for a stratospheric intrusion to penetrate the troposphere, contributing to the downward transport of ozone. This intrusion results in the tropopause fold, leading to a continuous layer with discontinuities, termed dynamic tropopause, promoting the mixing of stratospheric and tropospheric air and consequently enhancing ozone levels in the troposphere, reducing water vapor, and increasing potential vorticity (PV) values. The synoptic analysis of this phenomenon describes an upper-level trough and a deep tropopause fold at 500 hPa. Disturbances in the upper troposphere, directly associated with positive PV anomalies, presuppose the use of PV for diagnosing synoptic processes. Tropopause folds are located at the entrance of subtropical jet streams and are determined by their intensity and position, mainly prevailing in subtropical zones based on the downward vertical extent of the stratospheric intrusion to a certain geopotential height. In the context of the development and implementation of the thesis, ozone measurements from the WOUDC ozonesonde and data from the Copernicus Atmosphere Monitoring Service (CAMS) were used, successfully reproducing the so-called “hook-shaped” streamer with ozone rich and dry air in the troposphere. In the second part of this study, an examination of the impact of climate change on tropospheric ozone and in the transport of stratospheric ozone to the troposphere is conducted using data from simulations by CMIP6 Earth system models under the SSP3-7.0 scenario. This takes into account global warming and the ozone impact near polluted areas according to future climate change scenarios. The role of anthropogenic emissions in the future is crucial, as an increase in ozone is observed in both polluted and unpolluted regions above the critical point in the coming decades. Climate change positively influences ozone in remote areas away from pollution sources but has negative effects only in regions close to polluted sources. Climate change due to intensified warming associated with jet stream activity 7 contributes to higher stratospheric ozone values due to the tropopause fold mechanism by the end of the 21st century in subtropical and polluted regions. The continuous and progressively increasing exposure to stratospheric ozone contributes to increased mortality attributable to ozone, owing to population growth and ageing. Στην παρούσα διπλωματική εργασία πραγματοποιείται αρχικά συνοπτική και δυναμική ανάλυση ενός επεισοδίου εισβολής στρατοσφαιρικού αέρα στην τροπόσφαιρα στην περιοχή του Hohenpeissenberg (47°48'N 11°0'E), το οποίο συμβαίνει στις 26 Ιανουαρίου 2015. Παρουσιάζεται ένα γεγονός μεταφοράς αέρα από την στρατόσφαιρα προς την τροπόσφαιρα, ενώ στη συνέχεια μελετάται ποια ήταν η επίδραση του στα επίπεδα τροποσφαιρικού όζοντος στην περιοχή μελέτης. Καίριας σημασίας είναι η μείωση στο ύψος της τροπόπαυσης η οποία υποδηλώνει μια πιθανή στρατοσφαιρική εισβολή να διεισδύει στην τροπόσφαιρα συνεισφέροντας στην καθοδική μεταφορά όζοντος. Αυτή η εισβολή έχει ως συνέπεια την αναδίπλωση της τροπόπαυσης δηλαδή παρατηρείται ένα συνεχές στρώμα με ασυνέχειες στην τροπόπαυση, η οποία ορίζεται ως δυναμική τροπόπαυση, οδηγώντας σε ανάμειξη στρατοσφαιρικού και τροποσφαιρικού αέρα με αποτέλεσμα να προάγει την αύξηση στα επίπεδα όζοντος στην τροπόσφαιρα, την μείωση των υδρατμών και την αύξηση των τιμών δυναμικού στροβιλισμού (PV). Η συνοπτική ανάλυση αυτού του φαινομένου περιγράφεται από έναν αυλώνα (trough) και μια βαθιά αναδίπλωση της τροπόπαυσης στο ισοβαρικό επίπεδο των 500hpa. Οι διαταραχές στην ανώτερη τροπόσφαιρα οι οποίες είναι άμεσα συνυφασμένες με θετικές ανωμαλίες δυναμικού στροβιλισμού (PV) προϋποθέτουν τη χρήση του PV η οποία εφαρμόζεται για την διάγνωση συνοπτικών διεργασιών. Οι αναδιπλώσεις της τροπόπαυσης βρίσκονται στην είσοδο των υποτροπικών αεροχειμάρρων και καθορίζονται από την ένταση και τη θέση τους. Επικρατούν κυρίως στις υποτροπικές ζώνες σύμφωνα με την προς τα κάτω κατακόρυφη έκταση της στρατοσφαιρικής εισβολής έως κάποιο γεωδυναμικό ύψος. Στο πλαίσιο της εκπόνησης και της διεκπεραίωσης της διπλωματικής εργασίας χρησιμοποιήθηκαν μετρήσεις όζοντος από το WOUDC ozonesonde καθώς και δεδομένα από το Copernicus Atmosphere Monitoring Service (CAMS), τα οποία αναπαράγουν επιτυχώς την ονομαζόμενη “hook shaped” ροή πλούσιο σε όζον σε συνδυασμό με ξηρό αέρα στην τροπόσφαιρα. Στο δεύτερο μέρος της διπλωματικής εργασίας διεξάγεται μελέτη της επίδρασης της κλιματικής αλλαγής στο τροποσφαιρικό όζον και στην μεταφορά στρατοσφαιρικού όζοντος προς την τροπόσφαιρα με δεδομένα προσομοιώσεων από το CMIP6 Earth 9 system models υπό το σενάριο SSP3-7.0, λαμβάνοντας υπόψη την υπερθέρμανση του πλανήτη και το αντίκτυπο του όζοντος κοντά σε ρυπασμένες περιοχές σύμφωνα με το μελλοντικό σενάριο κλιματικής αλλαγής. Σημαντικός θεωρείται ο ρόλος των ανθρωπογενών εκπομπών στο μέλλον διότι παρατηρείται αύξηση του όζοντος σε μολυσμένες και μη περιοχές πάνω από το κρίσιμο σημείο (κατώφλι) στις επόμενες δεκαετίες. Ωστόσο η κλιματική αλλαγή επιδρά θετικά στο όζον σε απομακρυσμένες περιοχές από ρυπασμένες πηγές, ενώ επιδρά αρνητικά μόνο σε περιοχές κοντά σε ρυπασμένες πηγές. Η κλιματική αλλαγή σχετίζεται με τη δραστηριότητα του jet stream λόγω της εντονότερης θέρμανσης, συμβάλλει στην αύξηση των επιπέδων στρατοσφαιρικού όζοντος εξαιτίας του μηχανισμού αναδιπλώσεων της τροπόπαυσης μέχρι το τέλος του 21ου αιώνα στις υποτροπικές και μολυσμένες περιοχές. Η συνεχής και ολοένα αυξανόμενη έκθεση στο τροποσφαιρικό όζον συμβάλλει στην αύξηση της θνησιμότητας που αποδίδεται στο όζον εξαιτίας της αύξησης του πληθυσμού και της γήρανσης. Aristorle University of Thessaloniki 2024-04-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/13117 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2024 gre Copyright (c) 2024 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11463 2018-11-16T08:32:10Z grelit:mast

"181105 2018 eng " dc Διερεύνηση της δυνατότητας αξιοποίησης παράκτιων υφάλμυρων πηγών Τσακίρης, Δημήτριος Χ. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Στην παρούσα εργασία ασχοληθήκαμε με την τρέχουσα γνώση των παράκτιων καρστικών πηγών και υδροφόρων οριζόντων και στόχος της είναι να χαρακτηρίσει τη λειτουργία και την δυνατότητα αξιοποίησης των συστημάτων  αυτών, που συνδέονται στενά με τη θάλασσα. Παρουσιάζεται η προσέγγιση για την επίλυση του προβλήματος της αξιοποίησης των γλυκών υδάτων στους παράκτιους καρστικούς υδροφορείς κατά τη διάρκεια των ξηρών περιόδων όπου οι συνθήκες ευνοούν τη δυνατότητα διείσδυσης αλμυρού νερού. Η προσέγγιση στηρίζεται στην καταγραφή παλαιότερων και πρόσφατων μελετών περίπτωσης, ανά τον κόσμο, των υδροφορέων και των πηγών. Με βάση τα ευρήματά τους, μπορεί να αποδειχθεί ότι δύο είναι οι βασικοί μηχανισμοί που εμπλέκονται στη λειτουργία αυτών των συστημάτων, το ότι οι υδροφόροι ορίζοντες εκφορτίζουν μέσω υποθαλάσσιων πηγών και ότι παρατηρείται διείσδυση αλμυρού νερού μέσω αγωγών ανοιχτά προς τη θάλασσα. Η έρευνα των παράκτιων καρστικών πηγών έχει αποκαλύψει κάποια κοινά χαρακτηριστικά που δείχνουν την ανάπτυξη ή/και την λειτουργική ικανότητα των καρστικών δικτύων αποχέτευσής τους και βοήθησε στη λήψη αποφάσεων σχετικά με την ενδεχόμενη εκμετάλλευση των υδάτινων πόρων στις παράκτιες περιοχές. Τέλος, παρουσιάζονται συστήματα για την αφαλάτωση των υφάλμυρων καρστικών πηγών στην καρστική παράκτια ζώνη, χρησιμοποιώντας την εμπειρία που αποκτήθηκε στον εντοπισμό, την αξιοποίηση και την μοντελοποίηση των υπόγειων καρστικών συστημάτων. This paper focuses on the current knowledge of coastal karst aquifers and aims to define the functionality and the possibility of reclaiming those systems which are closely linked with the sea. It presents an approach for solving the problem of exploitation of freshwater in the coastal karst aquifer during summer dry periods in the conditions of potential salt water intrusion. This approach is based on the registration of old and new case studies of aquifers and springs, around the globe. Based on their findings, it is proven that two essential mechanisms are involved in the functionality of these systems, the fact that aquifer discharge through submarine springs and saline intrusion through conduits open to the sea. This survey of coastal karst aquifers has revealed some common characteristics that show the development and/or functional capacity of their karst drainage networks. A classification of such systems into three categories is proposed with the aim of assisting in the decision-making concerning potential exploitation of water resources in coastal regions. Finally, ways for desalinating brackish karst springs in karst coastal zone are presented, using the experience gained by the identification and the modeling of underground karst systems. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-05 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11463 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2017 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11584 2018-11-16T08:32:10Z grelit:mast

"181105 2018 eng " dc Μελέτη των συνοπτικών, δυναμικών και θερμοδυναμικών χαρακτηριστικών των χαλαζοκαταιγίδων στην κεντρική Μακεδονία με αντικειμενικό σκοπό τη δυνητικότητα πρόγνωσης αυτών = On the study of synoptic, dynamic and thermodynamic characteristics of hailstorms in central Macedonia for the potentiality of predicting-forecasting them Αντωνίου, Τζένη Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας Αντικειμενικός σκοπός στην παρούσα διπλωματική εργασία είναι η μελέτη του φαινομένου των χαλαζοκαταιγίδων και η δημιουργία ενός μοντέλου-αλγορίθμου με στόχο την πρόγνωση αυτών στην Κεντρική Μακεδονία. Για αυτό το σκοπό επιλέγεται ένα σύνολο ημερών χαλαζόπτωσης κατά τις περιόδους Απριλίου-Σεπτεμβρίου των ετών 2008 – 2010. Τα δεδομένα προέρχονται από ραδιοβολίσεις (12 UTC), από ένα μετεωρολογικό ραντάρ και από χάρτες καιρού. Μέσω αυτών υπολογίστηκαν διάφορες μετεωρολογικές παράμετροι, ενδεικτικές για την παρουσία και ανάπτυξη χαλαζοκαταιγίδων. Η μεθοδολογία για τη δημιουργία του μοντέλου-αλγορίθμου απαιτεί τη χρήση γραμμικών και μη γραμμικών εξισώσεων, οι οποίες είχαν ως εξαρτημένη μεταβλητή τη μέγιστη ανακλαστικότητα. Η επιλογή των ανεξάρτητων μεταβλητών πραγματοποιήθηκε με μετεωρολογικά και στατιστικά κριτήρια. Οι μετεωρολογικές παράμετροι που συμμετείχαν είναι: οι δείκτες αστάθειας SHOW, LIFT και KINX, οι τιμές αναλογίας μίγματος στην επιφάνεια (MRSUR), σχετικής υγρασίας στην επιφάνεια (RHSUR), δυνητικής θερμοκρασίας στο μέσο στρώμα ανάμιξης (MLTH), υετίσιμου νερού (PWAT) και το ύψος της ισόθερμου των -5 οC (H-5). H μεθοδολογία στην οποία βασίστηκε η δημιουργία του μοντέλου-αλγορίθμου περιείχε τη χρήση συσχετίσεων και της πολλαπλής παλινδρόμησης. Αυτή εφαρμόστηκε για τη δημιουργία ενός μοντέλου γραμμικής παλινδρόμηση και ενός μοντέλου μη γραμμικής παλινδρόμησης. Το δεύτερο υπήρξε αποδοτικότερο του πρώτου. Το μη γραμμικό μοντέλο παλινδρόμησης ελέγχθηκε και ως προς την ευαισθησία του. Η χρήση 5, 6 και 7 και 9 ανεξάρτητων μεταβλητών αποδείχθηκε λιγότερο ικανοποιητική από αυτή των 8. Το μοντέλο-αλγόριθμος εφαρμόστηκε ξεχωριστά για τις 6 πρώτες σε συχνότητα συνοπτικές καταστάσεις. Καθένας θεωρήθηκε αποδεκτός και για ορισμένες καταστάσεις αποδοτικότερος από αυτόν που εφαρμόστηκε στο σύνολο των συνοπτικών καταστάσεων. The objective on this work is to study the phenomenon of hailstorms and to create a model-algorithm in order to predict-forecast them in Central Macedonia. Α number of days were chosen for the time period from April to September for the years 2008, 2009 and 2010. The data used were obtained from atmospheric soundings (12UTC), a  weather radar and weather charts. By using those data, meteorological parameters and indices were calculated. The adopted methodology requires the use of both linear and nonlinear equations, which have used as a dependent variable the maximum daily reflectivity of the radar. The independent variables were chosen by meteorological and statistical criteria. The methodology of developing the model-algorithm relied on correlation and nonlinear multiple regression analysis. The adopted parameters were: Showalter index (SHOW), Lifted index (LIFT), K index (KINX), mixing ratio at the surface (MRSUR), relative humidity at the surface (RHSUR), potential temperature of the mean mixing layer (MLTH), precipitable water (PWAT) and height of -5oC isothermal. Multiple regression was used for the development of a linear model-algorithm and a nonlinear model-algorithm. The second was more efficient than the linear one. The nonlinear model-algorithm was also developed with the use of 5, 6, 7 and 9 independent variables. In all cases the most efficient model-algorithm was the one consisted of 8 independent parameters. Finally, the model-algorithm was used separately for the 6 more common synoptic types. The model-algorithm was reliable in all synoptic types and in some of them showed even better results from the initial. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-05 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11584 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2017 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11368 2018-11-16T08:31:56Z grelit:mast

"161231 2016 eng " dc Ορυκτολογική, χημική και ορυκτοχημική μελέτη των υπερβασικών πετρωμάτων της περιοχής Σκουμτσας Γρεβενών και η καταλληλότητα τους στην παραγωγή μπουφρίτη Τριανταφύλλου, Μαλαματένια Γ. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας Η ορυκτολογική χημική σύσταση καθώς και η ορυκτοχημεία του υπερβασικού πετρώματος της Σκούμτσας (Βούρινος) μελετήθηκαν με πολωτικό και μεταλλογραφικό μικροσκόπιο, τη μέθοδο περιθλασσιμετρίας ακτίνων Χ, σαρωτικό ηλεκτρονικό μικροσκόπιο με σύστημα  μικροανάλυσης EDS, ICP-OES, ICP-MS και INAA.       Με τη χρήση διαφορετικών κοκκομετρικών κλασμάτων του υπερβασικού πετρώματος της Σκούμτσας, εκτελέστηκαν πειράματα μεταβολής του pH σε διαλύματα προσομοίωσης όξινων λιμνών (pH 2,7) και σε υγρά απόβλητα μπαταριών με αρνητικό (pH) -0,19.       Το υπερβασικό πέτρωμα της Σκούμτσας αποτελείται κυρίως από ολιβίνη (44-61%), ορθοπυρόξενο (12-29%), σερπεντίνη (10-14%), κλινοπυρόξενο (2-4%), χρωμίτη (1-3%) και άμορφη φάση (10-16%). Σύμφωνα με τα ποσοστά συμμετοχής των ορυκτών το υπερβασικό πέτρωμα της Σκούμτσας ταξινομείται οριακά ως χαρτσβουργίτης.       Οι μικροαναλύσεις έδειξαν ότι οι ολιβίνες είναι μαγνησιούχοι (φορστερίτης Fo92,6-94.6), οι ορθοπυρόξενοι έχουν σύσταση ενστατίτη, ενώ οι κλινοπυρόξενοι έχουν σύσταση διοψιδίου και διοψιδικού αυγίτη. Οι χρωμίτες έχουν σύσταση Cr – σπινελλίου και οι σερπεντίνες περιέχουν Fe και Ni.       Από τα πειράματα ρύθμισης του pH, στην περίπτωση της δημιουργίας προσομοίωσης όξινων λιμνών, προέκυψε ότι ο χαρτσβουργίτης ρύθμισε το pH περίπου στο ουδέτερο (σε περίπου 20 ώρες). Το υπερβασικό υλικό που χρησιμοποιήθηκε μετά τις κατεργασίες δεν μεταβλήθηκε ορυκτολογικά.       Στα πειράματα που πραγματοποιήθηκαν σε αρνητικό pH, υπήρξε αύξηση του pH (από -0,19 σε 0,15 εντός 90 ωρών περίπου). Σε αυτή την περίπτωση, υπήρξαν μεταβολές στην ορυκτολογική σύσταση του υπερβασικού υλικού που χρησιμοποιήθηκε μετά τις κατεργασίες, όπου ο ολιβίνης και ο σερπεντίνης διαλυτοποιήθηκαν πλήρως και δημιουργήθηκε το ορυκτό κιζερίτης.       Ο χαρτσβουργίτης της Σκούμτσας είναι κατάλληλο υλικό για πολλές βιομηχανικές και περιβαλλοντικές εφαρμογές, καθώς και για τη χρήση ως μπουφρίτης (κονιοποιημένος δουνίτης, >90% ολιβίνης).  The mineralogical, chemical and mineral-chemical composition of the Skoumtsa (Vourinos) ultramafic rock have been investigated by polarized and reflected light microscopy, X – Ray Diffraction (XRD), Scanning Electron Microscopy with EDS microanalyser (SEM-EDS), ICP-OES, ICP-MS and INAA.      Using the Skoumtsa ultramafic rock of different gray sizes, pH tests were performed in acidic lake simulation solution (pH 2.7) and in battery wastewaters of negative (pH) -0,19.      The ultramafic rock of Skoumtsa consists mainly of olivine (44-61%), orthopyroxene (12-29%), serpentine (10-14%), clinopyroxene (2-4%), chromite (1-3%) and amorphous phase (10-16%). According to the mineralogical composition the ultramafic rock of Skoumtsa can be classified marginally as hartzbourgite.      The microanalyses showed that olivines are Mg-rich (forsterite, Fo92,6-94.6), orthopyroxenes have enstatitic and clinopyroxenes diopsidic - augitic compositions. The chromites have Cr – spinel composition and serpentines contain Fe and Ni.      In the experiments of controlling the pH, in the case of the acidic lake simulation hartzbourgite adjusted the pH approximately to neutral (in ca 20 hours). In the ultramafic material used mineralogical changes were not observed after the treatments.        In the experiments of negative pH, an increase in the pH were observed (from -0,19 to 0,15 in ca 90 hours). In this case, mineralogical changes were observed in the ultramafic material used, after the treatments, where olivine and serpentine were dissolved and the mineral, kieserite, was formed.      The hartzbourgite of Skoumtsa is suitable for numerous industrial and environmental applications and for the use as buffrite (powdered dunite, >90% olivine). Aristorle University of Thessaloniki 2017-12-08 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11368 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2016 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11933 2022-02-03T09:39:22Z grelit:mast

"220203 2022 eng " dc Γεωχημική μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων από την εκμετάλλευση κοιτασμάτων μαγγανίου στην περιοχή Κάτω Νευροκοπίου Δράμας. Σοφιάνσκα, Εμιλία Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.Τμήμα Γεωλογίας. Σ’ αυτή την εργασία μελετήθηκε η συγκέντρωση των στοιχείων Ba, Cu, Ni, Pb, Sr, Zn και Mn στα ιζήματα του ρέματος Ξηροποτάμου που διασχίζει τις εγκαταστάσεις του ορυχείου στο 25 χμ Κάτω Νευροκοπίου - ∆ράμας, όπου υπάρχουν εγκαταλειμμένοι σωροί μεταλλεύματος μαγγανίου και στείρων υλικών. Γεωλογικά η περιοχή αυτή ανήκει στο δυτικό μέρος της μάζας της Ροδόπης και αποτελείται κυρίως από μάρμαρα του Φαλακρού όρους. Έγινε δειγματοληψία κατά μήκος του ρέματος Ξηροποτάμου από την περιοχή του ορυχείου μέχρι τα χωράφια του χωριού Κοκκινόγεια. Η ορυκτολογική αναγνώριση των ιζημάτων, που έγινε με τη μέθοδο της περιθλασιμετρίας των ακτίνων Χ, έδειξε ότι τα επικρατέστερα ορυκτά είναι χαλαζίας, μαρμαρυγίες, άστριοι και ασβεστίτης. Από τις αναλύσεις με μικροαναλυτή και τη μελέτη με σαρωτικό ηλεκτρονικό μικροσκόπιο αναγνωρίστηκε η παρουσία των ορυκτών του μαγγανίου τοντοροκίτης, πυρολουσίτης, μπιρνεσίτης και κοροναδίτης. Έγινε προσδιορισμός σε κύρια στοιχεία και ιχνοστοιχεία με τη μέθοδο της ατομικής απορρόφησης. Από τις χημικές αναλύσεις φαίνεται ότι οι περιεκτικότητες των μετάλλων κυμαίνονται ως εξής: Mn=70334-197368 ppm, Pb=430-3046 ppm, Zn=1151-5180 ppm, Cu=50-308 ppm, Sr=461-1151 ppm, Ba=331-740 ppm και Ni=48-102 ppm. Οι μέγιστες περιεκτικότητες σε μέταλλα που βρέθηκαν με μικροαναλύσεις των μαγγανιούχων ορυκτών είναι: PbO=33,34%, ZnO=14,61%, CuO=1,99%, BaO=0,72%, SrO=0,66% και NiO=0,28%. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η κύρια αιτία της ρύπανσης είναι τα μαγγανιούχα ορυκτά. Τα ιζήματα του ρέματος Ξηροποτάμου έχουν υψηλές συγκεντρώσεις των μετάλλων Mn, Zn, Pb, Cu, Sr, Ba και Ni. Τα μέταλλα αυτά μεταφέρονται από τους εγκαταλειμμένους σωρούς του μαγγανιούχου μεταλλεύματος λόγω της επιφανειακής αποσάθρωσης. Η ρύπανση είναι υψηλή και ευρέως διαδομένη, με περιεκτικότητες στοιχείων στα ιζήματα, μεγαλύτερες από τα όρια ασφαλείας. Για τον λόγο αυτό, η περιοχή θεωρείται επιβαρυμένη από μέταλλα και πρέπει να ληφθεί μέριμνα για να σταματήσει η μεταφορά του μεταλλεύματος από τις εγκαταλειμμένες εγκαταστάσεις, μέσω του ρέματος του Ξηροπόταμου προς τον Αγγίτη ποταμό και τις γύρω πεδινές εκτάσεις. In this study the concentration of the elements Ba, Cu, Ni, Pb, Sr, Zn and Mn in the sediments of Xiropotamos stream has been studied. The Xiropotamos stream passes through the establishments of the 25 th km manganese oxide ore deposit, located on the road Drama – Kato Nevrokopi, where large heaps of manganese ore and tailings have been disused. Geologically this region belongs to the Western Rhodope Massif and is mainly constituted by marbles of the Falakron mountain. Sampling was made lengthwise to the Xiropotamos stream starting from the mine establishments up to the Kokkinogia village. X-ray diffraction studies of sediments showed that the prevailing gangue minerals are quartz, mica, feldspar and calcite. Electron microprobe analyses and SEM studies revealed the presence of the manganese minerals todorokite, pyrolusite, birnessite and coronadite. Chemical analyses for major and trace elements were assessed for the sediments by means of atomic absorbtion spectroscopy. The results showed the following variation of the metals analysed: Mn: 70333 - 197368 ppm, Pb: 430-3046ppm, Zn: 1151-5180 ppm, Cu: 50 - 308 ppm, Sr: 461 - 1151 ppm, Ba: 331 - 740 ppm and Ni: 68 - 102 ppm. Electron probe mineral analyses revealed the following maximum concentration of metals in the manganese minerals: PbO = 33,34wt%, ZnO = 14,61wt%, CuO = 1,99wt%, BaO = 0,72wt%, SrO= 0,66wt% and Ni = 0,28wt%. These results suggest that the prime cause of pollution must be the manganese minerals. Thus, the Xiropotamos stream sediments are characterized by high concentration of the metals Mn, Zn, Pb, Cu, Sr, Ba and Ni, which are attributed to the run-off of Mn-ore from the disused heaps by the action of surface weathering. The contamination of the sediments is high and very widespread, with metal contents exceeding the safety limits established. For this reason, the area is considered heavily contaminated by metals and therefore some protective measurements have to be taken in order to stop the transportation of ore from the disused establishment, through the Xiropotamos stream, to the Angitis river and the surrounding plain. Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-03 11:39:22 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11933 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2005 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12374 2022-01-10T08:03:37Z grelit:mast

"190916 2019 eng " dc Ανάλυση Δικτύων Πληγεισών Περιοχών για την Υποστήριξη των Λειτουργιών Διανομής σε Ανθρωπιστικές Αλυσίδες Εφοδιασμού = Network Analysis at Disaster-Affected Areas for Supporting Distribution Operations in Humanitarian Supply Chains. Ταουκτσής, Ξενοφών Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Διατμηματικό πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών στα Πολύπλοκα Συστήματα και Δίκτυα. Αρχικά, παρουσιάζονται οι θεωρητικές έννοιες, σχετικά με την εφοδιαστική αλυσίδα και την ανθρωπιστική εφοδιαστική. Επιπλέον, γίνεται μελέτη εννοιών από την επιστήμη των δικτύων και τη θεωρία πληροφορίας όπως τα μέτρα κεντρικότητας και η εντροπία. Ακόμα, αναφέρονται θέματα στατιστικής ανάλυσης δεδομένων, για τη μελέτη των συσχετίσεων και των εξαρτήσεων. Επιπλέον, παρουσιάζεται η σημασία των τεχνητών νευρωνικών δικτύων στην ποσοτική ανάλυση της έρευνας. Στο δεύτερο κεφάλαιο, πραγματοποιείται η παρουσίαση της βιβλιογραφικής επισκόπησης σχετικά με την εμφάνιση και την αντιμετώπιση αβέβαιων καταστροφών, φυσικών ή ανθρωπογενών σύμφωνα με την επιστήμη των δικτύων. Γίνεται παρουσίαση ερευνών, σχετικών με «επιθέσεις» σε διάφορες κατηγορίες δικτύων καθώς και η χρήση των κατάλληλων μέτρων κεντρικότητας για την αντιμετώπισή μιας κρίσης. Στο τρίτο κεφάλαιο, παρουσιάζεται η μεθοδολογία για την αντιμετώπιση εμφάνισης των αβέβαιων καταστροφών σε ένα δίκτυο. Γίνεται παραγωγή εμπειρικών δεδομένων από ένα σημαντικό πλήθος τυχαίων δικτύων. Υπολογίζονται τα διάφορα μέτρα κεντρικότητας καθώς και το κόστος διανομής ως ένα τυπικό πρόβλημα του «Περιοδεύοντος Πωλητή» του κάθε κόμβου και του κάθε δικτύου. Εντοπίζονται, οι συσχετίσεις και οι εξαρτήσεις των επιλεγμένων μεταβλητών, με σκοπό την εφαρμογή στοχευμένων «επιθέσεων» σε συνδέσεις σημαντικών κόμβων σε πραγματικά δίκτυα. Ακόμα, διεξάγονται προσομοιώσεις με τη χρήση τεχνιτών νευρωνικών δικτύων βαθιάς μάθησης για τον εντοπισμό του κατάλληλου κόμβου εγκατάστασης ενός κέντρου διανομής που καλείται να εξυπηρετήσει μια ανθρωπιστική εφοδιαστική. Ολοκληρώνοντας, στο τέταρτο κεφάλαιο, γίνεται εφαρμογή των αποτελεσμάτων της ποσοτικής ανάλυσης σε μια μελέτη περίπτωσης ενός δικτύου πληγεισών περιοχών της Ιαπωνίας για την παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας. Συνδυάζονται τα συμπεράσματα από τα αποτελέσματα των συσχετίσεων και των εξαρτήσεων καθώς και η χρήση της προβλεπτικής ικανότητας του νευρωνικού δικτύου για την καταλληλότερη επιλογή του κέντρου διανομής μετά από «επιθέσεις» σε συνδέσεις σημαντικών κόμβων του δικτύου. We choose to begin our work by thoroughly explaining some theoretical information related to supply chain and humanitarian supply chain. We also examine, information concerning “Network Science” and “Information Theory” such as centrality metrics and entropy. Furthermore, based on statistical analysis of data, we deal correlations and dependencies. Also, we underline the importance of artificial neural networks in quantitative analysis of our research. In the second chapter, we include a detailed literature review concerning possible disasters, caused either by humans or by nature, according to network science. There is also the presentation of previous analysis related to “attacks” against different categories of networks, as well as, the use of the suitable centrality metrics as far as a crisis is concerned. In the third chapter, we deal with the methods of facing uncertain disasters as a network. In fact, we produce empirical data from several random networks, and we also estimate centrality metrics and distribution cost, as a typical “Travel Salesman Problem”. We also, detect correlations and dependencies of the chosen variables in order to implement “attacks” against the links of important nodes in real networks. Furthermore, we carry out simulations by using “Deep Learning Artificial Neural Networks” so as to detect the suitable node for the distribution center installation. To conclude, we finally implement the results of the quantitative analysis in the case of a network which concerns affected areas in Japan, so as to offer humanitarian support. We actually, combine the results of correlations and dependencies with the predictive ability of the “Neural Network” so as to predict and choose the suitable distribution center after next “attacks” against the links of important nodes in the network. Aristorle University of Thessaloniki 2019-05-29 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12374 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2019 gre Copyright (c) 2019 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12560 2022-01-10T08:03:37Z grelit:mast

"200930 2020 eng " dc Αξιολόγηση των μέτρων συνδεσιμότητας δικτύων σε ηλεκτροεγκεφαλογραφήματα = Τhe evaluation of connectivity measures in electroencephalograms. Μεταξοπούλου, Νικολέτα Πέτρος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Διατμηματικό πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών στα Πολύπλοκα Συστήματα και Δίκτυα (Inter-Faculty Master Program on Complex Systems and NetworksInter-Faculty Master Program on Complex Systems and Networks). Στην παρούσα  διπλωματική εργασία πραγματευόμαστε την αξιολόγηση των μέτρων συνδεσιμότητας σε ηλεκτροεγκεφαλογραφήματα (EEG). Στο πρώτο μέρος της εργασίας γίνεται μία εισαγωγή στα πολύπλοκα δίκτυα και πιο συγκεκριμένα στα δίκτυα συσχέτισης τα οποία προέρχονται από πολυμεταβλητές χρονοσειρές. Στο δεύτερο μέρος αναλύουμε τις μεθόδους που χρησιμοποιήσαμε στα πειράματά μας όπως το GCI, το CGCI, το Cross-correlation και το Partial Cross-correlation, καθώς και επίσης τα μέτρα συνδεσιμότητας του εγκεφάλου Cluster Coefficient, Network Degree, Network Strength. Στο τρίτο κομμάτι της εργασίας αναφέρουμε τις δύο παθογένειες του εγκεφάλου ως προς τις οποίες εξετάζουμε την ευαισθησία των παραπάνω αλγορίθμων, την επιληψία και τη νόσο του Πάρκινσον. Στο τέταρτο μέρος παρουσιάζουμε αναλυτικά τα δεδομένα που χρησιμοποιήθηκαν, τον πειραματικό σχεδιασμό, όπως επίσης τα αποτελέσματα των πειραμάτων που διενεργήσαμε. Τέλος, στο τελευταίο μέρος αναφέρουμε τα συμπεράσματα που προέκυψαν από την παραπάνω μελέτη.   In the present thesis we deal with the evaluation of connectivity measures in electroencephalograms (EEGs). The first part of the work introduces the complex networks, and in particular correlation networks that come from multivariable time series. In the second part we analyze the methods we used in our experiments such as GCI, CGCI, Cross-correlation and Partial Cross-correlation as well as brain connectivity measures Cluster Coefficient, Network Degree, Network Strength. In the third part of the paper we discuss the two pathogens of the brain in which we examine the sensitivity of the above algorithms, epilepsy and Parkinson’s disease. In the fourth part we present in detail the data used, the experimental design, such as also the results of our experiments. Finally, in the last section we report the conclusions drawn from the above study. Aristorle University of Thessaloniki 2019-05-29 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12560 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2019 gre Copyright (c) 2020 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12915 2024-04-24T05:54:24Z grelit:mast

"240418 2024 eng " dc Αναδυόμενες νέες τεχνολογίες/τεχνικές στην εκμετάλλευση κοιτασμάτων υδριτών μεθανίου = Emerging new technologies/techniques in exploitation of gas hydrates deposits. Βασιλόπουλος, Δημήτριος Αλέξανδρος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Φυσικής και Περιβαλλοντικής Γεωγραφίας. Ολάκερη η ανθρωπότητα βρίσκεται σε ένα από τα κρισιμότερα σταυροδρόμια της όσον αφορά τον τομέα της ενεργειακής ασφάλειας. Η σημερινή εποχή του 21ου αιώνα χαρακτηρίζεται από φαινόμενα όπως η ραγδαία αύξηση του παγκόσμιου πληθυσμού, τα οποία οδηγούν σε ολοένα και αυξανόμενη ενεργειακή ζήτηση, η οποία απαντάται κυρίως σε ορυκτά καύσιμα. Καθώς τα συμβατικά κοιτάσματα φυσικού αερίου και πετρελαίου οδεύουν προς μια σχετική εξάντληση, η προσοχή της παγκόσμιας βιομηχανίας πετρελαίου έχει στραφεί στην έρευνα και εντοπισμό νέων μη συμβατικών κοιτασμάτων.     Σε αυτή λοιπόν την κατηγορία εντάσσονται και τα κοιτάσματα υδριτών φυσικού αερίου. Τα κοιτάσματα αυτού του τύπου δύναται να συμβάλλουν σε ένα ποσοστό στο παγκόσμιο ενεργειακό μείγμα εφόσον, φυσικά, υπάρξουν και οι κατάλληλες συνθήκες από πλευράς οικονομικής και τεχνικής εφικτότητας. Οι φυσικές συγκεντρώσεις υδριτών φυσικού αερίου με κυρίαρχο συστατικό το μεθάνιο, εκτιμώνται ότι έχουν υψηλότερη ενεργειακή απόδοση από τα υπόλοιπα κοιτάσματα φυσικού αερίου και πετρελαίου. Με δυνατότητα αξιοποίησης μόλις μόνο ενός μικρού μέρους αυτών των κοιτασμάτων, θα μπορούσε να καταστεί δυνατή η κάλυψη της ενεργειακής ζήτησης για αρκετά χρόνια.     Σκοπός της παρούσας μεταπτυχιακής διπλωματικής εργασίας αποτελεί η τεκμηριωμένη παρουσίαση των τεχνικών και τεχνολογιών εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων υδριτών φυσικού αερίου, καθώς και μια περαιτέρω ανάλυση των γενικότερων χαρακτηριστικών αυτών των φυσικών συγκεντρώσεων. Nowadays, humanity finds itself in one of the most critical pathways regarding the sector of energy security. This epoch of 21st century is characterized from phenomena such as the vast increase of world population, that leads to a growing energy demand, which is answered mainly in fossil fuels. Because of the relative depletion of the conventional oil and gas reserves, the global oil and gas industry has turned its attention to exploring and uncovering new unconventional deposits. This is the category in which the gas hydrates deposits belong to. Deposits of this type can contribute to a percentage to the global energy mix if, of course, the appropriate conditions exist in terms of economic and technical feasibility. The natural concentrations of gas hydrates with methane as the predominant component, are estimated to have higher energy efficiency than the rest of oil and gas deposits. With the possibility of exploiting only a small part of these deposits, the coverage of the energy demand would be feasible for several years. The purpose of this dissertation is the documented presentation of techniques and technologies for the exploitation of gas hydrates deposits, as well as a further analysis of the general characteristics of these natural concentrations. Aristorle University of Thessaloniki 2024-04-18 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12915 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2023 gre Copyright (c) 2023 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11485 2018-11-16T08:32:10Z grelit:mast

"181105 2018 eng " dc The centrality lethality rule in signed protein interaction networks Paragamian, Savas Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Μαθηματικών Essential are the genes/proteins which are indispensable for the organisms. A lot of research has focused on the identification of essential genes/proteins because they are considered part of the minimal gene set; they are possible drug targets for pathogens and more knowledge about them will contribute to the improvement of therapeutic strategies for human diseases. The experimental procedures for the detection of essential genes are expensive, laborious and in most cases unfeasible. Hence scientists have created tools for their prediction from other data using computational approaches. The most important results have come from centrality indices in protein interaction networks which formed the centrality - lethality rule. According to centrality - lethality rule the higher the interactions of a protein the more likely for it to be essential. Since its introduction, this rule has been expanded to other centralities and many novel methods have been developed that integrate a variety of data. Despite all these advancements, the protein - protein interaction network has largely remained the same. For a better representation of protein interactions, additional information should be taken into consideration like activation/inhibition, direction and molecular function. In this work, we used the first large scale signed protein interaction network, which was constructed using protein interaction and RNAi screen data for D.melanogaster, to predict essential protein using centrality indices. This revealed that when a protein has many activation interactions it is more likely to be essential. Keywords: essential gene/protein, centrality lethality rule, signed protein networks, systems biology, protein complex Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-05 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11485 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2017 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11193 2018-11-16T08:31:56Z grelit:mast

"161231 2016 eng " dc Ιζηματολογικά και παλαιοπεριβαλλοντικά χαρακτηριστικά των ιζημάτων του πυθμένα της λίμνης Κορώνειας Δοάνη, Σοφία Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Η λίμνη Κορώνεια, καταλαμβάνει το δυτικό τμήμα της πεδινής περιοχής της Μυγδονίας Λεκάνης, προστατεύεται από τη σύμβαση RAMSAR και περιλαμβάνεται στο δίκτυο Natura 2000 (Mitraki et al., 2004). Ωστόσο, τα τελευταία έτη η λίμνη αντιμετωπίζει έντονα περιβαλλοντικά προβλήματα που οδηγούν προς την πλήρη αποξήρανση. Σκοπός της παρούσας μελέτης, είναι η διερεύνηση των ιζηματολογικών χαρακτηριστικών του πυθμένα της λίμνης Κορώνειας έως το βάθος των 3.5m κάτω από τον πυθμένα. Η δειγματοληψία των ιζημάτων πραγματοποιήθηκε σε μια περίοδο κατά την οποία ο πυθμένας της λίμνης ήταν εκτεθειμένος σε χερσαίο περιβάλλον για μεγάλο χρονικό διάστημα. Η ιζηματολογική μελέτη, έδειξε ότι τα ιζήματα αποτελούνται από ιλύ, άργιλο και μικρά ποσοστά πολύ λεπτής άμμου (πηλός προς αμμούχος πηλός), με 2 φάσεις του κλάσματος της άμμου. Η αναλογία της οργανικής ύλης επί ξηρού που περιέχεται στα ιζήματα, φαίνεται να είναι γενικά μικρή (~2%), ενώ τα ποσοστά της υγρής φάσης είναι σε υψηλά επίπεδα (38.28% έως 53.63%). Επιπλέον, μελετήθηκαν τα οστρακώδη που περιέχονταν στα δείγματα ως προς την κατανομή των πληθυσμών τους σε σχέση με το βάθος, το μέγεθος των κόκκων και άλλες περιβαλλοντικές συνθήκες. Προσδιορίστηκαν τέσσερα είδη: Candona neglecta, Darwinula stevensoni, Heterocypris spp. και Limnocythere inopinata. Ακόμη, προσδιορίστηκαν με στοιχειακή ανάλυση στο ηλεκτρονικό μικροσκόπιο Jeol JSM- 840A οι λόγοι Mg/Ca και Sr/Ca από το κέλυφος των οστρακωδών. Η μελέτη των οστρακωδών παρείχε πληροφορίες για τις παλαιοοικολογικές / παλαιοπεριβαλλοντικές συνθήκες που επικρατούσαν κατά την απόθεση των ιζημάτων. Aristorle University of Thessaloniki 2017-12-08 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11193 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2016 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11844 2022-02-02T09:02:09Z grelit:mast

"220202 2022 eng " dc Ορυκτολογία, πετρογραφία και ραδιενέργεια ελληνικών γρανιτικών πετρωμάτων. Καραβασίλη, Ελένη Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Σκοπός της παρούσας διατριβής ειδίκευσης λοιπόν, είναι η μελέτη της ορυκτολογίας, της πετρογραφίας και της ραδιενέργειας ελληνικών γρανιτικών πετρωμάτων, καθώς επίσης και η σύγκριση των αποτελεσμάτων με εκείνα για τους εισαγόμενους γρανίτες, με στόχο τη διερεύνηση της δυνατότητας χρήσης τους σε ασφαλή επίπεδα για το περιβάλλον και τον άνθρωπο – τουλάχιστον όσον αφορά την έκθεση στην ακτινοβολία από φυσικές πηγές – και κατά συνέπεια της δυνατότητας εξόρυξης και εκμετάλλευσής τους, με όλες τις ευεργετικές για την ελληνική οικονομία συνέπειες. Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-02 11:02:09 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11844 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2004 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12107 2018-12-04T11:16:32Z grelit:mast

"181115 2018 eng " dc Περιοχική μελέτη επίδρασης των κλιματικών αλλαγών στην Ελληνική αμπελουργία Λάζογλου, Γεωργία Κ. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Το αμπέλι και το βασικό παραγόμενο προϊόν του, το κρασί, κατέχουν σημαντικό ρόλο στην ελληνική κοινωνία, από τα αρχαία χρόνια μέχρι και σήμερα. Η αποδεχόμενη κλιματική αλλαγή φαίνεται πως θα επηρεάσει έμμεσα και τις αμπελοκαλλιέργειες στον ελλαδικό χώρο. Η μελέτη για το μέγεθος και τον ρυθμό της επίδρασης, παραγματοποιήθηκε στηριζόμενη σε εννέα βιοκλιματικούς δείκτες που αφορούν την αμπελουργία και καλύπτουν τη χρονική περίοδο 1981-2100. Οι δείκτες υπολογίστηκαν με δεδομένα που προήλθαν από το ευρωπαϊκό κέντρο European Centre for Medium-Range Weather Forecasts (ECMWF), και από το περιοχικό κλιματικό μοντέλο RegCM3. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης, τα δεδομένα του μοντέλου RegCM3, προσεγγίζουν ικανοποιητικά τα reanalysis δεδομένα, από αμπελουργικής άποψης. Επίσης, οι αλλαγές στις τιμές των δεικτών μέσα στην περίοδο μελέτης, δείχνουν πως όλες οι ελληνικές περιοχές μεταβαίνουν σταδιακά σε συνθήκες αυξημένης θερμοκρασίας και ξηρασίας. Η μετάβαση αυτή θα ευνοήσει τις ψυχρότερες αμπελουργικές περιοχές που συνήθως βρίσκονται σε μεγάλα υψόμετρα, ενώ θα επηρεάσει αρνητικά τις θερμότερες, που περιλαμβάνουν συνήθως νησιωτικές και παράκτιες περιοχές. Επιπρόσθετα, έγινε προσπάθεια για ταξινόμηση των ελληνικών περιοχών σε κατηγορίες με κοινά αμπελουργικά χαρακτηριστικά, σύμφωνα με το παγκόσμιο σύστημα Geoviticulture Multicriteria Climatic Classification System (MCC system). Σύμφωνα με αυτό, οι ελληνικές αμπελουργικές περιοχές θα μετακινηθούν στις θερμότερες και ξηρότερες κατηγορίες του συστήματος, παρουσιάζοντας ομοιότητες με θερμότερες περιοχές του κόσμου όπως οινοπαραγωγικές περιοχές της Τυνησίας. Όλα αυτά θα πρέπει να ληφθούν υπ’ όψη από του αμπελουργούς και τους οινοπαραγωγούς, έτσι ώστε να παρθούν μέτρα για να εξασφαλιστεί η παραγωγή ποιοτικών οίνων. The vineyard and its basic product, wine, have played an important role in Greek society from ancient times until the present day. The accepted climate change is bound to indirectly affect vine cultures in the Greek region. The present study on the magnitude and the rhythm of the effect has been carried out based on nine bioclimatic indices, which concern viticulture and cover the time period from 1981 to 2100. The indices were calculated using data coming from the European Centre for Medium-Range Weather Forecasts (ECMWF), and from the regional climate model RegCM3. According to the results of the study, the data from the model RegCM3 approximate in a satisfactory way the reanalysis data in terms of vine growing. Moreover, the changes in the values of the indices throughout the study time span show that all the Greek regions steadily switch over to conditions of increased temperature and drought. This transcendence will favor the colder vine growing regions, which are usually located in high altitudes, while it will negatively affect the warmer regions, which usually include island and coastal regions. In addition, an attempt has been made to classify the Greek regions in categories with common vine growing characteristics, according to the international Geoviticulture Multicriteria Climatic Classification System (MCC system). According to the latter, the Greek vine growing regions will be moved to the warmer and more arid categories of the system, presenting similarities with the warmer regions of the world, such as the vine growing regions of Tunisia. All these have to be taken into consideration by vine growers and winemakers, so as to take the measures in order to ensure the production of quality wines. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-15 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12107 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2015 gre Copyright (c) 2018 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12448 2024-04-18T07:43:18Z grelit:mast

"200923 2020 eng " dc Χαρακτηριστικά και ταξινόμηση των φυσικών μεταλλικών νερών της Ελλάδας με υδροχημικά κριτήρια = Characteristics and classification of natural mineral waters in Greece using hydrochemical criteria Αναστασιάδου-Αναστασίου, Σεβαστή-Ηλιάνα Σταύρος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Γεωλογίας. Ο φυσικοχημικός έλεγχος των δειγμάτων γίνεται στις παραμέτρους Ca2+, Mg2+, NH4+, Na+, K+, (Fe,Mn), HCO3-, Cl-, SO42-, NO2-, NO3-, CO32-, F-, pH, Ηλεκτρική Αγωγιμότητα (EC), Ολική Σκληρότητα, Στερεό Υπόλειμμα, Ολικά Διαλυμένα Στερεά (TDS). Εντοπίστηκαν συνολικά 16 φυσικά μεταλλικά νερά απ’ όλη την Ελλάδα, 15 φυσικά μεταλλικά και 1 φυσικό μεταλλικό φυσικώς αεριούχο, τα οποία διατίθενται εμφιαλωμένα για ανθρώπινη κατανάλωση. Τα δεδομένα καταχωρήθηκαν σε αρχείο Excel. Για την ταξινόμηση των δειγμάτων νερού χρησιμοποιήθηκαν διαγράμματα Piper και με τη βοήθεια τους έγινε η σύγκριση μεταξύ των δειγμάτων και ο διαχωρισμός τους στους κύριους τύπους νερού Ca-HCO3, Ca-Mg-HCO3 και Mg-HCO3. Με το πρόγραμμα IBM SPSS Statistics 25, εξήχθησαν τα Αριθμητικά Περιγραφικά Μέτρα τα οποία δίνουν μια γενική εικόνα για τις παραμέτρους των δειγμάτων. Με τη μέθοδο της  Παραγοντικής Ανάλυσης προέκυψαν 3 παράγοντες που περιγράφουν ορισμένες διαδικασίες οι οποίες μπορεί να έχουν επιδράσει στη διαμόρφωση των τιμών των παραμέτρων. Στη συνέχεια, με τα θηκογράμματα (Boxplot) απεικονίσθηκαν γραφικά πληροφορίες σχετικά με την κατανομή των τιμών για κάθε παράμετρο. Τέλος, τα διαγράμματα που βοήθησαν στην εξαγωγή συμπερασμάτων ήταν τα διαγράμματα Schoeller, Stiff, κυκλικά και ραβδογράμματα. Συμπερασματικά, φαίνεται ότι γενικά τα νερά δεν αντιμετωπίζουν κάποιο πρόβλημα με τις ανώτερες τιμές που ορίζονται από τον νόμο. Έχουν πολλές ομοιότητες με βάση τα φυσικοχημικά τους δεδομένα. Τα επικρατέστερα κύρια ιόντα είναι τα Ca2+, Mg2+ και HCO3- που έχουν προέλευση ως επί το πλείστον από ανθρακικά πετρώματα. Όλα τα νερά χαρακτηρίζονται γενικά από καλή ποιότητα με την πλειονότητα να ανήκουν στον Ca-HCO3 υδροχημικό τύπο. Chemical testing of the samples is carried out on the parameters Ca2+, Mg2+, NH4+, Na+, K+, (Fe,Mn), HCO3-, Cl-, SO42-, NO2-, NO3-, CO32-, F-, pH, Electrical Conductivity (EC), Total Hardness, Total Dissolved Solids (TDS). A total of 16 natural mineral waters were identified from all over Greece, including 15 natural minerals and 1 natural mineral carbonated water, which are bottled for human consumption. Data were stored in an Excel spreadsheet. Piper diagrams were used to classify the water samples and compared them with the main water types Ca-HCO3, Ca-Mg-HCO3 and Mg-HCO3. Using the IBM SPSS Statistics 25 software, Descriptive Statistics were extracted, which provide us with an overview of the sample parameters. The Factor Analysis method resulted in 3 factors describing certain processes that may have influenced the parameter setting. Then, Boxplots displayed graphical information on the distribution of values for each parameter. Finally, the charts that contributed to the conclusions were Schoeller, Stiff, Pies and Bar charts. In conclusion, it seems that the waters do not have a problem with the higher values set by law. They have many similarities base on their physicochemical data. The dominant major ions are  Ca2+, Mg2+ and HCO3-  , which are mostly carbonate rocks. All waters are generally of good quality with the majority being  Ca-HCO3 hydrochemical type. Aristorle University of Thessaloniki 2020-09-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12448 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2020 gre Copyright (c) 2020 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12691 2024-04-18T08:52:49Z grelit:mast

"220126 2022 eng " dc Natural Gas Networks in Greece: The present and the prospects of the future = Τα Δίκτυα Φυσικού Αερίου στην Ελλάδα: Το παρόν και οι προοπτικές του μέλλοντος. Gidaris, Dimitrios Konstantinos Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Διατμηματικού Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών “Έρευνα και Εκμετάλλευση Υδρογονανθράκων". The aim of the present thesis was the description of the natural gas networks in Greece. Reference was made to the historical route of natural gas starting from the 9th BC in China and 17th century in England, the origin and use of natural gas, its reserves as well as a comprehensive description of its basic characteristics and properties. The national legislative, regulatory and development framework for the transmission and distribution of natural gas in Greece was presented and reference was made to the Regulatory Authority for Energy (RAE), the National Gas Transmission System Operator (DESFA) the Public Gas Corporation (DEPA) and the National Natural Gas System (ESFA). Both the existing infrastructure and future gas projects, new pipelines, independent systems and the projects of common interest were also described. A detailed description of the Trans Adriatic Pipeline, the Greece-Bulgaria Interconnector (IGB), the Eastern Mediterranean Pipeline (EastMed) and the Greece-Italy POSEIDON Interconnector Pipeline was made. Furthermore, special reference was made to the development program of EDA THESS, presenting in detail the network expansion plan in various areas of its area of responsibility during the period 2021-2025. In addition, reference was made to Liquefied Natural Gas with a listing of the respective Terminals both in operation in Revithousa and the upcoming one in Alexandroupolis as well as the Independent natural gas system "Dioriga Gas" and the role of these Terminals in the energy security of the European market was analyzed. Finally, the latest developments in the treatment of natural gas by mixing hydrogen or biomethane in the natural gas networks to a new improved and more environmentally friendly form of natural gas were pointed out, an innovation whose implementation will be an additional measure of transition in a low carbon economy. Low-carbon gas technologies could play a major role in the low-carbon transition. Σκοπός της διατριβής ήταν η περιγραφή των δικτύων φυσικού αερίου στην Ελλάδα. Έγινε αναφορά στην ιστορική διαδρομή του φυσικού αερίου, η οποία ξεκινά από τον 9ο π.Χ. στην Κίνα και τον 17ο αιώνα στην Αγγλία, στην προέλευση και τη χρήση του, στα αποθέματά του καθώς και στα βασικά χαρακτηριστικά και τις ιδιότητές του. Στη συνέχεια παρουσιάστηκε το εθνικό νομοθετικό, ρυθμιστικό και αναπτυξιακό πλαίσιο για τη μεταφορά και διανομή φυσικού αερίου στην Ελλάδα και έγινε αναφορά στη Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας (ΡΑΕ), στον Διαχειριστή του Εθνικού Συστήματος Μεταφοράς Αερίου (ΔΕΣΦΑ), στη Δημόσια Επιχείρηση Αερίου (ΔΕΠΑ) και στο Εθνικό Σύστημα Φυσικού Αερίου (ΕΣΦΑ). Επίσης, περιγράφηκαν τόσο οι υφιστάμενες υποδομές όσο και τα μελλοντικά έργα φυσικού αερίου, οι νέοι αγωγοί, τα ανεξάρτητα συστημάτα και τα έργα κοινού ενδιαφέροντος. Πραγματοποιήθηκε αναλυτική περιγραφή του αγωγού Trans Adriatic Pipeline, του Διασυνδετικού Αγωγού Ελλάδας-Βουλγαρίας (IGB), του Αγωγού Ανατολικής Μεσογείου (EastMed) και του Διασυνδετικού Αγωγού Ελλάδας-Ιταλίας POSEIDON. Ακόμη, έγινε ειδική αναφορά στο αναπτυξιακό πρόγραμμα της ΕΔΑ ΘΕΣΣ, παρουσιάζοντας αναλυτικά το σχέδιο επέκτασης του δικτύου σε διάφορους τομείς της αρμοδιότητάς της κατά την περίοδο 2021-2025. Επιπλέον, έγινε αναφορά στο Υγροποιημένο Φυσικό Αέριο με την καταγραφή των αντίστοιχων τερματικών σταθμών τόσο σε λειτουργία στη Ρεβυθούσα όσο και του επερχόμενου στην Αλεξανδρούπολη, καθώς και του ανεξάρτητου συστήματος φυσικού αερίου «Dioriga Gas» και αναλύθηκε ο ρόλος αυτών των Τερματικών στην ενεργειακή ασφάλεια της ευρωπαϊκής αγοράς. Τέλος, επισημάνθηκαν οι τελευταίες εξελίξεις στην επεξεργασία του φυσικού αερίου με ανάμειξη υδρογόνου ή βιομεθανίου στα δίκτυα φυσικού αερίου, σε μια νέα βελτιωμένη και πιο φιλική προς το περιβάλλον μορφή φυσικού αερίου, μια καινοτομία της οποίας η εφαρμογή θα είναι ένα πρόσθετο μέτρο μετάβασης σε μια οικονομία χαμηλών εκπομπών άνθρακα. Οι τεχνολογίες αερίων χαμηλών εκπομπών άνθρακα θα μπορούσαν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στη μετάβαση σε χαμηλές εκπομπές άνθρακα. Aristorle University of Thessaloniki 2022-01-26 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12691 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2021 gre Copyright (c) 2021 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/13041 2025-03-19T09:30:16Z grelit:mast

"240423 2024 eng " dc Εντοπισμός πιθανών υπόγειων υδροφορέων με τη χρήση GIS = Location of potential aquifers by using GIS. Καρανικόλα, Άννα Σωκράτης Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Τεκτονικής, Ιστορικής & Εφαρμοσμένης Γεωλογίας. Η παρούσα μεταπτυχιακή διατριβή αφορά την περιοχή του Υποσυστήματος Χολομώντα- Ωραιοκάστρου, έκτασης 1597,41 km2 και περιμέτρου 535,58 Κm. Γεωγραφικά, βρίσκεται στην Περιφέρεια της Κεντρικής Μακεδονίας και λαμβάνει τον χαρακτηρισμό του ρωγματικού υπόγειου υδατικού συστήματος. Μορφολογικά, η περιοχή χαρακτηρίζεται ημιορεινή έως ορεινή και αποτελείται από σχηματισμούς των γεωτεκτονικών ζωνών Σερβομακεδονικής, Περιροδοπικής και Αξιού. Η παρουσία σε μεγάλη έκταση αδιαπέρατων πετρωμάτων και η αυξημένη ζήτηση σε νερό λόγω της γεωργίας και της αύξησης του πληθυσμού προκάλεσε την ανάγκη για εύρεση νέων πηγών νερού. Η μέθοδος που κρίθηκε κατάλληλη για την περιοχή έρευνας αξιολογεί τις περιοχές ανάλογα με την πιθανότητα ύπαρξης υπόγειου νερού. Οι παράγοντες που λήφθηκαν υπόψη στη συγκεκριμένη μέθοδο ήταν η βροχόπτωση, η κατείσδυση, η λιθολογία, οι κλιτύες,  η απόσταση από τα ρήγματα, η απόσταση από το υδρογραφικό δίκτυο και οι χρήσεις γης. Σε καθένα από αυτούς τους παράγοντες δόθηκε ένας συντελεστής βαρύτητας ανάλογα με τη σημαντικότητα κάθε παραμέτρου για την ύπαρξη υπόγειου νερού, και έπειτα δημιουργήθηκε ο τελικός χάρτης. Ο τελικός χάρτης αποτελείται από πέντε (5) διαβαθμίσεις, που παρουσιάζουν την πιθανότητα ύπαρξης υπόγειου νερού από χαμηλή σε υψηλή. Με την χρήση νέων τεχνολογιών όπως τα Συστήματα Γεωγραφικών Πληροφοριών καθώς και με τον συνδυασμό αυτών με πρωτογενή δεδομένα υπαίθρου, μπορούν να δημιουργηθούν χάρτες πιθανότητας ύπαρξης υπόγειου νερού και να προταθούν νέες θέσεις γεωτρήσεων κάνοντας την διαδικασία συμπληρωματικό εργαλείο για τις αντίστοιχες έρευνες και μελέτες. This master's thesis concerns the area of the Holomontas-Oreokastro Subsystem, with an area of 1597.41 Κm2 and a perimeter of 535.58 Κm. Geographically, it is located in the Region of Central Macedonia and is classified as a fractured underground water system. Morphologically, the area is semi-mountainous to mountainous and consists of geotectonic formations from the Serbo-Macedonian, Perirodopiki and Axios geotectonic Zones. The presence of a large area of impermeable rocks, and the increased demand for water due to agriculture and population growth, caused the need to find new sources of water. The method, which deemed suitable for the survey area, evaluates the areas according to the probability of groundwater. The factors taken into account in this method were precipitation, recharge, lithology, slopes, distance from faults, distance from the hydrographic network and land uses. Each of these factors was given a weighting factor according to the importance of each parameter for the existence of groundwater, and then the final map was created. The final map consists of five (5) gradations, showing the probability of groundwater from low to high. By using new technologies such as Geographical Information Systems (GIS), as well as by combining these with primary field data, groundwater availability maps can be created and proposed new drilling sites, making the process a complementary tool for the respective researches and studies. Aristorle University of Thessaloniki 2024-04-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/13041 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2024 gre Copyright (c) 2024 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11997 2022-02-14T07:18:12Z grelit:mast

"220214 2022 eng " dc Ορυκτολογία και γεωχημεία των σιδηρονικελιούχων λατεριτικών εμφανίσεων του Βερμίου. Τσιτσιπάτη, Μαρία Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Στην εργασία αυτή μελετούνται οι δευτερογενείς-μεταμορφωμένες Fe-Ni-ούχες λατεριτικές εμφανίσεις της περιοχής Σφηκιάς του Βερμίου Όρους από ορυκτολογική και γεωχημική άποψη. Η περιοχή μελέτης ανήκει γεωτεκτονικά στο όριο της υποζώνης της Αλμωπίας και της Πελαγονικής ζώνης. Οι λατεριτικές εμφανίσεις έχουν τη μορφή στρώματος ή φακών, βρίσκονται πάνω σε οφειόλιθους και καλύπτονται σε συμφωνία από επικλυσιγενείς ιζηματογενείς σχηματισμούς (ασβεστόλιθους, αργιλικούς σχιστόλιθους). Οι οφειόλιθοι είναι έντονα σερπεντινιωμένοι λερζόλιθοι όπου η σύστασή τους περιλαμβάνει υπολείμματα των πρωτογενών πυριτικών ορυκτών (ολιβίνης, ορθο-, κλινο-πυρόξενοι), Cr-σπινέλλιους, μαγνητίτη και ορυκτά σερπεντίνη. Χημικές αναλύσεις με ηλεκτρονικό μικροαναλυτή, έδειξαν ότι ο ολιβίνης των λερζολίθων έχει σύσταση Fο=89,7-92,5 %, οι ορθοπυρόξενοι είναι ενστατίτες (Εn=88-92,1%, Fs=6,8-9,1%, Wo=1-2,9%), οι κλινοπυρόξενοι είναι αυγίτες (En=49,8-53,8%, Wo=40,7-47,1%, Fs=2,6-5,5%) και οι Cr-σπινέλλιοι έχουν Mg# = 65,8-69,1% και Cr# = 38,5-42,8%. ∆ύο διαφορετικού τύπου μεταλλοφόρες θέσεις στις τοποθεσίες Γερακόπετρα και ∆ιχάλωμα βόρεια του χωριού Σφηκιά μελετήθηκαν στην παρούσα εργασία. Στην ορυκτολογική σύσταση του μεταλλεύματος και των δύο θέσεων συμμετέχουν τα μεταλλικά ορυκτά μαγνητίτης, χρωμίτης, αιματίτης, μιλλερίτης, ±λειμωνίτης και τα Ni-ούχα πυριτικά χλωρίτης, αμφίβολοι, τάλκης, ±στιλπνομέλας. Στη θέση Γερακόπετρα το μετάλλευμα σε σύγκριση με εκείνο της θέσης ∆ιχάλωμα παρουσιάζει σαφή στρωμάτωση, διαβάθμιση του ιστού και της υφής από τα ανώτερα σημεία προς τη βάση του μεταλλοφόρου σώματος και αυξημένη ποσότητα μαγνητίτη που περιβάλλει χρωμιτικούς πυρήνες ή δημιουργεί αυτοτελείς κρυστάλλους. Οι χρωμίτες του λατεριτικού μεταλλεύματος από χημική άποψη προβάλλονται στο πεδίο σύστασης των αργιλιούχων χρωμιτών. Οι τιμές των παραμέτρων Cr# και Mg# μεταβάλλονται μεταξύ 55,9-80,8 %, και 35,0-59,6% αντίστοιχα και προβάλλονται στο πεδίο των Αλπικού-τύπου χρωμιτών. Ο μαγνητίτης παρουσιάζει υψηλές περιεκτικότητες σε NiO (μέχρι 2,22%). Οι περιεκτικότητες των πυριτικών ορυκτών του λατεριτικού μεταλλεύματος σε NiO είναι 2,62-6,78% για το χλωρίτη, για τους αμφιβόλους 0,00-3,02% και 0,80-1,19% για το τάλκη. Η μελέτη της κατανομής των στοιχείων Si, Al, Cr, Fe, Mg, Ca, Ni και Co σε λατεριτική εμφάνιση της περιοχής Γερακόπετρας έδειξε ότι αυτή καθορίζεται από τη τοπική συγκέντρωση των ορυκτών στα οποία είναι τα κύρια συστατικά ή ο μοναδικός φορέας τους. Τα γεωλογικά, ιστολογικά και γεωχημικά χαρακτηριστικά των λατεριτικών εμφανίσεων της περιοχής μελέτης δηλώνουν μία δευτερογενή προέλευση. Τα υλικά αρχικού λατεριτικού μανδύα διαβρώθηκαν μεταφέρθηκαν και αποτέθηκαν στη σημερινή θέση ως ένα μηχανικό-χημικό ίζημα. Η σημερινή ορυκτολογική σύσταση και ο ιστός του μεταλλεύματος είναι αποτέλεσμα μίας χαμηλού βαθμού μεταμόρφωσης που επηρέασε την περιοχή κατά την Αλπική ορογένεση. In the present work the mineralogy and geochemistry of the secondary-metamorphosed Fe-Ni lateritic ore occurrences of the Sfikia area, Vermion mountain are studied. The investigated area belongs geotectonically to the boundary of the Almopia subzone and the Pelagonian zone. The lateritic οre occurrences form layered or lensoidal bodies on ophiolitic rocks and they are conformably covered by transgressive sedimentary formations (limestones, shales). The ophiolitic rocks are highly serpentinized lherzolites consisting of relics of primary silicates (olivine, ortho-, clino-pyroxene), Cr-spinels, magnetite, and serpentine minerals. Electron microprobe analyses on the lherzolite minerals showed that olivine has Fo=89.7-92.5%, orthopyroxenes are enstatites (En=88-92.1%, Fs=6.8-9.1%, Wo=1-2.9%), clinopyroxenes are augites (En=49.8-53.8%, Wo=40.7-47.1%, Fs=2.6-5.5%) and Cr-spinels have Mg#=65.8-69.1% and Cr#=38.5-42.8%. Two different mineralized sites namely Gerakopetra and Dixaloma to the north of Sfikia village have been investigated in the present work. The main constituents of the ore in both areas are the metallic minerals magnetite, chromite, hematite, millerite, ±goethite and the Ni-bearing silicates, chlorite, amphiboles, talc, ±stilpnomelane. The Gerakopetra ore occurrences, compared to those of Dixaloma area, present a clear bedding, a gradational texture from the upper parts to the base of the ore body and an increased amount of magnetite, which surrounds chromite cores or forms identical crystals. From the chemical point of view the chromites of the lateritic ore fall in the aluminian chromite range. Their Cr# and Mg# ratios range between 55.9-80.8% and 35.0-59.6% respectively, and they fall in the Alpine-type chromite field. Magnetite has high NiO contents (up to 2.22%). The NiO contents of the lateritic ore silicate minerals are: 2.62-6.78% for the chlorite, 0.00-3.02 for the amphiboles and 0.80-1.19% for the talc. The study of the distribution of Si, Al, Cr, Fe, Mg, Ca, Ni and Co in the Gerakopetra lateritic ore occurrence reveals that it is relative to the local concentration of the minerals in which they are the major constituent or the unique element bearing. The geological, textural and geochemical characteristics of the study area lateritic ore occurrences denote a secondary formation. The constituents of an initial lateric crust have been eroded, transported and deposited to the present place as a clastic-chemical sediment. The final mineralogical composition and the texture of the ore is the result of a low-grade metamorphism, which affected the area during the Alpine orogeny. Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-14 09:18:12 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11997 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2007 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12380 2022-01-10T08:03:37Z grelit:mast

"190917 2019 eng " dc Βελτιστοποίηση Γεωτρητικών Ρευστών με Ενσωμάτωση Νανοσωματιδίων. Καλδέλη - Κέρου, Αλεξάνδρα Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Διατμηματικού Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών “Έρευνα και Εκμετάλλευση Υδρογονανθράκων". Τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει αρκετές προσπάθειες για την παρασκευή βελτιωμένων γεωτρητικών ρευστών με τη χρήση νανοσωματιδίων, ιδιαίτερα για γεωτρήσεις υψηλών πιέσεων και θερμοκρασιών (HPHT). Η προσθήκη, ακόμα και σε χαμηλές συγκεντρώσεις, νανοσωματιδίων μαγνητίτη, μειώνει την «απώλεια ρευστών» στους σχηματισμους, ενώ ταυτόχρονα διατηρεί σταθερές ή και βελτιώνει τις ρεολογικές ιδιότητες των υδατικών αιωρημάτων μπεντονίτη. Η δράση των νανοσωματιδίων είναι ακόμα θετικότερη, όταν αυτά είναι επικαλυμμένα με κιτρικό οξύ. Με στόχο την περαιτέρω βελτιστοποίηση των γεωτρητικών ρευστών, συντέθηκαν στην παρούσα εργασία μαγνητικά νανοσωματίδια (NPs), τα οποία επικαλύφθηκαν επιφανειακά με διάφορες οργανικές ενώσεις, όπως κιτρικό οξύ, οξαλικό οξύ, λιπαρά οξέα, δεξτράνη κ.α. Τα δείγματα εξετάστηκαν με περίθλαση ακτίνων Χ (XRD), φυσική ρόφηση αζώτου (ΒΕΤ) και φασματοσκοπία FTIR. Διαπιστώθηκε ότι σε όλες τις περιπτώσεις σχηματίστηκαν νανοκρυσταλλίτες μαγνητίτη, με μέσο μέγεθος σωματιδίων 10-15nm. Τα φάσματα FTIR έδειξαν ότι όλες οι οργανικές ενώσεις που προστέθηκαν, συνδέθηκαν χημικά με την επιφάνεια των NPs, μέσω ομοιοπολικών δεσμών και δημιουργήθηκαν δραστικές ομάδες. Τα NPs που παρασκευάστηκαν, ενσωματώθηκαν σε υδατικά αιωρήματα μπεντονίτη σε διάφορες συγκεντρώσεις. Μελετήθηκαν οι ρεολογικές ιδιότητες των αιωρημάτων μπεντονίτη στα οποία προστέθηκαν τα NPs και συγκρίθηκαν με τις ιδιότητες αιωρημάτων καθαρού μπεντονίτη. Μέσω μετρήσεων της διατμητικής τάσης σαν συνάρτηση του ρυθμού διάτμησης, διαπιστώθηκε ότι η προσθήκη των επικαλυμμένων μαγνητικών NPs δεν τροποποιεί σημαντικά τη συμπεριφορά των ρευστών στη γεώτρηση, εξασφαλίζοντας σταθερές ρεολογικές ιδιότητες. Λέξεις κλειδιά: Γεωτρητικά ρευστά, Νανορευστά, Νανοσωματίδια οξειδίου σιδήρου In recent years, several attempts have been made to develop improved drilling fluids using nanoparticles, especially for high pressure and high temperature (HPHT) environment. The addition, even at low concentrations of magnetite nanoparticles, reduces the “fluid loss” in the formation, while at the same time maintains the stability or even improves the rheological properties of the bentonite aqueous suspensions. The effect of the nanoparticles increases when they are coated with citric acid. In order to further optimize the drilling fluids, magnetic nanoparticles (NPs) were synthesized and coated with various organic compounds, such as citric acid, oxalic acid, fatty acids, dextran etc. The samples were examined by X-ray diffraction (XRD), BET and FTIR spectroscopy. It was found that in all cases, magnetite nanocrystallites were formed, with an average particle size of 10-15nm. The FTIR spectra showed that all the organic compounds added, were chemically bonded to the surface of the NPs. The prepared NPs were incorporated in aqueous bentonite solutions at several concentrations. The rheological properties of bentonite suspensions to which the NPs were added were compared with the properties of pure bentonite suspensions. Through shear stress measurements as a function of shear rate, it was found that the addition of coated magnetic NPs did not significantly modify the behavior of the fluids in the borehole, ensuring stable rheological properties. Key words: Drilling fluids, nanofluids, Iron oxide Nanoparticles Aristorle University of Thessaloniki 2019-05-29 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12380 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2019 gre Copyright (c) 2019 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12608 2022-01-10T08:03:37Z grelit:mast

"210125 2021 eng " dc Αξιολόγηση και μελλοντικές εκτιμήσεις της θερμοκρασίας και της βροχόπτωσης στον ευρύτερο ευρωπαϊκό χώρο με τη χρήση σύγχρονων δυναμικών μοντέλων = Assessment and future estimates of temperature and rainfall in Europe using climate dynamic models. Χαλισιάνη, Σταυρούλα Ιωάννης Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Μετεωρολογίας και Κλιματολογίας. Το ολοένα και αυξανόμενο ενδιαφέρον της επιστημονικής κοινότητας για την κλιματική αλλαγή σε παγκόσμιο επίπεδο, έχει στρέψει την προσοχή σε ποσοτικές μελλοντικές εκτιμήσεις της θερμοκρασίας και της βροχόπτωσης. Στη παρούσα μελέτη εκτιμάται η μεταβολή των δύο αυτών παραμέτρων για την περιοχή της δυτικής Ευρώπης, με τη χρήση τριών κλιματικών μοντέλων. Η εκτίμηση των μεταβολών αφορά δύο μελλοντικές περιόδους, 2021-2050 και 2071-2100, ενώ ως περίοδος αναφοράς ορίζεται η περίοδος 1961-1990, για την οποία χρησιμοποιούνται δεδομένα e-OBS. Επιλέχτηκε να αναλυθούν και να μελετηθούν τόσο οι μέσες όσο και οι ακραίες τιμές (με τη βοήθεια ακραίων δεικτών) των δύο μεταβλητών. Στο πρώτο στάδιο της μελέτης, έγινε αξιολόγηση των τριών RCM’s, η οποία βασίστηκε στη σύγκριση των δεδομένων εξόδου τους με την βάση δεδομένων e-OBS, που παρέχει δεδομένα βροχόπτωσης και θερμοκρασίας σε σημεία πλέγματος από παρατηρήσεις μετεωρολογικών σταθμών στην περιοχή μελέτης για την περίοδο αναφοράς. Στη συνέχεια, γίνεται μια προσπάθεια μελλοντικής εκτίμησης των δύο μεταβλητών για την περιοχή μελέτης, μέσω των τριών κλιματικών μοντέλων.   The increased interest of the scientific community in global climate change has drawn attention to quantitative future estimates of temperature and rainfall. This study evaluates the change of these two parameters for the western European region, using three climate models. The estimation of the changes concerns two future periods, 2021-2050 and 2071-2100, while the reference period is defined as the period 1961-1990, for which e-OBS data are used. It was chosen to analyze and study both the mean and the extreme values (with the help of extreme markers) of the two variables. In the first stage of the study, the three RCM's were evaluated, based on the comparison of their output data with the e-OBS database, which provides rainfall and temperature data at grid points from observations of meteorological stations in the study area for the reference period. Next, an attempt is made to assess the two variables for the study area, through the three climate models. Aristorle University of Thessaloniki 2019-05-29 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12608 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2019 gre Copyright (c) 2021 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12940 2024-04-24T05:54:24Z grelit:mast

"240418 2024 eng " dc Preliminary assesment of thermal maturity trends of source rocks in the internal Ionian zone at Epirus area, Western Greece, by applying routine and advanced geochemical methods = Αρχική εκτίμιση των τασεων της θερμικής ωριμότητας των μητρικών πετρωμάτων στην εσωτερική Ιόνια ζώνη στην περιοχή της Ηπείρου, στη Δυτική Ελλάδα, Εφαρμόζοντας κλασθκές και προχωρημένες γεωχημικές μεθόδους . Tsopoulou, Chrysi-Styliani Mariow Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Γεωλογίας. The Ionian basin is located in western Greece and composes part of the external Hellenides. In the Mesozoic carbonate succession, intervals capable for hydrocarbon generation are detected. Stratigraphically, the source rocks layers are observed at the top of the Triassic evaporites, at the base of Jurassic carbonates (Pantokrator shales), at the top of Jurassic carbonates (Posidonia or Ammonitico Rosso) and at the top of lower Cretaceous carbonates (Vigla). The paleogeographic conditions were controlled by various factors which favored water stagnation, development of local euxinic conditions in the bottom waters, formation and preservation of the organic matter. The laboratorial results of routine source rock analyses (Rock Eval pyrolysis) and advanced geochemistry (petroleum biomarkers) of the critical source rock intervals are discussed in this study, in order to address maturity variation subjects from east to west part of the Ionian basin. The samples were analyzed by the Rock Eval II instrument and the Gas Chromatograph- Mass Spectrometer (GCMS). The diagrams that plotted for the Jurassic and Cretaceous source rocks with the Rock Eval method, are combined with the vitrinite reflectance (Ro %), the carbon preference index (CPI), the methylphenanthrene index (MPI) and a variety of biomarker classes. The results suggest source rocks dominated with kerogen type I, II, and mixed I-II deposited in a marine to terrestrial environment respectively. The maturation of source rocks tends to decrease from the internal towards the central-external zone, according the data. The Ionian zone in western Greece is also compared with the Southern Adriatic region, indicating a similar carbonate-evaporitic environment paleographically, in which hydrocarbons were generated. Η Ιόνια λεκάνη βρίσκεται στη δυτική Ελλάδα και αποτελεί τμήμα των εξωτερικών Ελληνίδων ζωνών. Στη Μεσοζωϊκή ανθρακική σειρά παρατηρούνται στρώματα ικανά για τη γένεση υδρογονανθράκων. Στρωματογραφικά, τα μητρικά πετρώματα παρατηρούνται στο ανώτερο τμήμα των Τριαδικών εβαποριτών, στο κατώτερο τμήμα των Ιουρασικών ασβεστολίθων (σχιστόλιθοι Παντοκράτορα), στο ανώτερο τμήμα των Ιουρασικών ασβεστολίθων (Ποσειδώνια ή Ammonitico rosso) και στο ανώτερο τμήμα των κατώτερων Κρητιδικών ασβεστολίθων (Βίγλα). Οι παλαιογεωγραφικές συνθήκες στην περιοχή ελέγχονταν από διάφορους παράγοντες, οι οποίοι ευνόησαν τη στασιμότητα των υδάτων, την ανάπτυξη οξειδοαναγωγικών συνθηκών στον πυθμένα, το σχηματισμό και την διατήρηση του οργανικού υλικού. Τα εργαστηριακά αποτελέσματα τόσο από την πυρόλυση Rock Eval όσο και από τις μεθόδους γεωχημείας (βιοδείκτες πετρελαίου) των μητρικών πετρωμάτων μελετώνται σε αυτή την εργασία, ώστε να προσδιοριστούν οι μεταβολές της ωριμότητας από τα ανατολικά προς τα δυτικά στην Ιόνια ζώνη. Τα δείγματα αναλύθηκαν με το όργανο Rock Eval II και με τη χρήση πλήρους σάρωσης αερίου χρωματογραφίας μάζας (GCMS). Τα διαγράμματα που έγιναν για τα Ιουρασικά και Κρητιδικά μητρικά πετρώματα με τη μέθοδο της Rock Eval πυρόλυσης, συνδυάστηκαν με την ανακλαστικότητα του βιτρινίτη (Ro%), το δείκτη προτίμησης άνθρακα (CPI), το δείκτη μεθυλοθεναμφρίνης (MPI) και ποικιλία τάξεων βιοδεικτών. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι στα μητρικά πετρώματα κυριαρχεί κηρογόνο τύπου I, II και αναμεμιγμένο I-II το οποίο αποτέθηκε σε θαλάσσιο ως χερσαίο περιβάλλον αντίστοιχα. Η ωριμότητα των μητρικών πετρωμάτων τείνει να μειώνεται από την εσωτερική προς την κεντρική-εξωτερική Ιόνια ζώνη, σύμφωνα με τα παραγόμενα αποτελέσματα. Επιπρόσθετα η Ιόνια ζώνη στη δυτική Ελλάδα συγκρινόμενη με την νοτιοανατολική Αδριατική περιοχή (Κροατία, Αλβανία, Ιταλία) δείχνει ένα παρόμοιο ανθρακικό- εβαποριτικό περιβάλλον παλαιογεωγραφικά, στο οποίο δημιουργήθηκαν υδρογονάνθρακες. Aristorle University of Thessaloniki 2024-04-18 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12940 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2023 gre Copyright (c) 2023 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11573 2022-01-28T08:07:46Z grelit:mast

"220128 2022 eng " dc Μελέτη των χαλαζοκαταιγίδων στην περιοχή Ημαθίας-Πέλλας Σφυρή, Ελένη Ε. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Αντικειμενικός σκοπός στην παρούσα εργασία είναι η μελέτη και η περιγραφή των χαρακτηριστικών των χαλαζοκαταιγίδων καθώς και η μελέτη των μέσης κλίμακας θερμοδυναμικών χαρακτηριστικών τους, πάνω από την περιοχή της Κεντρικής Μακεδονίας κατά την περίοδο 1998 – 2008 (Απρίλιος ως Σεπτέμβριος), με δεδομένα από το ΕΠΧΠ του ΕΛΓΑ. Συγκεκριμένα μελετώνται: η συχνότητα των ημερών χαλαζοκαταιγίδας, των χτυπημένων χαλαζόμετρων, της μέγιστης ανακλαστικότητας, του ύψους της ισόθερμου των -5°C καθώς και της ταχύτητας και της διεύθυνσης κίνησης των χαλαζοκαταιγίδων. Τα δεδομένα αυτά προέρχονται, από τις ετήσιες εκθέσεις του ΕΛΓΑ, το C-band ραντάρ καιρού του Φιλύρου, από τις αντίστοιχες ραδιοβολίσεις και το πρόγραμμα καταγραφής ΤΙΤΑΝ.Μελετάται επίσης η συμβολή της ορεογραφίας στα χαρακτηριστικά των χαλαζοκαταιγίδων, ενώ στο τελευταίο κεφάλαιο αναλύεται μια περίπτωση έντονης χαλαζοκαταιγίδας που έλαβε χώρα στην περιοχή προστασίας Π1 στις 4/7/2008. Από την ανάλυση αυτή προκύπτει ότι ο μήνας με την εντονότερη χαλαζική δραστηριότητα είναι ο Ιούνιος, ότι η πλειονότητα των χαλαζοκαταιγίδων που πλήττουν την περιοχή μελέτης είναι ορεογραφικές και ότι υπάρχει σημαντική θετική συσχέτιση μεταξύ μέγιστης ανακλαστικότητας και ύψους κορυφής των ηχώ. Όσον αφορά τη μελέτη περίπτωσης, είναι θερμική χαλαζοκαταιγίδα πάνω από πεδινή περιοχή και οφείλεται κυρίως στην ατμοσφαιρική αστάθεια που επικρατούσε. The objective of this study is the analysis of the mesoscale thermodynamic characteristics of the hailstorms, which occurred over the region of Central Macedonia where the National Hail Suppression Program is applied, during the period 1998-2008, except for the year 2003. The data used are derived through the C-band weather radar at Filyro and from the representative soundings of the synoptic station of Thessaloniki. The frequency of hailstorms occurrence, their movement, intensity and the maximum development are studied. The radar data are analyzed and studied through the software TITAN (Thunderstorm Identification, Tracking Analysis and Nowcasting), for the period 2006-2008. Aristorle University of Thessaloniki 2022-01-28 10:07:46 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11573 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2012 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11223 2018-11-16T08:31:56Z grelit:mast

"161231 2016 eng " dc Statistical analysis of epigenetic data for CLL patients = Στατιστική ανάλυση επιγενετικών δεδομένων ασθενών με Χρόνια Πεμφοκυτταρική Λευχαιμία Χαλκίδης, Νέστωρ Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Μαθηματικών. Διατμηματικό Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών Πολύπλοκα Συστήματα και Δίκτυα Chronic lymphocytic leukemia (CLL) is the most common type of leukemia in the western world. Many patients who suffer from CLL, will be in need at some point to receive treatment. Despite the existence of several effective therapies for CLL, like the FCR regimen, many patients  initially responding to the treatment eventually relapse, underscoring a characteristic resistance of the disease to the existing therapeutic options. In this thesis, we studied the temporal patterns of DNA methylation of 40 patients with CLL. Sampling was performed before and after the relapse of patients. Due to the remarkable clinical heterogeneity of CLL, the patients were initially divided into two groups with two different ways: a) based on the time to relapse, which is calculated from the start of treatment until the relapse time, and b) based on the diversification of their epigenetic patterns in recurrence compared with treatment initiation. The aim of this study is to find the most important CpG sites of DNA methylation that could be used to efficiently classify the patients. Due to the high dimensionality of our real data (40x463442), we chose to work with machine learning and variable selection algorithms. The analysis of this study is mainly based on the random forest algorithm. The latter is suitable for microarray data because it shows good predictive accuracy even when most of the predictive variables are noise, and can be  used in problems where the number of variables is much larger than the number of samples/observations. Furthermore, the variable selection algorithm was applied, to detect the most informative DNA methylation sites that achieve good predictive accuracy as well. Our experimental analysis has shown that the derived DNA methylation sites can efficiently classify the patients with high success rates. Moreover, these DNA methylation sites were used to evaluate standard methods, such as hierarchical clustering (HC) and principal component analysis (PCA). It  turned out that when the derived sites were used as inputs in HC and PCA, the patients were clustered satisfactorily according to their original classes. Η Χρόνια Λεμφοκυτταρική Λευχαιμία (ΧΛΛ) είναι η πιο συχνή μορφή λευχαιμίας στο δυτικό κόσμο. Σε πολλές από τις περιπτώσεις ασθενών με ΧΛΛ θα χρειαστεί να χορηγηθεί θεραπεία. Μολονότι υπάρχουν διάφορες αποτελεσματικές θεραπείες για τη ΧΛΛ, όπως η αγωγή FCR, πολλοί ασθενείς, αν και αρχικά ανταποκρίνονται στη θεραπεία τελικά υποτροπιάζουν, κάτι που τονίζει τη χαρακτηριστική αντίσταση της νόσου στις υπάρχουσες θεραπείες. Στην παρούσα εργασία μελετήθηκαν τα διαχρονικά πρότυπα μεθυλίωσης του DNA σε 40 περιπτώσεις ασθενών με ΧΛΛ. Η δειγματοληψία πραγματοποιήθηκε πριν την υποτροπή και κατά την υποτροπή των ασθενών. Εξαιτίας της αξιοσημείωτης κλινικής ετερογένειας της ΧΛΛ, οι ασθενείς χωρίστηκαν εξαρχής σε δύο ομάδες με δύο διαφορετικούς τρόπους: α) με βάση το χρόνο που μεσολάβησε από την έναρξη της θεραπείας μέχρι την υποτροπή, και β) με βάση τη διαφοροποίηση των επιγενετικών προτύπων τους κατά την υποτροπή σε σχέση με την έναρξη της θεραπείας. Στόχος της παρούσας εργασίας είναι η ανεύρεση των πιο σημαντικών θέσεων μεθυλίωσης του DNA που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την πρόβλεψη της ομάδας στην οποία ανήκει ο ασθενής. Λόγω του μεγάλου όγκου των δεδομένων (40x463442), επιλέξαμε να δουλέψουμε με αλγόριθμους επιλογής και μάθησης. Η κύρια ανάλυση της παρούσας εργασίας βασίζεται στον αλγόριθμο των τυχαίων δασών. Ο αλγόριθμος των τυχαίων δασών είναι κατάλληλος για δεδομένα μικροσυστοιχιών επειδή δείχνει καλή προγνωστική ακρίβεια ακόμη και όταν οι περισσότερες μεταβλητές παρουσιάζουν θόρυβο. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί σε προβλήματα όπου ο αριθμός των μεταβλητών είναι πολύ μεγαλύτερος από τον αριθμό των δειγμάτων/παρατηρήσεων. Ειδικότερα, εφαρμόστηκε ο αλγόριθμος επιλογής με σκοπό την εύρεση των πιο σημαντικών θέσεων μεθυλίωσης του DNA, οι οποίες έχουν καλή προβλεπτική σημασία. Τα αποτελέσματα της  εφαρμογής του αλγορίθμου επιλογής οδήγησαν σε σημαντικές θέσεις μεθυλίωσης του DNA, με βάση τις οποίες είναι δυνατή η πρόβλεψη της ομάδας στην οποία ανήκει ο ασθενής με πολύ μεγάλα ποσοστά επιτυχίας. Επιπλέον, οι θέσεις αυτές χρησιμοποιήθηκαν για την εφαρμογή  μεθόδων κατηγοριοποίησης, όπως η ιεραρχική κατηγοριοποίηση (hierarchical clustering) και η ανάλυση κυρίων συνιστωσών (principal component analysis) και παρατηρήθηκε πολύ ικανοποιητική κατηγοριοποίηση των ασθενών στις κλάσεις τους. Aristorle University of Thessaloniki 2017-12-08 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11223 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2016 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11912 2021-11-03T10:37:56Z grelit:mast

"181116 2018 eng " dc Χρωστικές ορυκτές πρώτες ύλες της Κύπρου: ορυκτολογικά, χημικά και χρωματικά χαρακτηριστικά. = Natural pigments of Cyprus: Mineralogical, chemical and color characteristics. Ιωαννίδης, Μάρκος Ν. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Γεωλογικά η Κύπρος χωρίζεται σε 4 γεωλογικές ζώνες: τη ζώνη Τροόδους, τη ζώνη Αυτόχθονων Ιζηματογενών Πετρωμάτων, τη ζώνη ή σύμπλεγμα Μαμωνίων και τη ζώνη Κερύνειας. Οι ορυκτές χρωστικές πρώτες ύλες της Κύπρου εντοπίζονται στη ζώνη του Τροόδους. Στην παρούσα μελέτη συλλέχθηκαν 8 δείγματα από διαφορετικές περιοχές της ζώνης Τροόδους. Τα δείγματα μελετήθηκαν με τη μέθοδο της περιθλασιμετρίας ακτινών-Χ (XRD) για τον ποιοτικό και ποσοτικό προσδιορισμό της ορυκτολογικής τους σύστασης. Η χημική σύσταση των κύριων στοιχείων των δειγμάτων μετρήθηκε με τη μέθοδο φθορισμού ακτίνων-Χ (XRF). Οι χρωματομετρικές παραμέτροι μετρήθηκαν σε χρωματόμετρο και μετέπειτα έγινε μετατροπή τους στο Σύστημα Αποχρώσεων Munsell. H ανάλυση της περιθλασιμετρίας ακτινών-Χ (XRD) έδειξε: α) τα καστανοκίτρινα δείγματα είναι ώχρες και αποτελούνται κυρίως από γκαιτίτη σε ποσοστό μέχρι 92%, β) τα σκούρα καστανά δείγματα είναι ούμβρες και αποτελούνται κυρίως από οξείδια-υδροξείδια του μαγγανίου (μαγγανίτης, θοδοροκίτης, γρουτίτης) ενώ περιείχαν γκαιτίτη σε μεγάλο ποσοστό και αργιλικά ορυκτά σε μικρότερο ποσοστό, γ) το μαύρο δείγμα είναι κόνδυλος μαγγανίου και αποτελείται αποκλειστικά από οξείδια-υδροξείδια του μαγγανίου (μαγγανίτη και πυρολουσίτη) και δ) στα κόκκινα δείγματα η χρωστική είναι ο αιματίτης όπου η περιεκτικότητά του φτάνει μέχρι 25%. Οι χημικές αναλύσεις των κύριων στοιχείων στα 8 δείγματα με τη μέθοδο φθορισμού ακτίνων-Χ έδειξαν: i) SiO2 (0,06-91,09 %κ.β.), ii) το TiO2 μετρήθηκε σε 3 δείγματα σε πολύ χαμηλά ποσοστά (0,02-0,07 %κ.β.), iii) το  Al2O3 μετρήθηκε σε 7 δείγματα (0,26-8,12 %κ.β.), iv) Fe2O3t  (2,35-82,48 %κ.β.), v) το MnO βρέθηκε σε 6 δείγματα (0,03-80,71 %κ.β.), vi) το MgO μετρήθηκε σε 5 δείγματα σε χαμηλά ποσοστά (0,24-0,74 %κ.β.), vii) το CaO μετρήθηκε σε 5 δείγματα (0,01-8,06 %κ.β.), viii) το Na2O μετρήθηκε σε 4 δείγματα (0,01-0,35 %κ.β.), ix) το K2O μετρήθηκε σε 4 δείγματα σε χαμηλά ποσοστά (0,10-0,19 %κ.β.), x) το P2O5  μετρήθηκε σε 1 δείγμα (0,09 %κ.β.) και τέλος xi) το SO3 μετρήθηκε σε 1 δείγμα (17.36 %κ.β.). Οι συσχετισμοί μεταξύ της ορυκτολογίας και των κύριων χρωματικών παράμετρων έδειξαν: α) τα μη μεταλλικά ορυκτά έχουν θετική συσχέτιση με τις χρωματικές παραμέτρους Υ και L* όπου ο χαλαζίας έχει τη σημαντικότερη επίδραση, β) ο γκαιτίτης παρουσιάζει θετική συσχέτιση με όλες κύριες τις χρωματικές παραμέτρους, γ) τα μαγγανιούχα ορυκτά παρουσιάζουν αρνητική συσχέτιση με όλες τις κύριες χρωματικές παραμέτρους. Οι συσχετισμοί μεταξύ της χημικής σύστασης και των κύριων χρωματικών παραμέτρων έδειξαν: α) οι χρωματικές παράμετρος L* και Υ παρουσιάζουν αντίστοιχες συσχετίσεις και εμφανίζουν ισχυρή αρνητική συσχέτιση με το MnO, ισχυρή θετική συσχέτιση με το TiO2, αρκετά ισχυρή θετική συσχέτιση με το K2O, θετική τάση συσχέτισης με το SiO2, β) η χρωματική παράμετρος a* παρουσιάζει ισχυρή αρνητική συσχέτιση με το MnO, ισχυρή θετική συσχέτιση με το CaO, αρκετά ισχυρή θετική συσχέτιση με το Al2O3 και μια τάση θετικής συσχέτισης με το SiO2, γ) η χρωματική παράμετρος b* παρουσιάζει ισχυρή θετική συσχέτιση με τα στοιχεία TiO2 και Na2O, αρκετά ισχυρή θετική συσχέτιση με το Fe2O3t και το K2O, αρκετά ισχυρή αρνητική συσχέτιση με το MgO και ισχυρή αρνητική συσχέτιση με το MnO. Τα αποτελέσματα της χρωματομετρίας έδειξαν ότι στο σύστημα αποχρώσεων Munsell αποδίδει πολύ καλά το μακροσκοπικό χρώμα του δείγματος. Geologically Cyprus is divided into four geological zones: the Troodos zone, the Autochthonous Sedimentary Rocks zone, the Mammonian zone and the Kyrenia zone. The mineral pigment raw materials of Cyprus are located in the Troodos zone. In the present study, eight samples were collected from different areas of the Troodos zone. The samples were investigated by the X-Ray Diffraction (XRD) method, for the qualitative and quantitative determination of their mineralogical composition. The chemical composition of the major elements of the samples was measured by the X-Ray Fluorescence (XRF) method. The colorimetric parameters were measured on a colorimeter and subsequently converted to the Munsell Tint System. The X-Ray Diffraction (XRD) analysis showed: a) The brownish-yellow samples are ochres and are mainly composed from goethite in percentage up to 92%, b) The dark brown samples are umbers and consist mainly of manganese oxides-hydroxides (manganite, todorokite, groutite), while they contained goethite in a large percentage and clay minerals in a smaller percentage, c) The black sample is manganese nodule and consists exclusively of manganese oxides-hydroxides (manganite and pyrolusite) and d) In the red samples the pigment is hematite, where its content reaches up to 25%. The chemical analyzes of major elements in the 8 samples, using the X-ray fluorescence method showed: i) SiO2 (0.06-91.09 wt%), ii) the TiO2 was measured in 3 samples at very low percentages (0,02-0,07 wt%), iii) the Al2O3 was measured in 7 samples (0.26-8.12 wt%), iv) Fe2O3t  (2.35-82.48 wt%), v) the MnO was measured in 6 samples (0.03-80.71 wt%), vi) the MgO was measured in 5 samples at low percentages (0.24-0.74 wt%), vii) the CaO was measured in 5 samples (0.01-8.06 wt%), viii) the Na2O was measured in 4 samples at low percentages (0.01-0.35 wt%), ix) the K2O was measured in 4 samples at low percentages (0.10-0.19 wt%), x) the P2O5 was measured in 1 sample (0.09 wt%) xi) the SO3 was measured in 1 sample (17.36 wt%). The correlations between mineralogy and the main chromatic parameters showed: a) non-metallic minerals have a positive correlation with the chromatic parameters Y and L* where quartz has the most significant effect, b) geothite has a positive correlation with all the main chromatic parameters, c) manganese minerals have a negative correlation with all the main chromatic parameters. The correlations between the chemical composition and the main chromatic parameters showed: a) the chromatic parameters L* and Y have strong negative correlation with MnO, strong positive correlation with TiO2, quite strong positive correlation with K2O, positive correlation trend with SiO2, b) the chromatic parameter a* shows a strong negative correlation with MnO, strong positive correlation with CaO, quite strong positive correlation with Al2O3 and positive correlation trend with SiO2, c) the chromatic parameter b* shows strong positive correlation with the TiO2 and Na2O, quite strong positive correlation with Fe2O3t and K2O,  quite strong negative correlation with MgO and strong negative correlation with MnO. The results of the colorimetry showed that the Munsell system attributes very realistic the macroscopic color of the studied samples. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-16 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11912 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2018 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12360 2022-01-10T08:03:37Z grelit:mast

"190912 2019 eng " dc Εκτίμηση της τεχνικογεωλογικής συμπεριφοράς βραχομαζών κατά τη διάνοιξη σηράγγων με τη μέθοδο της μηχανοποιημένης όρυξης = Assessment on the engineering geological behavior of rockmasses in mechanized tunneling. Τάφτσογλου, Μαρία Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Γεωλογίας. Η παρούσα διπλωματική εργασία έχει ως αντικείμενο την αξιολόγηση της τεχνικογεωλογικής συμπεριφοράς των βραχομαζών κατά την μηχανοποιημένη όρυξη και συγκεκριμένα τους γεωλογικούς παράγοντες που καθορίζουν την συμπεριφορά των γεωυλικών κατά την μηχανοποιημένη εκσκαφή.. Με βάση την ανάλυση αυτή προέκυψε η  διαδικασία επιλογής του καταλληλότερου μηχανήματος διάνοιξης σηράγγων (ΤΒΜ), ανά τύπο βραχομάζας και αναμενόμενης τεχνικογεωλογικής .συμπεριφοράς. Σημειώνεται ότι η διπλωματική εργασία επικεντρώνεται κυρίως σε αστικές σήραγγες, χωρίς όμως να μην αναλύονται και περιπτώσεις μη αστικών σηράγγων.. Αρχικά, γίνεται μια αναφορά της μηχανικής συμπεριφοράς του βραχώδους υλικού, με τις φυσικές και δυναμικές παραμέτρους του και την παραμορφωσιμότητα και υδροπερατότητά του. Στην συνέχεια, αναλύεται η έννοια της βραχόμαζας, οι αντίστοιχες παράμετροί της, τα συστήματα με τα οποία ταξινομείται (Δείκτης Γεωλογικής αντοχής- Geological Strength Index, Σύστημα ταξινόμησης Bieniawski-Rock Mass Rating, Σύστημα Q, Δείκτης Βραχόμαζας-Rock Mass index) και προσδιορίζεται η ποιότητά της (Rock Quality Designation) και τέλος τα κριτήρια θραύσης που εφαρμόζονται (Mohr-Coulomb, Hoek-Brown, Griffith, Goodman) Ακολούθως, παρουσιάζονται οι μέθοδοι εκτίμησης της τεχνικογεωλογικής συμπεριφοράς της βραχόμαζας. Συγκεκριμένα, αναλύεται το διάγραμμα εκτίμησης της τεχνικογεωλογικής συμπεριφοράς βραχομαζών συμβατικής διάνοιξης (Tunnel Behaviour Chart), από το οποίο μπορούν να προκύψουν και τα αντίστοιχα μέτρα υποστήριξης και σχεδιασμού των διατομών της σήραγγας,  μία μέθοδος χαρακτηρισμού των γεωυλικών των σηράγγων και τέλος μεθοδολογίες που προσδιορίζουν τους γεωτεχνικούς κινδύνους της μηχανοποιημένης διάνοιξης (Βοήθημα αποφάσεων που αφορούν την μηχανοποιημένη διάνοιξη-Decision Aids for Tunnelling, Δείκτης QTBM, Δείκτης Τρωτότητας-VI index). Στην συνέχεια, αναλύονται οι τύποι των μηχανημάτων εκσκαφής με βάση την υποστήριξη που ασκούν στο μέτωπο. Διακρίνονται σε ΤΒΜ χωρίς ασπίδα και ΤΒΜ με ασπίδα, στο οποίο ανήκουν οι υποκατηγορίες ενεργητικής και παθητικής υποστήριξης και μικτής ασπίδας. Παρουσιάζονται επίσης οι πιθανοί κίνδυνοι αστοχιών σε μια μηχανοποιημένη διάνοιξη, με τους παράγοντες της αντοχής του πετρώματος, των ασυνεχειών του, το ύψος των υπερκείμενων στρωμάτων της σήραγγας, της υδροπερατότητας των σχηματισμών και της παρουσίας έγκοιλων να καθορίζουν την συμπεριφορά των γεωυλικών κατά την λειτουργία του ΤΒΜ. Με βάση αυτούς τους κινδύνους γίνεται μια αναφορά σε ορισμένα παραδείγματα σηράγγων που κατασκευάστηκαν με μηχανοποιημένη μέθοδο και παρουσίασαν αστοχίες που οφείλονταν σε αυτούς τους παράγοντες. Στο επόμενο κεφάλαιο αναλύονται δύο επεκτάσεις των γραμμών του μετρό της Αθήνας, η επέκταση «Αγ.Δημήτριος-Ελληνικό» και «Χαϊδάρι-Ευαγγελίστρια». Συγκεκριμένα,  παρουσιάζονται οι γεωλογικές και τεχνικογεωλογικές συνθήκες των γραμμών και κατασκευάζονται πίνακες κατά μήκος των τομών με παραμέτρους τον τύπο αστοχίας, το ύψος των υπερκειμένων και την αντοχή της βραχόμαζας στοχεύοντας στην επιλογή ενός μηχανήματος διάνοιξης με τις μικρότερες πιθανότητες εμφάνισης αστοχιών. Τέλος, συνθέτοντας τα δεδομένα των επεκτάσεων της Αθήνας και αυτά των παραδειγμάτων μηχανοποιημένων ορύξεων από βιβλιογραφικές πηγές, προέκυψε ένα ευρύτερο διάγραμμα συμπεριφοράς των σηράγγων που αφορά ωστόσο την μηχανοποιημένη διάνοιξη. The present thesis focuses on the assessment of the engineering geological behavior of rockmasses in mechanized tunneling and concludes to the process of selecting the most suitable Tunnel Boring Machine for every rock-mass and it’s behavior. It is worth to mention that it specifies mostly in examples of urban tunneling, analyzing however and cases of  non-urban tunnels Initially, the mechanical behaviour of the rock material, its physical and dynamic parameters and deformability and permeability factors are described. The context of the rock mass,  the systems with which it is classified (Geological Strength Index, Rock Mass Rating system, Q system, Rock Mass index), its quality determination (Rock Quality Designation system), the application of fracture criteria (Mohr-Coulomb, Hoek-Brown, Griffith, Goodman) and the methods of estimating the engineering geological behavior of the rock mass are presented next. In particular, the Tunnel Behaviour Chart system is analyzed, with which the corresponding tunnel support and the tunnel design measures can be derived. Finally, the methodologies that identify the geotechnical risks of mechanized drilling are numerated (Decision Aids for Tunnelling system, QTBM, VI index). Subsequently, the types of excavation machines are analyzed, based on the support they exert on the face of the tunnel. They are distinguished by TBMs with or without shield. Shielded TBMs include the categories of active face support, passive face support and mixed type. The potential risks of failures in mechanized tunneling are also presented.  The factors of rock strength, discontinuities, cover of overlying layers, water permeability and presence of voids, define the behavior of the geological materials during the mechanized excavation. Based on these factors, examples of mechanized tunnels encountering failures, are presented. The next chapter specifies in two extensions of metropolitan subway of Athens, the "Aghios Dimitrios-Elliniko" and "Haidari-Evangelistria. The geological and engineering-geological sections and tables with parameters of failure types, depths of the excavation and strength of rockmasses of each extension are presented, having as a purpose the selection of the most appropriate TBM machine with the minimum failure percentage. In conclusion, following Athens extensions data, a tunnel behavior chart is created, concerning the excavation by tunnel boring machines Aristorle University of Thessaloniki 2019-05-29 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12360 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2019 gre Copyright (c) 2019 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12512 2024-04-18T07:43:18Z grelit:mast

"200923 2020 eng " dc Αξιολόγηση Πετρογραφικών και Φυσικομηχανικών Χαρακτηριστικών για τη Χρήση Γρανιτικών Πετρωμάτων ως Αδρανή Οδοποιίας = Assessment of Petrographic and Physicomechanical Characteristics of Granitic Rocks for their Use as Aggregates for Road Construction. Τσαϊρίδου, Ελένη Σάββας Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Ορυκτολογίας - Πετρολογίας - Κοιτασματολογίας. Ο γρανίτης αποτελεί ένα από τα πιο διαδεδομένα πυριγενή πετρώματα, περιέχει διαφορετικής σκληρότητας ορυκτά και χρησιμοποιείται για διάφορους σκοπούς. Μεταξύ άλλων, χρησιμοποιείται ως αδρανές στην οδοποιία. Ως πέτρωμα, εμφανίζει μεγάλη σκληρότητα και αντοχή στα καιρικά φαινόμενα, όμως η επεξεργασία του είναι πολυέξοδη. Στη συγκεκριμένη διατριβή, αφού πρώτα διαχωρίζονται και αναλύονται οι έννοιες του οδοστρώματος και των αδρανών, στη συνέχεια, σύμφωνα με τα Ευρωπαϊκά πρότυπα EN 1097-2, EN 1097-8 και EN 1367-2, έγιναν δοκιμές σε τέσσερα δείγματα γρανίτη που συλλέχθηκαν από διαφορετικές περιοχές της Β. Ελλάδος (Φανός, Αζάπικο, 1km βόρεια από τη Νικήτη και Αρναία) ως προς τα φυσικομηχανικά τους χαρακτηριστικά. Η μελέτη αυτή, πραγματοποιείται για να ελεγχθεί η καταλληλότητα χρήσης τους στο ανώτερο στρώμα του οδοστρώματος. Οι δοκιμές που λαμβάνουν χώρα είναι οι εξής: Los Angeles, Polished Stone Value, Aggregate Abrasion Value και θειϊκού μαγνησίου/ υγείας. Τα αποτελέσματα των δοκιμών (υγείας/ θειϊκού μαγνησίου, Polished Stone Value, Aggregate Abrasion Value) δείχνουν ότι και τα τέσσερα δείγματα είναι κατάλληλα για την αντιολισθηρή στρώση εκτός της δοκιμής Los Angeles. Οι τιμές της τελευταίας, υποδεικνύουν πως όλα τα δείγματα κρίνονται ακατάλληλα. Επιπλέον, μελετήθηκαν τα πετρογραφικά (μακροσκοπικά και μικροσκοπικά) χαρακτηριστικά των δειγμάτων όπως ποσοστά συμμετοχής ορυκτών και μέγεθος κόκκων. Με βάση τα παραπάνω, έγινε προσπάθεια συσχέτισης των αποτελεσμάτων των φυσικομηχανικών δοκιμών με τα αποτελέσματα της πετρογραφικής μελέτης. Στο κομμάτι των συσχετίσεων, ποικίλα ήταν τα αποτελέσματα με κάποιες ιδιότητες να συσχετίζονται ενώ άλλες όχι. Συσχετίσεις βρέθηκαν μεταξύ των ποσοστών ορυκτών με τις δοκιμές υγείας και αντίσταση στην επιφανειακή απότριψη (AAV). Στην πρώτη δοκιμή συμπεραίνεται πως όσο μεγαλύτερα ποσοστά Κ-αστρίων περιέχονται σε ένα αδρανές τόσο ακατάλληλες τιμές παρουσιάζει, ενώ, όσο μεγαλύτερα ποσοστά πλαγιοκλάστου και μαρμαρυγιών συναντώνται τόσο καλύτερες τιμές παρουσιάζονται. Επίσης, το ποσοστό του χαλαζία εμφανίζει ασθενή συσχέτιση με τη δοκιμή υγείας. Όσον αφορά τις συσχετίσεις των ποσοστών ορυκτών με τη δοκιμή αντίστασης σε επιφανειακή απότριψη έδειξαν πως όσο μεγαλύτερα τα ποσοστά του χαλαζία και των Κ-αστρίων τόσο καλύτερη AAV παρουσιάζουν, από την άλλη πλευρά, όσο πιο υψηλά είναι τα ποσοστά του πλαγιοκλάστου και των μαρμαρυγιών τόσο απαγορευτική παρουσιάζεται η τιμή της. Η μόνη συσχέτιση που βρέθηκε μεταξύ των ποσοστών ορυκτών και της δοκιμής Los Angeles ήταν αυτή του βιοτίτη. Όσο περισσότερος βιοτίτης υπάρχει τόσο καλύτερη τιμή Los Angeles θα υπολογίζεται. Σχετικά με τις κοκκομετρίες, από τα διαγράμματα προέκυψε πως όσο πιο λεπτόκοκκο είναι ένα πέτρωμα τόσο πιο χαμηλή Los Angeles έχει, ενώ όσο πιο αδρόκοκκο τόσο πιο χαμηλή με υψηλή τιμή AAV και PSV εμφανίζεται αντίστοιχα. Επιπροσθέτως, μια μέση συσχέτιση παρατηρείται μεταξύ των μαρμαρυγιών και της αντίστασης σε επιφανειακή λείανση καθώς επίσης και μια ασθενής εξάρτηση με τους Κ- αστρίους. Η αύξηση των μαρμαρυγιών τείνει να δώσει χαμηλές τιμές αντίστασης στη στίλβωση. Τέλος, δεν παρατηρούνται συσχετισμοί στα ποσοστά του χαλαζία και του πλαγιοκλάστου με την προαναφερόμενη δοκιμή. Προτείνεται ότι, α) η εξέταση ακόμη περισσότερων πετρογραφικών ιδιοτήτων θα ήταν χρήσιμη για να εντοπιστούν και άλλοι παράγοντες που πιθανόν επηρεάζουν τα μηχανικά χαρακτηριστικά ενός πετρώματος και β) κάθε φορά που κατασκευάζεται ένας δρόμος, είτε μικρής είτε μεγάλης κυκλοφορίας, πρέπει να εξετάζονται τα πετρογραφικά χαρακτηριστικά του αδρανούς γιατί πολλές φορές καθίσταται εφικτή η πρόγνωση της μηχανικής συμπεριφοράς του. Granite, one of the most widely known igneous rocks, is comprised of minerals with different hardness and it is used for many purposes. Among the others is used as an aggregate in road construction. Granite is characterized by significant hardness and resistance to weathering, but its processing is expensive. In this master thesis, after dividing and analyzing the terms «pavement» and «aggregate», according to the European standards EN 1097-2, EN 1097-8 and EN 1367-2, four samples of granite from different areas in Northern Greece (Fanos, Azapiko, 1km North of Nikitas and Arnea) are examined as to their physicomechanical properties. This examination is conducted in order to evaluate whether they are appropriate to use in the upper part of the pavement. The tests that take place are as follows: Los Angeles, Polished Stone Value, Aggregate Abrasion Value and Magnesuim Sulfate Soundness. All the tests (Magnesium Sulfate Soundness test, Polished Stone Value, Aggregate Abrasion Value) displayed positive results, apart the Los Angeles test. The values obtained for the latter test indicate that none of the analyzed samples can be used as an aggregate for road surface. Moreover, a petrographic examination is conducted, both macroscopically and with the use of a polarizing microscope. Based on the aforementioned characteristics, an attempt to correlate the EN tests with the minerals and grain size is made. The correlations produced a wide variety of results, with some characteristics displaying a strong relationship, while others not. Correlations were found between the percentages of minerals with the magnesium sulfate soundness and the aggregate abrasion value tests. As for the first one, it is concluded that when an aggregate contains K-feldspar in large amounts the results are inappropriate, while the higher the percentages of plagioclaste and mica produces better magnesium sulfate soundness results. Also, the percentage of quartz appears to have a weak relationship with the above test. As for the percentages of minerals concerning the aggregate abrasion value (AAV) test, showed that with the accretion of quartz and K-feldspar the outcome of the test becomes suitable for construction. On the other hand, the increase of plagioclaste and mica percentages appear to produce values which render the aggregate inadequate. The only correlation found between the percentages of minerals and the Los Angeles test was that of biotite. The more the biotite the better the results. About the grain sizes it is concluded from the diagrams that fine grain rocks give low Los Angeles values, while coarse grain rocks give low to high AAV and PSV values, respectively. Additionally, a moderate correlation is noticeable between micas and resistance to polishing as well as a weak correlation with the K- fieldspars. The increase in micas content tend to give low polishing values. Finally, there were no correlations between the percentages of quartz and plagioclaste with the aforementioned test. It is suggested that a) a further petrographic examination would be useful in order to identify other factors that may affect the mechanical properties of rocks and b) each time a road is constructed, whether it is to be of high or low traffic, it is essential that the aggregates’ petrographic characteristics are thoroughly examined, as, by this way, their mechanical behavior can be predicted. Aristorle University of Thessaloniki 2020-09-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12512 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2020 gre Copyright (c) 2020 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12813 2024-04-18T07:42:19Z grelit:mast

"220621 2022 eng " dc A virtual reconstruction of the deformed DFN3-150 Early Pleistocene Paradolichopithecus cranium from Dafnero-3, Greece = Ψηφιακή ανακατασκευή του παραμορφωμένου κρανίου DFN3-150 του κάτω-πλειστοκαινικού Paradolichopithecus από τη θέση Δαφνερό-3, Ελλάδα. Koutalis, Stylianos Athanasios Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Διαπανεπιστημιακό Πόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών στη Παλαιοντολογία-Γεωβιολογία (Aristotle University of Thessaloniki. Interinstitutional Program of Postgraduate Studies in Paleontology- Geobiology). The present thesis deals with the virtual reconstruction of the Early Pleistocene LGPUT DFN3-150 Paradolichopithecus aff. arvernensis deformed cranium from Dafnero-3 site, Greece. The tessellated presence of the Paradolichopithecus species across Eurasia in the Early Pleistocene and its abrupt disappearance from the record in the late Early Pleistocene, places the studied cranium in the front of paleontological interest, both in a taxonomical and evolutionary context. It has been more than a hundred years since Wilhelm C. R?ntgen introduced X-rays to the public, and a little less than a generation that Computed Tomography was exploited for the reconstruction of fossil crania. A brief description of the history, the principles and configurations that allowed the present workflow to be a well-established framework of research is provided. Here, utilizing two basic principles of skeletal biological samples, namely bilateral symmetry and smoothness of a craniums’ initial outer surface curvature, LGPUT DFN3-150 was firstly submitted to the segmentation process in Avizo® 9.2.0 Lite and Avizo® 7.0.0 (Visualization Sciences Group). The segmentation procedure applies directly on CT data, and allows to separate the sediment matrix from the bone, as well as to divide the latter in different groups, namely labels. Then, those labels can be manipulated independently, thus any examined structure can be restored by repositioning the fragments. For LGPUT DNF3-150 cranium, twenty-five fragments where extracted from the initial fossil, but not all are result of clear breakage. Most of them were segmented in preserved sutures or in some cases partially following sutures. In order to eliminate syn- and post-burial deformation, and in parallel to study the results of different tactics on the reconstruction, three virtual models were created. The first two deal with minimizing the effect that deformation had on the right side of the cranium, by correcting the displacement of the right maxillary fragment. The third model constitutes a mirror reconstruction were all left fragments were duplicated. Then, following a sagittal relocation of the left frontal fragment and its mirrored counterpart, the rest of the left fragments followed the position acquired in the previous two models. When the reconstructions are considered in relation to the original fossil, the most evident difference is the new width. This may have an effect on foramen magnum shape, giving it a more circular contour. This is observed in all three reconstructions provided. In terms of deformation, between the original and the mirror model, it is clear that the later differentiates in the shape of the supraorbital torus, and its curved contour is a matter of discussion, whether it is a valuable morphological signal or rather an effect of the plastic deformation that couldn’t be eliminated by the currently used techniques. Concluding, a thorough application of retrodeformation methods could be more useful in providing a solid shape restoration for LGPUT DFN3-150, since plastic deformation accounts for the majority of the syn- and post-burial damage of this fossil.    Η παρούσα εργασία ασχολείται με την ψηφιακή ανακατασκευή του παραμορφωμένου κρανίου LGPUT DFN3-150 του Κάτω-Πλειστοκαινικού Paradolichopithecus aff. αrvernensis της θέσης Δαφνερό-3, Ελλάδα. Η αποσπασματική παρουσία  του Paradolichopithecus στην Ευρασία στο Κάτω Πλειστόκαινο και η απότομη εξαφάνιση του από το αρχείο απολιθωμάτων στα τέλη του Κάτω Πλειστοκαίνου, τοποθετεί το παρόν κρανίο στο κέντρο του παλαιοντολογικού ενδιαφέροντος, τόσο σε ταξινομικό όσο και εξελικτικό επίπεδο. Έχουν περάσει περισσότερα από εκατό χρόνια από όταν ο Wilhelm C. R?ntgen εισήγαγε τις ακτίνες Χ στο κοινό, και λιγότερο από μια γενιά που η αξονική τομογραφία αξιοποιήθηκε στην ανακατασκευή απολιθωμένων κρανίων. Παρέχεται μια σύντομη περιγραφή της ιστορίας, των αρχών και των μηχανισμών που επιτρέπουν στο εργασιακό οργανόγραμμα να αποτελεί ένα καλώς διαμορφωμένο πλαίσιο έρευνας. Αξιοποιώντας δύο βασικές αρχές της βιολογίας σκελετικών δειγμάτων στην παρούσα εργασία, την πλευρική αμφισυμμετρία και την αρχικά ομαλή ακολουθία καμπύλωσης των εξωτερικών επιφανειών των κρανίων, το LGPUT DFN3-150 υποβλήθηκε αρχικά στην διαδικασία της «κατάτμησης», στο υπολογιστικό περιβάλλον των εφαρμογών Aviso® 9.2.0 Lite και Aviso® 7.0.0 (Visualization Sciences Group). Η διαδικασία αυτή εφαρμόζεται απευθείας στα δεδομένα της αξονικής τομογραφίας, επιτρέποντας τον διαχωρισμό του ιζήματος από τα οστά, όπως επίσης την διαίρεση του οστού σε διαφορετικές ομάδες. Οι ομάδες θα μπορέσουν στη συνέχεια να διαχειριστούν αυτόνομα, ώστε οποιαδήποτε δομή να μπορεί να ανακατασκευαστεί επανατοποθετώντας τα επιμέρους τμήματά της. Για το LGPUT DFN3-150 διαχωρίστηκαν είκοσι πέντε τμήματα από το αρχικό απολίθωμα, αλλά δεν αποτελούν όλα προϊόντα πλήρους διάρρηξης. Τα περισσότερα από αυτά σχεδιάστηκαν και «αποσπάσθηκαν» ψηφιακά μεταξύ διατηρημένων ραφών, ή ακολουθώντας κάποιες ζώνες ραφών. Για να μειωθεί η διαγενετική συν- και μετά-ταφική παραμόρφωση, ενώ παράλληλα να μελετηθούν τα αποτελέσματα εφαρμογής διαφορετικών τακτικών ανακατασκευής, δημιουργήθηκαν τρία μοντέλα. Τα πρώτα δύο αναφέρονται στην προσπάθεια ελαχιστοποίησης της παραμόρφωσης στη δεξιά πλευρά του κρανίου, διορθώνοντας την μετατόπιση που υπέστη η δεξιά άνω γνάθος. Το τρίτο μοντέλο αποτελεί ένα μοντέλο «αντικατοπτρισμού» όπου όλα τα θραύσματα της αριστερής πλευράς αντιγράφηκαν και αναστράφηκαν. Έπειτα, ακολουθώντας την επανατοποθέτηση του αριστερό μετωπικού θραύσματος με το αντίγραφό του, σε ένα οβελιαίο επίπεδο συμμετρίας, τα υπόλοιπα θραύσματα επανατοποθετήθηκαν ακολουθώντας την θέση τους στο άλλα δύο μοντέλα. Όταν αυτά τα μοντέλα αντιπαραβάλλονται με το αρχικό απολίθωμα, η εντονότερη διαφορά έγκειται στο νέο διευρημένο πλάτος. Αυτό επηρεάζει το σχήμα του ινιακού τρήμματος, προσδίδοντάς του ένα πιο κυκλικό περίγραμμα, χαρακτήρας που παρατηρείται και στα τρία μοντέλα. Σχετικά με την παραμόρφωση μεταξύ του αρχικού απολιθώματος και του μοντέλου αντικατοπτρισμού, το τελευταίο διαφοροποιείται στο σχήμα της υπερόφριας ακρολοφίας, το καμπύλο περίγραμμα της οποίας συνιστά ένα θέμα προς συζήτηση, κατά πόσο δηλαδή αποτελεί αυθεντικό μορφολογικό χαρακτήρα ή είναι το προϊόν της πλαστικής παραμόρφωσης που δεν μπορούσε να εξαλειφθεί με τις παρούσες τεχνικές. Καταλήγοντας, μια ενδελεχής εφαρμογή μεθόδων «αντιστροφής» της παραμόρφωσης θα ήταν χρήσιμη για την εξαγωγή ενός πλήρως ανακατασκευασμένου μοντέλο του LGPUT DFN3-150 καθώς η πλαστική παραμόρφωση ευθύνεται για την πλειονότητα της συν- και μετά-ταφικής επίδρασης στο απολίθωμα. Aristorle University of Thessaloniki 2022-03-10 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12813 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2022 gre Copyright (c) 2022 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11476 2018-11-16T08:32:10Z grelit:mast

"181105 2018 eng " dc Προσδιορισμός μονοδιάστατου μοντέλου ταχύτητας με την αντιστροφή δεδομένων μικροθορύβου μονού σταθμού και συνδυαστική ερμηνεία με ανεξάρτητες γεωλογικές, γεωτεχνικές και γεωφυσικές πληροφορίες Χατζής, Νικόλαος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Ενώ η αξιολόγηση της ταχύτητας των εγκαρσίων κυμάτων έχει αναγνωριστεί ως μία σημαντική παράμετρος κατά την προσομοίωση της εδαφικής κίνησης από τις αρχές του 70s, αρκετοί κώδικες σεισμικής επικινδυνότητας και αναλύσεις κτιρίων έχουν ενσωματώσει τη χρήση της για την εκτίμηση των τοπικών επιδράσεων  στην εδαφική-κίνηση (με χρήση της Vs30), η εκτίμηση της Vs παραμένει ένα δύσκολο αντικείμενο. Οι περισσότερες τεχνικές παράγουν μονοδιάστατα μοντέλα χρησιμοποιώντας ενεργές πηγές, είτε εντός γεωτρήσεων ή χρησιμοποιώντας επιφανειακές μετρήσεις. Η χρήση ενεργών πηγών, και ειδικότερα γεωτρήσεων, αυξάνει τον χρόνο/κόστος και περιορίζει τα όρια της μεθόδου σε απαιτητικά περιβάλλοντα. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών, δεδομένα εδαφικού θορύβου έχουν χρησιμοποιηθεί όλο και περισσότερο για μελέτες επιφανειακών Vs δομών. Η προφανής και σταδιακά αυξανόμενη αξία των δεδομένων εδαφικού θορύβου είναι ότι παρέχουν έμμεσες πληροφορίες για τις ιδιότητες των επιφανειακών στρωμάτων. Στην παρούσα διατριβή ερευνούμε την εφαρμοσιμότητα της αντιστροφής των καμπυλών HVSR καταγραφών μονού σταθμού για τον προσδιορισμό της μονοδιάστατης δομής. Ενώ η συλλογή δεδομένων HVSR είναι οικονομικά εξαιρετικά αποδοτική, η σχέση της με την ελλειπτικότητα των Rayleigh κυμάτων έχει αμφισβητηθεί, ενώ η αντιστροφή της ελλειπτικότητας είναι εμφανώς μη-μοναδική. Το κύριο κίνητρο πίσω από το έργο μας βασίζεται στις πρόσφατες έρευνες των Hobiger et al. (2013), οι οποίοι έδειξαν ότι αν το πολύ επιφανειακό 1D προφίλ ταχυτήτων είναι γνωστό, η μοναδικότητα από την αντιστροφή της ελλειπτικότητας βελτιώνεται σημαντικά. Μετρήσεις εδαφικού θορύβου μονού σταθμού πραγματοποιήθηκαν σε 73 βαθμονομημένες θέσεις της Βόρειας Ελλάδας, επιλεγμένες από τη βάση δεδομένων των Stewart et al. (2014), η οποία περιλαμβάνει ανεξάρτητες πληροφορίες για την 1D Vs δομή και γεωλογία. Οι μετρήσεις πραγματοποιήθηκαν κυρίως με την χρήση ενός τυπικού συστήματος λήψης δεδομένων θορύβου, και η καμπύλη HVSR υπολογίστηκε με το λογισμικό GEOPSY (Wathelet et al., 2008). Η αξιοπιστία των καμπυλών HVSR ως εκδοχή καμπύλης ελλειπτικότητας των κυμάτων Rayleigh ελέγχθηκε με τη χρήση της προσέγγισης των Hobiger et al. (2008). Πραγματοποιήθηκαν αντιστροφές καμπυλών HVSR με τον περιορισμό της μέσης εγκάρσιας ταχύτητας των πρώτων 5 m, όπως αυτή παρέχεται από τις πληροφορίες της διαθέσιμης βάσης δεδομένων. Αναπτύχθηκε μια αυτόματη διαδικασία αντιστροφής, ώστε να επιτρέπει την εφαρμογή της μεθόδου ακόμα και από μη ειδικούς. Η αξιοπιστία του παραγόμενου 1D μοντέλου αξιολογήθηκε με την απευθείας σύγκριση με τη βάση δεδομένων, εστιάζοντας σε πληροφορίες όπως το σεισμικό υπόβαθρο, εκεί που αυτό ήταν γνωστό. Επιπλέον, τα αποτελέσματα από την αντιστροφή των HVSR για την τιμή της Vs30 συγκρίθηκαν με τις πραγματικές τιμές Vs30 της προαναφερόμενης βάσης δεδομένων, καθώς και την εκτίμηση των Vs30 από την Vs5 ακολουθώντας την ημι-εμπειρική σχέση των Stewart et al. (2014). Τα αποτελέσματα υποδηλώνουν ότι η αντιστροφή των καμπυλών HVSR χρησιμοποιώντας ως περιορισμό την Vs5 μπορεί να οδηγήσει, σε αρκετές περιπτώσεις, σε σημαντικά βελτιωμένες εκτιμήσεις της Vs30, κυρίως για σχηματισμούς κατηγορία εδάφους B κατά EC8, παρέχοντας επίσης ταυτόχρονα βελτιωμένες εκτιμήσεις της Vs30 για αρκετές πιο  θέσεις κατηγορία εδάφους C κατά EC8. Αυτά τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η αντιστροφή δεδομένων HVSR μπορεί να θεωρηθεί ως ένα συμπληρωματικό εργαλείο για τον αποτελεσματικό, μεγάλης-κλίμακας/χαμηλού-κόστους προσδιορισμό εκτιμήσεων της Vs30, χρησιμοποιώντας μια απλή στρατηγική συλλογής δεδομένων και ημι-αυτοποιημένο φόρτο επεξεργασίας και ερμηνείας δεδομένων. While the assessment of the shear-wave velocity has been recognized as an important parameter for ground motion simulations since the early 70s, and several seismic hazard and building codes have incorporated its use for site-effects assessment on ground-motions (typically through Vs30), obtaining Vs estimates remains a demanding task. Most techniques derive local 1-D Vs models using active sources methods, either using boreholes or surface measurements, with each approach having its merits and drawbacks. In all cases, the use of active sources, and especially boreholes, increases the time/cost demands and limit the method applicability in demanding environments (e.g. urban). During the last decades ambient noise data have been increasingly used for shallow Vs structure study. The obvious added value of ambient noise data is that they also provide indirect information on surface layers properties. We explore here the applicability of single-station HVSR curve inversion to determine the local 1D Vs structure. While HVSR data collection is extremely cost-efficient, its relation to Rayleigh wave ellipticity has been questioned, while ellipticity inversions are notoriously non-unique. The main motivation behind our work is based on the recent findings by Hobiger et al. (2013), who showed that if the shallow velocity profile is known, the uniqueness of the ellipticity inversion is severely improved. Since shallow information can be directly derived from small-scale active source or passive tests, or indirectly assessed from other (geophysical, geotechnical or geological) information, it is interesting to evaluate this approach at a practical level. Single station ambient noise measurements were performed at 73 calibration sites of Northern Greece, selected from the database of Stewart et al. (2014) which includes independently information on the local 1D Vs structure and geology. Measurements were mainly performed with the use of a conventional noise acquisition system, and  HVSR curves were calculated with the Geopsy software (Wathelet et al., 2008). The reliability of the HVSR curves as proxies for Rayleigh wave ellipticity has been checked using the approach of Hobiger et al.(2008). HVSR curve inversions have been performed by constraining the average shear-wave velocity of the first 5 m (Vs5), as provided from the database information. An automated inversion procedure was developed, allowing the method application even by non-experts. The reliability of the obtained 1D Vs models has been assessed by direct comparison with the database, focusing on information such as the inferred seismic bedrock depth. Moreover, Vs30 results from the HVSR inversions were compared with the actual Vs30 database reference values, as well as Vs30 estimates from Vs5 proxies following Stewart et al. (2014). The results suggest that the inversion of HVSR curves using Vs5 constraints can lead, in almost all cases, to significantly improved Vs30 estimates for stiffer formations (EC8, soil class B), while providing also improved Vs30 assessments for several softer (EC8, soil class C) sites. These observations suggest that the inversion of HVSR data can be considered as a supplementary tool for efficient, large-scale/low-cost Vs30 estimations, employing a simple data-collection strategy and a minimal amount of data processing and interpretation. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-05 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11476 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2017 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11177 2018-12-04T11:16:17Z grelit:mast

"181115 2018 eng " dc Παλαιογεωγραφική εξέλιξη του ανατολικού περιθωρίου της Μυγδονίας λεκάνης στην περιοχή του Ρήχιου ποταμού Δασκάλου, ΜΙχαήλ Γ. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Η παρούσα διατριβή έχει ως αντικείμενο την γεωμορφολογική μελέτη του αναγλύφου του ανατολικού περιθωρίου της Μυγδονίας λεκάνης ως προς την εξέλιξη του.  Αρχικά έγινε μια βιβλιογραφική ανασκόπηση πάνω στην περιοχή μελέτης όπου αναφέρονται κάποιες εισαγωγικές πληροφορίες για αυτήν, καθώς και για την ευρύτερη Μυγδονία λεκάνη.  Στο πλαίσιο της μελέτης της γεωμορφολογίας της περιοχής έγινε η εκτενέστερη ανάλυση του υψομετρικού καθεστώτος που την χαρακτηρίζει, και δημιουργήθηκαν οι ακόλουθοι χάρτες σε σχέση με τους μορφοτεκτονικούς της δείκτες: αναγλύφου, δείκτη κλίσεων, σκιασμένου αναγλύφου, δείκτη δαντέλωσης μετώπου όρους,  ενώ υπολογίστηκαν τα υψομετρικά ολοκληρώματα σε πέντε υπολεκάνες απορροής που επιλέχθηκαν από την ευρύτερη περιοχή.  Προηγήθηκε εξαρχής μια περιγραφή της λιθολογίας της περιοχής καθώς και των κυριότερων τεκτονικών της δομών, ενώ έγιναν και μορφολογικές παρατηρήσεις για την ευρύτερη περιοχή. Σε σχέση με το υδρογραφικό δίκτυο της υδρολογικής λεκάνης της περιοχής πραγματοποιήθηκε αρχικά η ποιοτική του περιγραφή ενώ μετέπειτα ακολούθησε η ποσοτική του ανάλυση. Στην ποσοτική ανάλυση εφαρμόστηκαν οι νόμοι της υδρογραφικής σύνθεσης και έπειτα υπολογίστηκαν οι  μορφομετρικές παράμετροι σε αυτή προς τη διεξαγωγή συμπερασμάτων.  Σε επόμενο στάδιο πραγματοποιήθηκαν τρείς ηλεκτρικές τομογραφίες στην περιοχή μελέτης, όπου στην συνέχεια αναλύθηκαν με σκοπό την περαιτέρω διερεύνηση των λιθολογικών δομών του υπεδάφους. Παρατηρούνται αποθέσεις με πάχος 35m (πάχος 35m ως το απόλυτο υψόμετρο των 0m) πάνω στο υπόβαθρο της Σερβομακεδονικής μάζας ενώ πάνω σε αυτό παρατηρούνται κάποια ίχνη από τεκτονική δραστηριότητα υποδεικνύοντας ότι η διάνοιξη των Μακεδονικών Τεμπών έγινε πάνω σε κάποιο ρήγμα. Οι αποθέσεις χωρίζονται σε 2 βασικές κατηγορίες: σε μια ενότητα που βρίσκεται στο βάθος των τομογραφιών με ποτάμια χαρακτηριστικά και μια επιφανειακή με ποταμοχειμάρρια χαρακτηριστικά με υλικά πιο χονδροκλαστικά που προέρχονται από τους πλευρικούς χειμάρρους. Το ποτάμι ρέει υπερχειλιστικά  και εμφανίζει αδυναμία στο να τα μεταφέρει ενισχύοντας πλημμυρικά φαινόμενα, για αυτό τα υλικά αυτά απομακρύνονται με τεχνητό τρόπο από την κοίτη του. Η μελέτη του μορφολογικού αναγλύφου καθώς και αρκετών μορφομετρικών παραμέτρων του υδρογραφικού δικτύου πραγματοποιήθηκε με την ανάλυση των ψηφιακών υψομετρικών δεδομένων με τη χρήση Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών (ΑrcGis 10). Τέλος, ο συνδυασμός των αποτελεσμάτων που προέκυψαν από την έρευνα οδήγησε στην εξαγωγή συμπερασμάτων σχετικά με την παλαιογεωγραφική εξέλιξη της περιοχής μελέτης. Τhe aim of this post-graduate Thesis is to study of the geomorphological – paleogeographical evolution of the east margin of Mygdonia Basin. Firstly, there was written a literature review οf the study area where there are some valuable pieces of information about the east margin and for the whole Mygdonia basin. During the study of morphological terrain, there was an evaluation of the altitude characteristics, and the development of the following morphotectonic maps:  elevation map, slope map, shade relief map, mountain front sinuosity map and the hypsometric integrals for five sub-basins who were selected from the whole drainage basin. Before that, there has been a description of the lithology and tectonic structures of the wider region in conjunction with the morphological observation of the whole Mygdonia basin. As far as drainage network of the basin is concerned, the qualitative description of the study area has been done according to the relevant quantitative analysis. Regarding quantitative analysis the laws of hydrographic synthesis were implemented and the morphometric parameters were calculated. In another stage of this Thesis, three electrical sections were obtained and analyzed in the study area in order to investigate further the lithological structure of the subsoil. There are obtained deposits with 35m thickness (35m depth to the absolute altitude of 0m) on the Servo – Macedonian Massif while on this, there are observed some traces of tectonic activity indicating that the opening of east margin of Mygdonia basin was on a fault line. These deposits are divided in two main categories: firstly a unity located at bigger depths in the tomographies with fluvial characteristics and secondly a unity located near surface in the tomographies with torrential characteristics, with materials from the side streams. The river flowing spillway and shows weakness to carry those increasing floods, so these materials are artificially removed from its riverbed. The study of morphological relief and of hydrological parameters was accomplished with the analysis of digital elevation data by using Geographic Information Systems (ArcGis 10). Finally, the combination of the above results of the research resulted in drawing conclusions related to geomorphological – paleogeographical evolution of the study area. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-15 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11177 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2015 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11789 2022-02-02T07:58:03Z grelit:mast

"220202 2022 eng " dc Γεωφυσική και γεωλογική δομή της Κύπρου με τη μελέτη πεδίων δυναμικού. Παπαδόπουλος, Νικόλαος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Η παρούσα Διατριβή Ειδίκευσης πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών του κλάδου της Γεωφυσικής, του τμήματος Γεωλογίας, του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Αντικείμενο της εργασίας αποτελεί η γεωφυσική και γεωλογική μελέτη της Κύπρου με την χρήση των πεδίων δυναμικού. Μελετήθηκαν το μαγνητικό και το βαρυτικό πεδίο της Κύπρου. Αυτά τα πεδία δυναμικού είναι άμεσα συνδεδεμένα μεταξύ τους, καθώς η μετάβαση από το ένα πεδίο στο άλλο μπορεί να πραγματοποιηθεί με την σχέση Poisson. Η χρησιμοποίηση των πεδίων δυναμικού μπορεί να δώσει χρήσιμες πληροφορίες που αφορούν την τεκτονική δομή μιας περιοχής και τον εντοπισμό δομών οικονομικής σημασίας. Ανιχνεύει διαφορές πυκνότητας και μαγνητικής επιδεκτικότητας στο υπέδαφος, που δίνουν γένεση στο ανώμαλο πεδίο δυναμικού. Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-02 09:58:03 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11789 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2003 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12097 2018-12-04T11:16:20Z grelit:mast

"181115 2018 eng " dc Contemporary coastline changes and flood susceptibility assesment of Kassandra peninsula, Halkidiki, using remote sensing and GIS = Πρόσφατες μεταβολές της ακτογραμμής και εκτίμηση της πλυμμυρικής επιδεκτικότητας της χερσονήσου Κασσάνδρας, Χαλκιδικής, με Καφήρα, Βασιλική Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας This study concentrates, on the first part, on the construction of a flood susceptibility map, of the study area, by combining vulnerability elements, using the Analytical Hierarchy Process/ AHP (Saaty, 1980). After processing of a digital elevation model (DEM), important secondary data were extracted, such as the slope map, the flow direction and the flow accumulation. Together with additional thematic information (e.g. geological maps, land cover etc.), these led to the final four major factors for creating the flood susceptibility map ,i.e. the Topographic wetness index, Lithology, Roughness - Land cover and Vegetation cover index (NDVI). These factors were co-evaluated, in order to produce the final map, which categorizes the area into zones of higher to lower flood susceptibility, in GIS environment. The second part of the thesis detects and examines the changes of the coastlines in Kassandra peninsula, using remote sensing and GIS. Kassandra peninsula comprises a very energetic and diversified coast. The study focused on the analysis of the coastal dynamics and the spatio-temporal changes of coastal morphology for the years 1977, 1985, 2007 and 2011, using the digital shoreline analysis system (DSAS) extension. This part’s main goal is to estimate whether there is erosion or accretion and the size of it. One of the purposes of this thesis is to implement this new methodology in the Department of Geology AUTH, therefore it has been decided to use parts of the guide (Digital Shoreline Analysis System (DSAS) version 4.0 in agreement with Robert Thieler, Ph.D. from U.S. Geological Survey Coastal and Marine Geology Program, in order to guide future users in a more helpful way. Η μελέτη αυτή επικεντρώνεται, στο πρώτο μέρος, στην κατασκευή χάρτη πλημμυρικής επιδεκτικότητας, της περιοχής μελέτης, συνδυάζοντας στοιχεία τρωτότητας, και χρησιμοποιώντας την Διαδικασία Αναλυτικής Ιεραρχίας / ΑΗΡ (Saaty, 1980). Με την επεξεργασία των κατάλληλων δεδομένων σε συνδυασμό με πρόσθετες θεματικές πληροφορίες (π.χ. γεωλογικούς χάρτες, κάλυψη γης κλπ), υπολογίστηκαν οι τέσσερις βασικοί παράγοντες για τη δημιουργία του χάρτη πλημμυρικής επιδεκτικότητας, δηλαδή ο τοπογραφικός δείκτης υγρασίας, η λιθολογία, η τραχύτητα και ο δείκτης φυτοκάλυψης (NDVI). Αυτοί οι παράγοντες συν-αξιολογούνται, προκειμένου να παραχθεί ο τελικός χάρτης, ο οποίος κατηγοριοποιεί την περιοχή σε ζώνες από υψηλότερη σε χαμηλότερη επιδεκτικότητα στην εμφάνιση πλημμυρών. Το δεύτερο μέρος της διατριβής εντοπίζει και εξετάζει τις αλλαγές των ακτών της χερσονήσου Κασσάνδρας, με τη χρήση τηλεπισκόπησης και των GIS. Η Κασσάνδρα περιλαμβάνει μια πολύ δυναμική και ποικιλόμορφη ακτογραμμή. Η μελέτη επικεντρώθηκε στην ανάλυση των παράκτιων μεταβολών για τα έτη 1977, 1985, 2007 και το 2011, χρησιμοποιώντας το σύστημα ψηφιακής ανάλυσης ακτογραμμών (DSAS). Ο κύριος στόχος αυτού του τμήματος είναι να εκτιμηθεί αν υπάρχει διάβρωση ή απόθεση, καθώς επίσης ο ρυθμός και το μέγεθός τους. Ένας από τους σκοπούς αυτής της εργασίας είναι η εφαρμογή αυτής της νέας μεθοδολογίας στο Τμήμα Γεωλογίας του ΑΠΘ, ως εκ τούτου, έχει αποφασιστεί να χρησιμοποιούν τμήματα του οδηγού (Digital Shoreline Analysis System (DSAS) σε συμφωνία με τον Robert Thieler, Ph.D. από το US Geological Survey Coastal and Marine Geology Program, με σκοπό να καθοδηγήσει τους μελλοντικές τους χρήστες. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-15 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12097 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2015 gre Copyright (c) 2018 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12433 2022-01-10T08:03:37Z grelit:mast

"200204 2020 eng " dc Κβαντικά νευρωνικά δίκτυα για εφαρμογές στο εγγύς μέλλον = Quantum neural networks focused on near-term applications Κοφτερού, Μαρία Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Διατμηματικό πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών στα Πολύπλοκα Συστήματα και Δίκτυα (Inter-Faculty Master Program on Complex Systems and NetworksInter-Faculty Master Program on Complex Systems and Networks). Η Μηχανική Μάθηση και η Κβαντική Υπολογιστική αναγνωρίζονται ως οι κορυφαίες τεχνολογικές εξελίξεις του 21ου αιώνα. Και οι δύο τομείς πέτυχαν τεράστιες εξελίξεις την τελευταία δεκαετία, με αποτέλεσμα πολύ ελπιδοφόρες υλοποιήσεις για την πρόοδο της σύγχρονης κοινωνίας. Ως αποτέλεσμα της επιτυχίας και της προόδου τους, η Κβαντική Μηχανική Μάθηση, ένας τομέας που αναπτύχθηκε πρόσφατα και περιλαμβάνει τον συνδυασμό μηχανικής μάθησης και τεχνικών κβαντικής υπολογιστικής, συναντά ένα εκρηκτικό ερευνητικό ενδιαφέρον τα τελευταία χρόνια. Παρόλο που ο τομέας είναι πολύ νέος και ως εκ τούτου ασαφής και ανώριμος σε σχέση με τους γεννήτορες κλάδους του, αναπτύσσονται ποικίλες ενδιαφέρουσες προτάσεις και προσεγγίσεις. Η παρούσα διατριβή αποτελεί μια προσπάθεια να προσδιοριστεί ο τομέας της κβαντικής μηχανικής μάθησης και τα διάφορα συστήματα εντός του πεδίου καθώς επίσης να οργανωθεί και να συνοψιστεί η υπάρχουσα βιβλιογραφία στην κβαντική μηχανική μάθηση με έμφαση στην επίβλεψη μάθησης και να ακολουθηθούν οι πιο πρόσφατες εξελίξεις. Αυτή η προσπάθεια επικεντρώνεται ιδιαίτερα στα Κβαντικά Νευρωνικά Δίκτυα που προτείνονται στο σχήμα των Παραμετρικοποιημένων Κβαντικών Κυκλωμάτων που έχουν εκπαιδευτεί με υβριδικές μεθόδους. Αυτή η επιλογή έρχεται ακολουθώντας τον βασικό άξονα της παρούσας διατριβής να επικεντρωθεί στις προοπτικές των βραχυπρόθεσμων εφαρμοσμένων κβαντικών αλγορίθμων για την Μηχανική Μάθηση. Αρκετά πλαίσια κβαντικού Νευρωνικού Δικτύου που εμφανίζονται σε εξέχουσες εφαρμογές παρουσιάζονται και συζητούνται σε μια προσπάθεια να αποκαλυφθεί η γενική εικόνα των αναμενόμενων κβαντικών βελτιώσεων που επιφέρει η κβαντική μηχανική μάθηση  καθώς και οι προειδοποιήσεις που αυτά τα πλαίσια φέρνουν και τα εμπόδια που πρέπει να υπερνικήσει ο τομέας προκειμένου να επιδείξει τις πρώτες πολυαναμενόμενες εφαρμογές του στο πρόσφατο μέλλον. Machine Learning and Quantum computing are acknowledged to be among the state-of the-art technological developments of the 21st century. Both domains achieved huge advancements in the last decade, demonstrating very promising implementations for the progress of modern society. As a result of their success and progress, Quantum Machine Learning, a newly developed domain which comprise the combination of Machine Learning and Quantum Computing techniques, meets an explosive research interest in the recent years. Although the field is very young and thus fuzzy and immature compared to its parent fields, there is a variety of interesting proposals and approaches developed. This thesis consists an effort to define the domain of Quantum Machine Learning and identify the several schemes within the field as well as organize and summarize the existing literature in Quantum Machine Learning, with a focus on supervised learning, and follow the most recent developments. This effort particularly focuses on Quantum Neural Networks proposed in the scheme of Variational Quantum Circuits trained with hybrid methods. This choice follows the general spectrum of this thesis to concentrate on prospects of near-term applicable quantum algorithms for Machine Learning. Several Quantum Neural Network frameworks that appear prominent for near-term applications are presented and discussed in an effort to reveal the general picture of expected quantum enhancements brought by Quantum Machine Learning as well as the caveats these frameworks carry and the obstacles the domain has to overcome in order to demonstrate its first much-expected applications in the recent future. Aristorle University of Thessaloniki 2019-05-29 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12433 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2019 gre Copyright (c) 2020 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12681 2024-04-18T08:52:48Z grelit:mast

"220126 2022 eng " dc Εκτίμηση της τρωτότητας του υπόγειου υδροφορέα της λεκάνης Καστοριάς στην εξωτερική ρύπανση με τη μέθοδο DRASTIC = Aquifer vulnerability assessment to external pollution using the DRASTIC method in Kastoria basin. Γιαμαλής, Σταύρος Αποστόλης Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Γεωλογίας. Η παρούσα μεταπτυχιακή διπλωματική εργασία μελετάει την υδρολογική λεκάνη της Καστοριάς, και συγκεκριμένα την υπολεκάνη Κορησού, η οποία βρίσκεται στην Δυτική Ελλάδα, στον νομό Καστοριάς, στον δήμο των Αγίων Αναργύρων. Η ερευνώμενη λεκάνη, αποστραγγίζεται από τον χείμαρρο Ξηροπόταμο, ενώ η έκταση της ανέρχεται στα 89,25 Km2. Μορφολογικά η λεκάνη αποτελείται από την ‘πεδινή’ ζώνη έκτασης 24,6 km2 και την ορεινή ζώνη έκτασης 64,65 km2. Το ανάγλυφο της περιοχής έρευνας εμφανίζεται ημιορεινό, απότομο με μέτριες έως υψηλές κλίσεις. Το υψόμετρο κυμαίνεται από 649 έως 1651 m, με μέση τιμή 984 m και μέση κλίση 28,6%. Αναφορικά με το υδρογραφικό δίκτυο της περιοχής, είναι δενδριτικής μορφής, καλά ανεπτυγμένο με υψηλό συντελεστή διακλάδωσης, ενώ ο κύριος κλάδος του εκτιμήθηκε 5ης τάξης σύμφωνα με την κατάταξη κατά Horton (1945). Γεωτεκτονικά, η περιοχή έρευνας εντάσσεται στην Πελαγονική ζώνη και συνίσταται από τεταρτογενείς χερσαίες αποθέσεις, οι οποίες καλύπτουν το κεντρικό ‘πεδινό’ τμήμα της λεκάνης (27,6% της συνολικής έκτασης) και από κρυσταλλοσχιστώδη πετρώματα του υποβάθρου, που δομούν τον ορεινό όγκο (72,4% της συνολικής έκτασης). Το υδρογεωλογικό ενδιαφέρον εστιάζεται στον προσχωματικό υδροφορέα της λεκάνης, ο οποίος αναπτύσσεται στα τεταρτογενή ιζήματα και θεωρείται ενιαίος. Η τροφοδοσία του υδροφορέα πραγματοποιείται κυρίως μέσω της απευθείας κατείσδυσης του νερού της βροχόπτωσης, από την διήθηση από τις κοίτες του υδρογραφικού δικτύου, και μέσω των επιστροφών του νερού από αρδεύσεις. Τέλος, κύριος στόχος της μεταπτυχιακής διατριβής ήταν η εκτίμηση της ιδιοτρωτότητας του υπόγειου προσχωματικού υδροφορέα της υπολεκάνης Κορησού με την μέθοδο DRASTIC. Σύμφωνα με τα τελικά αποτελέσματα, η λεκάνη παρουσιάζει ως επί το πλείστων μεσαίο δυναμικό στην ρύπανση, δηλ. μεσαία τρωτότητα. Υψηλό δυναμικό στην ρύπανση εμφανίζεται κατά βάση σε μικρό ποσοστό, στο ΝΑ τμήμα του υδροφορέα και σχετίζεται κυρίως με το χαμηλό βάθος της στάθμης του υπόγειου νερού, ενώ αντίστοιχα χαμηλό δυναμικό ρύπανσης εμφανίζεται σε εξίσου πολύ χαμηλό ποσοστό στο κεντρικό τμήμα του υδροφορέα και σχετίζεται κυρίως με το υλικό της ακόρεστης ζώνης το οποίο σε εκείνα τα σημεία εμφανίζεται αργιλικό. Τέλος όσο αφορά τις τιμές των νιτρικών (ΝΟ3-), αυτές κυμαίνονται από 8,8 έως 33,4 mg/l και υπάρχει ικανοποιητική συσχέτιση με τις τιμές τρωτότητας του δείκτη DRASTIC. The present postgraduate thesis, studies the river basin of Kastoria, and specifically the river sub-basin of Korisos, which is located in Western Greece, in the prefecture of Kastoria, in the municipality of Agioi Anargyroi. The investigated sub-basin, drained from Xiropotamos torrent, while it’s area amounts to 89.25 Km2. Morphologically, the sub-basin consists of the lowland area (24,6 Km2) and the mountainous area (64,65 km2). The topography of the study area, appears semi-mountainous, steep with moderate to high slopes. The altitude ranges from 649 to 1651 m, with an average value of 984 m and an average slope of 28.6%. Regarding the drainage network of the area, it is dendritic, well developed with a high bifurcation ratio, while it’s main tributary is rated as fifth class according to the Horton classification (1945). Geotectonically, the study area is part of the Pelagonian zone and consists of quaternary terrestrial deposits, which cover the central lowland part of the basin (27.6% of the total area) and crystalline and metamorphic rocksfrom the bedrock, which form the mountainous area  (72,4% of the total area). The hydrogeological interest, regards the catchment’s alluvial aquifer, which is developed in quaternary sediments and is considered to be unique. Groundwater recharge in the alluvial aquifer occurs from direct infiltration of rainfall, infiltration through torrent beds and return flow of irrigated water. Finally, the main goal of the thesis is to assess the intrinsic vulnerability of the underground alluvial aquifer of the Korisos sub-basin using the DRASTIC method.  In accordance to the final conclusions the basin precents for the most part a medium potential of pollution, i.e a moderate vulnerability. High pollution potential, occurs mainly in a small percentage, in the SE part of the aquifer and is mainly related to the low depth of the groundwater level, while correspondingly low pollution potential occurs in a very low percentage in the central part of the aquifer and is mainly related to material of the unsaturated zone, which in those places appears clayey. Finally, regarding the values of nitrates (NO3-), they vary from 8.8 to 33.4 mg/l and there is a satisfactory correlation with the vulnerability values of the DRASTIC index. Aristorle University of Thessaloniki 2022-01-26 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12681 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2021 gre Copyright (c) 2021 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/13031 2025-03-19T09:30:16Z grelit:mast

"240423 2024 eng " dc Early Pleistocene nannofossil biostratigraphy in Rhodes Island, Aegean Sea = Βιοστρωματογραφία ναννοαπολιθωμάτων κατά το κατώτερο Πλειστόκαινο στο νησί της Ρόδου, Αιγαίο Πέλαγος. Diamantis, Gerasimos Pantelis Aristotle University of Thessaloniki. Interinstitutional Program of Postgraduate Studies in Paleontology- Geobiology Calcareous nannofossils are extremely useful for dating marine sediments as well as geological sections because they provide stable age indicators due to the abundance of nannofossil representatives in even minute amounts of sediment and their increased resistance to dissolution as well as their small life cycles. Three geological sections were studied biostratigraphically: Agathi Beach, Plimiri V and Plimiri VI in terms of calcareous nannoplankton, with the help of indicator species of the Late – Pliocene to Early – Pleistocene interval. In the Agathi Beach section, a greater abundance of the species Calcidiscus macintyrei was observed together with the complete absence of Gephyrocapsa >=4 μm.  Helicosphaera sellii, is also abundant (up to 48% of the genus Helicosphaera), concluding that this section is older than the top of this species within CNPL 9 (Backman et al. 2012), in the Calabrian stage. Thus, Agathi Beach is assigned to Calcareous Nannofossil Zone (CNPL) 7 (Backman et al., 2012) that covers an interval between 1.93 and 1.71 Ma in the Early Pleistocene (Gelasian-Calabrian boundary) and is correlated with the lower part of Neogene Nannoplankton NN19 (Martini, 1971) biozone and Mediterranean Neogene Nannoplankton MNN19a (Rio et al., 1990). Plimiri V section displays Discoaster pentaradiatus up to 70%, together with Discoaster tamalis covering up to 48%, Discoaster brouweri up to 36% and Discoaster assymetricus up to 30%. Based on this assemblage the entire section is assigned to the Neogene Nannoplankton NN16 biozone of Martini (1971), which correlates to the Calcareous Nannofossil Zone (CNPL) 4 (3.81 Ma to 2.76 Ma) of Backman et al. (2012) in the Piacenzian.  As far as the Plimiri VI section is considered, the dominant nannofossil is Calcidiscus macintyrei with max. more than 60%. The species Helicospharea sellii moves in slightly lower percentages, about 18% on average among the species of the genus Helicospharea, while Gephyrocapsa 3.5-4 µm individuals were measured to represent around 9% of the placoliths. At approximately the same levels as Gephyrocapsa 3.5-4 μm, the placolith Pseudoemiliania lacunosa is also observed. Finally, the general lack of Gephyrocapsa ≥ 4 μm is noteworthy, except of very few specimens in only two of the studied samples. The findings above indicate that the Plimiri VI section is biostratigraphically assigned to the lower part of the Martini biozone NN19, that correlates with biozone MNN19b of Rio et al. (1990) or to the lower part of CNPL8 biozone (Backman et al. 2012), above the base of Gephyrocapsa ≥ 4 μm at 1.71 Ma and below the top of the species Calcidiscus macintyrei at 1.60 Ma. Τα ασβεστολιθικά νανοαπολιθώματα είναι εξαιρετικά χρήσιμα για τη χρονολόγηση θαλάσσιων ιζημάτων καθώς και γεωλογικών τομών, επειδή παρέχουν σταθερούς δείκτες ηλικίας λόγω της αφθονίας των εκπροσώπων νανοαπολιθωμάτων σε ελάχιστες ποσότητες ιζήματος, της αυξημένης αντοχής τους στη διάλυση καθώς και των μικρών κύκλων ζωής τους. Μελετήθηκαν βιοστρωματογραφικά τρεις γεωλογικές τομές: η τομή Agathi Beach, η τομή Plimiri profil V και η τομή Plimiri profil VI ως προς το ασβεστολιθικό ναννοπλαγκτόν, με τη βοήθεια ειδών δεικτών του διαστήματος Ανωτέρου Πλειόκαινου έως Κατώτερου Πλειστόκαινου. Στην τομή Agathi Beach, παρατηρήθηκε μεγαλύτερη αφθονία του είδους Calcidiscus macintyrei μαζί με την πλήρη απουσία Gephyrocapsa >=4 μm. Το είδος Helicosphaera sellii, είναι επίσης άφθονο (έως και 48% του γένους Helicosphaera), καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι αυτή η τομή είναι παλαιότερη από την τελευταία εμφάνιση αυτού του είδους στη CNPL 9 (Backman et al. 2012), στο Καλάβριο. Έτσι, η τομή Agathi Beach αντιστοιχεί στη βιοζώνη CNPL 7 (Backman et al., 2012) που καλύπτει ένα διάστημα μεταξύ 1,93 και 1,71 Ma στο Ανώτερο Πλειστόκαινο (όρια Γελάσιο-Καλάβριο) και συσχετίζεται με το κατώτερο τμήμα των βιοζωνών NN19 (Martini, 1971) και MNN19a (Rio et al. 1990). Στην τομή Plimiri profil V παρατηρήθηκε το είδος Discoaster pentaradiatus έως 70%, μαζί με τα Discoaster tamalis που καλύπτει έως και 48%, Discoaster brouweri έως 36% και Discoaster assymetricus έως 30%. Με βάση αυτή τη συνάθροιση, ολόκληρη η τομή αντιστοιχεί στη βιοζώνη NN16 (Martini, 1971) η οποία συσχετίζεται με τη CNPL 4 (3,81 Ma έως 2,76 Ma) των Backman et al. (2012) στο Πλακέντιο. Όσον αφορά την τομή Plimiri VI, το κυρίαρχο είδος είναι το Calcidiscus macintyrei με μέγιστα ποσοστά εμφανίσεως που ξεπερνούν το 60%. Το είδος Helicospharea sellii ακολουθεί με ελαφρώς χαμηλότερα ποσοστά, περίπου 18% κατά μέσο όρο μεταξύ των ειδών του γένους Helicospharea, ενώ τα άτομα Gephyrocapsa 3,5-4 μm μετρήθηκαν ότι αντιπροσωπεύουν περίπου το 9% των πλακόλιθων. Στα ίδια περίπου επίπεδα με τη Gephyrocapsa 3,5-4 μm, παρατηρείται και το είδος Pseudoemiliania lacunosa. Τέλος, αξιοσημείωτη είναι η γενική έλλειψη Gephyrocapsa ≥ 4 μm, εκτός από πολύ λίγους αντιπροσώπους σε δύο μόνο από τα δείγματα που μελετήθηκαν. Τα παραπάνω ευρήματα υποδεικνύουν ότι η τομή Plimiri VI αντιστοιχεί βιοστρωματογραφικά με το κατώτερο μέρος της βιοζώνης NN19 (Martini, 1971), που συσχετίζεται με τη βιοζώνη MNN19b των Rio et al. (1990) ή στο κάτω μέρος της βιοζώνης CNPL8 (Backman et al. 2012), πάνω από την πρώτη εμφάνιση του είδους Gephyrocapsa ≥ 4 μm στα 1,71 Ma και κάτω από την τελευταία  εμφάνιση του είδους Calcidiscus macintyrei στα 1,60 Ma. Aristorle University of Thessaloniki 2024-04-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/13031 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2024 gre Copyright (c) 2024 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11966 2022-02-14T07:18:12Z grelit:mast

"220214 2022 eng " dc Γεωχημική μελέτη αδιατάρακτων εδαφών σε περιοχές του Δήμου Μελίτης του Νομού Φλώρινας. Τρύφων, Αναστασία Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Για την εκπόνηση της συγκεκριμένης διατριβής ειδίκευσης συλλέχτηκαν συνολικά 25 δείγματα αδιατάρακτων επιφανειακών εδαφών από περιοχές του Δήμου Μελίτης του Νομού Φλώρινας. Τα δείγματα αυτά αναλύθηκαν χημικά και προσδιορίστηκαν οι περιεκτικότητές τους σε 45 στοιχεία. Οι μέθοδοι ανάλυσης που χρησιμοποιήθηκαν ήταν η FAAS για τα στοιχεία Si, Al, Ti, Mn, Fe, Mg, Ca, Na, K και P και η ICP-MS για τα στοιχεία Ag, As, B, Ba, Be, Bi, Cd, Ce, Co, Cr, Cu, Ga, Ge, Hg, La, Li, Mo, Nb, Ni, Pb, Rb, Sb, Sc, Se, Sn, Sr, Ta, Te, Th, Tl, U, V, Y, Zn και Zr. Οι  περιεκτικότητες που υπολογίστηκαν συγκρίθηκαν με το μέσο όρο του φλοιού της γης. Τα στοιχεία Ca, Mn, Ag, As, Bi, Cd, Co, Hg, Ni, Sb, Se, Te, U βρέθηκαν να είναι εμπλουτισμένα στα δείγματα εδαφών (με συντελεστή εμπλουτισμού >3). Για την ερμηνεία του εμπλουτισμού αυτού, οι συντελεστές εμπλουτισμού που προέκυψαν, συγκρίθηκαν με τους συντελεστές εμπλουτισμού των ίδιων στοιχείων στα περιβάλλοντα πετρώματα, αλλά και με τους συντελεστές εμπλουτισμού τους στο λιγνίτη και στην ιπτάμενη τέφρα. Ο εμπλουτισμός των περισσότερων από τα παραπάνω στοιχεία στα δείγματα επιφανειακών εδαφών της παρούσας μελέτης, οφείλεται εκτός από τη συσσώρευση στοιχείων στα εδάφη από τα πετρώματα της περιοχής, κατά πολύ στην εκμετάλλευση του λιγνίτη στην περιοχή μελέτης (λιγνιτωρυχεία, εκπομπή ιπτάμενης τέφρας, εξωτερικές αποθέσεις). Όσα δείγματα εδαφών εμφανίζονται εμπλουτισμένα στα στοιχεία Ca, Ag, Cd, Hg, Sb και Se, έχουν επηρεαστεί κυρίως από τα περιβάλλοντα πετρώματα στην περιοχή, αλλά και από τη διαδικασία εξόρυξης του λιγνίτη και από την εκπομπή της ιπτάμενης τέφρας. Η προέλευση των στοιχείων Mn, Bi και Co στα δείγματα που φαίνεται να είναι εμπλουτισμένα τα στοιχεία αυτά, αποδίδεται κυρίως στην παρουσία μεταλλευμάτων σιδηροπυρίτη, χαλκοπυρίτη, μαγνητοπυρίτη στην περιοχή μελέτης. Η συγκέντρωση των στοιχείων As και U στα δείγματα εδαφών στα οποία είναι εμπλουτισμένα τα στοιχεία αυτά, προέρχεται κυρίως από τις λιγνιτικές δραστηριότητες στην περιοχή μελέτης (λιγνίτης, ιπτάμενη τέφρα). Ο εμπλουτισμός του Te στα δεκαέξι δείγματα εδαφών θα μπορούσε ίσως να αποδοθεί στα μεταλλεύματα της περιοχής (σιδηροπυρίτης, χαλκοπυρίτης, μαγνητοπυρίτης), αλλά και στο λιγνίτη, ενώ ο εμπλουτισμός του ενός εδάφους σε Ni ίσως θα μπορούσε επίσης να αποδοθεί στα μεταλλεύματα στην περιοχή (σιδηροπυρίτης, χαλκοπυρίτης, μαγνητοπυρίτης) και στις εκπομπές ιπτάμενης τέφρας. Twenty five samples of uncultivated topsoils were collected from selected areas of Meliti‘s Municipality of Prefecture Florina. These samples were chemically analyzed and 45 elements were determined. The methods of analysis used were FAAS for the elements Si, Al, Ti, Mn, Fe, Mg, Ca, Na, K and P and ICP- MS for the elements Ag, As, B, Ba, Be, Bi, Cd, Ce, Co, Cr, Cu, Ga, Ge, Hg, La, Li, Mo, Nb, Ni, Pb, Rb, Sb, Sc, Se, Sn, Sr, Ta, Te, Th, Tl, U, V, Y, Zn and Zr. The results of analysis were compared with the mean values of the Earth‘s crust. The elements Ca, Mn, Ag, As, Bi, Cd, Co, Hg, Ni, Sb, Se, Te, U were found to be enriched in the samples of topsoils (enrichment factor >3). For the explanation of this enrichment, the enrichment factors that were found, were compared with the enrichment factors for the same elements in the surrounding rocks and with their enrichment factors in lignite and fly ash. The enrichment of the most of the above elements in the samples of topsoils, except from the surroundings rocks, is mainly due to the coal mine activities in the area (mining of lignite, fly ash emissions). The samples of topsoils that were found enriched in the elements Ca, Ag, Cd, Hg, Sb, and Se, are influenced mainly by the surrounding rocks, as well as by the lignite and fly ash emissions. The high values of the elements Mn, Bi and Co in the samples that are enriched, are mainly attributed to the presence of ores (pyrite, chalcopyrite, pyrrhotite) in the broader study area. The concentration of the elements As and U in the topsoils samples, is mainly a consequence of the lignite activities in the study area (lignite, fly ash). The enrichment of Te in sixteen samples of topsoils might be probably attributed to the presence of ores in the area (pyrite, chalcopyrite, pyrrhotite) and to the lignite, while the enrichment of one sample in Ni probably might be also attributed to the ores of the study area, as well as to fly ash emissions. Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-14 09:18:12 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11966 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2007 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11742 2022-02-02T07:15:22Z grelit:mast

"220202 2022 eng " dc Συμβολή στη σεισμοτεκτονική μελέτη της ευρύτερης περιοχής της Μυγδονίας λεκάνης Βαμβακάρης, Δομίνικος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας Η παρούσα διατριβή ειδίκευσης εκπονήθηκε στα πλαίσια του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών του Τμήματος Γεωλογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης με ειδίκευση στη Γεωφυσική. Κύριος στόχος της διατριβής είναι η σεισμοτεκτονική μελέτη της ευρύτερης περιοχής της Μυγδονίας λεκάνης. Για το σκοπό αυτό χρησιμοποιήθηκαν ψηφιακά δεδομένα σεισμικών καταγραφών του Σεισμολογικού Σταθμού του Α.Π.Θ. Καθορίστηκαν μηχανισμοί γένεσης των σεισμών και εκτιμήθηκε το πεδίο των τάσεων για την περιοχή... Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-02 09:15:22 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11742 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2001 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11404 2022-01-27T10:04:06Z grelit:mast

"220127 2022 eng " dc Ορυκτολογική και γεωχημική έρευνα σε θέσεις αποκατάστασης του παλαιού τέλματος στη μεταλλευτική περιοχή Ολυμπιάδος, ΒΑ Χαλκιδική Ζαϊμης, Στέφανος Ν. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Οι παλαιές αποθέσεις τελμάτων στην μεταλλευτική περιοχή της Ολυμπιάδας Χαλκιδικής αποτελούν τα στείρα υπολείμματα της επεξεργασίας και εμπλουτισμού του κοιτάσματος Pb-Zn-Au-Ag της Ολυμπιάδας, τα οποία αποβάλλονταν στην τοπική λίμνη τέλματος από το 1975 έως το 1995. Στρωματογραφικά, οι αποκαλυμμένες αποθέσεις συνίστανται από παράλληλους ή φακοειδείς ορίζοντες πάχους έως 30 cm, που χαρακτηρίζονται λεπτοστρωματώδεις έως μεσοστρωματώδεις. ∆εν παρατηρείται διαβαθμισμένη στρώση, ενώ η κοκκομετρική τους κατανομή δεν φαίνεται να μεταβάλλεται ως προς το βάθος, αλλά ακολουθεί την τυχαία αποβολή υλικών από το εργοστάσιο εμπλουτισμού. Ιστολογικά το τέλμα ταξινομείται από αμμοϊλυώδες έως ιλυοαμμώδες, με διάμετρο κόκκων κάτω από 2 mm και κατά μέσο όρο 30 μm. Τα αδρόκοκκα συστατικά εντοπίζονται στα περιθώρια των αποθέσεων, ενώ τα λεπτομερή προς το κέντρο. Οι αποθέσεις τελμάτων παρουσιάζουν σημαντική ορυκτολογική ομοιογένεια και ταυτίζονται τόσο με τα πρωτογενή ορυκτά της μεταλλοφορίας της Ολυμπιάδας όσο και με τα σύνδρομα ορυκτά από τους σχηματισμούς που την φιλοξενούν. Τα αποτελέσματα της περιθλασιμετρίας ακτίνων X και της μικροσκοπικής μελέτης με μεταλλογραφικό και ηλεκτρονικό μικροσκόπιο σάρωσης υποδεικνύουν πως οι αποθέσεις μπορούν να χωριστούν σε δύο υποομάδες, το μη οξειδωμένο και το οξειδωμένο τέλμα, με βάση την περιεκτικότητά τους σε δευτερογενή ορυκτά, που αποτελούν προϊόντα οξείδωσης των σιδηρούχων σουλφιδίων. Το τεφρό μη οξειδωμένο τέλμα, που καταλαμβάνει την κύρια μάζα των αποθέσεων, χαρακτηρίζεται από αλκαλικό περιβάλλον με pH = 7,9 και αποτελείται κυρίως από σύνδρομα ορυκτά όπως χαλαζία, αστρίους, ασβεστίτη, ροδοχρωσίτη και δολομίτη, ενώ ακόμα περιέχει μικρές ποσότητες σουλφιδίων όπως σιδηροπυρίτη, αρσενοπυρίτη, σφαλερίτη και χαλκοπυρίτη, καθώς και δευτερογενή θειικά άλατα όπως η γύψος. Το  καστανό έως κίτρινο οξειδωμένο τέλμα εντοπίζεται σπάνια και υπό τη μορφή φακών και λεπτών στρώσεων εντός των αποθέσεων. Αποτελείται κυρίως από δευτερογενή ορυκτά όπως γύψος και γιαροσίτης, ενώ ακόμα περιέχει σύνδρομα ορυκτά και σουλφίδια όμοια με αυτά των μη οξειδωμένων υλικών, με τη διαφορά ότι τα ανθρακικά ορυκτά εντοπίζονται σε χαμηλότερες συγκεντρώσεις. Στα οξειδωμένα δείγματα η οξείδωση των σουλφιδίων συνδέεται με τη δημιουργία όξινου περιβάλλοντος με pH = 3. Τόσο στο μη οξειδωμένο, όσο και στο οξειδωμένο τέλμα απαντούν μικρές ποσότητες οξειδίων-υδροξειδίων του σιδήρου καθώς και ορυκτές φάσεις οξειδίων-υδροξειδίων του μαγγανίου συχνά πλούσιες σε Zn και Pb, όπου σε ορισμένες περιπτώσεις περιέχουν Fe, Sb και As, έπειτα από δέσμευση που οδηγεί στο σχηματισμό χυτονίων (coatings) περιμετρικά των κόκκων. Τα λευκά βοτρυοειδή επανθίσματα θειικών αλάτων που σχηματίζονται στην επιφάνεια των τελμάτων συνίστανται κυρίως από σιδηροεξαϋδρίτη, ενώ περιέχονται και ποσότητες εξαϋδρίτη, αλοτριχίτη και γύψου. Τα συστατικά του τέλματος με μέγεθος κόκκων κάτω από 2 μm αποτελούνται κατά 87 wt.% περίπου από σύνδρομα – αδρανή ορυκτά, κυρίως γύψο και ροδοχρωσίτη. Οι χημικές αναλύσεις σε ολικά δείγματα έδειξαν πως η χημική σύσταση τόσο των μη οξειδωμένων όσο και των οξειδωμένων δειγμάτων χαρακτηρίζεται από υψηλές συγκεντρώσεις Ca, Fe, Mn και Mg καθώς και από την παρουσία Pb, Zn και As, στοιχεία τα οποία ταυτίζονται με τα περιεχόμενα σουλφίδια. Ο Au στο μη οξειδωμένο τέλμα φθάνει τα 12 ppm και στο οξειδωμένο τα 3 ppm, ενώ ο Ag στο μη οξειδωμένο τέλμα κυμαίνεται από 4 έως 18 ppm και στο οξειδωμένο από 10 έως 20 ppm. The old tailings disposal area of Olympias mine district in NE Chalkidiki contain the mine wastes produced by the beneficiation of the Olympias Pb-Zn-Au-Ag ore deposit, that been disposed in the local tailing pond between 1975 and 1995. Tailings impoundments consist of parallel to banded layers of up to 30 cm thick, characterized as thin to medium in thickness. Any graded bedding has not been observed, neither the grain size distribution seems to change from the surface to the depth, but follows the random disposal from the local beneficiation plant. The texture is classified as sandy silt to silty sand, with a total grain size below 2 mm and a mean value of 30 μm. Coarse grained components are concentrated at the outer part of the old tailing pond, while the finest component at the central parts. The mineralogical composition of these materials seems to be homogenous in the whole disposal area and shows a significant relation with the ore, the gangue minerals and the host rocks of the Olympias ore deposit. The results of the mineralogical study based on X-ray diffraction, optical and scanning electron microscopy reveal that the tailings can be divided in two subgroups, the non-oxidized and the oxidized tailings, based on their content in oxidation products of the contained sulfides. Non-oxidized tailings are gray in color and cover the bulk mass of the waste piles. They consist mainly of gangue minerals (quartz, feldspars, calcite, rhodochrosite and dolomite), along with minor sulfides (pyrite, arsenopyrite, sphalerite and chalcopyrite) and secondary sulphates (such as gypsum). These tailings generate an alkaline environment with high pH values (pH=7.9). The oxidized tailings with brown to yellow color are limited in the disposal area having the form of thin layers and bands. These are characterized by the presence of the secondary minerals gypsum and jarosite while are accompanied by gangue and minor sulfides, the same as in the fresh tailings, but with lower concentrations in carbonate minerals. The pH values in the oxidized tailings indicated an acidic environment (pH= 3). Both non-oxidized and oxidized tailings contain minor iron and manganese oxyhydroxides, while the last are often enriched in Zn and Pb and in some cases in Fe, Sb and As, after adsorption mechanisms that formed coatings around the grains. The white botryoidal efflorescent salts that formed at the surface of the piles consist mainly of ferrohexahydrite and minor quantities of hexahydrite, halotrichite and gypsum. The tailing components with a grain size below 2 μm consist mainly of gangue minerals in a percentage of about 87 wt.%, dominated by gypsum and rhodochrosite. Chemical analyses indicated that both non-oxidized and oxidized tailings are characterized by high Ca, Fe, Mn and Mg concentrations and the presence of Pb, Zn and As, elements which are related to the contained sulfides. Gold in non-oxidized tailings reaches up to12 ppm and in oxidized up to 3 ppm, while silver varies from 4 to18 ppm and from 10 to 20 ppm respectively. Aristorle University of Thessaloniki 2022-01-27 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11404 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2013 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11956 2022-02-04T09:46:47Z grelit:mast

"220204 2022 eng " dc Μελέτη της ομάδας των ασβεσταμφιβόλων με τη μέθοδο της φασματοσκοπίας υπέρυθρου με μετασχηματισμούς FOURIER. Θεοδοσόγλου, Ελένη Χ. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Μελετήθηκαν 11 δείγματα ασβεσταμφιβόλων, προερχόμενα είτε από δημοσιευμένη διδακτορική διατριβή, είτε από συλλογές Μουσείων. Για την ταυτοποίησή τους τα δείγματα αναλύθηκαν με Μικροαναλυτή EDS και με Περιθλασιμετρία Κόνεως με Ακτίνες Χ (PXRD). Από τις αναλύσεις αυτές, που τα αποτελέσματά τους συμπίπτουν, προέκυψε ότι τα δείγματα είναι: 2 ακτινόλιθοι (Α1 και Α2), 3 τρεμολίτες (Τ1, Τ2 και Τ3), 3 μαγνησιο-κεροστίλβες (Η1, Η2 και Η3) και 3 παργασίτες (Ρ1, Ρ2 και Ρ3). Κατόπιν αναλύθηκαν τα δείγματα με τη μέθοδο της Φασματοσκοπίας Υπερύθρου με Μετασχηματισμούς Fourier (FTIR), όπου λήφθηκαν φάσματα διαπερατότητας με την τεχνική του δισκίου KBr στην περιοχή του μεσαίου υπερύθρου (MIR). Από τη μελέτη των φασμάτων τους προέκυψε ότι και τα 4 είδη ασβεσταμφιβόλων παρουσιάζουν παρόμοια φάσματα. Συγκεκριμένα, και στα 4 είδη εμφανίζονται κοινές κορυφές στα 1630-1612, 919, 685-683, 668-665, 513-507, 468-460, και 419cm -1 . Αυτό είναι αναμενόμενο αφού αποτελούν μέλη της ίδιας ομάδας ορυκτών, κρυσταλλώνονται στο ίδιο σύστημα κρυστάλλωσης κι έχουν παρόμοιο χημικό τύπο. Τα φάσματα των ακτινόλιθων, των τρεμολιτών και των μαγνησιο-κεροστιλβών εμφανίζουν επιπλέον κοινές κορυφές στα 3671, 3660-3658, 1097-1094, 998-989, 954-951, 757 και 445-441cm -1 και δεν μπορεί να γίνει περαιτέρω διάκριση των ειδών μεταξύ τους. Οι μικρές διαφορές της δομής αλλά και της σύστασή τους καθώς και το γεγονός ότι είναι φυσικά δείγματα δικαιολογεί την ομοιότητα αυτή. Στα φάσματα των παργασιτών εμφανίζονται επιπλέον των κοινών κορυφών και κορυφές στα 3690, 3442, 984, 932, 811-805, 734 και 698-696cm -1 που δεν εμφανίζονται στους ακτινόλιθους, στους τρεμολίτες και στις μαγνησιο-κεροστίλβες και τα διαφοροποιούν αρκετά από τα φάσματα των 3 άλλων. Η εμφάνιση των διαφορών αυτών οφείλεται πιθανότατα στην αρκετά διαφοροποιημένη δομή του πλέγματός τους σε σχέση με τα άλλα 3 είδη και στην κατάληψη της θέσης Α κυρίως από Na. Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-04 11:46:47 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11956 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2006 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11751 2022-02-02T07:22:15Z grelit:mast

"220202 2022 eng " dc Ιδιότητες των σεισμικών πηγών των σεισμών του Αιγαίου με έμφαση στους σεισμούς ενδιάμεσου βάθους και στοχαστική προσομοίωση της εδαφικής κίνησης. Μπενετάτος, Χριστόφορος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Η διατριβή ειδίκευσης εκπονήθηκε στο πλαίσιο του Μεταπτυχιακού Προγράμματος Σπουδών του Τομέα Γεωφυσικής του Τμήματος Γεωλογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Κύριος στόχος της διατριβής ήταν η μελέτη των σεισμών ενδιαμέσου βάθους του ευρύτερου χώρου του νοτίου Αιγαίου. Για το σκοπό αυτό χρησιμοποιήσαμε κλασσικές και σύγχρονες μεθόδους που μας επέτρεψαν να αναβαθμίσουμε τόσο ποσοτικά όσο και ποιοτικά την προηγούμενη γνώση. Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-02 09:22:15 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11751 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2002 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12020 2022-02-14T08:23:46Z grelit:mast

"220214 2022 eng " dc Συμβολή στη μελέτη της Θερμοκρασίας της Μεσογείου με τη χρήση στοιχείων περιοχικών μοντέλων κυκλοφορίας. Ρούσου, Ευτυχία Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Στη μελέτη αυτή χρησιμοποιήθηκαν ημερήσια δεδομένα ελάχιστης και μέγιστης θερμοκρασίας από 18 μεσογειακούς σταθμούς για 42 έτη (1958-2001). Μελετήθηκε το καθεστώς των παραμέτρων αυτών, καθώς και κάποιων δεικτών ακραίας θερμοκρασίας σε εποχιακή βάση. Αναλύθηκαν οι μέσες τιμές, η διαχρονική μεταβλητότητα, η χωρική κατανομή, οι τάσεις και οι πιθανές απότομες κλιματικές αλλαγές των χρονοσειρών των σταθμών. Τα αποτελέσματα που προέκυψαν επιδεικνύουν μια αρκετά σαφή τάση αύξησης της θερμοκρασίας κατά τις τελευταίες δεκαετίες. Η αύξηση αυτή είναι περισσότερο εμφανής στην ελάχιστη θερμοκρασία. Επίσης, είναι πιο σημαντική στη δυτική Μεσόγειο και μειώνεται προς την ανατολική. Μάλιστα, σε πολλές περιπτώσεις οι σταθμοί της ανατολικής Μεσογείου παρουσιάζουν αρνητικές τάσεις. Μεγάλη πιθανότητα ύπαρξης απότομων κλιματικών αλλαγών παρατηρήθηκε στην πλειοψηφία των σταθμών κατά μήκος ολόκληρης της περιοχής μελέτης. Οι αλλαγές αυτές αφορούν κυρίως σε μετάβαση προς υψηλότερες θερμοκρασίες και το μεγαλύτερο μέρος τους σημειώνεται κατά τις δεκαετίες 1980 και 1990 και κατά τη θερμή περίοδο του έτους. Στη συνέχεια αξιολογήθηκε το περιοχικό μοντέλο κυκλοφορίας (RCM) ALADIN για την ίδια χρονική περίοδο και για 8 κομβικά σημεία γύρω από τον κάθε σταθμό μελέτης. Οι προσομοιωμένες χρονοσειρές του μοντέλου συγκρίθηκαν μέσω διαφόρων στατιστικών μεθόδων με τα πραγματικά δεδομένα των σταθμών. Κατ’ αυτόν τον τρόπο καθίσταται δυνατή η αξιολόγηση του μοντέλου, η οποία πραγματοποιείται ως προς τρεις βασικές κατευθύνσεις. Πρώτον, ποια από τις παραμέτρους της μέσης ελάχιστης, της μέσης μέγιστης και των δεικτών ακραίας θερμοκρασίας προσομοιώνεται καλύτερα. Δεύτερον, σε ποια εποχή προκύπτουν τα καλύτερα αποτελέσματα, και τρίτον, σε ποια επιμέρους περιοχή της Μεσογείου αποδεικνύεται πιο αξιόπιστο το μοντέλο. Η αξιολόγηση κρίνεται ιδιαίτερα χρήσιμη γιατί αποτελεί τη βάση για περαιτέρω χρήση του κλιματικού μοντέλου στην κατασκευή πιθανών σεναρίων και συνεπώς στην εκτίμηση μελλοντικών κλιματικών αλλαγών. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα η προσομοίωση κρίθηκε καλύτερη στις περισσότερες περιπτώσεις για τη μέγιστη θερμοκρασία και για τις μέσες τιμές παρά για τις ακραίες. Σχετικά με την εποχιακή μελέτη δεν προέκυψε κάποια σαφής διαφοροποίηση, τα αποτελέσματα εξαρτώνται από την εκάστοτε περίπτωση. Από γεωγραφικής άποψης το μοντέλο φαίνεται να λειτουργεί καλύτερα στην ανατολική Μεσόγειο. Σε γενικές γραμμές, οι προσομοιωμένες χρονοσειρές της θερμοκρασίας της περιόδου μελέτης από το μοντέλο ALADIN, για τους συγκεκριμένους σταθμούς της Μεσογείου, παρουσιάζουν αποκλίσεις από τις πραγματικές. Για το λόγο αυτό συνίσταται η ιδιαίτερα προσεκτική χρήση του στην παραγωγή κλιματικών σεναρίων. In this paper, daily values of minimum and maximum temperature of 18 Mediterranean stations for a period of 42 years (1958-2001) were used. The temperature regime of the Mediterranean region was studied through the above parameters and through extreme temperature indices on a seasonal basis. Mean values, diachronic variability, spatial distribution, trends and possible abrupt climate changes for all stations were analyzed. According to the results there seems to be a rather clear positive trend of the air temperature during the last decades, which is more pronounced in the minimum temperatures and in the western part of the Mediterranean. Actually, it seems to weaken or even being reversed in the eastern part, where many stations are characterized by negative temperature trends. Great likelihood of existence of abrupt climate changes was found throughout the whole region of interest. The greater part of those possible abrupt changes leads to a temperature increase, which mainly takes place during the decades of 1980 and 1990, and during summer. In addition, the RCM ALADIN was evaluated for the same period of time for 8 grid points surrounding each station of interest. Comparisons were made between the simulated temperatures of the grid points and the observed data of the 18 stations. More specifically, the evaluation of the model follows three different directions. Firstly, which parameter amongst minimum, maximum and extreme temperature indices, is best simulated. Secondly, during which season are the best results gained. And finally, in which Mediterranean subarea does the model appear to be more effective. The evaluation of an RCM is considered to be very important in regards of its future use in producing climate scenarios. The results suggest that the model performs better in maximum temperatures and in mean values rather than in extreme indices. The evaluation of the seasonal performance doesn’t allow any specific conclusions to be derived, as the results differ among cases. The region for which the best results were obtained was the eastern Mediterranean. In general, the simulated temperatures differ significantly enough from the observed ones for the Mediterranean stations that were studied. For this reason it is highly recommended that its results regarding future climate scenarios should be treated with great care. Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-14 10:23:46 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12020 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2008 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12424 2022-01-10T08:03:37Z grelit:mast

"200131 2020 eng " dc Συνθετικές συναρτήσεις Green και αντιστροφή του τανυστή της σεισμικής ροπής: εφαρμογή στην μετασεισμική ακολουθία της Kω – Αλικαρνασσού 2017 = Green’s functions and moment tensor inversion: example from the 2017 Kos – Halicarnassus earthquake sequence Ορφανίδου, Άρτεμις Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Γεωφυσικής. Στόχος της παρούσας μεταπτυχιακής διπλωματικής εργασίας είναι η συμβολή στη μελέτη της σεισμικής ακολουθίας Κω – Αλικαρνασσού 2017. Ο κύριος σεισμός μεγέθους Μw=6.6 σημειώθηκε στις 20 Ιουλίου 2017, στις 22:31:11 (UTC). Το επίκεντρό του τοποθετήθηκε στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ των πόλεων της Κω και της Αλικαρνασσού, με συνέπεια να προκαλέσει ζημιές και στις δύο περιοχές. Στο πρώτο κεφάλαιο περιγράφονται τα σεισμοτεκτονικά χαρακτηριστικά της ευρύτερης περιοχής του νοτίου Αιγαίου Πελάγους. Επίσης, γίνεται σύντομη αναφορά στους σημαντικότερους ιστορικούς σεισμούς που έλαβαν χώρα στην περιοχή μελέτης. Στο δεύτερο κεφάλαιο περιγράφεται η συλλογή των δεδομένων και στη συνέχεια η επεξεργασία τους με τα προγράμματα Hypoinverse (Klein, 2002) και HypoDD (Waldhauser and Ellsworth, 2000). Ο σκοπός της διαδικασίας αυτής ήταν ο επαναπροσδιορισμός των εστιακών παραμέτρων. Στο τρίτο κεφάλαιο παρουσιάζεται η διαδικασία υπολογισμού των μηχανισμών γένεσης ορισμένου αριθμού σεισμών της ακολουθίας, για το χρονικό διάστημα από 20/07/2017 έως 24/09/2017. Ο υπολογισμός των μηχανισμών γένεσης έγινε με χρήση του λογισμικού πακέτου ISOLA (Sokos and Zahradnik, 2008, 2013). Στο τέταρτο κεφάλαιο γίνεται στοχαστική προσομοίωση της ισχυρής κίνησης, με χρήση του λογισμικού EXSIM (Boore, 2009). Οι προσομοιώσεις αυτές αφορούν τρεις σταθμούς στην περιοχή της Τουρκίας, καθώς και τον σταθμό στην πόλη της Κω όπου δεν υπήρχαν διαθέσιμες καταγραφές για τον σεισμό της 20ης Ιουλίου. Στόχος των προσομοιώσεων είναι η περαιτέρω διερεύνηση της κλίσης του σεισμικού ρήγματος. The main goal of the present thesis is to study the geometric characteristics of the fault that ruptured during the 2017 Kos – Halicarnassus earthquake sequence, and enhance the properties of the aftershocks. The mainshock with moment magnitude Mw=6.6 occurred on July 20, at 22:31:11 (UTC). Its epicenter was located offshore, in the mid-distance between the cities of Kos and Bodrum. Significant structural damage was observed in both cities. Here, we relocated the aftershock sequence, using phase data from the seismological stations located in Greece and Turkey, and adopting the codes of Hypoinverse and HypoDD. From the distribution of epicenters, it is evident that the sequence operated at depths from 5 – 17 km, in the crust. Using moment tensor inversion and the ISOLA code (Sokos and Zahradnik, 2008, 2013), we calculated the focal mechanisms for the mainshock and the largest aftershocks. The results show that the mainshock and the major aftershocks are connected with normal faulting, striking E-W, in accordance with the direction of ~N-S extension in the Gulf of Gokova. Neither the distribution of the aftershocks, nor the cross sections perpendicular to the strike of the fault, provided any evidence regarding the dip of the fault, i.e. towards north nor south, as both polarities are compatible with the major faults bounding the basin. In an attempt to constrain the dip angle, we simulated the ground motion at three sites, which recorded acceleration, using EXSIM code. We tested both polarities for the dip angle and we adopted suitable models from the literature. The results show that the simulated motions are slightly better for a north-dipping fault, especially for the lower periods, of the PSA. Aristorle University of Thessaloniki 2019-05-29 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12424 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2019 gre Copyright (c) 2020 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12672 2024-04-18T08:52:48Z grelit:mast

"220126 2022 eng " dc Παρακολούθηση της κατείσδυσης με γεωηλεκτρικές μεθόδους στον αποκατεστημένο χώρο ταφής απορριμμάτων του Δερβενίου Θεσσαλονίκης = Monitoring of the infiltration by the use of geoelectrical methods in the Reclaimed Landfill of Derveni, Thessaloniki. Καπέτη, Φλώρα-Χριστίνα Νικόλαος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Γεωφυσικής. Σκοπός της διατριβής ήταν η εφαρμογή γεωφυσικών μεθόδων στον αποκατεστημένο χώρο ταφής απορριμμάτων του Δερβενίου Θεσσαλονίκης με στόχο τη διαχρονική παρακολούθηση της κατείσδυσης του νερού. Συγκεκριμένα, ασχολείται με τη διερεύνηση της δυνατότητας κατείσδυσης των μετεωρικών κατακρημνισμάτων στο εδαφικό προστατευτικό κάλυμμα του  χώρου απόθεσης των απορριμμάτων και την περαιτέρω συμβολή στον εμπλουτισμό ή και δημιουργία ακόμα εκκρίματος. Για την διερεύνηση και απεικόνιση της τρέχουσας κατάστασης αποφασίστηκε η διεξαγωγή ενός πειράματος ελεύθερης κατείσδυσης του νερού με ελεγχόμενη ροή στο έδαφος και ταυτόχρονη εκτέλεση γεωφυσικών μετρήσεων. Για την εκτέλεση του πειράματος επιλέχθηκαν δύο θέσεις. Η μέθοδος που εφαρμόστηκε είναι η ηλεκτρική τομογραφία. Πραγματοποιήθηκαν μετρήσεις σε δύο και τρεις διαστάσεις. Τα δεδομένα που  συλλέχθηκαν ύστερα από την επεξεργασία τους με τα κατάλληλα λογισμικά δίνουν μοντέλα υπεδάφιας αντίστασης σε δύο, τρεις, και τέσσερις διαστάσεις. Τα αποτελέσματα της έρευνας έδωσαν άμεσες απαντήσεις για την υδροπερατότητα του εδάφους και κατά πόσο το νερό που κατεισδύει αποτελεί μέρος των στραγγισμάτων που παρατηρήθηκαν στον ανατολικό πόδα του όγκου των απορριμμάτων. Infiltration of rainwater is of major importance for old waste disposal sites where production of leakage is taking place even after reclamation. In this thesis an ERT monitoring case study which was part of a larger environmental monitoring project regarding the reclaimed Derveni Landfill situated at the NW outskirts of the city of Thessaloniki (N. Greece) is presented. Previous studies in the area showed that important amount of water, flows within the waste volume or as lateral groundwater flow or as direct infiltration of rainwater. Permeability measurements with Maag tests pointed out differential behavior of the top soil constructed during reclamation works. Thus, geophysical monitoring of resistivity changes during injection of known conductivity water in high resolution 2D and 3D resistivity investigation has been applied in two selected sites according permeability distribution map. 4D inversion of 2D and resistivity ratios between 3D data sets showed the flow paths of the injected salty water within the top soil up to the depth of almost one meter. At the same time increase of the resistivity has been observed deeper than one meter that cannot be easily explained. A possible explanation could be the biogas flow that is interrupted by the water cap of the injection. Despite reclamation works, there is still leakage from the waste volume that is obvious on the surface near the foothills as well as in the nearby stream.Previous studies showed as a possible continuous supply of water that is contaminated within the waste volume, the rainwater that infiltrates through the top soil of the area. Thus, permeability of the top soil has been examined since among reclamation works the construction of impermeable top soil was predicted. Permeability distribution showed that top soil is semipermeable and inhomogeneous. Thus, two sites belonging to the extreme permeability measurements have been chosen for water injection along with geoelectrical monitoring, in order to investigate the infiltration and diffusion of water to the artificial top layers as well as the waste below the tops Aristorle University of Thessaloniki 2022-01-26 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12672 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2021 gre Copyright (c) 2021 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/13001 2024-04-24T05:54:24Z grelit:mast

"240418 2024 eng " dc Ενδείξεις για πρόκληση σεισμικότητας λόγω μεταβολών των τάσεων Coulomb με ανάλυση του πεδίου των τάσεων = Evidencing the Coulomb stress triggering by detailing the stress pattern. Αναγνώστου, Βασίλειος Κωνσταντίνος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Γεωφυσικής. Η παρούσα πτυχιακή εργασία έχει ως θέμα τη διερεύνηση της ευαισθησίας στην πρόκληση σεισμικότητας λόγω της σεισμικής ολίσθησης ισχυρών σεισμών από τις ιδιότητες του πεδίου των τάσεων σε στοχευμένες περιοχές του κεντρικού Ιονίου. Στο πρώτο κεφάλαιο περιγράφεται το σεισμοτεκτονικό καθεστώς της περιοχής μελέτης και δίνονται στοιχεία για την ιστορική και ενόργανη σεισμικότητα της περιοχής. Στο δεύτερο κεφάλαιο περιγράφεται η μεθοδολογία που ακολουθήθηκε για την αντιστροφή του πεδίου των τάσεων και για τον υπολογισμό των μεταβολών τάσεων Coulomb. Στο τρίτο κεφάλαιο παρουσιάζονται τα αποτελέσματα των αντιστροφών καθώς και τα αποτελέσματα από τους υπολογισμούς των μεταβολών τάσεων Coulomb με ταυτόχρονη διερεύνηση για την πρόκληση σεισμικότητας σε κάθε μια από τις υποπεριοχές της περιοχής μελέτης. Τέλος, στο τέταρτο κεφάλαιο, καταγράφονται τα συμπεράσματα της παρούσας εργασίας για τις αντιστροφές του πεδίου των τάσεων της περιοχής καθώς και οι ενδείξεις για πρόκληση σεισμικότητας εξαιτίας των μεταβολών των τάσεων Coulomb. The aim of the present thesis was the investigation of the stress triggering sensitivity due to the seismic slip of strong earthquakes by detailing the stress pattern in targeted areas of the central Ionian. In the first chapter, the seismotectonic regime of the study area is described and information is given on the historical and instrumental seismicity of the area. The second chapter describes the basic principles of the methodology used for the stress inversions and the Coulomb stress change calculations. In the third chapter, the results of the inversions are presented as well as the results from the calculations of the Coulomb stress changes with a simultaneous investigation for the stress triggering in each of the sub-regions of the study area. In the final chapter, the conclusions of this thesis are recorded on the stress inversions in the area as well as the evidence of stress triggering due to Coulomb stress transfer. Aristorle University of Thessaloniki 2024-04-18 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/13001 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2023 gre Copyright (c) 2024 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11661 2018-11-16T08:32:10Z grelit:mast

"181105 2018 eng " dc Αποθήκευση CO2 σε υπόγειους ταμιευτήρες σαν μέσο για την απομείωση των ανθρωπογενώς παραγόμενων αερίων θερμοκηπίου. Αμβράζης, Δημήτριος-Μάριος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Διαπανεπιστημιακό Πρόγραμμα Σπουδών "Έρευνα και Εκμετάλλευση Υδρογονανθράκων" Κατά τη διάρκεια των τελευταίων εκατοντάδων ετών, η συγκέντρωση του CO2 στην ατμόσφαιρα αυξάνεται με σταθερό ρυθμό και στις μέρες μας έχει ξεπεράσει τα 370 ppm, όταν πριν την έναρξη της βιομηχανικής εποχής κυμαινόταν μόλις στα 280 ppm. Η αύξηση της συγκέντρωσης του CO2 στην ατμόσφαιρα, αποδίδεται κυρίως στην καύση γαιάνθρακα, πετρελαίου και φυσικού αερίου για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, για την κίνηση των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς, αλλά και για την παραγωγή ενέργειας σε εργοστάσια και βιομηχανίες. Σήμερα, απελευθερώνονται περίπου 20 δισεκατομμύρια τόνοι CO2 στην ατμόσφαιρα, σε παγκόσμια κλίμακα. Είναι γεγονός ότι υπάρχει μια ολοένα και αυξανόμενη ανησυχία της κοινής γνώμης αλλά και της επιστημονικής κοινότητας, ότι η συνεχόμενη αύξηση στις εκπομπές του CO2 θα διαταράξει το κλίμα της γης, θα αυξήσει τη στάθμη της θάλασσας τόσο, ώστε πολλές περιοχές που βρίσκονται σε χαμηλό υψόμετρο να πλημμυρίσουν και να καταστραφούν ευαίσθητα οικοσυστήματα. Πολλοί ειδικοί από την επιστημονική κοινότητα πιστεύουν, ότι για να αποφευχθεί μια περαιτέρω σοβαρή διαταραχή του κλίματος και των οικοσυστημάτων, πρέπει να ληφθούν άμεσα μέτρα μείωσης και σταθεροποίησης των εκπομπών του CO2, μέσα στις επόμενες δεκαετίες. Με βάση τις σημερινές εκπομπές, η συγκέντρωση του CO2 θα συνεχίσει να αυξάνεται με ταχύτατους ρυθμούς και μέσα στα επόμενα 50 χρόνια, είναι  πιθανό να έχουν ξεπεραστεί τα ελάχιστα όρια που έχουν τεθεί, για την προστασία οικοσυστημάτων και περιοχών που βρίσκονται σε χαμηλό υψόμετρο σε σχέση με τη θάλασσα. Για να αντιμετωπιστεί αυτή η πρόκληση, είναι αναγκαία μια πολυδιάστατη προσέγγιση του προβλήματος - μείωσης των εκπομπών CO2. Αυτή λοιπόν η προσέγγιση θα έχει να κάνει με την πιο αποδοτική παραγωγή και χρήση της ενέργειας, τη χρήση της ηλιακής και αιολικής ενέργειας, τη χρήση της βιομάζας, τη χρήση πηγών καυσίμου με χαμηλές ή αμελητέες εκπομπές CO2 και τέλος τη χρήση της τεχνολογίας της παγίδευσης και αποθήκευσης του CO2. Concentrations of atmospheric CO2 have been increasing from approximately 280 ppmv in the pre-industrial era to 389.47 ppmv, as measured in 2009. The detrimental effects of increasing CO2 levels on global climate have been well documented, and it is clear that there is a need to reduce CO2 levels. According to the latest United Nations Intergovernmental Panel on Climate Change, climate change has been proven to be unequivocally linked to human activity from observations of increases in global average air and ocean temperatures, rising global average sea levels and widespread melting of sea-ice in the Arctic. It is evident that immediate action should be taken by the governments, in order to mitigate the effects of climate change. Deep reductions in CO2 emissions could be made by  using the Carbon Capture and Storage technology. This technology would be applicable to large plants, such as fossil-fuelled electricity generation, and also in other industries that rely on use of fossil fuels, such as iron and steel, cement, petroleum refining and certain chemical processes. Use of CO2 capture and storage would enable the continuation of the existing electricity supply system, which is important since there is a large stock of established plant and much relevant knowledge and expertise. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-05 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11661 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2017 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11388 2018-12-17T08:51:10Z grelit:mast

"181217 2018 eng " dc Εκτίμηση των επιπτώσεων των κλιματικών αλλαγών στα υπόγεια νερά με τη χρήση κλιματικών μοντέλων και μοντέλων ροής: Εφαρμογή στην περιοχή του δήμου Θερμαϊκού Βενετσάνου, Παναγιώτα Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Σκοπός της εργασίας είναι η εκτίμηση των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής στο ισοζύγιο των υπόγειων νερών με τη χρήση κλιματικών μοντέλων και μοντέλων υπόγειας ροής. Για την επίτευξη του στόχου χρησιμοποιήθηκαν δεδομένα κλιματικών μοντέλων σε συνδυασμό με μοντέλα υπόγειας ροής. Η περιοχή μελέτης που επιλέχθηκε είναι η περιοχή του δήμου Θερμαϊκού, που αναπτύσσεται στην παράκτια ζώνη του Ανατολικού Θερμαϊκού κόλπου. Κύρια πηγή κάλυψης των υδατικών αναγκών αποτελεί το υπόγειο νερό. Συνεπώς, η συνεχής αυξανόμενη ζήτηση για την κάλυψη των υδατικών αναγκών της περιοχής έρευνας, έχει ως αποτέλεσμα την υπερεκμετάλλευση των μόνιμων αποθεμάτων του υπόγειου νερού. Για την προσομοίωση της υπόγειας ροής χρησιμοποιήθηκε ο κώδικας MODFLOW. Για την εφαρμογή του μοντέλου επιλέχθηκε ο ελεύθερος υδροφορέας που αναπτύσσεται στην περιοχή έρευνας. Ο ελεύθερος υδροφορέας αναπτύσσεται στη ψαμμιτομαργαϊκή σειρά, καταλαμβάνει έκταση 137 Km 2 και έχει μέσο πάχος 80 m. Για την εκτίμηση της κλιματικής αλλαγής στην περιοχή έρευνας χρησιμοποιήθηκε το κλιματικό μοντέλο RegCM3, το οποίο ακολουθεί το σενάριο εκπομπών Α1Β. Σύμφωνα, με το κλιματικό μοντέλο RegCM3, εκιτμάται ότι κατά την τριακονταετία 2021-2050 η βροχόπτωση θα μειωθεί κατά 4,12%. Η μείωση της βροχόπτωσης αναμένεται να είναι μεγαλύτερη κατά την τριακονταετία 2071-2100 και ανέρχεται στο 22,1%. Η μείωση της βροχόπτωσης που εκτιμάται από το κλιματικό μοντέλο RegCM3, έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση του εμπλουτισμού του υδροφορέα στην περιοχή έρευνας. Παράλληλα, το ισοζύγιο του υπόγειου νερού είναι ελλειμματικό και παρατηρείται διείσδυση θαλασσινού νερού προς την ενδοχώρα και κατ’ επέκταση περαιτέρω ποιοτική υποβάθμιση του παράκτιου τμήματος της περιοχής έρευνας. Συγκεκριμένα, η μείωση της βροχόπτωσης κατά 4,12%, κατά την τριακονταετία 2021-2050, θα έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση των εισροών από τη θάλασσα κατά 5,9 % και την αύξηση κατά 2,5% των εισροών από τα Ανατολικά και ΒΑ/κά. Για την τριακονταετία 2071-2100 η μείωση της βροχόπτωσης εκτιμάται 22,1 %, έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση των εισροών από τη θάλασσα κατά 42,7% και κατά 13,3% των εισροών από τα Ανατολικά και ΒΑ/κά. The aim of this study, is the combination of hydrological and climate models in order to assess the hydrodynamic condition of the aquifers in the future. First of all, it was necessary to choose an area of the municipality of Thermaikos, which is extended in the coastal zone of the eastern Theramaikos Gulf. In this study area, the continuous population increase in combination with the intensive cultivation in the region, have resulted in an increase of water demand. The main source of water demand of the study area is the underground water. Therefore, the continuous growing demand to cover the water needs of the study area, has resulted in the overexploitation of the permanent reserves of underground water. The computer program MODFLOW was used, in order to simulate the groundwater flow. It was chosen the unconfined aquifer of the area, for the implementation of the program. The unconfined aquifer is covering an area of 137 Km 2 and has an average thickness of 80 m. The aquifer is developed within the sandstone – marl series. The model RegCM3, was used for the assessment of climate changes in the research  area, which follows the A1B emissions scenario. In accordance with the climate model RegCM3, is estimated that during the period 2021-2050 precipitation will be reduced by 4,12 %. The reduction of precipitation is expected to be greater during the period 2071-2100 and amounts to 22,1%. The decrease of precipitation, which is estimated from the climate model RegCM3, has the effect of reducing the recharge of aquifers in the research area. In the meanwhile, the balance of groundwater is deficient and is observed seawater intrusion into the land and thus further quality degradation of the coastal portion of the study area. Specifically, the reduction of precipitation by 4,12 % during the future period 2021-2050, will result in increase of inflows from the sea by 5,9%, and 2,5% increase in inflows from East and Northeast. For the future period 2071-2100 the reduction of precipitation is estimated at 22,1% having the result of increasing the inflows from the sea by 42,7%, and 13,3 % of inflows from East and Northeast. Aristorle University of Thessaloniki 2018-12-17 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11388 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2014 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11947 2022-02-04T09:46:47Z grelit:mast

"220204 2022 eng " dc Υδρογεωλογικές συνθήκες και εξέλιξη της πιεζομετρίας στην περιοχή Ν.Α. της Λάρισσας. Παύλου, Αθανάσιος Δ. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. . Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-04 11:46:47 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11947 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2006 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12936 2024-04-24T05:54:24Z grelit:mast

"240418 2024 eng " dc Μελέτη της Σεισμικότητας της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής με την χρήση του Κρυπτο-Μαρκοβιανού Μοντέλου = Study of the Seismicity of Central and South America using the Hidden Markov Model. Γεωργακοπούλου, Ευαγγελία Αχιλλέας Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Γεωφυσικής. Οι σεισμοί αποτελούν ένα από τα πιο δραστικά φυσικά φαινόμενα τα οποία επηρεάζουν την γεωφυσική δομή του πλανήτη αλλά και επιφέρουν ποικίλες αλλαγές στη ζωή των ανθρώπων και ευρύτερα των κοινωνιών. Για την εκτίμηση του σεισμικού κινδύνου σε περιοχές που πλήττονται από τους σεισμούς έχουν χρησιμοποιηθεί ποικίλα μοντέλα και μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται και τα στοχαστικά. Αποσκοπώντας στην όσο πιο ταχεία και αποτελεσματική εκτίμηση του σεισμικού κινδύνου η παρούσα διατριβή ακολούθησε ένα συγκεκριμένο στοχαστικό μοντέλο το κρυπτο-Μαρκοβιανό μοντέλο Poisson, χρησιμοποιώντας δεδομένα από έναν κατάλογο σεισμών. Για την εκτίμηση των παραμέτρων αυτού του μοντέλου χρησιμοποιήθηκε ο αλγόριθμος Baum-Welch, μια ειδική περίπτωση του αλγορίθμου Expectation – Maximization (EM). Στις υπό μελέτη περιοχές της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής λόγω της έντονης τεκτονικής των περιοχών αυτών παρατηρούνται εκτεταμένες καταστροφές οφειλόμενες κυρίως σε πολύ μεγάλους σεισμούς (π.χ. 1960, Μw=9.5, Χιλή) καθώς και στη γένεση κυμάτων τσουνάμι. Με σκοπό την ακριβέστερη μελέτη και εν συνεχεία εκτίμηση του σεισμικού κινδύνου των επιμέρους περιοχών έγινε ο διαχωρισμός τους σε δέκα ζώνες σύμφωνα με σεισμοτεκτονικά και γεωμορφολογικά κριτήρια. Το ελάχιστο μέγεθος σεισμών που επιλέχθηκε για τη μελέτη μας εξαρτάται από την πληρότητα των δεδομένων σε κάθε ζώνη. Κατά αυτόν τον τρόπο, το ελάχιστο μέγεθος που υπολογίστηκε για κάθε ζώνη κυμαίνεται από 4.5 έως 4.9. Η εκτίμηση σεισμικού κινδύνου πραγματοποιείται για τα επόμενα 30 χρόνια για κάθε ζώνη. Earthquakes are one of the most hazardous natural phenomena that affect the tectonic structure of the crust but also may cause various changes in the lives of people. Various models have been used to estimate the seismic risk in earthquake-prone areas, including stochastic models. Aiming at the most rapid and effective assessment of seismic hazard, this thesis followed a specific stochastic model, the hidden-Markov Poisson model, using data from an earthquake catalog. The Baum-Welch algorithm, a special case of the Expectation – Maximization (EM) algorithm, was used to estimate the parameters of this model. In the studied regions of Central and South America, due to the active tectonics of these regions, extensive disasters are observed mainly due to very large earthquakes (e.g. 1960, Mw=9.5, Chile) as well as the generation of tsunami waves. In order to study more precisely and then assess the seismic risk of the individual areas, they were divided into ten zones according to seismotectonic and geomorphological criteria. The minimum magnitude of earthquakes chosen for our study depends on the completeness of the data in each zone. In this way, the minimum magnitude calculated for each zone ranges from 4.5 to 4.9. Seismic hazard assessment is carried out for the next 30 years for each zone. Aristorle University of Thessaloniki 2024-04-18 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12936 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2023 gre Copyright (c) 2023 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11499 2018-11-16T08:32:10Z grelit:mast

"181105 2018 eng " dc Συμβολή στη μελέτη της στατιστικής πρόγνωσης της ποιότητας αέρα στην περιοχή της Θεσσαλονίκης Γερολυμάτου, Παρασκευή-Ελένη Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Η παρούσα μελέτη συμβάλλει στη στατιστική πρόγνωση της ποιότητας αέρα στην Θεσσαλονίκη, με τη χρήση της πολλαπλής γραμμικής παλινδρόμησης και το υψηλής ανάλυσης αριθμητικό μοντέλο πρόγνωσης WRF που διαχειρίζεται ο τομέας Μετεωρολογίας και Κλιματολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, με στόχο τη δημιουργία στατιστικών μοντέλων πρόγνωσης Ο 3 και PM 10 . Συγκεκριμένα έγινε ανάπτυξη εξισώσεων πολλαπλής γραμμικής παλινδρόμησης σε ετήσια και εποχιακή βάση (ετήσια και εποχιακά μοντέλα) για τέσσερις από τους σταθμούς ελέγχου ρύπανσης της περιοχής της Θεσσαλονίκης με στόχο την πρόγνωση μέσης τιμής του Ο 3 και PM 10 , διάρκειας τριών ημερών. Το πρώτο κομμάτι μελέτης των μοντέλων διευκρινίζεται από την επίδραση και συσχέτιση των μετεωρολογικών παραμέτρων προς τους ρύπους με τον υπολογισμό της στατιστικής σημαντικότητας και του συντελεστή συσχέτισης κάθε παραμέτρου. Οι τελευταίες, ως προγνωστικές μεταβλητές, είναι: γεωδυναμικό ύψος στα 500hPa, θερμοκρασία στα 850hPa, θερμοκρασία στα 2 μέτρα, σχετική υγρασία στα 2 μέτρα, ταχύτητα ανέμου στα 10 μέτρα, ηλιακή ακτινοβολία μικρού μήκους, συνολική βροχόπτωση και εξάγονται από το αριθμητικό μοντέλο πρόγνωσης WRF του τομέα Μετεωρολογίας και Κλιματολογίας. Οι συγκεντρώσεις ρύπων της προηγούμενης ημέρας είναι η κυριότερη προγνωστική μεταβλητή συμβάλλοντας στη βελτίωση των στατιστικών μοντέλων πρόγνωσης τόσο για το Ο 3 όσο και για τα PM 10 . Ανάλογα με τον σταθμό (αστικό ή περιαστικό) και την εποχή, οι υπόλοιπες μεταβλητές επιδρούν διαφορετικά στις συγκεντρώσεις ρύπων δίνοντας τα αποτελέσματα αποδοτικότητας του κάθε μοντέλου. Ο υπολογισμός στατιστικών δεικτών και συντελεστών βοήθησε στην αξιολόγηση των μοντέλων, στο δεύτερο κομμάτι της μελέτης. Με τους τρεις βασικότερους δείκτες, ΜΑΕ, ΙΟΑ και r 2 έγινε η σύγκριση με προηγούμενες μελέτες σε περιοχές όπως της Αθήνας και συμπεραίνεται πως τα ετήσια μοντέλα έχουν απόδοση σε ίδιο επίπεδο ή καλύτερη από προηγούμενες μελέτες. Από τα εποχιακά μοντέλα, κάποια έχουν αρκετά καλή απόδοση, κυρίως τα μοντέλα πρόγνωσης Ο 3 , άλλα όμως, με χαμηλό συντελεστή προσδιορισμού δεν προτείνεται να χρησιμοποιηθούν για πρόγνωση. Από την αξιολόγηση των στατιστικών μοντέλων πρόγνωσης για τους δύο ρύπους, τα ετήσια μοντέλα δίνουν αρκετά καλύτερα αποτελέσματα από τα εποχιακά. Συγκεκριμένα για την πρόγνωση Ο 3 , το ετήσιο μοντέλο για το σταθμό της Πλατείας Αγίας Σοφίας δίνει την καλύτερη απόδοση, έπειτα για το σταθμό του Πανοράματος, του Κορδελιού και τέλος το λιγότερο αποδοτικό μοντέλο είναι για το σταθμό της Νεοχωρούδας. Για την πρόγνωση PM 10 τα μοντέλα ακολουθούν την σειρά Πλατεία Αγίας Σοφίας, Κορδελιό και Πανόραμα. Σχετικά με την επιλογή ενός στατιστικού μοντέλου πρόγνωσης με την καλύτερη αξιοπιστία προτείνεται το ετήσιο μοντέλο για το σταθμό της Πλατείας Αγίας Σοφίας τόσο για το Ο 3 όσο και το αντίστοιχο ετήσιο μοντέλο για τα PM 10 . Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-05 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11499 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2017 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11208 2018-11-16T08:31:56Z grelit:mast

"161231 2016 eng " dc Αξιολόγηση των ρηχών γεωθερμικών πόρων στη Σαντορίνη, με βάση νέα δεδομένα θερμομέτρησης Νικολαίδου, Ελισάβετ Θ. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Η παρούσα διατριβή ειδίκευσης είχε ως στόχο την αξιολόγηση και διερεύνηση των ρηχών γεωθερμικών πόρων στο νησί της Σαντορίνης βάσει νέων δεδομένων, τα οποία προέκυψαν έπειτα από την γεωθερμική έρευνα που διεξήχθη στο νησί κατά την περίοδο Απριλίου-Οκτωβρίου 2014. Η Σαντορίνη ανήκει στο ενεργό ηφαιστειακό τόξο του Νοτίου Αιγαίου και αποτελεί το νησί με την πιο πρόσφατη ηφαιστειακή δραστηριότητα. Οι γεωλογικές, τεκτονικές και μαγματικές συνθήκες έχουν δημιουργήσει τις κατάλληλες προϋποθέσεις για τη δημιουργία αξιόλογων γεωθερμικών ταμιευτήρων σε διάφορα βάθη.Η παλαιότερη συστηματική έρευνα που διεξήγαγε το ΙΓΜΕ κατά τη δεκαετία του 1980 επιβεβαίωσε την ύπαρξη σημαντικών θερμών υδροφόρων στη νότια Σαντορίνη και οδήγησε στην οριοθέτηση του πιθανού γεωθερμικού πεδίου χαμηλής θερμοκρασίας στην περιοχή Μεγαλοχωρίου-Περίσσας-Βλυχάδας-Ακρωτηρίου. Οι θερμοκρασίες που συναντήθηκαν φτάνουν τους 65oC σε βάθη περίπου 300m. Τα αποτελέσματα των πρόσφατων ερευνητικών εργασιών που περιγράφονται στη διατριβή δείχνουν ότι ρηχοί υδροφόροι με θερμοκρασίες πάνω από 20-21oC υπάρχουν σε όλο το νησί. Η θερμομετρική έρευνα αποκάλυψε επίσης μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα περιοχή θερμικής ανωμαλίας στο κεντρικό τμήμα της Σαντορίνης, με θερμοκρασίες 26-27oC στην κεφαλή γεωτρήσεων, που τα βάθη τους κυμαίνονται από 40 έως 190m. Η μέτρηση της θερμοκρασίας σε συνάρτηση με το βάθος οδήγησε σε εκτίμηση της γεωθερμικής βαθμίδας σε διάφορες περιοχές του νησιού. Η γεωθερμική βαθμίδα στην περιοχή του Μεγαλοχωρίου βρέθηκε περίπου ίση με αυτή που είχε υπολογιστεί παλαιότερα από το ΙΓΜΕ (28oC/100m), ενώ για τις υπόλοιπες θέσεις δεν κατέστη δυνατή η εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων λόγω του πολύ μικρού βάθους των γεωτρήσεων και της εισροής νερού στον πυθμένα τους. Οι χημικές αναλύσεις 8 δειγμάτων από διάφορα σημεία του νησιού και η εφαρμογή σχετικών δεικτών έδειξαν ότι σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις τα νερά ροέρχονται από ανάμιξη βρόχινου και θαλασσινού νερού, ενώ αρουσιάζουν τάση για επικαθήσεις. Όλα τα ζεστά νερά της Σαντορίνης με θερμοκρασία μέχρι 65oC ανήκουν στην κατηγορία των Na-Cl νερών, ενώ τα νερά από τα δείγματα που συλλέχθηκαν στα πλαίσια της διατριβής χαρακτηρίζονται ως Cl-SO4. Από την εφαρμογή των γεωθερμομέτρων SiO2, Na-K και Na-K-Ca, προέκυψαν θερμοκρασίες ταμιευτήρα μέχρι 150oC. Με βάση τα γεωλογικά και γεωφυσικά δεδομένα, σε συνάρτηση με τις γεωθερμικές βαθμίδες που επικρατούν στην περιοχή έρευνας, θεωρείται πολύ πιθανή η ύπαρξη θερμών ταμιευτήρων με θερμοκρασίες 140-150oC σε βάθη μέχρι 1000m, κυρίως στο νότιο τμήμα του νησιού. Το κεντρικό τμήμα του νησιού, στο οποίο υπάρχει και το μεγαλύτερο ενδιαφέρον για αξιοποίηση της γεωθερμίας, χρειάζεται περαιτέρω διερεύνηση για την οριοθέτηση της ζώνης θερμικής ανωμαλίας και τον εντοπισμό των θερμών ταμιευτήρων, ενώ η αξιοποίηση της αβαθούς γεωθερμίας θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί άμεσα σε κάθε σημείο του νησιού. The purpose of this thesis is to evaluate and explore the shallow geothermal resources in Santorini, based on the results of the geothermal research, which was conducted during the period Aprir – October 2014. Santorini belongs to the South Agean Active Volcanic Arc and constitutes its most recent volcanic center. The geological, tectonic and magmatic regime has created favorable conditions for the development of significant geothermal reservoirs at various depths. The survey that had been conducted by IGME in the 1980s confirmed the existence of significant thermal aquifers in southern Santorini and led to the delineation of the low enthalpy geothermal field in the region Megalochori – Perissa – Vlychada – Akrotiri. The temperatures reached 65oC in depths approximately 300m. The results of the recent geothermal investigation show that shallow aquifers with temperatures above 20 - 21oC exist all over the island. Furthermore, the thermometric survey revealed a particularly interesting thermal anomaly zone in the cetral part of the island, with wellhead temperatures around 26 – 27oC in aquifers in depths ranging from 40 to 190m. The temperature vs. depth measurements in the interior of six boreholes led to the estimation of the geothermal gradient in various sites on the island. The geothermal gradient in Megalochori was almost identical to the gradient calculated by IGME in the same area (28oC/100m). On the other hand, the calculated gradients for the other five sites can not be regarded as totally reliable, due to the small depth of the wells and the inflow of water in the bottomhole. The chemical analysis of the collected samples and the application of several ionic rations showed that, in almost all cases, the water is the product of rainwater and seawater mixing. All the hot waters of Santorini with temperature up to 65oC belong to the Na–Cl category. According to the Piper classification, the collected samples are characterized as Cl–SO4 water. The application of the SiO2, Na-K and Na–K–Ca geothermometers resulted in reservoir temperatures up to 150oC. Based on geological and geophysical data in correlation to the geothermal gradients prevailing in the study area, these temperatures (140-150 C) are likely to exist in depths up to 1000m, mainly in the southern part of Santorini. More systematic geothermal research is required for the central part of the island, in order to confirm the resource, evaluate its potential and delineate the geothermal anomaly Aristorle University of Thessaloniki 2017-12-08 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11208 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2016 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11860 2022-02-03T09:39:22Z grelit:mast

"220203 2022 eng " dc Η χρήση της τηλεπισκόπισης και των γεωγραφικών συστημάτων πληροφοριών στη χαρτογράφηση κατολισθήσεων, στην παράκτια περιοχή Στρυμονικού κόλπου – Καβάλας. Δομακίνης, Χρήστος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Σκοπός της παρούσας διατριβής ειδίκευσης είναι να αξιολογήσει κατά πόσο η Τηλεπισκόπηση και τα Γεωγραφικά Συστήματα Πληροφοριών (Γ.Σ.Π.) μπορούν να χρησιμοποιηθούν στη χαρτογράφηση κατολισθήσεων (φωτ. 1) στην παράκτια περιοχή Στρυμονικού Κόλπου – Καβάλας. Όπως θα αναπτυχθεί και στη συνέχεια, τόσο τα Γ.Σ.Π. όσο και οι δορυφορικές εικόνες μπορούν να βοηθήσουν στον εντοπισμό θέσεων στην επιφάνεια του γήινου ανάγλυφου που έχουν εκδηλωθεί φαινόμενα κατολίσθησης ή που είναι επιδεκτικές κατολίσθησης... Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-03 11:39:22 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11860 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2005 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12328 2022-01-10T08:03:37Z grelit:mast

"190529 2019 eng " dc Play-based exploration and common risk segment analysis of the main Cenozoic plays in the Noerwgian North Sea Papadopoulos, Alexandros T.  The main Cenozoic, i.e. Paleocene and Eocene, plays in the Norwegian and UK parts of the North Sea have been mapped and studied. Play fairway mapping techniques have been initially reviewed and then utilised to construct play chance and common risk segment (CRS) maps for the Paleocene and Eocene plays and their associated play elements. As Paleocene and Eocene fields comprise an important part of the discovered oil and gas fields in the North Sea, assessing these plays in a systematic way could potentially lead to maximizing discoveries. During the Paleocene and Eocene periods, uplift of the basin margins resulted in a series of submarine fans transported from the Shetland Platform towards the east, and provided the reservoir in a series of stratigraphic and combined traps. Concerning, the active petroleum system this is related to the prolific source rock of the Upper Jurassic Kimmeridge Clay/Draupne Formation, and generated and expelled hydrocarbons. The main part of the study included the construction of all associated play elements both for the Paleocene and Eocene plays: (1) reservoir presence and effectiveness; the latter was split into reservoir thickness and burial depth; (2) source rock presence and effectiveness; the latter was split into vertical effectiveness representing maturity and thus generation and expulsion of hydrocarbons, and horizontal effectiveness representing the effectiveness of the carrier system with hydrocarbon migration and charging; and (3) seal presence and effectiveness. A series of maps depicting the various play risk elements have been subsequently constructed utilising Exprodat’s Exploration Analyst software (a plug-in to ESRI’s ArcGIS). In particular, for each play element a proxy conversion table was constructed based on publicly available data and detailed geological reasoning, and the software was utilized as a conversion tool. The final outcome for each play is a single CRS map that derives from the combination (multiplication) of the intermediate combined outcomes. Furthermore, creaming curves have been presented and reviewed for the Paleocene and Eocene plays in the North Sea, together with yet-to-find (YTF) resources for these plays that appear to represent considerable undiscovered resources. The final CRS maps for both the Paleocene and Eocene plays from this study can be used in combination with the available wells to chase further the two plays in a local-scale on available 2D, and mainly 3D seismic reflection data. Play-based exploration can contribute significantly in this aspect by addressing the key risk play elements to be considered in the exploration effort. Το κύριο Καινοζωικό, δηλαδή  Παλαιόκαινο και το Ηώκαινο, στα νορβηγικά και βρετανικά μέρη της Βόρειας Θάλασσας έχουν χαρτογραφηθεί και μελετηθεί. Οι τεχνικές Οι τεχνικές χαρτογράφησης ανασχηματίστηκαν αρχικά και στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκαν για να δημιουργηθούν χάρτες τυχερών παίγνιων και κοινών τμημάτων κινδύνου (CRS) για τα παλαιοκενικά και τα κομματάκια Eocene και τα σχετικά στοιχεία παιχνιδιού τους. Καθώς τα πεδία Παλαιόκαινου και το Ηώκαινου αποτελούν σημαντικό μέρος των πεδίων πετρελαίου και φυσικού αερίου που βρέθηκαν στη Βόρειο Θάλασσα, η εκτίμηση αυτών των θεαμάτων με συστηματικό τρόπο θα μπορούσε ενδεχομένως να οδηγήσει σε μεγιστοποίηση των ανακαλύψεων. Κατά την περίοδο των εποχών αυτών, η άνοδος των περιθωρίων λεκάνης είχε σαν αποτέλεσμα μια σειρά υποβρυχίων ανεμιστήρων που μεταφέρθηκαν από την πλατφόρμα Shetland προς τα ανατολικά και παρείχαν τη δεξαμενή σε μια σειρά στρωματογραφικών και συνδυασμένων παγίδων. Σχετικά με το ενεργό πετρελαϊκό σύστημα αυτό σχετίζεται με τον παραγωγικό μητρικό πέτρωμα (source rock) του Upper Jurassic Kimmeridge Clay / Draupne Σχηματισμών, όπου δημιουργεί και αποβάλλει τους υδρογονάνθρακες. Το κύριο μέρος της μελέτης περιελάμβανε την κατασκευή όλων των συναφών στοιχείων παιχνιδιού τόσο για τα παλαιοκένη εποχή όσο και για την Ηώκαινος εποχή: (1) παρουσία και αποτελεσματικότητα των δεξαμενών (reservoir), το τελευταίο χωρίστηκε σε πάχος δεξαμενής και βάθος ταφής. (2) παρουσία και αποτελεσματικότητα μητρικού πετρώματος (source rock); ο τελευταίος χωρίστηκε σε κάθετη αποτελεσματικότητα που αντιπροσωπεύει την ωριμότητα και επομένως την παραγωγή και την απομάκρυνση των υδρογονανθράκων και την οριζόντια αποτελεσματικότητα που αντιπροσωπεύει την αποτελεσματικότητα του συστήματος μεταφοράς με μετανάστευση και φόρτιση υδρογονανθράκων. και (3) την παρουσία και την αποτελεσματικότητα της παγίδας (seal). Μια σειρά χαρτών που απεικονίζουν τα διάφορα στοιχεία κινδύνου παιχνιδιού κατασκευάστηκαν στη συνέχεια χρησιμοποιώντας το λογισμικό Exprodat's Exploration Analyst (ένα plug-in στο ArcGIS της ESRI). Συγκεκριμένα, για κάθε στοιχείο αναπαραγωγής δημιουργήθηκε ένας πίνακας μετατροπής μεσολάβησης με βάση τα διαθέσιμα στο κοινό δεδομένα και τη λεπτομερή γεωλογική συλλογιστική και το λογισμικό χρησιμοποιήθηκε ως εργαλείο μετατροπής. Το τελικό αποτέλεσμα για κάθε παιχνίδι είναι ένας μοναδικός χάρτης CRS που προκύπτει από το συνδυασμό (πολλαπλασιασμό) των ενδιάμεσων συνδυασμένων αποτελεσμάτων. Επιπλέον, παρουσιάστηκαν και ανασχηματίστηκαν οικονομικές καμπύλες για την Παλαιόκαινο και την Ηώκαινο εποχή στη Βόρειο Θάλασσα, μαζί με τους πόρους που πρόκειται να βρεθούν (YTF) για αυτά τα έργα, τα οποία φαίνεται να αντιπροσωπεύουν σημαντικούς ανεξερεύνητους πόρους. Οι τελικοί χάρτες CRS τόσο για τις γεωλογικές εποχές αυτές σε αυτή τη μελέτη μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε συνδυασμό με τους διαθέσιμους ταμιευτήρες για την περαιτέρω διεξαγωγή των δύο υποθετικών ανακαλύψεων σε τοπική κλίμακα με διαθέσιμα δεδομένα σεισμικής ανάκλασης 2D και κυρίως 3D. Η εξερεύνηση με βάση το παιχνίδι μπορεί να συμβάλει σημαντικά σε αυτήν την πτυχή αντιμετωπίζοντας τα βασικά στοιχεία κινδύνου που πρέπει να ληφθούν υπόψη στην προσπάθεια εξερεύνησης. Aristorle University of Thessaloniki 2019-05-29 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12328 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2019 gre Copyright (c) 2019 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12462 2024-04-18T07:43:18Z grelit:mast

"200923 2020 eng " dc Συνδυαστική εφαρμογή γεωηλεκτρικών και σεισμικών μεθόδων στην μελέτη της γεωλογικής δομής του πολιτιστικού πάρκου στο κάστρο Ιωαννίνων = Combined application of geoelectrical and seismic methods in the study of the geological structure in the area of the Ioannina Cultural Park. Τρανίδης, Χρήστος Γεώργιος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Γεωφυσικής. Δύο γεωφυσικές μέθοδοι εφαρμόστηκαν στον χώρο του πολιτιστικού πάρκου Ιωαννίνων, με σκοπό την γεωτεχνική μελέτη της περιοχής. Συγκεκριμένα, χρησιμοποιήθηκαν: 1) Η μέθοδος της δισδιάστατης ηλεκτρικής τομογραφίας (ERT) , η οποία ανήκει στις ηλεκτρικές μεθόδους γεωφυσικής διασκόπησης. Συνθετικά μοντέλα χρησιμοποιήθηκαν έτσι ώστε να επιλεχθεί η κατάλληλη διάταξη και το είδος αντιστροφής προς ερμηνεία. Βάσει αυτών εφαρμόστηκαν δύο πρωτόκολλα διατάξεων ηλεκτροδίων (πολλαπλής βαθμίδας και διπόλου-διπόλου ), ενώ αντιστροφή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε και στο ενοποιημένο αρχείο δεδομένων 2) H πολλαπλής βαθμίδας ανάλυση των επιφανειακών κυμάτων (MASW), η οποία ανήκει στις σεισμικές μεθόδους .  Σκοπός των ηλεκτρικών μεθόδων ήταν η μελέτη των υπεδάφιων δομών της περιοχής, με την παρατήρηση της κατανομής των τιμών ηλεκτρικής αντίστασης, όπως προέκυψαν από την επεξεργασία επιφανειακών μετρήσεων.  Παράλληλα, η MASW στόχευε στην μελέτη της κατανομής των ταχυτήτων των εγκαρσίων (S) κυμάτων με το βάθος, καθώς αυτές συνδέονται άμεσα με μία πληθώρα ελαστικών παραμέτρων του εδάφους, όπως είναι το μέτρο ακαμψίας. Η περιοχή μελέτης, χωρίστηκε σε δύο υποπεριοχές ενδιαφέροντος, Α και Β. Στην περιοχή Α εκτελέστηκαν 12 γεωηλεκτρικές τομές κατά μήκος δύο κάθετων μεταξύ τους καννάβων, καθώς και δύο μονοδιάστατες τομές MASW. Τα αποτελέσματα των ηλεκτρικών τομών στην περιοχή μελέτης Α βρίσκονται σε συμφωνία με τα αποτελέσματα της MASW και προτείνουν την ύπαρξη 3 στρωμάτων μέχρι το βάθος των 30 μέτρων, ενώ επιβεβαιώνουν και την υδραυλική επικοινωνία της περιοχής μελέτης με την λίμνη των Ιωαννίνων. Και οι δύο μέθοδοι εντοπίζουν το ασβεστολιθικό υπόβαθρο καθώς και την τεκτονική καταπόνηση της περιοχής λόγω της έντονης παρουσίας ρηγμάτων, ενώ η περιοχή μελέτης Α, σύμφωνα με την εκτίμηση της Vs30 κατατάσσεται στην κατηγορία εδαφών C.  Όσον αφορά την περιοχή μελέτης Β, η τεκτονική καταπόνηση εμφανίζεται ως κυρίαρχο στοιχείο του ασβεστολιθικού σχηματισμού. Συνολικά εκτελέστηκαν επτά γεωηλεκτρικές τομές και μία δισδιάστατη τομή MASW. Οι πολύ υψηλές αντιστάσεις και η επιφανειακή εμφάνιση του υποβάθρου, δηλώνουν μια περιοχή στην οποία κυριαρχεί το ασβεστολιθικό υπόβαθρο, με την εκτίμηση της Vs30 από την τομή MASW να κατατάσσει την περιοχή στην κατηγορία εδαφών B. Two geophysical methods were applied in the area of the Ioannina Cultural Park, aiming at the geotechnical study of the region. More specifically, we used: The electrical resistivity tomography (ERT) method, which belongs to the electrical methods. Synthetic models were used to select the appropriate electrode array and inversion type, which would be used for the final interpretation. Finally, two protocols of electrode arrays (multigradient, dipole-dipole) were applied for the acquisition of the field data while for the inversion of the data a mixed data file combining both arrays has been constructed 2) The multichannel analysis of surface waves (MASW), which belongs to the seismic survey methods. The purpose of electrical methods was to study the subsoil structure of the area, by studying the distribution of electrical resistivities obtained by surface measurements. At the same time, MASW aimed to study the distribution of the transverse S-wave velocities with depth, as they are directly related to elastic parameters of the soil, such as the stiffness. The study area was divided into two sub areas of interest, A and B. In area A, 12 geoelectrical tomographies were conducted along two perpendicular grids, as well as, two one-dimensional MASW surveys. The results of the electrical methods in study area A are in agreement with the results of MASW, revealing the existence of 3 layers up to the depth of 30 meters, while confirming the hydraulic communication of the study area with the lake of Ioannina. Both methods detect the bedrock consisting of limestone as well as the tectonic features, while study area A, according to the Vs30 estimate, is classified as soil category C. With regard to study area B, tectonic structures are also present here. Totally, 7 geoelectrical tomographies and one 2-dimensional MASW were conducted. The very high resistivity values and the outcropping limestone, indicate an area dominated by the calcareous bedrock, while the Vs30 estimated by the MASW survey classifies the area in the soil category B. Aristorle University of Thessaloniki 2020-09-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12462 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2020 gre Copyright (c) 2020 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12788 2024-04-18T07:42:19Z grelit:mast

"220310 2022 eng " dc Προσδιορισμός των περιεκτικοτήτων ασβεστίτη και δολομίτη σε ελληνικά μάρμαρα με την μέθοδο του ασβεστόμετρου = Determination of calcite and dolomite concentrations in greek marbles with the method of calcimeter. Σαράφης, Δημήτριος Αστέριος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Ορυκτολογίας - Πετρολογίας - Κοιτασματολογίας. Στην παρούσα εργασία μελετήθηκαν εργαστηριακά με τη μέθοδο του ασβεστόμετρου 55 δείγματα μαρμάρων από θέσεις αρχαίων λατομείων καθώς και από ενεργά και αδρανή σύγχρονα λατομεία με στόχο τον προσδιορισμό των κύριων ανθρακικών ορυκτών, του ασβεστίτη και του δολομίτη. Τα δείγματα προέρχονται από τις παρακάτω περιοχές: Μαρώνεια Ροδόπης, Ακρόπολη, Αλυκή και Βαθύ Θάσου, Ζαρκαδιά και Φίλιπποι Καβάλας, Βώλακας Δράμας, Μονή Χιλανδαρίου Άγιου Όρους, Ολυμπιάδα Χαλκιδικής, Άγιος Χαράλαμπος Κιλκίς, Αραβησσός Πάικου, Βρία Πιερίων, Βέρμιο, Τρανόβαλτος Καμβουνίων, Τέμπη, Αρχαία Άτραξ, Χασάμπαλη, Καλοχώρι, Καστρί, Γόννοι, Κουτσόχερο, Μύρα και Τύρναβος Λάρισας, Τισαίον όρος, Γορίτσα, Δημητριάδα και Φερές Μαγνησίας, τα νησιά του Αιγαίου Σκύρος, Πάρος, Νάξος και Ηρακλειά, Πεντέλη και Διόνυσο Αττικής, Θορικό και Στεφάνι Λαυρίου, Κάρυστο Εύβοιας και Μάνη Πελοποννήσου. Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι η πλειονότητα των εξετασμένων μάρμαρων, 47 στο σύνολο, είναι ασβεστιτικά με μέση περιεκτικότητα σε ασβεστίτη από 77 έως 100%, σε δολομίτη από 0 έως 11% και σε μη ανθρακικά ορυκτά από 0 έως 16%. Τα δολομιτικά-ασβεστιτικά μάρμαρα είναι τέσσερα (Βαθύ Θάσου, Βώλακας Δράμας, Γόννοι Λάρισας και Ηρακλειά) με σύσταση σε δολομίτη 13-68% και σε ασβεστίτη 32-79%, ενώ τα τρία σιπολινικά μάρμαρα περιέχουν 62-87% ασβεστίτη, 1-3% δολομίτη και 12-36% μη ανθρακικά ορυκτά. Τέλος, αυτό από την περιοχή Κυπάρισσος της Μάνης από 42-43% ασβεστίτη, 1-2% δολομίτη και 56% από μη ανθρακικά ορυκτά. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα των ποσοτικών αναλύσεων περίθλασης ακτίνων-Χ, για τα 43 από τα 55 δείγματα, εντοπίστηκαν διαφοροποιήσεις για 5 από αυτά ως προς την σύστασή τους σε ασβεστίτη και δολομίτη. Συγκεκριμένα τα δείγματα από το Βαθύ (VATH) και την Ηρακλειά (IRAK) αφορούν δύο καθαρά δολομιτικά πετρώματα, καθώς αποτελούνται από 97% και 95% δολομίτη αντίστοιχα. Επίσης τα δείγματα Verm5Β και Vry 1 αφορούν δολομιτικά-ασβεστιτικά μάρμαρα, καθώς αποτελούνται από 87% και 83% ασβεστίτη και από 10% και 16% δολομίτη αντίστοιχα. Επιπλέον το δείγμα Kastri 1 πρόκειται για ένα σιπολινικό μάρμαρο καθώς αποτελείται από 81% ασβεστίτη, 9% δολομίτη, 5% μαρμαρυγία, 3% χλωρίτη και 2% χαλαζία. Τέλος, πολύ ικανοποιητικά εμφανίζονται τα αποτελέσματα σε όλα τα δείγματα σχετικά με το συνολικό ποσοστό συμμετοχής των ανθρακικών κλασμάτων του ασβεστίτη και δολομίτη.   In the present project, 55 samples of marbles from ancient quarries, as well as, from active and inactive modern quarries, were studied by the method of calcimeter in order to determine the main carbonate mineral fractions, calcite and dolomite. The samples were collected from the following areas: Maronia (Rhodopi), Acropolis, Aliki and Vathi (Thassos), Zarkadia (Kavala), Filippoi (Kavala), Volakas (Drama), Chilandari Monastery (Mount Athos), Olympias (Ckalkidiki), Agios Charalambos (Kilkis), Aravissos (Paikon), Vria (Pieria), Vermion mountain, Tranovalto (Kozani), ancient Atrax, Chassanbali, Kalochori, Kastri, Koutsochero, Myra and Tyrnavos (Larissa), Mount Tisaion, Goritsa, Dimitriada and Ferres (Magnesia), the Aegean islands Skyros, Paros, Naxos and Heraklia, Penteli and Dionysos (Attica), Thoriko and Stefani (Lavrion), Karystos (Evoia) and Mani (Peloponissos). The results of the research showed that the majority of the examined marbles, 47 samples in total, are calcitic with an average composition of 77-100% calcite, 0-11% dolomite and 0-16% non-carbonate minerals. Dolomitic-calcitic marbles are only represented with three samples, with an average composition of 13-68% dolomite and 32-79% calcite, while the three cipollinic samples appear with an average composition of 62-87% calcite, 1-3% dolomite and 12-36% non-carbonated minerals. Finally, the sample from Kyparissos of Mani consists of 42-43% calcite, 1-2% dolomite and 56% of non-carbonated minerals. According to the results of the quantitative X-ray Diffraction (XRD) analysis, in 43 out of 55 samples, differentiations in the composition of calcite and dolomite, were identified in 5 samples, when were compared with the calcimeter method. Specifically, the samples from Vathi (Vath) and Iraklia (IRAK) are dolomite marbles, and are consisted of 97% and 95% dolomite, respectively. Also, the samples Verm5B and Vry 1 are dolomitic-calcitic marbles, consisting of 87% and 83% calcite and 10% and 16% dolomite respectively. Furthermore, the sample Kastri 1 is a cipollinic marble and consists of 81% calcite, 9% dolomite, 5% mica, 3% chlorite and 2% quartz. The results are very satisfactory in all samples regarding the total percentage of carbonate fractions of calcite and dolomite. Aristorle University of Thessaloniki 2022-03-10 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12788 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2022 gre Copyright (c) 2022 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/13124 2025-03-19T09:30:18Z grelit:mast

"241023 2024 eng " dc Συνοπτική, δυναμική και αριθμητική μελέτη ενός έντονου βαρομετρικού χαμηλού στη Μεσόγειο = Synoptic, dynamic and numerical study of an intense Mediterranean cyclone. Φωτιάδης, Σωτήριος - Θεοχάρης Παντελής Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Μετεωρολογίας και Κλιματολογίας. Η Μεσόγειος θάλασσα αποτελεί μία από τις βασικές περιοχές κυκλογένεσης παγκοσμίως. Πολλές από αυτές τις υφέσεις συνοδεύονται από έντονα καιρικά φαινόμενα, με σημαντικές επιπτώσεις τόσο στην ανθρώπινη ζωή, δραστηριότητα και περιουσία όσο και στο φυσικό περιβάλλον. Στην παρούσα εργασία θα μελετηθεί ένα έντονο βαρομετρικό χαμηλό που επηρέασε την Ελλάδα στις 14-16 Οκτωβρίου 2021. Ο λόγος για τον οποίο επιλέχθηκε να μελετηθεί το συγκεκριμένο σύστημα είναι οι έντονες πλημμύρες που προκάλεσε καθώς και η μεγάλη έκταση που επηρέασε. Πιο αναλυτικά, οι περιοχές που δέχτηκαν τα μεγαλύτερα ύψη βροχής ήταν τα νησιά του Ιονίου Πελάγους, η δυτική Στερεά Ελλάδα και Πελοπόννησος, η Κεντρική-Ανατολική Μακεδονία, η Χαλκιδική, η Αττική, καθώς και τμήμα της Νότιας Εύβοιας. Η ραγδαιότητα των βροχοπτώσεων ήταν ιδιαίτερα έντονη, προκαλώντας πολλές κατολισθήσεις, καταστροφές σε σπίτια καθώς και έναν θάνατο. Στις 14 Οκτωβρίου, οι μετεωρολογικοί σταθμοί του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών στην Ιθάκη και στην περιοχή Πατήσια της Αθήνας κατέγραψαν 343.4 mm και 147.4 mm υετού, αντίστοιχα. Από την ΕΜΥ για το διάστημα από τις 13/10 06 UTC έως τις 17/10 06 UTC, μετρήθηκαν 190.6 mm βροχής στον σταθμό της Κεφαλονιάς, 148.9 mm στον σταθμό της Κέρκυρας και 136 mm στον σταθμό της Ανδραβίδας. Στο υπό μελέτη σύστημα δόθηκε η ονομασία «Μπάλλος». Επίσης, σημαντικό είναι να αναφερθεί ότι κατά την περίοδο εμφάνισης αυτής της έντονης ύφεσης, παρατηρήθηκαν στην Κεντρική και Ανατολική Μεσόγειο σχετικά υψηλότερες επιφανειακές θερμοκρασίες θάλασσας (ΕΘΘ) από τις κανονικές. Αυτό αποτελεί σημαντικό κίνητρο διερεύνησης του ρόλου τους στην ανάπτυξη του βαρομετρικού χαμηλού και της ευαισθησίας των προσομοιώσεων σε διαφορετικά δεδομένα ΕΘΘ. Ο σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η συνοπτική και δυναμική ανάλυση αυτού του συστήματος, καθώς και η αριθμητική μελέτη της ευαισθησίας του στις διαφορετικές πηγές ΕΘΘ. Στην εργασία χρησιμοποιήθηκαν δεδομένα παρατηρήσεων, δορυφορικές εκτιμήσεις, επιχειρησιακές πλεγματικές αναλύσεις από το Ευρωπαϊκό Κέντρο Μεσοπρόθεσμων Προγνώσεων Καιρού (ECMWF) και διαφορετικά προϊόντα ΕΘΘ. Αυτά τα δεδομένα συνδυάστηκαν με προσομοιώσεις που πραγματοποιήθηκαν με το μη υδροστατικό αριθμητικό μοντέλο πρόγνωσης καιρού Weather Research and Forecasting (WRF) με τον δυναμικό πυρήνα Advanced Research σε δύο πλέγματα με χωρική διακριτοποίηση 6km x 6km και 2km x 2km. Αρχικά, πραγματοποιήθηκαν προσομοιώσεις με διαφορετικές παραμετροποιήσεις ανωμεταφοράς και χωρίς παραμετροποίησής της. Τα αποτελέσματα της στατιστικής αξιολόγησης ανέδειξαν πιο αξιόπιστο σχήμα ανωμεταφοράς το Kain-Fritsch, το οποίο χρησιμοποιήθηκε στα πειράματα ευαισθησίας. Στη συνέχεια, διενεργήθηκαν πειράματα ευαισθησίας με δεδομένα ΕΘΘ από διαφορετικές πηγές και μεθοδολογίες δημιουργίας (NCEP RTG, CMEMS και ECMWF). Με βάση την σημειακή στατιστική αξιολόγηση των προσομοιώσεων των διαφορετικών δεδομένων ΕΘΘ, κρίθηκαν καλύτερες οι ΕΘΘ του NCEP με μικρή διαφορά από το CMEMS για τις συνεχείς μεταβλητές. To ECMWF αναδείχθηκε ως δεύτερο πιο αξιόπιστο πείραμα στη σημειακή στατιστική αξιολόγηση του υετού. Σύμφωνα με τη συνοπτική ανάλυση των αποτελεσμάτων του μοντέλου, μεγαλύτερη ευαισθησία παρουσιάζει η θερμοκρασία και το γεωδυναμικό ύψος στα 850 hPa, οι αισθητές και λανθάνουσες ροές θερμότητες καθώς και ο υετός στα διαφορετικά δεδομένα ΕΘΘ. Αντίθετα, μικρότερη ευαισθησία εμφανίζει η θερμοκρασία στα 500 hPa και η ταχύτητα του ανέμου. The Mediterranean Sea is one of the most cyclogenetic regions worldwide. Many of these depressions are accompanied by severe weather events, with significant impacts on human life, activity and property as well as on the natural environment. In this work, an intense low that affected Greece on October 14-16, 2021 will be studied. The reason why this particular system was chosen to be studied is the intense floods it caused as well as the large area it affected. More specifically, the areas that received the highest amounts of rain were the islands of the Ionian Sea, western Central Greece and Peloponnese, Central-Eastern Macedonia, Halkidiki, Attica, as well as part of Southern Evia. The rapidity of the rainfall was particularly intense, causing many landslides, destruction of houses and one death. On October 14, the weather stations of the National Observatory of Athens recorded 343.4 mm and 147.4 mm of rain in Ithaca and the Patisia area of Athens, respectively. According to EMY measurements, the rainfall reached 190.6 mm in Kefalonia, 148.9 mm in Corfu and 136 mm in Andravida from 13/10 06 UTC to 17/10 06 UTC. The system under study was named "Ballos". Also, it is important to mention that during the period of occurrence of this intense depression, relatively higher sea surface temperatures (SST) than normal were observed in the Central and Eastern Mediterranean. This is an important motivation to investigate their role in the development of the barometric low and the sensitivity of the simulations to different SST data. The aim of this study is the synoptic and dynamic analysis of this system, as well as the numerical investigation of its sensitivity to SSTs. In this work used observational data, satellite estimates, operational gridded analyses from the European Center for Medium-Range Weather Forecasts (ECMWF) and different products of SSTs. These data were combined with simulations performed with the Weather Research and Forecasting (WRF) non-hydrostatic numerical model with the Advanced Research dynamical core on two grids with a spatial resolution of 6km x 6km and 2km x 2km. In the first place, simulations were performed with different cumulus schemes parameterizations and without cumulus scheme. The results of the statistical evaluation showed a more reliable cumulus scheme Kain-Fritsch, which was used in the sensitivity experiments. Next, sensitivity experiments were performed with SST data from different sources and generation methodologies (NCEP RTG, CMEMS, ECMWF). Based on the pointwise statistical evaluation of the simulations of the different SSTs data, the NCEP SSTs were judged better with a small difference than CMEMS for continuous variables. The dataset ECMWF emerged as the second most reliable experiment in the point statistical assessment of precipitation. According to the synoptic analysis of the model results, the temperature and geopotential height at 850 hPa, the sensible and latent heat fluxes as well as the precipitation show a greater sensitivity to the different SST datasets. Conversely, the temperature at 500 hPa and the wind speed show a lower sensitivity. Aristorle University of Thessaloniki 2024-04-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/13124 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2024 gre Copyright (c) 2024 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11652 2018-11-16T08:32:10Z grelit:mast

"181105 2018 eng " dc Τεχνικογεωλογική διερεύνηση των συνθηκών αστοχίας πρανούς Ιερού Κελιού Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στο Άγιο Όρος και προτάσεις μέτρων στήριξης και προστασίας. Geomechanical investigation of failure conditions of the natural slope and the broader foundation area of the H.C. of the Evaggelismos of Theotocos on Agio Oros and proposals for support measures and protection. Γούλα, Ευμορφία Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Γεωλογίας Κύριο αντικείμενο της παρούσας μελέτης που εκπονήθηκε στα πλαίσια του προγράμματος μεταπτυχιακών σπουδών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (Α.Π.Θ), αποτελεί η διερεύνηση όλων των γεωλογικών, τεχνικογεωλογικών και υδρογεωλογικών συνθηκών του υπεδάφους της περιοχής μελέτης και ιδιαίτερα του φυσικού πρανούς στο οποίο είναι θεμελιωμένο το Ι. Κ. Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, στο Άγιο Όρος. Τα στοιχεία αυτά συνθέτονται και αξιολογούνται, έτσι ώστε να εκτιμηθούν οι γενικές συνθήκες ευστάθειας του μετώπου του υπό μελέτη πρανούς αλλά και η επικινδυνότητα εκδήλωσης αστοχιών στην περιοχή μελέτης. Στην εν λόγω διερεύνηση γίνεται αναφορά στη γεωμορφολογία, λιθολογία, στρωματογραφία, τεκτονική δομή, υδρογεωλογικές συνθήκες, σεισμικότητα και σεισμική επικινδυνότητα των γεωλογικών σχηματισμών οι οποίοι δομούν την περιοχή ενδιαφέροντος. Ακόμη, γίνεται μικροτεκτονική και κινηματική ανάλυση στις θέσεις όπου απαντώνται ψηλά βραχώδη πρανή για την διερεύνηση δυνητικών αστοχιών της βραχομάζας, ενώ παρουσιάζεται και η γεωμηχανική ταξινόμηση αυτής σύμφωνα με τα συστήματα RMR (κατά Bieniawski, 1989), GSI(E. Hoek,  Π. Μαρίνος, 2000) και SMR (κατά Romana, 1985). Τα στοιχεία της διερεύνησης συνθέτονται και αξιολογούνται προκειμένου να εκτιμηθούν οι τιμές των εδαφικών εκείνων παραμέτρων που απαιτούνται στη μελέτη της μηχανικής συμπεριφοράς του υπεδάφους (χαρακτηριστικά αντοχής και συμπιεστότητας εδάφους, φέρουσα ικανότητα σχεδιασμού θεμελίωσης - επιτρεπόμενη τάση, κ.λπ.). Οι τιμές αυτές στη συνέχεια  εισάγονται στις απαραίτητες αναλύσεις ευστάθειας του υπό μελέτη πρανούς, έτσι ώστε να διατυπωθούν τεκμηριωμένες προτάσεις που αφορούν στο σχεδιασμό των απαιτούμενων μέτρων προστασίας. Όλα τα παραπάνω στοιχεία εισάγονται σε υπολογιστικούς ελέγχους φέρουσας ικανότητας και ευστάθειας πρανών, έτσι ώστε να έχουμε μια συνολική αξιολόγηση των αναμενόμενων γεωλογικών και τεχνικογεωλογικών κινδύνων της περιοχής μελέτης, να εκτιμηθούν σωστά οι παρατηρούμενοι μηχανισμοί αστοχίας και να προταθούν να αναγκαία μέτρα σταθεροποίησης και προστασίας. The main scope of the present study, which was carried out in the frame of the postgraduate studies program of the School of Geology of the Aristotle University of Thessaloniki (A.U.Th), is the investigation of the geological, technogeological and hydrogeological ground conditions of the natural slope and the broader foundation area of the  H.C of the Evaggelismos of Theotocos on Agio Oros. All the data are elaborated and evaluated for the estimation of the general conditions of stability of the front of the studied slope as well as of the hazard of triggering failure mechanisms in the area. In this particular investigation there is reference to the geomorphology, lithology - stratigraphy, tectonic regime, hydrogeological conditions, seismicity, and seismic hazard of the geological formations comprising the study area. In addition, micro-tectonic and kinematic analysis of the high rock slopes is presented for the investigation of the potential failures of the rockmass along with geomechanic classification based on RMR (according to Bieniawski, 1989), GSI (E. Hoek, P. Marinos, 2000) and SMR (according to Romana, 1985) systems. All the data are elaborated for the estimation of the soil parameters required for the study of the mechanical behavior of the foundation area (strength characteristics, soil compressibility, bearing capacity etc.). The values of the parameters are subsequently entered in the essential slope stability analyses, so as to produce the potential failure mechanisms and propose the necessary protective measures. All the calculations carried out for the stability analysis of the slopes aim to a thorough evaluation of the expected geological and engineering geological conditions of the study area, in order to estimate the hazard of triggering of the studied failure mechanisms and to propose the necessary support and protection measures. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-05 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11652 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2017 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11378 2018-12-04T11:16:06Z grelit:mast

"181115 2018 eng " dc Γεωμετρία και κινηματική της παραμόρφωσης του Πελαγονικού καλύμματος στην οροσειρά των Πιερίων=Geometry and kinematics of deformation of the Pelagonian nappe in Pieria mountain Σπυρίδου, Ελίνα Κ. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Η παρούσα διατριβή ειδίκευσης μελετά τη γεωμετρία και κινηματική της παραμόρφωσης του Πελαγονικού καλύμματος, στην οροσειρά των Πιερίων. Ο κύριος στόχος της διατριβής είναι η μελέτη των τεκτονικών στοιχείων στην ευρύτερη περιοχή του Λιβαδίου. Η ανάλυση και κινηματική της παραμόρφωσης, καθώς και η σχέση τεκτονικής – μεταμόρφωσης σε συνδυασμό με υπάρχοντα γεωχρονολογικά και στρωματογραφικά δεδομένα, στα πετρώματα του Πελαγονικού καλύμματος στην ευρύτερη περιοχή της οροσειράς Πιερίων, μας επιτρέπει να διαμορφώσουμε την γεωμετρία, κινηματική και ιστορία της παραμόρφωσης – μεταμόρφωσης του Πελαγονικού καλύμματος κατά τη διάρκεια της Αλπικής ορογένεσης. Έτσι, από το Άνω Ιουρασικό – Κάτω Κρητιδικό έως σήμερα αναγνωρίσαμε έξι τεκτονικά – παραμορφωτικά γεγονότα, D1 – D6, τα οποία σχετίζονται με την σύγκλιση της Απουλίας και Ευρωπαϊκής πλάκας κατά την Αλπική ορογένεση. Κατά το Ιουρασικό – Κάτω Κρητιδικό (D1), έλαβε χώρα η τοποθέτηση του οφιολιθικού συμπλέγματος του Λιβαδίου με κύρια κίνηση προς τα δυτικά και συνδέεται με ένα περιβάλλον σύγλκισης των ηπειρωτικών πλακών. Κατά τη διάρκεια του Άπτιου – Άλβιου (περίπου 110 – 95 Ma) κατά το Κάτω Κρητιδικό (D2) η συμπίεση προκάλεσε την έντονη λεπίωση των σχηματισμών. Ακολούθησαν οι D3 μικρής γωνίας κανονικές διακριτές μυλονιτικές ζώνες διάτμησης κατά τη διάρκεια της Άνω Κρητιδικής περιόδου, που σχετίζονται με το σχηματισμό λεκανών. Κατά τη διάρκεια Παλιοκαίνου – Ηωκαίνου λαμβάνει χώρα η συσσώρευση των τεκτονικών καλυμμάτων (D4). Κατά το τελικό στάδιο του D4 τεκτονικού γεγονότος λαμβάνει χώρα η τελική τοποθέτηση του συμπλέγματος Λιβαδίου, καθώς και του Πελαγονικού καλύμματος και των Εσωτερικών Ελληνίδων πάνω στις Εξωτερικές Ελληνίδες. Ακολουθεί παραμόρφωση κάτω από πλαστικές έως ημι-πλαστικές συνθήκες κατά μήκος κανονικών ζωνών διάτμησης μικρής γωνίας (D5). Οι D5 διατμητικές ζώνες στα βαθύτερα τεκτονικά επίπεδα του Πελαγονικού καλύμματος και στην περιοχή μελέτης σχετίζονται με τον σχηματισμό των μυλονιτών έως υπερμυλονιτών. Η σταθερή προς τα ΝΔ κανονική φορά της διάτμησης συνδέεται με υπο-οριζόντια έκταση και με διαφυγή σημαντικού πάχους πετρωμάτων με ΝΔ φορά κίνησης. Αυτή η έκταση σχετίζεται με μικρής γωνίας ρήγματα αποκόλλησης (detachment) και επομένως με την κατάρρευση της Πελαγονικής και των τεκτονικών επωθήσεων κατά το Ολιγόκαινο-Μειόκαινο, καθώς και με την άνοδο και εκταφή των τεκτονικά βαθύτερων επιπέδων των Εξωτερικών Ελληνίδων (τεκτονικό παράθυρο Ολύμπου – Όσσας). Το τελικό στάδιο της D5 εκτατικής τεκτονικής παρατηρούνται μικρής γωνίας κανονικά ρήγματα που επηρεάζουν πλαστικά τους σχηματισμούς του Πελαγονικού καλύμματος. Σχεδόν ταυτόχρονα ή λίγο μεταγενέστερα από το D5 εκτατικό γεγονός, λαμβάνει χώρα ένα συμπιεστικό τεκτονικό γεγονός (D’5) σε ημι-πλασικές συνθήκες παραμόρφωσης και κύρια κίνηση προς τα ΝΑ. Τέλος από το Μειόκαινο έως σήμερα, τα μεγάλης γωνίας κανονικά έως πλαγιο-κανονικά ρήγματα D6 επηρεάζουν όλες τις τεκτονικές ενότητες και σειρές πετρωμάτων, με σχηματισμό Νεογενών λεκανών. The following Master Thesis investigates the geometry and kinematics deformation of the Pelagonian nappe, in Pieria Mountain. The main theme of this paper is the investigation of the structural evidence in Livadi area. Analysis and kinematics of deformation, and the relationship of tectonic – metamorphic combined with geochronological and stratigraphic data found in the rocks of Pelagonian nappe, in Pieria Mountain, allows us to understand the geometry, kinematics and history of deformation-metamorphism of the Pelagonian nappe during the Alpine orogeny. Therefore, from Late Jurassic – Early Cretaceous to present, we distinguished six different tectonical – deformational events, D1 – D6, which are strictly connected to the convergence of the Apoulian and European plate during the Alpine orogeny. During Late Jurassic – Early Cretaceous (D1), starts the emplacment of ophiolite Livadi complex, with a general W-trend, associated with continental plate convergence . During Aptian – Albian ( between 110 to 95 Ma) in Early Cretaceous (D2), the compression caused intensed imbication of these  tectonic units. The D3 low angle normal mylonitic shear zones  appeared  at  Late Cretaceous and are linked with basin formation. During  Paleocene – Eocene, the  stacking of tectonic nappes (D4)  takes place. At  the last  stages of  this  D4 tectonic event  is when  Livadi complex is finally emplaced.   This   event  is  a  microscale of the general  movement  of  the Pelagonian nappe and the Internal Helledines upon the External Hellenides. At the same time, deformation  under ductile to semiductile conditions  goes on,  along  low angle shear zones (D5). The D5 shear zones, found in the deeper levels of the Pelagonian napp, as well as in the study area, are associated with the formation of mylonitic – ultramylonitic rocks. The normal direction of the shear appeared (SSW) , is  linked  with  subhorizontal extention. This extention is tied with low angle detachment faults and therefore, with the collapse of Pelagionian nappe and thrust sheets, occurred in Oligocene – Miocene. Moreover, it is connected with the unroofing and exhumation of tectonically deeper levels of External Hellenides (Olympos – Ossa windows). At the late stage of D5 external tectonic event,  low angle normal faults seem to occure, which  affect  all the units of Pelagonian nappe. Simultaneously, a compression tectonic event (D’5) took place under semi-ductile conditions, with main movement from  top-to-the SE. Finally,  from Miocene to nowdays, high angle normal and strike-slip faults (D6) were formed and  affect  all these previous structures and rock units. The existence of these faults  is the main cause of  the formation of many Neogene basins in these areas Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-15 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11378 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2015 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11938 2022-02-03T09:39:22Z grelit:mast

"220203 2022 eng " dc Μελέτη των επεισοδίων καύσωνα στη Θεσσαλονίκη και εκτίμηση των χαρακτηριστικών αυτών κατά την επόμενη εικοσαετία. Πακαλίδου, Νικολέττα Αριστότελειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Στην παρούσα διατριβή ειδίκευσης γίνεται προσπάθεια να μελετηθούν τα επεισόδια καύσωνα στη Θεσσαλονίκη τόσο στο παρελθόν όσο και στο μέλλον. Η εργασία χωρίζεται σε δύο μέρη. Αντικειμενικός σκοπός του πρώτου μέρους είναι η μελέτη των επεισοδίων καύσωνα στη Θεσσαλονίκη για το χρονικό διάστημα 1960-2003 και για το πεντάμηνο Μάιος – Σεπτέμβριος. Για το λόγο αυτό χρησιμοποιούνται οι ωριαίες τιμές της θερμοκρασίας και της σχετικής υγρασίας κοντά στη επιφάνεια του εδάφους προκειμένου να υπολογισθούν οι ωριαίες τιμές των δεικτών Θερμοκρασίας – Υγρασίας (Temperature – Humidity Index – THI) και Έντονου Θέρους (Summer Simmer Index –SSI). Τα δεδομένα προέρχονται από τον Τομέα Μετεωρολογίας και Κλιματολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Γίνονται οι ετήσιες και μηνιαίες κατανομές των δεικτών αυτών, και εντοπίζονται οι μέγιστες συχνότητες εμφάνισης των επεισοδίων καύσωνα στην πόλη της Θεσσαλονίκης. Οι δείκτες ΤΗΙ και SSI συγκρίνονται σε ετήσια και μηνιαία κλίμακα και οι ομοιότητες και διαφορές αυτών παρουσιάζονται και αξιολογούνται. Τέλος, τροποποιείται ο SSI (προκύπτει ο SSI ́) προκειμένου να γίνει περισσότερο εφαρμόσιμος στην περιοχή μελέτης. Αντικειμενικός σκοπός του δεύτερου μέρους της εργασίας ειδίκευσης είναι η προβολή των επεισοδίων καύσωνα σε τρεις μελλοντικές περιόδους: 2020-2035, 2050-2065 και 2070-2100. Χρησιμοποιούνται οι μέσες ημερήσιες τιμές της θερμοκρασίας και της σχετικής υγρασίας κοντά στην επιφάνεια του εδάφους. Οι μεταβλητές προέρχονται από το Καναδικό μοντέλο γενικής κυκλοφορίας της ατμόσφαιρας δεύτερης γενιάς (Coupled Global Climate Model 2 – CGCM2) και αναφέρονται στα κλιματικά σενάρια εκπομπής SRES A2 και SRES B2. Συγκρίνονται και αξιολογούνται οι μέσες τιμές της θερμοκρασίας και της σχετικής υγρασίας των μελλοντικών περιόδων με τις αντίστοιχες των παρατηρήσεων της περιόδου 1960-2003. Υπολογίζονται οι τιμές των δεικτών THI και SSI ́ για κάθε σενάριο και για κάθε μελλοντική περίοδο. Η μελέτη ολοκληρώνεται με τη σύγκριση των σχετικών συχνοτήτων των δύο δεικτών μεταξύ σεναρίων εκπομπής (2020-2035, 2050-2065 και 2070-2100) και παρατηρήσεων (1960-2003). In this study, it is attempt that study the heatwave events in Thessaloniki in the past and in the future. The study divided in two parts. In the first part, heatwave incidents are considered in Thessaloniki for the period 1960-2003. Hourly air temperature and relative humidity are used for the months May, June, July, August, September. Data are derived by Meteorological Station of Institute Meteorology and Climatology of Aristotle University of Thessaloniki. Hourly bioclimatic indexes Temperature Humidity Index (THI) and Summer Simmer Index (SSI) are calculated. Annual and monthly distributions of these indexes are constructed, and maximum frequencies of heatwave are detected in Thessaloniki. THI and SSI are compared in annually and monthly scale and their similarities and differences are appeared and surveyed. Finally, SSI is changed (new SSI ́) because of apply in the area. In the second part, it is projected the frequency distributions of the heatwave events in Thessaloniki, for future periods up to 2100. To meet this objective, the observed hourly values of air temperature and relative humidity obtained at the Meteorological Station of the Department of Meteorology and Climatology of the Aristotle University of Thessaloniki are used. In addition, the average values of air temperature and relative humidity, which correspond to the three periods: 2020-2035, 2050-2065 and 2070-2100, for the month-period May to September, are used. These data information are derived through the Canadian model of general circulation of atmosphere CGCModel2 and incorporate the emissions scenarios SRES A2 and SRES B2. The average values of air temperature and relative humidity, among the future periods and observations obtained during the period 1960-2003, are compared and evaluated. The bioclimatic indices, Temperature Humidity Index (THI) and Summer Simmer Index (SSI ́), are calculated for each emission scenarios, during the future periods. Finally, the relative frequency of the indices, between scenarios (2020-2035, 2050-2065 and 2070-2100) and observations (1960-2003), are compared. Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-03 11:39:22 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11938 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2005 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12586 2024-04-18T07:43:18Z grelit:mast

"201015 2020 eng " dc Investigation of lignite effect on rheological and filtration properties of water-based drilling muds = Διερεύνηση της επίδρασης της προσθήκης λιγνιτών στη διήθηση και τις ρεολογικές ιδιότητες διατρητικού πολφού με βάση το νερό. Apostolidou, Christina Triantafyllos Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Ορυκτολογίας - Πετρολογίας - Κοιτασματολογίας. Bentonite is a clay widely used – among others – as a low-cost additive in the drilling fluids to impart the desired plastic rheological properties to the mud. As drilling progresses, the clay particles tend to swell causing thickening problems. In this case, it is essential to treat the mud in order to sustain the drilling operation. Treatment with Drilling Mud Thinners is applied to control the dispersion properties and lower the viscosity. Lignosulfonate is a lignin-based polymer widely used to deflocculate clay-based muds. Lignite is often added in the drilling mud as a low-cost thinning agent to control the swelling behavior of the clay particles, to reduce the viscosity and to control the filtration properties of the mud. Especially, after a causticization treatment in alkaline solution, lignite can act as mud thinner reducing the thickening effect. Lignite can also affect the filtration properties essentially reducing the filtrate volume of the drilling fluid. Another type of lignite, namely leonardite, can also be used for the same purpose. Four low-rank coals (three lignites and one leonardite) were obtained from several deposits in Western Macedonia, Greece to investigate the benefits of their addition on the rheological and filtration properties of water-bentonite suspensions. The samples were causticized with two different methods and added in water-based mud mixtures. Rheological and filtration properties of the samples were proved strongly dependent on the type of causticization, as well as their humic acid content. This study is an attempt to develop a low-cost, environmental-friendly product from indigenous and very abundant raw material (lignite, leonardite) intending to explore in the post-lignite era one industrial, non-electrical application for this primary energy source. Ο μπεντονίτης είναι μια άργιλος, που χρησιμοποιείται μεταξύ άλλων ως χαμηλού κόστους πρόσθετο των ρευστών διάτρησης, προκειμένου να προσδώσει τις επιθυμητές πλαστικές ρεολογικές ιδιότητες στον πολφό. Όσο η διάτρηση προχωρά, τα σωματίδια της αργίλου τείνουν να διογκώνονται προκαλώντας αύξηση του ιξώδους. Σε αυτήν την περίπτωση είναι απαραίτητη η επεξεργασία του πολφού, ώστε να μειωθεί το πλαστικό ιξώδες και να διατηρηθεί ομαλή η διάτρηση. Η επεξεργασία γίνεται με αραιωτές πολφού, που συμβάλλουν στον έλεγχο των ιδιοτήτων διασποράς και στη μείωση του ιξώδους. Το Λιγνοσουλφονικό αποτελεί ένα ανιονικό πολυμερές με βάση τη λιγνίνη, που χρησιμοποιείται ευρέως για αραίωση μπεντονιτικών πολφών με βάση το νερό. Συχνά προστίθεται και λιγνίτης [σε ορισμένες περιπτώσεις μαζί με λιγνοσουλφονικά] στον πολφό διάτρησης ως χαμηλού κόστους παράγοντας αραίωσης για τον έλεγχο της διόγκωσης των σωματιδίων της αργίλου, τη μείωση του ιξώδους καθώς και τον έλεγχο των ιδιοτήτων διήθησης του πολφού. Συγκεκριμένα, μετά από καυστικοποίηση σε αλκαλικό διάλυμα, ο λιγνίτης μπορεί να λειτουργήσει ως αραιωτικός παράγοντας, μειώνοντας τα φαινόμενα πηκτώματος, που δημιουργούνται στους πολφούς. Επιπλέον μπορεί να επηρεάσει τις διηθητικές ιδιότητες μειώνοντας ουσιαστικά τον όγκο του διηθήματος του πολφού. Ένας άλλος τύπος λιγνίτη, ο λεοναρδίτης, μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για τον ίδιο σκοπό. Τέσσερα δείγματα χαμηλού βαθμού ανθράκων (τρεις λιγνίτες και ένας λεοναρδίτης) λήφθηκαν από συγκεκριμένα κοιτάσματα στη Δυτική Μακεδονία, για να αξιολογηθεί η επίδρασή τους στις ρεολογικές και διηθητικές ιδιότητες πολφού με βάση το νερό. Η παρούσα διατριβή αποτελεί μια προσπάθεια να αναπτυχθεί ένα χαμηλού κόστους, περιβαλλοντικά φιλικό προϊόν από μια εγχώρια και πολύ συνήθη πρώτη ύλη (λιγνίτης, λεοναρδίτης) με στόχο να διερευνηθεί μια βιομηχανική, έξω-ηλεκτρική χρήση αυτής της κατ’ εξοχήν ενεργειακής πηγής στη μεταλιγνιτική περίοδο. Aristorle University of Thessaloniki 2020-09-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12586 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2020 gre Copyright (c) 2020 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12921 2024-04-24T05:54:24Z grelit:mast

"240418 2024 eng " dc Ορυκτολογική και ορυκτοχημική μελέτη των πλουσίων σε σπάνιες γαίες (REE) μαύρων άμμων σε παραλίες του Νομού Καβάλας = Mineralogical and mineral chemistry of the REE-rich black sands in beaches of the Kavala district, Northern Greece. Περιστερίδου, Ευτυχία Αργύριος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Ορυκτολογίας - Πετρολογίας - Κοιτασματολογίας. Οι προσχωματικές εμφανίσεις μαύρων άμμων της παράκτιας περιοχής του Νομού Καβάλας, στη Βόρεια Ελλάδα, μεταξύ άλλων περιέχουν ορυκτά των σπανίων γαιών (Rare Earth Elements-REE). Οι εμφανίσεις αυτές αποτελούνται από μαύρους ορίζοντες, επιφανειακά ή σε μικρά βάθη (<0,5 μ), με βαριά ορυκτά που προέρχονται κυρίως από την αποσάθρωση και την διάβρωση του πλουτωνίτη της Καβάλας (Συμβόλου). Ο πλουτωνίτης της Καβάλας διείσδυσε στο μεταμορφωμένο υπόβαθρο της Μάζας της Ροδόπης, στο Μειόκαινο, και εμφανίζεται κατά μήκος ενός κανονικού ρήγματος (που παλαιότερα ήταν ένα ρήγμα αποκόλλησης) στις ακτές του Βορείου Αιγαίου. Έξι δείγματα μαύρων άμμων συλλέχθηκαν από τις παραλίες πλησίον του πλουτωνίτη της Καβάλας, κατά μήκος μιας απόστασης 40 χιλιομέτρων που εκτείνεται από τον Στρυμονικό κόλπο έως τον όρμο των Ελευθερών στο Νομό Καβάλας. Το κλάσμα των βαριών ορυκτών που προέκυψε από τον εμπλουτισμό των δειγμάτων με τη χρήση μαγνητικού διαχωρισμού, περιλαμβάνει τα ορυκτά αμφίβολος, επίδοτο, αιματίτης, γκαιτίτης, μαρμαρυγίας, αλλανίτης, γρανάτης, τιτανίτης, ζιρκόνιο, μοναζίτης, ιλμενίτης, ρουτίλιο, μαγνητίτης, χλωρίτης και θορίτης. Η ορυκτολογική εξέταση με XRD και οι μικρο-αναλύσεις με SEM-EDS, έδειξαν ότι, ο αλλανίτης-(Ce) είναι το κύριο ορυκτό των σπανίων γαιών και εμφανίζεται σε όλα τα δείγματα σε ποσοστό 1-2 κβ. % στο ολικό δείγμα και 2-5 κβ. % στο μαγνητικό κλάσμα. Το επίδοτο (4-10 κβ. % ολικό δείγμα, 6-38 κβ. % μαγνητικό κλάσμα) και ο μοναζίτης-(Ce), -(La) (έως 2 κβ. % στο μαγνητικό κλάσμα) συνεισφέρουν σε μικρότερο βαθμό στο περιεχόμενο σε REE, λόγω της χαμηλής περιεκτικότητάς τους ή της επουσιώδους παρουσίας τους, αντίστοιχα. Η συνολική περιεκτικότητα του αλλανίτη-(Ce) σε σπάνιες γαίες είναι 14,77-23,41 κβ. % με το δημήτριο να υπερτερεί έναντι των υπόλοιπων REE (La, Nd, Eu, Y). Ο αλλανίτης-(Ce) μεταπίπτει σε φερριαλλανίτη-(Ce) που περιέχει Fe3+ (>0,5 κβ. %) στο κρυσταλλικό του πλέγμα. Οι διακυμάνσεις στη φωτεινότητα του εσωτερικού των κρυστάλλων του αλλανίτη και του επιδότου στις εικόνες οπισθοσκεδαζόμενων ηλεκτρονίων στο ηλεκτρονικό μικροσκόπιο σάρωσης (SEM-BSE), υποδηλώνουν την μεταβολή σε REE, Th και U, με την παρουσία στερεών ορυκτών φάσεων μεταξύ των ακραίων μελών του αλλανίτη και του επιδότου. Οι τυπικοί κρύσταλλοι αλλανίτη μαγματικής προέλευσης παρουσιάζουν έκπλυση των REE από τον πυρήνα προς το εξωτερικό, με τον αλλανίτη-(Ce) στον πυρήνα σταδιακά να μεταπίπτει σε πλούσιο σε REE επίδοτο και τελικά σε επίδοτο στην περιφέρεια. Συχνά ο αλλανίτης-(Ce) εμφανίζει στις εικόνες SEM-BSE ανομοιογενείς εσωτερικούς χρωματισμούς, με ακανόνιστα όρια, που δείχνουν την έκπλυση των REE του αλλανίτη-(Ce), από τη δράση υδροθερμικών ρευστών που διεισδύουν μέσω των διακλάσεων στο εσωτερικό των κόκκων. Η χημική ισορροπία επιτυγχάνεται ακολουθώντας το μηχανισμό: (Ca + (Fe3+, Al))−1 (LREE, Y, Th, U + (Fe2+, Mg, Mn))+1. Ο χημικός τύπος που προκύπτει από τη μέση τιμή των μικρο-αναλύσεων των αλλανιτών από τις μαύρες άμμους στις παραλίες του Νομού Καβάλας είναι: (REE0,597Ca1,360Th0,047U0,002)(Al1,732Fe2+0,443Fe3+0,620Mn0,052Mg0,154)(Si2,962Al0,038O12)(OH). Τα επίδοτα μπορεί επίσης να περιέχουν REE3+. Ο μοναζίτης και ο θορίτης βρίσκονται σαν εγκλείσματα στον αλλανίτη-(Ce) και είναι πλούσιοι σε Ce, La και Nd, μαζί με Th και U. Ορισμένα ζιρκόνια είναι εμπλουτισμένα σε Hf, ενώ μερικοί τιτανίτες περιέχουν Nb και V. The alluvial deposits of black sands of the coastal area of Kavala Prefecture, in Northern Greece, contain, among others, minerals enriched in rare earths (Rare Earth Elements-REE). These occurrences consist of black horizons, on the surface or at shallow depths (<0.5 m), with heavy minerals, derived mainly from the disintegration and erosion of the Kavala (Symvolon) pluton. This pluton intruded the metamorphic basement during Miocene and is situated along a normal fault (a previously detachment fault) at the coast of North Aegean Sea. Six samples from black sands were collected at different locations over a 40 km long distance that extends from the Strymonikos gulf to the Eleftheres bay, adjacent to the Kavala pluton outcrops. The heavy mineral fraction of the black sands, derived from the enrichment with a magnetic separator, includes the minerals amphibole, epidote, hematite, goethite, mica, allanite, garnet, titanite, zircon, monazite, ilmenite, rutile, magnetite, chlorite and thorite. The mineralogical examination with XRD and the micro-analyses with SEM-EDS, showed that allanite-(Ce) is the main mineral of the REE and appears in all samples at a percentage of 1-2 wt% in the total sample and 2-5 wt% in the magnetic fraction sample. Epidote (4-10 wt% in the total sample, 6-38 wt% in the magnetic fraction sample) and monazite-(Ce), -(La) (up to 2 wt% in the magnetic fraction sample) contribute to a lesser extent in the REE content, because of their low REE content or their insignificant presence, respectively. The total content of allanite-(Ce) in REE is 14.77-23.41 wt%, with Ce predominating over the rest of the REE (La, Nd, Eu, Y). Allanite-(Ce) transitions into ferriallanite-(Ce), which is characterized by significant involvement of Fe3+ (>0.5 wt%) in the crystal lattice. The SEM-BSE images demonstrate variations in brightness within a single crystal, indicating variances in the REE, Th and U content of solid solution phases between allanite and epidote end-members. The typical allanite crystals of magmatic origin display a REE leaching from core to the rim; allanite-(Ce) occurs as core that progressively lapses into REE-rich epidote and finally to epidote in the rims. A common illustration of allanite-(Ce) in the SEM-BSE images reveals patchy internal textures, displaying darker and lighter gray domains with irregular limits that are ascribed to REE leaching of allanite-(Ce) because of the penetration of hydrothermal fluids along the grain fractures. Aristorle University of Thessaloniki 2024-04-18 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12921 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2023 gre Copyright (c) 2023 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11490 2018-11-16T08:32:10Z grelit:mast

"181105 2018 eng " dc Defining the statistical metrics of a pangenome=Καθορίζοντας τις στατιστικές μετρικές ενός Πανγονιδιώματος Mpatziakas, Asterios Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Μαθηματικών Advances in sequencing techniques have massively increased the publicly accessible genome data and thus enable further and more extensive research opportunities on genome diversity at increasing levels of detail. The concept of the pangenome refers to the union of gene families shared by a set of genomes. There are several studies that have implemented specific pangenome analyses for a variety of organisms, ranging from microbes to viruses and plants, leading to genomic projects of various scales. These projects have led to the advancement of general understanding of evolutionary mechanisms, leading to usable knowledge across multiple sectors such as health, medicine and agriculture. A pangenome can be defined as the identification and construction of three distinct subsets of gene families, the Core genome consisting of all gene families that are shared amongst all genomes, the Dispensable or Accessory genome consisting of gene families present in the majority of the genomes and genes that have presence only in one genome, known as Peripheral or Cloud genome. Other names and overlapping definitions have been used in literature that provide alternate description of a pangenome. However, the essential part of this type of analysis is the use of data in an encompassing way instead of the traditionally linear approaches evident in targeted genome studies. Currently there is a variety of tools available, enabling several computational aspects of the pangenome approach, the majority of which are primarily aimed towards the study of prokaryote genomes. We present a package written for the statistical programming language R, named pasaR, usable in the later stages of such an analysis, i.e. after the construction of the gene families for a given set of genomes, based on information of the full complement of gene families. A complete methodology is proposed, suitable for sets of genomes of varying complexity, optimizing and enriching an assortment of existing measures from micropan, the only R package currently available on CRAN for such studies. Furthermore, we propose a new technique using the Sorensen distance, referred to as fluidity in the context of a pangenome analysis, that allows the identification of distinct subsets of genomes in a given dataset, based on their inferred commonalities at the gene family level. Finally, we demonstrate the methodology using publicly available data from UniProt and additional reference databases. Keywords: pangenome, genome diversity, comparative genomics, R statistical language H πρόοδος στις τεχνικές sequencing έχει αυξήσει τον δημόσια διαθέσιμο, όγκο της πληροφορίας που αφορά το γονιδίωμα επιτρέποντας περαιτέρω και εις βάθος ερευνητική δραστηριότητα στο ζήτημα της γονιδιακής ποικιλομορφίας. Η έννοια του πανγονιδιώματος (pangenome) αναφέρεται στην ένωση οικογενειών γονιδίων που είναι κοινά ανάμεσα σε κάποια γονιδιώματα . Υπάρχει μια πληθώρα από μελέτες στις οποίες εφαρμόστηκε η ανάλυση του πανγονιδιώματος σε διάφορους οργανισμούς, από μικρόβια σε ιούς και φυτά. Οι μελέτες αυτές έχουν βοηθήσει στην προαγωγή γενικότερης κατανόησης σχετικά με τους εξελικτικούς μηχανισμούς, οδηγώντας σε πρακτική γνώση σε διάφορους τομείς όπως πχ. την υ υγεία, την φαρμακολογία και την γεωργία. Ενώ υπάρχει μια ποικιλία εργαλείων που είναι διαθέσιμα για την διεξαγωγή μιας ανάλυσης πανγονιδιώματος, η πλειοψηφία αυτών έχει ως κύρια λειτουργία την μελέτη προκαρυωτικών γονιδιωμάτων. Στην παρούσα εργασία παρουσιάζεται ένα λογισμικό γραμμένο στην στατιστική προγραμματιστική γλώσσα R, που ονομάζεται pasaR, το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί στα τελευταία στάδια μιας τέτοιας ανάλυσης, δηλαδή μετά την κατασκευή των οικογενειών των γονιδίων για κάποια γονιδιώματα. Προτείνεται μια πλήρης μεθοδολογία για την ανάλυση γονιδιακών δεδομένων διαφορετικής πολυπλοκότητας, βελτιστοποιώντας και εμπλουτίζοντας ήδη υπάρχοντα εργαλεία από το πακέτο micropan, το μοναδικό αντίστοιχο πακέτο διαθέσιμο για την γλώσσα R. Επιπλέον προτείνεται μια καινούργια τεχνική η οποία χρησιμοποιεί την απόσταση Sorensen, γνωστή και ως ρευστότητα (fluidity) στο πλαίσιο της ανάλυσης πανγονιδιώματος, με στόχο την αναγνώριση διακριτών υποομάδων γονιδιωμάτων μέσα σε δοσμένο σύνολο δεδομένων. Τέλος εφαρμόζεται η μεθοδολογία αυτή σε δημόσια διαθέσιμα δεδομένα από τις βάσεις UniProt και Ensembl. Λέξεις κλειδιά: Πανγονιδίωμα. Γονιδιακή ποικοιλομορφία, συγκριτικά genomics. R statistical language Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-05 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11490 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2017 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11198 2018-11-16T08:31:56Z grelit:mast

"161231 2016 eng " dc Διερεύνηση της επίδρασης των αρνητικών τάσεων Coulomb στη σεισμικότητα Κώστογλου, Αναστάσιος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Η παρούσα διατριβή εκπονήθηκε στα πλαίσια του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών του τομέα Γεωφυσικής του τμήματος Γεωλογίας του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Έχει ως σκοπό την μελέτη της χωρικής κατανομής της σεισμικότητας μετά από ισχυρούς σεισμούς του Ελληνικού χώρου, σε περιοχές κοντά στο ρήγμα που προκάλεσε το σεισμό όταν η μεταβολή των στατικών τάσεων Coulomb στον χώρο είναι αρνητική, δηλαδή όταν υπάρχει σκίαση τάσεων. Στην διατριβή, η διερεύνηση αναπτύσσεται σε τρία κεφάλαια. Στο πρώτο κεφάλαιο παρουσιάζεται το θεωρητικό μέρος της έρευνας και τα λογισμικά που θα χρησιμοποιηθούν. Χωρίζεται σε έξι υποκεφάλαια στα οποία γίνεται μια εισαγωγή στη σκίαση τάσεων και η αναμενόμενη συμπεριφορά της σεισμικότητας για τις περιοχές όπου οι μεταβολές των στατικών τάσεων Coulomb είναι αρνητικές. Έπειτα παρουσιάζονται οι κυριότερες από τις έρευνες που έχουν δημοσιευθεί πάνω στο αντικείμενο. Οι έρευνες επιλέχθηκαν έτσι ώστε να γίνεται σαφής η προέλευση του ερευνητικού ενδιαφέροντος για τη συγκεκριμένη διερεύνηση και για να παρουσιαστούν οι βασικές μέθοδοι με τις οποίες γίνεται η ανάλυση των δεδομένων όταν διερευνάται η σκίαση τάσεων. Στη συνέχεια αναλύεται η θεωρία της μεταβολής των στατικών τάσεων και παρουσιάζεται το λογισμικό και οι παράμετροι που χρησιμοποιούνται για να γίνει ο υπολογισμός των μεταβολών των στατικών τάσεων Coulomb. Τέλος γίνεται αναφορά στην επιλογή των περιοχών διερεύνησης για τον ελληνικό χώρο και παρουσιάζονται στοιχεία σεισμικότητας και τεκτονικής των περιοχών. Στο δεύτερο κεφάλαιο γίνονται οι υπολογισμοί των τάσεων Coulomb και η μελέτη της σεισμικότητας. Αρχικά παρουσιάζεται η μεθοδολογία για τον υπολογισμό του μεγέθους πληρότητας. Έπειτα παρουσιάζονται οι υπολογισμοί των στατικών τάσεων για τον κάθε εξεταζόμενο σεισμό. Ακολουθεί η μελέτη της κατανομής της σεισμικότητας στις περιοχές με αρνητικές μεταβολές της τάσης Coulomb. Στο τρίτο, και τελευταίο κεφάλαιο γίνεται η ανάλυση των αποτελεσμάτων του δευτέρου κεφαλαίου και εξαγωγή συμπερασμάτων για την σεισμικότητα στις περιοχές με σκίαση τάσεων. Επίσης προτείνεται μεθοδολογία για την διεξαγωγή τέτοιων διερευνήσεων. Για τον υπολογισμό των μεταβολών των στατικών τάσεων Coulomb χρησιμοποιήθηκε το λογισμικό Dis3dop (Erikson 1986, Deng & Sykes, 1997)και για τον σχεδιασμό των χαρτών που περιλαμβάνουν τις μεταβολές χρησιμοποιήθηκε η 5η έκδοση του λογισμικού GMT (Wessel and Smith, 1998). Για τους υπολογισμούς σεισμικότητας και τα υπόλοιπα σχήματα εκπονήθηκαν κώδικες σε γλώσσα προγραμματισμού matlab και χρησιμοποιήθηκε το αντίστοιχο λογισμικό. Κλείνοντας, θα ήθελα να ευχαριστήσω τον επιβλέποντα της διατριβής κ. Βασίλη Καρακώστα, Καθηγητή Σεισμολογίας στον Τομέα Γεωφυσικής του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ., για την καθοδήγηση στην επιλογή του θέματος και την διεξαγωγή της διερεύνησης, για τις παραινέσεις και τις παρατηρήσεις που πρόσφερε κατά τη διάρκεια της συνεργασίας μας και για την συμβολή του στη διαμόρφωση του τελικού κειμένου. Θα ήθελα να ευχαριστήσω την κα. Ελευθερία Παπαδημητρίου, Καθηγήτρια Σεισμολογίας στον Τομέα Γεωφυσικής του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ. και μέλος της τριμελούς επιτροπής, για τη συνεργασία μας κατά τη διάρκεια των μεταπτυχιακών σπουδών μου και τη συμβολή της στη διόρθωση της διατριβής. Επίσης θα ήθελα να ευχαριστήσω τον κ. Αδαμάντιο Κίλια, Καθηγητή Γεωλογίας και Τεκτονικής Γεωλογίας του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ. και μέλος της τριμελούς επιτροπής, για τη συμβολή του στη διόρθωση της διατριβής. Τέλος, ευχαριστώ από καρδιάς την οικογένειά μου για την ψυχολογική στήριξη που μου παρείχε κατά τη διάρκεια των μεταπτυχιακών σπουδών μου, τους συναδέλφους μεταπτυχιακούς και υποψήφιους διδάκτορες για την βοήθειά τους, την οποία πρόσφεραν απλόχερα όποτε τους ζητήθηκε, την κοπέλα και τους φίλους μου για την συμπαράστασή τους και ιδιαίτερα τον πολύ καλό φίλο Θάνο Παπαδεράκη, υποψήφιο διδάκτορα στο εργαστήριο Φυσικής Χημείας του τμήματος Χημείας του Α.Π.Θ., για την συνεχή προτροπή του να συνεχίσω τις σπουδές μου και την πολύτιμη συμβολή του στην προετοιμασία μου για την είσοδο στο Π.Μ.Σ. Aristorle University of Thessaloniki 2017-12-08 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11198 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2016 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11849 2022-02-02T09:02:09Z grelit:mast

"220202 2022 eng " dc Φυσικό Περιβάλλον και στοιχεία διαχείρισης του χειμάρρου Ολύνθιου της Χαλκιδικής. Κούλας, Νικόλαος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Η παρούσα διατριβή ειδίκευσης πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια του Μεταπτυχιακού Προγράμματος Σπουδών του Τομέα Φυσικής και Περιβαλλοντικής Γεωγραφίας της ειδίκευσης ‘’Γεωγραφία και Περιβάλλον’’. Σκοπός της είναι η γεωμορφολογική, υδρογραφική και περιβαλλοντική μελέτη της λεκάνης απορροής του χειμάρρου Ολύνθιου, με κάποια στοιχεία διαχείρισης του. Ο υπό μελέτη χείμαρρος καλύπτει ένα μεγάλο τμήμα της κεντρικής Χαλκιδικής έχει έκταση 243,7 km2 , ενώ η περίμετρος αυτής έχει μήκος 88,61 km και αναμένεται να λύσει ένα μεγάλο μέρος των προβλημάτων άρδευσης που αντιμετωπίζει η Χαλκιδική. Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-02 11:02:09 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11849 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2004 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12311 2021-11-03T10:37:56Z grelit:mast

"181219 2018 eng " dc Ανάλυση εκδήλωσης βραχοκαταπτώσεων και προτάσεις μέτρων προστασίας στον οικισμό Επταχωρίου, Ηπείρου = Rock fall analysis and design of protection measures at Eptaholi village, Epirus Αυγερινού, Πελαγία Γεώργιος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας Η παρούσα εργασία αφορά την ανάλυση των βραχοκαταπτώσεων και τον προσδιορισμό των παραμέτρων της κίνησης του βόρειου απότομου πρανούς ανάντη του οικισμού του Επταχωρίου, Ηπείρου, όπου σημειώνονται εκτεταμένες δομές αστάθειας κατά μήκος του μετώπου του πρανούς, θέτοντας σε υψηλό κίνδυνο τον οικισμό κατάντη. Κατά μήκος του μετώπου του εξεταζόμενου πρανούς παρατηρούνται πολυάριθμες δομές παλαιότερων αστοχιών, οι οποίες αφορούν κυρίως υποσκαφές λόγω διάβρωσης ιλυολιθικών στρωμάτων υποκείμενων ψαμμιτικών πάγκων δημιουργώντας ασταθή επικρεμάμενα τεμάχη. Η περιοχή μελέτης αποτελείται γεωλογικά από μολασσικά ιζήματα της Μεσοελληνικής Αύλακας και, συγκεκριμένα από εναλλαγές ψαμμιτών με λεπτούς ιλυολιθικούς ορίζοντες, οι οποίοι καλύπτουν της βάση του εξεταζόμενου πρανούς. Οι σχηματισμοί της περιοχής παρουσιάζουν τεμαχώδη δομή, η οποία ελέγχεται από την επιφάνεια της στρώσης με γενική διεύθυνση ΒΔ – ΝΑ, η οποία αποτελεί την εμμένουσα ασυνέχεια της βραχόμαζας, καθώς και από παρακατακόρυφες διακλάσεις διεύθυνσης ΒΒΔ – ΝΝΑ εντός των ψαμμιτικών πάγκων. Οι διακλάσεις αυτές δρουν ως εφελκυστικές ρωγμές κατά μήκος του μετώπου του εξεταζόμενου πρανούς, καθώς το υψηλό ποσοστό ατμοσφαιρικών κατακρημνισμάτων που χαρακτηρίζει την περιοχή εισέρχεται στις ανοιχτές ασυνέχειες της βραχόμαζας διευρύνοντάς τες τοπικά και δημιουργώντας σημαντικές ζώνες αστάθειας, καθώς το νερό δρα ως παράγοντας αποτόνωσης και απομείωσης της συνοχής και, κατ’ επέκταση, της αντοχής της βραχόμαζας δημιουργώντας οριακά ασταθείς συνθήκες. Σκοπό της παρούσας εργασίας αποτελεί η ανάπτυξη τεχνικογεωλογικού μοντέλου για την ερμηνεία του μηχανισμού αστοχίας των βραχοκαταπτώσεων, η εκτίμηση της επιδεκτικότητας και της επικινδυνότητας του εξεταζόμενου πρανούς έναντι αστοχίας και, τέλος, η πρόταση και ο σχεδιασμός μέτρων προστασίας της οικιστικής ζώνης κατάντη του πρανούς. Για την εκπόνηση της παρούσας εργασίας πραγματοποιήθηκε λεπτομερής γεωλογική και τεχνικογεωλογική έρευνα στην περιοχή μελέτης κατά το διάστημα Ιουλίου – Αυγούστου 2018, καθώς και μετρήσεις πεδίου. Επιπρόσθετα, πραγματοποιήθηκαν σαρώσεις του πρανούς με χρήση επίγειου σαρωτή LiDAR (Light Detection And Ranging) και με πτήσεις με μη-επανδρωμένα ιπτάμενα οχήματα UAV (Unmanned Aerial Vehicle) για την τρισδιάστατη λεπτομερή αποτύπωση του εξεταζόμενου πρανούς. Από τα αποτελέσματα των παραπάνω ερευνών προσδιορίστηκαν με ακρίβεια οι δομές του πρανούς, εντοπίστηκαν ασταθείς ζώνες κατά μήκος του πρανούς και πραγματοποιήθηκαν μετρήσεις όγκου επισφαλών τεμαχών, ώστε να αναπτυχθεί το σύνθετο τεχνικογεωλογικό μοντέλο του εξεταζόμενου πρανούς και να αξιολογηθεί η συμπεριφορά των σχηματισμών κατά τις καταπτώσεις. Πραγματοποιήθηκε ανάλυση των βραχοκαταπτώσεων κατά μήκος του πρανούς στην περιοχή μελέτης με την ανάπτυξη μοντέλων προσομοίωσης τροχιών βραχοτεμαχών με την χρήση του προγράμματος RAMMS:: Rockfall, το οποίο συνιστά ένα πλήρες και ειδικευμένο πρόγραμμα προσομοίωσης τροχιών σε τρεις διαστάσεις. Σύμφωνα με τα παραπάνω μοντέλα, εξετάστηκαν όλες οι δυνητικές τροχιές των βραχοτεμαχών κατά μήκος του πρανούς και αναλύθηκαν οι δυσμενέστερες τροχιές όπου επιδείκνυαν το μέγιστο κίνδυνο, εκτιμώντας το χειρότερο σενάριο βραχοκαταπτώσεων κατά μήκος του πρανούς. Επιπλέον, προσδιορίστηκαν οι παράμετροι της κίνησης από τα αποτελέσματα της προσομοίωσης και οι προκύπτουσες παράμετροι του μοντέλου αξιολογήθηκαν σύμφωνα με εμπειρικούς συντελεστές αναπήδησης, ώστε να αποδοθεί προσεγγιστικά μία ρεαλιστική προσομοίωση της αστοχίας. Για τη δημιουργία του μοντέλου χρησιμοποιήθηκε λεπτομερές και ακριβές μοντέλο εδάφους από τα δεδομένα της επίγειας σάρωσης του πρανούς με LiDAR, με ανάλυση 0.5 m. Τα δεδομένα εισαγωγής του μοντέλου σχετικά με τον τύπο του εδάφους και τη βλάστηση στη βάση του πρανούς, καθώς και η καλύτερη δυνατή διαστασιολόγηση των βραχοτεμαχών καθορίστηκαν σύμφωνα με λεπτομερή δεδομένα της έρευνας πεδίου. Σύμφωνα με τα μοντέλα προσομοίωσης στο RAMMS:: Rockfall, τα βραχοτεμάχη αναπτύσσουν μέσο ύψος αναπήδησης 3 – 4 m με μέγιστο τοπικά έως 8 m κατά την αναπήδησή τους στους ψαμμιτικούς πάγκους, όπου η ταχύτητες των βραχοτεμαχών κυμαίνονται από 5 m/s έως 8 m/s φθάνοντας σε μέγιστη ταχύτητα 15 m/s. Κατά τη διάρκεια της κίνησής τους, τα τεμάχη αναπτύσσουν υψηλά ποσοστά κινητικής ενέργειας (8.000 – 12.000 kJ), τα οποία μειώνονται, όπως υποδεικνύουν οι τιμές των συντελεστών αναπήδησης, κατά την ολίσθησή τους επί του ιλυολιθικού στρώματος της βάσης του πρανούς. Κατά την κίνησή τους αυτή αναπτύσσονται δυνάμεις τριβής, οι οποίες προκαλούν την απορρόφηση υψηλού ποσοστού ενέργειας με αποτέλεσμα την ανακοπή της τροχιάς των βραχοτεμαχών ή την κύλισή τους έως τον πόδα του πρανούς, απειλώντας την οικιστική ζώνη. Σύμφωνα με την εκτίμηση των παραμέτρων της κίνησης από το RAMMS και συνεκτιμώντας τις δυσμενέστερες τροχιές τεμαχών κατά μήκος του πρανούς και εύλογες παραδοχές που πραγματοποιήθηκαν στα πλαίσια της παρούσας εργασίας εκτιμήθηκαν ζώνες υψηλής επιδεκτικότητας και επικινδυνότητας του πρανούς έναντι βραχοκαταπτώσεων. Επιπλέον, προτάθηκαν σειρές μέτρων προστασίας για τον περιορισμό της επικινδυνότητας σε όσο το δυνατό χαμηλότερο επίπεδο, όπως αποστράγγιση του πρανούς με κατασκευή αποστραγγιστικών τάφρων αλλά και κατασκευή δυναμικών φραχτών ανάσχεσης και τάφρων περισυλλογής βραχοτεμαχών για τη συγκράτηση ολισθαίνοντων τεμαχών. Λέξεις – κλειδιά: Βραχοκαταπτώσεις, Επταχώρι, ανατροπή, μέτρα προστασίας, μοντέλα αστοχίας, υποσκαφή ψαμμιτών, διάβρωση This thesis is concerned with rockfall analysis and modelling rockfall parameters associated with the northern steep slope at Eptahori Village, Epirus, Greece, exhibits extended rockfall instabilities along its face, placing the village downstream at high risk. Along the face log of the examined slope numerus rockfall events were observed, mainly weathering of shale undercuts beds of sandstone forming unstable overhangs. The geological setting of the study area consists of molassic units, sandstone interbedded with thin layers of shale of the Mesohellenic Trench, which exceeds at the base of the slope. The formations of the area present blocky structure developed by the bedding with orientation NW – SE, which consists the main joint set of the rock mass as well by sub-vertical joints with orientation NNW – SSE within the thick sandstone layers. These joints act as tension cracks along the slope, since the high rate of atmospheric precipitation enters these open discontinuities of the rock mass widening them locally and creating significant zones of instability along the slope, as water acts as the main factor of instability and a factor for the degradation and impairment of cohesion and consequently the strength of the rock mass creating unstable conditions. The objective of this thesis is to develop engineering geological interpretation of rockfall events to evaluate the degree of rockfall hazard along the face of the slope and finally propose and design protection structures of the residential zone downstream the slope. A detailed field survey of the geological and engineering geological conditions were conducted during July – August 2018 along with field measurements. Moreover, thorough scanning of the face log of the slope carried out using terrestrial laser scanning (Light Detection And Ranging – LiDAR) as well flights above the study area using Unmanned Aerial Vehicle (UAV). According to the resulting products the slope structures were precisely determined, unstable zones were detected and volume measurements of hanging blocks were carried out so as to develop the complex engineering geological model of the slope and evaluate the behavior of the formations prior to rockfall. Rockfall analysis along the slope on the study area were conducted by developing rockfall trajectory simulation models using RAMMS:: Rockfall, which stands out to be a complete and advanced modelling software in simulation of rockfall trajectories in three dimensions. According to these models all the potential rockfall trajectories along the face of the slope were examined and the trajectories evaluated with high risk were analyzed, estimating the worst-case scenario of rockfall along the slope. Moreover, the parameters of motions of rocks were determined by the simulation results and the resulting model parameters were calibrated according to restitution coefficients in order to improve simulation results. The simulation model was developed by an accurate and detailed Digital Surface Model (DEM) of the terrain of the slope created by the resulting point cloud data set of LiDAR scanning with a high resolution at 0.5 m. The input parameters of the model concerning the type of terrain and vegetation at the slope as well the best-fit simulation of rock bodies were determined in accordance with detailed field observation data. Counter to the RAMMS:: Rockfall simulation model, the blocks develop an average jump height of 3 to 4 m with a local maximum of 8 m during bouncing at the sandstone benches, where the velocity of the rocks range from 5 to 8 m/s reaching a maximum of 15 m/s. During their motion the rocks develop high kinetic energy rates (8.000 – 12.000 kJ), which are reducing, as indicated by the values of the restitution coefficients, when sliding on the shale layers of the base of the slope. During this contact, friction forces develop which provoke the absorption of high amount of kinetic energy where either stopping the trajectories at the base of the slope or rolling with reduced velocity towards the toe of the slope, placing the residential zone at high risk. According to the RAMMS:: Rockfall simulation model and taking into account the worst-case scenario of rockfall trajectories along the slope, zones of high hazard against rockfall were assessed. In addition, a series of protection measures were proposed to reduce the hazard to the lowest possible level, which aim to the decrease the probability of failure by drainage of the slope by construction of drainage ditches. Moreover, protection structures were proposed in order to retain falling blocks by constructing flexible catch fences combined with wide and deep ditches in front of them. Keywords: Rockfall, Eptahori village, toppling, protecti Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-16 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12311 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2018 gre Copyright (c) 2018 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12453 2024-04-18T07:43:18Z grelit:mast

"200923 2020 eng " dc Η επίδραση της Madden-Julian κύμανσης (MJO) στο κλίμα της Ευρώπης = The impact of Madden-Julian oscillation (MJO) on the European climate Κερασιλίδου, Μαρία Παύλος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Γεωλογίας. Αντικειμενικός στόχος της παρούσας εργασίας είναι η μελέτη της επίδρασης της ατμοσφαιρικής κύμανσης Madden-Julian (MJO) στο κλίμα της Ευρώπης. Ειδικότερα εξετάζεται η συσχέτιση των οκτώ φάσεων MJO με συγκεκριμένες κλιματικές παραμέτρους, τόσο για το χειμώνα όσο και για το καλοκαίρι. Για το σκοπό αυτό, χρησιμοποιήθηκαν δεδομένα επανανάλυσης από το NCEP/NCAR, που αντιπροσωπεύουν τις ανωμαλίες και τη μέση κατάσταση για τις κλιματικές παραμέτρους της θερμοκρασίας, της βροχόπτωσης, της ατμοσφαιρικής πίεσης, του ανέμου στην επιφάνεια και στα 250hPa, για την περίοδο 1976-2015. Αφού εντοπίστηκαν οι ακραίες τιμές του δείκτη που αντιστοιχούν σε ποσοστό μεγαλύτερο του 90%, πραγματοποιήθηκε για κάθε παράμετρο οπτικοποίηση των δεδομένων. Από τα αποτελέσματα διαπιστώνεται πως για κάθε κλιματική παράμετρο, ανά φάση προκύπτουν διαφορετικά συμπεράσματα τα οποία ποικίλουν ανά εποχή. Ειδικότερα, για τη χειμερινή περίοδο η 7η και 8η φάση του MJO συνδέεται με πτώση της θερμοκρασίας κυρίως στη Β-ΒΑ Ευρώπη ενώ η αύξηση της θερμοκρασίας στην περιοχή της Σκανδιναβίας συνδέεται με την 1η και 2η φάση. Αντίθετα κατά την καλοκαιρινή περίοδο, η ελάττωση της θερμοκρασίας στην περιοχή της κεντρικής και βόρειας Ευρώπης συνδέεται με τις φάσεις 4 έως 6. Η ενίσχυση της θετικής φάσης του ΝΑΟ συνδέεται με αύξηση της βροχόπτωσης στην περιοχή της Σκανδιναβίας στις φάσεις 2 έως 4 (χειμώνας), ενώ η εξασθένηση του αντικυκλώνα των Αζορών (3η, 5η και 8η φάση-καλοκαίρι) συνδέεται με την ελάττωση της βροχόπτωσης στην κεντρική Ευρώπη. Τέλος η 1η και 2η φάση του δείκτη συνδέονται με την ενίσχυση των Ετησίων ανέμων στην ανατολική Μεσόγειο κατά τη θερινή περίοδο. The aim of the present study is to investigate the impact of Madden-Julian Oscillation on the climate of European area, and in particular the correlation of the eight MJO phases with specific climate parameters, both for winter and summer. For this purpose, NCEP/NCAR reanalysis data were used, covering the period 1976-2015. The reanalysis represent the anomalies and mean condition for the climate parameters of temperature, rainfall, atmospheric pressure, wind at surface and at 250hPa. Extreme values of the RMM index (>90%) were chosen and they were visualized for each parameter. The results show that for each climate parameter, different conclusions are obtained per phase, which vary by season. Specifically, for the winter period the 7th and 8th phase of the MJO is associated with a decrease in temperature mainly in N-NE Europe. The increase in temperature on the Scandinavian region is associated with the 1st and 2nd phase.  On the other hand, during the summer season, the decrease in temperature in central and northern Europe is associated with phases 4 to 6. The enhancement of the positive NAO phase is associated with an increase in rainfall in the Scandinavian region in phases 2 to 4 (winter), while the weakening of the Azores cyclone (3rd, 5th and 8th phase-summer) is associated with the decrease in precipitation parameter in central Europe. The 1st and 2nd phase of MJO is associated with the strengthening of the Etesian winds in eastern Mediterranean during summer season. Aristorle University of Thessaloniki 2020-09-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12453 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2020 gre Copyright (c) 2020 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12755 2024-04-18T07:43:18Z grelit:mast

"211223 2021 eng " dc A general model of social influence on opinion formation, from the agent’s point of view = Ένα γενικό μοντέλο κοινωνικής επιρροής στη διαμόρφωση άποψης, από την οπτική του πράκτορα. Syreloglou, Antonios Tilemachos Πολύπλοκα Συστήματα και Δίκτυα - Διατμηματικό ΠΜΣ (Inter-Faculty Master Program on Complex Systems and Networks) Social influence on opinion formation has attracted a large amount of research interest over the years, being one of the most important social phenomena. In this paper, we propose a general model that describes this process from an agent's point of view, where the agent under consideration forms opinion on a topic. The model is based on a philosophical concept attributed to Leibniz, the alphabet of human thoughts. In particular, we use this concept to theoretically analyze the two fundamental aspects of the phenomenon, namely opinion and influence. This enables us to naturally construct the key parameters of the model. Also, unlike many literature models of opinion formation under social influence, where the process is studied given a social network of interacting agents, our model does not distinguish between influence coming from within a network and influence coming from outside a network. Instead, all sources of social influence are treated the same. In order to provide a framework for the potentially vast number of such sources and make the model more practicable, we formulate an assumption by combining results from research in two fields, namely research on the size and structure of an individual's social network and research on political socialization. The overall approach to constructing the model motivates us to have a brief discussion about opinion and knowledge within a society and to suggest a connection between opinion networks and knowledge networks. Finally, we evaluate the model and the soundness of the assumption using data collected from questionnaires. A number of 32 respondents answered questions concerning the importance of the July 2019 national elections in Greece. The respondents were selected to be young adults of 24 years of age, so that the parental influence on political topics is still significant and the accordingly designed questions could capture it. Conditions for the representativeness of the sample were not required, since we are not interested in making statistical inferences for an entire population but in the effectiveness of the model in predicting each respondent's opinion. For the purposes of the evaluation, we consider two groups of the respondents. The first group consists of all the respondents, while the second group is formed by removing from the first group those respondents whose influences are not adequately captured by the questions in the questionnaire. We report a much greater effectiveness of the model in predicting opinions in the second group, for which the necessary data is provided. Η κοινωνική επιρροή στη διαμόρφωση άποψης έχει προσελκύσει μεγάλο ερευνητικό ενδιαφέρον ανά τα χρόνια, καθώς αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά κοινωνικά φαινόμενα. Στο πλαίσιο της παρούσας εργασίας, προτείνουμε ένα γενικό μοντέλο που περιγράφει αυτήν τη διαδικασία από την οπτική ενός πράκτορα, όπου ο υπό εξέταση πράκτορας διαμορφώνει άποψη για ένα θέμα. Το μοντέλο βασίζεται σε μια φιλοσοφική έννοια που αποδίδεται στον Leibniz, το αλφάβητο των ανθρώπινων σκέψεων. Συγκεκριμένα, χρησιμοποιούμε αυτήν την έννοια για να αναλύσουμε θεωρητικά τις δύο θεμελιώδεις πτυχές του φαινομένου, δηλαδή την άποψη και την επιρροή. Αυτό μας επιτρέπει να κατασκευάσουμε φυσικά τις βασικές παραμέτρους του μοντέλου. Επίσης, σε αντίθεση με πολλά βιβλιογραφικά μοντέλα διαμόρφωσης άποψης υπό το καθεστώς κοινωνικής επιρροής, όπου η διαδικασία μελετάται δοθέντος ενός κοινωνικού δικτύου πρακτόρων που αλληλεπιδρούν, το μοντέλο μας δεν ξεχωρίζει την επιρροή που προέρχεται μέσα από ένα δίκτυο από την επιρροή που προέρχεται από έξω. Αντίθετα, όλες οι πηγές κοινωνικής επιρροής αντιμετωπίζονται με κοινό τρόπο. Προκειμένου να παρέχουμε ένα πλαίσιο για τον δυνητικά τεράστιο αριθμό τέτοιων πηγών και να κάνουμε το μοντέλο πιο πρακτικό, διατυπώνουμε μια υπόθεση συνδυάζοντας αποτελέσματα από έρευνες σε δύο τομείς, συγκεκριμένα έρευνες σχετικά με το μέγεθος και τη δομή του κοινωνικού δικτύου ενός ατόμου και έρευνες για την πολιτική κοινωνικοποίηση. Η συνολική προσέγγιση για την κατασκευή του μοντέλου μάς παρακινεί να κάνουμε μια σύντομη συζήτηση σχετικά με τη γνώμη (άποψη) και τη γνώση μέσα σε μια κοινωνία και να προτείνουμε μια σύνδεση μεταξύ των δικτύων γνώμης και γνώσης. Τέλος, αξιολογούμε το μοντέλο και την ορθότητα της υπόθεσης χρησιμοποιώντας δεδομένα που συλλέγονται από ερωτηματολόγια. Ένας αριθμός 32 ερωτηθέντων απάντησαν σε ερωτήσεις σχετικά με τη σημασία των εθνικών εκλογών του Ιουλίου 2019 στην Ελλάδα. Οι ερωτηθέντες που επιλέχθηκαν ήταν νεαροί ενήλικες ηλικίας 24 ετών, έτσι ώστε να εξακολουθεί να είναι σημαντική η γονική επιρροή σε πολιτικά θέματα και οι κατάλληλα διαμορφωμένες ερωτήσεις να μπορούν να την συλλάβουν. Δεν απαιτήθηκαν προϋποθέσεις για την αντιπροσωπευτικότητα του δείγματος, καθώς δεν ενδιαφερόμαστε για στατιστικά συμπεράσματα που αφορούν σε έναν ολόκληρο πληθυσμό αλλά για την αποτελεσματικότητα του μοντέλου στην πρόβλεψη της άποψης του κάθε ερωτώμενου. Για τους σκοπούς της αξιολόγησης, θεωρούμε δύο ομάδες των ερωτηθέντων. Η πρώτη ομάδα αποτελείται από όλους τους ερωτηθέντες, ενώ η δεύτερη ομάδα σχηματίζεται αφαιρώντας από την πρώτη ομάδα τους ερωτηθέντες για τους οποίους οι επιρροές που δέχονται δεν εντοπίζονται επαρκώς από τις ερωτήσεις του ερωτηματολογίου. Τα ευρήματα δείχνουν πολύ μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα του μοντέλου στην πρόβλεψη απόψεων στη δεύτερη ομάδα, για την οποία παρέχονται τα απαραίτητα δεδομένα. Aristorle University of Thessaloniki 2020-09-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12755 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2020 gre Copyright (c) 2021 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/13112 2025-03-19T09:30:16Z grelit:mast

"241022 2024 eng " dc Estimation of spectral amplification coefficients of seismic motion in Greece and comparison with the corresponding coefficients of 'Eurocode 8' Antiseismic Code = Εκτίμηση συντελεστών φασματικής ενίσχυσης σεισμικής κίνησης στην Ελλάδα και σύγκριση με τους αντίστοιχους συντελεστές του Αντισεισμικού Κανονισμού 'Ευρωκώδικα 8'. Chatzianagnostou, Eirini Vasilios Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Γεωφυσικής. Site characterisation at a target site is a fundamental component in understanding the geotechnical characteristics and predicting site's ground response for seismic hazard assessment. Seismic building codes usually adopt as a fundamental parameter for site classification the average velocity of S-waves at the topmost 30m of the subsurface, VS30 However, to address the limitations of this approach, efforts towards new seismic codes have been attempted, introducing additional parameters. The primary aim of this dissertation is to enhance seismic hazard assessment by presenting an integrated approach for Site Amplification Factors (SAFs) estimation, by considering both the seismological, H3km/s and engineering, H0.8km/s bedrock, using 152 stations of ITSAK accelerometer network, throughout Greece. The Horizontal Spectral Amplification Factors (HSAFs) estimated down to H0.8km/s, have been utilised in categorisation per soil type according to the European current seismic building code (Eurocode 8, EC8-1) and the new version of 2024 draft of EC8. For each category in both EC8 versions, an average HSAF was calculated and juxtaposed along with the standard site amplification factors determined in the codes. Horizontal and Vertical SAFs alongside with seismic source (moment magnitude Mo, stress drop Δσ) and propagation path factors (geometrical spreading γ, quality, Q) of shear wave window of recordings, were estimated through the Generalized Inversion Technique (GIT). Six stations were selected as references, which were located on 'rock' formations all over Greece, according to IGME geological maps. Ambient noise measurements (mHVSR) and dispersion curves data at those six reference sites were utilised for a joint inversion, using 'HV-inv' software, considering the Diffused Field Assumption (DFA), in order to acquire 1D profiles of shear wave velocity with respect to depth, Vsz, down to seismological bedrock. These six reference sites profiles, were then used to estimate their corresponding 1D theoretical Site spectral Amplification Factors (SAFstheoretical) for H0.8km/s and H3km/s, to adapt their observed Fourier Amplification Spectra (FAS) on the surface to their equivalent on bedrock. Then, the deconvolved FAS were fed in the GIT and the resulting seismic source, path and site factors for H0.8km/s were compared with the corresponding ones for H3km/s, revealing small differences for the first two factors and more discernible for the site factor. Furthermore, the inverse of the horizontal-to-vertical spectra ratio, VbHbR, which is used to convert the amplitude of horizontal S-waves into vertical P-waves, was evaluated for each reference site. Since the horizontal-to-vertical spectral ratio of earthquake recordings (eHVSR) also contain the vertical amplification there is need to correct the VSAF. For this purpose, the Vertical Amplification Correction Functions (VACFs) were determined utilising the HSAFs as resulted from the GIT analysis, which could be used to blindly estimate the HSAF at a site. An average VACF was calculated for all 152 stations and an average VACF for eight categories based on the fundamental frequency, f0, and the corresponding amplification, A0, of eHVSR data. Finally, the 152 accelerometer station sites were characterised according to the current EC8 and the draft 2024 EC8. While overall comparisons of HSAF and the corresponding EC8 amplification factors per category align satisfactorily, certain discrepancies and limitations were identified and discussed. Η εδαφική κατηγοριοποίηση μίας θέσης αποτελεί θεμελιώδες στοιχείο για την κατανόηση των γεωλογικών χαρακτηριστικών αλλά και την πρόβλεψη της εδαφικής της απόκρισης, με στόχο την ακριβέστερη εκτίμηση της σεισμικής επικινδυνότητας. Αρκετοί αντισεισμικοί κανονισμοί υιοθετούν ως κύρια παράμετρο για την εδαφική ταξινόμηση μιας θέσης, τη μέση ταχύτητα των εγκαρσίων κυμάτων στα αρχικά 30m του υπεδάφους, VS30. Ωστόσο, εντοπίσθηκαν αρκετοί περιορισμοί στη προσέγγιση αυτή, οδηγώντας σε τροποποιήσεις των αντισεισμικών κανονισμών, εισάγοντας επιπρόσθετες παραμέτρους. Πρωταρχικός στόχος αυτής της διατριβής είναι η βελτίωση των εκτιμήσεων της σεισμικής επικινδυνότητας, παρουσιάζοντας μια προσέγγιση για την εκτίμηση των φασματικών παραγόντων ενίσχυσης (SAFs), τόσο για το σεισμολογικό, H3km/s όσο και το βραχώδες, H0.8km/s, υπόβαθρο, αξιοποιώντας 152 σταθμούς του δικτύου επιταχυνσιογράφων του Ινστιτούτου Τεχνικής Σεισμολογίας και Αντισεισμικών Κατασκευών από όλο τον ελλαδικό χώρο. Οι συντελεστές φασματικής ενίσχυσης οριζόντιας συνιστώσας (HSAFs) που υπολογίστηκαν για H0.8km/s, χρησιμοποιήθηκαν στη κατηγοριοποίηση ανά τύπο εδάφους σύμφωνα με τον ισχύοντα ευρωπαϊκό αντισεισμικό κανονισμό (Ευρωκώδικας 8, EC8-1) και τη νέα έκδοση του 2024 EC8. Για κάθε κατηγορία εδάφους που ορίζεται και στους δύο ευρωκώδικες EC8 υπολογίστηκε ένας μέσος όρος HSAF και συγκρίθηκε με τους αντίστοιχους συντελεστές που ορίζονται στους δύο κώδικες. Τα SAFs της οριζόντιας και κατακόρυφης συνιστώσας, μαζί με παράγοντες της σεισμική πηγή (σεισμική ροπή, MΟ, πτώση τάσης, Δσ) και του δρόμου διαδρομής (συντελεστής γεωμετρικής διασποράς γ, συντελεστής ποιότητας, Q) των φασμάτων Fourier, εκτιμήθηκαν μέσω της Γενικευμένης Αντιστροφής (GIT). Επιλέχθηκαν έξι σταθμοί αναφοράς σε όλη την Ελλάδα, εγκατεστημένοι σε βραχώδεις σχηματισμούς, σύμφωνα με τους γεωλογικούς χάρτες του ΙΓΜΕ. Οι μετρήσεις περιβαλλοντικού θορύβου (mHVSR) και οι υπολογισμοί των καμπυλών διασποράς σε αυτές τις έξι θέσεις, χρησιμοποιήθηκαν σε μια κοινή αντιστροφή, χρησιμοποιώντας το λογισμικό 'HV-inv', λαμβάνοντας υπόψη την υπόθεση της διάχυσης της σεισμικής ενέργειας (DFA), με στόχο την ανάκτηση μονοδιάστατου (1D-VSZ) προφίλ μέχρι το βάθος του σεισμολογικού υποβάθρου. Αυτά τα έξι προφίλ στις θέσεις αναφοράς, στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκαν για την εκτίμηση των 1D θεωρητικών φασματικών παραγόντων ενίσχυσης (1D-SAFstheoretical) για H0.8km/s και H3km/s, προκειμένου να γίνει αναγωγή των παρατηρούμενων φασμάτων Fourier (FAS) από την επιφάνεια στο ζητούμενο υπόβαθρο. Στη συνέχεια, τα διορθωμένα FAS αξιοποιήθηκαν στη τροφοδοτήθηκαν στον κώδικα της GIT και οι προκύπτοντες παράγοντες σεισμικής πηγής, διαδρομής και θέσης ενδιαφέροντος για H0.8km/s συγκρίθηκαν με τους αντίστοιχους για H3km/s, αποκαλύπτοντας διαφορές μικρές για τους δύο πρώτους παράγοντες και πιο ευδιάκριτες στη περίπτωση των τοπικών εδαφικών συνθηκών. Επιπλέον, ο αντίστροφος φασματικός λόγος της οριζόντιας προς την κατακόρυφη συνιστώσα, VbHbR, που χρησιμοποιείται για τη μετατροπή του πλάτους των οριζόντιων εγκαρσίων κυμάτων σε κατακόρυφα επιμήκη κύματα, αξιολογήθηκε για κάθε ένα σταθμό αναφοράς. Καθώς το eHVSR περιέχει, επιπλέον, την κατακόρυφη ενίσχυση, απαιτείται η διόρθωση του VSAF. Για τον σκοπό αυτό προσδιορίστηκε η συνάρτηση διόρθωσης της κατακόρυφης φασματικής ενίσχυσης (VACF) με τη χρήση των HSAF που προέκυψαν από το GIT. Ένας μέσος όρος VACF υπολογίστηκε για τους 152 σταθμούς, αλλά επίσης, ένας μέσος VACF για τις οκτώ κατηγορίες εδαφών με βάση τη θεμελιώδη συχνότητα, f0, και το αντίστοιχο πλάτος, A0, των δεδομένων eHVSR. Τέλος, οι 152 θέσεις των σταθμών επιταχυνσιογράφων κατηγοριοποιήθηκαν σύμφωνα με τις οδηγίες του ισχύοντος EC8 και του 2024 draft EC8. Ενώ η σύγκριση των εκτιμηθέντων HSAF με αυτούς του ερωκώδικα τόσο για το σύνολο των σταθμών όσο και για κάθε κατηγορία εδαφών εμφανίζουν ικανοποιητική συμφωνία, εντοπίστηκαν ορισμένες αποκλίσεις και συζητούνται περιορισμοί που προκύπτουν. Aristorle University of Thessaloniki 2024-04-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/13112 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2024 gre Copyright (c) 2024 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12002 2022-02-14T08:23:46Z grelit:mast

"220214 2022 eng " dc Γεωχημική - Ορυκτολογική περιβαλλονική μελέτη των ιζημάτων και υδάτων του ποτάμου Μπογδάνα στην περιοχή Ασσύρου, Ν. Θεσσαλονίκης. Γιούρη, Αικατερίνη Ν. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Η παρούσα διατριβή αναφέρεται στην κοκκομετρική, ορυκτολογική και χημική έρευνα των ιζημάτων καθώς και στη χημική μελέτη των υδάτων του ποταμού Μπογδάνα. Ο Μπογδάνας πηγάζει από το δυτικό τμήμα του όρους Βερτίσκος, αποστραγγίζοντας την περιοχή νότια του Λαχανά και κατευθύνεται δυτικά – νοτιοδυτικά μέχρι το ύψος της Ασσήρου όπου στρέφεται προς τα νότια και αφού περάσει δυτικά της πόλης του Λαγκαδά καταλήγει στο βορειοδυτικό τμήμα της λίμνης Κορώνειας. Σκοπός της μελέτης αυτής είναι να προσδιοριστούν η ορυκτολογική και χημική σύσταση καθώς επίσης και τα κοκκομετρικά χαρακτηριστικά των ιζημάτων της περιοχής έρευνας. Σκοπός ακόμη της εργασίας αυτής είναι να προσδιορισθούν οι συγκεντρώσεις βαρέων μετάλλων και οργανικών ουσιών στα ύδατα του ποταμού Μπογδάνα, ώστε να διερευνηθεί η πιθανότητα ρύπανσης σε αυτά και στη λίμνη Κορώνεια. Για την παρούσα διατριβή πραγματοποιήθηκε δειγματοληψίαιζημάτων και υδάτων στον ποταμό Μπογδάνα, σε επιλεγμένα σημεία μεταξύ της περιοχής ανατολικά της Ασσήρου και των δελταϊκών του αποθέσεων στη λίμνη Κορώνεια. Συνολικά συλλέχθηκαν 11 δείγματα ιζήματος και 10 δείγματα ύδατος (5 τον Νοέμβριο του 2006 και 5 τον Ιούνιο του 2007). Τα ιζήματα αναλύθηκαν ως προς τις συγκεντρώσεις τους σε κύρια και ιχνοστοιχεία, ενώ τα ύδατα αναλύθηκαν ως προς τις συγκεντρώσεις τους σε βαρέα μέταλλα (Cu, Pb, Zn, Cr, Cd, Ni, As) και για τη φόρτισή τους σε οργανικές ουσίες (BOD 5 , COD). Για την κοκκομετρική μελέτη υπολογίστηκαν οι στατιστικές παράμετροι ταξινόμηση (Sorting-So), λοξότητα (Skewness-Sk) και σταθερή απόκλιση (Standard Deviation-SD) των ιζημάτων. Από τη μελέτη αυτή προέκυψε πως η ταξινόμηση των ιζημάτων κυμαίνεται από κακή έως πολύ κακή, η λοξότητα τους χαρακτηρίζεται από έντονα θετική έως και έντονα αρνητική, ενώ με βάση τις τιμές της σταθερής απόκλισης (SD), όλα τα δείγματα χαρακτηρίζονται φτωχά έως πολύ φτωχά ταξινομημένα. Από τον προσδιορισμό της ιστολογικής ωριμότητας με βάση τα παραπάνω, προέκυψε ότι τα ιζήματα της περιοχής έρευνας είναι ιστολογικά υποώριμα έως ανώριμα. Από την ταξινόμηση των δειγμάτων κατά Folk et al. (1970) προέκυψε ότι το 46% χαρακτηρίζονται αμμοκροκαλώδη, το 27% πηλοαμμοκροκαλώδη, το 18% κροκαλοαμμώδη και μόλις το 9% πηλοκροκαλώδη. Η ταξινόμηση των δειγμάτων της περιοχής έρευνας που έγινε με βάση το ενιαίο σύστημα ταξινόμησης εδαφών ASTM D-2487 (American Society for Testing Materials) έδειξε ότι το 82% είναι χονδρόκοκκα εδάφη ενώ το 18% λεπτόκοκκα. Από τα χονδρόκοκκα, το 78% είναι χάλικες και το 22% άμμοι. Από την ορυκτολογική μελέτη προέκυψε ότι τα ιζήματα της περιοχής έρευνας έχουν ομοιόμορφη ορυκτολογική σύσταση που αποτελείται από ορυκτά χαρακτηριστικά των πετρωμάτων της ευρύτερης περιοχής. Συγκεκριμένα από τη μικροσκοπική και ακτινογραφική μελέτη προσδιορίστηκαν τα μεταλλικά ορυκτά ιλμενίτης, μαγνητίτης, αιματίτης, σιδηροπυρίτης και λειμωνίτης και τα μη μεταλλικά ορυκτά χαλαζίας, πλαγιόκλαστα, καλιούχοι άστριοι, αμφίβολοι, μαρμαρυγίες, χλωρίτης, καολινίτης, γρανάτης, ζοϊσίτης-κλινοζοισίτης, τάλκης, επίδοτο, ζιρκόνιο, τιτανίτης, απατίτης και σταυρόλιθος. Τα αποτελέσματα των χημικών αναλύσεων έδειξαν διαφορετικές συγκεντρώσεις στις θέσεις δειγματοληψίας κατά μήκος του ποταμού. Η χημική ανάλυση των ιζημάτων έδειξε αυξημένες συγκεντρώσεις ως προς τον Cu και τον Zn σε σύγκριση με τα ποιοτικά πρότυπα ιζημάτων (Sediment Quality Guidelines-SQGs) που ορίζει η Environmental Protection Agency (EPA). Οι συγκεντρώσεις αυτές σχετίζονται περισσότερο με τα πετρώματα της περιοχής και λιγότερο με ανθρώπινες δραστηριότητες, όπως η χωματερή που εντοπίζεται στην περιοχή έρευνας. Οι συγκεντρώσεις των στοιχείων Pb, Co, Ni και Cr είναι χαμηλότερες από τα όρια που έχει θεσπίσει η Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά και η EPA. Όσον αφορά τη χημική ανάλυση των υδάτων, οι περιεκτικότητές τους είναι μόνο σε ορισμένες θέσεις αυξημένες ως προς τον Pb (132,3 μg/L), τον Zn (800 μg/L),το Cd (32 μg/L) και το As (50 μg/L), γεγονός που δείχνει σημειακή ρύπανση. Η μέχρι τώρα ορυκτολογική και γεωχημική έρευνα δείχνει ότι οι αυξημένες αυτές συγκεντρώσεις δεν προέρχονται από την  αποσάθρωση των πετρωμάτων της περιοχής έρευνας, αλλά είναι πιθανό να οφείλονται σε ανθρωπογενείς παράγοντες, όπως ανεξέλεγκτες χωματερές, απόρριψη αποβλήτων,αστικών και βιομηχανικών λυμάτων και στην πιθανή χρήση αγροχημικών  προϊόντων. Σε ότι αφορά τη φόρτιση των υδάτων του ποταμού σε οργανικές ουσίες, οι τιμές των παραμέτρων που μετρήθηκαν αυξάνονται προς τα κατάντη και είναι ιδιαίτερα υψηλές στις εκβολές του ποταμού στη λίμνη Κορώνεια. Συγκεκριμένα η παράμετρος BOD 5 ανέρχεται στα 25 mg/L και η COD στα 84 mg/L. Η επιβάρυνση αυτή οφείλεται στα ανεξέλεγκτα αστικά λύματα και στις χωματερές που δημιουργούν σημειακές πηγές ρύπανσης.Οι αυξημένες τιμές σε βαρέα μέταλλα και οργανικές ουσίες, οι οποίες σε ορισμένες θέσεις βρίσκονται πάνω από τα όρια που προβλέπονται από την ελληνική, ευρωπαϊκή και αμερικανική νομοθεσία, έχουν σαν αποτέλεσμα την επιπλέον επιβάρυνση της λίμνης Κορώνειας, από τον ποταμό Μπογδάνα. Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-14 10:23:46 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12002 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2008 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12385 2022-01-10T08:03:37Z grelit:mast

"191104 2019 eng " dc Εκτίμηση προστιθέμενης αξίας κλιματικής προσομοίωσης υψηλής ανάλυσης για την περιοχή της Ευρώπης = Investigating the added value of high-resolution regional climate simulations over Europe. Παπακωνσταντίνου-Πρεσβέλου, Ιρις Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Μετεωρολογίας και Κλιματολογίας. Στην παρούσα μελέτη γίνεται διερεύνηση της επίδρασης της χωρικής ανάλυσης σε περιοχικές κλιματικές προσομοιώσεις. Ο κύριος στόχος είναι η εκτίμηση της προστιθέμενης αξίας των κλιματικών προσομοιώσεων υψηλής ανάλυσης που έχουν πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο του EURO-CORDEX. Η ανάλυση αφορά προσομοιώσεις EURO-CORDEX σε τρεις διαφορετικές χωρικές αναλύσεις: χαμηλή (50km), υψηλή (12km) και πολύ υψηλή (convective-permitting (CP)) (3km). Οι προσομοιώσεις χαμηλής και υψηλής ανάλυσης καλύπτουν ολόκληρη την περιοχή της Ευρώπης, ενώ αυτή της πολύ υψηλής ανάλυσης αφορά την ευρύτερη περιοχή των Άλπεων. Πραγματοποιείται αξιολόγηση της μέσης, μέγιστης και ελάχιστης θερμοκρασίας και βροχόπτωσης, υπολογίζοντας βασικά μεγέθη απόδοσης των μοντέλων (π.χ. bias) και αναγνωρίζοντας τις περιοχές που αποκλίνουν από τις παρατηρούμενες τιμές. Τα δεδομένα που χρησιμοποιούνται για την αξιολόγηση είναι: τα E-OBs v.19 για τη θερμοκρασία και τη βροχόπτωση (12km), τα MESAN reanalysis για τη θερμοκρασία (5km) και τα EURO4M-APGD για τη βροχόπτωση (5km). Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι κατά τη θερμή περίοδο τα bias της προσομοίωσης υψηλής ανάλυσης πάνω από όλη την Ευρώπη, βελτιώνονται σε σχέση με της χαμηλότερης για τη μέγιστη (0.7οC) και μέση θερμοκρασία (0.2οC), αλλά χειροτερεύουν για την ελάχιστη (0.3οC). Κατά τη διάρκεια της ψυχρής περιόδου, τα bias διαφέρουν για τη μέγιστη και μέση θερμοκρασία (βελτίωση 0.2οC και επιδείνωση 0.3οC αντίστοιχα στην υψηλή ανάλυση), αλλά για την ελάχιστη θερμοκρασία η τιμή του απόλυτου bias παραμένει ίδια. Για τη βροχόπτωση πάνω από τις Άλπεις, τα bias δεν αλλάζουν σημαντικά στην πολύ υψηλή ανάλυση (CP) όταν συγκρίνονται με την υψηλή ανάλυση το χειμώνα, την άνοιξη και το φθινόπωρο, αλλά το καλοκαίρι το μοντέλο γίνεται σημαντικά ξηρότερο (το bias αυξάνεται κατά 24%). In the current study the effect of spatial resolution in regional climate simulations is being investigated. The focus is on the added value of high-resolution climate simulations, which are performed in the framework of EURO-CORDEX. The analysis includes EURO-CORDEX simulations in three different domain resolutions: coarse (50km), fine (12km) and convective-permitting (hereafter CP) (3km). The coarse and fine resolution simulations cover the whole European domain, while the CP is over the greater Alpine region. An evaluation of the mean, maximum and minimum temperature and precipitation is performed, calculating basic performance metrics (e.g. bias) and identifying the regions which deviate from observed values. The evaluation datasets used in this study are: E-OBs v.19 for temperature and precipitation (12km), the MESAN reanalysis for temperature (5km) and the EURO4M-APGD for precipitation (5km). The results show that during the warm season in the finer resolution simulations at 12km compared to the coarser, the bias in maximum and mean temperature improves by 0.7οC and 0.2οC respectively but deteriorates for minimum temperature by 0.3οC (over all domain). During the cold season, the biases differ for maximum and mean temperature (improve by 0.2οC and deteriorate by 0.3οC respectively in finer resolution), but for minimum temperature the absolute bias remains almost unchanged. Concerning precipitation over the Alps, the biases don't change much at the CP domain (3km) when compared to the finer domain during winter, spring and autumn, but in summer the model becomes considerably drier (bias increases by 24%). Aristorle University of Thessaloniki 2019-05-29 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12385 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2019 gre Copyright (c) 2019 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12663 2024-04-18T08:52:48Z grelit:mast

"220126 2022 eng " dc Τεχνικογεωλογική ερευνά επί των εκτεταμένων κατολισθητικών φαινομένων, με τη χρήση UAV, στον Τυμφρηστό Ευρυτανίας κατά μήκος του οδικού δικτύου Λάμιας-Καρπενησιού = Engineering geological investigation of extensive landslide phenomena, using UAV, in Tymphristos - Evrytania along the road network of Lamia-Karpenisi Χατζηθεοδοσίου, Θεμιστοκλής Πασχάλης Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Γεωλογίας. Η παρούσα μεταπτυχιακή διατριβή επικεντρώνεται στην τεχνικογεωλογική έρευνα μιας εκτεταμένης σύνθετης κατολίσθησης στους πρόποδες της ανατολικής πλευράς του ορεινού όγκου Τυμφρηστού του Νομού Ευρυτανίας, λίγα χιλιόμετρα Δυτικά του χωριού Τυμφρηστός, κατά μήκος του οδικού δικτύου Λαμίας – Καρπενησίου, με την χρήση Συστημάτων μη Επανδρωμένων αεροσκαφών (UAV). Το ερευνητικό πλαίσιο της ανάλυσης του κατολισθητικού φαινομένου, εστιάζεται στην πλήρη αξιολόγηση της ευρύτερης αστάθειας του εδάφους στην περιοχή, και στη δημιουργία μιας βάσης δεδομένων, αποτελούμενης από χάρτες, εκθέσεις και επισημάνσεις αναφορικά με την αναδιαμόρφωση της περιοχής, από κατολισθητικά φαινόμενα, με απώτερο σκοπό την παρακολούθηση και πρόγνωση της μετέπειτα εξέλιξης του φαινομένου στο μέλλον. Ιστορικά, η περιοχή μελέτης, λόγω του έντονου αναγλύφου της αλλά κυρίως εξαιτίας των δυσμενών γεωλογικών και κλιματολογικών συνθηκών που επικρατούν σ’ αυτήν, παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον ως προς την δημιουργία κατολισθητικών φαινομένων, ενώ ως αντικείμενο μελέτης απασχόλησε πολλούς ερευνητές και μελετητές. Στο παρελθόν, οι μελέτες για την διερεύνηση των κατολισθητικών φαινομένων της περιοχής, συντελέστηκαν με συμβατικές μεθόδους έρευνας, όπως η μελέτη τοπογραφικών χαρτών, η χαρτογράφηση πεδίου, και η εκτέλεση γεωερευνητικού προγράμματος γεωτρήσεων με τοποθέτηση οργάνων παρακολούθησης, που όμως περιορίστηκαν στην κλίμακα μιας επιμέρους μικρότερης οριοθετημένης κατολίσθησης, εντός του ευρύτερου, σύνθετου κατολισθητικού χώρου. Τα τελευταία χρόνια, η ραγδαία ανάπτυξη των τεχνικών Τηλεπισκόπησης (Remote Sensing), άνοιξε νέους δρόμους για τη μελέτη κατολισθητικών φαινομένων. Τα υψηλής ανάλυσης μοντέλα εδάφους HRDSM (High Resolution Digital Surface Models), ως παράγωγα της ψηφιακής σάρωσης του εδάφους από συστήματα μη Επανδρωμένων αεροσκαφών (UAV), προσφέρουν ένα σύνολο μετρικών και ποιοτικών πληροφοριών που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τον εντοπισμό χαρακτηριστικών μετακινήσεων του εδάφους αλλά και για την αποτύπωση μιας κατολίσθησης με σχετική ακρίβεια. Στην παρούσα μεταπτυχιακή διατριβή πραγματοποιήθηκαν αφενός οι συνήθεις κανονικές εργασίες παραγωγής και επεξεργασίας, τεσσάρων ψηφιακών μοντέλων εδάφους, από αποτυπώσεις της περιοχής, με τεχνικές UAV για την περίοδο 2018 – 2020, με ιδιαίτερη λεπτομέρεια και αφετέρου ακολούθησε η σύγκριση των αποτελεσμάτων της οπτικής ερμηνείας τους με ένα παλαιότερο ψηφιακό μοντέλο εδάφους  της περιοχής όπως αυτή αποτυπώθηκε με τεχνικές ALS (Airborne Laser Scanning) το έτος 2007. Επιπροσθέτως, έγινε απόπειρα ενίσχυσης της οπτικής ερμηνείας όλων των διαθέσιμων μοντέλων, που πραγματοποιήθηκε μέσω της καινοτομικής εφαρμογής μεθόδων Μηχανικής Μάθησης (Machine Learning), διά της μεθόδου PCA (Principal Component Analysis) που επέτρεψε την απομείωση των γεωαναλυτικών πληροφορίων του εκάστοτε μοντέλου, χρήση ηλεκτρονικού υπολογιστή, και την αυτοματοποιημένη εξαγωγή πρόσθετης επαυξημένης γεωμορφολογικής πληροφορίας. Η ανάπτυξη της μεθόδου PCA, τα στάδια της οποίας αναλύονται βήμα προς βήμα παρέχοντας στον αναγνώστη σαφή εικόνα της διαδικασίας, επέτρεψε την αναλυτικότερη αξιολόγηση της μορφολογίας των πλαγιών, και την λεπτομερή αναγνώριση μορφολογικών ενδείξεων κατολισθήσεων, που σε συνδυασμό με τις επιτόπου παρατηρήσεις και επισημάνσεις στο πεδίο, πριν και μετά την εφαρμογή της μεθόδου, οδήγησαν στην οριοθέτηση ολόκληρης της κατολίσθησης, καθώς και των επιμέρους κατολισθήσεων που την αποτελούν, και στην αποτύπωση των ορίων τους σε όλους τους θεματικούς χάρτες και τα μοντέλα που κατασκευάστηκαν για αυτή. Ο ευρύτερος χώρος, της εν λόγω κατολίσθησης, βρίσκεται υπό την συνεχή επίδραση δυναμικών παραγόντων αποσταθεροποίησης, τόσο από διαδικασίες όπως η διάβρωση και αποσάθρωση που δρουν στην επιφάνεια του εδάφους, όσο και από την περιστασιακή ενεργοποίηση της κατολίσθησης, που ενεργοποιείται αφενός από μια πιθανή εκδήλωση αργής βαθιάς ολίσθησης της βάσης της, και αφετέρου από επιφανειακές διαδοχικές ολισθήσεις.  Η κατολίσθηση δεν φαίνεται να έχει ανακτήσει κάποια, έστω υποβαθμισμένη, μακροχρόνια ισορροπία αλλά αντίθετα κατά καιρούς και ιδιαίτερα σε περιόδους έντονων βροχοπτώσεων εμφανίζει περεταίρω αστάθειες. Οι μηχανισμοί ενεργοποίησης της εμφανίζονται σποραδικά ή και εποχιακά και έχουν σταδιακά αποτελέσματα, και για αυτό τον λόγο ο προσδιορισμός ενός σαφούς μηχανισμού αστοχίας είναι δύσκολος. Παράλληλα, μικρότερες τοπικές αστοχίες εντός του ευρύτερου κατολισθητικού χώρου, όπως επιφανειακές ολισθήσεις μικρότερης κλίμακας, ροές εδαφών και κορημάτων, και προϊόντα από βραχοκαταπτώσεις, στα πιο σταθερά τμήματα της, συμβάλλουν στην περεταίρω ενεργοποίηση του φαινόμενου, αναδιαμορφώνοντας την γεωμετρία της πλαγιάς και φορτίζοντας με πρόσθετο υλικό την κατολίσθηση. Όσον αφορά την ενεργότητα, για να διαπιστωθεί αν υπάρχει ένα σταθερό μοτίβο εμφάνισης αστοχιών εντός του ευρύτερου κατολισθητικού χώρου, επιτελέστηκαν ορισμένες συγκριτικές αναλύσεις. Οι αναλύσεις αυτές αφορούν, τόσο την ποιοτική οπτική ερμηνεία δορυφορικών εικόνων της περιοχής που αφορούν χρονικό διάστημα εννέα ετών (2010 – 2019), όσο και την αυτοματοποιημένη εξαγωγή ποσοτικών αποτελεσμάτων, σε σχέση με τις υψομετρικές διαφοροποιήσεις μεταξύ δύο εξεταζόμενων ψηφιακών μοντέλων, χρήση ηλεκτρονικού υπολογιστή, διά της εφαρμογής υπολογιστικών πράξεων, ανάμεσα σε δύο εξεταζόμενα μοντέλα, και την αποτύπωση των μορφολογικών αλλαγών (Change Detection), σε ένα νέο ψηφιακό μοντέλο διαφοράς ονομαζόμενο ως DEM of Difference (DoD) αποτελούμενο από εικονοστοιχεία (pixel) με τιμές που αντιστοιχούν στη διαφορά των τιμών των εισαγόμενων μοντέλων. Τα αποτελέσματα των εν λόγω αναλύσεων, έδειξαν πως στην περιοχή δεν υπάρχει ένα σταθερό μοτίβο εμφάνισης αστοχιών καθώς πολλά τμήματα της δεν είναι αμέσως προφανή ως προς την πιθανή ενεργοποίησή τους, και η αστοχία του εδάφους, εντός αυτών των περιοχών δεν συμβαίνει σε τακτική βάση. Παρόλα αυτά, στο δυτικό τμήμα της υπάρχει μια επιμέρους πλήρως ενεργή κατολίσθηση χαρακτηριζόμενη από έντονες εκδηλώσεις εδαφικών ασταθειών, από επιφανειακές ολισθήσεις, εδαφικούς ερπυσμούς και ροές κορημάτων, μέχρι και λασποροές στα κατώτερα τμήματα της, η οποία φαίνεται να είναι υπεύθυνη για την ευρύτερη ενεργοποίηση του φαινομένου. Συμπερασματικά τα κατολισθητικά φαινόμενα της περιοχής έχουν προβληματίσει στο παρελθόν και ενδέχεται να συνεχίσουν να προβληματίζουν και στο μέλλον, αποτελώντας ουσιωδώς ένα συνεχώς μεταβαλλόμενο σύστημα αστάθειας που εξελίσσεται με τον χρόνο, και γι’ αυτόν τον λόγο η έρευνά της περιοχής θα πρέπει να συμπληρώνεται και να αναθεωρείται συνεχώς. Τέλος, η μεθοδολογία που εφαρμόστηκε, στην παρούσα διατριβή, για την διερεύνηση της κατολίσθησης, αποτελεί μια φθηνή και αποτελεσματική λύση για την παρακολούθηση της εξέλιξης του φαινομένου, και γι’ αυτόν τον λόγο θα ήταν εύλογο, έρευνες, υπό το ίδιο ή παραπλήσιο ερευνητικό πλαίσιο, να εκτελούνται συστηματικά για την περιοχή, τόσο σε ακαδημαϊκό όσο και σε ερευνητικό επίπεδο. Παράλληλα, διά της εφαρμογής εξειδικευμένων τεχνικών και μεθόδων της επιστήμης της πληροφορικής, στο ερευνητικό αυτό πλαίσιο, δόθηκε επιπροσθέτως, η ευκαιρία αξιολόγησης του βαθμού απόδοσης τέτοιων μεθόδων σε θέματα έρευνας της γήινης επιφάνειας και στην παρακολούθηση κατολισθητικών φαινομένων με αυτοματοποιημένο τρόπο. The present thesis focuses on the geological engineering investigation of an extensive complex landslide, at the foot of the eastern side of the mountain range of Tymfristos in the Prefecture of Evrytania, a few kilometers west of the village Tymfristos, along the road network of Lamia – Karpenisi, with the use of Unmanned Aerial Vehicles Systems (UAV). This research, emphases on the complete assessment of the wider soil instability in the area, and the creation of a database, consisting of maps, reports, and markings regarding the surface deformation of the area, due to landslides phenomena, which will provide useful data for monitoring and forecasting the subsequent development of the phenomenon in the future. Historically, the area under examination, due to its intense relief but mainly due to the adverse geological and climatic conditions that prevail in it, is of particular interest in the creation of landslides, and has occupied many researchers and scholars. In the past, landslide surveys in the area have been conducted using conventional survey methods, such as topographic maps inspections, field mapping investigations and execution of geo-research drilling programs with the purpose of application instruments to monitor the soil movements of the area, but they were limited to a smaller scale landslide, within the wider, complex landslide area. In recent years, rapid development of Remote Sensing techniques opened new avenues for the study of landslides. High Resolution Digital Surface Models (HRDSM), as derivatives of digital ground scanning by unmanned aerial vehicles (UAVs), offer wealthy sums of metric and quality information that can be used to detect ground movement characteristics as well as to capture landslides with relative accuracy. In this master's thesis took place, on the one hand, the usual normal flow of work for the production and processing of four digital terrain models, from surveys of the area with UAV techniques, referring to a time period from 2018 to 2020, was conducted with detail, and on the other hand, the results of their visual interpretation were compared with an older digital terrain model of the area as it was captured by ALS (Airborne Laser Scanning) techniques in 2007. Additionally, an attempt to enhance the visual interpretation of all available models, has been executed through the innovative application of Machine Learning methods, through the PCA (Principal Component Analysis) method that allowed the reduction of the geo-analytical information of each model, and the automated extraction of additional augmented geomorphological information. The development of the PCA method, whose stages are analyzed step by step offering the reader a clear picture of the process, allowed the detailed evaluation of the morphology of the slopes, and the detailed identification of morphological signs of landslides, which in combination with on-site observations and markings in the field, before and after the application of the method, led to the final recording of the boundaries for the whole landslide, as well as the individual landslides that compose it, and to the mapping of their limits in all the thematic maps and the models made for it. The wider area of this landslide is under the constant influence of dynamic destabilizing factors, both from processes such as erosion and disintegration acting on the soil surface, and from the occasional activation of the landslide, which is triggered by a possible slow occurrence deep slipping of its base, as well as from superficial successive slides. The landslide has not regained even a degraded long-term stability but on the contrary at times and especially in periods of heavy rainfall it shows further instabilities. The mechanisms of its activation appear sporadically or seasonally and have gradual effects, and for this reason it is difficult to identify a clear mechanism of failure. At the same time, smaller local failures within the wider landslide area, such as smaller-scale rotational slide, soil and debris flows, and rockfall products from failures in its most stable parts, contribute to the further activation of the phenomenon, by reshaping the geometry of the slope and charging the landslide with additional material. In terms of activity, some comparative analyzes were performed to determine whether there is a consistent pattern of failures within the wider landslide area. These analyzes concern both the qualitative visual interpretation of satellite images of the area referring to a period of nine years (2010 - 2019), as well as the automated export of quantitative results, in relation to altitude differences between two examined digital models, through the application of computational operations, between the two of them, and the recording of morphological changes (Change Detection), in a new digital model called DEM of Difference (DoD) consisting of pixels with values corresponding to the differences of the two imported models. The results showed that there is no fixed pattern of failures in the area, as many parts of it are not immediately obvious in terms of their possible activation, and ground failure does not occur on a regular basis. However, in the western part of the total landslide there is an fully active individual landslide characterized by intense manifestations of soil instability, from surface landslides, soil creeps and steep flows, up to mudflows in the lower parts of the landslide, which seems to be responsible for the reactivation of the total phenomenon. In conclusion, the landslide of the area has been a problem in the past and may continue to be a problem in the future, being essentially an ever-changing system of instability that evolves over time, and therefore the research of the region should be constantly supplemented and revised. The methodology applied in the present thesis, for landslide investigation is a cheap and effective solution for monitoring the evolution of the phenomenon, and therefore additional research for the area, under the same or similar research framework, must performed in regular bases, both at academic and research level. Finally, through the application of specialized techniques and methods of computer science, in this research context, the opportunity to evaluate the efficiency of such methods in matters of earth’s surface investigation and landslide monitoring in an automated way was additionally and successfully given. Aristorle University of Thessaloniki 2022-01-26 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12663 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2021 gre http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/download/12663/13995 Copyright (c) 2021 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12945 2024-04-24T05:54:24Z grelit:mast

"240418 2024 eng " dc Pleistocene continental gastropods from the sedimentary basin of Sousaki Ag. Theodoroi, Greece = Ηεπιρωτικά γεστεροποδα του κατώτερου Πλειστοκαίνου από την ιζηματογενή λεκάνη του Σουσακίου Αγ. Θεόδωροι, Ελλάδα. Protopapas,, Dimitris, Odeseus Aristotle University of Thessaloniki. Interinstitutional Program of Postgraduate Studies in Paleontology- Geobiology This work involves the study of a Lower Pleistocene freshwater malacofauna from the Sousaki sedimentary Basin and contributes towards the better understanding of the relationship between modern and fossil species. The studied area lies next to the Sousaki volcano, which is the westernmost end of the South Aegean volcanic arc, about 15 Km west of Corinth, in southern Greece. Four samples were collected from a section, consisting of alternations of marly and conglomeratic layers and located in the area of the youngest group of volcanic rocks, which comprises the substrate of the respective deposits. As a result, 24 different species were determined, belonging to 10 families and 20 genera, namely Neritidae, Planorbidae, Lymnaeidae, Acroloxidae, Geomitridae, Hydrobiidae, Bithyniidae, Viviparidae, Melanopsidae, Thiaridae. At least, Islamia n. sp., Bania n. sp., Prososthenia n. sp., Graecamnicola n. sp., could be new species as they were not detected in the literature. Τhe similarities of the studied malacofauna with other lower Pleistocene ones, of which (60 %) of extinct taxa, seem to verify this age as suggested by other studies. Caenogastropoda are dominate, whereas the most diverse family is Hydrobiidae and second the Planorbidae. Representatives of the Superfamily Lymnaeoidea (i.e., Lymnaeidae, Planorbidae, Acroloxidae) appear in the study area as well, including extant species, such as Armiger crista, or widespread extinct species in various Pliocene & Pleistocene basins like Lymnaea megarensis. In the family Hydrobiidae, observed a probably a new species of the extinct genus Graecamnicola. Species of this genus have been known only from the Pleistocene sediments of the Atalanti Basin and it has been recorded for the first time in the study area. Two representatives of the genus Islamia and Bania refer here for the second time in the Greek fossil record, with Bania n. sp., represent the chronologically youngest species of the genus. The statistical analysis, groups the samples into two association groups, based on the abundance gastropod species. According to the ecological preferences of the studied taxa, a lacustrine palaeoenvironment could be inferred. The first group includes species that prefer the most stagnant aquatic environment rich in aquatic vegetation, such as several species of Lymnaeoidea. The second group lacks species that prefer mainly stagnant water and is dominated by species that prefer more stony substrates, especially by the genus Theodoxus, which could perhaps signal a change in the hydrological or water chemical conditions of this environment. This palaeofauna eventually disappeared from the study area, due to the collapse of the ecosystem after the loss of this freshwater environment. H μελέτη αυτή αφορά μια πανίδα μαλακίων γλυκού νερού του κατωτέρου Πλειστόκαινου από την ιζηματογενή λεκάνη του Σουσακίου, με στόχο να συμβάλλει στην καλύτερη κατανόηση της σχέσης μεταξύ σύγχρονων και απολιθωμάτων ειδών. Η περιοχή μελέτης γειτνιάζει με το ηφαίστειο του Σουσακίου, το οποίο είναι το δυτικότερο άκρο του ηφαιστειακού τόξου του Νοτίου Αιγαίου, περίπου 15 Km δυτικά της Κορίνθου στη νότια Ελλάδα. Συνολικά συλλέχθηκαν τέσσερα δείγματα από γεωλογική τομή η οποία αποτελείται από εναλλαγές μαργών και κροκαλοπαγών και βρίσκεται στην περιοχή της νεότερης ομάδας ηφαιστειακών πετρωμάτων τα οποία αποτελούν το υπόβαθρο της. Ως αποτέλεσμα, προσδιορίστηκαν 24 διαφορετικά είδη, που ανήκουν σε 10 οικογένειες και 20 γένη, συγκεκριμένα Neritidae, Planorbidae, Lymnaeidae, Acroloxidae, Geomitridae, Hydrobiidae, Bithyniidae, Viviparidae, Melanopsidae, Thiaridae. Τα είδη Islamia n. sp., Bania n. sp., Prososthenia n. sp., Graecamnicola n. sp., μπορεί να επρόκειτο για νέα είδη καθώς δεν αναγνωρίστηκαν βιβλιογραφικά. Οι ομοιότητες της μελετηθείσας μαλακοπανίδας με άλλες του κατώτερου Πλειστόκαινου, εκ των οποίων το (60 %) να αποτελείτε από εξαφανισμένα είδη, φαίνεται να επιβεβαιώνουν αυτή την ηλικία. Κυριαρχούν τα Caenogastropoda, ενώ η πιο ποικιλόμορφη οικογένεια είναι τα Hydrobiidae και δεύτερη τα Planorbidae. Εκπρόσωποι της υπεροικογένειας Lymnaeoidea (δηλαδή, Lymnaeidae, Planorbidae, Acroloxidae) εμφανίζονται επίσης στην περιοχή μελέτης και περιλαμβάνουν είδη που διαβιούν και σήμερα όπως το Armiger crista, αλλά και εξαφανισμένα ευρέως διαδεδομένα είδη σε διάφορες λεκάνες του Πλειόκαινου και του Πλειστόκαινου, όπως το Lymnaea megarensis. Στην οικογένεια Hydrobiidae, παρατηρήθηκε ένα πιθανά νέο είδος του εξαφανισμένου γένους Graecamnicola. Είδη αυτού του γένους είναι γνωστά μόνο από τα ιζήματα του Πλειστόκαινου της Λεκάνης της Αταλάντης και έχει καταγραφεί για πρώτη φορά στην περιοχή μελέτης. Δύο εκπρόσωποι του γένους Islamia και Bania αναφέρονται εδώ για δεύτερη φορά στο ελληνικό αρχείο απολιθωμάτων, με το Bania n. sp., αντιπροσωπεύουν το χρονολογικά νεότερο είδος του γένους. Η στατιστική ανάλυση ομαδοποιεί τα δείγματα σε δύο ομάδες συσχέτισης με βάση την αφθονία των γαστερόποδων. Σύμφωνα με τις οικολογικές προτιμήσεις των ειδών που μελετήθηκαν, θα μπορούσε να συναχθεί ένα λιμναίο παλαιοπεριβάλλον. Η πρώτη ομάδα περιλαμβάνει είδη που προτιμούν το πιο στάσιμο υδάτινο περιβάλλον πλούσιο σε υδρόβια βλάστηση, όπως αρκετά είδη Lymnaeoidea. Η δεύτερη ομάδα στερείται ειδών που προτιμούν κυρίως λιμνάζοντα νερά και κυριαρχείται από είδη που προτιμούν περισσότερα πετρώδη υποστρώματα, ειδικά από το γένος Theodoxus, το οποίο θα μπορούσε ίσως να σηματοδοτήσει μια αλλαγή στις υδρολογικές ή χημικές συνθήκες του νερού αυτού του περιβάλλοντος. Αυτή η παλαιοπανίδα τελικά εξαφανίστηκε από την περιοχή μελέτης, λόγω της κατάρρευσης του οικοσυστήματος μετά την απώλεια αυτού του περιβάλλοντος γλυκού νερού. Aristorle University of Thessaloniki 2024-04-18 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12945 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2023 gre Copyright (c) 2023 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11578 2022-01-28T08:07:46Z grelit:mast

"220128 2022 eng " dc Μηχανισμοί γένεσης και ιδιότητες των σεισμικών πηγών στην Ελλάδα με τη χρήση ψηφιακών σεισμολογικών δεδομένων ευρέος φάσματος Δημάκης, Ευθύμιος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Γενικά συμπεράσματα Στην παρούσα διατριβή ειδίκευσης έγινε προσπάθεια να μελετηθούν περιοχές του ευρύτερου Ελληνικού χώρου που παρουσιάζουν ενδιαφέρον τόσο για την έντονη σεισμική δραστηριότητα τους όσο και για τα χαρακτηριστικά της ενεργού παραμόρφωσης. Υπολογίστηκαν 87 μηχανισμοί γένεσης χρησιμοποιώντας δεδομένα των σταθμών ευρέος φάσματος του Εθνικού Δικτύου Σεισμογράφων. ... Aristorle University of Thessaloniki 2022-01-28 10:07:46 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11578 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2012 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11364 2018-11-16T08:31:56Z grelit:mast

"161231 2016 eng " dc Η εξέλιξη του οικονομικού δικτύου του Χρηματιστηρίου Αξιών Αθηνών από το 2007 ως το 2011 Χατζοπούλου, Αικατερίνη Π. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Μαθηματικών. Διατμηματικό μεταπτυχιακό πρόγραμμα Πολύπλοκα Συστήματα και Δίκτυα Για σχεδόν δυο δεκαετίες, εμπειρικά και θεωρητικά αποτελέσματα της Θεωρίας Δικτύων χρησιμοποιούνται στην ανάλυση Οικονομικών Δικτύων. Στην παρούσα διατριβή μελετήθηκε η εξέλιξη του Οικονομικού Δικτύου του Χρηματιστηρίου Αξιών Αθηνών από το 2007 ως το 2011, με χρήση χρονικών παραθύρων διάρκειας 6 μηνών χωρίς επικάλυψη. Για κάθε παράθυρο δημιουργήθηκε ένα πλήρες σταθμισμένο δίκτυο στο οποίο κόμβοι είναι οι μετοχές. Για την ακμή μεταξύ δυο κόμβων (ζεύγος μετοχών), υπολογίστηκε η αμοιβαία πληροφορία μεταξύ των χρονοσειρών των αποδόσεων (returns) με τη χρήση κατάλληλου για το πλήθος των παρατηρήσεων, εκτιμητή της εντροπίας του Shannon. Στη συνέχεια οι τιμές της αμοιβαίας πληροφορίας μετασχηματίστηκαν σε τιμές μιας συνάρτησης απόστασης. Με την οποία σταθμίστηκαν τα δίκτυα. Οι τεχνικές που χρησιμοποιήθηκαν για τη μελέτη της εξέλιξης των παραπάνω δικτύων στηρίχθηκαν στη δημιουργία του Ελαχίστου Δένδρου Ζεύξης (MST), του Επίπεδου Μέγιστα Φιλτραρισμένου Γραφήματος (PMFG), την εύρεση των κοινοτήτων (Community Structure), τον υπολογισμό των μέτρων κεντρικότητας (Centrality Measures), των καθολικών μέτρων (global indices) του συντελεστή assortativity και του συντελεστή ενδοκατηγορικής συσχέτισης (ICC) ενώ παράλληλα δόθηκε η ερμηνεία των αποτελεσμάτων μέσα από οικονομικά γεγονότα της επιλεγμένης χρονικής περιόδου. Μέρος της παρούσας διπλωματικής παρουσιάστηκε στο 29 ο Πανελλήνιο Συνέδριο Στατιστικής, που πραγματοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη και τη Νάουσα από τις 4 ως τις 7 Μαΐου το 2016. For most than a decade results of Network Theory are being used to analyze the evolution of Economics Networks. This thesis studied the evolution of the Financial Network of Athens Stock Exchanges from 2007 until 2011. We have divided the time series into time windows with width of six months without overlapping. In each window, each index was a vertex and each edge connecting two vertices was marked by the value of a distance function made by the Mutual Information obtained from the time series of logarithmic returns of stocks. For this calculation we used an appropriate Entropy estimator. Then, we transformed this similarity measure into a distance function created a series of Complete Weighted Networks. The techniques used to analyze these networks were based on the creation and development of Minimum Spanning Tree (MST), Planar Maximally Filtered Graph (PMFG), the calculation of centrality measures, global indices, intraclass correlation coefficient (consistency), finding the community structure, identifying cliques. The results were interpreted based on specific economic  vents and relations between the stocks that took place during this period. Part of this thesis was presented at the 29th Panhellenic Conference of Statistics. Aristorle University of Thessaloniki 2017-12-08 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11364 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2016 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11926 2021-11-03T10:37:56Z grelit:mast

"181116 2018 eng " dc Τεχνικογεωλογική αξιολόγηση και προτάσεις μέτρων αντιστήριξης στην κατολίσθηση στην Παλαιά Εθνική Οδό Βέροιας-Κοζάνης. = Geotechical evaluation and solutions of retaining measures at the landslide of the Old National Roadd Veria-Kozani. Δημαράς, Άγγελος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Η παρούσα διπλωματική εργασία, ασχολείται με την τεχνικογεωλογική και γεωλογική μελέτη και ανάλυση κατολίσθησης κλίμακας στην περιοχή της Καστανιάς Ημαθίας, επί της Παλαιάς Εθνικής Οδού Βέροιας – Κοζάνης (Χ.Θ. 15+500). Για την ανάλυσης της οποίας, πραγματοποιήθηκε συνδυασμός στοιχείων που προήλθαν τόσο από δουλεία γραφείου (χρήση γεωλογικών και γεωτεκτονικών χαρτών, μελέτη ιστορικού περιοχής, κτλ.) όσο και από έρευνα πεδίου (γεώτρηση, τοπογραφική αποτύπωση, επί τόπου και εργαστηριακές δοκιμές, κτλ.). Από τις γεωερευνητικές εργασίες πεδίου προέκυψαν οι γεωλογικές συνθήκες του υπεδάφους, το βάθος της στάθμης των υπογείων νερών και τα γεωμετρικά χαρακτηριστικά της υπό κατολίσθηση ασταθούς περιοχής. Γενικά τα συμπεράσματα που προέκυψαν, είναι ότι πρόκειται για μία σημαντική ενεργή κατολίσθηση κλίμακας, κυκλικής μορφής, σε έντονο γεωμορφολογικό ανάγλυφο και με σχετικά έντονη κλίση της διεπιφάνειας ολίσθησης. Η μείωση της διατμητικής αντοχής κατά μήκος της διεπιφάνειας της ολίσθησης συμβαίνει με την άνοδο της στάθμης και την αύξηση της πίεσης του νερού των πόρων, η υπέρβασή της δε σημαίνει την ενεργοποίηση των μετακινήσεων κυρίως κατά την υγρή περίοδο και επιβραδύνουν δε κατά την θερινή. Ως λύση του προβλήματος προτάθηκε η κατασκευή ισχυρού με οπλισμένο σκυρόδεμα τοίχου αντιστήριξης, εδρασμένου επί πασσαλοστοιχίας. This thesis deals with the study and analysis of a landslide in the area of Kastania village of the Regional Unit Of Imathia (Region of Central Macedonia), on the Old National Road Veria - Kozani (km 15 + 500). For the analysis which is, a combination of elements derived both from work in office (using geological and geotectonic maps, geological history of the area, etc.), and by fieldwork (drilling, surveying, in situ and laboratory tests, etc.). From the fieldwork, came out as results, the underground geological conditions, the depth of the level of the groundwater and the geometrical characteristics of the landslide in the unstable region. Generally, the conclusions are that it is an important active landslide, with circular form, in an intense geomorphological terrain and on steep slide interface. The reduction in shear strength along the interface of the slide happens when the level of the ground water rises and is increased the pore water pressure and its exceeded means the acceleration of the movements of the slide, mainly during the wet period and slows down during the summer. As a solution to the problem was proposed the construction of strong reinforced retaining concrete wall, seated on a line of piles. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-16 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11926 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2018 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12365 2022-01-10T08:03:37Z grelit:mast

"190912 2019 eng " dc Technical and Economic Evaluation of Drill Bits = Τεχνική και Οικονομική Αξιολόγηση των Κοπτικών Άκρων. Spyridakis, Stylianos N. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Έρευνα και Εκμετάλλευση Υδρογονανθράκων. The aim of the present thesis was the technical and economic evaluation of drill bits used in three wells in Northern Greeece: the two neighboring wells of Nestos 1 and Nestos 2 which are located close to Nestos Delta and the third well of Komotini which is located nearby Vistonida Lake. The technical evaluation was based on formation drillability which was computed by specific energy, a parameter which is dependent on available drilling data such as, bit type and size, weight applied on bit, rotary speed and penetration rate. Then, formation pore pressure was estimated based on d-exponent method. As for the economic evaluation of drill bits, this was determined by the computation of cost per drilled foot. Finally, drillability and cost per foot of the two neighboring wells were compared. Σκοπός της διατριβής ήταν η τεχνική και οικονομική αξιολόγηση των κοπτικών άκρων που χρησιμοποιήθηκαν στην όρυξη των τριών γεωτρήσεων στην Βόρεια Ελλάδα: τις δύο γειτονικές γεωτρήσεις Νέστος 1 και Νέστος 2 κοντά στο Δέλτα του Νέστου και την γεώτρηση Κομοτηνής κοντά στην Λίμνη Βιστωνίδα. Η τεχνική αξιολόγηση βασίστηκε στην διατρησιμότητα των πετρωμάτων η οποία προσδιορίστηκε μέσω της ειδικής ενέργειας, μιας παραμέτρου που υπολογίστηκε με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα διάτρησης όπως, τύπος και μέγεθος κοπτικού άκρου, εφαρμοζόμενο βάρος επί του κοπτικού άκρου, ταχύτητα περιστροφής και ρυθμός διείσδυσης. Στην συνέχεια, εκτιμήθηκε η πίεση των σχηματισμών με βάση την μέθοδο του εκθέτη d. Όσον αφορά την οικονομική αξιολόγηση των κοπτικών άκρων, αυτή στηρίχθηκε στον υπολογισμό του κόστους ανά πόδι διάτρησης. Τέλος, συγκρίθηκε τόσο η διατρησιμότητα όσο και το κόστος ανά πόδι μεταξύ των δύο γειτονικών γεωτρήσεων.     Aristorle University of Thessaloniki 2019-05-29 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12365 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2019 gre Copyright (c) 2019 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12518 2024-04-18T07:43:18Z grelit:mast

"200923 2020 eng " dc Μελέτη της έκπλυσης βαρέων μετάλλων από μίγματα ιπτάμενης τέφρας - ματγαϊκού ασβεστίλοθοθ- ζεολιθικού τόφφου τύπου HEU (καινοπτιθλόλιθος-ευλανδίτης) = Study of heavy metals leaching from mixtures of fly ash–marl–HEU-type (clinοptilolite- heulandite) zeolitic tuff. Κατσαρά, Ανθή Δημήτριος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Ορυκτολογίας - Πετρολογίας - Κοιτασματολογίας. Μελετήθηκε η εκπλυσιμότητα μιγμάτων ιπτάμενης τέφρας+ μαργαϊκού ασβεστόλιθου (ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου Πτολεμαΐδας) + ζεολιθικού τόφφου (ρέμα Ντρίστα Πετρωτών Έβρου). Η ιπτάμενη τέφρα περιέχει κυρίως άσβεστο(48% κ.β.), ανυδρίτη(13% κ.β.), άμορφα υλικά (13% κ.β.) και ασβεστίτη (10% κ.β.). Ο μαργαϊκός ασβεστόλιθος περιέχει κυρίως αραγωνίτη (47% κ.β.), μοσχοβίτη (16% κ.β.) και ασβεστίτη (11% κ.β.).Ο ζεολιθικός τόφφος περιέχει κυρίως κλινοπτιλόλιθο (85% κ.β.). Στα αρχικά υλικά η εκπλυσιμότητα είναι Fe <1,24 mg/L, Mn <0,14 mg/L, Mg <9,1 mg/L, Ca <902 mg/L, Na <12,2 mg/L, K <75,4 mg/L, Cu <0,05 mg/L, Sr <6,76 mg/L, Zn <0,08 mg/L, As <3,3 μg/L, Cd <0,1 μg/L, Co <1 μg/L, Cr 628 μg/L, Hg <0,2 μg/L, Mo <68 μg/L,Ni <8,3 μg/L, Pb <9,9μg/L, Sb <2,8 μg/L και Se <10,2 μg/L. Η εκπλυσιμότητα των ιχνοστοιχείων Sr, Cd, Co και Hg είναι μηδενική σε όλα τα μίγματα και του Ni στα μίγματα του ζεολιθικού τόφφου. Στα μίγματα ιπτάμενης τέφρας + μαργαϊκού ασβεστόλιθου, η εκπλυσιμότητα των ιχνοστοιχείων είναι, Sr 2,00-5,69 mg/L, Zn 0,24-0,71 mg/L, Cr 535-1279 μg/L, Mo 51,5-181 μg/L, Sb 2,6-19,9 μg/L, Pb έως 10,9 μg/L, As 4,6-10,8 μg/L, Se 4,0-6,8 μg/L και Ni έως 1,6 μg/L, ενώ στα μίγματα ιπτάμενης τέφρας + μαργαϊκού ασβεστόλιθου + ζεολιθικού τόφφου είναι, Sr 4,90-6,94 mg/L, Zn έως 0,64mg/L, Cr 430-570 μg/L, Mo 44-73 μg/L, Sb 2,0-2,9 μg/L, Pb έως 8,3 μg/L, As 1,3-3,7 μg/L και Se 8,3-9,2 μg/L. Στα μίγματα ιπτάμενης τέφρας + μαργαϊκού ασβεστόλιθου, με αυξανόμενο ποσοστό μαργαϊκού ασβεστόλιθου (από 25% κ.β. έως 75% κ.β.) μειώνεται η έκπλυση, του Sr (από 5,69 mg/L σε 2,00 mg/L), του Cr (από 1279 μg/L σε 535 μg/L) και του Se (από 6,8 μg/L σε 4,0 μg/L). Στα μίγματα ιπτάμενης τέφρας + μαργαϊκού ασβεστόλιθου + ζεολιθικού τόφφου, με αυξανόμενο ποσοστό ζεολιθικού τόφφου (από 5% κ.β. έως 25% κ.β.), μειώνεται η έκπλυση του Sr (από 6,94 mg/L σε 4,90 mg/L), του Cr (από 570 μg/L σε 430 μg/L) και του Se (από 9,2 μg/L σε 8,3 μg/L). Ιδιαίτερη περιβαλλοντική σημασία έχει η περαιτέρω μείωση της έκπλυσης του Cr με την προσθήκη του ζεολιθικού τόφφου. O πλούσιος σε κλινοπτιλόλιθο ζεολιθικός τόφφος, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη μείωση της έκπλυσης των βαρέων μετάλλων και των τοξικών συγκεντρώσεων των ιχνοστοιχείων. Το βέλτιστο μίγμα που μπορεί να προταθεί για την περιβαλλοντική απόθεση της ιπτάμενης τέφρας είναι 75% κ.β. ιπτάμενη τέφρα + 25% κ.β. μαργαϊκός ασβεστόλιθος + 25% κ.β. πλούσιος σε κλινοπτιλόλιθο ζεολιθικός τόφφος. The leachability of fly ash + marl mixtures (Agios Dimitrios power plant, Ptolemais) + zeolitic tuff (Ntrista stream, Petrota, Evros) was studied. The fly ash contains mainly, lime (48 wt%), anhydride (13 wt%), amorphous materials (13 wt%) and calcite (10 wt%). The marl contains mainly, aragonite (47 wt%), muscovite (16 wt%) and calcite (11 wt%). The zeolitic tuff contains mainly clinoptilolite (85 wt%).In the starting materials the leachability is Fe <1.24 mg/L, Mn <0.14 mg/L, Mg <9.1 mg/L, Ca <902 mg/L, Na <12.2 mg/L , K <75.4 mg/L, Cu <0.05 mg/L, Sr <6.76 mg/L, Zn <0.08 mg/L, As <3.3 µg/L, Cd <0.1 μg/L, Co <1 μg/L, Cr <628 µg/L,      Hg <0.2 μg/L, Mo <68 µg/L, Ni <8.3 µg/L, Pb <9.9 µg/L, Sb <2.8 µg/L and Se <10.2 µg/L. The leachability of the trace elements Sr, Cd, Co and Hg is zero in all mixtures and of Ni in the zeolitic tuff mixtures. In the fly ash + marl mixtures, the leachability of trace elements is, Sr 2.00-5.69 mg/L, Zn 0.24-0.71 mg/L, Cr 535-1279 µg/L, Mo 51.5-181 µg/L, Sb 2.6-19.9 µg/L, Pb up to 10.9 µg/L, As 4.6-10.8 µg/L, Se 4.0-6.8 µg/L and Ni up to 1.6 µg/L, while in the fly ash + marl + zeolitic tuff mixtures is, Sr 4.90-6.94 mg/L, Zn up to 0.64 mg/L, Cr 430-570 µg/L, Mo 44-73 µg/L, Sb 2.0-2.9 µg/L, Pb up to 8.3 µg/L, As 1.3-3.7 µg/L and Se 8.3-9.2 µg/L. In the fly ash + marl mixtures, with increasing percentage of marl (from 25 wt% to 75 wt%), the leaching decreases for Sr (from 5.69 mg/L to 2.00 mg/L), for Cr (from 1279 µg/L to 535 µg/L) and for Se (from 6.8 µg/L to 4.0 µg/L). In the fly ash + marl + zeolitic tuff mixtures, with increasing percentage of zeolitic tuff (from 5 wt% to 25 wt%), the leaching decreases for Sr (from 6.94 mg/L to 4.90 mg/L), for Cr (from 570 µg/L to 430 µg/L) and for Se (from 9.2 µg/L to 8.3 µg/L). Of particular environmental importance is the further reduction of Cr leaching with the addition of zeolitic tuff. The clinoptilolite rich zeolitic tuff, can be used to reduce the leaching of heavy metals and of toxic concentrations of trace elements. The optimum mixture that can be proposed for the environmental deposition of fly ash is, 75 wt% fly ash + 25 wt% marl + 25 wt% clinoptilolite rich zeolitic tuff. Aristorle University of Thessaloniki 2020-09-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12518 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2020 gre Copyright (c) 2020 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12839 2024-04-18T07:42:19Z grelit:mast

"230124 2023 eng " dc Γεωτεχνική έρευνα στην Ι.Μ. Κουτλουμουσίου για τη διερεύνηση καθιζήσεων και ερπυσμών και τον σχεδιασμό των μέτρων ανάσχεσης τους = Geotechnical survey at the Monastery of Koutloumousi for the investigation of settlements and creeps and the design of counter-measures. Ιστάντσο, Χρήστος Χαράλαμπος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Γεωλογίας. Η διατήρηση και η αποκατάσταση κτιριακών μνημείων με μεγάλο χρόνο ζωής απαιτεί πλήρη και αναλυτικό έλεγχο των γεωλογικών και γεωτεχνικών δεδομένων, ούτως ώστε να αποσαφηνίζονται  οι μηχανισμοί αστοχίας που δρουν διαχρονικά σε αυτά και να μπορεί να γίνει λεπτομερής σχεδιασμός έργων ανάσχεσής τους, με χρόνο ζωής πολύ μεγαλύτερο των συμβατικών οικοδομικών έργων.Στη συγκεκριμένη εργασία παρουσιάζονται και αξιολογούνται τα γεωλογικά και γεωτεχνικά δεδομένα που συλλέχθηκαν στη θέση του Καθολικού Ναού της Ιεράς Μονής Κουτλουμουσίου, στα πλαίσια των έργων αποκατάστασης της έντονης παθολογίας του Ναού, η οποία οφείλεται κυρίως σε μηχανισμούς αστοχίας του υπεδάφους θεμελίωσης. Η Ιερά Μονή Κουτλουμουσίου τοποθετείται ΝΑ των Καρύων στο Άγιον Όρος σε περιοχή με πολύπλοκες γεωτεχνικές συνθήκες που προκαλούν στην ευρύτερη περιοχή αστοχίες ερπυστικών παραμορφώσεων και καθιζήσεων. Είναι επομένως απαραίτητη η λεπτομερής μελέτη των μηχανισμών αυτών, ούτως ώστε να διαστασιολογηθούν εύστοχα μέτρα αντιμετώπισής τους. Στην παρούσα εργασία παρουσιάζονται τα αποτελέσματα της γεωτεχνικής έρευνας που εκτελέσθηκε στο Καθολικό της Μονής, που περιλαμβάνει την εκτέλεση γεωτρήσεων, επί τόπου και εργαστηριακών δοκιμών. Τα αποτελέσματα της έρευνας αξιολογούνται στη συνέχεια, λαμβάνοντας υπόψη και παλαιότερες γεωτεχνικές έρευνες που εκπονήθηκαν στην περιοχή μελέτης έτσι ώστε να γίνει ορισμός των τεχνικογεωλογικών ενοτήτων του υπεδάφους, καθώς και ο υπολογισμός των χαρακτηριστικών τιμών των γεωτεχνικών παραμέτρων κάθε ενότητας. Με αυτό τον τρόπο κατασκευάζεται το γεωτεχνικό προσομοίωμα του υπεδάφους έδρασης της Ιεράς Μονής και βάση αυτού γίνονται οι έλεγχοι συμπεριφοράς του εδάφους έναντι παραμορφώσεων και καθιζήσεων.Τελικώς αποσαφηνίζεται ο μηχανισμός αστοχίας του υπεδάφους θεμελίωσης του Ναού, η παθολογία του οποίου οφείλεται σε διαφορικές καθιζήσεις και διαστασιολογούνται προτεινόμενα μέτρα αντιμετώπισής τους. The maintenance and the restoration of monumental buildings with wide life expectancies require a full and analytical check of their geological and geotechnical data, in order to define the failure mechanisms which are affecting them through time, and also to do a detailed design of countermeasures with life expectancy wider than the common construction projects.In this project, the geological and geotechnical data that were gathered in the area of the Catholic Church of Koutloumousi Monastery are presented and evaluated, in the context of the restoration projects of the Temple’s intense damages, which are due to the failure mechanisms of the foundation sub-soil.The Koutloumousi Monastery is located south-east of Karyes in Agion Oros, in an area of complexed geotechnical conditions which are affecting the wider area with creeping failure mechanisms, soil deformations and settlements. It is therefore, necessary to conduct a detailed survey on these mechanisms, in order to suggest appropriate countermeasures.The geotechnical survey that took place to the Temple of the monastery, which includes the conduct of drillings, in situ and laboratory testing, as well as the results of it are also demonstrated in this project. The results of the survey are then evaluated and take under consideration, previous geotechnical surveys which were conducted in the area of interest in order to define the sub-soil geotechnical units of the foundation and to calculate the characteristic values of geotechnical parameters for each unit. In that manner, the geotechnical model of the sub-soil of the monastery is constructed, and based on it, behavior tests are done against soil deformations and settlements.Finally, the failure mechanism of the foundation sub-soil is determined since the pathology of the Temple is due to differential settlements while including dimensioned proposed countermeasures. Aristorle University of Thessaloniki 2022-03-10 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12839 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2022 gre Copyright (c) 2023 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11481 2018-11-16T08:32:10Z grelit:mast

"181105 2018 eng " dc Μελέτη της ατμοσφαιρικής ρύπανσης στη Θεσσαλονίκη από τις καύσεις σε τζάκια Πατρούγκα, Αλίκη Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Το αντικείμενο αυτής της διατριβής ειδίκευσης είναι η μελέτη των κυριότερων ρύπων που προκύπτουν από τη χρήση καυσόξυλων στην ευρύτερη περιοχή της Θεσσαλονίκης. Η διατριβή επικεντρώνεται στην μελέτη των ΡΜ10 σωματιδίων και του μονοξειδίου του άνθρακα , καθώς αυτοί είναι οι κυριότεροι ρύποι που προκύπτουν από τη καύση βιομάζας. Η παρούσα εργασία χωρίζεται σε δυο μέρη. Το πρώτο αφορά το θεωρητικό σκέλος και απαρτίζεται από το 1 ο και 2 ο κεφάλαιο, ενώ τα κεφάλαια 3 και 4 περιλαμβάνουν την επεξεργασία των δεδομένων και την εξαγωγή συμπερασμάτων. ... Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-05 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11481 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2017 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11189 2018-11-16T08:31:56Z grelit:mast

"161231 2016 eng " dc Εκτίμηση των τεχνικογεωλογικών συνθηκών του ανατολικού κοιτάσματος του μεταλλείου Ολυμπιάδας στη ΒΑ ΧαλκιδικήΕκτίμηση των τεχνικογεωλογικών συνθηκών του ανατολικού κοιτάσματος του μεταλλείου Ολυμπιάδας στη ΒΑ Χαλκιδική Βουγιούκα, Ευλαμπία Ι. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Η παρούσα διατριβή ειδίκευσης εκπονήθηκε με σκοπό την περιγραφή και εκτίμηση των τεχνικογεωλογικών συνθηκών του Ανατολικού κοιτάσματος του μεταλλείου Ολυμπιάδας στη ΒΑ Χαλκιδική σύμφωνα με το σύστημα RMR’89. Για τις αναλύσεις χρησιμοποιήθηκαν τα διαθέσιμα δεδομένα από περισσότερα από 900 χαρτογραφηθέντα μέτωπα υπόγειων στοών και 2.000m περιγραφηθέντων πυρήνων δειγματοληπτικών γεωτρήσεων. Επιπλέον, παλαιότερα δεδομένα αντλήθηκαν από μελέτες που διεξήχθησαν για λογαριασμό της TVX Hellas S.A., ενώ ο προσδιορισμός των παραμέτρων αντοχής και μέτρου ελαστικότητας στηρίχθηκε κυρίως σε δεδομένα παλαιότερων γεωερευνητικών προγραμμάτων. Στη συνέχεια διεξήχθησαν συγκρίσεις για τον προσδιορισμό της σχέσης μεταξύ των δεδομένων που προέκυψαν από χαρτογραφήσεις υπόγειων μετώπων και πυρήνων γεωτρήσεων αλλά και μεταξύ δεδομένων που προέρχονται από την παρούσα και από προγενέστερες φάσεις λειτουργείας του μεταλλείου. Τέλος η βραχόμαζα διακρίθηκε σε τεχνικογεωλογικές ενότητες, με βάση την ποιότητα της βραχόμαζας, όπως αυτή αντικατοπτρίζεται στην τιμή του RMR. Για κάθε μία από τις κατηγορίες βραχόμαζας πραγματοποιήθηκε εκτίμηση της μονοαξονικής θλιπτικής αντοχής (σci) και του μέτρου ελαστικότητας (Ei), ενώ στη συνέχεια προσδιορίστηκαν και οι αναμενόμενοι τύποι συμπεριφοράς και αστοχίας κατά την διάνοιξη των υπόγειων στοών. Aristorle University of Thessaloniki 2017-12-08 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11189 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2016 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11794 2022-02-02T09:02:09Z grelit:mast

"220202 2022 eng " dc Έρευνα των φυσικών ανθρωπογενών διεργασιών του κάτω ρου του Γαλλικού ποταμού. Διαμαντή, Αναστασία Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Η παρούσα διατριβή ειδίκευσης πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών του τμήματος Γεωλογίας, του κλάδου ειδίκευσης «Γεωγραφία και Περιβάλλον του Τομέα «Φυσικής και Περιβαλλοντικής Γεωγραφίας». Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-02 11:02:09 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11794 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2004 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12102 2018-12-04T11:16:27Z grelit:mast

"181115 2018 eng " dc Κατασκευή τεχνικογεωλογικής τράπεζας δεδομένων για τον σχεδιασμό σηράγγων στη λεκάνη Θεσσαλονίκης Κοκκαλά, Αλίκη Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Κατά το σχεδιασμό και την κατασκευή υπόγειων τεχνικών έργων σε αστικό περιβάλλον, συναντώνται διάφορες τεχνικογεωλογικές προκλήσεις. Ένα χρήσιμο εργαλείο για την εκτίμηση της γεωλογικής επικινδυνότητας και τεχνικογεωλογικής απόκρισης των σχηματισμών κατά μήκος της σήραγγας αποτελεί η δημιουργία μιας καλά δομημένης βάσης δεδομένων, ικανή να αποθηκεύει, διαχειρίζεται, αναλύει και συσχετίζει ένα σημαντικό αριθμό γεωλογικών και τεχνικογεωλογικών δεδομένων. Στην παρούσα διατριβή κατασκευάζεται μια τέτοια δομή που βασίζεται πάνω στο «Σύστημα Ανάλυσης Πληροφοριών Σηράγγων» - TIAS και χρησιμοποιήθηκε κατά το σχεδιασμό υπόγειων έργων της Εγνατίας οδού. Τα δεδομένα που εισάγονται σ’ αυτήν προέρχονται από ένα σύνολο γεωτρήσεων και αναφέρονται σε γεωλογικές και τεχνικογεωλογικές πληροφορίες, εργαστηριακές και επί τόπου δοκιμές που έχουν εκτελεστεί στους Τεταρτογενείς και Νεογενείς σχηματισμούς που συναντώνται στην περιοχή έρευνας. Μέσω της επεξεργασίας και αξιολόγησης των πληροφοριών εξάγονται ενδεικτικά φάσματα φυσικών και μηχανικών παραμέτρων για τους διαφορετικούς σχηματισμούς που συναντώνται. Η μελέτη επικεντρώνεται σε συγκεκριμένες περιοχές εντός της λεκάνης της Θεσσαλονίκης, μία στα Ανατολικά και μία στο κέντρο, εστιάζοντας στις επί τόπου συνθήκες αυτών, με την κατασκευή ενδεικτικών τεχνικογεωλογικών διατομών και τον προσδιορισμό φασμάτων τεχνικογεωλογικών παραμέτρων. Σκοπός αυτής της διαδικασίας, εκτός από την ενσωμάτωση πλήθους δεδομένων, είναι να παρέχει ένα εργαλείο για την αξιολόγηση αυτών σε εστιασμένες πληροφορίες προκειμένου να εκτιμηθεί η γεωλογική κατάσταση και τεχνικογεωλογική συμπεριφορά των σχηματισμών στα υπόγεια έργα και ιδιαίτερα της μηχανοποιημένης όρυξης στην περιοχή της Θεσσαλονίκης.   The design and construction of underground works in an urban environment, face several engineering geological challenges. The construction of a well structured database, able to store, manage, analyse and correlate a large amount of geological and geotechnical data, is a powerful tool towards the geological hazard assessment and the geotechnical characterisation of the formations along a tunnel. The structure of this database is based on Tunnel Information and Analysis System (TIAS) constructed for the Egnatia Highway tunnels in northern Greece. The data processed by the database are based on borehole geological information, laboratory testing, geotechnical characterisation and in situ field tests, mainly executed in the quaternary and neogene soil formations that are met in the studied area. The processing and assessment of the information, leads to the identification of useful value ranges for several physical and mechanical parameters, assigned for different formations. The study focuses in specific areas within the basin of Thessaloniki. One region is located in the eastern part of the city and the other in the central part, highlighting the in situ conditions, by the construction of typical geotechnical cross-sections and the determination of ranges which conclude geotechnical parameters. The purpose of that process, besides incorporating an amount of data, is to provide a tool for turning data into useful information in order to estimate the geological situation and geotechnical behavior of formations in underground works. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-15 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12102 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2015 gre Copyright (c) 2018 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12438 2022-01-10T08:03:37Z grelit:mast

"200207 2020 eng " dc Development of methods for the automated monitoring of fish in DIDSON (Dual-Frequency Identification Sonar) data = Ανάπτυξη μεθόδων για την αυτοματοποιημένη παρακολούθηση ιχθύων σε δεδομένα DIDSON (Dual-Frequency Identification Sonar). Perivolioti, Triantafllia-Maria Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Διατμηματικό πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών στα Πολύπλοκα Συστήματα και Δίκτυα (Inter-Faculty Master Program on Complex Systems and NetworksInter-Faculty Master Program on Complex Systems and Networks). The application of hydroacoustic techniques is well established in the field of Fisheries Science, as it is a methodology that can provide qualitative (e.g. behaviour, direction of movement) and quantitative (e.g. abundance, biomass) information of fish stock in high resolution and non-invasively collected. DIDSON is one of the most recent technological achievements in the field of Hydroacoustics. It is an acoustic camera that utilizes very high frequencies, thus having the capability to produce high quality images. As the DIDSON data can be properly converted to an image array, computer vision techniques can be used for processing the data. However, those methods almost invariably necessitate human intervention, in order to refine the final results and suitably fine-tune all processing parameters for an optimal result. The main aim of this study is to explore and identify the potential for automation of fish target detection from DIDSON data, combining techniques from the fields of computer vision and machine learning. Specifically, a workflow is proposed and validated, which is based on optical flow field calculation and the application of a genetic algorithm, in order to detect fish targets. Manual validation of the methodology indicated that at least half of the targets are successfully detected almost 60% of the time. The average neighborhood size (moving structure bounds) for the optical flow field calculation was estimated by the genetic algorithm to be around 12-14 pixels. The methodology provides promising results with minimal user intervention and can be extended to include additional parameters of the detection and tracking workflows. Η υδροακουστική είναι μια καλά εδραιωμένη τεχνική στον τομέα της αλιευτικής επιστήμης, καθώς αποτελεί μια μέθοδο, με την οποία μπορούν να συλλεχθούν μη-παρεμβατικά, ποιοτικά (π.χ. συμπεριφορά, κατεύθυνση κίνησης) και ποσοτικά (π.χ. αφθονία, βιομάζα)  δεδομένα ιχθύων με υψηλή ανάλυση.  Ένα από τα πρόσφατα τεχνολογικά επιτεύγματα στον τομέα της υδροακουστικής είναι η ακουστική κάμερα DIDSON. Είναι μια ακουστική κάμερα που χρησιμοποιεί πολύ υψηλές συχνότητες, παράγοντας, έτσι, εικόνες υψηλής ποιότητας. Καθώς τα δεδομένα του DIDSON μπορούν να μετατραπούν σε μια συστοιχία εικόνων, μπορούν να χρησιμοποιηθούν τεχνικές υπολογιστικής όρασης για την επεξεργασία τους. Ωστόσο, αυτές οι μέθοδοι απαιτούν συχνά ανθρώπινη παρέμβαση, προκειμένου να βελτιστοποιηθούν τα τελικά αποτελέσματα και να ρυθμιστούν κατάλληλα όλες οι παράμετροι επεξεργασίας, ώστε να επιτευχθεί το βέλτιστο δυνατό αποτέλεσμα. Ο κύριος στόχος της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση  της δυνατότητας αυτοματοποίησης της ανίχνευσης ιχθύων - στόχων από  δεδομένα DIDSON, συνδυάζοντας τεχνικές υπολογιστικής όρασης και μηχανικής μάθησης. Συγκεκριμένα, προτείνεται μια ροή εργασιών, η οποία βασίζεται στον υπολογισμό του πεδίου οπτικής ροής και στην εφαρμογή ενός γενετικού αλγορίθμου, προκειμένου να ανιχνευθούν στόχοι ιχθύων. Η χειροκίνητη επικύρωση της μεθοδολογίας έδειξε ότι τουλάχιστον το ήμισυ των στόχων εντοπίζονται με επιτυχία σχεδόν στο 60% των εικόνων. Το μέσο μέγεθος της γειτονιάς (κινούμενα όρια δομής) για τον υπολογισμό του οπτικού πεδίου ροής εκτιμήθηκε από τον γενετικό αλγόριθμο να ισούται περίπου με 12-14 εικονοστοιχεία. Η μεθοδολογία παρέχει πολλά υποσχόμενα αποτελέσματα, με ελάχιστη παρέμβαση του χρήστη, και μπορεί να επεκταθεί ώστε να περιλαμβάνει πρόσθετες παραμέτρους των ροών εργασίας ανίχνευσης και εντοπισμού. Aristorle University of Thessaloniki 2019-05-29 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12438 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2019 gre Copyright (c) 2020 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12686 2024-04-18T08:52:49Z grelit:mast

"220126 2022 eng " dc Well completion for hydrocarbons production and production logging = Η συμπλήρωση γεωτρήσεων για την παραγωγή υδρογονανθράκων και οι διαγραφίες παραγωγής. Mantziokas, Iraklis Asterios Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Διατμηματικού Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών “Έρευνα και Εκμετάλλευση Υδρογονανθράκων". The objective of this Master Thesis is to present fundamental values related to the well completion. More specifically, this study will be useful as a learning and reference guide-tool from the drilling and reservoir, to completion and production engineers’ technical aspects. Well Completion, refers to the operations that prepare a well for production (or injection). These operations include preparing the reservoir to wellbore interface, begin by first installing the conductor pipe and finish by installing the production tubing and the structural system and equipment, which is necessary for the production of the hydrocarbons. However, the well completion’ specifics are very variable, depending on the geological formation and operator. The present MSc thesis, defines the well architecture which is a fundamental aspect of well design, from the onshore activities, to smart well technology in Deepwater field. Furthermore, the concept of well completion engineering and equipment for hydrocarbons production is presented, and the different types of production logging. Studying and characterizing the reservoir can play a vital role in improving and maximizing its performance and production, in general. So, to assist with the allocation of production to different zones, and to diagnose production problems such as leaks or crossflows, production logging techniques are developed. A review of this technology, is therefore provided in this thesis, in order to gain a detailed procedure and measurement understanding of the different production logging tools. Thus, the importance of proper analysis is necessary to be illustrated in well completion for hydrocarbons production and production logging. "Η Μ.Δ.Ε. επιχειρεί να καλύψει βασικές έννοιες σχετιζόμενες με την ολοκλήρωση των γεωτρήσεων [well completion] και να παρουσιάσει συγκεντρωτικά τις δραστηριότητες των μηχανικών ταμιευτήρων, μηχανικών γεωτρήσεων, μηχανικών πετρελαίου και μηχανικών παραγωγής. Η ολοκλήρωση μιας γεώτρησης ξεκινά με την τοποθέτηση των σωλήνων επένδυσης σε επαφή με τους γεωλογικούς σχηματισμούς και τελειώνει με την εγκατάσταση του εξοπλισμού παραγωγής και των εγκαταστάσεων επιφανείας. Οι λεπτομέρειες της ολοκλήρωσης ενός φρεατίου είναι πολύ μεταβλητές, και εξαρτώνται κυρίως από τους γεωλογικούς σχηματισμούς χωρίς εντούτοις να παραγνωρίζεται και η εμπειρία των χειριστών. Στη Μ.Δ.Ε. αρχικά παρουσιάζεται ο σχεδιασμός της ολοκλήρωσης μιας γεώτρησης ξεκινώντας πρώτα από τις χερσαίες γεωτρήσεις και καταλήγοντας στα πολύ εξελιγμένα υποθαλάσσια, ‘έξυπνα’ φρεάτια, βαθέων υδάτων. Παρουσιάζονται όλες οι διαδικασίες ολοκλήρωσης, οι διάφοροι τύποι εξοπλισμού για την ολοκλήρωση μιας γεώτρησης και την παραγωγή υδρογονανθράκων, καθώς και οι μέθοδοι καταγραφής των παραμέτρων παραγωγής [production logging]. Η μελέτη και ο χαρακτηρισμός του ταμιευτήρα κατά την παραγωγή, μπορεί να παίξει σημαντικότατο ρόλο στη βελτίωση της απόδοσης των ταμιευτήρων και γενικότερα στη βελτιστοποίηση της παραγωγής. Οι μέθοδοι καταγραφής των παραμέτρων της παραγωγής βοηθούν στον διαμερισμό της παραγωγής από διαφορετικές ζώνες/ορίζοντες, καθώς και στη διάγνωση προβλημάτων, όπως διαρροές ή crossflows. Στη Μ.Δ.Ε. παρουσιάζονται όλοι οι φωρατές για την εκτέλεση του production logging, με λεπτομερή περιγραφή του τρόπου λειτουργίας αυτών. Έτσι, καταδεικνύεται η σημασία της σωστής ανάλυσης τόσο για την πλήρη και ορθή ολοκλήρωση μιας γεώτρησης όσο και για τη διαδικασία καταγραφής κατά την παραγωγή”. Aristorle University of Thessaloniki 2022-01-26 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12686 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2021 gre Copyright (c) 2021 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/13037 2025-03-19T09:30:17Z grelit:mast

"240423 2024 eng " dc REE geochemistry of Parnassos-Giona Zone Bauxites (Giona area) = Γεωχημεία σπανίων γαιών (REE) σε βωξίτες της Ζώνης Παρνασσού-Γκιώνας (περιοχή Γκιώνας). Petarouda, Dafni Georgios Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Ορυκτολογίας - Πετρολογίας - Κοιτασματολογίας. In this thesis, the existence of rare earth elements (REE) in the Parnassos-Giona Zone bauxites, their geochemical value, as well as any possible correlation between the REE, the region and the colour of the bauxites, the samples’ major elements content, pisolithic size and the pisoliths’ percentage are examined. Twenty-three samples were collected from 6 different mines of the Imerys Bauxites S.A. facilities for macroscopic, mineralogical (XRD) and chemical (XRF, ICP-MS) analyses. Mineralogical analyses reveal that diaspore and boehmite are the major minerals in the bauxite ores, while their pisolithic percentage and colour varies, the latter between yellow, orange-red and brownish-red. The samples from Koromilia mine differentiate from the rest in Li and La values, as well as the sample S.5_1, from 526 mine which presents most of the highest values in traces and rare earth elements. Chondrite-normalized rare earth elements diagrams per region show a positive Ce anomaly. The analysed samples of this research show no statistically significant correlation between the major elements, the region, the bauxitic colour, the size or the percentage of the samples’ pisoliths. Finally, the correlation comparison between Greece, China and Montenegro bauxite deposits shows that those from China have the highest positive and negative correlations among the three countries, the Montenegro deposit comes in second place and the Greek deposit show in general the lowest correlation coefficient. Στην παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζεται η ύπαρξη σπανίων γαιών (REE) στους βωξίτες της Ζώνης Παρνασσού-Γκιώνας, η γεωχημική τους αξία, καθώς και κάθε πιθανή συσχέτιση μεταξύ των REE, της περιοχής και του χρώματος των βωξιτών, καθώς και των κύριων στοιχείων, του μεγέθους και του ποσοστού των πισολίθων. Το κοίτασμα βωξίτη Παρνασσού-Γκιώνας βρίσκεται στη Φωκίδα, στην κεντρική Ελλάδα, και αποτελεί μέρος της γεωτεκτονικής ζώνης Παρνασσού-Γκιώνας, που περιλαμβάνει τα βουνά Παρνασσός, Γκιώνα, Καλλίδρομο, Ελικώνας και ορισμένα τμήματα του όρους Οίτη. Αυτές οι αποθέσεις φιλοξενούνται μέσα σε ανθρακικά πετρώματα και τοποθετούνται σε τρεις διαδοχικούς λιθοστρωματογραφικούς ορίζοντες, οι οποίοι αντιπροσωπεύουν τρεις διαφορετικές εποχές από το Μέσο-Άνω Τριαδικό έως το Ανώτερο Κρητιδικό. Συλλέχθηκαν 23 δείγματα από 6 διαφορετικά ορυχεία των εγκαταστάσεων της Imerys Βωξίτες Α.Ε. για μακροσκοπικές, ορυκτολογικές (XRD) και χημικές (XRF, ICP-MS) αναλύσεις. Οι ορυκτολογικές αναλύσεις αποκαλύπτουν ότι το διάσπορο και ο μπαιμίτης είναι τα κύρια ορυκτά στα μεταλλεύματα βωξίτη, ενώ το ποσοστό και το χρώμα τους ποικίλλει, το τελευταίο μεταξύ κίτρινου, πορτοκαλοκόκκινου και καστανοκόκκινου. Τα δείγματα από το ορυχείο Κορομηλιάς διαφοροποιούνται από τα υπόλοιπα σε τιμές Li και La, καθώς και το δείγμα S.5_1, από το ορυχείο 526, που παρουσιάζει τις περισσότερες από τις υψηλότερες τιμές σε ιχνοστοιχεία και  σπάνιων γαίες. Τα διαγράμματα σπάνιων γαιών, κανονικοποιημένων με χονδρίτη, ανά περιοχή δείχνουν μια απότομη αύξηση στην τιμή Ce. Τα αναλυθέντα δείγματα αυτής της έρευνας δεν δείχνουν στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ των κύριων στοιχείων, της περιοχής, του βωξιτικού χρώματος, του μεγέθους ή του ποσοστού των πισσολίθων των δειγμάτων. Τέλος, η σύγκριση συσχέτισης μεταξύ Ελλάδας, Κίνας και Μαυροβουνίου δείχνει ότι οι περιοχές από την Κίνα έχουν τις υψηλότερες θετικές και αρνητικές συσχετίσεις μεταξύ των τριών χωρών, ενώ το Μαυροβούνιο έρχεται στη δεύτερη θέση. Aristorle University of Thessaloniki 2024-04-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/13037 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2024 gre Copyright (c) 2024 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11993 2022-02-14T07:18:12Z grelit:mast

"220214 2022 eng " dc Σχετικά με τη διερεύνηση της αστικής νησίδας στη Θεσσαλονίκη. Αστάρα, Φωτεινή Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Σκοπός της εργασίας είναι η μελέτη του φαινομένου της θερμής αστικής νησίδας (Θ.Α.Ν.) στην περιοχή της Θεσσαλονίκης. Η συγκεκριμένη περιοχή αποτελεί ένα μεγάλο αστικό κέντρο στο οποίο κατά τη διάρκεια των τελευταίων χρόνων παρατηρείται τροποποίηση του κλίματος λόγω της αστικοποίησης. Αποτέλεσμα της αστικοποίησης είναι η εμφάνιση υψηλότερων θερμοκρασιών στο κεντρικό τμήμα της οικοδομημένης περιοχής, απ’ ό,τι στην περιφέρεια, δημιουργώντας έτσι ένα είδος θερμής αστικής νησίδας. Στην εργασία αυτή θα μελετήσουμε την πορεία των θερμοκρασιών κατά τα τελευταία 43 χρόνια με στόχο να διαπιστώσουμε και να επιβεβαιώσουμε την ύπαρξη του φαινομένου στη Θεσσαλονίκη. Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-14 09:18:12 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11993 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2007 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11747 2021-11-03T10:37:56Z grelit:mast

"181116 2018 eng " dc Παλαιοντολογική και στρωματογραφική μελέτη Νουμμουλιτοφόρων αποθέσεων του Ελλαδικού χώρου. Δήμου, Γρηγορία-Βασιλική Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Στην παρούσα εργασία ερευνάται το μικροπαλαιοντολογικό περιεχόμενο και το αποθετικό περιβάλλον των Ηωκαινικών–Μέσο Ολιγοκαινικών σχηματισμών, έξι διαφορετικών θέσεων του ελλαδικού χώρου (Κίρκη Θράκης, Βασιλική Τρικάλων, Δερβενάκια, Τρίπολη, Περιβόλι Γρεβενών και Μανωλιάσα Ιωαννίνων). Οι συγκεκριμένες θέσεις επιλέχθηκαν, έτσι ώστε να αποτελούν αντιπροσωπευτικό δείγμα διαφορετικών γεωτεκτονικών ζωνών, στις οποίες αναφέρονται εμφανίσεις νουμμουλιτοφόρων ηωκαινικών ιζημάτων. Τα δείγματα που επεξεργάστηκαν περιέχουν συναθροίσεις αποτελούμενες κυρίως από τα μεγάλα τρηματοφόρα, Nummulites, Assilina, Alveolina, Discosyclina, από φύκη και αντιπροσώπους της οικογένειας Miliolidae. Από τα παραπάνω, αντικείμενο μελέτης αποτέλεσε το γένος Nummulites. Το υλικό που συλλέχθηκε από τις θέσεις Βασιλική, Δερβενάκια, Τρίπολη, Περιβόλι και Μανωλιάσα εξετάστηκε σε λεπτές τομές ενώ από το υλικό από την περιοχή της Κίρκης εξετάστηκαν ολόκληρα άτομα, καθώς βρέθηκαν μεμονωμένα. Σε όλο το πλήθος των δειγμάτων πραγματοποιήθηκαν μετρήσεις των μορφολογικών χαρακτηριστικών τους. Στη συνέχεια, ακολούθησε ο προσδιορισμός, περιγραφή και βιοστρωματογραφική τους αντιστοίχιση. Στο στάδιο του προσδιορισμού πραγματοποιήθηκε σύγκριση με απολιθώματα εργασιών τόσο από τον ελλαδικό χώρο όσο και από τη διεθνή βιβλιογραφία. Προσδιορίστηκαν δέκα είδη: Nummulites fabianii Prever, Nummulites atacicus D’ Archiac and Haime, Nummulites millecaput Boubée, Nummulites partschi De la Harpe, Nummulites soerebergensis Schaub, Nummulites tauricus De la Harpe Nummulites boussaci Rozlozsnik, Nummulites aturicus Joly and Leymerie, Nummulites fichteli Michelotti, και Nummulites nitidus De la Harpe. Οι Νουμμουλίτες χαρακτηρίζουν νηριτικά περιβάλλοντα σε θερμά ύδατα και αντιπροσωπεύουν κυρίως ανθρακικές πλατφόρμες τροπικών και υποτροπικών περιοχών. Στην παρούσα εργασία πραγματοποιήθηκε προσπάθεια περεταίρω ανάλυσης του παλαιοπεριβάλλοντος βάσει των μορφομετρικών αναλύσεων, αλλά και την εικόνα των μικροαπολιθωμάτων. In the present study, the micropaleontological content and the depositional environment of the Eocene-lower Oligocene is investigated in six different formations in the greek province (Kirki Thrace, Vassiliki Trikala, Perivoli Grevena, Manoliasa Ioannina, Dervenakia and Tripoli). Studied areas were chosen in order to depict a representative sample of each geotectonic zone, in which nummulitic sediments have been bibliographically reported. The assemblages consist of large benthic foraminifera, such as Nummulites, Alveolina, Discocyclina, Assilina, Miliolidae and by algae. The main object is the study of the genus Nummulites. The material that was collected from the areas of Vassiliki, Perivoli, Manoliasa, Tripoli and Dervenakia was examined in thin sections. However those collected in the area of Kirki were individual specimens, so they were examined in polished sections. Nummulites were described with detailed biometric analysis of their full spectrum. The measurements and the morphological characteristics of the Nummulites were compared to previous studies that took place in Greece and in general to the international bibliography, in order of identification and biostratigraphically determination of the investigated strata. Ten species were identified: Nummulites fabianii Prever, Nummulites atacicus D’ Archiac and Haime, Nummulites millecaput Boubée, Nummulites partschi De la Harpe, Nummulites soerebergensis Schaub, Nummulites tauricus De la Harpe Nummulites boussaci Rozlozsnik, Nummulites aturicus Joly and Leymerie, Nummulites fichteli Michelotti, and Nummulites nitidus De la Harpe. Nummulites characterize shallow-marine environments and they mainly represent carbonate platforms. This study is an effort to identify autochthonous and allochthonous Nummulites populations and the different facies of the depositional model, based on the abrasion of their tests. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-16 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11747 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2018 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11408 2018-12-17T08:51:10Z grelit:mast

"181217 2018 eng " dc Τεχνικογεωλογικές συνθήκες του φράγμανος του Ιάσμου Ν. Ροδόπης Τσίφη, Παυλίνα-Δέσποινα Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας Στην παρούσα έρευνα παρουσιάζεται η γεωλογική και τεχνικογεωλογική αξιολόγηση πρωτογενών δεδομένων για την κατασκευή του φράγματος Ιάσμου, Ν. Ροδόπης. Τα δεδομένα που επεξεργάστηκαν στην εργασία, αφορούν βιβλιογραφικά στοιχεία της γεωλογίας της περιοχής, τεχνικογεωλογικά στοιχεία των ερευνητικών γεωτρήσεων, στοιχεία αποσάθρωσης, μετρήσεις τεκτονικών στοιχείων, μετρήσεις επιτόπου και εργαστηριακών δοκιμών, όπως μονοαξονικών και τριαξονικών δοκιμών και δοκιμών σημειακής φόρτισης. Από εργασία στην ύπαιθρο με αξιολόγηση και επεξεργασία των στοιχείων, πραγματοποιήθηκαν ταξινομήσεις κατά G.S.I. και R.M.R. για τους διάφορους τύπους βραχόμαζας. Επίσης, εκτιμήθηκε, η στεγανότητα στον άξονα έδρασης του φράγματος από τις επί τόπου δοκιμές περατότητας (κυρίως Lugeon), και κατά συνέπεια η έκταση και το βάθος της κουρτίνας τσιμεντενέσεων. Τέλος, πραγματοποιήθηκαν γεωτεχνικές αναλύσεις, όπου προσομοιώνονται τα τεχνικογεωλογικά χαρακτηριστικά σε ειδικό λογισμικό, με στόχο τον έλεγχο των παραμορφώσεων στη περιοχή, την θεμελίωση του φράγματος και την εκτίμηση των υδατικών πιέσεων κάτω από το φράγμα. Αποτυπώθηκαν οι γεωλογικές συνθήκες σε μηκοτομές, για δύο προτεινόμενους άξονες κατασκευής του φράγματος, Α0 και Α1. Δημιουργήθηκαν, επίσης, αντίστοιχες αποτυπώσεις θεματικών τομών για τα υδρολογικά και μηχανικά χαρακτηριστικά. Μέσω της συγκριτικής αξιολόγησης των θέσεων, επιλέχτηκε αυτή του άξονα Α1 και η πραγματοποίηση ενός λιθόρριπτου φράγματος με ανάντη πλάκα σκυροδέματος, καθώς το σύνολο της περιοχής αποτελείται από μεταμορφωμένα πετρώματα (μεταγρανοδιορίτες, αμφιβολίτες, γνεύσιοι) που έχουν κερματιστεί αρκετά και αναμένεται να προκληθούν παραμορφώσεις σχετικά με τους άκαμπτους τύπους φραγμάτων (π.χ. επιλογή φράγματος βαρύτητας από σκυρόδεμα ή τοξωτό). Από την τεχνικογεωλογική έρευνα προέκυψαν, στο σύνολο της βραχόμαζας, μέτριας έως καλής ποιότητας γεωϋλικά. Η βραχόμαζα είναι μέτρια αποσαθρωμένη έως ελαφρά και κερματισμένη, με τις τιμές του G.S.I. να κυμαίνονται στη μέτρια αποσαθρωμένη ζώνη 35-40 και στην υγιή 50-60. Παράλληλα, όμως, οριοθετήθηκαν και περιοχές υποβαθμισμένων γεωμηχανικών χαρακτηριστικών που συνδέονται με ζώνες εντονότερου τεκτονισμού και αποσάθρωσης. Εντοπίστηκαν κυρίως τρεις ζώνες σε βάθη 4 έως 45 m από την επιφάνεια του εδάφους, στον άξονα του φράγματος, χωρίς εντούτοις να προκαλούνται σημαντικά προβλήματα ευστάθειας για να δεχτεί τη θεμελίωση μιας τέτοιας κατασκευής ή διαφυγών. Από τον έλεγχο των συντελεστών περατότητας προέκυψαν τιμές με γενική διακύμανση των περατοτήτων στα 10-5 έως 10-7 cm/sec και εκτέλεση κουρτίνας τσιμεντενέσεων βάθους έως 60 m κατά περίπτωση. In the present investigation is presented the geological and geotechnical evaluation of primary data of the dam Iasmos, Rodopi area in Northern Greece. The data processed concerns desk study, geotechnical investigation from the drillings, such us geotechnical classification by G.S.I. and R.Q.D., weathering grades, in situ and laboratory tests, such us uniaxial and triaxial tests and point load tests. It was also evaluated the tightness along the axis of the dam from the in situ permeability tests (mainly Lugeon tests), and consequently the extent and the depth of the grout curtain. Last, geotechnical analyzes in special software were performed in order to simulate the geotechnical characteristics, and evaluate the deformations below the foundation of the dam and estimate the groundwater leakage under the dam. Geological conditions were depicted on sections along two suggested axes, A0 and A1. There have also been created the corresponding imprints of thematic sections for the hydrological and mechanical characteristics. Through comparative assessment of the positions, the axis position A1 was selected and the construction of a rockfill dam with concrete upstream slab, as the entire region consists of metamorphic rocks (meta-granodiorites, amphibolites, gneisses) which have become fragmented enough and it is expected to cause deformations by more inflexible types of dams (e.g. selection of concrete gravity dam or an arched one). After the geotechnical research it has been found, throughout the rock mass, medium to good quality geomaterials. The rock mass is medium to slightly weathered and fragmented, with G.S.I. ratings is between the weathered zone 35-40 and the 50-60 healthy one. At the same time however, areas of degraded geomechanical characteristics which are associated with zones of intense tectonism and weathering, were delineated. Three zones were mainly identified at depths 4 to 45 m from the ground surface, at the axis of the dam, without causing significant stability problems to receive the foundation of such a construction or leakages. The verification of permeability rates showed prices with a general variation in permeability of   10-5 to 10-7 cm/sec and the perform of grout curtain at 60 m depth, if appropriate. Aristorle University of Thessaloniki 2018-12-17 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11408 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2014 gre http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/download/11408/11497 Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11961 2022-02-04T09:46:47Z grelit:mast

"220204 2022 eng " dc Διερεύνηση της σχέσης μεταξύ των μεταβολών του κλίματος και των μεταβολών της πιθανότητας εμφάνισης. Σαλβάνου, Ιωάννα - Μαρία Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. . Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-04 11:46:47 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11961 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2006 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12356 2022-01-10T08:03:37Z grelit:mast

"190912 2019 eng " dc Κλίμα και δασικές πυρκαγιές. Εκτίμηση του κινδύνου πυρκαγιάς στον Ελλαδικό χώρο με τη χρήση περιοχικού κλιματικού μοντέλου = Climate and forest fires. Assessment of forest fire risk in climate change in Greece using a regional climate model. Μουρούζη, Μελπομένη Α. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Μετεωρολογίας και Κλιματολογίας. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η μελέτη του δείκτη επικινδυνότητας εμφάνισης πυρκαγιών στην Ελληνική Περιοχή για το παρόν και το μέλλον. Για την επίτευξη του σκοπού έγινε η αξιολόγηση των κλιματικών παραμέτρων θερμοκρασίας, υγρασίας, βροχόπτωσης και ταχύτητας ανέμου των μοντέλων ICTP-REGCM3 και KNMI-RACMO2. Τα δεδομένα που χρησιμοποιήθηκαν ήταν ημερήσιες τιμές θερμοκρασίας, σχετικής υγρασίας, ανέμου και βροχόπτωσης από το 1961 μέχρι 2012 από τρεις βάσεις δεδομένων, τα NCEP reanalysis δεδομένα και από δυο κλιματικά περιοχικά μοντέλα το ICTP και το KNMI. Επίσης για τα δύο περιοχικά κλιματικά μοντέλα χρησιμοποιήθηκαν δεδομένα για δύο μελλοντικές περιόδους, 1η μελλοντική περίοδος 2020-2050 και 2η μελλοντική περίοδος 2070-2100. Εξετάστηκαν οι παράμετροι του κώδικα FWI και έγιναν τεστ ευαισθησίας για να καθοριστούν οι κατάλληλες οριακές τιμές για την περιοχή της Ελλάδας. Στη συνέχεια, έγιναν διαγράμματα για κάθε μια από τις 4 παραμέτρους για τα NCEP, ICTP, KNMI την περίοδο αναφοράς 1961-1990, καθώς και για το ICTP, KNMI τις 2 μελλοντικές περιόδους, για το καλοκαίρι και τον χειμώνα. Κατόπιν, βρέθηκαν οι 6 δείκτες του Καναδικού Συστήματος πυρκαγιών και δημιουργήθηκαν θηκογράμματα από τα οποία φαίνεται το εύρος των τιμών τους και η αύξησή τους την 1η και 2η μελλοντική περίοδο. Τέλος, σχεδιάστηκαν οι χάρτες για κάθε δείκτη για όλα τα μοντέλα και για όλες τις περιόδους, στους οποίους φαίνεται οπτικά η μεταβολή στο μέλλον. The aim of the present thesis was the study of the fire weather index (FWI) in Greece for the present and the future. We evaluated the climatic parameters (temperature, rainfall, humidity and wind speed) of the models ICTP-REGCM3 and KNMI-RACMO2. The data used were daily temperature, daily rainfall, daily wind speed and daily relative humidity from 1961-2012 from three databases (NCEP reanalysis data, ICTP and KNMI). For the two climatic models (ICTP, KNMI) data were also used for 2 future periods (2020-2050 and 2070-2100). The parameters of the FWI code were examined and sensitivity tests provided us with the appropriate values for Greece. Charts were created of the four parameters of NCEP, ICTP, KNMI for the reference period 1961-1990, as well as for ICTP, KNMI for the 2 future periods, for the summer and winter. We also, calculated the 6 indices of the Canadian Forest Fire Weather System and we made boxplots that show the range of their values and their increase in the 1st and 2nd future period. Lastly, maps were plotted for every indice and model and for all three periods that show the visual change in the future. Aristorle University of Thessaloniki 2019-05-29 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12356 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2019 gre Copyright (c) 2019 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12507 2024-04-18T07:43:18Z grelit:mast

"200923 2020 eng " dc Τεχνικογεωλογική αξιολόγηση ευστάθειας και στεγανότητας φράγματος Λουζίκι Ολύνθιου ποταμού, Χαλκιδική = Engineering geological assessment of the Louziki dam site suitability, Chalkidiki, Greece. Γκοράνη, Αντριάνα Ιωάννης Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Γεωλογίας. Η κατασκευή ενός φράγματος προϋποθέτει ενδελεχή και συστηματική έρευνα, καθώς αποτελεί ένα πολυπαραγοντικό έργο, με απώτερο σκοπό την ασφαλή κατασκευή και λειτουργία του. Η επίτευξη των προαναφερθέντων στόχων γίνεται μέσω υδρολογικής, γεωλογικής και γεωτεχνικής έρευνας της περιοχής του φράγματος. Η υπό μελέτη θέση φράγματος βρίσκεται στο Νομό Χαλκιδικής, στον ποταμό Βατόνια (Ολύνθιο), στη θέση Λουζίκι. Πρόκειται για χωμάτινο φράγμα με αργιλικό πυρήνα, ύψος 73 m, μήκος στέψης 210 m και πλάτος στέψης 10 m. Συνοδά έργα του φράγματος αποτελούν ο υπερχειλιστής – εκχειλιστής, η σήραγγα εκτροπής και το ανάντη πρόφραγμα. Το γεωλογικό υπόβαθρο της περιοχής μελέτης αποτελείται από εναλλαγές μεταμορφωμένων πετρωμάτων, ηλικίας Κάτω – Μέσο Ιουρασικού, που αναφέρονται ως "σχηματισμός ή φλύσχης της Σβούλας” (Μουντράκης, 2010), Νεογενείς σχηματισμούς και πρόσφατες ποτάμιες αναβαθμίδες και αποθέσεις κοίτης. Η εκτίμηση των τεχνικογεωλογικών συνθηκών, βασίστηκε σε γεωλογικούς δείκτες και σε μηχανικές παραμέτρους όπως: RQD, GSI, βαθμός αποσάθρωσης, περατότητα και μονοαξονική αντοχή, που προσδιορίστηκαν από την υπαίθρια χαρτογράφηση και εργαστηριακές δοκιμές (Point Load Index). Ο προσδιορισμός των τεχνικογεωλογικών ενοτήτων, έγινε μέσω αυτών των παραμέτρων, με απώτερο σκοπό την εκτίμηση της μηχανικής συμπεριφοράς της βραχομάζας. Η εκτίμηση της μηχανικής συμπεριφοράς περιλαμβάνει την ευστάθεια των πρανών μέσω κινηματικής ανάλυσης, Dips 7.0, την εκτίμηση της αντοχής και της παραμορφωσιμότητας καθώς και δεδομένα για τον υπόγειο υδροφόρο ορίζοντα και την πιεζομετρία. Οι αβεβαιότητες σχετικά με την καταλληλότητα της θέσης του φράγματος σχετίζονται με την ετερογένεια και διαβρωσιμότητα των σχηματισμών, την παρουσία ρηγμάτων, την τεκτονική καταπόνηση της βραχομάζας και τις πιθανές διαφυγές. Η θέση θεμελίωσης ενδέχεται να παρουσιάζει προβλήματα ευστάθειας λόγω της παραμορφωσιμότητας των σχηματισμών, της διαβρωσιμότητας του γραφιτικού σχιστόλιθου και των συνθηκών του υπόγειου νερού. Από την ανάλυση προέκυψε ότι στο δεξί αντέρεισμα δεν αναμένεται να παρουσιαστούν προβλήματα ευστάθειας, όμως στο αριστερό αντέρεισμα μπορεί να προκύψουν βαρυτικές αστοχίες με τη μορφή σφηνοειδών ολισθήσεων. Στη θέση του άξονα του φράγματος, δεν αναμένονται σημαντικές διαφυγές βάσει των επί τόπου δοκιμών περατότητας, επομένως το βάθος της κουρτίνας τσιμεντενέσεων εκτιμάται ότι δεν θα είναι μεγάλο και με περιορισμένη έκταση στα αντερείσματα. Στον ταμιευτήρα, εντοπίστηκαν δυο παλιές κατολισθήσεις, εκ των οποίων η μια σε κοντινή απόσταση από τον άξονα του φράγματος (500 m), καθώς και κάποιες βραχοκαταπτώσεις (σφηνοειδείς ολισθήσεις). Αναφορικά με τις διαφυγές, η παρουσία κροκαλοπαγών, στο βόρειο τμήμα του ταμιευτήρα, αποτελεί πιθανώς κίνδυνο. Το χωμάτινο φράγμα με αργιλικό πυρήνα, αποτελεί την καλύτερη επιλογή βάσει της ποιότητας της βραχομάζας και της ετερογένειας των σχηματισμών στη θέση θεμελίωσης. Dams constitute major construction projects for the accumulation of water for various purposes. The construction of a dam demands meticulous and thorough investigation, since it constitutes a multi-factor discipline, aiming to the safe and efficient construction. A dam site suitability investigation includes hydrological, geological and engineering geological investigation in the dam and reservoir area. Louziki dam site is in Chalkidiki peninsula and more specifically on Vatonias (Olynthios) river. It is an earth fill dam with a design height of 72 m, crest length 210 m and crest width 10 m. The main supplementary structures for the dam are the spillway, the diversion tunnel and the coffer dam. The geological bedrock of the area consists of metamorphic rock alternations, of Lower-Middle Jurassic age, comprising the “Svoula flysch formation”, (Mountrakis D., 2010), as well as Neogene and Quaternary sediments encountered close to the riverbed. For the assessment of the engineering geological conditions, several index and mechanical properties were considered, namely RQD, GSI, degree of weathering, rock mass permeability and intact rock compressive strength. These parameters were introduced in the definition of engineering geological units to further estimate the rock mass behavior. The estimation of the rock mass behavior includes slope stability via kinematic analysis, evaluation of strength and deformability as well as groundwater and piezometric data. The uncertainties relating to the suitability of the dam site are associated with the heterogeneity and erodibility of the formations, the presence of faults, the tectonic disturbance of the rock-mass and the estimated water losses. In the foundation zone of the dam, stability problems can arise due to the heterogenous formations, the erodibility of graphitic schist and the water pressure conditions. The right abutment is not expected to present any stability problems, but wedge failures may occur in the left abutment. Based on the in-situ permeability tests in the area of the dam axis no significant leakages are expected, hence the depth of the grout curtain is evaluated to be close to the surface. In the reservoir area two landslides were identified, one of them in a close distance from the dam’s axis (500m), as well as some rockfalls phenomena (wedge failures). In respect to the water losses, the presence of conglomerates at the northern limit of the reservoir poses a hazard. The earth fill dam appears as the optimal option based on the weak nature of the rock masses and the heterogeneity of the foundation’s formations. Aristorle University of Thessaloniki 2020-09-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12507 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2020 gre Copyright (c) 2020 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12803 2024-04-18T07:42:19Z grelit:mast

"220526 2022 eng " dc Acceleration of gas condensate reservoirs simulation using machine learning = Επιτάχυνση προσομοιώσεων ταμιευτήρων αερίων συμπυκνωμάτων με χρήση μεθόδων μηχανικής εκμάθησης. Anastasiadou, Vasiliki Athanasios Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Διατμηματικού Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών “Έρευνα και Εκμετάλλευση Υδρογονανθράκων". During the production life of a gas condensate reservoir, the dew point is reached at a specific pressure which marks the beginning of liquid condensation in the reservoir rock. This liquid phase is characterised by zero relative permeability due to insufficient saturation and is therefore unable to move. This results in its entrapment in the reservoir pores and in the formation of condensate banks around production wells, since these regions exhibit the greatest pressure decline. As a result, well productivity is ultimately weakened, first, by obstruction of the gas flow caused by the trapped condensate, and second and most important, by loss of the economically valuable heavier condensate fractions retained in the reservoir. A technique referred to as Gas Recycling is often used to handle condensate blockage effects taking place in retrograde gas condensate reservoirs, during which the produced gas is stripped from its intermediate and heavy components at the surface and is subsequently reinjected in the reservoir as dry gas, causing revaporisation of the trapped condensate, by modifying the overall reservoir fluid composition and enabling its production. Planning and optimisation of the gas recycling procedure are significant steps in the reservoir management process. They are accomplished with the assistance of sophisticated compositional reservoir simulation techniques, which employ intricate systems of non-linear differential equations that operate based on the principles of mass and momentum conservation, as well as the establishment of thermodynamic equilibrium between the existing phases. The latter is achieved through the determination, via complex iterative numerical methods, of specific equilibrium coefficient values, Ki, that correspond to the existing gas and liquid phase compositions. The iterative numerical methods which provide the equilibrium coefficients that ensure thermodynamic equilibrium, along with the differential equations that provide pressure and saturation solutions for the gas, liquid and water phases present, must be applied in every grid block of the reservoir model, at each time step, throughout the whole simulation process. In addition, since it is a compositional model, each component present in the multicomponent hydrocarbon mixture is individually inspected. Considering the complexity and diversity of an actual retrograde gas reservoir undergoing the process of dry gas recycling, as well as the long production period that usually lasts decades, it is evident that the simulation process involves an enormous number of computations that undeniably require an equivalent amount of computational time (CPU time) for their completion. As a result, some means of acceleration of the simulation process is needed. Various approaches are examined, including a new experimental procedure for the generation of K-values based on the classic Constant Composition Expansion (CCE) and Constant Volume Depletion tests, as well as a technique based on Machine Learning that can provide in a short amount of time representative sets of equilibrium coefficients that characterise the entire system at various reservoir pressures. The derived sets of equilibrium coefficients can then be introduced directly into the simulator, thereby omitting their calculation during the simulation process, leading to a reduction of 50% or more of the required CPU time.   Κατά την αξιοποίηση κοιτασμάτων φυσικού αερίου που συνοδεύονται από παραγωγή συμπυκνώματος (gas condensate reservoirs), όταν η πίεση του ταμιευτήρα λάβει τιμές χαμηλότερες του σημείου δρόσου, παρατηρείται το φαινόμενο δημιουργίας υγρού συμπυκνώματος, ιδιαίτερα στην περιοχή πέριξ των παραγωγικών γεωτρήσεων, το οποίο καταλαμβάνει μέρος του πορώδους και παγιδεύεται σε αυτό. Αποτέλεσμα της παραπάνω διαδικασίας είναι η μείωση της παραγωγής, αλλά και η απώλεια σημαντικής ποσότητας υγρού συμπυκνώματος το οποίο αποτελεί προϊόν με σημαντική οικονομική αξία. Συνήθης πρακτική για την διαχείριση ταμιευτήρων αυτού του τύπου, αποτελεί η εκ νέου αεριοποίηση του παραχθέντος υγρού συμπυκνώματος μέσω αλλαγής της σύστασης του ρευστού του ταμιευτήρα. Η αλλαγή της σύστασης επιτυγχάνεται με την επανεισπίεση (ανακύκλωση) ξηρού αερίου μέσα στον ταμιευτήρα, το οποίο συνήθως προέρχεται από τον ίδιο τον ταμιευτήρα κατά το διαχωρισμό του παραγόμενου ρευστού στους διαχωριστήρες της επιφάνειας. Η πρακτική αυτή αναφέρεται στη διεθνή βιβλιογραφία με τον όρο Gas Recycling. Η διαδικασία του gas recycling όντας πολύπλοκη και εξαιρετικά σύνθετη όσον αφορά τις μεταβολές συστάσεων που πραγματοποιούνται μέσα στον ταμιευτήρα, δεν είναι δυνατό να μοντελοποιηθεί με χρήση απλών τεχνικών προσομοίωσης ταμιευτήρων τύπου black oil. Στην περίπτωση αυτή, για το σχεδιασμό και την βελτιστοποίηση της διαδικασίας είναι αναγκαία η χρήση των λεγόμενων μοντέλων πλήρους σύστασης (compositional models). Κατά την προσομοίωση με μοντέλα πλήρους σύστασης, γίνεται χρήση πολύπλοκων συστημάτων μη γραμμικών διαφορικών εξισώσεων για τον υπολογισμό των πιέσεων και κορεσμών των φάσεων που βρίσκονται μέσα στον ταμιευτήρα, οι οποίες διέπονται από τις αρχές διατήρησης μάζας και ορμής, αλλά και πολύπλοκων επαναληπτικών αριθμητικών μεθόδων οι οποίες παρέχουν τις τιμές των συντελεστών θερμοδυναμικής ισορροπίας, Ki, που εξασφαλίζουν την απαιτούμενη θερμοδυναμική ισορροπία μεταξύ των υπαρχουσών φάσεων. Οι παραπάνω υπολογισμοί εκτελούνται για το σύνολο των κελιών του μοντέλου του ταμιευτήρα και για όλες τις χρονικές στιγμές, καθ’ όλη τη διάρκεια της προσομοίωσης, ενώ κάθε συστατικό του πολυσυστατικού μείγματος παρακολουθείται ξεχωριστά. Συνεπώς, η προσομοίωση ενός πραγματικού ταμιευτήρα αέριων συμπυκνωμάτων ο οποίος υφίσταται την διαδικασία ανακύκλωσης αερίου, αποτελεί μια εξαιρετικά πολύπλοκη διαδικασία αφού εμπεριέχει ένα τεράστιο υπολογιστικό μέρος το οποίο αναπόφευκτα οδηγεί σε σημαντικά αυξημένο χρόνο προσομοίωσης της τάξης των ημερών. Επομένως, γίνεται φανερή η ανάγκη εύρεσης ενός τρόπου επιτάχυνσης της διαδικασίας προσομοίωσης. Στην εργασία αυτή, ερευνώνται τεχνικές που μπορούν να οδηγήσουν στη ταχεία συλλογή αντιπροσωπευτικών τιμών των συντελεστών ισορροπίας, όπως η ανάπτυξη μιας καινούργιας πειραματικής διαδικασίας βασιζόμενης στο κλασικά πειράματα Εκτόνωσης υπό Σταθερή Σύσταση (Constant Composition Expansion – CCE) και υπό Σταθερό Όγκο (Constant Volume Depletion – CVD) αλλά και μιας μεθόδου βασιζόμενης σε τεχνικές Μηχανικής Εκμάθησης. Η εκ των προτέρων γνώση των συντελεστών ισορροπίας που χαρακτηρίζουν το σύστημα σε διάφορες πιέσεις ταμιευτήρα, και η εισαγωγή τους μέσα στο μοντέλο της προσομοίωσης, παρακάμπτει την χρονοβόρα διαδικασία υπολογισμού τους από το ίδιο το μοντέλο και μπορεί να οδηγήσει σε μείωση του απαιτούμενου υπολογιστικού χρόνου κατά ποσοστό 50% ή και περισσότερο. Aristorle University of Thessaloniki 2022-03-10 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12803 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2022 gre Copyright (c) 2022 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11472 2018-11-16T08:32:10Z grelit:mast

"181105 2018 eng " dc Μελέτη και χαρακτηρισμός βιοορυκτών με ορυκτολογικές μεθόδους έρευνας Παλαιολόγου, Μαρία Χ. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Τα ορυκτά είναι σημαντικά σε κάθε ζωντανό οργανισμό που κατοικεί στην επιφάνεια της Γης. Κατ’ επέκταση, το ανθρώπινο σώμα έχει τη δικιά του οικογένεια ορυκτών που ονομάζονται βιοορυκτά και χωρίζονται σε δύο τύπους: σε αυτά που είναι απαραίτητα για τον οργανισμό και σε αυτά που προκαλούνται από παθολογικές παθήσεις. Αποθέσεις παθολογικής φύσεως στο ανθρώπινο σώμα βρίσκονται σε διάφορα όργανα, όπως το ήπαρ, τα νεφρά, τη χολή, τους σιελογόνους αδένες κ.ά. Η Ιατρική Γεωλογία είναι η επιστήμη που μελετάει τα βιοορυκτά και τις επιπτώσεις τους στην υγεία των ανθρώπων και απαιτεί τη συνεργασία των γεωεπιστημόνων και των ερευνητών της Βιοϊατρικής για την επίλυση προβλημάτων υγείας που προκαλούνται ή επιδεινώνονται από αυτά. Η παρούσα Μεταπτυχιακή Διπλωματική Εργασία αφορά τις ορυκτές αποθέσεις στη χολή και τη μελέτη τους με μεθόδους εφαρμοσμένης ορυκτολογίας. Τα επιλεγμένα δείγματα μελετήθηκαν μακροσκοπικά, στερεοσκοπικά, μικροσκοπικά με το ηλεκτρονικό μικροσκόπιο σάρωσης (SEM), φασματοσκοπικά με τη μέθοδο ενεργειακής διασποράς (EDS) και φασματοσκοπίας υπερύθρου (FTIR) και ορυκτολογικά με τη μέθοδο της περιθλασιμετρίας ακτίνων-Χ (XRD). Συνολικά, μελετήθηκαν περίπου 50 δείγματα χολολίθων διαφόρων διαστάσεων που κυμαίνονται από 1 έως 5 mm περίπου και με μια διακύμανση στο χρώμα από κιτρινόλευκο έως σκούρο καστανοκόκκινο. Τρία από τα δείγματα που μελετήθηκαν με το ηλεκτρονικό μικροσκόπιο σάρωσης (SEM) εμφάνισαν ακτινωτή συμμετρία και οι μικροαναλύσεις της λευκής φάσης έδειξαν μέση περιεκτικότητα σε P από 45,03 έως 45,99 % κ.β. και σε Ca από 52,52 έως 53,31 % κ.β. Το τέταρτο μελετόμενο δείγμα εμφάνισε συγκεντρική συμμετρία και περιείχε κυρίως Ca με μέσο όρο περιεκτικότητας 97,43 % κ.β. Η μελέτη των δειγμάτων με το φασματοσκόπιο υπερύθρου (FTIR) αποκάλυψε τη συμμετοχή της χοληστερόλης ως κύρια φάση, καθώς επίσης και ίχνη χολερυθρίνης, ασβεστίτη, παλμιτικού ασβεστίου και υδροξυαπατίτη. Η μελέτη με τη μέθοδο της περίθλασης ακτίνων-Χ (XRD) επιβεβαίωσε την ύπαρξη κυρίως χοληστερόλης και την ύπαρξη χολερυθρίνης σε ίχνη. Τα δείγματα μπορούν να ταξινομηθούν στην κατηγορία των λίθων χοληστερόλης. Minerals are essential to every living organism on the Earth’s surface. Consequently, the human body has its own family of minerals, called biominerals, divided into two different types: those which are essential to the organism, and those caused by pathological conditions. In the human body, deposits of pathological nature can be encountered in various organs, like the liver, the kidneys, the gall, the salivary glands, and etcetera. Medical Geology refers to the particular scientific field which studies these biominerals and their effect on humans’ health. In addition, the cooperation of geoscientists and biomedical researchers is required, in order to deal with health issues generated or exacerbated by geological materials. The present specialization thesis refers to mineral deposits in the gall and their study with the use of mineralogical research methods. The selected samples have been macroscopically, stereoscopically and microscopically studied, with the use of a Scanning Electron Microscope (SEM). They have also undergone spectroscopic study, using the Energy Dispersive Spectroscopy (EDS) method, the Fourier Transform Infrared Spectroscopy (FTIR) method and the X-Ray Diffraction (XRD) method. In total, a number of approximately 50 samples of various size gallstones have been studied, ranging in size from 1 to about 5 mm length, and with a fluctuation in colour ranging from creamy white to dark maroon. Three of the samples studied under the Scanning Electron Microscope (SEM) revealed ciliary symmetry, whereas the white phase microanalysis procedures yielded a P content from 45,03 to 45,99 % w/w and a Ca content from 52,52 to 53,31 % w/w. The fourth sample under study revealed mostly concentric symmetry, while the average content of Ca, which was the element mainly examined, was 97,43 % w/w. The use of the Fourier Transform Infrared Spectroscopy (FTIR) method to study the samples revealed the participation of cholesterol as the major phase, in addition to traces of bilirubin, calcite, Ca-palmitate and hydroxyapatite. Finally, the use of the X-Ray Diffraction (XRD) method confirmed the presence of mainly cholesterol, as well as traces of bilirubin. The samples are eligible for classification in the category of cholesterol stones. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-05 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11472 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2017 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11785 2022-02-02T07:58:03Z grelit:mast

"220202 2022 eng " dc Περιεκτικότητα σε βαρέα μέταλλα και τοξικά ιχνοστοιχεία σε επιλεγμένες περιοχές του Ν. Καβάλας. Παπαστέργιος, Γεώργιος Κ. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Στην παρούσα διατριβή ειδίκευσης λήφθηκαν συνολικά δέκα έξι δείγματα (τρία πετρώματα και δεκατρία ακαλλιέργητα επιφανειακά εδάφη) από τη βιομηχανική περιοχή της Καβάλας και αναλύθηκαν χημικά προκειμένου να προσδιοριστούν οι συγκεντρώσεις σε 41 χημικά στοιχεία. Η εκχύλιση των χημικών στοιχείων έγινε με τη χρήση HNO3 και οι αναλυτικές μέθοδοι που χρησιμοποιήθηκαν ήταν η ICP-OES για τα στοιχεία Ca, Mg, K, B, Sr, Fe, Na, Si, S, P, Al και Cl και ICP-MS για τα στοιχεία Mn, Zn, Cu, Ti, V, Cr, Rb, Ba, Th, La, Ce, As, Sn, Co, Se, Y, Zr, Mo, Cd, Cs, W, Sb, Li, U, Ag, Ni, Hg, Ga, Ge και Pb. Τα αποτελέσματα των χημικών αναλύσεων των πετρωμάτων συγκρίθηκαν με το μέσο όρο του φλοιού της γης. Ο ασβεστόλιθος φαίνεται να είναι εμπλουτισμένος κατά 5, 4, 52 και 4 φορές για τα στοιχεία As, Cd, Se και W. Ο γνεύσιος είναι εμπλουτισμένος κατά 2 φορές για το Β και ο γρανίτης κατά 4 φορές για τον Ag. Τα επιφανειακά εδάφη συγκρίθηκαν με τον μέσο όρο των τύπων εδαφών Fluvisols και Leptosols και βρέθηκε ότι είναι εμπλουτισμένα στα στοιχεία Ag, As και Pb κατά 21, 15 και 3 φορές, αντίστοιχα. Τέλος, τα επιφανειακά εδάφη συγκρίθηκαν με τα τρία δείγματα περιβαλλόντων πετρωμάτων. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι περιεκτικότητες των στοιχείων Ca, Mg, K, Fe, Si, S, Al, P Na, B, Ce, Co, Cs, Ga, Ge, Hg, La, Li, Mo, Ni, Rb, Se, Sn, Sr, Th, U και W βρίσκονται στα επιφανειακά εδάφη της περιοχής μελέτης με περιεκτικότητες παρόμοιες με αυτές των περιβαλλόντων πετρωμάτων. Οι περιεκτικότητες αυτών των στοιχείων στα εδάφη επηρεάστηκαν κυρίως από τα περιβάλλοντα πετρώματα. Τα στοιχεία Ag, As, Ba, Cd, Cr, Cu, Mn, Pb, Sb,  Ti, Y, V, Zn και Zr βρέθηκαν να είναι εμπλουτισμένα στα επιφανειακά εδάφη της περιοχής.  Ο εμπλουτισμός των στοιχείων Αg, As, Cd, Cr, Cu, Mn, Pb, Sb και Zn πιθανότατα οφείλεται στην έντονη παρουσία κοιτασμάτων μεικτών θειούχων, Mn, Cd και As στην ευρύτερη περιοχή των Ν. Καβάλας και Δράμας. Ο εμπλουτισμός σε αυτά τα στοιχεία πιθανότατα δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια δημιουργίας των λεκανών Δράμας και Νέστου, κατά το Τεταρτογενές αλλά πιθανότατα συνεχίζεται μέχρι και σήμερα. Από τα παραπάνω στοιχεία αυτά που εμφανίζουν τους υψηλότερους συντελεστές εμπλουτισμού στα δείγματα των επιφανειακών εδαφών είναι το As και ο Pb. Μεταξύ των δύο στοιχείων φαίνεται πως υπάρχει κάποια θετική συσχέτιση. Ο εμπλουτισμός του Ba και του V πιθανόν να οφείλεται στις ανθρωπογενείς δραστηριότητες που λαμβάνουν χώρα στην περιοχή. Και τα δύο στοιχεία έχουν συνδεθεί με την παραγωγή και χρήση λιπασμάτων. Ο εμπλουτισμός των στοιχείων Mg, K και Fe στο δείγμα S88 πιθανότατα οφείλεται στη χρήση λιπασμάτων, αφού και τα τρία στοιχεία βρίσκονται εμπλουτισμένα στα λιπάσματα που παράγονται στην περιοχή. Στον ίδιο λόγο πρέπει να οφείλεται και ο εμπλουτισμός του Ρ στο δείγμα S12. Ο εμπλουτισμός του Al στο δείγμα S88 είναι πιθανόν να οφείλεται στην έντονη παρουσία αργιλικών ορυκτών (ιλλίτη, μοντομοριλλονίτη). Τη σκέψη αυτή ενισχύει και από το γεγονός ότι στο ίδιο δείγμα είναι εμπλουτισμένα και τα στοιχεία Co, Cs, Li και Rb. Και τα τρία στοιχεία έχουν τη τάση να απορροφούνται από αργιλικά ορυκτά, ενώ το Co επιπλέον μπορεί να βρίσκεται «κρυμμένο» και σε Fe-Mn-ουχα ορυκτά Επειδή τα στοιχεία As, Cd, Cr, Cu, Mn, Pb και Zn βρίσκονται σε αρκετά υψηλές συγκεντρώσεις στα επιφανειακά εδάφη της περιοχή και έχουν συνδεθεί με ανθρωπογενείς δραστηριότητες όπως η παραγωγή και χρήση λιπασμάτων και παρασιτοκτόνων καθώς και η καύση υγρών καυσίμων (για το Pb), δεν πρέπει να αποκλειστεί η πιθανότητα, ένα μέρους του εμπλουτισμού αυτών των στοιχείων να οφείλεται σε αυτούς τους ανθρωπογενείς παράγοντες. Η πιθανότητα αυτή ενισχύεται και από το γεγονός ότι κάποια από αυτά τα στοιχεία (As, Cd, Cu, Mn και Zn) βρίσκονται εμπλουτισμένα στα προϊόντα (λιπάσματα και παρασιτοκτόνα) που παράγονται στην περιοχή της Καβάλας, καθώς και από ότι από την περιοχή μελέτης διέρχεται το εθνικό οδικό δίκτυο που συνδέει την Καβάλα με την Ξάνθη. Η έκπλυση των παραπάνω στοιχείων από λιπάσματα και παρασιτοκτόνα που χρησιμοποιούνται στις αγροκαλλιέργειες της περιοχής ή από χώρους απόρριψης λυμάτων (φωσφογύψος) και ο εμπλουτισμός τους στις τοπικές λεκάνες απορροής, είναι ένας άλλοςπιθανός τρόπος επηρεασμού των επιφανειακών εδαφών της περιοχής μελέτης από τις ανθρωπογενείς δραστηριότητες που λαμβάνουν χώρα. In the present Master Thesis a total of 16 samples was collected (3 surrounding rocks and 13 uncultivated topsoils) from the industrial zone of the city of Kavala and they were analysed for their content in 41 elements. The extraction of the elements was made by digesting 0.1 g of each sample with 2 ml HNO3 and the methods used were ICP-OES for the elements Ca, Mg, K, B, Sr, Fe, Na, Si, S, P, Al και Cl and ICP-MS for the elements Mn, Zn, Cu, Ti, V, Cr, Rb, Ba, Th, La, Ce, As, Sn, Co, Se, Y, Zr, Mo, Cd, Cs, W, Sb, Li, U, Ag, Ni, Hg, Ga, Ge και Pb. The topsoils were compared with the mean value for soil types Fluvisols and Leptosols. The results showed that they are enriched for the elements Ag, As and Pb by 21, 15 and 3 times, respectively. The 13 topsoils were compared with the 3 surrounding rocks samples. The results showed that the concentrations of Ca, Mg, K, Fe, Si, S, Al, P Na, B, Ce, Co, Cs, Ga, Ge, Hg, La, Li, Mo, Ni, Rb, Se, Sn, Sr, Th, U and W in the topsoils are mainly influenced by their concentrations in the surrounding rocks. The elements Ag, As, Ba, Cd, Cr, Cu, Mn, Pb, Sb, Ti, Y, V, Zn και Zr were found to be enriched in the topsoils. The enrichment of Αg, As, Cd, Cr, Cu, Mn, Pb, Sb and Zn is mainly due to the widespread presence of PBG sulfides, Mn, Cd, and As ores in the Prefectures of Kavala and Drama. The enrichment took place, quite possibly during the genesis of the Drama and Nestos basins, during Tertiary, and is possibly being continued until today. From the above elements As and Pb have the highest enrichment factors. Between the two elements probably exists a positive correlation factor. The enrichment of Ba and V is probably a consequence of the human activities that take place in the area. Both elements have been correlated with the production and usage of fertilisers. The enrichment of Mg, K and Fe in sample S88 is probably due to the usage of fertilisers, since all 3 elements are found enriched in the fertiliser products that are manufactured in the area. The high value of P in sample S12 is probably due to the same reason. Aluminum is found with a high value in sample S88. This, possibly, is a consequence of a high presence of clay minerals in this sample. This thought is backed up by the fact that Co, Cs, Li and Rb are also found enriched in the same sample. All four elements tend to be adsorbed in clay minerals and Co, moreover can be found “hidden” in Fe-Mn-oxides. Because As, Cd, Cr, Cu, Mn, Pb and Zn are found with high values in the topsoils of the study area and because there are information that connect them with the production and usage of fertilisers and pesticides, as well as with the combustion of gas (for Pb), the possibility that these elements are found enriched, partly due to these human-derived factors, cannot be ruled out. This possibility is backed up by the fact that As, Cd, Cu, Mn and Zn are found enriched in the products that are produced (phosphoric fertilizers and pesticides) in the area of Kavala and that the national highway that connects Kavala with Xanthi, passes through the study area. The leaching of the above elements from the fertilisers and the pesticides that are used for agricultural purposes in the area or from areas that solid wastes (phosphogypsum) are being disposed and the enrichment of them in the local drainage areas, is another possible way of how the topsoils of the study area are being affected by the human activities that take in the Kavala industrial zone. Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-02 09:58:03 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11785 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2003 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12026 2022-02-14T08:23:46Z grelit:mast

"220214 2022 eng " dc Εκτίμηση της τρωτότητας των υπόγειων νερών στην εξωτερική ρύπανση. Εφαρμογή στη λεκάνη της Φλώρινας. Καζάκης, Νεραντζής Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. . Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-14 10:23:46 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12026 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2008 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12429 2022-01-10T08:03:37Z grelit:mast

"200204 2020 eng " dc Δομή των κοινοτήτων του φυτοπλαγκτού σε εύτροφες ελληνικές λίμνες = Phytoplankton community structure in eutrophic greek lakes. Γεωργούλης, Φίλιππος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Διατμηματικό πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών στα Πολύπλοκα Συστήματα και Δίκτυα (Inter-Faculty Master Program on Complex Systems and NetworksInter-Faculty Master Program on Complex Systems and Networks). Στην παρούσα εργασία διερευνήθηκαν οι σχέσεις και αλληλεπιδράσεις ανάμεσα στα είδη φυτοπλαγκτού σε 7 εύτροφες ρηχές ελληνικές λίμνες με τη χρήση δεικτών συσχέτισης και δικτύων απεικόνισης συνδέσεων-αλληλεπιδράσεων των οργανισμών. Στις λίμνες που εξετάστηκαν η χρήση δικτύων έδειξε ποια είδη συνυπάρχουν και πως επηρεάζονται μεταξύ τους αρνητικά ή θετικά. Χρησιμοποιήθηκαν πρωτογενή δεδομένα σύνθεσης-παρουσίας ειδών και ταξινομικών/ λειτουργικών ομάδων φυτοπλαγκτού καθώς και βιομάζας από κάθε λίμνη. Παρατηρήθηκαν διαφορές στη δομή των δικτύων συσχέτισης τόσο ανάμεσα στις λίμνες όσο και στην ίδια λίμνη με τη χρήση διαφορετικών δεικτών και κριτηρίων συσχέτισης. In the present study we investigated the relationships and interactions between phytoplankton species in 7 shallow eutrophic Greek lakes using correlation indices and linkage-interaction imaging networks of organisms. In the studied lakes the use of networks showed which species co-exist and how they are negatively or positively influenced by each other. Original composition data on species level and on taxonomic / functional level as well as biomass data from each lake were used. Differences in the structure of the networks between the lakes and within the same lake were observed using different correlation indices and criteria. Aristorle University of Thessaloniki 2019-05-29 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12429 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2019 gre Copyright (c) 2020 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12677 2024-04-18T08:52:48Z grelit:mast

"220126 2022 eng " dc Πετρολογία και γεωχημεία των πλουτωνικών πετρωμάτων Φλαμουρίου και Νικόκλειας = Petrology and geochemistry of Flamouri and Nikoklia plutonic rocks. Λαζαρίδης, Στυλιανός Φώτιος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Ορυκτολογίας - Πετρολογίας - Κοιτασματολογίας. Στην παρούσα διπλωματική εργασία μελετώνται οι πλουτωνίτες του Φλαμουρίου και της Νικόκλειας. Αυτοί βρίσκονται στην Σερβομακεδονική Μάζα και συγκεκριμένα στην Ενότητα του Βερτίσκου. Και οι δυο πλουτωνίτες διεισδύουν σε διμαρμαρυγιακούς γνεύσιους και σε αμφιβολίτες του Παλαιοζωικού. Πετρογραφικά, διακρίνονται 3 τύποι πετρωμάτων. Ο πλουτωνίτης του Φλαμουρίου, που είναι γρανοδιορίτης, το έγκλεισμα του πλουτωνίτη του Φλαμουρίου, που είναι χαλαζιακός μονζοδιορίτης και ο πλουτωνίτης της Νικόκλειας που είναι χαλαζιακός διορίτης. Με ορυκτολογικά κριτήρια, ο πρώτος χαρακτηρίζεται ως βιοτιτικός γρανοδιορίτης (BiGrd), ο τελευταίος κεροστιλβικός – χαλαζιακός διορίτης (HbQzD), ενώ το έγκλεισμα ως κεροστιλβικός – χαλαζιακός μονζοδιορίτης (HbQzMzD). Τα ορυκτά όλων των παραπάνω πετρογραφικών τύπων είναι: ο χαλαζίας, το πλαγιόκλαστο, το ορθόκλαστο, ο βιοτίτης και η κεροστίλβη ως κύρια, ενώ ως επουσιώδη είναι ο τιτανίτης, το επίδοτο, ο κλινοζοϊσίτης, ο χλωρίτης, ο απατίτης, το ζιρκόνιο και το ρουτίλιο. Τα πλαγιόκλαστα έχουν σύσταση ολιγόκλαστου έως όξινου λαβραδορίτη. Στον HbQzD βρέθηκε σύσταση αλβίτη, αλλά αυτό οφείλεται στην έντονη εξαλλοίωση τους. Το ποσοστό τους αυξάνεται από τον HbQzD προς τον BiGrD. Οι καλιούχοι άστριοι είναι ορθόκλαστα σε όλους τους πετρογραφικούς τύπους. Η συμμετοχή τους μειώνεται από τον BiGrd προς τον HbQzD. Σε ορισμένες περιπτώσεις εμφανίζονται μυρμηκιτικά φαινόμενα. Οι βιοτίτες έχουν σταθερή σύσταση και είναι μαγνησιούχοι. Η χημεία τους δείχνει ότι προέρχονται από έναν ασβεσταλκαλικό τύπο μάγματος. Οι αμφίβολοι, εμφανίζονται με τη μορφή της κεροστίλβης σε όλους τους πετρογραφικούς τύπους. Όλες είναι ασβεστούχες και εντάσσονται στο πεδίο της μαγνησιοκεροστίλβης και ελάχιστες στο πεδίο της σιδηροκεροστίλβης. Τα επίδοτα εμφανίζονται σε όλους τους πετρογραφικούς τύπους και η προέλευση τους είναι τόσο δευτερογενής όσο και μαγματική. Το τελευταίο επιβεβαιώνει την κρυστάλλωση των πλουτωνιτών σε μεγάλα βάθη. Η εξέταση των κύριων στοιχείων των πλουτωνιτών, έδειξε ότι υπάρχουν γραμμικές συσχετίσεις και ομαλές μεταβάσεις, γεγονός που υποδηλώνει την στενή χημική τους συγγένεια. Όσον αφορά τα ιχνοστοιχεία, οι συγκεντρώσεις τους ελέγχονται κυρίως από τα ορυκτά ορθόκλαστο, πλαγιόκλαστο, βιοτίτη και κεροστίλβη, αφού λόγω παρόμοιας ιοντικής ακτίνας, πολλά από αυτά αντικαθιστούν μερικά κύρια στοιχεία. Έτσι το Sc3+ και το Co2+ αντικαθιστούν το Fe2+ σε βιοτίτη και κεροστίλβη, το Cr3+ και το V3+ αντικαθιστούν το Fe3+ σε βιοτίτη και κεροστίλβη, το Ni2+ και το Co2+ αντικαθιστούν το Mg2+ στα ίδια ορυκτά και το Rb+, το Sr2+, το Ba2+ και ο Pb2+ αντικαθιστούν το K+ σε ορθόκλαστα, πλαγιόκλαστα και βιοτίτη. Ο Cu+ και ο Zn2+ συγκεντρώνονται στα σουλφίδια. Το Cs+, το Υ3+, το Th4+, το U4+ και το Zr4+ δεν αντικαθιστούν κάποιο χημικό στοιχείο λόγω της μεγάλης διαφοράς στις ιοντικές ακτίνες. Ειδικά το τελευταίο, αυξάνεται με τη διαφοροποίηση έως ότου κρυσταλλωθεί το ορυκτό ζιρκόνιο. Το Ga3+ και το Ta3+ αντικαθιστούν το Al3+ σε άστριους και βιοτίτη και τέλος το Nb5+ και το Hf4+ αντικαθιστούν το Zr4+. Τα σχήματα κατανομής των διαγραμμάτων των REE είναι σχεδόν όμοια, γεγονός που υποδηλώνει ότι τα πετρώματα είναι συμμαγματικά. Επίσης, οι αρνητικές ανωμαλίες σε Nb και Τa και η υψηλή θετική ανωμαλία σε Pb στα πολυστοιχειακά διαγράμματα δείχνουν ότι τα πετρώματα αυτά σχηματίστηκαν σε περιβάλλον ζωνών υποβύθισης. Ο χαρακτήρας των πετρωμάτων είναι ασβεσταλκαλικός και είναι όλα μεταργιλικά. Έχουν υψηλό Κ2Ο και ταξινομούνται στις ασβεσταλκαλικές έως υψηλού Κ ασβεσταλκαλικές σειρές. Το γεωτεκτονικό περιβάλλον σχηματισμού των πλουτωνιτών, βρέθηκε να είναι η ζώνη υποβύθισης και συγκεκριμένα προέρχονται από περιβάλλον ενεργού ηπειρωτικού περιθωρίου. Η διαδικασία εξέλιξης των πλουτωνιτών φαίνεται να είναι η μίξη μαγμάτων με ταυτόχρονη κλασματική κρυστάλλωση (MFC). Αυτό συμπεραίνεται από την έντονη παρουσία εγκλεισμάτων σε όλο τον όγκο των πλουτωνιτών και επιβεβαιώνεται από τα μοντέλα εξέλιξης που έγιναν με βάση τις εξισώσεις DePaolo (1981). Έτσι, ένα βασικό μάγμα μίχθηκε με ένα οξινότερο και προέκυψαν οι δυο πλουτωνίτες. Η προέλευση του βασικού μάγματος πρέπει να είναι μανδυακή και είναι το δείγμα FL5E. Η προέλευση του όξινου μάγματος πρέπει να είναι φλοιική. Το μόνο γρανιτικό όξινο πέτρωμα ίδιας ηλικίας είναι ο γρανίτης του Štip, η προέλευση του οποίου βρέθηκε να είναι από μερική τήξη αμφιβολιτών. Οι ολικοί συντελεστές κατανομής που υπολογίστηκαν από τα μοντέλα, έρχονται σε συμφωνία με την σειρά κρυστάλλωσης των ορυκτών, όπως αυτή βρέθηκε από ορυκτολογικά και άλλα γεωχημικά κριτήρια. Τα γεωβαρόμετρα αμφιβόλου και τα γεωθερμοβαρόμετρα πλαγιοκλάστου – αμφιβόλου έδωσαν μέσες τιμές πίεσης και θερμοκρασίας 4,5 kbar και 876 οC για τον BiGrd, 4,4 kbar και 1.043 οC για τον HbQzMzD και 6,1 kbar και 838 οC για τον HbQzD. Άρα οι πλουτωνίτες διείσδυσαν σε σχετικά μεγάλο βάθος και υψηλές πιέσεις. Αυτό επιβεβαιώνεται και από την παρουσία μαγματικού επιδότου. Οι παραπάνω θερμοκρασίες αφορούν τις θερμοκρασίες κρυστάλλωσης των τηγμάτων. Η ηλικία των πλουτωνιτών βρέθηκε να είναι περίπου 300 Ma, δηλαδή τα πετρώματα είναι Ερκύνια. Για τον λόγο αυτό συγκρίθηκαν με άλλα Ερκύνια πετρώματα, παρόμοιας ηλικίας και συστάσεως, από τη Μάζα της Ροδόπης. Η επιλογή αυτή έγινε γιατί η Σερβομακεδονική Μάζα είναι στενά συνδεδεμένη με τη Μάζα της Ροδόπης. Από τη σύγκριση προέκυψαν πολλές ομοιότητες μεταξύ των πετρωμάτων. Όλα είναι ασβεσταλκαλικά, μεταργιλικά και προέρχονται από περιβάλλον ηφαιστειακού τόξου. Επίσης τα σχήματα κατανομής των REE, όπως και των πολυστοιχειακών διαγραμμάτων είναι παρόμοια. Συμπερασματικά λοιπόν, τα πλουτωνικά αυτά πετρώματα ίσως σχηματίστηκαν κατά το κλείσιμο του ωκεανού της Παλαιοτηθύος και την υποβύθιση του ωκεάνιου φλοιού κάτω από το ηπειρωτικό τέμαχος της Ευρώπης. This master thesis examines the plutonic rocks from Flamouri and Nikoklia. These are located to the Serbomacedonian Massif in the Vertiskos Unit. Both of them intrude into Paleozoic two-mica gneiss and amphibolites. Petrographically, there are 3 types of rocks. The plutonite of Flamouri, which is a granodiorite, the enclave of the plutonite of Flamouri, which is a quartz monzodiorite and the plutonite of Nikoklia, which is a quartz diorite. According to mineralogical criteria, the first one is characterized as a biotite granodiorite (BiGrd), the last one as hornblende – quartz diorite (HbQzD) and the inclusion as hornblende – quartz monzodiorite (HbQzMzD). The minerals of all the above petrographic types are: quartz, plagioclase, orthoclase, biotite and hornblende as the essential ones, while the accessories are titanite, epidote, clinozoisite, chlorite, apatite, zircon and rutile. Plagioclases have an oligoclase to acidic labradorite composition. Albite composition was found in HbQzD, but this is a result of intense alteration. Their percentage increases from HbQzD to BiGrd. The K – feldspars are orthoclases in all petrographic types. Their participation is reduced from BiGrd to HbQzD. In some cases myrmekite appears. Biotites have a stable composition and they are magnesium biotites. Their chemistry shows that they come from a calc-alkaline type of magma. Amphiboles, appear with the form of hornblende in all petrographic types. All of them are calcareous and belong to the field of magnesium hornblende and very few of them in the field of iron hornblende. Epidotes, appear in all petrographic types and their origin is both secondary and magmatic. The latter confirms the crystallization of plutonic rocks at great depths. The study of the major elements, showed that there are linear correlations and normal transitions, which indicates their close chemical affinity. As for the trace elements, their concentrations are mainly controlled by the minerals orthoclase, plagioclase, biotite and hornblende, since many of them replace some major elements, due to a similar ionic radius. So Sc3+ and Co2+ replace Fe2+ in biotite and hornblende, Cr3+ and V3+ replace Fe3+ in biotite and hornblende, Ni2+ and Co2+ replace Mg2+ in the same minerals, Sr2+, Ba2+ and Pb2+ replace K+ in orthoclase, plagioclase and biotite. Cu+ and Zn2+ are concentrated in sulfides. Cs+, Y3+, Th4+, U4+ and Zr4+ do not replace any main element due to the large difference at their ionic radius. Especially the latter, increases with differentiation until the mineral zircon crystallizes. Ga3+ and Ta3+ replace Al3+ in feldspars and biotite. Finally, Nb5+ and Hf4+ replace Zr4+.     The patterns of the REE diagrams are almost identical, suggesting that these rocks are syn-magmatic. Also, the negative anomalies in Nb and Ta and the high positive anomaly in Pb in the multielement diagrams show that these rocks were formed in a subduction zone environment. The character of these rocks is calcic and they are all metaluminus. They have high concentration of K2O and are classified in calc-alkaline to high K calc-alkaline series. The geotectonic environment of the formation of the plutonic rocks was found to be the subduction zone and specifically these rocks formed in an active continental margin environment. The evolutionary process of plutonites appears to be the magma mixing with simultaneous fractional crystallization (MFC). This is inferred from the strong presence of inclusions throughout the plutonite volume and is confirmed by evolution models based on the DePaolo (1981) equations. Thus, a basic magma was mixed with an acidic one and the two plutonites were formed. The origin of the basic magma must be the mantle and is represented by the sample FL5E. The origin of the acidic magma must be the crust. The only granitic acid rock of the same age is the Štip granite, the origin of which was found to be from partial melting of amphibolites. The total distribution coefficients calculated from the models are in agreement with the order of crystallization of the minerals, as determind by mineralogical and other geochemical criteria.    Amphibole geobarometers and amphibole – plagioclase geothermobarometers gave average pressure and temperature values of 4.5 kbar and 876 oC for BiGrd, 4.4 kbar and 1.043 oC for HbQzMzD and 6.1 kbar and 838 oC for HbQzD. So, these plutonic rocks intruded to a relatively great depth and high pressures. This is confirmed by the presence of a magmatic epidote. The above temperatures refer to the crystallization temperatures of the melts. The age of the plutonic rocks was found to be about 300 Ma, so these rocks are Ercynian. For this reason they were compared with other Ercynian rocks, of similar age and composition, from the Rhodope Massif. This choise was made because the Serbomacedonian Massif is closely related to the Rhodope Massif. The comparison revealed many similarities of the rocks. All are calc-alkaline, metaluminus and formed in a volcanic arc environment. Also their REE and multielement patterns are similar. In conclusion, these plutonic rocks may have formed during the closing of the Paleo-Tethys ocean and the subduction of the ocean plate under the continental plate of Europe. Aristorle University of Thessaloniki 2022-01-26 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12677 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2021 gre Copyright (c) 2021 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/13010 2024-04-24T05:54:24Z grelit:mast

"240418 2024 eng " dc Πρόβλεψη τιμών spikes του West Texas Intermediate (WTI) με Μηχανική Μάθηση = Forecasting West Texas Intermediate (WTI) price spikes with machine learning. Χρίστογλου, Αντώνιος Γεώργιος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Διατμηματικού Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών “Έρευνα και Εκμετάλλευση Υδρογονανθράκων". Η ικανότητα πρόβλεψης της τιμής του αργού πετρελαίου (WTI crude oil) αποτελεί εργαλείο ύψιστης σημασίας για τους επενδυτές, τις κυβερνήσεις και τον εμπορικό – βιομηχανικό κλάδο. Έτσι, στην πτυχιακή αυτή επιχειρείται μια απόπειρα πρόβλεψης των ακραίων τιμών (spikes) του WTI με τη μέθοδο της Μηχανικής Μάθησης. Πιο συγκεκριμένα, χρησιμοποιούνται οι μεθοδολογίες SVM (με τους πυρήνες Linear, Cubic, Quadratic, Fine Gaussian, Medium Gaussian, Coarse Gaussian), Logistic Regression και Bagged Trees για ένα σετ ημερήσιων, εβδομαδιαίων και μηνιαίων δεδομένων. Τα δεδομένα προήλθαν από τα returns των spot prices του WTI Crude oil και καλύπτουν χρονολογικά το διάστημα από το 1986 έως το 2023. Τα όρια προσδιορισμού των spikes ορίστηκαν με τον υπολογισμό του αθροίσματος και της διαφοράς της τυπικής απόκλισης και του μέσου όρου για 30 ημέρες, 30 εβδομάδες και 24 μήνες αντίστοιχα για κάθε ομάδα δεδομένων. Ακολούθως το 90% των δεδομένων αποτέλεσε τα δεδομένα εκπαίδευσης ενώ το 10% αυτών χρησιμοποιήθηκαν ως δεδομένα ελέγχου. Το σύνολο των αποτελεσμάτων, δείχνει, ότι οι ακραίες τιμές του αργού πετρελαίου (WTI)  προβλέπονται επιτυχώς σε ποσοστό 8% με το μοντέλο Bagged Trees, 29% με το μοντέλο Cubic SVM και 37% με το μοντέλο Cubic SVM, για τα ημερήσια, εβδομαδιαία και μηνιαία δεδομένα αντίστοιχα. Έτσι, διαφαίνεται ότι οι τιμές του πετρελαίου προκύπτουν από εξαιρετικά περίπλοκες διεργασίες και δεν είναι εύκολο να προβλεφθούν σε ικανοποιητικό βαθμό λαμβάνοντας υπόψη μόνο τις παρελθοντικές τιμές, ακόμα και με την χρήση των εργαλείων Μηχανικής Μάθησης. Τhe ability to predict the price of WTI crude oil is of utmost importance to investors, governments and the commercial – industrial sector. Thus, in this thesis, an attempt is made to predict the extreme values (spikes) of WTI with the Machine Learning approach. More specifically, are used methodologies such as SVM (with the kernels of Linear, Cubic, Quadratic, Fine Gaussian, Medium Gaussian, Coarse Gaussian), Logistic Regression and Bagged Trees. for a set of daily, weekly and monthly data. The data was derived from the WTI Crude Oil spot price returns and covers a period from 1986 to 2023. The limits for the spikes were determined by calculating the sum and difference of the standard deviation and the mean over 30 days, 30 weeks and 24 months respectively for each data group. Subsequently, 90% of the data was used as training data, while 10% was used as test data.   The set of results presented shows that the extreme crude oil prices (WTI) are successfully predicted by 8% with the Bagged Trees model, 29% with the Cubic SVM model and 37% with the Cubic SVM model for the daily, weekly and monthly data respectively. It thus, appears that values of WTI crude oil prices, arise from extremely complex processes and are not easy to be predicted satisfactorily by considering only past prices, even with the use of Machine Learning tool. Aristorle University of Thessaloniki 2024-04-18 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/13010 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2023 gre Copyright (c) 2024 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11962 2022-02-04T09:46:47Z grelit:mast

"220204 2022 eng " dc Τεκτονικές συνθήκες σπηλαιογένεσης στο σπήλαιο "Μελισσότρυπα" Κεφαλοβρύσου Ελασσόνας. Βαξεβανόπουλος, Μάρκος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. . Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-04 11:46:47 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11962 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2006 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11715 2018-11-16T08:32:10Z grelit:mast

"181105 2018 eng " dc Εθισμός στο Διαδίκτιο. = Addiction to the Internet. Παπαδανιήλ, Ευδοκία Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Μαθηματικών Η συγκεκριμένη μεταπτυχιακή διπλωματική εργασία «ΕΘΙΣΜΟΣ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ» μελετάει ένα φαινόμενο που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια στην ελληνική και όχι μόνο κοινωνία. Η ραγδαία αύξηση της τεχνολογίας και του προγραμματισμού έδωσε στους χρήστες του διαδικτύου πολλές επιλογές ως προς ψυχαγωγία και την ανάπτυξη ενδιαφερόντων που σχετίζονται με αυτό. Άθελα τους ή μη όλο και περισσότεροι άνθρωποι αφιερώνουν πάρα πολύ χρόνο στο διαδίκτυο δημιουργώντας ανισορροπία σε άλλους τομείς της ζωής τους. Η συγκεκριμένη εργασία θα παρουσιάσει το φαινόμενο του εθισμού, τα είδη του, τα ψυχολογικά χαρακτηριστικά των εθισμένων ατόμων καθώς επίσης και μία έρευνα η οποία θα αναδείξει το προφίλ τους. Έτσι αναλύοντας το προφίλ αυτών των ατόμων θα αποκαλυφθούν και οι αιτίες που οδηγούν στον εθισμό στο διαδίκτυο με αποτέλεσμα να έχουμε χρήσιμα συμπεράσματα για την αντιμετώπιση αυτού του φαινομένου. Τα συμπεράσματα που βγήκαν ήταν πολύ ικανοποιητικά και φανερώθηκαν ισχυρές εξαρτήσεις των εθισμένων ατόμων με συγκεκριμένες συνήθειες. Επίσης κατασκευάστηκε και ένα μαθηματικό μοντέλο που προβλέπει τον εθισμό στο διαδίκτυο κάποιου ατόμου ανάλογα με τις συνήθειες του. Η μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε στηρίχτηκε σε γνώσεις ελέγχου υποθέσεων  και πολλαπλών γραμμικών μοντέλων από τον κλάδο της Στατιστικής και της Θεωρίας Πιθανοτήτων και της Δειγματοληψίας. This postgraduate study "Addiction to the Internet" studies a phenomenon that has been observed during the last years in Greek and other societies. The rapid increase in technology and programming has given Internet users a lot of entertainment choices and the chance to develop a lot of other interests. Unintentionally or not, more and more people spend too much time on the internet creating an imbalance in other areas on their lives. This work will present the phenomenon of addiction, its types, psychological characteristics of addicted people and in addition, it will highlight their profile. Thus, analyzing the profile of these individuals we   will also highlight the causes that lead   to the Internet addiction, resulting in useful conclusions to address this phenomenon. The conclusions   were very satisfactory and strong dependencies of addicted individuals were revealed. Also, a mathematical model has been constructed to predict someone’s internet addiction according to his habits. The method used was based on the knowledge of hypothesis control and multiple linear models from the sector of Statistics and Probability and Sampling Theory. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-05 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11715 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2017 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11400 2022-01-27T10:04:06Z grelit:mast

"220127 2022 eng " dc Μελέτη Πλειο-Πλειστοκαινικών προβοσκιδωτών από το βορειοελλαδικό χώρο Κουλίδου, Ιωάννα Κ. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Η μελέτη των απολιθωμάτων Πλειο-Πλειστοκαινικών προβοσκιδωτών από τις Συλλογές του Μουσείου Γεωλογίας και Παλαιοντολογίας Α.Π.Θ. έδειξε την ύπαρξη στην Βόρειο Ελλάδα σχεδόν όλων των ειδών Mammuthus που συναντούνται στον Ευρωπαϊκό χώρο καθώς και του είδους Elephas (Palaeoloxodon) antiquus. Το υλικό που μελετήθηκε προέρχεται από άγνωστους στρωματογραφικούς ορίζοντες και για το λόγο αυτό έγινε μία προσπάθεια ένταξής του σε ένα χρονολογικό φάσμα σύμφωνο με τη στρωματογραφία των περιοχών εύρεσης. Για πρώτη φορά προσδιορίζεται στον ελληνικό χώρο το είδος Mammuthus rumanus. To είδος αυτό τοποθετείται πιθανότατα στους κατώτερους Πλειο- Πλειστοκαινικούς στρωματογραφικούς ορίζοντες της περιοχής Τσοτυλίου και Πτολεμαϊδας, στους οποίους αποδίδεται μία ηλικία ≤ 3.4 Μa. Με την παρούσα εργασία αποδεικνύεται η αφθονία των προβοσκιδωτών στις Πλειστοκαινικές λεκάνες της Βορείου Ελλάδος. Η μελέτη αυτών μπορεί να βοηθήσει ουσιαστικά στην διερεύνηση της εξέλιξης των Πλειστοκαινικών Προβοσκιδωτών της Ευρώπης και της βιοστρωματογραφικής τους εξάπλωσης. The study of fossil Plio-Pleistocene proboscidea in the collections of the Museum of Geology and Paleontology, Department of Geology A.U.T.H. showed the presence in Northern Greece of almost all European species of Mammuthus, as well as of the straight tusk elephant Elephas (Palaeoloxodon) antiquus. The studied material comes from unknown stratigraphic horizons and for this reason an attempt to frame chronologically the specimens was undertaken based on local stratigraphic data. The study reveals the presence of the primitive Mammuthus rumanus for the first time in Greece. This species found in the lower stratigraphic horizons of Tsotyli and Ptolemais areas, is dated to approximately ≤ 3.4 Ma. The wealth record of Pleistocene Proboscidea in the basins of Northern Greece suggests that their study would greatly contribute to a better understanding of their evolution and their European spatiotemporal radiation. Aristorle University of Thessaloniki 2022-01-27 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11400 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2013 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11952 2022-02-04T09:46:47Z grelit:mast

"220204 2022 eng " dc Μελέτη της ενεργού τεκτονικής στην περιοχή της δυτικής απόληξης της τάφρου του Βόρειου Αιγαίου. Καραμάνος, Χρήστος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Ο ελληνικός χώρος χαρακτηρίζεται από έντονη σεισμικότητα, με το 2% της σεισμικότητας παγκοσμίως να εκδηλώνεται στη χώρα μας. Το βόρειο Αιγαίο είναι μια τεκτονικά ενεργή περιοχή με πολύπλοκο γεωδυναμικό καθεστώς. Οι μεγάλες μορφολογικές δομές, όπως το ρήγμα της βόρειας Ανατολίας, η τάφρος του βορείου Αιγαίου, οι λεκάνες του Σάρου και των Σποράδων σε συνάρτηση με τις κινήσεις των μεγάλων λιθοσφαιρικών πλακών (Ευρασατική, Αραβική, Αφρικάνικη) καθώς και μικρότερων (Ανατολίας, Αιγαίου), ελέγχουν και καθορίζουν την σεισμοτεκτονική συμπεριφορά της περιοχής. Η μελέτη των εστιακών παραμέτρων, με τον όσο το δυνατό καλύτερο προσδιορισμό τους σε συνάρτηση με τους μηχανισμούς γένεσης των ισχυρών σεισμών μπορεί να δώσει πληροφορίες για την καλύτερη ερμηνεία της τεκτονικής της περιοχής. Η παρούσα διατριβή ειδίκευσης εκπονήθηκε στο πλαίσιο του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών του Τομέα Γεωφυσικής του Τμήματος Γεωλογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Στόχος είναι ο καλύτερος προσδιορισμός των εστιακών παραμέτρων των σεισμών στην περιοχή του βορείου Αιγαίου και η σεισμοτεκτονική μελέτη αυτής. Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-04 11:46:47 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11952 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2006 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11526 2018-11-16T08:32:10Z grelit:mast

"181105 2018 eng " dc Κατολισθητικά φαινόμενα σε υπολειμματικα εδάφη στην περιοχή της Άνω Σκοτείνας, Πιερία Σαραντοπούλου, Μαρία Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας αποτέλεσε η διερεύ­νη­ση και ο προ­σδιορισμός των εδαφι­κών συνθηκών που επικρατούν στις θέσεις θεμελίωσης των Ναών Αγ. Αθανασίου και Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην Άνω Σκοτίνα Πιερίας (στρωματογραφία, υπόγεια νερά, χαρα­κτη­ρι­στικά εδά­φους, κ.λπ.). Τα στοιχεία αυτά συνθέτονται και αξιολογούνται προκειμένου αφενός μεν να εκτι­μη­θούν οι τιμές των εδα­φικών παρα­μέτρων που απαιτού­νται στη με­λέ­τη της μηχανικής συμπεριφοράς του υπεδάφους (χαρακτηριστικά αντοχής και συμ­πιε­­στότητας εδά­φους, κατάταξη από άπο­ψη σεισμικής επικινδυνότητας, κ.λπ.), αφετέρου δε να διατυπωθούν τεκμη­ριω­­μένες προτάσεις που αφορούν στο μηχανισμό αστοχίας που λαμβάνει χώρα στην περιοχή μελέτης. Στη συνέχεια, τα παραπάνω στοιχεία εισάγονται σε ελέγχους ευστάθειας των πρανών στις θέσεις θεμελίωσης των κτιρίων, έτσι ώστε να διερευνηθούν μέτρα αντιστήριξης και σταθεροποίησης των Ναών και η επίδραση αυτών στον Συντε••••λεστή Ασφάλειας έναντι αστοχίας. Τελικός στόχος της παρούσας μελέτης είναι η διατύπωση τεκμηριωμένων εναλλακτικών λύσεων για την προσωρινή αντιστήριξη και σταθεροποίηση των κτιρίων και εναλλακτικών μόνιμων τεχνικών λύσεων για την σταθεροποίηση του υπεδάφους θεμελίωσης αυτών. The purpοse οf the present thesis is the investigatiοn and determinatiοn οf the grοund cοnditiοns in the fοundatiοn areas οf Agiοs Athanasiοs and Kοimisis tis Theοtοkοu churches in Anο Skοtina, Pieria (stratigraphy, grοundwater, sοil characteristics etc.). The cοllected data are evaluated in οrder tο estimate the values οf parameters required fοr the study οf the mechanical behaviοr οf the fοundatiοn grοund (strength parameters, sοil cοmpressibility, seismic vulnerability etc) and tο prοduce the existing failure mechanism in the area οf interest. The results are subsequently entered in stability analyses οf the slοpes in the fοundatiοn area in οrder tο investigate suppοrt measures fοr the stabilizatiοn οf the churches and their effect οn the factοr οf safety. Finally the thesis prοpοses valid alternative sοlutiοns fοr the tempοrary suppοrt οf the buildings as well as permanent technical sοlutiοns fοr the stabilizatiοn οf their fοundatiοn grοund. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-05 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11526 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2017 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11219 2018-11-16T08:31:56Z grelit:mast

"161231 2016 eng " dc Mineralogical, geochemical and structural - control study of the hydrothermal alterations and the ore mineralization at Vathi porphyry Cu - Au +-U +- mO SYSTEM, N.Greece Stergiou, Christos L. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Τhe Vathi porphyry Cu–Au±U±Mo mineralization occurs in the Serbo-Macedonian metallogenic province, 18.5 km NW of Kilkis city at N. Greece. Α trachydacite porphyry and quartz monzonite dikes (18-17 Ma), which emplacement was structurally controlled by the Tertiary evolution of the Serbo-Macedonian Massif, host the mineralization. Genetically the mineralization is linked to the quartz monzonite dikes which intrude the trachydacite porphyry and the crystalline basement rocks of the Vertiskos Unit. The trachydacite porphyry is affected by propylitic alteration, which is overprinted by an extended sericitic alteration. The quartz monzonite is affected by potassic alteration which is also overprinted by sericitic alteration. Stockwork, sheeted veins and oxidized pyrite, chalcopyrite and quartz D-type veins, outcrop in the trachydacite porphyry. Locally, a strongly potassically altered structural trend controls the qtz-monzonite emplacement, while elsewhere the quartz monzonite appears venting the trachydacite porphyry and creates a hydrothermally altered massive phreato-magmatic breccia. Disseminated and vein-type mineralization consisting of pyrite and chalcopyrite is found in the quartz monzonite and along the potassically altered area of the trachydacite porphyry. At depth, the most common mineralization consists of disseminated chalcopyrite – bornite – molybdenite – magnetite – native gold. The microscopic study of drill core samples revealed additionally the presence in depth of disseminated pyrite – chalcopyrite – stibnite, and of vein-type sphalerite – galena – arsenopyrite and pyrrhotite – pyrite – chalcopyrite mineralization. Along and near the surface a characteristic and extent supergene oxidation zone is developed dominated by iron and copper oxides and meta-torbernite, while deeper it is followed by a restricted secondary enrichment zone which consists mainly of chalcocite and covellite. The Vathi porphyry style mineralization bears exceptional enrichment in U and REEs which is unusual for porphyry systems. It shares several features in common to the Skouries porphyry Cu-Au deposit, in the adjacent Chalkidiki district and it could be a promising future exploration target for gold and REEs. Στη Βάθη 18.5 χλμ ΒΔ του Κιλκίς στα όρια της Σερβομακεδονικής μεταλλογενετικής επαρχίας εντοπίζεται μεταλλοφορία Cu–Au±U±Mo πορφυριτικού τύπου. Ένας τραχειδακιτικός πορφύρης και διεισδύσεις χαλαζιακού μονζονίτη (18-17 Ma), η τοποθέτηση των οποίων ελέγχεται από την Τριτογενή τεκτονική της Σερβομακεδονικής Μάζας, φιλοξενούν την μεταλλοφορία. Γενετικά η μεταλλοφορία συνδέεται με τις διεισδύσεις του χαλαζιακού μονζονίτη, οι οποίες τέμνουν τον τραχειδακιτικό πορφύρη και τα περιβάλλοντα κρυσταλλοσχιστώδη πετρώματα του υποβάθρου της ενότητας Βερτίσκου. Ο τραχειδακιτικός πορφύρης χαρακτηρίζεται από μια προπυλιτική ζώνη εξαλλοίωσης, η οποία επικαλύπτεται από μια εκτεταμένη σερικιτική εξαλλοίωση. Ο χαλαζιακός μονζονίτης χαρακτηρίζεται από μια ποτασσική ζώνη εξαλλοίωσης, η οποία επίσης επικαλύπτεται από μια σερικιτίωση. Στον τραχειδακιτικό πορφύρη παρατηρούνται πλέγματα φλεβιδίων με οξειδωμένη μεταλλοφορία, παράλληλες φλέβες και D-τύπου φλέβες οξειδωμένου σιδηροπυρίτη, χαλκοπυρίτη και χαλαζία. Τοπικά μια έντονα ποτασσικά εξαλλοιωμένη τεκτονική ζώνη ελέγχει την παρουσία του χαλαζιακού μονζονίτη, ενώ αλλού συνδεόμενο με αυτόν εντοπίζεται ένα μαζώδες φρεατομαγματικό λατυποπαγές το οποίο διεισδύει στον τραχειδακιτικό πορφύρη. Διάσπαρτη και φλεβική μεταλλοφορία σιδηροπυρίτη – χαλκοπυρίτη εντοπίζεται στο χαλαζιακό μονζονίτη και σε βάθος στον τραχειδακιτικό πορφύρη. Σε μεγαλύτερα βάθη διασπορές σιδηροπυρίτη – χαλκοπυρίτη – βορνίτη – μολυβδαινίτη – μαγνητίτη – αυτοφυούς χρυσού περιγράφουν την μεταλλοφορία πορφυριτικού τύπου. Η μικροσκοπική μελέτη δειγμάτων προερχόμενων από γεώτρηση εντόπισε την παρουσία τριών ακόμη μεταλλοφοριών, μιας διάσπαρτης σιδηροπυρίτη – χαλκοπυρίτη – αντιμονίτη, και δυο φλεβικού τύπου, μία σφαλερίτη – γαληνίτη – αρσενοπυρίτη και μία μαγνητοπυρίτη – σιδηροπυρίτη – χαλκοπυρίτη. Τέλος, χαρακτηριστική είναι η επιφανειακή αλλά και σε βάθος παρουσία σιδηρούχων και χαλκούχων οξειδίων και μετα-τορβερνίτη τα οποία σχηματίζουν μια εκτεταμένη ζώνη οξείδωσης η οποία ακολουθείται βαθύτερα από μια μικρής έκτασης ζώνη δευτερογενή εμπλουτισμού αποτελούμενη κυρίως από χαλκοσίνη και κοβελλίνη. Η πορφυριτικού τύπου μεταλλοφορία της Βάθης χαρακτηρίζεται από υψηλές συγκεντρώσεις Au, αλλά και U και ορισμένων REEs το οποίο δεν είναι σύνηθες για τα πορφυριτικά συστήματα, και θα μπορούσε να αποτελέσει μελλοντικό ερευνητικό στόχο για χρυσό και REEs.   Aristorle University of Thessaloniki 2017-12-08 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11219 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2016 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11872 2021-11-03T10:37:56Z grelit:mast

"181116 2018 eng " dc Χαρακτηριστικά των χαλαζοκαταιγίδων στην περιοχή της Θεσσαλίας. = Hailstorms characteristics in the region of Thessaly. Δραχαλίβα, Αικατερίνη Νικόλαος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας Αντικειμενικός σκοπός της παρούσας διπλωματικής διατριβής είναι η μελέτη των χαλαζοκαταιγίδων και η εύρεση ενός αλγορίθμου που θα συμβάλλει στην δυνητικότητα πρόγνωσης αυτών στην περιοχή της Θεσσαλίας. Τα δεδομένα προέρχονται από ραδιοβολίσεις στις 12UTC και από το μετεωρολογικό ραντάρ που είναι εγκατεστημένο στην περιοχή, την περίοδο Απρίλιο-Σεπτέμβριο τα έτη 2006-2010. Για την δημιουργία του στατιστικού μοντέλου-αλγορίθμου χρησιμοποιούνται γραμμικές και μη γραμμικές σχέσεις έχοντας ως εξαρτημένη μεταβλητή την μέγιστη ανακλαστικότητα καθώς και μια νέα μεταβλητή η οποία συνδυάζει την μέγιστη ανακλαστικότητα με μετεωρολογικές παραμέτρους. Οι ανεξάρτητες μεταβλητές που επιλέγονται για τον αλγόριθμο πρέπει να περιγράφουν τα χαρακτηριστικά και τις προϋποθέσεις ανάπτυξης μιας χαλαζοκαταιγίδας και η επιλογή τους πραγματοποιείται με μετεωρολογικά και στατιστικά κριτήρια. Για την δημιουργία των αλγορίθμων χρησιμοποιείται η μέθοδος της πολλαπλής παλινδρόμησης. Για την μέγιστη ανακλαστικότητα εφαρμόζεται η πολλαπλή μη γραμμική παλινδρόμηση με συντελεστές βαρύτητας, ενώ για τον δείκτη εφαρμόζεται επιπλέον και η πολλαπλή γραμμική παλινδρόμηση με συντελεστές βαρύτητας. Οι μη γραμμικοί αλγόριθμοι εξηγούν καλύτερα το φαινόμενο των χαλαζοκαταιγίδων από στατιστική αλλά και φυσική άποψη. Η προγνωστική ικανότητα του μοντέλου της μέγιστης ανακλαστικότητας είναι χαμηλή, ενώ ο δείκτης που σχηματίζεται κατατάσσει τις χαλαζοκαταιγίδες ανάλογα την ένταση τους. Ακόμη, το μοντέλο του δείκτη εφαρμόσθηκε στις συνοπτικές καταστάσεις που ευνοούν την ανάπτυξη του φαινομένου. Τέλος, πραγματοποιήθηκε σύγκριση των τεφιγραμμάτων όπως προκύπτουν από το WRF για την Λάρισα και την Θεσσαλονίκη. Το πόρισμα είναι πως οι ατμοσφαιρικές συνθήκες στις δύο περιοχές διαφέρουν και ο υπολογισμός των δεικτών αστάθειας για την Λάρισα με χρήση της ραδιοβόλισης της Θεσσαλονίκης δεν είναι αξιόπιστος. The objective on this  thesis is to study the hailstorm events and  to create an algorithm that will contribute to their predictability potential in Thessaly. The data comes from atmospheric  soundings at 12UTC and from  the  meteorological radar that is installed in the area, for the period April to September 2006-2010. In order to create the statistical model-algorithm,  linear and nonlinear relations are used, having as a dependent variable the maximum reflectivity as well as a new variable which combines the maximum reflectivity with meteorological parameters. The independent variables selected for the algorithm have to describe the conditions for the development of a hailstorm and their selection is made by meteorological and statistical criteria. The multi-regression method is used to generate the algorithms. For maximum reflectivity model, the non-linear regression with weighted coefficients is applied, while for the index algorithm the linear regression with weighted coefficients isused. Nonlinear algorithms explain better the phenomenon  both statistically and physically. The predictability of the maximuml reflectivity model is weak, while the index that is formed classifies the hailstorms according to their intensity. Furthermore, the algorithm of the index was applied to the synoptic situations favoring the development of the phenomenon. Finally, a comparison was made between the tephigrams that was extracted from WRF for Larissa and Thessaloniki. The conclusion is that the atmospheric conditions in the two regions are different and the calculation of the instability indices for Larissa using the radiosondes  of Thessaloniki is not reliable. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-16 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11872 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2018 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12012 2021-11-03T10:37:56Z grelit:mast

"181116 2018 eng " dc Χαρακτηρισμός βραχόμαζας με τη χρήση επίγειου σαρωτή LiDAR για την εκτίμηση της επιδεκτικότητας έναντι βραχοκαταπτώσεων στην περιοχή της Περίσσας, Θήρα. = Rock mass characterization using LiDAR terrestrial laser scanner for rockfall susceptibility assessment in Perissa area (Santorini). Φαρμάκης, Ιωάννης Γ. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Οι βραχοκαταπτώσεις αποτελούν έναν από τους πιο συνηθισμένους γεωλογικούς κινδύνους σε ορεινές βραχώδεις περιοχές και μπορεί να αποβεί καταστροφικός όταν λάβει χώρα σε ανθρωπογενές περιβάλλον. Για τον λόγο αυτό είναι μείζουσας σημασίας ο εντοπισμός των περιοχών που έχουν τη δυνατότητα να παράξουν το φαινόμενο. Η έννοια που περιγράφει αυτές τις περιοχές είναι η επιδεκτικότητα και η ποιοτική και ποσοτική προσέγγισή της κρίνεται επιβεβλημένη για την έγκαιρη αντιμετώπιση τυχούσας εκδήλωσης του φαινομένου. Ωστόσο, αυτή η προσέγγιση προϋποθέτει τη γνώση συγκεκριμένων χαρακτηριστικών της βραχομάζας, τα οποία καθοδηγούν το φαινόμενο των βραχοκαταπτώσεων και η όσο το δυνατόν πιο λεπτομερής καταγραφή τους αυξάνει την αξιοπιστία των υπολογισμών. Η απόκτηση των απαραίτητων στοιχείων μπορεί να γίνει με συμβατικές μεθόδους χαρτογράφησης αλλά και με μεθόδους τηλεπισκόπησης όπως είναι οι σαρωτές LiDAR. Η τεχνολογία LiDAR (Light Detection and Ranging) γνωρίζει μεγάλη ανάπτυξη τις τελευταίες δεκαετίες στον χώρο των γεωεπιστημών παρέχοντας μια σειρά από πλεονεκτήματα έναντι των προϋπαρχουσών μεθόδων. Στην παρούσα εργασία εφαρμόστηκε η τεχνολογία LiDAR με στόχο την εξαγωγή όλων των απαραίτητων παραμέτρων που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την εκτίμηση της επιδεκτικότητας μιας περιοχής έναντι βραχοκαταπτώσεων. Περιοχή μελέτης αποτέλεσαν τα ασβεστολιθικά πρανή της Περίσσας στο νοτιοανατολικό τμήμα της νήσου Θήρα στο σύμπλεγμα της Σαντορίνης. Από την επεξεργασία των δεδομένων εξήχθησαν τα στοιχεία προσανατολισμού όλων των συστημάτων ασυνεχειών,  απόστασης των ασυνεχειών μεταξύ των συστημάτων και όγκων των σχηματιζόμενων τεμαχών. Παραμέτρων δηλαδή που συνήθως υπολογίζονται στατιστικά ή σε περιορισμένες εκτάσεις θεωρώντας τη βραχομάζα ομογενή ως προς αυτές.  Το επιπρόσθετο στοιχείο που προσφέρει η μεθοδολογία που χρησιμοποιήθηκε, είναι η κατασκευή χαρτών της χωρικής κατανομής των παραπάνω παραμέτρων χαρακτηρισμού της βραχομάζας λαμβάνοντας υπόψη τις διαφοροποιήσεις που εμφανίζουν στα μεγέθη τους κατά μήκος των πρανών. Έτσι, το αποτέλεσμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την χωρικά συγκεκριμένη εκτίμηση της επιδεκτικότητας χωρίς να θεωρείται το κάθε πρανές ή σχηματισμός σαν ενιαία χαρτογραφική μονάδα ως προς την επιδεκτικότητα. Επιπλέον, εκτιμήθηκαν οι δυνητικές αστοχίες και έγινε ταυτοποίηση των αποτελεσμάτων με πρόσφατα αποκολλημένους όγκους που εντοπίστηκαν στην περιοχή. Στην αρχή της εργασίας αποσαφηνίζεται η έννοια της επιδεκτικότητας έναντι βραχοκαταπτώσεων και παρουσιάζονται τρόποι προσέγγισης της τόσο ποιοτικά όσο και ποσοτικά. Ακόμη, περιγράφεται λεπτομερώς το φαινόμενο των βραχοκαταπτώσεων με τους μηχανισμούς που το προκαλούν καθώς και των παραμέτρων που το ελέγχουν. Στη συνέχεια, παρουσιάζονται τα γεωλογικά στοιχεία τόσο της ευρύτερης όσο και της εγγύτερης περιοχής μελέτης, η σεισμικότητα και οι κλιματικές συνθήκες. Κατόπιν, γίνεται εμπεριστατωμένη εισαγωγή στις αρχές λειτουργίας της τεχνολογίας LiDAR και της φύσης των δεδομένων που παράγει, με σκοπό την καλύτερη κατανόηση της περιγραφής των μεθόδων επεξεργασίας που ακολουθούν. Τα στάδια επεξεργασίας των δεδομένων αναλύονται βήμα προς βήμα παρέχοντας στον αναγνώστη σαφή εικόνα της διαδικασίας. Ακόμη, προτείνονται τρόποι και προσεγγίσεις των βραχωδών πρανών με τη χρήση σαρωτών LiDAR ανάλογα με τις επιτόπου συνθήκες. Τέλος, τα αποτελέσματα που προέκυψαν από την συγκεκριμένη μεθοδολογία επαληθεύονται και ερμηνεύονται με βάση επιτόπου παρατηρήσεις και μετρήσεις καθώς και χειροκίνητες μετρήσεις στα ίδια δεδομένα. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-16 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12012 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2018 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12419 2022-01-10T08:03:37Z grelit:mast

"191129 2019 eng " dc Quantum statistics and data analysis = Κβαντική στατιστική και ανάλυση δεδομένων. Kosmidis, Anestis Konst. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Διατμηματικό πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών στα Πολύπλοκα Συστήματα και Δίκτυα (Inter-Faculty Master Program on Complex Systems and NetworksInter-Faculty Master Program on Complex Systems and Networks). Criteria for selecting quantum probability models versus Kolmogorov probability models are usually expressed in terms of inequalities formulated from the original Bell inequality. If the inequality is violated, Kolmogorov probability should be replaced by quantum probability. We discuss these criteria and the maximal violations and we illustrate the applicability with data sets. We explore the possibility to apply quantum probability models and related statistical algorithms in three selected applications, namely: 1) violation of Wigner-d’Espagnat inequality by a simple data set, 2) k-Means clustering versus quantum clustering, 3) Multiple linear regression versus quantum regression.   Τα κριτήρια για την επιλογή μοντέλων κβαντικής πιθανότητας έναντι μοντέλων πιθανότητας Kolmogorov εκφράζονται συνήθως με βάση τις ανισότητες που διαμορφώνονται από την αρχική ανισότητα Bell. Αν η ανισότητα παραβιάζεται, τότε η πιθανότητα Kolmogorov πρέπει να αντικατασταθεί από την κβαντική πιθανότητα. Συζητούνται αυτά τα κριτήρια και οι μέγιστες παραβιάσεις τους και παρουσιάζεται η εφαρμογή τους στα σύνολα δεδομένων. Ερευνάται η δυνατότητα εφαρμογής μοντέλων κβαντικής πιθανότητας και συναφών στατιστικών αλγορίθμων σε τρεις επιλεγμένες εφαρμογές, δηλαδή: 1) παραβίαση της ανισότητας των Wigner-d’Espagnat από ένα απλό σύνολο δεδομένων, 2) k-Means μέθοδος clustering εναντίον κβαντικής μεθόδου clustering, 3) Πολλαπλή γραμμική παλινδρόμηση εναντίον κβαντικής παλινδρόμησης. Aristorle University of Thessaloniki 2019-05-29 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12419 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2019 gre Copyright (c) 2019 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12668 2024-04-18T08:52:48Z grelit:mast

"220126 2022 eng " dc Θέματα τεχνικογεωλογικής συμπεριφοράς και προσωρινής υποστήριξης βραχομαζών κατά την διάνοιξη της σήραγγας Πέτρας στον Κάθετο Άξονα της Εγνατίας Οδού "Ξάνθη-Εχίνος-Ελληνοβουλγαρικά Σύνορα" = Issues of engineering geological behavior and temporary supporting measures of rockmasses during the excavation of Petra tunnel in the Vertical Axis of the Egnatia Highway “Xanthi-Echinos-Greekboulgarian borders". Χαστάογλου, Εριφύλη-Αγγελική Πρόδρομος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Γεωλογίας. Αντικείμενο της παρούσας μεταπτυχιακής διπλωματικής εργασίας είναι η γεωλογική και τεχνικογεωλογική αξιολόγηση της βραχόμαζας και οι προτάσεις μέτρων άμεσης υποστήριξης που, αφορούν την σήραγγα «Πέτρα» (Σ2Ν) του Κάθετου Άξονα της Εγνατίας Οδού «Ξάνθη-Εχίνος-Ελληνοβουλγαρικά σύνορα». Η εξεταζόμενη σήραγγα αποτελεί πραγματικό παράδειγμα, όπως και τα δεδομένα που χρησιμοποιήθηκαν. Η κατασκευή της βέβαια, δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί, κάτι το οποίο αποτελεί πρόκληση, για την εργασία αυτή, στην διερεύνηση των αναμενόμενων συνθηκών και της συμπεριφοράς της βραχόμαζας στο υπόγειο. Το μικρό της μήκος (170m), η καλή ποιοτικά βραχόμαζα των μετα-ορογενετικών  ηφαιστειακών σχηματισμών της περιοχής (τόφφοι και λατυποπαγή), το μεγάλο υψόμετρο κατασκευής της (~1050m) και η αραιή σεισμικότητα, προαναγγέλλουν συνθήκες ευνοϊκές για το υπόγειο. Δεν εκλείπουν βέβαια οι ιδιαιτερότητες των σχηματισμών μολασσικού τύπου που αποτελούν πρόκληση κατά τον σχεδιασμό και κατασκευή του έργου. Σε συνέχεια λοιπόν της συγκέντρωσης βιβλιογραφικών στοιχείων για την περιοχή και την εξεταζόμενη βραχόμαζα και καταγραφής ενός θεωρητικού υποβάθρου για τα μέτρα άμεσης υποστήριξης, πραγματοποιείται στατιστική ανάλυση των τεχνικογεωλογικών παραμέτρων της, τόσο για την ευρύτερη όσο και στενή περιοχή της σήραγγας. Οι εν λόγω παράμετροι αφορούν τα τεχνικογεωλογικά χαρακτηριστικά της βραχόμαζας από αξιολόγησή της με τα συστήματα ταξινόμησης (GSI, RQD, RMR, βαθμού αποσάθρωσης) και τα αποτελέσματα εργαστηριακών (π.χ. σci, Is(50)) και επιτόπου (π.χ. περατότητας) δοκιμών, καταγεγραμμένων στα μητρώα. Επιπλέον, πέραν τον γεωλογικών, κατασκευάζονται τεχνικογεωλογικές μηκοτομές και διατομές. Με βάση τα παραπάνω, εξάγονται και περιγράφονται οι τεχνικογεωλογικές ενότητες που θα απαντηθούν κατά την εκσκαφή της σήραγγας, ενώ με την εφαρμογή του κριτηρίου Hoek-Brown σε κάθε μία από αυτές, προκύπτουν οι παράμετροι σχεδιασμού κατά μήκος της. Έπειτα, στο διάγραμμα τεχνικογεωλογικής συμπεριφοράς κατά την διάνοιξη σηράγγων (TBC) εκτιμάται ο αναμενόμενος μηχανισμός αστοχίας για κάθε Τεχνικογεωλογική Ενότητα, καθώς το υπόγειο ελέγχεται ως προς τις σφηνοειδείς αστοχίες που προκύπτουν, μέσω του προγράμματος Unwedge της Rocscience. Στα πρανή των στομίων εκτελούνται κινηματικές αναλύσεις για την διερεύνηση δυνητικών αστοχιών από ανατροπή, επίπεδων και σφηνοειδών, ενώ αναλύσεις ευστάθειας εκτελούνται για τις επίπεδες και σφηνοειδείς αστοχίες που προκύπτουν. Τέλος, προτείνονται ποιοτικά, ανάλογα τον μηχανισμό αστοχίας, οι τύποι των μέτρων άμεσης υποστήριξης της κάθε ενότητας κατά μήκος της σήραγγας καθώς συστήνεται και ο τρόπος εκσκαφής της. This Master thesis deals with the geological - engineering geological evaluation of the rockmass and the suggestions for temporary support measures for the Petra tunnel (S2N) in the Vertical Axis of the Egnatia Highway “Xanthi-Echinos-Greekboulgarian borders”. The tunnel is a real example, as is the data used. Its construction has not yet been completed, which is a challenge for this master thesis, in terms of investigating the expected conditions and the behavior of the rock mass along the tunnel. The short length of the tunnel (170m), the good quality of the rock mass of the post-orogenetic volcanic formations of the area (tuffs and breccia), the high construction altitude (~1050m) and the sparse seismicity of the area, constitute favorable conditions for the tunnel construction. On the other hand, the peculiarities of the molasse-type formations, that are a challenge during the design and construction of the project, are also present. Following the collection of bibliographic data for the area and the examined rock mass and after the recording of a theoretical background for the temporary support measures, a statistical analysis of the engineering geological parameters of the examined rock mass is performed, both for the wider and narrower area of the tunnel. These parameters are related with the engineering geological characteristics of the rockmass, which have been evaluated according to the classification systems (GSI, RQD, RMR, weathering) and also related with laboratory (e.g. σci, Is(50)) and field (e.g. permeability) data, recorded in registers. In addition to the geological, engineering geological longitudinal sections and cross-sections for the “Petra” tunnel are designed. According to the above, engineering geological units answered along the tunnel, are described, as well as the design parameters for each engineering geological unit are extracted, through the application of the Hoek-Brown criterion. Thereafter, the expected failure mechanism for each engineering geological unit is estimated according to the Tunnel Behavior Chart (TBC), while, in the underground, wedge failures are specified using the “Unwedge” program, by Rocscience. Kinematic analyzes for the slopes of the portals of “Petra” tunnel are performed to investigate any potential plane, wedge or topple failures, while stability analyzes are performed for plane and wedge failures. Finally, depending on the failure mechanism, types of temporary support measures for each engineering geological unit along the tunnel are mainly qualitatively suggested, as well as the modus of tunnel excavation. Aristorle University of Thessaloniki 2022-01-26 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12668 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2021 gre Copyright (c) 2021 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12950 2024-04-24T05:54:24Z grelit:mast

"240418 2024 eng " dc A Computational Model for Optimum Wellbore Completion Design Using PipeSim = Ένα υπολογιστικό μοντέλου για το ιδανικό σχεδιασμό της ολοκληρωσης μιας γεώτρησης με με χρήση PipeSim. Karagiannis-Tsanidis, Dimitrios-Christos Nikolaos Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Διατμηματικού Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών “Έρευνα και Εκμετάλλευση Υδρογονανθράκων". In this work, we propose a computational model for simulating the optimum design of a wellbore with the use of PipeSim software. The input data for the simulations were obtained from an actual well at the North Sea in Norway labelled as “well 6507/7-16 S” but also from “well 31/3-3” located in the same area. Although, these wells are plugged and abandoned (P&A), their characteristics are still being used to date for calibrating models either with commercial software or for construction of proprietary codes with programming languages. The simulation is based in the widely accepted method of nodal analysis for constructing the inflow and outflow performance, accounting for the geological and thermodynamic conditions of the reservoir formation. From the analysis performed, we show that the computational model proofed to be a fast and accurate tool for optimizing the well completion strategy. Also, by constructing computationally the inflow and outflow performance relationship could serve as a decision-making tool for industrial operators using cost efficient equipment. Σε αυτήν την εργασία, προτείνουμε ένα υπολογιστικό μοντέλο για προσομοίωση του βέλτιστου σχεδιασμού και ολοκλήρωσης μιας γεώτρησης με την βοήθεια του λογισμικού PipeSim. Τα δεδομένα για τις προσομοιώσεις είναι από μια πραγματική γεώτρηση που βρίσκεται στην Βόρεια Θάλασσα στην Νορβηγία επονομαζόμενη “6507/7-16S” αλλά και επίσης από την γεώτρηση “31/3-3’ που βρίσκεται στην ίδια περιοχή. Αν και αυτές οι γεωτρήσεις έχουν χαρακτηριστεί ως άγονες (plug & abandoned), τα χαρακτηριστικά τους χρησιμοποιούνται μέχρι σήμερα για βαθμονόμηση μοντέλων είτε με εμπορικά λογισμικά είτε με εξειδικευμένους προγραμματιστικούς κώδικες. Η προσομοίωση είναι βασισμένη στην γνωστή αριθμητική μέθοδο των κόμβων η οποία επιλύει με ακρίβεια και ταχύτητα προβλήματα ροής από τον ταμιευτήρα στο πηγάδι και από το πηγάδι στην επιφάνεια λαμβάνοντας υπόψη τόσο τις γεωλογικές όσο και θερμοδυναμικές συνθήκες του ταμιευτήρα. Από την ανάλυση που πραγματοποιήθηκε, φαίνεται ότι το υπολογιστικό μοντέλο μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ένα γρήγορο και ακριβές εργαλείο για την βελτιστοποίηση ολοκλήρωσης μιας γεώτρησης. Επίσης, ο υπολογιστικός/συνθετικός προσδιορισμός της απόδοσης ροής της γεώτρησης, θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως εργαλείο λήψης αποφάσεων στη βιομηχανία μέσω βελτιστοποίησης και εξοικονομώντας προϋπολογισμό από εξοπλισμούς. Aristorle University of Thessaloniki 2024-04-18 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12950 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2023 gre Copyright (c) 2023 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11657 2018-11-16T08:32:10Z grelit:mast

"181105 2018 eng " dc Η επίδραση της μεταβολής της στάθμης της θάλασσας της ανατολικής μεσογείου στην δημιουργία ιζηματογενών ακολουθιών στην Λεβαντινή Λεκάνη και ο ρόλος τους στην δημιουργία κοιτασμάτων υδρογονανθράκων. Ανδρέου, Ανδρέας Π. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Διατμηματικό Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών "Έρευνα και Εκμετάλλευση Υδρογονανθράκων" Η περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον στο θέμα γένεσης και ανάπτυξης κοιτασμάτων υδρογονανθράκων. Η παρούσα Μεταπτυχιακή Διπλωματική Εργασία πραγματεύεται την τεκτονική αλλά και στρωματογραφική εξέλιξη της Λεβαντίνης λεκάνης, καθώς και την προέλευση των ιζημάτων που την πλήρωσαν και αν αυτά είναι ικανά να οδηγήσουν σε γένεση υδρογονανθράκων. Επιπλέον, παρουσιάζονται οι διαδικασίες που απαιτούνται ώστε να υπάρξει ανάπτυξη ενός κοιτάσματος. Παρατίθεται και περιγράφεται αναλυτικά η ακολουθία της Λεβαντίνης και μέσω σεισμικών τομών προσδιορίζονται πιθανές θέσεις υδρογονανθράκων. Τέλος γίνεται μια αναφορά στα πιο πρόσφατα ανακαλυφθέντα κοιτάσματα της Λεκάνης και εξάγονται συμπεράσματα που αφορούν στην ύπαρξη συστημάτων υδρογονανθράκων τα οποία μπορούν να παράξουν τεράστιες ποσότητες υδρογονανθράκων και να τροφοδοτήσουν πολλές δομές παγίδευσης σε όλη την Ανατολική Μεσόγειο. The region of Eastern Mediterranean Sea is of a great interest in reference to the topic of genesis and development of hydrocarbon deposits. The present Master Thesis deals with the tectonic and stromatographic evolution of Levantine Basin as well as the origin of the sediments that have filled it and whether they are capable of generating hydrocarbons. Additionally, the processes required to develop a field are presented. The sequence stratigraphy of the Levantine is listed and described in detail and through seismic section potential hydrocarbon positions are identified. Finally, a reference is made to the most recent discoveries of the basin and conclusions are drawn regarding the existence of hydrocarbon systems which can produce massive quantities of hydrocarbons and charge many structural traps across the whole of Eastern Mediterranean. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-05 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11657 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2017 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11384 2018-12-17T08:51:10Z grelit:mast

"181217 2018 eng " dc Η επίδραση του υπόγειου νερού στην ευστάθεια θέσεων του μετρό Θεσσαλονίκης Πέππας, Ευάγγελος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Η παρούσα διπλωματική εργασία έχει ως σκοπό να αναδείξει τη σπουδαιότητα και την αναγκαιότητα για την ενδελεχή και λεπτομερή μελέτη και στη συνέχεια αξιολόγηση των υδρογεωλογικών συνθηκών και των ιδιαίτερων υδραυλικών χαρακτηριστικών του υπεδάφους κατά μήκος της χάραξης ενός υπόγειου έργου σε αστικό περιβάλλον, καθώς και των δυσκολιών που μπορούν να προκύψουν εξαιτίας της αλληλεπίδρασης εδάφους , υπογείου νερού και έργου και να παρουσιάσει τεχνικές αντιμετώπισης αυτών των υδρογεωλογικών προβλημάτων κατά τη διάρκεια της κατασκευής. Παρουσιάζει με χαρακτηριστικά παραδείγματα από επιλεγμένες θέσεις του Μετρό Θεσσαλονίκης τον τρόπο διερεύνησης των υδρογεωλογικών παραμέτρων και πως βήμα βήμα καταλήγουμε στη απόλυτη γνώση σε σχέση με την υδρογεωλογία και το καθεστώς των υπογείων υδάτων κάνοντας έτσι ένα πολύ σημαντικό βήμα για τη ποιοτική μελέτη και την ασφαλή κατασκευή του έργου. Έχοντας αυτή τη γνώση πλέον στα χέρια μας μπορούμε να σχεδιάσουμε και να προσδιορίσουμε τον τρόπο κατασκευής του υπογείου έργου θέτοντας κανόνες (βασικές αρχές σχεδιασμού του έργου) ελέγχοντας κατά το δυνατό τον τρόπο που θα λειτουργήσει το υπόγειο νερό κατά τη κατασκευή ή και μετέπειτα, αποφεύγοντας δυσάρεστες καταστάσεις που μπορούν να οδηγήσουν σε υπερβάσεις και αστοχίες. Ως παράδειγμα αναφέρετε το έργο του Μετρό Θεσσαλονίκης όπου επελέγησαν μέθοδοι κατασκευής, προσαρμοσμένες στις ιδιαίτερες υδρογεωλογικές συνθήκες σε σχέση πάντα με τις αυστηρές προδιαγραφές σχετικά με τα θέματα επιρροής των υπόγειων εργασιών στο δομημένο αστικό περιβάλλον. Έτσι βασικός  κανόνας ορίστηκε η μικρότερη κατά το δυνατόν διατάραξη του Υ.Ο με συγκεκριμένο τρόπο κατασκευής σταθμών και σηράγγων (επιλογή διαφραγματικών τοίχων για τους σταθμούς και μηχάνημα TBM -EPB με εξισορρόπηση πίεσης για τις σήραγγες). Κατασκευή δηλαδή υπό  αστράγγιστες συνθήκες αφού τα αποτελέσματα της γεωλογικής υδρογεωλογικής μελέτης και η περεταίρω αξιολόγηση της θεώρησαν ότι οι υψηλές στάθμες στα χαλαρά ιζήματα του Μετρό Θεσσαλονίκης θα έδιναν άμεσες καθιζήσεις στα υπερκείμενα κτήρια και κατασκευές με μια ενδεχόμενη ταπείνωση του υπόγειου νερού που θα ήταν σίγουρη με συμβατικές μεθόδους κατασκευής. Πολλές φορές όμως είναι δυνατόν σε ένα τόσο μεγάλης κλίμακας πολύπλοκο υπόγειο έργο όπως είναι το μετρό Θεσσαλονίκης να υπάρχουν θέσεις στο υπέδαφος μικρής ή και πολλές φορές μεγάλης κλίμακας , όπου επικρατούν ειδικές γεωλογικές συνθήκες οι οποίες δεν εντοπιστήκαν ή εντοπίστηκαν και δεν αξιολογήθηκαν σωστά στη φάση της μελέτης και που δημιουργούν σοβαρά προβλήματα στη κατασκευή και στο χρονοδιάγραμμα του έργου. Μπορούν να δημιουργηθούν προβλήματα είτε γιατί δεν αξιολογηθήκαν σωστά συγκεκριμένοι υδρογεωλογικοί παράγοντες είτε γιατί η γεωτεχνική έρευνα δε μπόρεσε να εντοπίσει μικρής συνήθως κλίμακας διαφοροποιήσεις σε σχέση με το καθεστώς και τη δυναμική του υπογείου υδροφόρου ορίζοντα και τα προβλήματα πλέον πρέπει να αντιμετωπιστούν με ιδιαίτερες τεχνικές στη διάρκεια της κατασκευής. Τέτοια ειδικά υδρογεωλογικά προβλήματα παρουσιάζονται σε αυτή την εργασία για το Μετρό Θεσσαλονίκης καθώς και ο τρόπος με τον οποίο διερευνήθηκαν και αντιμετωπίστηκαν στη διάρκεια της κατασκευής του έργου. Aristorle University of Thessaloniki 2018-12-17 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11384 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2014 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11943 2022-02-03T09:39:22Z grelit:mast

"220203 2022 eng " dc Μελέτη των ενεργών ρηγμάτων της δυτικής Θεσσαλίας. Βαλκανιώτης, Σωτήρης Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Σκοπός της παρούσας διατριβής είναι η μελέτη των ενεργών ρηγμάτων της περιοχής της ∆υτικής Θεσσαλίας. Εντοπίστηκαν πολλά νέα ενεργά και πιθανά ενεργά ρήγματα, ενώ επανεξετάστηκαν ρήγματα που έχουν μελετηθεί και προταθεί στο παρελθόν. Πέραν από την έρευνα πεδίου, η χρήση τοπογραφικών χαρτών, λεπτομερών ψηφιακών μοντέλων αναγλύφου, δορυφορικών εικόνων και αεροφωτογραφιών συνέβαλλε σημαντικά στον εντοπισμό και τη μελέτη των ρηγμάτων. Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-03 11:39:22 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11943 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2005 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12592 2024-04-18T07:43:18Z grelit:mast

"210119 2021 eng " dc Μελέτη των τυπικών και άτυπων σχέσεων καθώς και των ροών πληροφορίας στο δίκτυο των στελεχών τμήματος του οργανισμού της Πολεμικής Αεροπορίας με σκοπό τη βελτίωση των δεξιοτήτων και του τρόπου διοίκησης = Study of formal and informal relationships as well as information flows in the network of military executives in a part of the Air Force Organization in order to improve the skills and the way of command and control. Παπαποστόλου, Μανώλης Κωνσταντίνος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Διατμηματικό πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών στα Πολύπλοκα Συστήματα και Δίκτυα (Inter-Faculty Master Program on Complex Systems and NetworksInter-Faculty Master Program on Complex Systems and Networks). Οι κοινωνικές επιστήμες επικεντρώνονται στη δομή των ανθρώπινων ομάδων, των κοινοτήτων, των οργανώσεων, των αγορών, της κοινωνίας ή του παγκόσμιου συστήματος. Η κοινωνική δομή αντιπροσωπεύεται ως ένα δίκτυο κοινωνικών δεσμών. Η Ανάλυση Κοινωνικών Δικτύων είναι η χαρτογράφηση και αποτίμηση των σχέσεων και των ροών που αναπτύσσονται μεταξύ των ανθρώπων, των ομάδων, των υπολογιστών, των ιστοσελίδων και άλλων οντοτήτων επεξεργασίας της γνώσης. Η θεωρία της Ανάλυσης Κοινωνικών Δικτύων προσφέρει τη μεθοδολογία για την ανάλυση των κοινωνικών σχέσεων και τη δυνατότητα να κατανοήσουμε τα κοινωνικά δίκτυα και να τα ερμηνεύσουμε. Στη παρούσα εργασία θα παρουσιαστούν οι πιο σημαντικές μέθοδοι μελέτης των κοινωνικών δικτύων, βάση των οποίων θα μελετηθεί και θα αναλυθεί το δίκτυο συνεργασίας το οποίο αποτελείται από το προσωπικό, επιχειρησιακό και τεχνικό, της Μοίρας Κατευθυνόμενων Βλημάτων, αναπόσπαστο κομμάτι της Πολεμικής Αεροπορίας στον τομέα της αεράμυνας, δίνοντας έμφαση στην μαθηματική ερμηνεία και οπτική παρουσίαση των one-mode, απλών και κατευθυνόμενων δικτύων που κατασκευάζονται με χρήση μιας σειράς ερωτηματολογίων. Η παρούσα διπλωματική έχει ως στόχο να αποτελέσει ένα εγχειρίδιο για τη βελτίωση του τρόπου διοίκησης και ελέγχου της Μοίρας και γενικότερα της Πολεμικής Αεροπορίας. The social sciences focus on structure of human groups, communities, organizations, markets, society, or the world system. We conceptualize social structure as a network of social ties. Social Network Analysis is the mapping and evaluation of relationships and flows that develop between people, groups, computers, web sites, and other knowledge-processing entities. Social network analysis offers the methodology to analyze social relations, how to conceptualize social networks and how to interpret them. In this thesis, we present the most important methods of social networks analysis, which will be used to study and analyze the collaboration network consisting of the personnel, operational and technical, of the Guided Missile Squadron, integral part of the Greek Air Force in the field of air defense, emphasizing in the mathematical interpretation and visual presentation of the simple and directed networks that is created through questionnaires. This thesis is intended to be a manual for improving the method of command and control of the Squadron and Air Force in general. Aristorle University of Thessaloniki 2020-09-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12592 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2020 gre Copyright (c) 2021 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12932 2024-04-24T05:54:24Z grelit:mast

"240418 2024 eng " dc Χαρακτηρισμός σιδηρομαγνητικών σωματιδίων από εδάφη της Β. Ελλάδας = : Characterization of ferromagnetic particles from soils of N. Greece. Κυριακόδης, Φώτιος Απόστολος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Ορυκτολογίας - Πετρολογίας - Κοιτασματολογίας. Στη παρούσα εργασία πραγματοποιήθηκε μελέτη σε εδαφικά δείγματα από την Κεντρική Μακεδονία. Αναλύθηκαν 41 δείγματα με τη μέθοδο της φασματοσκοπίας ακτινών φθορισμού Χ (XRF) για τον προσδιορισμό 9 κύριων στοιχείων με την μορφή οξειδίων (SiO2, Al2O3, FeO, Mgo, CaO, Na2O, K2O, TiO2, P2O5). Από αυτά τα δείγματα επιλέχθηκε ένα υποσύνολο 22 δειγμάτων με τιμή αναφοράς Fe2O3>7% κ.β. για περαιτέρω ανάλυση με φασματοσκοπία μάζας με επαγωγικά συζευγμένο πλάσμα (ICP-MS) για τον προσδιορισμό 10 ιχνοστοιχείων (Cr, Ni, Co, Cu, Zn, Pb, As, Sr, Mn, Ba). Επιπλέον έγινε διαχωρισμός του μαγνητικού κλάσματος από αυτό το υποσύνολο δειγμάτων και μελέτη του με την μέθοδο της ηλεκτρονικής μικροσκοπίας σάρωσης συνδεδεμένης με φασματοσκόπιο ενεργειακής διασποράς για τον προσδιορισμό των μορφολογικών και χημικών χαρακτηριστικών του. Πραγματοποιήθηκε επίσης στατιστική επεξεργασία των αποτελεσμάτων και υπολογίστηκαν οι συντελεστές συσχέτισης και ρύπανσης για τα ιχνοστοιχεία. Τέλος κατασκευάστηκαν χάρτες κατανομής των στοιχείων στη περιοχή μελέτης για να γίνει σύγκριση των αποτελεσμάτων με το γεωλογικό υπόβαθρο. Από τα αποτελέσματα των χημικών αναλύσεων για τα κύρια στοιχεία οι τιμές βρέθηκαν εντός των βιβλιογραφικών φυσιολογικών ορίων ενώ για τα ιχνοστοιχεία εντοπίστηκαν υψηλές τιμές συγκέντρωσης και συντελεστή ρύπανσης για τα στοιχεία Cr, Ni, As, Pb. Βάσει των συντελεστών συσχέτισης, την ύπαρξη ιδιόμορφων κρυστάλλων, της χημικής σύστασης του μαγνητικού κλάσματος αλλά και την ύπαρξη συγκεκριμένων γεωλογικών σχηματισμών, συμπεραίνεται ότι η προέλευση των στοιχείων Cr, Ni, As είναι γεωγενής και ο Pb έχει τόσο γεωγενή όσο και ανθρωπογενή προέλευση.   In this study, soil samples from Central Macedonia were examined. 41 soil samples were measured with the X-ray fluorescence (XRF) method for the determination of 9 major oxides (SiO2, Al2O3, FeO, Mgo, CaO, Na2O, K2O, TiO2, P2O5). A subsample of 22 soil samples with values of Fe2O3>7 wt% was selected for further investigation with inductively coupled plasma mass spectroscopy (ICP-MS) for the determination of 10 trace elements (Cr, Ni, Co, Cu, Zn, Pb, As, Sr, Mn, Ba). The ferromagnetic particles from these subsamples were extracted with a hand magnet for further investigation with scanning electron microscopy coupled with energy dispersive spectroscopy (SEM-EDS). The results from the analyses were processed with the statistical program SPSS and the contamination factors (CF) for the trace elements were calculated. Moreover, maps were created to demonstrate the distribution of the elements in the study area. The combination of the chemical analyses along with the CF factors, the observations in SEM-EDS and the geological formations in the study area were used to determine the origin of the trace elements in the soils. The values of the 9 major elements as well as the values of 5 trace elements (Co, Cu, Zn, Ba, Sr), are within the limits that are mentioned in the references while the values of 4 trace elements (Cr, Ni, As, Pb) as well as the calculated contamination factors for these elements, exceed the limits. The correlation factors among the elements, the presence of angular well-shaped crystals, the chemical composition of the ferromagnetic particles along with the geological formations in the study area point to a geogenic origin for Cr, Ni and As while Pb seems to have both geogenic and anthropogenic origin. Aristorle University of Thessaloniki 2024-04-18 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12932 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2023 gre Copyright (c) 2023 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11495 2018-11-16T08:32:10Z grelit:mast

"181105 2018 eng " dc Μελέτη της επίδρασης οριακών συνθηκών σε περιοχικές κλιματικές προσομοιώσεις και αξιολόγηση με δορυφορικά δεδομένα Γκοτόβου, Ιωάννα Αρισοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας In this thesis, two regional climate simulations, which differ only in the initial and boundary conditions, are evaluated and the impact of the different boundary conditions on the model climatology is investigated. The scientific aim is to understand how a regional climate model is forced by a general circulation model and quantify this impact on basic climate parameters. The simulations have been performed with the regional climate model WRF (WRF-ARW) version 3.7.1 with a special resolution of 0.44°. Two climate simulations were performed: one hindcast, driven by the ERA-Interim reanalysis, and one historical, driven by the NASA GISS ModelE2, during the period 1990-2008 and covering the European region. The two simulations are evaluated with the EOBS climatology for temperature and precipitation and with satellite data for surface downward longwave and shortwave radiation and cloud fractional cover. The results showed that both simulations are colder (1.6°C for the hindcast simulation and 4.5°C for the historical simulation on average over Europe) and wetter (0.1 mm/day for the hindcast simulation and 1,4 mm/day for the control simulation on average over Europe) than the EOBS climatology. ... Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-05 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11495 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2017 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11203 2018-11-16T08:31:56Z grelit:mast

"161231 2016 eng " dc Εμπλουτισμός δεδομένων recommender systems με Linked Open Data Μοσχάτος, Λουκάς Μάριος Ι. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Μαθηματικών. Διατμηματικό Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών Πολυπλοκα Συστήματα και Δίκτυα Σε αυτή την εργασία περιγράφονται αλγόριθμοι συστάσεων, ο εμπλουτισμός των δεδομένων μέσω της εκμετάλλευσης ανοικτών διασυνδεδεμένων δεδομένων, η δημιουργία ενός τέτοιου αλγορίθμου ώστε να εξεταστεί το όφελος που προκύπτει και τέλος ο σχεδιασμός μίας εφαρμογής για την εύρεση προτεινόμενων ταινιών. Οι αλγόριθμοι συστάσεων μπορούν να έχουν πολλές διαφορετικές εκφάνσεις, με πολλές από τις οποίες ερχόμαστε συχνά σε επαφή χωρίς συνήθως να το αντιλαμβανόμαστε, όπως τους ιστότοπους: Amazon , Netflix, EBay, YouTube, κ.α. O Λόγος που υπάρχουν τόσες διαφορετικές μηχανές συστάσεων είναι η αύξηση των πωλήσεων και η ευχρηστία το εκάστοτε ηλεκτρονικού καταστήματος ή μίας υπηρεσίας αυξάνοντας έτσι το κέρδος και την επισκεψιμότητα. Όσον αφορά τα δεδομένα που θα χρησιμοποιηθούν στο χτίσιμο του αλγορίθμου, επιλέξαμε να ασχοληθούμε με κινηματογραφικά δεδομένα από τον ιστότοπο Movielens, ο οποίος παρέχει δεδομένα από πραγματικές βαθμολογίες χρηστών αλλά και τους τύπους των ταινιών που βαθμολογήθηκαν. Τα δεδομένα εμπλουτίστηκαν περαιτέρω χρησιμοποιώντας τους πόρους της Wikipedia. Ο ευκολότερος τρόπος για να αντληθούν μαζικά τα δεδομένα είναι μέσω του end-point της DBpedia. Στη συνέχεια τα δεδομένα αποσφαλματώθηκαν και μορφοποιήθηκαν ώστε να δημιουργηθεί ένα εύχρηστο dataset για την υλοποίηση του αλγορίθμου. Ακολούθως ελέγξαμε τη διαφορά που προκύπτει στα αποτελέσματα μετά την χρήση των διασυνδεδεμένων δεδομένων. Τέλος σχεδιάσαμε μια εφαρμογή η οποία μας βοηθά να βρούμε όμοιες ταινίες. Η εργασία αυτή δίνει μία βάση για το πώς μπορεί να εκμεταλλευτεί κανείς τα διασυνδεμένα δεδομένα σε τέτοια συστήματα. In this work we describe recommender system algorithms, the creation of one such algorithm, and the augmentation of data using Open Linked Data. Recommendation system algorithms can be found in many forms, which we usually come across without even noticing, as is with the case of the sites: Amazon , Netflix, EBay, YouTube, and other. The reason there are so many different recommender systems is the increase of sales and the friendliness of the site, thus  increasing profit and times of visit. For the data we are going to use for the creation of our recommender, we choose to use cinematography data from the site Movielens, which provides files with real ratings of movies by real users and  also the types of each movie. The data was enriched using Wikipedia resources. The easiest way to quickly obtain big data is through the DBpedia end-point by SPARQL querying taking advantage of the ontologies. Next the data was  cleaned and formatted, to make it suitable for creating our algorithm, using R and mainly the library “SPARQL” and Open refine. For the creation of the algorithm we once again used R and the very helpful library for this case  “recommenderlab”. Finally we built a simple recommender, which will help find movies similar to one we like. Aristorle University of Thessaloniki 2017-12-08 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11203 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2016 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11855 2022-02-03T09:39:22Z grelit:mast

"220203 2022 eng " dc Μελέτη φράγματος Γερμά Καστοριάς. Κουσκούρας, Αργύρης Δ. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Η θέση του φράγματος, που δίνεται επακριβώς σε λεπτομερείς χάρτες του παρόντος βρίσκεται σε υψόμετρο 800 μέτρων στις Νότιες πλαγιές του όρους Βέρνου, μεταξύ των χωριών Βογατσικό, Κορησός και Γέρμας, στα όρια των νομών Καστοριάς και Κοζάνης, σχ 1.1 . Βρίσκεται ακριβώς βόρεια του χωριού Γέρμας και σε ευθεία απόσταση 3 km ( μετρούμενη στο χάρτη, όχι οδική ) πάνω στο χείμαρρο ΄Γιάζια’ όπου και θα κατασκευαστεί. Το ρέμα ΄Γιάζια’ αφού συμβάλλει με άλλα ρέματα και χειμάρρους χύνεται τελικά στον ποταμό Αλιάκμονα λίγα χιλιόμετρα κατάντι του Βογατσικού. Σχετικά με τη λεκάνη απορροής του φράγματος σημειώνουμε ότι το κατώτερο τμήμα της ανήκει στο Δήμο Ίωνος Δραγούμη, ενώ το ανώτερο στο Δήμο Κορησού και την κοινότητα Κλεισούρας... Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-03 11:39:22 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11855 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2005 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12324 2022-01-10T08:03:37Z grelit:mast

"190529 2019 eng " dc Εκτίμηση και αποάθροιση της σεισμικής επικινδυνότητας του ελληνικού χώρου με τη χρήση τυχαίων καταλόγων = Estimation and deaggregation of seismic hazard in the area of Greece using random catalogues Κερκένου, Αθανασία Σ. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Γεωφυσικής. Στην παρούσα διατριβή μελετάται η χωρική κατανομή της σεισμικής επικινδυνότητας της Ελλάδας για τέσσερις βασικές παραμέτρους, τη μέγιστη αναμενόμενη μακροσεισμική ένταση (IMM), τη μέγιστη εδαφική επιτάχυνση (PGA), τη μέγιστη εδαφική ταχύτητα (PGV) και τη μέγιστη εδαφική μετάθεση (PGD). Για το σκοπό αυτό χρησιμοποιήθηκε μια μέθοδος προσομοίωσης τύπου Monte Carlo, με τη χρήση συνθετικών καταλόγων σεισμικότητας. Η εκτίμηση της σεισμικής επικινδυνότητας έγινε με την απευθείας εξέτασης των ιστογραμμάτων των αναμενόμενων τιμών εδαφικής κίνησης, καθώς και με εφαρμογή της κατανομής πιθανότητας Gumbel τύπου 1 και τύπου 3 στα αποτελέσματα των αναλύσεων. Στο πλαίσιο της διατριβής γίνεται σύγκριση των αποτελεσμάτων αυτών των δύο (2) προσεγγίσεων, και διερευνήθηκε ποια από αυτές οδηγεί σε πιο αξιόπιστα αποτελέσματα για τον Ελληνικό χώρο. Επιπλέον, με τον υπολογισμό των καμπυλών σεισμικής επικινδυνότητας, έγινε σύγκριση της σεισμικής επικινδυνότητας των παραπάνω παραμέτρων για 20 επιλεγμένες πόλεις του Ελληνικού χώρου.     Ο καθορισμός των σεισμικών πηγών από τις οποίες προέρχεται η σεισμική επικινδυνότητα κάθε θέσης, καθώς και της επικεντρικής απόστασης αλλά και του μεγέθους του σεισμού που είναι πιθανό να επηρεάσει περισσότερο το σημείο παρατήρησης είναι ιδιαίτερα σημαντικές παράμετροι π.χ. για τη λήψη αποφάσεων σχετικών με τους σεισμούς σχεδιασμού. Για το λόγο αυτό, στην παρούσα διατριβή έγινε αποάθροιση της σεισμικής επικινδυνότητας των τεσσάρων παραμέτρων για 20 προαναφερθείσες επιλεγμένες περιοχές, αξιοποιώντας τα αποτελέσματα των συνθετικών καταλόγων. Τα αποτελέσματα που προκύπτουν είναι συγκρίσιμα με τα αποτελέσματα άλλων μεθόδων, ενώ αναδεικνύουν και τα πλεονεκτήματα της χρήσης συνθετικών καταλόγων.     In this thesis we examine the spatial distribution of the seismic hazard of Greece for four basic parameters, namely maximum expected macroseismic intensity (IMM), Peak Ground Acceleration (PGA), Peak Ground Velocity (PGV), and Peak Ground Displacement  (PGD). For this purpose a Monte Carlo simulation method was used, which employs synthetic seismic catalogs. Seismic hazard assessment was performed by the assessment of the histograms of the expected seismic motion levels, as well as by the application of the Gumbel type 1 and type 3 probability distributions to the final Monte Carlo results. The results of these two (2) approaches were compared and we investigated which approach leads to more reliable results for the area of Greece. Furthermore, by extracting seismic hazard curves from the fimal results, the seismic hazard of the previous parameters was compared for 20 selected areas (points of interest) of Greece.     The determination of the seismic source from which the seismic hazard originates for each point of interest, as well as the epicentral distance and magnitude of the earthquake most likely to affect the observation point is considered necessary for decision-making e.g. appropriate determination of design earthquakes. For this reason, seismic hazard deaggregation of the previous four parameters for the 20 selected areas was also performed in this thesis. The obtained results are comparable with alternative approaches, while identifying the advantages of the use of synthetic catalogues. Aristorle University of Thessaloniki 2019-05-29 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12324 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2019 gre Copyright (c) 2019 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12458 2024-04-18T07:43:18Z grelit:mast

"200923 2020 eng " dc The Vallesian large-sized Palaeotragus (Giraffidae, Mammalia) from Northern Greece = Οι μεγαλόσωμοι Palaeotragus (Giraffidae, Mammalia) από το Βαλλέζιο της Βόρειας Ελλάδας. Laskos, Konstantinos Chr. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Διαπανεπιστημιακό Πόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών στη Παλαιοντολογία-Γεωβιολογία (Aristotle University of Thessaloniki. Interinstitutional Program of Postgraduate Studies in Paleontology- Geobiology). The genus Palaeotragus is the most common giraffid genus in the Late Miocene of Eurasia and numerus species have been described. However, the validity of many of these species has been repeatedly questioned. A metric examination of these species showed that all the large-sized Palaeotragus should be considered synonyms to Palaeotragus coelophrys, with the exception of Palaeotragus berislavicus, and possibly P. asiaticus. A morphological examination of several dental specimens did not reveal any feature that could provide diagnostic information, as the premolar morphology demonstrates high variation, while the molar morphology demonstrates no variation. Systematic excavations in the Late Miocene sites of Axios Valley (from 1972 to 2012) and Nikiti (from 1991 to 2005), revealed rich faunal assemblages. Members of the Giraffidae family are represented in almost all the different sites. The genus Palaeotragus is the most common giraffid of the aforementioned areas. A large-sized Palaeotragus skull and several postcranial bones, which were previously classified as Palaeotragus cf. rouenii and later as Palaeotragus sp., from the Vallesian site Nikiti-1 are re-evaluated here. According to metric and morphological comparisons the Nikiti Palaeotragus is distinguished by both Palaeotragus rouenii and Palaeotragus coelophrys. Based on metric comparisons, Nikiti Palaeotragus showed several similarities with Palaeotragus berislavicus, therefore a classification as Palaeotragus aff. berislavicus is suggested. A review of old along with a study of new fossil remains of large-sized Palaeotragus from the Vallesian of Axios Valley (sites Ravin de la Pluie, Xirochori and Pentalophos), suggests that, based on their size, Ravin de la Pluie specimens are better classified as Palaeotragus cf. coelophrys, Pentalophos specimens are better referred to as Palaeotragus coelophrys and the single mandible from Xirochori to as Palaeotragus sp. Το γένος Palaeotragus είναι το πιο κοινό της οικογένειας Giraffidae στο Άνω Μειόκαινο της Ευρασίας και πολλά είδη του έχουν περιγραφεί. Παρόλα αυτά, η εγκυρότητα πολλών από τα είδη έχει επανειλημμένα αμφισβητηθεί. Στην παρούσα έρευνα, μια επανεξέταση των μετρικών χαρακτηριστικών των ειδών αποκάλυψε ότι όλοι οι μεγαλόσωμοι αντιπρόσωποι του γένους Palaeotragus θα έπρεπε να θεωρηθούν συνώνυμα του Palaeotragus coelophrys, με εξαίρεση τον Palaeotragus berislavicus και πιθανόν τον Palaeotragus asiaticus. Μορφολογική εξέταση αρκετών οδοντικών δειγμάτων δεν αποκάλυψε κάποιο στοιχείο με διαγνωστική αξία, καθώς η ποικιλομορφία στην μορφολογία των προγομφίων εμφανίζεται πολύ υψηλή, ενώ των γομφίων πολύ χαμηλή. Συστηματικές ανασκαφές στην Κοιλάδα του Αξιού (από το 1972 έως το 2012) και στην Νικήτη (από το 1991 ως το 2005), αποκάλυψαν πλούσιες πανίδες. Μέλη της οικογένειας Giraffidae αντιπροσωπεύονται στις περισσότερες από τις θέσεις. Το γένος Palaeotragus είναι το πιο κοινό γένος της οικογένειας στις προαναφερθείσες θέσεις. Ένα κρανίο και διάφορα μετακρανιακά οστά, που είχαν ταξινομηθεί στο παρελθόν ως Palaeotragus cf. rouenii ή Palaeotragus sp., από την πανίδα του ύστερου Βαλλέζιου της θέσης Νικήτη-1 επανεξετάζονται εδώ. Μετρικές και μορφολογικές συγκρίσεις έδειξαν ότι ο Palaeotragus της Νικήτης διαφέρει τόσο από τον Palaeotragus rouenii όσο και από τον Palaeotragus coelophrys. Σύμφωνα με μετρικές συγκρίσεις, παρουσιάζει αρκετές ομοιότητες με τον Palaeotragus berislavicus, και επομένως προτείνεται η ταξινόμησή του ως Palaeotragus aff. berislavicus. Μία αναθεώρηση παλαιότερου και μελέτη νέου υλικού μεγαλόσωμων Palaeotragus από τις θέσεις Ravin de la Pluie, Πεντάλοφος και Ξηροχώρι, που ανήκουν στο Βαλλέζιο της Κοιλάδας του Αξιού, έδειξε ότι δείγματα της πρώτης θέσης θα πρέπει να ταξινομηθούν ως Palaeotragus cf. coelophrys, δείγματα της δεύτερης ως Palaeotragus coelophrys και δείγματα της τρίτης ως Palaeotragus sp. Aristorle University of Thessaloniki 2020-09-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12458 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2020 gre Copyright (c) 2020 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12784 2024-04-18T07:42:19Z grelit:mast

"220310 2022 eng " dc Study of the hipparionine horse cranial material drom the new excavations in Pikermi (Attica, Greece) = Μελέτη του κρανιακού υλικού ιππαρίων από τις νέες ανασκαφές στο Πίκερμι (Αττική, Ελλάδα). Filis, Panagiotis Vasileios Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Διαπανεπιστημιακό Πόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών στη Παλαιοντολογία-Γεωβιολογία (Aristotle University of Thessaloniki. Interinstitutional Program of Postgraduate Studies in Paleontology- Geobiology). The present paper concerns the study and taxonomical determination of cranio-dental material belonging to individuals of the tribe Hipparionini, from the PV1, PV3 and PV4 excavation sites in Pikermi, Attica. The sites are situated in East Attica, along the bank of the Megalo Rema stream and are the target of annual excavations by the National and Kapodistrian University of Athens since 2008. Pikermi is one of the most important fossiliferous localities in Europe, with the numerous excavations being conducted from the middle of the 19th century until now, unveiling a rich and diverse mammal fauna of Turolian age. Along with bovids, hipparionine horses are the most common representatives of the Pikermian fauna and account for the vast majority of remains found. The typical Pikermian species C. mediterraneum and H. brachypus account for the hipparionine cranio-dental material found in the newer sites. The studied specimens, composed of crania, mandibles and solitary buccal teeth are described and compared with material from homologous localities. Furthermore, remarks on inter-site and inter-locality relations, as well as comments on the paleoecology of the Pikermian biome are provided. Finally, the possibility of an -as of yet- not fully identified additional hipparionine group, present in the locality, is discussed. KEYWORDS: Hipparionini, Systematics, Paleoecology, Osteometry, Pikermi, Turolian, Cranial, Dental Η παρούσα εργασία αφορά στη μελέτη και τον ταξινομικό προσδιορισμό κρανιo-οδοντικού υλικού ατόμων της φυλής Hipparionini από τις θέσεις PV1, PV3 και PV4 του Πικερμίου Αττικής. Η θέσεις απαντώνται στην Ανατολική Αττική, σε εγγύτητα με το  Μεγάλο Ρέμα Πικερμίου και αποτελούν -από το 2008 έως σήμερα- χώρο τακτικής διεξαγωγής ανασκαφών, υπό τον έλεγχο του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Το Πικέρμι αποτελεί μία εκ των σημαντικότερων απολιθωματοφόρων τοποθεσιών στην Ευρώπη. Ο μεγάλος αριθμός ανασκαφών που πραγματοποιούνται από τον 19ο αιώνα έως σήμερα έχει αποκαλύψει εκτεταμένη πανίδα θηλαστικών Τουρόλιας ηλικίας. Τα ιππάρια (Tribe: Hipparionini), μαζί με τα βοοειδή, συγκαταλέγονται στους πλέον κοινούς και πολυάριθμους εκπροσώπους της Πικερμικής πανίδας. Το κρανιο-οδοντικό υλικό που περιγράφεται στην παρούσα εργασία αντιστοιχεί στα τυπικά Πικερμικά ιππάρια C. mediterraneum και H. brachypus. Τα υπό μελέτη ευρήματα, αποτελούμενα από κρανία, κάτω γνάθους και μεμονωμένους οδόντες περιγράφονται εκτενώς και συγκρίνονται με δείγματα από παρεμφερείς θέσεις. Επιπλέον, παρέχονται παρατηρήσεις στους συσχετισμούς μεταξύ ανασκαφικών θέσεων και ευρύτερων εντοπιοτήτων, όπως και στο γενικότερο παλαιοοικολογικό πλαίσιο. Τέλος, συζητάται η πιθανότητα ύπαρξης μίας επιπλέον ομάδας ιππαρίων στο Πικέρμι, η οποία στερείται ακόμη πλήρους διάγνωσης ΛΕΞΕΙΣ ΚΛΕΙΔΙΑ: Ιππάρια, Συστηματική, Παλαιοοικολογία, Οστεομετρία, Πικέρμι, Τουρόλιο, Κρανιακό, Οδοντικό Aristorle University of Thessaloniki 2022-03-10 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12784 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2022 gre Copyright (c) 2022 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/13120 2025-03-19T09:30:16Z grelit:mast

"241023 2024 eng " dc Γεωχημική μελέτη της κατανομής του ουρανίου και του θορίου στα εδάφη της λεκάνης Σαριγκιόλ, Κοζάνη και η περιβαλλοντική τους σημασία = Geochemical research of the distribution of uranium and thorium in the soils of Sarigiol basin, Kozani and their environmental significance. Λαδάς, Αναστάσιος Δημήτριος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Ορυκτολογίας - Πετρολογίας - Κοιτασματολογίας. Παρά τήν παγκόσμια τάσή για τήν στροφή προς ανανεώσιμες πήγές ενέργειας, ύπάρχει ακόμα ένας μεγάλος αριθμός χωρών πού βασίζονται στα σύμβατικά ορύκτά καύσιμα για τήν ήλεκτροπαραγωγή τούς. Η Ελλάδα αποτελεί μία από αύτές τις χώρες, με ένα ποσοστό έως 15% τής εγχώριας παραγωγής να αποδίδεται ακόμή στήν καύσή λιγνίτή. Ένα από τα μεγαλύτερα λιγνιτικά αποθέματα τής χώρας αποτελεί το Λιγνιτικό Κέντρο Δύτικής Μακεδονίας (ΛΚΔΜ), όπού και γίνεται εκμετάλλεύσή και σύνεχής καύσή τού λιγνίτή με σκοπό τήν παραγωγή ενέργειας. Η δραστήριότήτα αύτή, όσο απαραίτήτή και αν είναι, έχει μεγάλο περιβαλλοντικό αντίκτύπο στήν εύρύτερή περιοχή στήν οποία λαμβάνει χώρα, επιβαρύνοντας με τα παραπροϊόντα τής καύσής (τήν αιωρούμενή τέφρα και τήν τέφρα τής εσχάρας) τον αέρα, τα ύδατα και φύσικά τα εδάφή. Η λεκάνή Σαριγκιόλ στήν Κοζάνή, αποτελεί μια τέτοια περιοχή, καθώς μέσα στα όρια τής βρίσκεται ο Α.Η.Σ Αγίού Δήμήτρίού, ή κατασκεύή τού οποίού έγινε το 1984 και λειτούργεί έως και σήμερα καίγοντας λιγνίτή από το ορύχείο τού Νότιού Πεδίού. Για τούς σκοπούς αύτής τής μεταπτύχιακής διπλωματικής εργασίας εξετάστήκαν 24 εδαφικά δείγματα από τήν περιοχή, με σκοπό τήν ανίχνεύσή των επιπέδων τού U και τού Th, καθώς και τήν περιβαλλοντική επιβάρύνσή πού αύτά μπορεί να προξενούν. Στα δείγματα έγινε ορύκτολογική ανάλύσή ή οποία αναγνώρισε τα κύρια ορύκτά σύστατικά τού εδάφούς ως τον ασβεστίτή, τον χαλαζία, τον δολομίτή και τούς αστρίούς, ενώ ακόμα ανιχνεύτήκε και ένας αριθμός δεύτερεύόντων ορύκτών φάσεων όπως πύρόξενοι, αμφίβολοι κ.ά. Έγινε χήμική ανάλύσή πού εκτός τής ανίχνεύσής τού U και τού Th, είχε ως στόχο τον ύπολογισμό των κύριων στοιχείων και ιχνοστοιχείων: SiO2, TiO2, Al2O3, Fe2O3, MnO, MgO, CaO, K2O, P2O5, SO3 και Cr, Ni, Cu, Zn, As, Rb, Sr, Y, Zr, Ba και Pb. Για το κάθε ένα από αύτά τα στοιχεία, ύπολογίστήκε ο σύντελεστής εμπλούτισμού. Το U και το Th σύσχετίστήκαν με τα όλα τα παραπάνω ορύκτά και χήμικά στοιχεία, όπως και δήμιούργήθήκαν χάρτες γεωχήμικής κατανομής και μοντέλα πρόβλεψής για τα κύρια στοιχεία και ιχνοστοιχεία. Από τα αποτελέσματα πού προέκύψαν τα δύο ραδιενεργά στοιχεία έδειξαν ισχύρές σύσχετίσεις με τον χαλαζία και τούς αστρίούς, και κατά σύνέπεια με τα οξείδια SiO2, Al2O3, K2Ο όπως και με τα ιχνοστοιχεία Y, Zr, Zn και Pb. Ως σύνέπεια τα στοιχεία αύτά παρούσιάζούν αντίστοιχή κατανομή με τα ραδιενεργά σωματίδια στα όρια τής λεκάνής Σαριγκιόλ. Τα αποτελέσματα αύτά ύποδεικνύούν μια κύρίως ανθρωπογενή προέλεύσή τού U και τού Th στα εδάφή τής λεκάνής, με σύγκριτικά χαμήλές αν και ύπολογίσιμες σύγκεντρώσεις. Even though the world is moving towards the use of renewable energy sources, there is still a large number of countries that rely on conventional fossil fuels for their energy production needs. Greece is one of these countries, with up to 15% of its domestic energy production coming from the burning of lignite. One of the largest coal deposits in Greece is that of the Lignite Center of Western Macedonia (LCWM), where lignite is still mined and burned for the purposes of energy production. Although this industry is essential, it does pose a significant environmental impact in the surrounding areas, as the byproducts of coal burning (flying and bottom ash), can potentially pollute the atmosphere, water and soil. The Sarigiol basin in Kozani District is an area that meets these requirements because it hosts the coal-fired power plant of Agios Dimitrios, which was constructed in 1984 and has been operating until today utilizing coal from the “South Field” coal mine. For the purposes of this master thesis, 24 soil samples from the area were analyzed with the aim of detecting the levels of U and Th, as well as the possible environmental hazard they could pose. Mineralogical analysis was conducted on the samples which showed that the main mineral phases of the soil are calcite, quartz, dolomite and feldspar, followed by traces of pyroxenes, amphiboles etc. Chemical analysis in the soil samples detected, other than U and Th the following major and trace elements: SiO2, TiO2, Al2O3, Fe2O3, MnO, MgO, CaO, K2O, P2O5, SO3 and Cr, Ni, Cu, Zn, As, Rb, Sr, Y, Zr, Ba and Pb. The enrichment factor was calculated for each of these oxides and elements. Correlation factors were estimated for both U and Th, regarding each mineral phase and element, followed by the construction of geochemical distribution maps as well as prediction models for all the major and trace elements that were detected. The two radioactive elements present strong correlations to both quartz and feldspar, and consequently with the oxides SiO2, Al2O3 and K2Ο. Equally strong correlations were estimated for the following trace elements: Y, Zr, Zn and Pb. Consequently, these elements display a similar geochemical distribution to those of U and Th, within the boundaries of the Sarigiol basin. All these are evidence that the presence of U and Th in the soils of Sarigiol basin are the result of human activity in the area, and their concentrations are relatively low but not negligible Aristorle University of Thessaloniki 2024-04-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/13120 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2024 gre Copyright (c) 2024 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11465 2018-11-16T08:32:10Z grelit:mast

"181105 2018 eng " dc Συμβολή των συνθετικών δεδομένων σεισμικής ανάκλασης στην ερμηνεία των σεισμικών τομών στην Μεσσαρά Κρήτης Παπαθανασάκη, Ηλιάνα Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Στην παρούσα διατριβή γίνεται χρήση της μεθόδου της σεισμικής ανάκλασης, συγκεκριμένα με τη βοήθεια των βασικών αρχών της μεθόδου γίνεται χρήση αλγορίθμου για τη δημιουργία συνθετικών δεδομένων από δεδομένα σεισμικής ανάκλασης στης λεκάνη της Μεσσαράς, η λήψη των οποίων έγινε το 1982 από τη Δημόσια Επιχείρηση Πετρελαίου, τόσο σε ξηρά (μήκος γραμμών 56 χιλιόμετρα) όσο και σε θάλασσα (μήκος γραμμών 2050 χιλιόμετρα). Έτσι, οι έρευνες επιβεβαίωσαν το μικρό πάχος των ιζημάτων και την ύπαρξη μικρών παγίδων βιογενούς αερίου, χωρίς ωστόσο να γίνει λόγος για ύπαρξη δομών οικονομικού ενδιαφέροντος με αποτέλεσμα το πρόγραμμα να εγκαταλειφθεί το 1983. Ύστερα από μία εκτενή ανάλυση της μεθόδου της σεισμικής ανάκλασης και περιγραφή των βασικών αρχών της, αναλύονται οι παράμετροι της κυματικής εξίσωσης, για την οποία στη συνέχεια γίνεται λόγος για τις πεπερασμένες διαφορές με σκοπό τη δημιουργία συνθετικών δεδομένων, ύστερα από αναφορά σε βασικές έννοιες του αλγορίθμου και της τεχνικής που λαμβάνεται υπόψη. Η δημιουργία τους σεισμικού μοντέλου επιτυγχάνεται με τη βοήθεια του λογισμικού PSV_SYNTHETICS, του οποίου οι αλγόριθμοι μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την προσομοίωση της διάδοσης σεισμικών Ρ και SV κυμάτων και κατ’ επέκταση για την δημιουργία συνθετικών δεδομένων σε 2 διαστάσεις (2D) με την χρήση πεπερασμένων διαφορών (Βαφείδης, 1988).Στη συνέχεια γίνεται εκτίμηση του μοντέλου μέσης τετραγωνικής ταχύτητας, ώστε να ακολουθήσει αξιολόγηση της πειραματικής διαδικασίας και των συνθετικών δεδομένων προς παρουσίαση των συμπερασμάτων. Η αδυναμία απεικόνισης της έντονης τεκτονικής δομής της λεκάνης και ο μεγάλος υπολογιστικός χρόνος που απαιτείται, είναι βασικά συμπεράσματα που προκύπτουν κατά την εφαρμογή του λογισμικού. Λέξεις Κλειδιά: σεισμική ανάκλαση, συνθετικά δεδομένα, πεπερασμένες διαφορές, εξίσωση κύματος. In the present thesis seismic reflection method is used, and specifically the basic principles of the method and an algorithm by which we create synthetic data from seismic reflection data from Messara Basin. The data had been collected in 1982 by Hellenic Petroleum both on land (56 km) and sea (2050 km). Thus, the research confirmed the small thickness of the sediments and the existence of small traps of biogas, but there was no mention of the existence of structures with economic interest, so the program was abandoned in 1983. After a brief description of the seismic reflection method and a description of its basic principles, both the parameters of the wave equations and the basic concepts of the algorithm are analyzed. Then finite differences are used in order to create synthetic data. The formation of synthetic model obtained by using PSV_SYNTHETICS software, which algorithms may be used to simulate the seismic P and SV wave propagation and thus to generate synthetic data in two dimensions (2D) using finite difference (Vafidis, 1988).Then an estimation of the mean square velocity model is made to in order to evaluate the experimental procedure and synthetic data. The disability to visualize the intense tectonic structure of the basin and the large processing time are basic conclusions that result when software is applied. Keywords: seismic reflection, synthetic data, finite differences, wave equation. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-05 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11465 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2017 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11648 2018-11-16T08:32:10Z grelit:mast

"181105 2018 eng " dc Διερεύνηση της υφαλμύρισης του υπόγειο νερού στο παράκτιο τμήμα της Σωζόπολης στη Βόρεια Ελλάδα = Investigation of groundwater salinization in the coastal area of Sozopoli in Northern Greece Ντώνα, Μαρία-Μαργαρίτα Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Γεωλογίας Η παρούσα διατριβή ειδίκευσης έχει ως στόχο τη διερεύνηση της υφαλμύρισης του παράκτιου τμήματος της Σωζόπολης στη Βόρεια Ελλάδα. Η περιοχή έρευνας καταλαμβάνει έκταση 43 km^2 και βρίσκεται στο ΝΔ τμήμα της χερσονήσου της Χαλκιδικής. Τα τελευταία χρόνια έχει πραγματοποιηθεί πλήθος εργασιών και μελετών για την περιοχή της Χαλκιδικής λόγω του υδρογεωλογικού και γεωθερμικού ενδιαφέροντος που παρουσιάζει. Οι παράκτιες ζώνες της Χαλκιδικής και συγκεκριμένα η περιοχή μελέτης παρουσιάζουν έντονη τουριστική δραστηριότητα κατά τους καλοκαιρινούς μήνες λόγω της μικρής απόστασης από το κέντρο της Θεσσαλονίκης. Ωστόσο, ασκούνται και άλλες πιέσεις στην περιοχή οι οποίες οφείλονται στη γεωργική δραστηριότητα λόγω της ανεξέλεγκτης χρήσης λιπασμάτων και της μη ορθολογικής διαχείρισης του υπόγειου νερού.   Οι γεωλογικοί σχηματισμοί που καλύπτουν την περιοχή είναι ιζήματα Νεογενούς- Τεταρτογενούς ηλικίας. Κυρίως γίνεται αναφορά στην ψαμμιτομαργαϊκή σειρά και στη σειρά ερυθρών αργίλων. Το κλίμα χαρακτηρίζεται ως εύκρατο Μεσογειακό και το υψόμετρο είναι ομαλό. Η περιοχή έρευνας αποτελεί το παράκτιο τμήμα της λεκάνης απορροής του ρέματος Τσιγανό.   Τμήμα της διατριβής ειδίκευσης αποτελεί και η υδροχημική έρευνα από την οποία προέκυψαν οι πιέσεις που ασκούνται στην περιοχή. H διείσδυση του θαλασσινού νερού ως απόρροια των υπεραντλήσεων, η χρήση λιπασμάτων πλούσιων κυρίως σε ενώσεις αζώτου και τα γεωθερμικά ρευστά συντάσσουν το χημισμό των δειγμάτων που λήφθηκαν μεταξύ των περιοχών Καλλλικράτειας - Σωζόπολης. Επίσης, από τη μέτρηση της στάθμης του υπόγειου νερού σε 52 γεωτρήσεις προέκυψαν οι πιεζομετρικοί χάρτες της περιοχής για την εαρινή και θερινή περίοδο του έτους 2016. Στη συνέχεια, η εφαρμογή των γεωφυσικών διασκοπήσεων κάθετα στην ακτογραμμή ενίσχυσε τα αποτελέσματα της υδροχημικής έρευνας καθώς στην τομογραφία ηλεκτρικής αντίστασης απεικονίζεται η πλευρική διείσδυση του θαλασσινού νερού.     The aim of this Master thesis is the investigation of seawater intrusion in the coastal aquifer of Sozopoli in Northern Greece. The site is located in the southwestern part of the peninsula of Halkidiki and covers an area of 43 km^2. The recent years a lot of studies have been carried out for the Halkidiki region. This place has intense tourist activity during the summer season because of the short distance from the center of Thessaloniki. Additionally, there are more pressures in the area due to agricultural activity on account of the uncontrolled use of fertilizers and the non-rational management of groundwater.   Sedimentary formations occupy the majority of the study area and comprise of Neogene and Quaternary sediments. Neogene sediments comprise sandstone marl and red clay series. The climate is characterized as moderate Mediterranean and the height as smooth. The study area covers the coastal part of the drainage basin of Tsigano stream.   Hydrochemical research constitutes part of the Master thesis and has led to the pressure being exerted on the area. The intrusion of seawater as a result of over-pumping, the use of fertilizers rich mainly in nitrogen compounds and geothermal fluids characterize the chemistry of the samples taken between the areas of Kallikratia-Sozopoli. Also, the piezometric maps have been constructed from the groundwater level measurements to 52 wells within survey area during spring and summer periods of 2016. Subsequently, the geoelectrical measurements, perpendicularely to the coastline, reinforce the hydrochemical research as the electrical resistivity tomographies (ERTs) depict the lateral intrusion of seawater. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-05 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11648 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2017 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11374 2018-12-04T11:16:11Z grelit:mast

"181115 2018 eng " dc Εργαστηριακή προσομοίωση των συνθηκών διάτμησης εδαφών σε ακόρεστες συνθήκες Βλάχος, Βάιος Χ. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Ο γεωτεχνικός σχεδιασμός των τεχνικών έργων βασίζεται στη γενική παραδοχή της κλασσικής εδαφομηχανικής με βάση την οποία τα εδάφη θεωρούνται κορεσμένα και η μηχανική τους συμπεριφορά καθορίζεται από την ενεργό τάση. Παρά το γεγονός πως η συγκεκριμένη προσέγγιση είναι συντηρητική ως προς τον σχεδιασμό, παρατηρούμενες αστοχίες τεχνικών έργων τα τελευταία χρόνια έχουν οδηγήσει την επιστημονική έρευνα σχετικά με τη μηχανική συμπεριφορά εδαφών να επικεντρώνεται στη συμπεριφορά των γεωυλικών σε ακόρεστες συνθήκες, στους μηχανισμούς απομειώσης της αντοχής αυτών και της αυξημένης διάβρωσης τους που ενεργοποιούνται από διαδοχικές μεταβολές της υγρασίας τους, ειδικά στις εύκρατες ζώνες με διακριτές υγρές και ξηρές περιόδους. Ο εργαστηριακός προσδιορισμός της διατμητικής αντοχής εδαφών σε ακόρεστες συνθήκες απαιτεί τη δυνατότητα ελέγχου το βαθμού κορεσμού και την θεώρηση των μεταβολών του ως μεταβολές της εντατικής κατάστασης. Η παρούσα διπλωματική εργασία ερευνά τα χαρακτηριστικά αντοχής σε κορεσμένες και ακόρεστες συνθήκες μη συνεκτικών εδαφών με τη χρήση μιας προηγμένης, πλήρως αυτοματοποιημένης συσκευής άμεσης διάτμησης με δυνατότητα ελέγχου της μύζησης. Οι δοκιμές που πραγματοποιήθηκαν στα πλαίσια της διατριβής έγιναν κάτω από σταθερό αξονικό φορτίο και ρυθμό διάτμησης για κορεσμένες και ακόρεστες συνθήκες. Οι ακόρεστες συνθήκες προσομοιάστηκαν μέσω της εφαρμογής σταθερών τιμών πιέσεων αέρα και νερού στους πόρους ώστε να ελέγχεται η τιμή της μύζησης (διαφορά πίεσης πόρων αέρα και νερού) μέσα στο δείγμα. Επιπρόσθετα υπολογίστηκε η Χαρακτηριστική Καμπύλη Μύζησης για το γεωυλικό που εξετάστηκε και η μεταβολή του όγκου για έναν πλήρη κύκλο ξήρανσης-ύγρανσης. The geotechnical design of engineering structures is based on the principal assumption of the classical soil mechanics which soils are considered saturated and their mechanical behavior is determined by the effective stress. Despite the fact that this design approach is conservative, observed failures of engineering structures the last few years have led the scientific research to focus on the behavior of soils in unsaturated conditions, on the mechanisms of the in situ decrease of shear strength and the increase of erodability activated by successive changes of their moisture content, especially in arid areas with distinct wet and dry periods. The laboratory determination of the soil shear strength in unsaturated conditions requires the ability to control the degree of saturation and the interpretation of these changes as changes in stress state via the measurement of matric suction. This master thesis attempts to investigate shear strength behavior in saturated and unsaturated conditions of non-cohesive soils using an advanced, fully automated direct shearbox with control of suction. The experiments were performed under the same net normal stress for saturated and unsaturated conditions. The unsaturated conditions were simulated using the axis translation technique by applying constant pore-air and pore-water pressure in order to control the suction in the sample. Furthermore, we calculated the Soil - Water Characteristic Curve of the geo-material tested and the volumetric change for a complete drying - wetting circle. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-15 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11374 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2015 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11934 2022-02-03T09:39:22Z grelit:mast

"220203 2022 eng " dc Αντιστροφή διαφορικών μαγνητικών δεδομένων στην εξευρένηση αρχαιολογικών χώρων. Τάσσης, Γεώργιος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Η παρούσα διατριβή με τίτλο «αντιστροφή διαφορικών μαγνητικών δεδομένων στην εξερεύνηση αρχαιολογικών χώρων» εκπονήθηκε στο πλαίσιο του Μεταπτυχιακού Προγράμματος Σπουδών του τομέα Γεωφυσικής του τμήματος Γεωλογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Η ανάθεση του έγινε από τον καθηγητή Γεωφυσικής, κύριο Γ. Ν. Τσόκα τον Μάρτιο του 2004. Κύριος στόχος της ήταν η ανόρθωση του διαφορικού μαγνητικού σήματος με τη χρήση φίλτρων αντιστροφής. Η συγκεκριμένη διαδικασία έλαβε χώρα μέσω προγράμματος FORTRAN το οποίο αναπτύχθηκε με βάση ήδη υπάρχον λογισμικό της περίπτωσης του ολικού πεδίου. Το παλαιότερο πρόγραμμα είχε κατασκευαστεί από τους Τσόκα και Παπαζάχο το 1992. Η αποτελεσματικότητα του προγράμματος αυτού δοκιμάστηκε τόσο σε συνθετικά όσο και σε πραγματικά δεδομένα και στην κατεύθυνση του αρχαιολογικού ενδιαφέροντος. Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-03 11:39:22 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11934 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2005 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12375 2022-01-10T08:03:37Z grelit:mast

"190916 2019 eng " dc Εφαρμογή της Θεωρίας Δικτύων στην Ανάλυση της Δομής Μαθητικών Ομάδων Πριν και Μετά την Υλοποίηση Προγράμματος Εκπαίδευσης σε Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης (ΚΠΕ) = Network Theory Application in the Analysis of the Structure of Student Groups Before and After the Implementation of a Educational Program at Environmental Education Center (EEC). Χρυσανθόπουλος, Χρήστος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Διατμηματικό πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών στα Πολύπλοκα Συστήματα και Δίκτυα. Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι η ανάλυση της δομής και η διερεύνηση της λειτουργίας των μαθητικών ομάδων, οι οποίες συμμετέχουν σε πρόγραμμα που υλοποιείται σε Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης (ΚΠΕ). Εξετάζεται ο βαθμός επίδρασης των προγραμμάτων αυτών στις ομάδες, τα δομικά χαρακτηριστικά των ομάδων και οι αλληλεπιδράσεις μέσα σε αυτές. Διερευνάται η συσχέτιση ατομικών (μη δικτυακών) χαρακτηριστικών των μαθητών με δικτυακά χαρακτηριστικά των περιβαλλοντικών μαθητικών ομάδων, πριν και μετά την εφαρμογή των προγραμμάτων. Για το σκοπό αυτό δημιουργούνται κατάλληλα ερωτηματολόγια, με δικτυακό και μη δικτυακό σκέλος, τα οποία εφαρμόζονται στις ομάδες πριν και μετά την υλοποίηση των προγραμμάτων. Με το μη δικτυακό σκέλος μετριούνται μη δικτυακές μεταβλητές και με το δικτυακό ανιχνεύονται δίκτυα και υπολογίζονται οι δικτυακές μεταβλητές με κατάλληλο λογισμικό. Με λογισμικό συμβατικής στατιστικής συσχετίζονται: α) δικτυακές μεταβλητές μεταξύ τους και β) δικτυακές με μη δικτυακές μεταβλητές. Η προσδοκώμενη προστιθέμενη αξία της παρούσας έρευνας έγκειται: α) θεωρητικά, στον εντοπισμό αλληλεπιδράσεων μεταξύ διαφορετικών ειδών σχέσεων και του ρόλου διαφορετικών δομών (δικτυακών μεταβλητών) που μετρήθηκαν σε κάθε είδος σχέσης, και β) πρακτικά, στην περιγραφή και κατανόηση της εσωτερικής λειτουργίας, των δομών και των γενικότερων χαρακτηριστικών των περιβαλλοντικών ομάδων και των μελών τους, της επίδρασης των περιβαλλοντικών προγραμμάτων σε αυτές και στην ερμηνεία των σχέσεων που αναπτύσσονται στις ομάδες αυτές κατά τη διάρκεια της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης. The aim of this research is to analyze the structure and to explore the functioning of the student groups involved in a program implemented in an Environmental Education Center (EEC). It examines the degree of impact of these programs on the groups, the structural characteristics of the groups and the interactions within them. It is investigated the correlation of individual (non-networking) characteristics of students with network characteristics of environmental student groups before and after the implementation of the programs. For this purpose, appropriate questionnaires are created with a network and non-networking section, which are applied to the groups before and after the programs are implemented. Νon-network variables are counted from the non-network branch and network are scanned and non-network variables are counted from the non-network branch with appropriate software. Conventional statistics software is correlated with: a) network variables between them and b) network with non-network variables. The expected added value of this research is: a) theoretically, in identifying interactions between different types of relationships and the role of different structures (network variables) measured in each type of relationship and b) practically, in describing and understanding the internal function, the structures and general characteristics of environmental groups and their members, the impact of environmental programs on them and in the interpretation of the relationships developed in these groups during the environmental education. Aristorle University of Thessaloniki 2019-05-29 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12375 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2019 gre Copyright (c) 2019 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12561 2022-01-10T08:03:37Z grelit:mast

"200930 2020 eng " dc Μελέτη εξέλιξης του δικτύου των Ευρωπαϊκών χωρών εντός και εκτός οικονομικής ένωσης με ανταγωνιστικό οικονομικό πλεονέκτημα ως προς κατηγορίες εξαγωγικών προϊόντων, από το 1995 έως το 2014 = Study of the evolution of European countries’ network with comparative advantage in exports from 1995 until 2014. Παπαθεοδώρου, Δανάη Θεόδωρος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Διατμηματικό πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών στα Πολύπλοκα Συστήματα και Δίκτυα (Inter-Faculty Master Program on Complex Systems and NetworksInter-Faculty Master Program on Complex Systems and Networks). Αντικείμενο της παρούσας εργασίας αποτελεί η μελέτη της εξέλιξης του δικτύου εξαγωγών μεταξύ ευρωπαικών χωρών από το 1995 εως το 2014. Με χρήση δεδομένων ως προς τις εξαγωγές από το Στατιστικό Ινστιτούτο των Ηνωμένων Εθνών, υπολογίστηκαν οι τιμές δυο μακροοικονομικών δεικτών ως προς την τιμή των εξαγωγών κάθε Ευρωπαικής χώρας σε δεκα κατηγορίες προιόντων. Στη συνέχεια με την επιβολή δυο κατωφλιών τιμών σε καθε έναν από αυτούς, σχηματίστηκαν τα αντίστοιχα διμερή δίκτυα και έπειτα οι μη-σταθμισμένες προβολές αυτών ως προς τις χώρες εξαγωγής. Μελετήθηκαν οι τιμές assortativity και modularity καθώς και οι τιμές δεκαπέντε δεικτών κεντρικότητας για κάθε ένα από αυτα. Κατόπιν, με χρηση της μεθόδου Principal Component Analysis, προσδιορίστηκαν οι κεντρικότητες που περιείχαν τον μεγαλύτερο όγκο πληροφορίας, για κάθε δίκτυο. Τέλος, προσδιορίστηκαν οι κόμβοι που παρουσίασαν υψηλές τιμές κεντρικότητας στα δυο ειδών δίκτυα για κάθε χρόνο. Purpose of this thesis is the study the evolution of European exports’ network from 1995 until 2014. With the use of exports’ data from the United Nations’ Statistical Institute, two macroeconomic indexes have been calculated regarding the export values of every European country for 10 categories of goods. By a threshold imposure in both of them, the bipartite netwroks have been constructed and after that their countris’ binary projections. The values of assortativity and modularity have been calculated for each of them. Subsequently, with the use of Principal Component Analysis method, the centralities with the biggest amount of information have been determined, for each network. Finally, the nodes that appeared to be the most significant in both kinds of networks have been determined. Aristorle University of Thessaloniki 2019-05-29 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12561 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2019 gre Copyright (c) 2020 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12916 2024-04-24T05:54:24Z grelit:mast

"240418 2024 eng " dc Υποστηρικτές δράσεις στο περιβάλλον από τον τομέα ορυκτών καυσίμων = Environmentally supportive actions by fossil fuels energy sector. Φλεβαράκης, Κωνσταντίνος Χριστλοφορος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Ορυκτολογίας - Πετρολογίας - Κοιτασματολογίας. Το διαχρονικό ζήτημα της προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος έχει λάβει  προεκτάσεις σε πολλούς τομείς της καθημερινότητας του ανθρώπου. Διεθνείς από κοινού συμφωνίες συνετέλεσαν στην σύσταση ενιαίου εθνικού σχεδίου για την ενέργεια και το κλίμα. Στον σχεδιασμό αυτόν γνωστοποιούνται δεδομένα και στόχοι που αφορούν την ενέργεια ώστε να επιτευχθούν οι διεθνείς συμφωνίες. Πιο συγκεκριμένα στη παρούσα διπλωματική εργασία περιγράφονται όσα αναφέρονται στο Ενιαίο Σχέδιο για την Ενέργεια και το Κλίμα (ΕΣΕΚ) και τη μελέτη που εξέδωσε το ITRE (Industry, Research and Energy) κι αφορούν τον τομέα της ενέργειας των ορυκτών καυσίμων. Τα δεδομένα που προκύπτουν εμπλουτίζονται από δράσεις οι οποίες λειτουργούν υποστηρικτικά στο φυσικό περιβάλλον όπως η αεριοποίηση των ανθράκων, η ενισχυμένη απόληψη υδρογονανθράκων με διοξείδιο του άνθρακα ( CO2 EOR) και η συμπαραγωγή Λιθίου από κοιτάσματα υδρογονανθράκων. Τέλος, ο εμπλουτισμός πραγματοποιείται με την ανάπτυξη του σχεδίου της Ινδίας για την παραγωγή ενέργειας από αεριοποιημένους άνθρακες ο οποίος ακολουθείτε από την μελέτη ενισχυμένης απόληψης υδρογονανθράκων με χρήση διοξειδίου του άνθρακα και ολοκληρώνεται με την αναφορά μιας σύγχρονης και αμφιλεγόμενης δράσης δηλαδή της συμπαραγωγής Λιθίου από υψηλής αλατότητας υπόγεια ύδατα τα οποία συνδέονται με κοιτάσματα υδρογονανθράκων. Undoubtedly, environmental protection has been at the centre of discussions for a long time. The past few years international policy makers contributed to our national energy plan. Through national energy plan we are informed about data and targets that we have to adopt in order to achieve international agreements. To be more specific, in this Master Thesis I describe data, targets and tools that our national energy plan and the report of the committee on Industry, Research and Energy (ITRE) mention as guidelines to fossil fuels energy sector. In addition to these, I am pinpointing environmentally supportive actions by fossil fuels energy sector such as coal gasification, CO2 tertiary oil recovery and Lithium production from brines. Last but not least to sum up, I describe India’s coal gasification national plan, a report about CO2 enhanced oil recovery and a report about viability of production methods which are applied to Lithium brines. Aristorle University of Thessaloniki 2024-04-18 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12916 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2023 gre Copyright (c) 2023 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11486 2018-11-16T08:32:10Z grelit:mast

"181105 2018 eng " dc Chemistry of crudeoil-The role of chromatographic and spectroscopic techniques and speciation of N- and O- containing compounds in heavy distillates Tserkezidou, Christina Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Το πετρέλαιο είναι ένα φυσικώς απαντώμενο μίγμα που αποτελείται από χιλιάδες διαφορετικoύς υδρογονάνθρακες και ετεροκυκλικές ενώσεις. Είναι γνωστό ότι η σύσταση του αργού πετρελαίου έχει εμφανή επίδραση στην ποιότητά του, στις διεργασίες διύλισης και στην παραγωγή, και συνεπώς καθορίζει την οικονομική του αξία. Η παρούσα μελέτη στοχεύει στην παροχή μιας ευρείας παρουσίασης της χημείας του πετρελαίου και της σημασίας της ανάλυσης της σύστασης των κλασμάτων του αργού πετρελαίου, με έμφαση στα βαριά κλάσματα. Συνοψίζονται οι πιο σημαντικές χρωματογραφικές και φασματοσκοπικές τεχνικές που χρησιμοποιούνται στο βαρύ αργό πετρέλαιο, όπως η χρωματογραφία λεπτής στιβάδας (TLC), η υγρή χρωματογραφία υψηλής απόδοσης (HPLC), η αεριοχρωματογραφία (GC), η υπεριώδης φασματοσκοπία (IR), η φασματοσκοπία Raman, ο πυρηνικός μαγνητικός συντονισμός (NMR) και η φασματοσκοπία μάζας (MS), μαζί με παραδείγματα των εφαρμογών τους. Επιπροσθέτως, ο προσδιορισμός ανεπιθύμητων συστατικών όπως οι ενώσεις που περιέχουν άζωτο και οξυγόνο σε βαριά κλάσματα, περιγράφεται και εξηγείται λεπτομερώς. Παραθέτονται εφαρμογές χρωματογραφικών και φασματοσκοπικών τεχνικών που έχουν χρησιμοποιηθεί τα τελευταία χρόνια για τον προσδιορισμό των ενώσεων που περιέχουν Ν- και Ο-. Petroleum is a naturally occurring mixture that consists of thousands of distinct hydrocarbon and heterocyclic molecules. It is well known that the crude oil composition has a conspicuous impact on its quality, on the refining processes and the production, thus it changes its economic value. The present study aimed to provide a wide presentation of the petroleum chemistry and the importance of composition analysis in the crude oil fractions, with emphasis to the heavy distillates. The most important chromatographic and spectroscopic techniques used in heavy crude oil are presented, such as Thin-Layer Chromatography (TLC), High Performance Liquid Chromatography (HPLC), Gas Chromatography (GC), Infrared spectroscopy (IR), Raman, Nuclear Magnetic Resonance (NMR) and Mass Spectroscopy (MS), along with examples of their applications. In addition, the determination of undesirable species like the nitrogen and oxygen containing compounds in the heavy distillates, is discussed and explained in detail. Applications of lately used techniques for the speciation of N- and O-containing compounds are also presented. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-05 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11486 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2017 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11194 2018-11-16T08:31:56Z grelit:mast

"161231 2016 eng " dc Δομικοί λίθοι και κονιάματα από το μεσαιωνικό κάστρο της Πάφου, Κύπρος: σύσταση, διάβρωση και προτάσεις αποκατάστασης Ιωαννίδης, Μανώλης Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Η παρούσα διατριβή ειδίκευσης εκπονήθηκε στο Τμήμα Γεωλογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης στα πλαίσια του μεταπτυχιακού προγράμματος σπουδών «Γε-ωλογία και Γεωπεριβάλλον» κατά τα έτη 2014 - 2016. Στόχο της διατριβής είναι η πετρολο-γική και ορυκτολογική μελέτη των δομικών υλικών του μεσαιωνικού Κάστρου της Πάφου. Σκοπός είναι ο προσδιορισμός της προέλευσης των δομικών στοιχείων, καθώς και των κύρι-ων μηχανισμών φθοράς που λειτουργούν σε αυτά. Επιπλέον, με την παρούσα διατριβή προ-τείνονται λύσεις αποκατάστασης των φθορών και συντήρησης του μνημείου με βάση τα επι-στημονικά αποτελέσματα της. Τέλος, εφαρμόζεται η μέθοδος της ψηφιακής χαρτογράφησης και γίνεται προσπάθεια οπτικής απεικόνισης των φθορών στους δομικούς λίθους. Για τις ανάγκες της διατριβής λήφθηκαν συνολικά 31 δείγματα δομικών υλικών τα ο-ποία εξετάστηκαν με στερεοσκόπιο και σε αντιπροσωπευτικό δείγμα από αυτά πραγματο-ποιήθηκε ανάλυση περιθλασιμετρίας ακτίνων-Χ με στόχο την ποιοτική και ποσοτική αξιολο-γηση της ορυκτολογικής τους σύστασης. Ακόμη, σε 15 δείγματα δομικών λίθων κατασκευά-στηκαν λεπτές στιλπνές τομές οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν για μικροσκοπική παρατήρηση, ενώ τρεις από αυτές εξετάστηκαν και με ηλεκτρονική μικροσκοπία σάρωσης (SEM). Τα αποτελέσματα της περιθλασιμετρίας ακτίνων-Χ έδειξαν ότι: • Ο ασβεστίτης αποτελεί την κύρια ορυκτολογική φάση όλων των δομικών λίθων που εξε-τάστηκαν. Επίσης ο χαλαζίας βρέθηκε σε όλα τα δείγματα δομικών λίθων σε ποσοστά μέ-χρι 11%. Σε ορισμένα δείγματα δομικών λίθων αναγνωρίστηκαν γύψος και αλίτης σε ση-μαντικά ποσοστά. Ενώ, σε μικρότερα ποσοστά και σε ορισμένα δείγματα δομικών λίθων αναγνωρίστηκαν αραγωνίτης, δολομίτης, πλαγιόκλαστο, αργιλικά ορυκτά, μαρμαρυγίες και γκαιτίτης. • Στα τέσσερα επιχρίσματα που εξετάστηκαν ο ασβεστίτης και η γύψος αποτελούν τις κύρι-ες ορυκτολογικές φάσεις. Σε δύο δείγματα επιχρισμάτων αναγνωρίστηκαν σημαντικά πο-σοστά αλίτη. Επίσης, σε μικρότερα ποσοστά αναγνωρίστηκε και στα τέσσερα δείγματα ε-πιχρισμάτων o χαλαζίας, ενώ σε ορισμένα μόνο δείγματα αραγωνίτης, πλαγιόκλαστο και τρεμολίτης. • Στα τρία δείγματα κονιάματος δόμησης που εξετάστηκαν προκύπτει ότι, οι κύριες ο-ρυκτολογικές φάσεις είναι ο ασβεστίτης, ο χαλαζίας και ο αλίτης. Επίσης, σε σημαντικό πο-σοστό συμμετέχει στο δείγμα ΜΙ_D17 o αραγωνίτης ενώ, σε μικρότερα ποσοστά σε ορισμέ-να δείγματα κονιάματος συμμετέχουν η γύψος, ο αραγωνίτης, αργιλικά ορυκτά και πλαγιό-κλαστο. Από τη μικροσκοπική παρατήρηση προέκυψε ότι: • Τα δείγματα Δ1, Δ2, Δ3, Δ4, Δ6, Δ7, Δ12, Δ23, Δ27, Δ28, Δ29, Δ30 και Δ31 ταξινομού-νται κατά Folk (1959) ως Βιοσπαρίτες και κατά Dunham (1962) ως Κοκκόλιθοι. • Το δείγμα Δ26 ταξινομείται κατά Folk (1959) ως ενδοκλαστοφόρος Βιοσπαρίτης και κατά Dunham (1962) ως Κοκκόλιθος. • Τέλος, το δείγμα Δ5 ταξινομείται κατά Folk (1959) ως Βιομικρίτης και κατά Dunham (1962) ως Βακόλιθος. Τα αποτελέσματα της ηλεκτρονικής μικροσκοπίας σάρωσης που πραγματοποιήθηκε στα δείγματα Δ2, Δ6 και Δ26 επιβεβαίωσαν την παρουσία σπαριτικού συγκολλητικού υλικού ενώ ακόμη, έδειξαν την παρουσία κρυστάλλων αραγωνίτη στους πόρους του δείγματος Δ2. Tα τρία δείγματα δομικών λίθων (Δ29, Δ30, Δ31) που λήφθηκαν κατά την αναζήτηση των αρχαίων θέσεων λατόμησης ταυτίζονται με τους δομικούς λίθους που χρησιμοποιήθηκαν στο κάστρο της Πάφου. Οι θέσεις αυτές αποτελούν τις θέσεις των μητρικών πετρωμάτων, τα οποία λήφθηκαν σε διαφορετικές φάσεις αποκαταστάσεων. Τα πετρώματα αυτά (Δ30, Δ31) με βάση τον γεωλογικό χάρτη της περιοχής Πάφος – Καλλέπια είναι ασβεστόλιθοι που απο-τέθηκαν σε ρηχό θαλάσσιο περιβάλλον. Ο σχηματισμός αυτός εκτείνεται σε όλη τη Νοτιοδυ-τική πλευρά της Κύπρου και υπό προϋποθέσεις είναι κατάλληλος για ανεύρεση νέων δομικών λίθων, έτσι ώστε να αντικατασταθούν εκεί όπου κρίνεται απαραίτητο οι παλιοί δομικοί λίθοι του κάστρου. Τέλος τα αποτελέσματα της ψηφιακής χαρτογράφησης της πρόσοψης του κάστρου έ-δειξαν τουλάχιστον μια θέση, αριστερά της κύριας εισόδου, η οποία χρίζει άμεσης αντικατά-στασης των δομικών λίθων. Η θέση αυτή πέρα από την αισθητική υποβάθμιση του μνημείου, αποτελεί και πιθανή περιοχή αστοχίας της τοιχοποιίας λόγο αλλοίωσης των μηχανικών αντο-χών αυτών των λίθων. Έτσι με την παρούσα μελέτη προτείνονται: Επέκταση του ήδη υφιστάμενου κυματοθραύστη στην πλευρά της θάλασσας για αποφυ-γή άμεσης επαφής του θαλασσινού νερού με την τοιχοποιία η οποία είναι εμφανής κυρί-ως τους χειμερινούς μήνες. Αντικατάσταση των δομικών λίθων στους οποίους παρουσιάζονται σημαντικές φθορές, με ιδιαίτερη έμφαση εκεί όπου η φθορά επηρεάζει μεγάλες εκτάσεις της τοιχοποιίας. Αντικατάσταση ελλιπών τμημάτων με δομικούς λίθους. Αντικατάσταση δομικών λίθων που παρουσιάζουν ρωγμές. Η αντικατάσταση να γίνει με δομικούς λίθους οι οποίοι θα ληφθούν από τον ίδιο γεωλο-γικό σχηματισμό με τα δείγματα Δ30, Δ31. Δεν προτείνεται η χρήση υλικού παρόμοιο με τους λίθους του "λόφο Φάμπρικα" στις ερ-γασίες αποκατάστασης. Για την αρμολόγηση κατά την αντικατάσταση των δομικών λίθων προτείνεται να χρησι-μοποιηθεί κατάλληλο κονίαμα δόμησης με υλικά τα οποία δεν περιέχουν άλατα ή γύψο. Η χρήση παραδοσιακού ασβεστοκονιάματος είναι η ενδεδειγμένη. Καθαρισμός και αποψίλωση των φυτών που αναπτύσσονται στην τοιχοποιία.   The present specialization thesis conducted at the Department of Geology of the Aristotle University of Thessaloniki in the framework of the postgraduate program "Geology and Geoenvironment" in the years 2014 - 2016. The aim of the thesis is the petrological and mineralogical study of building materials of Paphos medieval castle. The purpose is to determine the origin of structural components, and the main damage mechanisms working οn them.Moreover, this thesis proposed recovery solutions of deteriorations and maintenance of the monument based on scientific results. Finally, the process of digital mapping is applied and effort the optical depiction of damage to building stones. For the current thesis were obtained 31 samples of construction materials and all of them were examined with stereoscope and representative sample of them was analyzed with X-ray diffractometry. With the method of X-ray diffractometry determined the qualitative and quantitative mineralogical composition of 31 building materials. Moreover, in 15 samples of building stones thin glossy sections constructed which was used for microscopic observation and three of them were examined with scanning electron microscopy (SEM). The results of X-ray diffractometry showed that: • Calcite is the main mineralogical phase of all the building stones tested. Also quartz was identified in all building stones simples up to 11%. In some samples of building stones identified gypsum and alite in significant numbers. While, in smaller percentages and in some samples of building stones identified aragonite, dolomite, plagioclase, clay minerals, mica and goethite. • The four examined coatings showed that calcite and gypsum are the main mineralogical phases. in two coating samples identified significant alite percentages. Also, smaller per- centages of quartz identified in all samples of coatings, while in some only samples identified aragonite, plagioclase and tremolite. • The three samples of building mortars examined shows that the main mineralogical phases are calcite, quartz and alite. Also, significant amount of aragonite participate in sample MI_D17 and, in smaller percentages in some mortar samples participating gypsum, aragonite, clay minerals and plagioclase. The microscopic observation shows that: • Samples D1, D2, D3, D4, D6, D7, D12, D 23, D27, D28, D29, D30 and D31 classified by Folk (1959) as Biosparite and by Dunham (1962) as Grainstones. • The sample D26 is classified by Folk (1959) as intraclastferous Biosparite and by Dunham (1962) as Grainstone. • Finally, the sample D5 classified by Folk (1959) as Biomicrite and by Dunham (1962) as Wackestone. The results of scanning electron microscopy performed on the samples D2, D6 and D26 confirmed the presence of sparry calcite cement while also showed the presence of crystals of aragonite in the pore system of D2 sample. Τhe three samples of building stones (D29, D30, D31) obtained for identification of ancient quarry sites are identical with the building stones used in Paphos castle. These locations are the positions of the parent rock. These rocks (D30, D31) based on the geological map of the region Paphos - Kallepia (Figures 2.3-2.4), are limestones which deposited in shallow marine environment. This formation extends throughout the South-West coast of Cyprus and is suitable under conditions for finding new building stones in order to replace where necessary the old building blocks of the castle. Finally the results of the digital mapping of the castle’s facade showed at least one position on the left of the main entrance, which anoints immediate replacement of building stones. This position beyond the aesthetic degradation of the monument also constitutes possible failure area of the wall due to deterioration of the mechanical strength of these stones. Thus the present study suggested:Expansion of the already existing breakwater on the sea side to avoid direct contact of the sea water with the masonry which is evident mainly in the winter months. • Replacement of building stones which are significant damage, with particular emphasis where damage affects large areas of masonry. Replace missing parts with building stones. • Replacement building stones exhibiting cracks. • The replacement should been done with building blocks which will be taken from the same geological formation of samples D30, D31. The use of material similar to the stones of "Fabrika hill" is not recommended on restora- tion work. • For grounding during replacement of building stones it has to been used suitable building mortar with materials which do not contain salts or gypsum. The use of traditional lime mortar is appropriate. Cleaning and dismantling of the plants that grows in the masonry. Aristorle University of Thessaloniki 2017-12-08 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11194 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2016 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11845 2022-02-02T09:02:09Z grelit:mast

"220202 2022 eng " dc Σεισμοτεκτονικά χαρακτηριστικά του ηφαιστειακού κέντρου της Σαντορίνης. Δημητριάδης, Ιορδάνης Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Η παρούσα διατριβή ειδίκευσης πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια του Μεταπτυχιακού Προγράμματος Σπουδών του Τομέα Γεωφυσικής του Τμήματος Γεωλογίας του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Σκοπός της εργασίας αυτής είναι η μελέτη των σεισμοτεκτονικών χαρακτηριστικών του ηφαιστειακού κέντρου της Σαντορίνης. Για τον σκοπό αυτό, χρησιμοποιήθηκαν σεισμολογικά δεδομένα που συλλέχθηκαν κατά την περίοδο 1994 – 2002 από το μόνιμο σεισμολογικό δίκτυο παρακολούθησης του ηφαιστείου της Σαντορίνης. Αξιοποιώντας τα διαθέσιμα σεισμολογικά δεδομένα έγινε προσπάθεια να κατανοηθεί το σεισμοτεκτονικό καθεστώς που επικρατεί στην ευρύτερη περιοχή της Σαντορίνης με απώτερο στόχο την καλύτερη αντιμετώπιση του ηφαιστειακού κινδύνου και την ελαχιστοποίηση των συνεπειών στην τοπική κοινωνία και στο ευρύτερο περιβάλλον μιας μελλοντικής ηφαιστειακής δραστηριότητας. Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-02 11:02:09 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11845 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2004 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12108 2018-12-04T11:16:34Z grelit:mast

"181115 2018 eng " dc Στατιστικές κατανομές του χρόνου επανάληψης των σεισμών: εφαρμογή στον Ελληνικό χώρο Κουρούκλας, Χρήστος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Ο καθορισμός του χρόνου επανάληψης των ισχυρών σεισμών σε μία συγκεκριμένη περιοχή και με βάση ένα συγκεκριμένο κατώφλι μεγέθους, είναι σημαντική παράμετρος για την εκτίμηση της σεισμικής επικινδυνότητας καθώς αποτελεί βάση για την εκτίμηση του χρόνου γένεσης του επόμενου ισχυρού σεισμού. Η επανάληψη των ισχυρών σεισμών δεν είναι ούτε τελείως περιοδική, ούτε εντελώς τυχαία στο χρόνο, με εμφάνιση συσταδοποίησης καθώς και χρονικών διαστημάτων σεισμικής ησυχίας. Επιπλέον, το πλήθος των διαθέσιμων δεδομένων για την γένεση ενός ικανοποιητικού αριθμού ισχυρών σεισμών είναι ιδιαίτερα περιορισμένο, γεγονός που δεν επιτρέπει μία αιτιοκρατική προσέγγιση στον υπολογισμό του χρόνου επανάληψης. Επομένως, είναι απαραίτητη η χρήση στοχαστικών διαδικασιών με στόχο την επιλογή της στατιστικής κατανομής που εμφανίζει την καλύτερη απόδοση στα δεδομένα του χρόνου επανάληψης. Για τον σκοπό αυτό, συλλέχθηκαν όλα τα δεδομένα των ισχυρών σεισμών με Μ≥7.0 για την περιοχή των κεντρικών Ιόνιων Νησιών (Κεφαλονιά και Λευκάδα). Οι σεισμοί αυτοί αφορούν τόσο την ενόργανη περίοδο της σεισμικότητας όσο και αυτή της ιστορικής σεισμικότητας. Τα δεδομένα της ιστορικής σεισμικότητας που βρίσκονται στους ιστορικούς καταλόγους περιέχουν σφάλματα που αφορούν τις εστιακές παραμέτρους των ισχυρών σεισμών. Έτσι, πριν την εφαρμογή των στοχαστικών διαδικασιών είναι απαραίτητη η επανεκτίμηση των εστιακών τους παραμέτρων. Η επανεκτίμηση αυτή έγινε με την εκτίμηση των τιμών της μακροσεισμικής έντασης και την εφαρμογή της αριθμητικής μεθόδου των Bakun and Wentworth (1997) που βασίζεται στις τιμές της μακροσεισμικής έντασης για να υπολογίσει το μέγεθος και της εστιακές συντεταγμένες ενός σεισμού. Στη συνέχεια, κατασκευάστηκε το δείγμα των χρονικών διαστημάτων μεταξύ των σεισμών με Μ≥7.0, υπολογίστηκαν ορισμένες στατιστικές παράμετροί του και με βάση αυτό εξετάστηκαν τέσσερις διαφορετικές κατανομές (Weibull, αντίστροφη Γκαουσιανή, λογαριθμοκανονική και εκθετική). Η εκτίμηση των παραμέτρων της κάθε κατανομής έγινε με τη μέθοδο της μέγιστης πιθανοφάνειας ενώ η αξιολόγησή τους έγινε σε προκαταρκτικό στάδιο με την χρήση γραφημάτων Q – Q και στη συνέχεια με τον έλεγχο καλής προσαρμογής Anderson – Darling καθώς και με τον υπολογισμό των τιμών των κριτηρίων πληροφορίας AIC και BIC. Τέλος, υπολογίστηκαν οι πιθανότητες ο επόμενος σεισμός να συμβεί σε ορισμένα χρονικά διαστήματα από τον προηγούμενο με την κατανομή που εμφανίζει την καλύτερη απόδοση στα δεδομένα. The determination of earthquake recurrence times in a specific region and with magnitude greater than a specific value is an important factor of seismic hazard assessment. The occurrence of these earthquakes is neither periodic nor completely random but often clustered in time. In addition, the limited number of these kinds of earthquakes makes difficult a deterministic approach for the calculation of the earthquake recurrence times. Consequently, the application of stochastic processes are required for the statistical distribution with the best performance. For this purpose, all the available data of strong earthquakes with M ≥ 7.0 are collected for the region of central Ionian Islands (Kefalonia and Lefkada). This earthquakes, related both to the instrumental period of seismicity and that of historical seismicity. The data of historical seismicity contain errors associated with the focal parameters of strong earthquakes. So, before the application of stochastic processes is necessary to reassess their focal parameters. The reassessment was made by estimating the values of the Macroseismic Intensity and the application of the numerical method of Bakun and Wentworth (1997) based on the on the values of Macroseismic Intensity to calculate the size and focal coordinates an earthquake. Then, the sample of the recurrence times is created and four statistical distributions (Weibull, inverse Gaussian, lognormal and exponential) are applied in this data set. The Maximum Likelihood Estimation (MLE) method is used for the parameter estimation. The evaluation for each on distribution is made with the empirical Q – Q plot, the Anderson – Darling goodness of fit test and also, with the calculation of the values of Akaike Information Criterion (AIC) and Bayesian Information Criterion (BIC). Finally, probabilities of the next earthquake occur at certain intervals from the previous are calculated with the distribution with the best performance in the sample. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-15 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12108 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2015 gre Copyright (c) 2018 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12449 2024-04-18T07:43:18Z grelit:mast

"200923 2020 eng " dc Εντοπισμός ιχνών αεροσκαφών από δορυφορικά δεδομένα και εκτίμηση των ευνοϊκών ατμοσφαιρικών συνθηκών = Detection of Jet aircraft contrails from satellite data and estimation of favorable atmospheric conditions. Δεκουτσίδης, Γεώργιος Θεόδωρος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Μετεωρολογίας και Κλιματολογίας. Τα ίχνη αεροσκαφών – contrails, καθώς και τα παράγωγά τους νέφη contrail cirrus, ασκούν σημαντική επίδραση στο ισοζύγιο των ακτινοβολιών της ατμόσφαιρας και συνεπώς και στο κλίμα της Γης. Στην παρούσα εργασία γίνεται προσπάθεια, μέσω της χρήσης δορυφορικών δεδομένων, να μελετηθούν τα βασικά χαρακτηριστικά τους και να καθοριστούν οι ατμοσφαιρικές συνθήκες που πιθανά ευνοούν τον σχηματισμό των contrails. Η περιοχή ενδιαφέροντος περιλαμβάνει την Κεντρική και Δυτική Ευρώπη, και μελετάται για το έτος 2016. Ο εντοπισμός των contrails γίνεται στις εικόνες του ραδιομέτρου SEVIRI που φέρεται σε δορυφόρο MSG, με τη βοήθεια τροποποιημένης έκδοσης του αλγορίθμου αυτόματου εντοπισμού contrails CDA (Mannstein et al., 1999). Αξιοποιώντας ως κύρια βάση δεδομένων τα εντοπισμένα contrails, τίθενται τα ερωτήματα: ποια είναι τα μορφολογικά και μικροφυσικά χαρακτηριστικά των contrails και ποιες οι ατμοσφαιρικές συνθήκες που ευνοούν τον σχηματισμό τους; Η στατιστική ανάλυση των εντοπισμένων contrails, οδηγεί στο συμπέρασμα ότι στην περιοχή ενδιαφέροντος παρατηρούνται πέντε υποπεριοχές με συχνότερη εμφάνιση contrails, με την ακριβή κατανομή τους όμως να εμφανίζει ημερήσια και εποχιακή μεταβολή. Τα μήκη των εντοπισμένων contrails κυμαίνονται μεταξύ 225 km και 292,5 km, τα πλάτη τους μεταξύ 5,1 km έως 8,1 km και το συνολικό εμβαδόν τους μεταξύ 993 km2 και 1463 km2. Συνολικά η κάλυψη της σκηνής από contrails βρέθηκε να είναι μέχρι 0,085 %, με τις μέγιστες τιμές να παρατηρούνται τους χειμερινούς μήνες. Η σύγκριση των θέσεων των εντοπισμένων contrails με τα δεδομένα της βάσης δεδομένων reanalysis ERA-5, οδήγησε στον εντοπισμό των ατμοσφαιρικών συνθηκών που επικρατούν όταν εντοπίζονται contrails. Βρέθηκε ότι τα contrails εντοπίζονται κυρίως σε περιβάλλοντα κορεσμένα σε υδρατμούς (RH ≥ 100%), όταν η θερμοκρασία είναι 204 Κ έως 232 Κ (-69,15 οC έως -41,15 οC) και η ειδική υγρασία περίπου 0,025 gr/kg – 0,05 gr/kg. Προτιμητέα διεύθυνση ανέμου είναι η Δ-ΝΔ (240ο έως 260ο) με την ένταση να βρίσκεται από  10 m/s έως 30 m/s. Jet aircraft contrails, and the contrail – cirrus clouds generated from them, have a great effect on the radiation balance of the atmosphere and thus impact the climate. This study aims to study the physical features of contrails and determine the possible atmospheric conditions that favor their formation, with the use of satellite data. The contrails are detected on satellite images obtained by the SEVIRI radiometer on board MSG satellites, with the use of a modified version of the Contrail Detection Algorithm (Mannstein et al., 1999). The area of interest includes central and Western Europe and the time period is the whole year 2016. Using a dataset of detected contrails in satellite images, it asks: what are the physical properties of those contrails and under what atmospheric conditions have they formed? The subsequent statistical analysis of the detected contrails leads to the conclusion that there are five main contrail detection hot-spots, although the geographical distribution of the contrails, varies depending on the time of day and the season. The length of the detected contrails lies between 225 km and 292,5 km, the mean width between 5,1075 km and 8,1 km and their overall area between 993 km2 and 1463 km2. The total contrail cover of the scenes was up to 0,085 %, with greater values being detected during winter. Comparison of the locations of the detected contrails with the ERA-5 reanalysis database, revealed the atmospheric conditions favoring their formation. Results show that contrail formation is favored in water saturated areas (RH ≥ 100%), when the temperature is between 204 Κ and 232 Κ (-69,15 οC to -41,15 οC) and the specific humidity between 0,025 gr/kg and 0,05 gr/kg. The favorable wind direction is W-SW (240ο - 260ο) and wind speed between 10 m/s and 30 m/s. Aristorle University of Thessaloniki 2020-09-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12449 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2020 gre Copyright (c) 2020 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12719 2024-04-18T08:52:48Z grelit:mast

"220126 2022 eng " dc Δορυφορική μελέτη των χαρακτηριστικών της υπερκυτταρικής καταιγίδας της 10ης Ιουλίου 2019 = A case study of a supercell on the 10th July, 2019 based on satellite data. Αγγελίδου, Ελένη Χρήστος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Μετεωρολογίας και Κλιματολογίας. Κύριος στόχος της εργασίας αποτελεί η αναγνώριση και η  μελέτη των φασματικών και φυσικών χαρακτηριστικών της καταιγίδας που έπληξε την Χαλκιδική την 10η Ιουλίου 2019 με τη χρήση δεδομένων τηλεπισκόπησης. Χρησιμοποιήθηκαν δορυφορικά δεδομένα γεωστάσιμων και πολικής τροχιάς δορυφόρων (MSG-SEVIRI, Sentinel 2 και 3, GPM) σε συνδυασμό με καταγραφές επίγειων ραντάρ για να μελετηθούν και να καθοριστούν τα φασματικά χαρακτηριστικά του καταιγιδοφόρου νεφικού συστήματος βάσει των οποίων εξήχθησαν πληροφορίες για τα φυσικά χαρακτηριστικά αυτού (ύψος, μορφή, τοπογραφία κορυφής, κατανομή βροχής κ.α.) και της χρονικής τους εξέλιξης. Τα φυσικά χαρακτηριστικά της καταιγίδας αποτέλεσαν τη βάση για τη διερεύνηση του είδους της καταιγίδας (MCS, πολυκυτταρικής ή υπερκυτταρικής). Αυτά τα ευρήματα, στη συνέχεια,  ερμηνεύτηκαν  σε σχέση και με τα συνοπτικά χαρακτηριστικά της ατμόσφαιρας. Σχετικά με την εφαρμογή των δορυφορικών προϊόντων, η συγκεκριμένη μελέτη επικεντρώθηκε στην ανάλυση των καναλιών του ορατού, του υπερύθρου και των υδρατμών είτε μεμονωμένα, είτε σε συνδυασμό μεταξύ τους, είτε από διαφορές αυτών των καναλιών. Σημαντικό ρόλο έπαιξε η παρουσία του ορατού καναλιού υψηλής ευκρίνειας (HRV) και η χρωματική σύνθεση καναλιών RGB με σκοπό την αποτύπωση και την ερμηνεία των χαρακτηριστικών της περιοχής με την έντονη κατακόρυφη ανάπτυξη. Αυτή η υπό μελέτη καταιγίδα αποδείχθηκε ότι ανέπτυξε χαρακτηριστικά υπερκυτταρικής καταιγίδας μέσα σε ένα καταιγιδοφόρο σύστημα μέσης κλίμακας, το οποίο είχε δημιουργηθεί λόγω του ευνοϊκού συνοπτικού περιβάλλοντος που επικρατούσε στη νότια Ευρώπη, και προκάλεσε τις σφοδρές καταστροφές και τις 7 απώλειες κυρίως στην χερσόνησο της Χαλκιδικής. The aim of this study is to identify and examine the spectral and physical characteristics of the storm that hit Chalkidiki, Greece, on July 10, 2019 using remote sensing data. Geostationary and Polar Orbiting Satellite Data (MSG-SEVIRI, Sentinel 2 and 3, GPM) were used in conjunction with ground radar recordings to study and determine the spectral characteristics of the thunderstorm cloud system, based on which,  information was extracted  for  its physical characteristics (height, shape,  topography of the top, rainfall distribution, etc.) and their temporal evolution. Storm’s physical characteristics were the basis for investigating the type of the storm (MCS, multicell or supercell). These findings were, subsequently, interpreted in relation to the synoptic characteristics of the atmosphere, as well. Regarding the implementation of the satellite products, this specific study was focused on the analysis of the channels of visible, infrared and water vapor either individually,  or in combination with each other, or by differences in these channels. The presence of the visible channel of high resolution (HRV) and the color channels RGB composition played an important  role  in capturing and interpreting the features of the region with intense convective development. This case study storm proved to have developed supercell characteristics in a mesoscale convective system, which was created because of the favorable environment in southern Europe, and caused severe damages and 7 fatalities mainly in the Chalkidiki peninsula. Aristorle University of Thessaloniki 2022-01-26 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12719 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2021 gre Copyright (c) 2021 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/13042 2025-03-19T09:30:17Z grelit:mast

"241215 2024 eng " dc Οριοθέτηση ζωνών προστασίας από τη ρύπανσή σε υδρογεωτρήσεις του δήμου Φλώρινας = Delineation of protection zones against pollution in water wells of the municipality of Florina. Παναγούλιας, Λεωνίδαςς Παναγιώτης Απόστολος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Τεκτονικής, Ιστορικής & Εφαρμοσμένης Γεωλογίας. Η συνεχής ανάπτυξη της κοινωνίας και η εντατικοποίηση των ανθρώπινων δραστηριοτήτων όπως η γεωργία, η κτηνοτροφία και η εκβιομηχάνιση νέων περιοχών, έχουν δημιουργήσει σημαντικά περιβαλλοντικά προβλήματα. Το νερό, ως το κυριότερο αγαθό για την επιβίωση κάθε έμβιου οργανισμού, είναι απαραίτητο να προστατεύεται και να ελέγχεται για την εξασφάλιση της ποιοτικής και ποσοτικής του ακεραιότητας. Ο κλάδος της υδρογεωλογίας σε συνδυασμό και με άλλες ειδικότητες έχουν την δυνατότητα μέσα από ολοκληρωμένη υδρογεωλογική μελέτη να προβλέψουν ή να αντιμετωπίσουν προβλήματα που σχετίζονται με την ποιοτική ή ποσοτική υποβάθμιση των υδάτων.  Η μεταπτυχιακή αυτή διπλωματική, επικεντρώνεται στην οριοθέτηση ζωνών προστασίας σε γεωτρήσεις που συναντώνται σε υπόγειους υδροφορείς του δήμου Φλώρινας, στη βόρεια Ελλάδα. Η συγκεκριμένη περιοχή, εξαιτίας της ανάπτυξης που έχει δεχτεί τα τελευταία χρόνια σε συνδυασμό με τη γεωγραφική της θέση και τις ανθρώπινες δραστηριότητες που πραγματοποιούνται, έχει δεχθεί έντονες πιέσεις στα υπόγεια ύδατα. Η ποιοτική υποβάθμιση των υπόγειων αποθεμάτων της περιοχής, εντοπίστηκε ήδη από το 2017 και επιβεβαιώθηκε από τις χημικές αναλύσεις του 2023 που παρουσιάζονται στην παρούσα εργασία.  Έπειτα από τη μελέτη που πραγματοποιήθηκε, λαμβάνοντας υπόψη προηγούμενες εργασίες και στοιχεία και με τη χρήση συστημάτων γεωγραφικών πληροφοριών, οροθετήθηκαν οι ζώνες προστασίας συγκεκριμένων υδρογεωτρήσεων της περιοχής, προκειμένου να περιοριστούν οι ανθρώπινες δραστηριότητες στην άμεση ακτίνα του υδροληπτικού έργου, μειώνοντας τις πιθανότητες ρύπανσης των υπόγειων υδάτων. The continuous development of society and the intensification of human activities such as agriculture, animal husbandry and the industrialisation of new areas have created significant environmental problems. Water, as the main resource for the survival of every living organism, needs to be protected and controlled to ensure its qualitative and quantitative integrity. The discipline of hydrogeology, in conjunction with other disciplines, is able, through integrated hydrogeological studies, to predict or deal with problems associated with the qualitative or quantitative degradation of water. This Master's thesis focuses on the delineation of protection zones in wells encountered in the underground aquifers of the municipality of Florina, in northern Greece. This area, due to the development it has received in recent years, combined with its geographical location and the human activities carried out, has been subjected to intense pressures on groundwater. The qualitative degradation of the groundwater resources of the area was already detected in 2017 and confirmed by the 2023 chemical analyses presented in this paper.  Following the study carried out, taking into account previous work and data and using geographic information systems, protection zones of specific aquifers in the region were delineated in order to limit human activities in the immediate radius of the aquifer project, reducing the potential for groundwater pollution Aristorle University of Thessaloniki 2024-04-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/13042 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2024 gre Copyright (c) 2024 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11998 2022-02-14T07:18:12Z grelit:mast

"220214 2022 eng " dc Υδροχημικά στοιχεία υδροφόρων στρωμάτων της περιοχής Στυλίδας του νομού Φθιώτιδας. Τσιρογιάννη, Μαρία Κ. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. . Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-14 09:18:12 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11998 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2007 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12381 2022-01-10T08:03:37Z grelit:mast

"190917 2019 eng " dc Unconventional hydrocarbon systems – Exploration and exploitation = Μη συμβατικά κοιτάσματα υδρογονανθράκων – Έρευνα και εκμετάλλευση Tsirekas, Dimitrios Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Διατμηματικού Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών “Έρευνα και Εκμετάλλευση Υδρογονανθράκων". The aim of this thesis was to study the unconventional oil systems and the ways of exploration and exploitation took place. We first examined the conditions that should apply to the creation of conventional hydrocarbon deposits. We then analyzed the differences of a conventional hydrocarbon deposit relative to an unconventional hydrocarbon deposit. We referred analytically to the types of unconventional deposits and increased gradient was given to the shale gas. It analyzed how this was created, how it was stored in the reservoir and that the world reserves were presented and the possibility of existence in Greece was analyzed. We then explored ways of exploring shale gas by drilling and exploiting it by developing advanced technologies such as horizontal drilling and hydraulic fracturing. Finally, the effects of the shale gas production by hydraulic fracturing on both the environment and humans were presented. Σκοπός της παρούσας διατριβής ήταν η μελέτη των μη συμβατικών πετρελαϊκών συστημάτων καθώς και οι τρόποι έρευνας και εκμετάλλευσης αυτών. Εξετάσαμε αρχικά τις προϋποθέσεις που πρέπει να ισχύουν για την δημιουργία συμβατικών κοιτασμάτων υδρογονανθράκων. Στη συνέχεια αναλύσαμε τις διαφορές ενός συμβατικού κοιτάσματος υδρογονανθράκων, σε σχέση με τα μη συμβατικά κοιτάσματα υδρογονανθράκων. Αναφερθήκαμε αναλυτικά στους τύπους των μη συμβατικών κοιτασμάτων και δόθηκε μεγαλύτερη βαρύτητα στο σχιστολιθικό αέριο. Αναλύθηκε ο τρόπος δημιουργίας αυτού, ο τρόπος αποθήκευσης του στον ταμιευτήρα και παρουσιάστηκαν τα παγκόσμια αποθέματα και αναλύθηκε η πιθανότητα ύπαρξης στον Ελλαδικό χώρο. Στη συνέχεια αναλύθηκαν οι τρόποι έρευνας του σχιστολιθικού αερίου με την όρυξη γεωτρήσεων και η εκμετάλλευση αυτού με την ανάπτυξη προηγμένων τεχνολογιών όπως η οριζόντια διάτρηση και η υδραυλική διάρρηξη. Τέλος παρουσιάστηκαν οι επιπτώσεις της εκμετάλλευσης του σχιστολιθικού αερίου τόσο στο περιβάλλον όσο και στον άνθρωπο. Aristorle University of Thessaloniki 2019-05-29 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12381 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2019 gre Copyright (c) 2019 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12609 2024-04-18T07:43:18Z grelit:mast

"210125 2021 eng " dc Ορυκτολογικός και μορφολογικός χαρακτηρισμός επικαθήσεων τέφρας στη ζώνη καύσης των ΑΗΣ Δ. Μακεδονίας = Mineralogy and morphology of agglomerations or fouling deposits in the pulverized coal – fired power plants of Western Macedonia, Greece. Μιχαηλίδου, Ελένη Χαράλαμπος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Ορυκτολογίας - Πετρολογίας - Κοιτασματολογίας. Η εργασία αυτή επικεντρώνεται στον ορυκτολογικό και μορφολογικό χαρακτηρισμό των επικαθήσεων τέφρας στη ζώνη καύσης των ΑΗΣ Δυτικής Μακεδονίας. Συνολικά μελετήθηκαν δεκατέσσερα δείγματα τέφρας τα οποία λήφθηκαν από τους Ατμοηλεκτρικούς Σταθμούς Αγίου Δημητρίου και Καρδιάς. Η ορυκτολογική σύσταση των εξεταζόμενων δειγμάτων μελετήθηκε με περιθλασιμετρία ακτίνων – Χ (XRD) και με ηλεκτρονικό μικροσκόπιο (SEM) ενώ η χημική σύσταση αυτών, με φασματοσκοπία φθορισμού ακτίνων – Χ (XRF). Η ποιότητα του λιγνίτη τροφοδοσίας μπορεί να δημιουργεί σημαντικά προβλήματα κατά τη διαδικασία της καύσης και γενικότερα στη λειτουργία των Ατμοηλεκτρικών Σταθμών (ΑΗΣ). Η τέφρα είναι ανόργανη ύλη η οποία αποτελείται από πλήθος πρωτογενών και δευτερογενών ορυκτών. Ουσιαστικά, είναι το υπόλειμμα της καύσης του γαιάνθρακα η οποία κατά τη διαδικασία της καύσης στους λέβητες έχει υποστεί επιπλέον θερμική επεξεργασία. Η ύπαρξη της τέφρας στους ελληνικούς λιγνίτες προκαλεί πολύ σοβαρά προβλήματα. Ένα από αυτά είναι ότι έχει μεγάλη επίπτωση στις εγκαταστάσεις άλεσης και πρόθραυσης καθώς επίσης προκαλεί βλάβες στους μύλους. Επιπρόσθετα, ανάλογα με τη σύσταση της, δημιουργούνται τοπικές επικαθήσεις στα μεταλλικά μέρη της ζώνης καύσης των ΑΗΣ και οι επικαθήσεις αυτές εμποδίζουν την ανταλλαγή θερμότητας των καυσαερίων με αποτέλεσμα να διακόπτεται συνεχώς η λειτουργία των σταθμών με σκοπό την αφαίρεση αυτών των επικαθήσεων. Ακόμα, αυξάνονται τα άκαυστα σωματίδια στην υγρή τέφρα λόγω της έντονης ανάμειξης των σωματιδίων του λιγνίτη από τα ανόργανα σωματίδια μέσα στο λέβητα. Συμπερασματικά, για την αποφυγή των ακραίων καταστάσεων στην καύση και στην επιβάρυνση του περιβάλλοντος είναι η ομογενοποίηση του εξορυσσόμενου λιγνίτη. This work focuses on the mineralogy and morphology of agglomerations or fouling deposits in the pulverized coal – fired power plants of Western Macedonia, Greece. A total of 14 ash samples were studied which were taken from the steam power plants of Agios Dimitrios and Kardia. The mineralogical composition of the samples was studied by X-ray diffraction (XRD) and scanning electron microscopy (SEM) while their chemical composition by X-ray fluorescence spectroscopy (XRF). Furthermore, it is very important to know the quality of lignite as it creates significant problems in the ignition and generally in the operation of steam power plants. Ash is an inorganic matter that consists of several primary and secondary minerals. Moreover, it is the residue of coal combustion which during the kindling process in the boilers has undergone additional heat treatment. The presence of ash in Greek lignite creates significant problems not only in the flaming process but also in the extraction, transport and milling of the material. Thus, the presence of ash increases the cost of extraction and handling of the material, burdens the crushing and grinding facilities, causes damage to the mills, and increases the grinding fineness required for efficient combustion. Also, depending on ash composition, local deposits are created in the metal parts of the combustion zone and these deposits make it difficult for the heat exchange of the exhaust gases and therefore lead to frequent operational interruptions of the stations, to remove the deposits. It also increases the unburned particles in the bottom ash, due to the increasing entrapment of lignite particles from the inert particles to the base of the combustion hearth. In conclusion, the homogenization of the feed lignite is the only solution to deal with the extreme situations in the combustion and the environmental burden. Aristorle University of Thessaloniki 2020-09-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12609 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2020 gre Copyright (c) 2021 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12941 2024-04-24T05:54:24Z grelit:mast

"240418 2024 eng " dc Monetization of oil spill impacts using environmental economics methods: A systematic review = Χρηματική απόδοση επιπτώσεων πετρελαιοκηλίδας χρησιμοποιώντας μεθόδους περιβαλλοντικής οικονομίας: Συστηματική ανασκόπηση. Asteriadis, Nikolaos Athanasios Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Διατμηματικού Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών “Έρευνα και Εκμετάλλευση Υδρογονανθράκων". Environmental economics is increasingly used in large-scale and severe accidents such as oil spills. Systematic reviews in this field are rare, if not non-existent, so there is a need to collect data concerning the investigation of (a) the non-market oil spill valuation techniques implemented, (b) the externalities (i.e., external costs and external benefits) resulting from the analysis and (c) the monetary estimates of the impacts analyzed in each research. This MSc thesis aims to conduct a systematic review regarding the use of non-market valuation methods in the monetary valuation of oil spill impacts. The number of publications retrieved from the Scopus database fulfilling the criteria for abstract reading was 327. Following a thorough reading of every single abstract and indicative text screening where needed, 234 publications were excluded, and 93 were selected to be archived for full-text screening. At the final step, 33 publications formed the database of this review. The statistical analysis of the publications resulted in 66 different monetary estimates that vary by valuation approaches, units, and other distinct characteristics. Moreover, the database publications were analyzed based on 20 different variables to produce various statistics. The ultimate purpose of the MSc thesis is to leave a legacy for future reference by showing, through statistical analysis, areas and incidents with limited availability of estimates or with significant differences between the findings of surveys. Thus, upcoming future research should fill these gaps and not reproduce them. Η περιβαλλοντική οικονομία χρησιμοποιείται όλο και περισσότερο σε μεγάλης κλίμακας και σοβαρότητας ατυχήματα όπως στις πετρελαιοκηλίδες. Οι συστηματικές ανασκοπήσεις σε αυτόν τον τομέα είναι σπάνιες, αν όχι απούσες, επομένως υπάρχει ανάγκη συλλογής δεδομένων σχετικά με τη διερεύνηση (α) των μη αγοραίων τεχνικών αποτίμησης ατυχημάτων πετρελαίου, (β) των εξωτερικών επιδράσεων (δηλαδή εξωτερικού κόστους και οφέλους) που προκύπτουν από την ανάλυση και (γ) τις χρηματικές εκτιμήσεις των επιπτώσεων που αναλύονται σε κάθε έρευνα. Η παρούσα διπλωματική εργασία στοχεύει στη διεξαγωγή μιας συστηματικής ανασκόπησης σχετικά με τη χρήση περιβαλλοντικών μεθόδων αποτίμησης στη χρηματική απόδοση επιπτώσεων από πετρελαιοκηλίδες. Ο αριθμός των δημοσιεύσεων που ανακτήθηκαν από τη βάση δεδομένων Scopus, που πληρούσαν τα κριτήρια για ανάγνωση περιλήψεων, ήταν 327. Μετά από ενδελεχή ανάγνωση κάθε μεμονωμένης περιλήψεως, εξαιρέθηκαν 234 δημοσιεύσεις και επιλέχθηκαν 93, προοριζόμενα για πλήρη ανάγνωση. Εν τέλει, 33 δημοσιεύσεις αποτέλεσαν τη βάση δεδομένων αυτής της ανασκόπησης. Η στατιστική ανάλυση των δημοσιεύσεων οδήγησε σε 66 διαφορετικές νομισματικές εκτιμήσεις που ποικίλλουν ανάλογα με τις προσεγγίσεις αποτίμησης, τις μονάδες και άλλα διακριτά χαρακτηριστικά κάθε έρευνας. Επιπλέον, οι δημοσιεύσεις της βάσης δεδομένων αναλύθηκαν σε 20 διαφορετικές μεταβλητές για την παραγωγή διαφόρων στατιστικών στοιχείων. Ο απώτερος σκοπός της διατριβής είναι να αποτελέσει σημείο για μελλοντική αναφορά, δείχνοντας, μέσω στατιστικής ανάλυσης, περιοχές στη βιβλιογραφία με περιορισμένη διαθεσιμότητα εκτιμήσεων ή με σημαντικές διαφορές μεταξύ των ευρημάτων των ερευνών. Έτσι, οι επερχόμενες μελλοντικές έρευνες θα μπορούν να καλύψουν αυτά τα κενά και όχι να τα επαναλάβουν. Aristorle University of Thessaloniki 2024-04-18 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12941 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2023 gre Copyright (c) 2023 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11574 2022-01-28T08:07:46Z grelit:mast

"220128 2022 eng " dc Εντοπισμός αστάθειας στον ευρύτερο Ελλαδικό χώρο με τη βοήθεια δορυφορικών δεδομένων Πεξάρας, Θεόδωρος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Στη παρούσα εργασία μελετήθηκαν δύο ολοκληρωμένα δορυφορικά ατμοσφαιρικά προϊόντα, ο MODIS και ο GII με τα οποία αποτυπώνεται η ατμοσφαιρική αστάθεια μέσω γνωστών δεικτών αστάθειας και διερευνήθηκε η πιθανότητα χρησιμοποίησής τους σε επιχειρησιακή βάση. O MODIS υποστηρίζεται από δορυφόρους πολικής τροχιάς και ανήκει στη υπηρεσία της Nasa, ενώ ο GII υποστηρίζεται από τον γεωστατικό δορυφόρο MSG-8 της Eumetsat. Σκοπός της εργασίας είναι να διερευνηθεί η δυνατότητα χρησιμοποίησης των δεικτών αστάθειας του MODIS και του GII σε επιχειρησιακή βάση για πρόγνωση καταιγίδων. Οι δείκτες αστάθειας που διατίθενται από τον MODIS είναι ο Total Totals (TT), ο Lifted Index (LI) και ο K-Index (KI) ενώ οι δείκτες αστάθειας του GII είναι ο Lifted Index και ο K-Index. Ο MODIS παρέχει δύο μετρήσεις την ημέρα για τον ελλαδικό χώρο, μία βραδινή περίπου στις 00:00 UTC και μία πρωινή περίπου στις 10-11:00 UTC ενώ ο GII παρουσιάζει μεγάλη χρονική συχνότητα με τέσσερις μετρήσεις ανά ώρα. Αρχικά, αξιολογήθηκαν οι δείκτες αστάθειας των δύο δορυφορικών προϊόντων για τον μήνα Ιούνιο του 2009 με τη βοήθεια των αντιστοίχων δεικτών από τις διαθέσιμες ραδιοβολίσεις των αεροδρομίων της Θεσσαλονίκης, της Αθήνας και του Ηρακλείου για τις ώρες 00:00 και 12:00 UTC. Η συσχέτιση των δορυφορικών δεικτών του MODIS με τους αντίστοιχους των επίγειων μετρήσεων ήταν καλή για τους δείκτες ΤΤ και ΚΙ ενώ μικρή συσχέτιση εμφάνισε ο δείκτης LI. Αντιθέτως, τη μεγαλύτερη συσχέτιση εμφάνισαν οι δείκτες ΚΙ και LI του GII. Στη συνέχεια επιλέχτηκαν τέσσερις ημέρες με χαρακτηριστικά υψηλής ατμοσφαιρικής αστάθειας στην Ελλάδα και αποτυπώθηκαν τα νέφη κατακόρυφης ανάπτυξης με τη βοήθεια εικόνων του MSG από τα κανάλια του ορατού υψηλής ανάλυσης (HRV) και του υπέρυθρου (ΙR10.8). Έπειτα, δημιουργήθηκαν χάρτες της Ελλάδας στους οποίους αποτυπώθηκαν για τις ημέρες αυτές οι δείκτες αστάθειας του MODIS και του GII. Η κατά αντιπαράθεση χωροχρονική μελέτη των παραπάνω χαρτών έδειξε ότι ο MODIS είναι σε θέση να αποτυπώσει σε ικανοποιητικό βαθμό την ισχυρή αστάθεια των ημερών αυτών αλλά σε προγνωστικό επίπεδο δεν βοηθά ιδιαίτερα επειδή στη βραδινή καταγραφή απέχει αρκετές ώρες από την εκδήλωση της αστάθειας ενώ στη μεσημεριανή καταγραφή η αστάθεια έχει ήδη εν μέρει εκδηλωθεί. Ο GII, με την μεγάλη συχνότητα καταγραφών, επιτυγχάνει να αποτυπώσει και τη θερμική αστάθεια κυρίως λίγες ώρες πριν την εκδήλωσής της δηλαδή μετά τις 06:00 UTC, δίνοντας ένα χρήσιμο βοηθητικό σήμα για περιοχές όπου θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή τις επόμενες ώρες από τους προγνώστες μετεωρολόγους για την πιθανή εμφάνιση καταιγίδων. Two integrate satellite atmospheric products; MODIS and GII in which atmospheric instability is impressed by known instability indices, are being examined in the present study. Moreover, the possibility of their use in short terms prediction is also investigated. MODIS is one project of NASA and is supported by two polar orbit meteorological satellites while GII is a project of Eumetsat and is supported by a geostationary meteorological satellite named MSG-8. The aim of this study is to investigate whether instability indices derived from MODIS and GII atmospheric profiles can be used in storm prediction. MODIS’s instability indices are Total Totals (TT), Lifted Index (LI) and K-Index (KI) while GII’s instability indices are Lifted Index and K-Index. MODIS provides two measurements a day for Greece, one at about 00:00 UTC night time and another one in the morning at about 10- 11 UTC whereas GII has high time frequency with four record per hour. At first, the instability indices of these both atmospheric products are evaluated for June 2009, using the equivalent indices of available soundings at the airports of Thessaloniki, Athens and Heraklion for 00:00 and 12:00 UTC. The correlation between 10MODIS’ indices and the corresponding one from soundings was quite good for TT and KI while LI appeared to have a low correlation. On the contrary, KI and LI of GII product appeared with the highest correlation factor. Then, four days with characteristics of high atmospheric instability in Greece were chosen and convective clouds were depicted using images from the MSG channels of high resolution visible (HRV) and infrared (IR10.8). After that, maps with spatial distribution of instability indices for both satellite products were examined and the results showed that MODIS succeeded to depict the severe atmospheric instability of those days but was proved to be ineffective in short terms prediction because the satellite night passage is a few hours far from morning thermal instability and at the morning passage, the instability has already been developed. GII with its high time frequency measurements succeeded to depict thermal instability a few hours before its appearance, after 06:00 UTC. For this reason, a helpful alert can be provided by GII to meteorologists in order to pay attention to regions that can develop high convection activity the next few hours. Aristorle University of Thessaloniki 2022-01-28 10:07:46 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11574 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2012 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11224 2018-11-16T08:31:56Z grelit:mast

"161231 2016 eng " dc Αρχαιομαγνητική μελέτη σε Βυζαντινούς κλιβάνους του Σιδηροδρομικού Σταθμού Θεσσαλονίκης (ανασκαφή Μετρό) Χινης, Δημήτριος Π. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Μαθηματικών. Διατμηματικό Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών Πολύπλοκα Συστήματα και Δίκτυα Ο Αρχαιομαγνητισμός είναι μια από τις προσφορές των θετικών επιστημών στην αρχαιολογία, στην προσπάθεια της να μελετήσει και να χρονολογήσει προϊστορικές και ιστορικές καμένες δομές. Για την γεωφυσική έρευνα συνίσταται στη μελέτη της καταγραφής της "απολιθωμένης" μαγνήτισης από την ψημένη άργιλο και την εξαγωγή συμπερασμάτων σχετικά με την πορεία των στοιχείων του μαγνητικού πεδίου της κατά το χρονικό διάστημα που περιλαμβάνει η μελέτη. Στην εργασία που ακολουθεί πραγματοποείται η αρχαιομαγνητική μελέτη δύο κλιβάνων που αποκαλύφθηκαν το 2010 κατά τις ανασκαφές του ΜΕΤΡΟ στην περιοχή του νέου σιδηροδρομικού σταθμού Θεσσαλονίκης. Στο αρχικό κεφάλαιο γίνεται μια ιστορική ανασκόπηση της διαχρονικής προσπάθειας κατανόησης των ιδιοτήτων του μαγνητικού πεδίου της γης και μια παρουσίαση των βασικών εννοιών για το γήινο μαγνητικό πεδίο. Στη συνέχεια εξετάζονται οι κατηγορίες και οι ιδιότητες των χαρακτηριστικών ορυκτών της ψημένης αργίλου χάρη στα οποία είναι δυνατή η εφαρμογή της αρχαιομαγνητικής μεθόδου. Έπειτα μελετάται ο τρόπος που αποτυπώνεται και παραμένει η μαγνήτιση που επικρατεί στο γήινο πεδίο κατά ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα σε αυτά τα ορυκτά. Εξετάζεται επίσης ο ρόλος της θερμοκρασίας λόγω της μεγάλης σημασίας του στις ιδιότητες αυτών των ορυκτών. Η παρουσίαση του τρόπου που γίνεται η αρχαιομαγνητική έρευνα δίνεται στη συνέχεια. Περιγράφεται η διαδικασία συλλογής αρχαιομαγνητικών δειγμάτων, ο τρόπος με τον οποίο γίνεται ο προσανατολισμός τους και η επεξεργασία τους πριν τις μετρήσεις. Στη συνέχεια αναφέρονται τα πειράματα μαγνητικής ορυκτολογίας που πρέπει να γίνουν πριν τις απομαγνητίσεις των δειγμάτων, για τον καθορισμό των μαγνητικών ορυκτών που βρίσκονται στο υλικό, των ιδιοτήτων τους και της ικανότητας τους να καταγράψουν τη μαγνήτιση. Το κύριο μέρος της εργασίας είναι η αρχαιομαγνητική μελέτη των δυο κλιβάνων OSE-1 και OSE-2 . Παρέχονται αρχικά οι αρχαιολογικές πληροφορίες για το περιβάλλον και τις συνθήκες που αποκαλύφθηκαν καθώς και η χρονολόγηση τους με φωταύγεια για την τελική σύγκριση. Το επόμενο βήμα είναι η εφαρμογή της αρχαιομαγνητικής μεθόδου και περιγραφή με ακρίβεια των απαιτούμενων βημάτων για το τελικό αποτέλεσμα. Απομαγνήτιση με εναλλασσόμενο πεδίο και θερμική απομαγνήτιση χρησιμοποιούνται για τον μαγνητικό καθαρισμό. Τα δείγματα εμφανίζουν διαφορετική ανταπόκριση στις δύο μεθόδους και εμφανίζονται στοιχεία ύπαρξης μαγνητικά «σκληρών» φάσεων μαζί με τις «μαλακές» σε αρκετές περιπτώσεις. Έπειτα αναφέρονται τα πειράματα μαγνητικής ορυκτολογίας που πραγματοποιήθηκαν και σχολιάζονται τα αποτελέσματα τα οποία επιβεβαιώνουν την παρουσία δύο μαγνητικών φάσεων .Για τον υπολογισμό της τελικής τιμής αρχαιοδιεύθυνσης απορρίπτονται όσα δείγματα αποκλίνουν σημαντικά απο την μέση κατανομή. Με βάση τα αποτελέσματα της αρχαιοδιεύθυνσης γίνεται η αρχαιομαγνητική χρονολόγηση η οποία τοποθετεί την τελευταία χρήση των δύο κλιβάνων στα μέσα της δεύτερης χιλιετίας μ.Χ. Τέλος γίνεται μια αποτίμηση των αποτελεσμάτων, συσχετίζονται με την χρονολόγηση με φωταύγεια η οποία συγκλίνει με την αρχαιομαγνητική χρονολόγηση και εξάγονται συμπεράσματα καταλληλότητα του υλικού για αρχαιομαγνητική μελέτη, καθώς και την ηλικία των κεραμικών εργαστηρίων της ευρύτερης περιοχής που λειτούργησαν κατά την δεύτερη χιλιετία μ.Χ.   Archaeomagnetism is one of the contributions of exact sciences to archaeology in its effort to study and date prehistoric and historic fired structures. For the geophysical research, it aims to the study of the “fossilized” magnetization recorded by the baked clays and the derived conclusions on the evolution of the geomagnetic field elements with time. In the present dissertation the archaeomagnetic study of two ceramic kilns unearthed in 2010, during the excavations for the new subway (METRO) in the area of the main railway station of Thessaloniki, is presented. In the initial chapter a historical review on the efforts to understand the geomagnetic field properties diachronically is exposed. Following to this, the main categories and properties of the characteristic minerals within the baked clays are examined, together with the procedures that make the acquisition of magnetization possible. The presentation of the archaeomagnetic protocol followed is presented in the next chapters. This includes sampling procedure, preparation of samples in the laboratory and measurements of the remanence, including those of magnetic mineralogy necessary in order to define the magnetic minerals present in the examined material and their potential to record a reliable magnetization. The main part of the dissertation is the archaeomagnetic study of the two kilns, OSE1 and OSE2. After the archaeological information about their emplacement within the site, their dating with thermoluminescence is given. The next step is the application of the method giving in detail all followed steps, e.g demagnetization through alternating field and thermally. The samples display, in several cases, two coexisting magnetic phases, one “soft” and one “hard”. The magnetic mineralogy experiments confirm the existence of these phases while for the calculation of the mean archaeodirection a selection based on the elimination of divergent results is done. The final mean value is used in order to date the two kilns using archaeomagnetic reference curves and place their last firing within the second half of the second millennium AD. Finally, an evaluation of the obtained results, their comparison with the luminescence dating and other archaeological information are given. The conclusion refers to the suitability of the material in the area for such a study and reinforces the end of ceramic production in the broader area in the afore mentioned period, that is after 1500 AD. Aristorle University of Thessaloniki 2017-12-08 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11224 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2016 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11913 2021-11-03T10:37:56Z grelit:mast

"181116 2018 eng " dc Αξιολόγηση παραμετροποιήσεων μικροφυσικής σε αριθμητικό μοντέλο πρόγνωσης καιρού. = Evaluation of microphysical parameterization schemes with the use of a numerical weather prediction model. Καμπούρη, Άννα Κ. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Στην παρούσα Μεταπτυχιακή Διατριβή Ειδίκευσης πραγματοποιούνται προσομοιώσεις ευαισθησίας για τη μελέτη της συμπεριφοράς του μοντέλου WRF και της αλληλεπίδρασης ανάμεσα στις μικροφυσικές διεργασίες τριών διαφορετικών σχημάτων της μικροφυσικής των νεφών, κατά την προσομοίωση ενός ισχυρού επεισοδίου έντονης βροχόπτωσης που σημειώθηκε στις 21 Μαΐου 2016. Ως περιοχή μελέτης επιλέχθηκε η Κεντρική Μακεδονία (πιο συγκεκριμένα οι νομοί Ημαθίας και Πέλλας).Το αίτιο δημιουργίας του έντονου επεισοδίου της βροχόπτωσης είναι δυναμικό και οφείλεται στην παρουσία ενός κλειστού βαρομετρικού χαμηλού στην ισοβαρική επιφάνεια των 500 hPa. Πραγματοποιήθηκαν τρεις (3) προσομοιώσεις με τρία (3) διαφορετικά σχήματα μικροφυσικής των νεφών. Αρχικά με το WSM6 – WRFSinglemoment 6-Classmicrophysicsscheme που θεωρείται ως προσομοίωση αναφοράς (controlexperiment), ενώ για τις προσομοιώσεις ευαισθησίας (sensitivityexperiments) χρησιμοποιήθηκαν δυο άλλα σχήματα μικροφυσικής, το WDM6 – WRFDoublemoment 6-Classmicrophysicsscheme και το GoddardSinglemoment 6-Classmicrophysicsscheme. Τα αποτελέσματα των δυο προσομοιώσεων συγκρίνονται με το controlπείραμα, για παραμέτρους όπως: η συνολική ημερήσια βροχόπτωση, η ανακλαστικότητα, η αναλογία μίγματος του νερού των νεφών (QCLOUD) και η συνολική ποσότητα παγοσωματιδίων τύπου graupel. Για τις αριθμητικές προσομοιώσεις του φαινομένου της παρούσης εργασίας χρησιμοποιήθηκε ένα σύγχρονο αριθμητικό μοντέλο πρόγνωσης καιρού μέσης κλίμακας το μοντέλο Weather Research and Forecasting(WRF-ARW έκδοση 3.5.1). The aim of this study is to examine the interaction between microphysical parameterization schemes, on the representation of an extreme precipitation event over the region of Central Macedonia. The simulations have been performed with the high resolution non-hydrostatic WRF – ARW v3.5.1 numerical weather prediction model. This heavy precipitation event associated with the appearance of a closed low upper-air synoptic circulation type, occurred on 21 May 2016, affecting Central Macedonia, in northern Greece. Three microphysical schemes are utilized in the sensitivity experiments. The WSM6 – WRF Single moment 6-Class microphysics scheme considered as control experiment, whereas for sensitivity experiments were used the other two microphysical parameterization schemes, WDM6 – WRF Double moment 6-Class microphysics scheme and Goddard Single moment 6-Class microphysics scheme. Simulations with the three bulk microphysical parameterization schemes showed that differences between them were considerable and microphysics has a major impact on the organization and precipitation processes.Contemporary atmospheric numerical models contain a variety of microphysical parameterization schemes in order to represent the various atmospheric processes that take place in sub-grid scales. The choice of the appropriate combination of such schemes is a challenging task not only for research, but also for operational purposes. This choice becomes an important decision in cases of high impact weather in which the forecast errors are expected to be large. The results are compared with the control experiment and the differences for total precipitation, reflectivity and profiles of hydrometeors are discussed. In summary, graupel processes appear to play an important role in determining the storm structure. Finally, it is noted that the WSM6 scheme exhibit much large amounts of cloud water in comparison to profiles from the other two schemes. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-16 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11913 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2018 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12361 2022-01-10T08:03:37Z grelit:mast

"190912 2019 eng " dc Τεχνικογεωλογική αξιολόγηση για το σχεδιασμό και τη κατασκευή της σύραγγας Αγίου Βασιλείου με τη μέθοδο της επανεπίχωσης και εσκαφής κατά μήκος της νέας σιδηροδρομικής γραμμής Κορίνθου - Πατρών = Engineering geological assesment for the design and construction of the Agiow Vasileios tunnel with the method of cover and cut along the new Corinth - Patras railway line. Μπατζάκα, Ρόζα Π. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Γεωλογίας. Στην παρούσα διπλωματική εργασία παρουσιάζεται η γεωλογική και τεχνικογεωλογική αξιολόγηση των αποτελεσμάτων των γεωερευνητικών εργασιών υπαίθρου και εργαστηριακών δοκιμών, που εκτελέστηκαν για την κατασκευής της σήραγγας του Αγίου Βασιλείου με τη μέθοδο επανεπίχωσης και εκσκαφής , κατά μήκος της νέας σιδηροδρομικής γραμμής Κορίνθου-Πατρών. Σκοπός της εργασίας είναι η διερεύνηση της στρωματογραφίας του υπεδάφους, ο προσδιορισμός των φυσικών και μηχανικών ιδιοτήτων των εδαφικών σχηματισμών, ο προσδιορισμός της στάθμης του υπόγειου υδροφόρου ορίζοντα και γενικά όλων των τεχνικογεωλογικών παραμέτρων και πληροφοριών που απαιτούνται για το γεωτεχνικό σχεδιασμό του Cover-and-Cut. Για το σκοπό αυτό, πραγματοποιήθηκαν γραφήματα που απεικονίζουν τις μεταβολές των αποτελεσμάτων , όπως των δοκιμών Nspt και της κοκκομετρικής ανάλυσης κ.α., τα οποία προβάλλονται σε σχήματα , όπου δείχνουν ανάλογα με το βάθος την ποιότητα του εδαφικού υλικού.  Το υπό μελέτη τμήμα της σιδηροδρομικής γραμμής, αναπτύσσεται εντός της κατοικημένης περιοχής του Αγ. Βασιλείου, όπου η χάραξη σε γενικές γραμμές ακολουθεί την υφιστάμενη υπέργεια σιδηροδρομική γραμμή Πάτρα – Πύργος του Ο.Σ.Ε. Το τεχνικό εντοπίζεται από τη Χ.Θ. 115+935 έως και τη Χ.Θ. 116+500 και αφορά το Cover-and-Cut Αγ. Βασιλείου. Η περιοχή του τεχνικού χαρακτηρίζεται από ήπιο πεδινό ανάγλυφο και το υπέδαφος αποτελείται γενικά από ποταμοχειμάριες και θαλάσσιες αποθέσεις του Τεταρτογενούς , όπως άμμοι, άργιλοι και χάλικες. Η ποιότητα των εδαφικών σχηματισμών ανήκει στην κατηγορία της πυκνής έως πολύ πυκνής απόθεσης στα αμμώδη υλικά και στιφρής έως πού στιφρής στα αργιλικά υλικά. Τα υλικά αυτά μπορούν να προκαλέσουν σοβαρούς κινδύνους για την θεμελίωση ,μίας υπόγειας σήραγγας, γι’ αυτό είναι αναγκαία η γνώση του βαθμού συνεκτικότητας της φύσης των αργιλικών υλικών, της αντοχής, της φέρουσας ικανότητας και της διαπερατότητας των σχηματισμών. Εξαιτίας της στρωματογραφίας, η περατότητα του νερού χαρακτηρίζεται ως υψηλή, γι’ αυτό και προτείνονται αποστραγγιστικά έργα με σκοπό να ανακουφίσουν το έργο από τις προβλεπόμενες πιέσεις πόρων. Για τον σκοπό αυτό, συνίστανται οι δοκιμές μεταβλητού φορτίου (Maag) και σταθερής στάθμης (Δοκιμές Lefranc). Τέλος, γίνεται μία αναφορά στον σχεδιασμό του Cover-and-Cut, που περιγράφει τις φάσεις κατασκευής και τον υδραυλικό σχεδιασμό του τεχνικού. Λέξεις κλειδιά: Τεχνικογεωλογική αξιολόγηση, Μέθοδος Επανεπίχωσης και Εκσκαφής, Τεταρτογενής σχηματισμοί, Κόρινθος-Πάτρα The present diploma thesis presents the geological and technological assessment of the results of the field research and laboratory tests carried out for the construction of the Agios Vasilios tunnel with the Cover-and-Cut method along the new Corinth-Patras railway line. The aim of the thesis is to investigate the substratum stratigraphy, to determine the physical and mechanical properties of the soil formations, to specify the groundwater level and all the engineering geological parameters and information required for the Cover-and-Cut design. For this purpose, graphs were made to illustrate the changes in test results, such as Nspt and granulometric analysis, etc., which are plotted in figures, and show depending on the depth the quality of the soil material. The section under study of the railway line, is being developed within the Ag. Vasiliou residential area, where generally the layout follows the existing Patras – Pirgos OSE railway line. The engineering structure is located by the KP. 115 + 935 up to KP. 116 + 500 and has to do with the Ag,Vasiliou Cover-and-Cut. The area of the engineering structure is characterized by mild flat terrain and the subsoil is generally composed of river and marine deposits of the Quaternary, such as sands, clay and gravel. The quality of the soil formations belongs to the category of dense to very dense deposition in the sandy materials and stiff to very stiff deposition in the clay materials. These materials can cause serious risks for the foundation of an underground tunnel, so it is necessary to know the degree of consistency of the nature of the clay materials, the strength, the bearing capacity and the permeability of the formations. Due to the stratigraphy, water permeability is high, so drainage works are proposed to relieve the structure from predicted strain pores. For this purpose Variable Load Tests (Maag) and Stable Level Tests (Lefranc Tests), are recommended. Finally, a reference is made to the Cover-and-Cut design, which describes the construction phases and hydraulic design of the engineering structure. Key words: Engineering geological assessment, Cover and Cut method, Quaternary formations, Corinth - Patra Aristorle University of Thessaloniki 2019-05-29 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12361 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2019 gre Copyright (c) 2019 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12514 2024-04-18T07:43:18Z grelit:mast

"200923 2020 eng " dc Εκτίμηση επικινδυνότητας βραχοκαταπτώσεων στην περιοχή Διπόταμα – Προυσσό Ευρυτανίας με τη χρήση επίγειου σαρωτή Lidar και UAV = Engineering geological study of rockfall phenomena and instability analysis in Proussos – Dipotama site, Central Greece, using Terrestrial Lidar and UAV platforms. Δανδίκα, Μαρία Χρήσιμος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Γεωλογίας. Οι βραχοκαταπτώσεις αδιαμφισβήτητα αποτελούν ένα σοβαρό και συχνό γεωλογικό φαινόμενο και μπορούν να αποβούν καταστροφικές για το ανθρωπογενές περιβάλλον. Επομένως, κρίνεται αναγκαίος ο εντοπισμός περιοχών, στις οποίες δύναται να λάβει χώρα το φαινόμενο. Έτσι, προκύπτει η έννοια της επικινδυνότητας και ως εκ τούτου η ποιοτική της προσέγγιση, με σκοπό την έγκαιρη αντιμετώπιση της εκδήλωσης ενός δυνητικού φαινομένου. Προκειμένου να πραγματοποιηθούν όλα τα παραπάνω, σημαντικός είναι ο προσδιορισμός ορισμένων χαρακτηριστικών της βραχομάζας, τα οποία για την εκπόνηση της διπλωματικής εργασίας λήφθηκαν με συμβατικές μεθόδους χαρτογράφησης και με μεθόδους τηλεπισκόπησης, όπως οι σαρωτές Lidar (Light Detection and Ranging) και τα ημιαυτόματα Συστήματα μη Επανδρωμένων Αεροσκαφών (UAV). Τα τελευταία χρόνια η χρήση των τεχνολογιών αυτών παρέχει πολλά πλεονεκτήματα στο χώρο των γεωπιστημών σε σχέση με προϋπάρχουσες μεθόδους. Στην παρούσα μελέτη έγινε χρήση του επίγειου σαρωτή Lidar και πτήσεις UAV (Μάρτιος 2018, Μάϊος 2019, Νοέμβριος 2019) που στόχο είχε την εξαγωγή όλων των απαραίτητων παραμέτρων σχετικά με την τεχνικογεωλογική αξιολόγηση του πρανούς, την εύρεση του μηχανισμού αστοχίας, καθώς και την αξιολόγηση της επικινδυνότητας της εν λόγω περιοχής έναντι βραχοκαταπτώσεων. Η περιοχή μελέτης είναι στην περιοχή Διπόταμα – Προυσσό, Ευρυτανίας. Το πρανές αποτελείται από ασβεστόλιθο και έχει παρουσιάσει βραχοκαταπτώσεις, με την πιο πρόσφατη μεγάλης κλίμακας βραχοκατάπτωση να έχει λάβει χώρα το Φεβρουάριο του 2015. Από την επεξεργασία των δεδομένων προέκυψαν τα στοιχεία προσανατολισμού των συστημάτων ασυνεχειών, η εκτίμηση των δυνητικών αστοχιών, καθώς και η ανίχνευση πρόσφατης μετακίνησης στη γεωμορφολογία τους πρανούς (change detection). Συνεπώς, όλα αυτά τα αποτελέσματα χρησιμοποιήθηκαν για την αξιολόγηση της επικινδυνότητας κατά μήκος του πρανούς, που μελετάται. Στην αρχή της εργασίας, περιγράφεται το φαινόμενο των κατολισθήσεων και πιο συγκεκριμένα των βραχοκαταπτώσεων και των μηχανισμών που το προκαλούν. Έπειτα, παρουσιάζονται οι γεωλογικές συνθήκες τόσο της ευρύτερης, όσο και της στενής περιοχής μελέτης. Κατόπιν, πραγματοποιήθηκε η αξιολόγηση των τεχνικογεωλογικών συνθηκών, η εκτίμηση της τεχνικογεωλογικής συμπεριφοράς, που περιλαμβάνει τον μηχανισμό αστοχίας και τέλος ορίστηκαν οι τεχνικογεωλογικές ενότητες που αντιπροσωπεύουν την περιοχή μελέτης. Στη συνέχεια, γίνεται μία εισαγωγή στη μεθοδολογία των τεχνολογιών Lidar και UAV και παρατίθενται τα πλεονεκτήματα χρήσης τους σε βραχοκαταπτώσεις. Ακολούθως, παρουσιάζεται η επεξεργασία των δεδομένων τόσο από τις συμβατικές μεθόδους, που προέκυψαν από την επιτόπου έρευνα, όσο και από τις νέες τεχνολογίες. Στη συνέχεια, αναφέρονται τα αποτελέσματα που προέκυψαν από αυτές τις μεθόδους, συγκρίθηκαν μεταξύ τους και επαληθεύτηκαν για την αξιοπιστία της μελέτης. Τέλος, πραγματοποιήθηκε η αξιολόγηση της επικινδυνότητας και παρατίθεται το τελικό τρισδιάστατο μοντέλο προσομοίωσης των συνθηκών της περιοχής μελέτης (conceptual model). Rock falls undoubtedly pose a serious and common geological hazard and can result in catastrophic ramifications for the anthropogenic environment. Therefore, it is crucial to locate the specific regions where it is more possible that such phenomena occur. This way the concept of hazard and its qualitative assessment surfaced, aiming in early confrontation of a possible phenomenon. In order for the abοve mentioned to be executed, it is of high importance to determine the characteristics of the rock mass, which can be extracted either via conventional mapping methods or through remote sensing methods, such as Lidar scanners (Light Detection and Ranging) and semi-automatic Unmanned Aerial Vehicle systems (UAV). In recents years these technologies have yielded numerous advantages in the field of geoscientists in comparison to pre-existing methods (e.g. using a geological compass). In the current project, there has been made use of the earthing scanner Lidar and UAV in purpose of assuming  all the necessary parameters  that concern both the geotechnical evaluation of the slope, the discovery of the failure mechanism as well as the assessment of the hazard in this particular area (opposite of the rock falls). The research area consists of the limestone slope, which has presented rock falls in the district of Dipotama – Prousso, Evritania. Through data evaluation, results indicated all the orientation elements of the discontinuity systems, the assessment of future possible discontinuities as well as the  change detection in the slope’s geomorphology. Consequently, those results were utilized for the spatial assessment of hazard along the slope, on which this study was conducted. Initially, the project focuses in the landslide  phenomenon and more specifically in the rock falls and the mechanisms which provoke such abnormal activities. Moreover, it sheds light on the geological conditions in the wide as well as in the narrow research area, the seismotectonics and the hydrological-climatological conditions. Following up, the research concentrates its main interest in the assessment of the geotechnical behavior, which consists of  the failure mechanism and the geotechnical units. In addition to the above mentioned, there is an introduction in the philosophy behind Lidar and UAV usage and their advantages of rock fall usage are also indicated. Furthermore, the project demonstrates the data evaluation assumed not only from common methods that occur during ground research, but via new technologies as well. A detailed reference to the results that came up from these methodologies is included. Due to credibility reasons the results and were validated. Conclusively, the spatial assessment of hazard is displayed and the final 3D conceptual model of the research area is presented. Aristorle University of Thessaloniki 2020-09-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12514 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2020 gre Copyright (c) 2020 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12817 2024-04-18T07:42:19Z grelit:mast

"220902 2022 eng " dc Ανάπτυξη διαδικασίας εφαρμογής της μεθόδου ισοζυγίου μάζας σε ταμιευτήρες πετρελαίου = Development of a workflow to apply the material balance approach in oil reservoirs. Χριστίδη, Βασιλική Λουίζα Ανέστης Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Διατμηματικού Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών “Έρευνα και Εκμετάλλευση Υδρογονανθράκων". Η Μηχανική Ταμιευτήρων (Reservoir Engineering) αποτελεί τον κλάδο της Μηχανικής Πετρελαίου (Petroleum Engineering) που μελετά τη ροή των πετρελαϊκών ρευστών στο εσωτερικό ενός υπόγειου πορώδους σχηματισμού, δηλαδή του ταμιευτήρα και που αποσκοπεί στη βελτιστοποίηση της ανάκτησης των υδρογονανθράκων. Καθώς η φυσική προσέγγιση του ταμιευτήρα για τους παραπάνω σκοπούς δεν είναι εφικτή, προκειμένου να εκτιμηθεί η κατάσταση που επικρατεί στον ταμιευτήρα σε κάθε φάση της ζωής τους, έχουν αναπτυχθεί δύο ευρέως χρησιμοποιούμενες μέθοδοι, αυτές της Προσομοίωσης Ταμιευτήρων (Reservoir Simulation) και του Ισοζυγίου Μάζας (Material Balance Method). Η παρούσα διπλωματική εργασία σκοπό έχει την ανάλυση της Μεθόδου Ισοζυγίου Μάζας σε ταμιευτήρες υδρογονανθράκων και τη λεπτομερή ανάπτυξη μίας διαδικασίας εφαρμογής της μεθόδου με τη χρήση του βιομηχανικού λογισμικού MBal της IPM Suite. Συγκεκριμένα, παρουσιάζονται τα επιμέρους εργαλεία που αξιοποιεί η Μέθοδος Ισοζυγίου Μάζας (Material Balance Method) και η μεθοδολογία (workflow) εφαρμογής της μεθόδου για την εκτίμηση των αβέβαιων χαρακτηριστικών του ταμιευτήρα και για την πρόβλεψη της μελλοντικής απόδοσης. Στη συνέχεια παρουσιάζεται η υπολογιστική υλοποίηση των παραπάνω στο εργαλείο “material balance” του λογισμικού MBal. Τελικά, αναπτύσσεται μια μελέτη περίπτωσης (Case study) εφαρμογής της προτεινόμενης μεθοδολογίας σε ταμιευτήρα πετρελαίου (αρχικά ακόρεστου και μη ογκομετρικού), με τη χρήση του λογισμικού MBal. Η μεθοδολογία (workflow) που αναπτύχθηκε χωρίζεται σε δυο μέρη. Το πρώτο μέρος σχετίζεται με την εκτίμηση και χρησιμοποιείται ως μηχανισμό το history matching, το οποίο μέσω της αρχής δοκιμής και σφάλματος υπολογίζει τις βέλτιστες τιμές για τα αρχικά εκτιμώμενα μεγέθη έτσι ώστε να ικανοποιείται η εξίσωση Ισοζυγίου Μάζας. Δεδομένα εισόδου αποτελούν τα ιστορικά δεδομένα παραγωγής, δεδομένα PVT και γεωλογικές εκτιμήσεις για αποθέματα, κορεσμό και ύπαρξη υδροφορέα. Κατά το δεύτερο μέρος της μεθοδολογίας (workflow) για την πρόβλεψη της μελλοντικής απόδοσης, έχοντας πλέον διαθέσιμο το history matched μοντέλο και τη παροχή παραγωγής, πραγματοποιείται ο μηχανισμός πρόβλεψης για διάφορα σενάρια παραγωγής και επιλέγεται το βέλτιστο αυτών. Τα κυριότερα συμπεράσματα που προκύπτουν είναι πως ενώ η Μέθοδος Ισοζυγίου Μάζας (Material Balance Method) αποτελεί μια υπολογιστικά απλή μέθοδο, με χαμηλές απαιτήσεις σε όγκο δεδομένων, εισαγάγει συγχρόνως μικρό ρίσκο στις  προβλέψεις που παρέχει. Ακόμα, είναι ταχύτερη μέθοδος και πιο οικονομική σε σχέση με τις υπόλοιπες μεθόδους. Επιπλέον, ενώ δεν αποτελεί την πιο ακριβή μέθοδο, τα αποτελέσματα που δίνει είναι VIικανοποιητικά αποκλείοντας την εμφάνιση σημαντικών αποκλίσεων. Τέλος, η εφαρμογή διάφορων σεναρίων παραγωγής και η ανάλυση της προβλεπόμενης απόδοσης για κάθε ένα από αυτά παρέχει τη δυνατότητα βελτιστοποίησης της μελλοντικής διαχείρισης του ταμιευτήρα υδρογονανθράκων. Reservoir Engineering is the part of Petroleum Engineering that studies the flow of petroleum fluids inside an underground porous formation, i.e., the reservoir, and aims to optimize the recovery of hydrocarbons. As the physical approximation of the reservoir is not feasible, in order to estimate the reservoir characteristics, two primary used methods have been developed, the Reservoir Simulation and the Material Balance Method. The purpose of this thesis is the analysis of MBE in hydrocarbon reservoirs and the detailed development of the application of the method using the MBal industrial software of the IPM Suite. Specifically, the individual tools utilized by the Material Balance Method and the workflow of method application are presented to calculate the uncertain characteristics of the reservoir and to predict future performance. Then the computational implementation of the above is presented in the "material balance" tool of the MBal software. Finally, a Case study is developed to apply the proposed methodology to an oil reservoir (initially unsaturated and non-volumetric), using the MBal software. The workflow developed is divided into two parts. The first part is related to the estimation of reservoir characteristics; It uses as mechanism the history matching process, which through the test and error principle calculates the optimal values for the initially estimated parameters so that the Material Balance equation is satisfied. Input data are historical production data, PVT data and geological estimates for the initials hydrocarbon’s volumes in place, reservoir’s saturation and the existence of an aquifer. During the second part of the workflow to predict future performance, having the history matched model and production flow rates available, the forecasting mechanism for various production scenarios is carried out and the optimal ones is selected. The main conclusions that emerge are that while the Material Balance is a computationally simple method, with low data volume requirements, it also introduces a small risk in the forecast. It is a faster method and more economical than the other methods. In addition, while it is not the most accurate method, it gives satisfactory results by excluding the appearance of significant deviations. Finally, the implementation of various production scenarios and the analysis of the reservoir's performance for each of them allow for optimization of the future management of the hydrocarbon reservoir. Aristorle University of Thessaloniki 2022-03-10 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12817 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2022 gre Copyright (c) 2022 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11477 2018-11-16T08:32:10Z grelit:mast

"181105 2018 eng " dc Τεχνικογεωλογικές θεωρήσεις ευστάθειας και στεγανότητας γράγματος Πλατύ περιφερειακής ενότητας Ρεθύμνου, Κρήτη Καζίλη, Μαρία Αριστοέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας ειδίκευσης αποτελεί η εξέταση των τεχνικογεωλογικών συνθηκών και η εκπόνηση τεχνικογεωλογικών αξιολογήσεων και θεωρήσεων που αφορούν στο έργο του φράγματος Πλατύ, στο νομό Ρεθύμνης της περιφέρειας Κρήτης. Η περιοχή μελέτης βρίσκεται στο κεντρικό/νότιο ανατολικό τμήμα του Νομού Ρεθύμνου, στην κοιλάδα του ποταμού που ονομάζεται Πλατύς, και αναπτύσσεται ανάμεσα από τους δυτικούς πρόποδες του όρους Ψηλορείτη και των ορεινών μαζών Κέδρου (1776m) και Σάμιτου (1013m). Γεωλογικά αποτελείται από το μετα-αλπικό σχηματισμό του φλύσχη Εθιάς (φλύσχης της ζώνης Πίνδου), ο οποίος δομείται από εναλλαγές ιλυόλιθου και ψαμμίτη, μέσα στον οποίο συναντώνται ολισθόλιθοι ασβεστολίθου. Πάνω στο φλύσχη βρίσκονται επωθημένα τα τεκτονικά καλύμματα της ενότητας Άρβης, τα οποία αποτελούνται από στρώματα ασβεστολίθου, κερατολίθου και οφιολιθικών και ιλυολιθικών λατυποπαγών. Στην ευρύτερη ζώνη του έργου απαντώνται  οι Κρητιδικοί ασβεστόλιθοι της γεωτεκτονικής ζώνης Πίνδου και άλλα τεκτονικά καλύμματα Τριαδικού και Ιουρασικού μικρής έκτασης. Στο κεφάλαιο 2 γίνεται βιβλιογραφική αναφορά στους τύπους φραγμάτων και τα συνοδευτικά τους έργα καθώς και σε κάποια τεχνικογεωλογικά θέματα που αφορούν στην ασφάλεια και τη λειτουργικότητα των φραγμάτων και των ταμιευτήρων. Στο κεφάλαιο 3 περιγράφονται συνοπτικά οι γεωλογικές συνθήκες και η τεκτονική εξέλιξη της ευρύτερης περιοχής του έργου και οι πολύπλοκες τεκτονικές φάσεις που έχουν επιδράσει κατά την αλπική ορογένεση και μεταγενέστερα λόγω της εγγύτητας της περιοχής στο ενεργό Μεσογειακό ελληνικό τόξο. Στο κεφάλαιο 4 αναφέρονται οι γεωερευνητικές εργασίες και οι εργαστηριακές και επί τόπου δοκιμές που εκτελέσθηκαν στην υπό μελέτη περιοχή. Στο κεφάλαιο 5 αναφέρονται οι γεωλογικές συνθήκες και συγκεκριμένα η γεωμορφολογία, η λιθοστρωματογραφία, η τεκτονική και οι υδρογεωλογικές συνθήκες που επικρατούν στην στενή περιοχή της θεμελίωσης του φράγματος του ποταμού Πλατύ. Στο κεφάλαιο 6 γίνεται στατιστική επεξεργασία και αξιολόγηση των τιμών των φυσικών και μηχανικών μεγεθών που προέκυψαν από τις εργαστηριακές και επί τόπου δοκιμές για κάθε γεωλογική ενότητα που απαντάται στη περιοχή θεμελίωσης του φράγματος. Κατόπιν γίνεται ταξινόμηση βραχομάζας για τους σχηματισμούς του αλπικού υποβάθρου και καθορίζονται οι τιμές αντοχής και παραμορφωσιμότητας της βραχομάζας με τη βοήθεια του λογισμικού Rocdata (Rocscience). Στη συνέχεια επιχειρείται ο διαχωρισμός τεχνικογεωλογικών ενοτήτων και περιγραφή των τεχνικογεωλογικών συνθηκών κατά μήκος του άξονα και στα αντερείσματα της θέσης του φράγματος. Στο κεφάλαιο 7 προτείνονται ο κατάλληλος τύπος φράγματος για τις υπάρχουσες τεχνικογεωλογικές συνθήκες καθώς και κάποιες θεωρήσεις και μέτρα αντιμετώπισης θεμάτων που αφορούν στην ευστάθεια και στον επαρκή σχεδιασμό του φράγματος. Στο κεφάλαιο 8 δίνονται συνοπτικά τα συμπεράσματα που προέκυψαν από την παρούσα εργασία.  The Scope of work of the present thesis is to examine the geotechnical conditions and the execution of engineering geological evaluations and considerations regarding the project of the Platy dam in the Prefecture of Rethymno of the Region of Crete. The area under study is located in the central/ southeastern part of the Prefecture of Rethymno, in the valley of the Platy river and is developed within the west foothills of the Psiloritis mountain and the Kedros (1776m) and the Samitos (1776m) mountain masses. Geologically, the area consists of the postalpine formations of the Ethia flysch (flysch of the geotectonic unit of Pindos), made up of alternations of siltstone and sandstones, within which are encountered limestones olistolites. The flysch is overlain (thrusted) by nappes of Arvi Unit, made up of strata of limestones, radiolarites, ophiolitic and siltstone anglomerates (mélange). In the wider area of the project crop out the Cretaceous limestones of the Pindos geotechtonic unit and other Triassic and Jurassic nappes of limited extent. In chapter 2, it is provided a bibliographic reference on, the dam types and the appurtenant structures, as well as, the engineering geological issues related to the safety and the functionality of the dams and the reservoirs. In chapter 3, are briefly described the geological conditions and the structural evolution of the wider project area and the complicated tectonic events which affected the area during the Alpine Orogenesis and later on, due to the vicinity to the active Hellenic arc. In chapter 4, are mentioned the geotechnical investigation works and the laboratory and in situ tests which were carried out at the study area. In chapter 5, are presented the geological conditions and particularly, the geomorphology, the lithostratigraphy, the tectonic and the hydrogeological conditions, prevailing in the zone of the Platy dam foundation. In chapter 6, is performed statistical analysis and assessments of the values of the physical and engineering properties, resulting from the laboratory and in situ tests for each geological unit occurring at the dam foundation area. Subsequently, classification of rockmass of the alpine bedrock formations is done and the strength and deformability values of the rockmass are determined by means of  Rocdata (Rocscience) software. Then, the differentiation of the engineering geological units is performed and the engineering geological conditions are described along the dam axis and the dam site abutments. In chapter 7, are suggested the suitable dam type for the existing site engineering geological conditions, as well as, some considerations and measures of confrontation of issues concerning the stability and the  adequate design of the dam. In chapter 8, are given the brief conclusions derived from the present thesis. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-05 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11477 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2017 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11185 2018-11-16T08:31:56Z grelit:mast

"161231 2016 eng " dc Μελέτη ευαισθησίας της ανάδρασης μεταξύ νεφών και ακτινοβολίας με προσομοιώσεις περιοχικού κλιματικού μοντέλου Βαβρίτσα, Μαργαρίτα-Στεφανία Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Στην παρούσα Μεταπτυχιακή Διατριβή Ειδίκευσης πραγματοποιούνται προσομοιώσεις ευαισθησίας για τη μελέτη της αλληλεπίδρασης των νεφών κλίμακας μικρότερης από τη χωρική ανάλυση του μοντέλου (νέφη υποκλίμακας - subgid scale convective clouds) με την ακτινοβολία (cloud-radiation feedback). Η επίπτωση της αλληλεπίδρασης νεφών-ακτινοβολίας εστιάζει σε διάφορες παραμέτρους του ενεργειακού και υδατικού ισοζυγίου. Η ανάλυση βασίζεται σε δύο περιοχικές κλιματικές προσομοιώσεις του κλιματικού μοντέλου Weather Research and Forecasting (WRF-ARW v3.6.1) που καλύπτουν την χρονική περίοδο 1990-1994 και αφορούν στην περιοχή της Ευρώπης. Η χωρική ανάλυση του μοντέλου είναι 50 km (0.44o). Στην προσομοίωση αναφοράς, το κλιματικό μοντέλο WRF δεν επιτρέπει την αλληλεπίδραση των νεφών υποκλίμακας με την ακτινοβολία, ενώ στην προσομοίωση ευαισθησίας λαμβάνεται υπόψη. Τα αποτελέσματα των δύο προσομοιώσεων συγκρίνονται για παραμέτρους όπως: το συνολικό ποσοστό νεφοκάλυψης, την ακτινοβολία μικρού και μεγάλου μήκους κύματος, τη συνολική βροχόπτωση, τη βροχόπτωση κατακόρυφης μεταφοράς, τη διαθέσιμη δυναμική ενέργεια για ανωμεταφορά, την υγρασία της ατμόσφαιρας και του εδάφους, καθώς και τις επιφανειακές ροές αισθητής και λανθάνουσας θερμότητας. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, η εισαγωγή της αλληλεπίδρασης των νεφών υποκλίμακας με την ακτινοβολία οδηγεί στη μείωση της ηλιακής ακτινοβολίας που φτάνει στο έδαφος με αποτέλεσμα τη μείωση της διαθέσιμης δυναμικής ενέργειας για κατακόρυφη ανάπτυξη και επομένως της βροχόπτωσης κατακόρυφης μεταφοράς. Οι διαφορές στην ηλιακή ακτινοβολία στο έδαφος παρατηρούνται κυρίως κατά την περίοδο της άνοιξης (6.4% κατά μέσο όρο πάνω από την Ευρώπη) και του καλοκαιριού (7% κατά μέσο όρο πάνω από την Ευρώπη). Οι πιο ευαίσθητες περιοχές στην ενεργοποίηση της αλληλεπίδρασης νεφών-ακτινοβολίας, φαίνεται να είναι η περιοχή της κεντρικής Ευρώπης, της Γαλλίας και των Βρετανικών νήσων, στις οποίες η ακτινοβολία μικρού μήκους κύματος στην επιφάνεια μειώνεται κατά 10,1% , 9,2% και 10,5%, αντίστοιχα. Η αύξηση της ακτινοβολίας μεγάλου μήκους κύματος προς τα κάτω είναι μικρότερη του 2% κατά την διάρκεια όλων των εποχών και συνδέεται με την αύξηση της νέφωσης που παρατηρείται πάνω από την Ευρώπη (~6% την άνοιξη και ~12% το καλοκαίρι). Η ροή  λανθάνουσας θερμότητας εμφανίζεται μειωμένη κατά 7% κατά μέσο όρο σε ολόκληρη την ήπειρο, λόγω της μείωσης της διαθέσιμης ενέργειας για εξάτμιση αλλά και λόγω της μείωσης της βροχόπτωσης. Η μείωση της θερμοκρασίας είναι πολύ μικρή (~0.2οC) και προκύπτει ως αποτέλεσμα πολλαπλών συνδυαστικών φυσικών διεργασιών. Από την αξιολόγηση της θερμοκρασίας, της βροχόπτωσης και της ακτινοβολίας μικρού μήκους κύματος με δεδομένα παρατηρήσεων αλλά και δορυφορικά προέκυψε ότι με την ενεργοποίηση του μηχανισμού ανάδρασης, οι προσομοιώσεις της βροχόπτωσης και της ηλιακής ακτινοβολίας είναι πιο ρεαλιστικές (μικρότερες τιμές bias), ενώ η παράμετρος της θερμοκρασίας επηρεάζεται ελάχιστα (σχεδόν ίδιο bias στην προσομοίωση αναφοράς και ευαισθησίας). Aristorle University of Thessaloniki 2017-12-08 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11185 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2016 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11790 2022-02-02T07:58:03Z grelit:mast

"220202 2022 eng " dc Μικροσεισμική μελέτη της ευρύτερης περιοχής της Θεσσαλονίκης. Παραδεισοπούλου, Παρθένα Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Η γνώση των βασικών παραμέτρων των εστιών των σεισμών για μία περιοχή αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την παραπέρα σεισμολογική μελέτη της περιοχής αυτής. Η πόλη της Θεσσαλονίκης και οι περιοχές γύρω από αυτή, ανήκουν στη Σερβομακεδονική ζώνη που αποτελεί μία από τις ενεργές σεισμικές ζώνες της Βόρειας Ελλάδας (Papazachos et al., 1979). Για το λόγο αυτό έγινε εγκατάσταση τοπικού δικτύου στην περιοχή της Θεσσαλονίκης τον Ιούλιο 2001 και λειτούργησε μέχρι τον Απρίλιο του 2002. Κατά τη διάρκεια αυτής της χρονικής περιόδου, από τους σταθμούς του δικτύου που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή, καταγράφηκε ένας αριθμός σεισμών, που χρησιμοποιήθηκαν για την επεξεργασία της διατριβής αυτής. Αρχικά, έγινε ανάλυση των κυματομορφών των σεισμών της περιοχής τη χρονική περίοδο που ήταν εγκατεστημένο το δίκτυο. Προσδιορίστηκαν, δηλαδή, για κάθε σεισμό, οι χρόνοι άφιξης των επιμήκων και εγκαρσίων κυμάτων και μετρήθηκε το πλάτος και οι διάρκειες των κυματομορφών. Τα δεδομένα αυτά χρησιμοποιήθηκαν για τον υπολογισμό των εστιακών παραμέτρων των σεισμών. Για τον ακριβέστερο προσδιορισμό των εστιακών παραμέτρων, βρέθηκε ένα νέο μοντέλο δομής ταχυτήτων του φλοιού της περιοχής. Το προτεινόμενο μοντέλο, περιγράφει τη μεταβολή ταχύτητας διάδοσης των επιμήκων κυμάτων με το βάθος και αποτελείται από εννέα στρώματα και ημιχώρο (Πίνακας 2.6). Αφού έγινε αποδεκτό το μοντέλο που εφαρμόσθηκε, υπολογίσθηκαν τα μέσα χρονικά υπόλοιπα, για κάθε σταθμό (Πίνακας 2.9). Έγιναν διαδοχικές διορθώσεις έως ότου το μέσο σφάλμα των χρονικών υπολοίπων σε όλους τους σταθμούς ήταν μικρότερο του 0.03 sec. Για να περιγραφεί τελείως ένα μοντέλο φλοιού, είναι απαραίτητη και η γνώση της μεταβολής της ταχύτητας των S κυμάτων με το βάθος. Υπολογίστηκε, επομένως, ο λόγος ταχυτήτων διάδοσης των επιμήκων (P) κυμάτων προς την ταχύτητα διάδοσης των S (εγκαρσίων) κυμάτων, V p /V s , και βρέθηκε ίση με 1.76. Στη συνέχεια με τη χρησιμοποίηση του προγράμματος HYPO71 (Lee and Lahr 1975) και με δεδομένα τους χρόνους άφιξης των P και S κυμάτων των σεισμών στους διάφορους σταθμούς του τοπικού δικτύου, προσδιορίστηκαν οι βασικές παράμετροι των 172 σεισμών που έγιναν από τις 12 Ιουλίου 2001, έως και τις 25 Απριλίου 2002 (Πίνακας 2.11). Το μέσο εστιακό βάθος των σεισμών της περιοχής βρέθηκε ίσο με 11.97 km. 118Οι εστιακές παράμετροι που υπολογίστηκαν για τους σεισμούς του τοπικού δικτύου χρησιμοποιήθηκαν για την επίτευξη ενός ακριβέστερου καταλόγου ο οποίος περιλάμβανε σεισμούς από τη 1 Ιανουαρίου 1981 έως και τον Σεπτέμβριο του 2002. Τα δεδομένα του καταλόγου αυτού συλλέχθηκαν από τα δελτία του ∆ιεθνούς Σεισμολογικού Κέντρου (ISC) και από τα δελτία του Σεισμολογικού Σταθμού του Τομέα Γεωφυσικής. Βρέθηκαν οι κοινοί σεισμοί των πειραμάτων του δικτύου που εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη από τον Ιούνιο 2001 μέχρι και τον Απρίλιο του 2002, των Hatzfeld et al., 1986/87, των Hatzidimitriou et al. 1991, και των Papazachos et al. 2000, τους σεισμούς του καταλόγου. Οι κοινές λύσεις (χρόνος γένεσης, γεωγραφικές συντεταγμένες επικέντρου και εστιακό βάθος), των πειραμάτων θεωρήθηκαν ως εκρήξεις (δηλαδή ως αξιόπιστες λύσεις) και χρησιμοποιήθηκαν για τους 58 κοινούς σεισμούς., ως εστιακές παράμετροι. Χρησιμοποιώντας τους 58 αυτούς σεισμούς και εφαρμόζοντας τη μεθοδολογία των καμπύλων χρόνων διαδρομής υπολογίστηκε ένα μοντέλο δομής φλοιού για την περιοχή. Το προτεινόμενο μοντέλο (Πίνακας 3.4) αποτελείται από 10 στρώματα και βρίσκεται σε πολύ καλή συμφωνία με το μοντέλο που προτάθηκε με τη χρησιμοποίηση των δεδομένων του τοπικού δικτύου. Για την ακριβέστερη περιγραφή του μοντέλου έγινε ο προσδιορισμός του λόγου ταχυτήτων V p /V s . Ο λόγος αυτός βρέθηκε ίσος με 1.78. Στη συνέχεια υπολογίστηκαν τα μέσα χρονικά υπόλοιπα των σταθμών καταγραφής (Πίνακας 3.5). Με τη χρησιμοποίηση του προγράμματος HYPO71, προσδιορίστηκαν όλες οι εστιακές παράμετροι όλων των σεισμών του καταλόγου (2538), έχοντας ως δεδομένο το προτεινόμενο μοντέλο και τους χρόνους άφιξης των επιμήκων (P) και εγκαρσίων (S) κυμάτων. Το μέσο εστιακό βάθος όλων των σεισμών βρέθηκε ίσο με 8.7 km. Για τον υπολογισμό των μεγεθών των σεισμών που καταγράφηκαν από το τοπικό δίκτυο, χρησιμοποιήθηκε το πρόγραμμα υπολογισμού μεγεθών του Σεισμολογικού Σταθμού του Εργαστηρίου Γεωφυσικής του Α.Π.Θ. Οι επικεντρικές αποστάσεις που χρησιμοποιήθηκαν ήταν με βάση το σταθμό της Θεσσαλονίκης. Τα μεγέθη υπολογίστηκαν σύμφωνα με τις σχέσεις που ισχύουν για τον υπολογισμό του μεγέθους από τα εδαφικά πλάτη, Α (σχέσεις 3.8, α, β), και από τη διάρκεια ,D, (σχέσεις 3.9 α, β, γ). Επειδή η διαφορά στον υπολογισμό των μεγεθών Μ α και Μ d , ήταν πολύ μικρή χρησιμοποιήθηκε ένα μέσο μέγεθος. Ο μέσος όρος των τιμών των μεγεθών ήταν 2.1. Από τους 172 σεισμούς που καταγράφηκαν από το τοπικό δίκτυο υπολογίστηκαν με τη χρησιμοποίηση του προγράμματος FPFIT 46 μηχανισμοί γένεσης σεισμών, των οποίων οι  λίσεις και οι διευθύνσεις δίνονται στον πίνακα 4.2. Όλοι οι μηχανισμοί γένεσης έδειξαν κανονική διάρρηξη. Επομένως οι τάσεις που επικρατούν στην περιοχή είναι εφελκυστικές, με τους Τ άξονες να έχουν διευθύνσεις Β-Ν και μικρές κλίσεις. Το αποτέλεσμα  αυτό έρχεται σε συμφωνία με προηγούμενες έρευνες που έγιναν πάνω σε μηχανισμούς γένεσης σεισμών για την περιοχή της Θεσσαλονίκης (Papazachos et al. 1979, Mercier et al. 1983, Σκορδύλης 1985, Hatzfeld et al. 1986/87, Hatzidimitriou et al. 1991). Η περιοχή χωρίζεται σε δύο ομάδες, ανάλογα με τη σεισμικότητα που επικρατεί: α) Στην περιοχή που εμφανίζονται τα ρήγματα Ασβεστοχωρίου-Χορτιάτη και Πυλαίας-Πανοράματος, όπου σημειώθηκε η σεισμική ακολουθία, στις 8 Οκτωβρίου 2001, με μέγεθος κύριου σεισμού Μ=4.5. Οι μηχανισμοί γένεσης έχουν διεύθυνση Α-∆ και Β∆-ΝΑ με μέσο όρο κλίσης 50 ° και μέσο όρο αζιμούθιου επιπέδου διάρρηξης περίπου 90 ° (σχ. 4.7). Οι διευθύνσεις αυτές έρχονται σε ικανοποιητική συμφωνία με τις διευθύνσεις των επιφανειακών εκδηλώσεων των ρηγμάτων στις περιοχές των επικέντρων. Οι άξονες Τ βρέθηκαν να έχουν διεύθυνση Β-Ν και ΒΒΑ-ΝΝ∆ με κλίσεις πολύ μικρές (13 ° ) (σχ. 4.8). β) Στην περιοχή κοντά στη λίμνη Λαγκαδά υπάρχουν δύο ρήγματα. Στα βόρεια της λίμνης το ρήγμα Ασσήρου-Ανάληψης με διεύθυνση Β∆-ΝΑ και κλίση προς τα ΝΑ και νοτιότερα το ρήγμα Λαγηνών-Αγίου Βασιλείου με ίδια διεύθυνση και κλίση προς τα Β∆. Τα δύο ρήγματα αυτά είναι αντιθετικά και ανταποκρίνονται στον εφελκυσμό που επικρατεί στην περιοχή. Τις ίδιες διευθύνσεις δίνουν και οι μηχανισμοί γένεσης. Η μέση διεύθυνση υπολογίστηκε ίση με 110 ° και ο μέσος όρος κλίσης υπολογίστηκε στις 50 ° (για το ρήγμα Λαγυνά-Άγιος Βασίλειος) και στις 55 ° για το ρήγμα Ασσήρου-Ανάληψης (σχ. 4.7). Οι άξονες Τ παρατάσσονται κάθετα στην ανάπτυξη της λεκάνης με Β∆-Ν∆ παράταξη και κλίση περίπου στις 18 ° (σχ. 4.8). Στο ανατολικό τμήμα υπολογίστηκαν δύο μηχανισμοί γένεσης με διεύθυνση ΑΒΑ-∆Ν∆ (στις 110 ° ) και κλίση στις 55 ° (σχ. 4.7). Η διεύθυνση αυτή συμφωνεί με την ΑΒΑ-∆Ν∆ παράταξη του ρήγματος Αγίας Παρασκευής. Οι Τ άξονες έχουν παράταξη ΝΑ, με μέση κλίση 20 ° (σχ. 4.8) 120Για καλύτερη κατανόηση της γεωμετρίας των ρηγμάτων με το βάθος κατασκευάστηκε τομή με διεύθυνση ΒΒΑ-ΝΝ∆ στις 10 ° . Η κατανομή των εστιών των σεισμών που προέκυψε από την τομή (σχ. 4.9), σε συνδυασμό με τη γεωμετρία των ρηγμάτων της περιοχής, έδειξε ότι η σεισμική ακολουθία προκαλείται στη διασταύρωση της ρηξιγενούς γραμμής Ανθεμούντα και της προέκτασης, προς τα ανατολικά, της ρηξιγενούς γραμμής Πυλαίας-Πανοράματος. Για τις υπόλοιπες περιοχές επειδή υπάρχει διασπορά των εστιών των σεισμών, χαράχθηκαν πιθανά ρήγματα, με διεύθυνση Β∆-ΝΑ και κλίση προς τα ΒΑ (αυτά που βρίσκονται προς τα ανατολικά εκτός από ένα που βρίσκεται περίπου σε 55 km απόσταση και κλίνει προς τα Ν∆) και Β∆-ΝΑ διεύθυνση με κλίση ΒΒΑ (στην περιοχή δυτικά του ρήγματος του Ανθεμούντα). Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-02 09:58:03 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11790 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2003 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12098 2018-12-04T11:16:21Z grelit:mast

"181115 2018 eng " dc Source parameters of the 24 May 2014 North Aegean earthquake Τσακιρούδη, Ευαγγελία Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Σκοπός της παρούσας διατριβής ήταν ο προσδιορισμός των παραμέτρων σεισμικής πηγής και το μοντέλο ολίσθησης πεπερασμένης πηγής του σεισμού του Βορείου Αιγαίου της  24ης του Μάη 2014, με την εφαρμογή τριών μεθόδων: φασματική ανάλυση, αντιστροφή τανυστή σεισμικής ροπής και αντιστροφή της ολίσθησης τηλεσεισμικών δεδομένων. Η μέθοδος φασματικής ανάλυσης διεξήχθη σε Ρ και S τηλεσεισμικά φάσματα, προκειμένου να υπολογιστεί η σεισμική ροπή, το μέγεθος ροπής και η γωνιακή συχνότητα. Οι τιμές που προέκυψαν χρησιμοποιούνται σε διάφορες εμπειρικές σχέσεις για τον υπολογισμό των διαστάσεων της πηγής, της πτώσης τάσης και της μέγιστης μετάθεσης. Η μέθοδος της αντιστροφής τανυστή ροπής χρησιμοποιήθηκε για τον υπολογισμό του μηχανισμού γένεσης, της σεισμικής ροπής και της χρονικής συνάρτησης πηγής του σεισμού. Το μοντέλο ολίσθησης προσδιορίστηκε με τη μέθοδο της αντιστροφής ολίσθησης.Ένας άλλος στόχος της μελέτης ήταν η διερεύνηση σχετικά με το πώς οι προαναφερθείσες τρεις διαφορετικές τεχνικές μπορούν να συνδυαστούν προκειμένου να επιλυθούν καλύτερα πολύπλοκα σεισμικά γεγονότα. The aim of the present thesis was the determination of the source parameters and the finite fault slip model of the 24 May 2014 North Aegean earthquake, with the application of three methods: spectral analysis, moment tensor inversion and slip inversion of teleseismic data. The spectral analysis method was carried out on P and S teleseismic wave spectra, in order to calculate seismic moment, moment magnitude and corner frequency. The resulted values were input parameters in various empirical relations in order to derive the source dimensions, stress drop and maximum dislocation. The method of moment tensor inversion was used to determine the focal mechanism, seismic moment and source time function of the earthquake. The finite fault slip model was derived by the method of slip inversion. Another aim of this study was the investigation on how the aforementioned three different techniques could be combined in order to best resolve complex seismic events. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-15 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12098 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2015 gre Copyright (c) 2018 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12434 2022-01-10T08:03:37Z grelit:mast

"200207 2020 eng " dc Κοιτασματολογική μελέτη της μεταλλοφορίας αντιμονίτη στα Ριζανά, Κιλκίς = Study of the stibnite ore mineralization in Rizana, Kilkis. Σκούπρας, Ευάγγελος Κωνσταντίνος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Ορυκτολογίας - Πετρολογίας - Κοιτασματολογίας. Η μεταλλοφορία αντιμονίτη στα Ριζανά ανήκει στη μεταλλογενετική περιοχή του Κιλκίς στην Βόρεια Ελλάδα και φιλοξενείται στους γνευσίους της ενότητας Βερτίσκου στην Σερβομακεδονική μάζα. Ο μαγματισμός του Ολιγοκαίνου-Μειοκαίνου στην Σερβομακεδονική μάζα είναι υπεύθυνος για τη δημιουργία μαγματικών-υδροθερμικών μεταλλοφοριών, τύπου πορφυριτικού, επιθερμικού, αντικατάστασης, skarn και χαλαζιακών φλεβών. Στην περιοχή έρευνας εντοπίζονται ο γρανίτης της Ξυλόπολης Τριτογενούς ηλικίας, και ο ηφαιστίτης Ριζανών με σύσταση ρυόλιθο, δακίτη και ρυοδακίτη. Η μεταλλοφορία συνδέεται με τον ηφαιστίτη και εντοπίζεται σε χαλαζιακές φλέβες πάχους έως 20m. Οι φλέβες αυτές αποτέλεσαν αντικείμενο έρευνας και εκμετάλλευσης κατά τις δεκαετίες 1930 έως 1950 κυρίως από τους Γερμανούς και για τον λόγο αυτό στην περιοχή εντοπίζονται εγκαταλειμμένες υπόγειες στοές. Η μεταλλοφορία έχει μορφή διάσπαρτη, συμπαγή και εντοπίζεται σε φλεβίδια και σε λατυποπαγή (breccia). Η ανάπτυξή της ελέγχεται τεκτονικά και εντοπίζεται σε θραυσιγενείς ζώνες διάτμησης. Το κύριο μεταλλικό ορυκτό της μεταλλοφορίας είναι ο αντιμονίτης με ίχνη από σφαλερίτη, σιδηροπυρίτη, βερθιερίτη, χαλκοπυρίτη, βαλεντινίτη και Fe-οξείδια. Ο χαλαζίας και ο βαρύτης είναι τα σύνδρομα ορυκτά. H σερικιτίωση και η πυριτίωση είναι οι σημαντικότερες εξαλλοιώσεις του πετρώματος. Επίσης είναι εμφανής η εκτεταμένη οξείδωση του πετρώματος και του μεταλλεύματος Οι χημικές αναλύσεις εκτός από αντιμόνιο έδειξαν εμπλουτισμό και σε As, Cu, Ga, Li, Sr, Tl, V, W και REE κυρίως La, Ce, Sc, Y. Η δημιουργία των υδροθερμικών λατυποπαγών (breccias) με τον κατακερματισμό του γνευσίου και την πλήρωση των κενών με συμπαγή μεταλλοφορία αντιμονίτη δείχνει ότι τα υδροθερμικά ρευστά εκμεταλλευόμενα τον χώρο που τους προσέφερε η τεκτονική με τη δράση των ρηγμάτων απέθεσαν το μεταλλικό τους περιεχόμενο στους κενούς χώρους. Από την μελέτη των ρευστών εγκλεισμάτων προέκυψε ότι η μεταλλοφορία σχηματίστηκε σε ένα περιορισμένο φάσμα θερμοκρασιών, αλατότητας και πιέσεων. Τα ρευστά είχαν μικρή έως μέτρια αλατότητα (6.6-8.8% κβ ισοδ. ΝaCl) με σχετικά χαμηλές θερμοκρασίες ομογενοποίησης (217-254° C, με ένα μέγιστο στους 220° C). Οι συνθήκες αυτές δείχνουν ένα υδροθερμικό γεγονός επιθερμικού σταδίου που σχηματίστηκε σε υδροστατικές πιέσεις από 23 έως 40 bar και βάθος σχηματισμού της μεταλλοφορίας αντιμονίτη έως 400 μέτρα. Τέλος, η ρύπανση των υδάτων και των εδαφών της περιοχής από αντιμόνιο αποτελεί ένα σημαντικό περιβαλλοντικό πρόβλημα. The antimonite mineralization in Rizana belongs to the metallogenic region of Kilkis in Northern Greece. It is hosted in the gneiss of the Vertiskos unit in the Serbo-Macedonian massif. The magmatism that took place in the Serbo-Macedonian massif during Oligocene-Miocene is genetically associated with the formation of magmatic-hydrothermal mineralization including porphyry, epithermal, replacement, skarn and quartz-vein types. Two magmatic bodies occur in the broader area of Rizana, the Xylopolis Tertiary granite, and the Rizana rhyolite, dacite and rhyodacite. The mineralization is possibly related with the volcanic rocks and is found in quartz veins, which have a width of up to ..., m. These veins were mainly explored and exploited during the 1930s and 1950s by the Germans, leaving behind abandoned underground galleries in the area. The mineralization forms disseminations, massive sulfides, and is found in veinlets and in extensive hydrothermal breccias. It is tectonically controlled and is located along brittle shear zones. Antimonite is the main sulfide along with traces of sphalerite, pyrite, berthierite, chalcopyrite, valentinite and Fe-oxides. Quartz and barite are the gangue minerals. Sericitization and silicification are the major hydrothermal alterations of the rock. Extensive oxidation of the rock and the ore is also evident. Chemical analyses, in addition to antimony, have also shown enrichment in As, Cu, Ga, Li, Sr, Tl, V, W and REE, mainly La, Ce, Sc, Y. The hydrothermal breccias resulted in the fragmentation of gneiss and the gaps were filled with massive antimony mineralization. This shows that the hydrothermal fluids migrated through the cracks provided by the tectonics and the mineralization was deposited in the spaces. The study of fluid inclusions showed that the mineralization was formed under a limited range of temperature, salinity and pressure. The fluids had a low to moderate salinity (6.6-8.8 wt% equiv. NaCl) with relatively low homogenization temperatures (217-254° C, with a maximum at 220° C). These conditions indicate an epithermal hydrothermal event, formed at hydrostatic pressures from 23 to 40 bar and a depth of up to 400 meters. Finally, antimony contamination of water and soil in the area is a major environmental problem. Aristorle University of Thessaloniki 2019-05-29 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12434 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2019 gre Copyright (c) 2020 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12682 2024-04-18T08:52:49Z grelit:mast

"220126 2022 eng " dc Systematics and Functional morphology of the skull in Greek fossil and extant Nyctereytes = Συστηματική και μορφολειτουργική ανάλυση του κρανίου σύγχρονων και Ελληνικών απολιθωμένων Nyctereutes. Tamvakis, Angelos Georgios Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Διαπανεπιστημιακό Πόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών στη Παλαιοντολογία-Γεωβιολογία (Aristotle University of Thessaloniki. Interinstitutional Program of Postgraduate Studies in Paleontology- Geobiology). The present thesis studies the newly excavated Nyctereutes material from Dafnero, as well as the functional morphology of the skull in fossil and extant Nyctereutes. The new material includes two complete skulls, one partially preserved skull and two hemimandibles. Nyctereutes has been previously documented in various sites of Greece with the presence of N. megamastoides and N. tingi. The findings of Dafnero extend the presence of N. tingi in Europe until the middle Villafranchian. Moreover, the co-existence of N. tingi and N. megamastoides is reported for the first time in Europe. Furthermore, the metric data of N. tingi from Dafnero, imply a relation between N. tingi and N. vulpinus as supported by previous studies. The morpho-functional study includes the analysis of endocranial volume and bite force variation, the geometric morphometric examination of the skull, and the HSB structure of Nyctereutes dentition. The endocranial volume variation indicates the development of a bigger temporalis muscle in the more carnivorous species, N. tingi and N. donnezani. The geometric morphometric analysis revealed differences in the crania of Nyctereutes, with the more omnivorous species possessing a more horizontally aligned craniun, and the more carnivorous a more vertically aligned one. Larger bite forces were estimated for the larger species, but no specialized bony structures, aiming to increase bite force, were observed. The Hunter Schreger Bands structure is similar in all Nyctereutes species, suggesting equal bone consumption. The dietary plasticity of Nyctereutes allowed it to co-exist with larger and similar sized carnivores. Η παρούσα εργασία μελετά το νέο υλικό Nyctereutes από την θέση Δαφνερό, από συστηματική άποψη, καθώς και την οικομορφολογική ανάλυση του κρανίου τόσο απολιθωμένου όσο και του σύγχρονου Nyctereutes. Το νέο υλικό αποτελείται από δύο ολόκληρα κρανία, ένα μερικώς διατηρημένο κρανίο και δύο ημιγνάθους. Η παρουσία του Nyctereutes έχει καταγραφεί προηγουμένως σε διάφορες θέσεις στον Ελλαδικό χώρο κυρίως με το είδος N. megamastoides και N. tingi. Τα ευρήματα του Δαφνερού μαρτυρούν την παρουσία του N. tingi στην Ευρώπη μέχρι το μέσο Βιλαφράγκειο. Επιπρόσθετα, δείχνουν την συνύπαρξη του N. tingi και του N. megamastoides στην Ευρώπη για πρώτη φορά. Επιπλέον, τα μετρικά δεδομένα  των δειγμάτων N. tingi από το Δαφνερό προτείνουν μία σχέση μεταξύ του N. tingi και του N. vulpinus όπως έχει προταθεί στο παρελθόν από προηγούμενους ερευνητές. Η μορφολειτουργική ανάλυση περιλαμβάνει μελέτη της διακύμανσης ενδοκρανιακού όγκου και της δύναμης δαγκωμάτος, της γεωμετρικής μορφομετρικής ανάλυσης των κρανίων διαφόρων ειδών Nyctereutes και της δομής των HSB γραμμών στην οδοντοστοιχία του Nyctereutes. Η διακύμναση του ενδοκρανιακού όγκου προτείνει πως ο κροταφικός μυς ήταν μεγαλύτερος στις πιο σαρκοφάγες μορφές, N. tingi και N. donnezani. Η γεωμετρική μορφομετρική ανάλυση αναδεικνύει διαφορές στα κρανία των Nyctereutes, με τις πιο παμφάγες μορφές να έχουν ένα οριζοντίως προσανατολισμένο κρανίο, ενώ οι πιο σαρκοφάγες μορφές να έχουν ένα πιο κάθετα προσανατολισμένο κρανίο. Μεγαλύτερες δυνάμεις κατά το δάγκωμα περιμένουμε στις πιο εύρωστες μορφές, χωρίς να έχουν παρατηρηθεί εξειδικευμένες μορφολογικές προσαρμογές προς την ενίσχυση του δαγκώματος. Η δομή των Hunter Schreger Bands είναι παρόμοια σε όλα τα είδη Nyctereutes. Το μεγάλο εύρος διατροφικών επιλογών του Nyctereutes του επέτρεψε να συνυπάρξει με μεγαλύτερα ή και ισομεγέθη σαρκοφάγα. Aristorle University of Thessaloniki 2022-01-26 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12682 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2021 gre Copyright (c) 2021 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/13032 2025-03-19T09:30:17Z grelit:mast

"240423 2024 eng " dc Μελλοντικές εκτιμήσεις της επίδρασης της κλιματικής αλλαγής στα επίπεδα σκόνης = Future projections of climate change impact on dust levels. Σισμάνης, Ευστάθιος Αργύριος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Ορυκτολογίας - Πετρολογίας - Κοιτασματολογίας. Η ατμοσφαιρική ρύπανση αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα περιβαλλοντικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι σύγχρονες κοινωνίες, με αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία του πληθυσμού και των οικοσυστημάτων. Ένας ατμοσφαιρικός ρύπος που έχει αρνητική επίδραση έμμεσα και άμεσα στο περιβάλλον είναι η σκόνη. Η κλιματική αλλαγή που παρατηρείται όλο και περισσότερο τα τελευταία χρόνια ενδέχεται να επηρεάσει σε σημαντικό βαθμό τα επίπεδα σκόνης τόσο σε τοπικό όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο. Το γεγονός αυτό θα οδηγήσει σε μεταβολές της σκόνης σε ορισμένες περιοχές του πλανήτη, με τις αντίστοιχες επακόλουθες επιπτώσεις τους σε αυτές. Στην παρούσα εργασία μελετάται η μεταβολή των επιπέδων σκόνης κατά την χρονική περίοδο 2021-2100 σε συνάρτηση με τις κλιματολογικές αλλαγές που αναμένεται να λάβουν χώρα σύμφωνα με το σενάριο SSP3-7.0 των σεναρίων παγκόσμιων κοινωνικοοικονομικών αλλαγών (Shared Socioeconomic Pathways, SSPs). Στο επίκεντρο της εργασίας βρίσκονται ερημικές περιοχές της Αφρικής (έρημος Σαχάρα και Σάχελ) και της Ασίας (έρημος Τάκλα Μακάν, Γκόμπι, Καρακούμ, Ταρ και Λουτ), για τις οποίες αναλύεται η σχέση της θερμοκρασίας του αέρα, της βροχόπτωσης και της επιφανειακής ταχύτητας του αέρα με το φορτίο σκόνης, τις εκπομπές σκόνης, καθώς και την  ξηρή και υγρή εναπόθεση σκόνης. Για την καλύτερη ερμηνεία των αποτελεσμάτων χρησιμοποιούνται οι προσομοιώσεις τεσσάρων κλιματικών μοντέλων της 6ης φάσης του Coupled Model Intercomparison Project (CMIP6). Συγκεκριμένα, μελετώνται τα UKESM1-0-LL, MRI-ESM2.0, GISS-E2-1-G και GFDL-ESM4 με σκοπό τη σύγκριση των αποτελεσμάτων τους. Στη συζήτηση στο τέλος της εργασίας παρουσιάζεται η ομοιογένεια ή η ποικιλομορφία στις προσομοιώσεις των κλιματικών μοντέλων και παρουσιάζεται κατά πόσο αυτά είναι ικανά να εκτιμήσουν με σαφήνεια τις μελλοντικές μεταβολές στα επίπεδα σκόνης εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής. Air pollution constitutes one of the most significant environmental challenges faced by modern societies, with adverse effects on the health of the population and ecosystems in general. One of the air pollutants that has a direct and indirect negative impact on the environment is dust. Climate change is likely to significantly affect dust levels both on local and global scale, with some areas affected more than others. The current thesis investigates the changes in dust levels during the period 2021-2100 in relation to the climate changes that are expected to take place under the SSP3-7.0 scenario of the Shared Socioeconomic Pathways (SSPs) scenarios. The focus lies on deserted regions in Africa (Sahara Desert and Sahel) and Asia (Takla Makan, Gobi, Karakum, Thar and Lut deserts), for which the relationships between the air temperature, precipitation and surface air velocity and the dust load, dust emissions, and dry and wet deposition of dust are analysed. For the better interpretation of the results, simulations of four climate models of the Coupled Model Intercomparison Project Phase 6 (CMIP6) are compared, namely UKESM1-0-LL, MRI-ESM2.0, GISS-E2-1-G and GFDL-ESM4. The discussion at the end of the paper explores the degree of agreement of the climate models and indicates whether they can robustly estimate future changes in dust levels due to climate change. Aristorle University of Thessaloniki 2024-04-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/13032 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2024 gre Copyright (c) 2024 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11989 2022-02-14T07:18:12Z grelit:mast

"220214 2022 eng " dc Η Εξέλιξη του Πεδίου των Τάσεων στην Περιοχή Sichuan – Yunnan της Κίνας. Γκαρλαούνη, Χαρίκλεια Γ. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Αντικείμενο της εργασίας αποτελεί η μεταβολή των στατικών τάσεων Coulomb, της κατανομής τους και της εξέλιξής τους, οι οποίες εξαρτώνται από την ισχυρή σεισμικότητα και τις σεισμοτεκτονικές ιδιότητες της περιοχής μελέτης δηλαδή των επαρχιών Sichuan και Yunnan στη Νοτιοανατολική Κίνα. Η μελέτη στοχεύει στην εφαρμογή ενός μοντέλου, του οποίου η αξιοπιστία έχει ήδη δοκιμαστεί από πολλούς ερευνητές, σε μία εκτεταμένη και πολύπλοκη περιοχή και στην εξαγωγή συμπερασμάτων που αφορούν την εκτίμηση της σεισμικής επικινδυνότητας και τον προσδιορισμό των ενεργών τεκτονικών δομών οι οποίες είναι πιθανόν να φιλοξενήσουν ισχυρούς σεισμούς στο μέλλον. Η επιλογή της συγκεκριμένης περιοχής οφείλεται στο γεγονός ότι συνδυάζει τόσο την υψηλή σεισμικότητα όσο και την πολύπλοκη τεκτονική. Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-14 09:18:12 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11989 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2007 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11743 2021-11-03T10:37:56Z grelit:mast

"181116 2018 eng " dc Ορυκτολογική, ορυκτοχημική και γεωχημική μελέτη των φωσφοριτών των Ιωαννίνων και η περιβαλλοντική τους διάσταση. Κρικώνη, Χριστίνα Δ. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας H μελέτη της γεωχημείας των Ιουρασικών φωσφοριτών της Ιονίου ζώνης (περιοχή Ιωαννίνων) και ο βαθμός αλληλεπίδρασής τους με τον υπόγειο υδροφόρο, έγινε με τη συλλογή και ανάλυση δειγμάτων πετρωμάτων, εδαφικών ιζημάτων και υπόγειου νερού. Λεπτές-στιλπνές τομές των πετρωμάτων μελετήθηκαν στο πολωτικό μικροσκόπιο και στο ηλεκτρονικό μικροσκόπιο σάρωσης με μικροαναλυτή EDS. Η ορυκτολογική σύσταση των πετρωμάτων προσδιορίστηκε με τη μέθοδο της περιθλασιμετρίας ακτίνων-Χ (XRD). Οι χημικές αναλύσεις (κύριων στοιχείων και ιχνοστοιχείων) των πετρωμάτων εκτελέστηκαν με τις μεθόδους FUS-ICP, ICP-MS και INAA. O φωσφορούχος σχηματισμός αποτελείται κυρίως από μια μικροκρυσταλλική ιλύ ή αλλιώς κολλοφανές που καταλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος του σχηματισμού, ασβεστιτικά μικριτικά φλεβίδια και μεταγενέστερες σπαριτικές φλέβες, διάσπαρτους βιοκλάστες και γωνιώδη τεμάχη του περιβάλλοντος βιομικρίτη καθώς και σιδηροξείδια τόσο διάσπαρτα τόσο και στις σπαριτικές φλέβες. Η κύρια ορυκτολογική του φάση είναι η απατιτική (24-72 % κ.β.), ένας τυπικός μικροκρυσταλλικός φρανκολίτης, ενώ στον περιβάλλοντα ασβεστόλιθο η κύρια φάση είναι ο ασβεστίτης και ο φρανκολίτης σχεδόν απουσιάζει. Γενικά είναι πτωχός σε P2Ο5 και χαρακτηρίζεται ως φωσφορούχος παρά ως φωσφορικός σχηματισμός. Επίσης είναι φτωχός σε ιχνοστοιχεία και σπάνιες γαίες, ενώ είναι εμπλουτισμένος σε ουράνιο (έως 462 ppm) στις υψηλότερες τιμές για τα παγκόσμια δεδομένα, το οποίο συνδέεται τόσο με τον απατίτη, όσο και τα οργανικά υλικά. Το ουράνιο παρουσιάζει διάχυτη κατανομή χωρίς τάσεις συγκέντρωσης. Στα εδαφικά ιζήματα διαχωρίστηκαν οι κροκάλες και υπολογίστηκε το ποσοστό συμμετοχής των συγκολλητικών ουσιών και των κλασμάτων άμμου, ιλύος και αργίλου με τις χημικές κατεργασίες κατά Jackson. Το ορυκτολογικό περιεχόμενο των κλασμάτων μετρήθηκε με την μέθοδο XRD, για την αποτύπωση της διασποράς του διαβρωμένου φωσφορικού σχηματισμού. Κύριες ορυκτολογικές φάσεις είναι ο χαλαζίας, ο ασβεστίτης, ο απατίτης, αργιλικά ορυκτά και άμορφα υλικά. Τα συγκολλητικά είναι κυρίως ανθρακικής και οργανικής σύστασης με πολύ χαμηλής περιεκτικότητας οξείδια και υδροξείδια του σιδήρου. Τα ιζήματα διακρίνονται σε κροκαλοπηλοαμμώδη, πηλοαμμοκροκαλώδη στους πορώδεις σχηματισμούς με μικρή παρουσία απατίτη και σε αμμοπηλώδη με υψηλή παρουσία απατίτη που τείνει να συγκεντρώνεται στα λεπτομερέστερα κλάσματα των ιζημάτων. Στα δείγματα υπόγειου νερού μετρήθηκαν οι φυσικοχημικές παράμετροι, η παρουσία ιχνοστοιχείων, ουρανίου και των ισοτόπων του. Ο τύπος του νερού χαρακτηρίζεται ως ασβεστούχος – οξυανθρακικός, άριστης ποιότητας χωρίς υπερβάσεις των ορίων ποσιμότητας για κατιόντα—ιχνοστοιχεία. Το ουράνιο έχει χαμηλή συμμετοχή στα νερά, κάτω του ορίου ποσιμότητας που ορίζει ο WHO, παρά την υψηλή του συγκέντρωση στο φωσφορούχο πέτρωμα. Η μικρή παρουσία του U αποδίδεται στη μικρή εξάπλωση του σχηματισμού στην λεκάνη μελέτης και την μικρή αλληλεπίδραση του νερού με αυτόν που φαίνεται από τους λόγους ισοτόπων (234U/238U). Επίσης, λόγω της θέσης του στοιχείου στο πλέγμα του φρανκολίτη και στα οργανικά και σε συνδυασμό με τις ουδέτερες και ελαφρώς αλκαλικές συνθήκες του νερού το στοιχείο διατηρείται δεσμευμένο και αδιάλυτο. Επομένως, η αλληλεπίδραση της υγρής φάσης με τους σχηματισμούς αυτούς είναι σχετικά περιορισμένη και κατ’ επέκταση δεν παρατηρείται ρύπανση από αυτούς. The geochemistry of the Jurrassic phosphorites in the Ionian zone (Ioannina area) and their degree of interaction with the underground aquifer, was studied by collecting and analyzing rock, soil sediments and groundwater samples. Polished-thin sections of the rocks were studied with the use of polarizing microscope and Scanning Electron Microscope with EDS microanalyzer (SEM-EDS). The mineralogical composition of the rocks was determined by the X–Ray Diffraction (XRD) method. The chemical analyzes (major and trace elements) of the rocks were performed using the FUS-ICP, ICP-MS and INAA methods. The phosphorus formation consists mainly of fine micrite-like brownish collophane calcite fine-grained and coarse-grained veins, iron oxides, scattered bioclasts and angular pieces of the host limestone. The main mineral phase in the phosphate rock is apatite (24-72 wt%), a typical microcrystalline francolite and in the host limestone is calcite while francolite is almost absent. The phosphate rock is generally poor in P2O5 and can be described as phosphatized limestone. It is also poor in trace elements and rare earths, while it is enriched in uranium (up to 462 ppm), one of the highest content in phosphate rocks worldwide. The U is scattered throughout the formation and is associated with both apatite and organic materials. In the soil sediments, pebbles were separated and the participation percentage of cement materials and the sand, silt and clay fractions were calculated with the Jackson chemical treatments. The mineral content of the fractions was measured by the XRD method, in order to establish the dispersion of the eroded phosphate formation. The main mineral phases are quartz, calcite, apatite, micas and amorphous materials. The cement is mostly of calcareous and of organic composition and the content of oxides and hydroxides of Fe and Mn is very low. The sediments are distinguished, in coarse grained in the porous formations with low apatite presence, and in fine grained in which apatite tend to be concentrated. The groundwater samples were measured for the physicochemical parameters, the presence of trace elements, uranium and its isotopes. The type of water is characterized as calcium-oxycarbonate, of excellent quality without exceeding the permissible limits of potable water for cations-trace elements and has a good regenerability. Uranium has low participation in the groundwater despite its high enrichment in the phosphate formation. This is justified by the small spread area of the formation, the small water-rock interaction according to isotopic ratios (234U/238U) as well as by the neutral and slightly alkaline pH conditions which retain the element binded and insoluble. Hence, due to those conditions no pollution is observed. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-16 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11743 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2018 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11405 2022-01-27T10:04:06Z grelit:mast

"220127 2022 eng " dc Γεωμορφολογική έρευνα στον αρχαιολογικό χώρο "Αστέρια" Μακαρακώμης Φθιώτιδας Δεργιανλή, Λαμπρινή Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Στην παρούσα διατριβή ειδίκευσης πραγματοποιήθηκε γεωμορφολογική μελέτη στην ευρύτερη περιοχή του Δήμου Μακρακώμης Φθιώτιδας, κυρίως βόρεια του λόφου Προφήτη Ηλία και στην περιοχή του αρχαιολογικού οικισμού “Αστέρια”. Σκοπός της γεωμορφολογικής μελέτης ήταν η διερεύνηση της επίδρασης των εξωγενών παραμέτρων που διαμόρφωσαν και διαμορφώνουν το ανάγλυφο. Γι’ αυτό το λόγο, με τη χρήση του λογισμικού ArcGIS 10, αναλύθηκε το υδρογραφικό δίκτυο του παραποτάμου του Σπερχειού Φυσίνα και υπολογίστηκαν οι μορφομετρικοί και οι μορφοτεκτονικοί παράγοντες για να διαπιστωθεί εάν υπάρχει πιθανή τεκτονική δραστηριότητα που επηρέασε την γεωμορφολογική εξέλιξη της περιοχής. Στόχος της μελέτης αποτελεί, επίσης, ο προσδιορισμός του πάχους του στρώματος κατοίκησης στον αρχαιολογικό οικισμό με τη διεξαγωγή των δειγματοληπτικών γεωτρήσεων και ο διαχωρισμός του φυσικού στρώματος από το ανθρωπογενές με τις μετρήσεις της μαγνητικής επιδεκτικότητας. Τέλος, με την εφαρμογή του μοντέλου απώλειας εδάφους (RUSLE) υπολογίστηκε η ποσότητα εδάφους που απομακρύνεται από τα διάφορα σημεία της λεκάνης απορροής του Φυσίνα και πως επηρέασε αυτό την σημερινή εικόνα του αρχαιολογικού οικισμού. Aristorle University of Thessaloniki 2022-01-27 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11405 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2013 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11957 2022-02-04T09:46:47Z grelit:mast

"220204 2022 eng " dc Η βροχόπτωση της Θεσσαλονίκης. Βεργανελάκη, Ευγενία Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας . Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-04 11:46:47 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11957 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2006 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12799 2024-04-18T07:42:19Z grelit:mast

"220526 2022 eng " dc Αποτίμηση των επιπτώσεων των αποκλίσεων που προκύπτουν από τη χρήση πλεγματικών δεδομένων με το μοντέλο CERES-Wheat = Estimating the errors in the output of CERES-Wheat crop model by using reanalysis data. Λιακοπούλου, Κωνσταντίνα Στυλιανός Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Μετεωρολογίας και Κλιματολογίας. Τα πλεγματικά δεδομένα είναι σύνολα δεδομένων, που χρησιμοποιούνται ευρέως για την μελέτη του καιρού και του κλίματος και για αυτό σημαντικό είναι οι ερευνητές να εξετάσουν τα δυνατά και τα αδύνατα σημεία τους. Δεδομένα μέγιστης και ελάχιστης θερμοκρασίας (Tmax, Tmin, αντιστοίχως), βροχόπτωσης (Prec) και ηλιακής ακτινοβολίας (QQ) τριών πλεγματικών προϊόντων (τα E-OBS σε 2 χωρικές αναλύσεις (10km (Eobs-0.1) και 25km (Eobs-0.25) και τα Agri4cast) και 13 Μεσογειακών σταθμών (Obs) (επιλέχθηκαν για την εγγύτητά τους σε καλλιέργειες σιταριού), για την περίοδο αναφοράς 1980-2019, συγκρίθηκαν μεταξύ τους. Η σύγκριση έγινε α) με τον προσδιορισμό του κλιματικού τύπου βάσει της κατάταξης Köppen, β) σε εποχιακή βάση  για το σύνολο και για κάθε σταθμό ξεχωριστά χρησιμοποιώντας μια ποικιλία στατιστικών μέτρων (mean, Std, Q25, Q50 και Q75), στατιστικών δεικτών (RMSE, EF1 και r) και θερμοκρασιακών (ποσοστό ημερών με Tmax>25ºC, Tmax<0ºC, Tmin>20ºC και Tmin<0ºC) και υγρομετρικών δεικτών (95ο and 99ο εκατοστημόρια και το ποσοστό ημερών με Prec≥0.1mm και Prec≥1mm). Επιπρόσθετες συγκρίσεις έγιναν, για την περίοδο αναφοράς και την εφαρμογή κλιματικών σεναρίων (εφαρμόστηκαν στα αρχικά δεδομένα των Tmax και Tmin), μεταξύ των σταδίων ανάπτυξης (άνθησης και ωρίμανσης) και συγκομιδής, όταν τα πλεγματικά και παρατηρησιακά δεδομένα τροφοδότησαν το μοντέλο CERES-Wheat. Τα Agri4cast και Eobs-0.1 ήταν τα καλύτερα προϊόντα όσον αναφορά την κλιματική ταξινόμηση κατά Köppen. Κατά την εποχιακή σύγκριση, όλα τα πλεγματικά προϊόντα συστηματικά υποεκτίμησαν τις κεντρικές τιμές των παρατηρήσεων των θερμοκρασιών και της βροχόπτωσης. Καλύτερες επιλογές αναδείχθηκαν τα Eobs-0.1 και Agri4cast για την μέγιστη και ελάχιστη θερμοκρασία και τα Eobs-0.1 και Eobs-0.25 για την βροχόπτωση. Όσον αφορά την ηλιακή ακτινοβολία, τα πλεγματικά προϊόντα υπερεκτίμησαν τις κεντρικές τιμές, με τα Eobs-0.1 και Eobs-0.25 να αποτελούν τις ιδανικότερες επιλογές. Τους θερμοκρασιακούς δείκτες προσεγγίζουν καλύτερα τα Eobs-0.1 και Agri4cast, ενώ τους υγρομετρικούς τα Eobs-0.1 και Eobs-0.25. Συνολικά τα Eobs-0.1 ήταν τα καλύτερα πλεγματικά προϊόντα παρουσιάζοντας (α) για τις θερμοκρασίες, τις μικρότερες διαφορές (εκφρασμένες ως RMSE/mean *100), το καλοκαίρι (2%, 5%, για Tmax και Tmin, αντιστοίχως) και το φθινόπωρο (3%, 8%, για Tmax και Tmin, αντιστοίχως) και τις μεγαλύτερες την άνοιξη (4%, 10%, για Tmax και Tmin, αντιστοίχως) και τον χειμώνα (6%, 30%, για Tmax και Tmin, αντιστοίχως), (β) για την βροχόπτωση, τα μικρότερα λάθη την άνοιξη, το φθινόπωρο και τον χειμώνα (14%, 17%, 15%, αντιστοίχως) και τα μεγαλύτερα το καλοκαίρι (46%) και (γ) για την ηλιακή ακτινοβολία, παρόμοιες διαφορές (6-7%). Τα Eobs-0.1 εμφάνισαν τις μικρότερες αποκλίσεις για τα στάδια ανάπτυξης και τη συγκομιδή για την περίοδο αναφοράς (κατά μέσο όρο 5 ημέρες για την άνθηση, 6 ημέρες για την ωρίμανση και 10% για ην συγκομιδή) και κατά την εφαρμογή των κλιματικών σεναρίων (κατά μέσο όρο 4 ημέρες για την άνθηση, 3 ημέρες για την ωρίμανση και 8% για την συγκομιδή), με τα Agri4Cast να ακολουθούν σε μικρή απόσταση. Τα Agri4Cast και Eobs-0.1 αναδείχθηκαν καλύτερες επιλογές και κατά την απεικόνιση των αποκλίσεων των σταδίων ανάπτυξης και συγκομιδής σε επιφάνειες. Gridded datasets are widely used to study weather and climate, so it is important investigators consider their strengths and weaknesses. Maximum and minimum temperature (Tmax and Tmin, respectively), precipitation (Prec), and solar radiation data (QQ) from three gridded datasets (E-OBS in 2 spatial resolutions (10km (Eobs-0.1)) and 25km (Eobs-0.25) and Agri4cast) and 13 Mediterranean stations (Obs) (selected for their proximity to wheat crops), during 1980-2019, were compared. The comparison was made a) by determining the climate type based on the Köppen classification, b) on seasonal basis for all and each station separately, using a variety of statistical measures (mean, Std, Q25, Q50 και Q75), statistical indices (RMSE, EF1 και r) and temperature (frequency of days with Tmax>25ºC, Tmax<0ºC, Tmin>20ºC και Tmin<0ºC)- and precipitation (95th and 99th percentiles and frequency of days with Prec≥0.1mm and Prec≥1mm)- based indices. Additional comparisons, for the reference and climate change scenarios (constructed by perturbing the historical Tmax and Tmin time series), were made between development stages (anthesis and maturity) and yield, when the CERES-Wheat model was run on potential mode with the gridded and observations datasets. With regards to Köppen climate classification, Agri4cast and Eobs-0.1 were the best products. All gridded products systematically underestimated the central trends of temperature and precipitation observations on seasonal basis. The best choices were Eobs-0.1 and Agri4cast for temperature and Eobs-0.1 and Eobs-0.25 for precipitation. The gridded products also overestimated the central trends of solar radiation, with Eobs-0.1 and Eobs-0.25 being the best choices. Regarding the temperature- based indices, Eobs-0.1 and Agri4cast exhibited the lower deviations from observations, while the Eobs gridded products approximated better the precipitation-based indices. Overall, Eobs-0.1 was the best gridded product presenting (a) for temperatures, the lower discrepancies (expressed as RMSE/mean*100) in summer (2%, 5%, for Tmax and Tmin, respectively) and autumn (3%, 8%, for Tmax and Tmin, respectively) and the larger in spring (4%, 10%, for Tmax and Tmin, respectively) and winter (6%, 30%, for Tmax and Tmin, respectively) (b) for precipitation, the lowest errors in spring, autumn and winter (14%, 17%, 15%, respectively) and the larger in summer (46%) and (c) for solar radiation, similar seasonal discrepancies (6-7%). Eobs-0.1 also showed the smallest discrepancies for both developmental stages and yield production estimated with CERES-Wheat, during the reference period (5 days for anthesis, 6 for maturity and 10% for yield production, on average) and climate scenarios (4 days for anthesis, 3 days for maturity and 8% for yield production, on average), followed by Agri4cast. Additionally, Agri4cast and Eobs-0.1 were the best choices after depicting the stages of growth and yield production on surfaces. Aristorle University of Thessaloniki 2022-03-10 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12799 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2022 gre Copyright (c) 2022 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/13116 2024-10-23T08:09:59Z grelit:mast

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11468 2018-11-16T08:32:10Z grelit:mast

"181105 2018 eng " dc Tooth morphology, molar enamel thickness and dental microwear textural analysis of modern Cercopithecines with application on European Paradolichopithecus/Procynocephalus and comparisons with Pleistocene Papionins from Omo Valley in Africa Plastiras, Chris Alexander A. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Στην παρούσα εργασία, διερευνάται η διατροφική οικολογία του απολιθωμένου πρωτεύοντος Procynocephalus από την απολιθωματοφόρο θέση Δαφνερό-3 που χρονολογείται στο Κάτω Πλειστόκαινο (Μέσο Βιλλαφράγκιο). Για την επίτευξη του σκοπού αυτού, συγκρίνονται δεδομένα οδοντικής μικροτριβής του πρωτεύοντος από το Δαφνερό-3, (με χρήση ομοεστιακού μικροσκοπίου) με δεδομένα από ένα σύνολο απολιθωμάτων του γένους Papiο και μορφές σύγχρονων πρωτευόντων με διαφορετικές διατροφικές συνήθειες (Papio cynocephalus n=27, Papio ursinus n=12, Theropithecus gelada n=12, Semnopithecus entellus n=8, Gorilla beringei n=16, Macaca fascicularis n=20). Για την εκτίμηση των διατροφικών δυνατοτήτων της οδοντοστοιχίας του πρωτεύοντος από το Δαφνερό-3, τελούνται μετρήσεις πάχους αδαμαντίνης, δισδιάστατες και τρισδιάστατες (με τη βοήθεια εικόνων αξονικής τομογραφίας), υπολογίζονται δύο δείκτες που περιγράφουν την γομφική διέυρυνση (MF και DFI) και συγκρίνονται με σύγχρονα Papio και τρείς ομάδες ανθρωποειδών με διαφορετικές διατροφικές συνήθειες. Επιπλέον, για να διερευνηθεί η διατροφική οικολογία του συνόλου απολιθωμένων Papio από την κοιλάδα Όμο (Αιθιοπία, Αφρική) και η αντιπαράθεση τους με τον Procynocephalus από το Δαφνερό-3, συγκρίνονται οι διακυμάνσεις δύο μεταβλητών, πολυπλοκότητα (Complexity, Asfc) και ανισοτροπία (Anisotropy, epLsar), στα γεωλογικά μέλη του σχηματισμού Σουνγκούρα που αντιστοιχούν στην ηλικία του πρωτεύοντος από το Δαφνερο-3. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η υφή οδοντικής μικροτριβής του δείγματος από το Δαφνερό-3 διαφέρει από τα σύγχρονα πρωτεύοντα του τρέφονται κυρίως με φύλλα και μοιάζει περισσότερο με την υφή των πρωτευόντων που εμφανίζουν διατροφή βασισμένη σε πιό σκληρά διατροφικά αντικείμενα. Τα αποτελέσματα του πάχους της αδαμαντίνης των γομφίων σε συνδυασμό με τα δεδομένα των δύο δεικτών που περιγράφουν την μορφολογία των γομφίων (MF και DFI), δείχνουν ότι το πρωτεύον από το Δαφνερό-3 ήταν ικανό να καταναλώσει σκληρά διατροφικά στοιχεία. Τα τελευταία φαίνεται ότι αποτελούσαν σημαντικό τμήμα της διατροφής του ανάλογα με την χωρική και εποχική τους διαθεσιμότητα. Τα χαρακτηριστικά της υφής της οδοντικής μικροτριβής του Procynocephalus από το Δαφνερό-3 και των απολιθωμένων Papio από τη κοιλάδα Όμο (Αιθιοπία, Αφρική), υποστηρίζουν την υπόθεση της επέκτασης των ανοιχτών εκτάσεων με φυτοκάλυψη στο Κάτω Πλειστόκαινο και επισημάνεται μία τάση για πιό ανοιχτά περιβάλλοντα ανάμεσα στα 2.36 και 1.9 εκ. χρόνια. In this study, we explore the feeding ecology of the recently unearthed cranium of the fossil primate genus Procynocephalus from the Early Pleistocene site of Dafnero-3, Northern Greece. To succeed that we compare dental microwear textural analysis data from the Greek specimen, using confocal microscopy, in comparison with a set of fossils Papio specimens and also extant primates with known dietary differences (Papio cynocephalus n=27, Papio ursinus n=12, Theropithecus gelada n=12, Semnopithecus entellus n=8, Gorilla beringei n=16, Macaca fascicularis n=20). To explore the dietary capabilities of Procynocephalus from Dafnero 3 we measure 2D and 3D enamel thickness (using CT scan imaging) and two indices: molar flare index (MF) and dentine flare index (DFI), in comparison with modern Papio and three dietary groups of hominoids. Additionally, to explore the feeding ecology of a set of fossil Papio from Omo Valley, Africa and the vicariance between them and Procynocephalus from Dafnero-3, we compare the variation of complexity (Asfc) and anisotropy (epLsar) variables, focusing our efforts on contemporaneous assemblages with the fossil from Greece. Results indicate that the microwear texture from Dafnero 3 specimen differs from the extant folivorous primates compared and instead resemble more closely the hard object feeders/omnivorous primates. Results of the enamel thickness combined with data from the two indices that describe the morphology of the molars (MF and DFI), indicate that Procynocephalus from Dafnero 3 was capable of consuming hard food objects and may have played an important part of its diet depending on spatial and seasonal availability. The dental microwear texture characteristics of Procynocephalus from Dafnero 3 and the fossil Papio from Omo Valley, supports the hypothesis of the expansion of grasslands at Early Pleistocene and highlight a trend towards more open environments between 2.36 and 1.9 Ma. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-05 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11468 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2017 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11781 2022-02-02T07:58:03Z grelit:mast

"220202 2022 eng " dc Οργανικοί ρυπαντές σε περιοχές του Νομού Καβάλας. Γρηγοριάδου, Άννα Π. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας Η μελέτη των οργανικών ρυπαντών αποτελεί πεδίο έρευνας τα τελευταία μόλις χρόνια. Γενικά οι οργανικοί ρυπαντές είναι ένα ζήτημα που απασχολεί τις Περιβαλλοντικές Επιστήμες και η δυσκολία της μελέτης τέτοιου είδους ρυπαντών έγκειται στο γεγονός της πολυπλοκότητας τους. Μια επιπρόσθετη δυσκολία στη μελέτη τέτοιου είδους ρύπανσης είναι η μη θέσπιση ορίων από παγκόσμιους και ευρωπαϊκούς οργανισμούς. Σκοπός της παρούσης διατριβής ειδίκευσης είναι η μελέτη της οργανικής ρύπανσης στην περιοχή της βιομηχανικής ζώνης ανατολικά της Καβάλας και συγκεκριμένα στους χώρους των εγκαταστάσεων πετρελαίου της εταιρείας Kavala Oil. Για την εκτίμηση της οργανικής ρύπανσης πραγματοποιήθηκαν χημικές αναλύσεις τόσο σε δείγματα νερών όσο και σε δείγματα θαλάσσιων και ποτάμιων ιζημάτων. Η δειγματοληψία θεωρείται αντιπροσωπευτική και επιτρέπει την όσο το δυνατόν ορθότερη εκτίμηση της οργανικής ρύπανσης της περιοχής. Η μελέτη των δειγμάτων περιελάμβανε: 1. Εκχύλιση (extraction) 2. Κλασματοποίηση (fractionation) 3. Παραγωγωποίηση (derivatization) 4. Ανάλυση σε αέριο-χρωματογράφο (gas chromatography) 5. Ανάλυση με την τεχνική συζευγμένης αεριο-χρωματογραφίας /φασματοσκοπίας- μαζών (gas chromatography – mass spectrometry). Η αξιολόγηση των αποτελεσμάτων των παραπάνω γεωχημικών αναλύσεων συνέβαλε: 1. στον ακριβή προσδιορισμό των οργανικών ρυπαντών της περιοχής γύρω από τις εγκαταστάσεις της Kavala Oil, 2. στη μελέτη της κατανομής των στο χώρο, 3. στην ποσοτική εκτίμηση ορισμένων εκ των οργανικών ρυπαντών, 4. στην εκτίμηση της επικινδυνότητας και της επίδρασης στο περιβάλλον Τα αποτελέσματα έδειξαν την επιβάρυνση του περιβάλλοντος στην περιοχή μελέτης από τις ανθρωπογενείς δραστηριότητες, όπως η απόρριψη υγρών αποβλήτων από την Kavala Oil, καθώς και από την ανεξέλεγκτη απόρριψη στερεών απορριμμάτων στην ευρύτερη περιοχή. 46Σύμφωνα με τα παραπάνω, η παρουσία του τριβρωμομεθανίου (μόνο στο δείγμα KP w4 ), της ένωσης 4-οξοισοφορόνης, του ναφθαλενίου, του εξανοδιικό οξύ-δι(2-αιθυλεξυλ) εστέρα και του δι-n-βουτυλφθαλικού, πιθανόν να οφείλεται στην απόρριψη υγρών αποβλήτων από την Kavala Oil στο σημείο δειγματοληψίας. Η παρουσία της ένωσης 1,2,3-τριχλωροπροπενίου στο δείγμα KP w1 , πιθανόν να οφείλεται στην ανεξέλεγκτη απόρριψη σκουπιδιών στην ευρύτερη περιοχή και ειδικότερα πλαστικών και συνθετικών ουσιών. Στο δείγμα KP w1 και μόνο σε αυτό, ανιχνεύθηκαν οι παρακάτω ενώσεις-ρυπαντές: • τρις(2-χλωροαιθυλ)φωσφίτης, • τρις(χλωροπροπυλ)φωσφίτης, • τρις(2-χλωροϊσοπροπυλ)φωσφίτης, • τρι-n-βουτυλφωσφίτης, • 2-(Μεθυλθειο)βενζοθειαζόλη, • 2(3H)-Βενζοθειαζόνη, • βενζοθειαζόλη. Η παρουσία των ρυπαντών της ομάδας της βενζοθειαζόλης πιθανόν να οφείλεται στην παρακείμενη Εθνική Οδό Καβάλας–Ξάνθης. Ιδιαίτερα έντονη φαίνεται να είναι και η παρουσία της ομάδας των φωσφιτών. Η ομάδα αυτή, όπως έχει ήδη ειπωθεί, αποτελεί συστατικό των λιπασμάτων. Είναι επίσης πιθανό η περιοχή να αποτελεί λεκάνη απορροής των γύρω αγροτικών περιοχών. Οι ενώσεις μεθυλ-διαιθυλδιθειοκαρβαμίδικό, μεθυλ-διμεθυλδιθειοκαρβαμιδικό, αδιπικό οξύ δι-ισο-βουτυλικός εστέρας, ανιχνεύθηκαν και στα τρία δείγματα νερών KP w1 , KP w2 και KP w4 . Οι ενώσεις αυτές είναι ουσίες παρασιτοκτόνων, μυκητοκτόνων και εντομοκτόνων και πιθανόν να αποτελούν υλικά απορροής από τις γύρω γεωργικές περιοχές. Οι ενώσεις δι-ισο-βουτυλφθαλικό και δι-n-βουτυλφθαλικό παρουσιάζονται και αυτές σε όλα τα δείγματα νερών. Οι ενώσεις αυτές, που βρίσκονται και σε μεγάλες ποσότητες, πιθανώς να προέρχονται από τα ανεξέλεγκτα στερεά απορρίμματα της ευρύτερης περιοχής. Τέλος, σε όλα τα δείγματα νερών ανιχνεύθηκαν και οι ενώσεις •1-Υδροξυ-κυκλοεξυλ-φαινυλ-κετόνη, • 2,4,7,9-Τετραμεθυλ-5-δεκιν-4,7-διόλη, • 2,6,6-Τριμεθυλ-2-κυκλοεξεν-1,4-διόνη, • 3-Τερτ-βουτύλ-4-υδροξυανισόλη, Οι ενώσεις αυτές είναι προϊόντα βιομηχανιών καλλυντικών και αρωμάτων, πιθανώς να προέρχονται από τα ανεξέλεγκτα στερεά απορρίμματα της ευρύτερης περιοχής. Generally, organic pollutants are a matter that occupies environmental sciences. The difficulty of studying this kind of pollutants is their complexity and the non-existence of limitations from World and European organizations. The purpose of this Master Thesis is to investigate the organic pollution in the industrial area east of Kavala, and specifically in the areas where the company Kavala Oil has its oil facilities. For the evaluation of the organic pollution, chemical analyses where performed in surface water samples, as well as in sea and river sediment samples. The investigation of the samples included: 1. Extraction, 2. Fractionation, 3. Derivatization, 4. Gas chromatography, 5. Gas chromatography – mass spectrometry. The evaluation of the analytical results contributed to: 1. The exact determination of the organic pollutants in the area around the Kavala Oil facilities, 2. the study of their distribution in the area, 3. the quantitative evaluation of some of the organic pollutants, 4. their risk assessment and the evaluation of their environmental effect. The results showed the deterioration of the environment in the study area deriving from human activities. Kavala Oil’s operations and the discarding of liquid wastes as well as from the uncontrolled discarding of solid waste. The presence of Tribromomethane (only in water sample KP w4 ), of the compound 4-Oxoisophoron, Naphthalene, Hexanedioic acid bis(2-ethylhexyl) ester and 49of the Di-n-butylphthalate is probably due to the discarding of liquid waste from Kavala Oil. The presence of the compound in 1,2,3-Trichloropropene the water sample KP w1 , is possibly due to the uncontrolled discarding of solid wastes, specifically plastic and synthetic compounds. In the water sample KP w1 , the following pollutants – compounds were detected: • Tris(2-chloroethyl)phosphate, • Tris(chloropropyl)phosphate, • Tris(2-chloroisopropyl)phosphate, • Tris-n-butylphosphate, • 2-(Methylthio)benzothiazole, • 2(3H)-Benzothiazone, • Benzothiazole. The presence of pollutants belonging in the group of benzothiazole is possibly caused by the nearby highway of Kavala-Xanthi. The presence of the phosphate group also seems to be especially pronounced. This group is a component of fertilizers. It seems that the sampling area constitutes the drainage area of the surrounding agricultural areas. The compounds methyl-diethyldithiocaramodithioic, methyl- dimethyldithiocaramodithioic, adipic acid di-iso-butylic ester, were detected in all three water samples KP w1 , KP w2 and KP w4 . These compounds are components of fungicides, parasiticides and insecticides, and possibly they constitute drainage material from the surrounding agricultural areas. The compounds Di-iso-butylphthalate and Di-n- butylphthalate are also present in all water samples. These compounds, which are found in large quantities, are probably derived from the uncontrolled solid wastes of the area. In all water samples the following compounds were also detected: • (1-Hydroxycyclohexyl)phenylketone, • 2,4,7,9-Tetramethyl-5-decine-4,7-diol, • 2,6,6-Trimethyl-2-cyclohexen-1,4-dion, • 3-tert-Butyl-4-hydroxyanisole, These compounds are products of perfume and cosmetics industries, and probably are connected to the uncontrolled discarding of solid wastes in the surrounding areas. Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-02 09:58:03 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11781 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2003 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12021 2022-02-14T08:23:46Z grelit:mast

"220214 2022 eng " dc Συμβολή στη μελέτη των προβοσκιδωτών του Αν. Μειοκαίνου του Πικερμίου και της Σάμου. Κονιδάρης, Γεώργιος Ε. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. . Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-14 10:23:46 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12021 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2008 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12425 2022-01-10T08:03:37Z grelit:mast

"200204 2020 eng " dc Evaluation of a combined physical and cognitive training protocol in people with Down syndrome via graph theory = ξιολόγηση ενός πρωτοκόλλου νοητικής και σωματικής ενδυνάμωσης σε ανθρώπους με σύνδρομο Down μέσω της θεωρίας γράφων. Karali, Chrysi S. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Διατμηματικό πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών στα Πολύπλοκα Συστήματα και Δίκτυα (Inter-Faculty Master Program on Complex Systems and NetworksInter-Faculty Master Program on Complex Systems and Networks). Trisomy of human chromosome 21 is the most common genetic cause of mental retardation and leads to Down syndrome (DS). The existing treatments (pharmaceutical and non-pharmaceutical) of the DS deficiencies focus mainly on ameliorating only a number of symptoms. Our electroencephalography (EEG) study examined the effects of combined physical and cognitive training on DS adults implementing functional cortical network mapping and graph analysis. We investigated whether the cortical alterations could reflect the modification of the cognitive and physical capacity. A three-month intervention protocol of LLM Care was performed to twelve adults with DS. The results were estimated via the comparison of pre- and post-training 5-minute long resting-state EEG recordings, 15-minute long MMN EEG recordings, as well as somatometric, and cognitive assessments. EEG analysis indicated the strengthening of cortical network connectivity in resting-state, as well as the statistically significant increase of both network’s global efficiency and transitivity and the statistically significant decrease of the network’s characteristic path length. The cortical alterations due to the intervention triggers the network’s reorganization. The induced complexity is plausibly a positive result, given the simplified organization of DS functional network. Also, the cognitive and physical capacity of DS people were enhanced after the intervention.  To the best of our knowledge, this is the first computerized study that points out amelioration to the cognitive and physical skills of people with DS combined with EEG evidence of neuroplastic utility. These results are promising for the improvement of daily life and a higher level of independence that can be induced by training to the DS population. Η τρισωμία του ανθρώπινου χρωμοσώματος 21 είναι η πιο κοινή γενετική αιτία νοητικής υστέρησης και προκαλεί Σύνδρομο Down (DS). Οι υπάρχουσες θεραπείες που αφορούν το DS εστιάζουν κυρίως στην αντιμετώπιση κάποιων συγκεκριμένων συμπτωμάτων. Στην παρούσα εργασία εξετάστηκε η επίδραση της νοητικής και σωματικής ενδυνάμωσης σε ενήλικες με DS μέσω χαρτογράφησης του λειτουργικού φλοιϊκού δικτύου με  Ηλεκτροεγκεφαλογραφία (EEG) και της θεωρίας των γράφων. Για το σκοπό αυτό εφαρμόστηκε ένα τρίμηνο πρωτόκολλο παρέμβασης του συστήματος Φροντίδας της Υγείας LLM Care σε δώδεκα ενήλικες με DS. Τα αποτελέσματα της παρέμβασης προέκυψαν μέσω της σύγκρισης των σωματομετρικών, των γνωστικών εκτιμήσεων, των πεντάλεπτων EEG καταγραφών σε κατάσταση ηρεμίας και των δεκαπενταλεπτων ΕΕG καταγραφών με το παράδειγμα της μουσικής αναντιστοιχίας που λήφθηκαν πριν και μετά την παρέμβαση. Από τις αναλύσεις προέκυψαν τόσο η βελτίωση των γνωστικών και σωματικών ικανοτήτων των ατόμων με Σύνδρομο Down όσο και EEG στοιχεία που υποστηρίζουν την αξιοποίηση της εγκεφαλικής νευροπλαστικότητας. Συγκεκριμένα, οι αναλύσεις των EEG έδειξαν την ενίσχυση της συνδεσιμότητας του φλοιικού δικτύου σε κατάσταση ηρεμίας, όπως επίσης τη στατιστικά σημαντική αύξηση της αποτελεσματικότητας (global efficiency) και της μεταβατικότητας (transitivity) του δικτύου καθώς και της στατιστικά σημαντικής μείωσης του μήκους μονοπατιού (characteristic path length) του δικτύου. Οι φλοιϊκές αλλαγές των ατόμων με DS φαίνεται να οδήγησαν στην αναδιοργάνωσή του και στην απόκτηση μιας πιο πολύπλοκης δομής, γεγονός που μπορεί να θεωρηθεί θετικό δεδομένης της απλοϊκής οργάνωσης του φλοιικού δικτύου των ατόμων με DS. Οι αλλαγές αυτές, πιθανώς, αντικατοπτρίζουν τη βελτίωση των γνωστικών και των σωματικών ικανοτήτων, καθιστώντας τη παρέμβαση μια πολλά υποσχόμενη μέθοδο στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης του πληθυσμού με DS. Aristorle University of Thessaloniki 2019-05-29 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12425 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2019 gre Copyright (c) 2020 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12673 2024-04-18T08:52:49Z grelit:mast

"220126 2022 eng " dc A novel approach to the spreading of SARS-COV 2 with the use of networks = Μια πρωτότυπη προσέγγιση στην εξάπλωση του SARS-COV 2 με τη χρήση δικτύων. Vachtsevanos, Vasileios Georgios Πολύπλοκα Συστήματα και Δίκτυα - Διατμηματικό ΠΜΣ (Inter-Faculty Master Program on Complex Systems and Networks) The COVID-19 epidemic has troubled both medicinal and STEM personnel for more than one year. This epidemic has proven most resilient to medicinal and social measures undertaken worldwide. Trying to model this epidemic is an arduous task, both because of the virus’ mutability and due to the fact that each government trying different measures with a varying degree of success. In this work, we will try to achieve two things. The first one is to create an “umbrella” dynamic system, which can be adjusted to make predictions for all cases, while the second is to transfer this model to a mesoscopic equivalent, in order to make predictions that fit the specificities of smaller populations more accurately. Finally, there will be presented a novel idea for examining whether or not an epidemiological system is closed or open, i.e., the epidemic will end or not. Key Words : COVID-19, Epidemiology, Epidemiological Networks, Dynamical Systems, Complexity Η επιδημία COVID-19 έχει προβληματίσει ιατρικό και επιστημονικό προσωπικό για παραπάνω από ένα έτος . Αυτή η επιδημία αποδείχθηκε πολύ ανθεκτική στα ιατρικά και κοινωνικά μέρα πρόληψης που έχουν ληφθεί διεθνώς. Η προσπάθεια να γίνει μοντελοποίηση της επιδημίας είναι ένας απαιτητικός άθλος, τόσο λόγω της γρήγορης τάσης ιού να μεταλλάσεται αλλά και του γεγονότος ότι κάθε κυβέρνηση παγκοσμίως έχει λάβει διαφορετικά μέτρα , με διαφορετικό βαθμό επιτυχίας. Στη παρούσα διατριβή, θα γίνει μια απόπειρα να επιτευχθούν δυο στόχοι. Ο πρώτος είναι να σχεδιαστεί ένα δυναμικό σύστημα «πασπαρτού», το οποίο μπορεί να προσαρμοστεί για εκάστοτε περίπτωση, ενώ ο δεύτερος είναι η μεταφορά του μοντέλου στο μεσοσκοπικό ανάλογο του, ώστε να γίνονται πιο ακριβείς προβλέψεις για περιπτώσεις μικρών πλυθησμών βάση των ιδιαιτεροτήτων τους . Τέλος, θα παρουσιαστεί μια νεα ιδέα, η οποία μας επιτρέπει να εξετάζουμε εαν ένα επιδημιολογικό σύστημα είναι ανοιχτό ή κλειστό. Αυτό σημαίνει αν προβλέπεται λήξη μιας επιδημίας ή όχι. Λέξεις Κλειδιά : COVID-19, Επιδημιολογία, Επιδημιολογικά Δίκτυα, Δυναμικά Συστήματα, Πολυπλοκότητα Aristorle University of Thessaloniki 2022-01-26 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12673 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2021 gre Copyright (c) 2021 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/13002 2024-04-24T05:54:24Z grelit:mast

"240418 2024 eng " dc Καύσωνες στην Κύπρο: Διερεύνηση της συσχέτισης των επεισοδίων καύσωνα με το θερμικό στρες και την δημόσια υγεία = Heat Waves in Cyprus: Exploring the association of heat waves with heat stress and public health. Κέκκου, Φραγκέσκος Λοΐζος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Μετεωρολογίας και Κλιματολογίας. Οι καύσωνες κατά τους καλοκαιρινούς μήνες αποτελούν κοινό χαρακτηριστικό των χωρών που χαρακτηρίζονται από μεσογειακό κλίμα, όπως η Κύπρος. Ωστόσο, στο πλαίσιο της ανθρωπογενούς κλιματικής αλλαγής, η συχνότητα, η ένταση και η διάρκεια των καυσώνων στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου έχουν αυξηθεί σημαντικά τις τελευταίες δεκαετίες. Το γεγονός αυτό έχει δημιουργήσει πιο στρεσογόνες βιοκλιματικές συνθήκες, όπως καταδεικνύουν πολλές έρευνες. Ταυτόχρονα, οι μελλοντικές κλιματικές προβλέψεις δείχνουν ότι οι καύσωνες που παρατηρήθηκαν στις αρχές του 21ου αιώνα και χαρακτηρίστηκαν ως ακραίοι θα γίνουν ο κανόνας τα επόμενα έτη. Στην παρούσα εργασία επιβεβαιώνεται η αύξηση της θερμοκρασίας στην Κύπρο την τελευταία 40ετία. Ως καύσωνες ορίζονται οι ημέρες που η μέγιστη και ελάχιστη θερμοκρασία ξεπερνούσε το 95ο ποσοστημόριο, για την περίοδο 2000 – 2019. Βάσει του κριτηρίου αυτού πραγματοποιήθηκε κλιματολογική μελέτη των επεισοδίων καύσωνα στην περιοχή της Κύπρου, ενώ ταυτόχρονα μελετήθηκε το θερμικό στρες μέσω του βιοκλιματικού δείκτη UTCI. Ο δείκτης αυτός παρέχει μια ολοκληρωμένη εκτίμηση της ανθρώπινης θερμικής δυσφορίας που προκαλείται από το θερμικό περιβάλλον. Τα δεδομένα που χρησιμοποιήθηκαν για τον σκοπό αυτό, ήταν δεδομένα θερμοκρασίας από τη βάση δεδομένων ERA5 – Land και δεδομένα βιοκλιματικού δείκτη UTCI από την αντίστοιχη βάση δεδομένων ERA5 – HEAT. Παράλληλα εκτιμήθηκε η συσχέτιση του UTCI με τα δεδομένα υγείας που αφορούν δεδομένα θνησιμότητας και νοσηλειών από οκτώ δημόσια νοσοκομεία της Κύπρου όπως προκύπτουν από τη Στατιστική Υπηρεσία Κύπρου και την Υπηρεσία Δημόσιας Υγείας του Υπουργείου Υγείας αντίστοιχα. Τέλος χρησιμοποιώντας την στατιστική μεθοδολογία των GAMs (Generalized Additive Models) εκτιμήθηκε το ρίσκο θνησιμότητας και νοσηρότητας με βάση την μέγιστη και ελάχιστη θερμοκρασία και τον δείκτη UTCI για χρόνο υστέρησης 20 ημερών. Από τα αποτελέσματα φαίνεται ότι το ρίσκο θνησιμότητας και το ρίσκο νοσηρότητας, αυξάνεται στατιστικά σημαντικά στις χαμηλότερες θερμοκρασίες συγκριτικά με τις υψηλότερες θερμοκρασίες. Heatwaves during the summer months are a common characteristic of countries with a Mediterranean climate, such as Cyprus and Greece. However, within the context of anthropogenic climate change, the frequency, intensity, and duration of heatwaves in the broader Eastern Mediterranean region have significantly increased in recent decades, particularly since 1990. This has resulted in more stressful bioclimatic conditions, as indicated by numerous studies. Concurrently, future climate predictions suggest that the heatwaves observed in the early 21st century, once considered extreme, will become the norm in the coming years. This study confirms the rise in temperatures in Cyprus over the last 40 years. Heatwaves are defined as days where both maximum and minimum temperatures exceed the 95th percentile for the period 2000–2019. Using this criterion, a climatological analysis of heatwave events in the Cyprus region was conducted, while the thermal stress was studied through the Universal Thermal Climate Index (UTCI). This index provides a comprehensive assessment of human thermal discomfort caused by the thermal environment. The data utilized for this purpose included temperature data from the ERA5 – Land database and UTCI bioclimatic index data from the ERA5 – HEAT database. Additionally, the correlation of UTCI with health data, including mortality and hospitalizations from eight public hospitals in Cyprus, was examined based on statistics from the Cyprus Statistical Service and the Public Health Service of the Ministry of Health, respectively. Lastly by using the statistical methodology of Generalized Additive Models (GAMs), the risk of mortality and morbidity was estimated based on maximum and minimum temperatures and the UTCI index for a lag of 20 days. Results indicate a statistically significant increase in the risk of mortality and morbidity at lower temperatures compared to higher temperatures. Aristorle University of Thessaloniki 2024-04-18 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/13002 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2023 gre Copyright (c) 2024 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11662 2021-11-03T10:37:56Z grelit:mast

"181116 2018 eng " dc Gemological study of corundum variety of ruby and sapphie from greece. = Γεμολογική μελέτη ελληνικών κορουνδίων ποικιλίας ρουμπινιών και ζαφειριών. Karantoni, Vilelmini D. Aristotle University of Thessaloniki. School of Geology The gem corundum deposits in Greece are spotted in four regions along two tectono-metamorphic units of the Hellenides Orogen: Drama (Paranesti) and Xanthi (Gorgona-Stirigma) along Nestos Suture Zone in the Rhodope Massif and Naxos and Ikaria islands at the Attico-Cycladic Massif. Eight samples were examined in order to discriminate the four deposits and to record their characteristic features: two rubies from Drama hosted in amphibole schist lenses intercalated in places with Ky-bearing Qtz-Plag-amphibolite gneisses, one pink and one blue sapphire from Xanthi hosted in marbles intercalated with eclogitic amphibolites and gneisses, three blue sapphires from Naxos found within plumasites which were formed by the interaction of pegmatites with ultramafic rocks and a blue sapphire from Ikaria found within the meta-bauxitic lenses hosted within calcic marbles, near the contact with the upper gneisses. Under the polarizing microscope all the samples presented parting, polysynthetic twinning, color zoning and strong fragmentation. A large number of fluid inclusions and few mineral inclusions were also identified.  The FTIR analysis showed the presence of boehmite in all samples. Diaspore-related peaks were also observed in Ikaria’s, Xanthi’s and Drama’s specta. The CO2 peaks present in all the samples are attributed to the fluid inclusions. The UV-Vis-NIR analysis showed the presence of Cr3+ in the red to pink samples and the presence of Fe2+-Ti4+ intervalence charge transfer in the blue samples. Apart from one sample from Naxos showing features of metasomatic origin, all the other samples demonstrated characteristics of a metamorphic origin. The EDXRF analysis gave the highest Cr2O3 concentration for Drama’s samples and the lowest for Xanthi’s sample GO5. The highest Fe2O3 and TiO2 content was recorded in the samples from Naxos, though the wide variation of their chemical composition indicates the possibility of different formation environments. The fluid inclusions study verified the presence of water free CO2 dominated fluids with traces of CH4 or N2 and low densities (0.46 and 0.67 g/cm3), which were probably trapped after the metamorphism peak. The strong fragmentation of ruby and sapphire crystals is possibly due to a strong deformational event after the formation of corundum and together with the clear parting and the large number of mineral and fluid inclusions render the Greek samples of a non-gemological value. Οι πολύτιμες ποικιλίες του κορουνδίου στην Ελλάδα εντοπίζονται σε τέσσερις περιοχές κατά μήκος δύο μεταμορφικών συμπλεγμάτων του ευρύτερου Ελληνικού Ορογενούς: στο Παρανέστι Δράμας και στη Γοργόνα-Στήριγμα Ξάνθης κατά μήκος της Ζώνης Επώθησης του Νέστου (Μάζα Ροδόπης) και στα νησιά Νάξος και Ικαρία (Αττικο-Κυκλαδική Μάζα). Οχτώ δείγματα εξετάστηκαν προκειμένου να μελετηθούν οι ομοιότητες και διαφορές των τεσσάρων εμφανίσεων καθώς και να καταγραφούν τα χαρακτηριστικά της κάθε εμφάνισης: δύο ρουμπίνια από την εμφάνιση της Δράμας που εντοπίζονται μέσα σε φακούς αμφιβολιτικών σχιστολίθων που περιβάλλονται από κυανιτικούς χαλαζιο-αστριούχους αμφιβολιτικούς γνευσίους, ένα ροζ και ένα μπλε ζαφείρι από την Ξάνθη μέσα σε μάρμαρα που εναλάσσονται με εκλογιτικούς αμφιβολίτες και γνευσίους, τρία μπλε ζαφείρια από την Νάξο μέσα σε πλουμασίτες προερχόμενους από την αλληλεπίδραση μεταξύ πηγματιτών και υπερβασικών πετρωμάτων και ένα μπλε ζαφείρι από την Ικαρία μέσα σε μετα-βωξιτικούς φακούς που συναντώνται σε ασβεστιτικά μάρμαρα κοντά στην επαφή με τους υπερκείμενους γνευσίους. Η παρατήρηση στο πολωτικό μικροσκόπιο έδειξε χαρακτηριστικά αποχωρισμού, πολυδυμιών, χρωματικής ζώνωσης και κατακλαστικής υφής για όλα τα δείγματα. Επίσης παρατηρήθηκε μεγάλος αριθμός ρευστών εγκλεισμάτων καθώς και αρκετά ορυκτά εγκλείσματα. Η φασματοσκοπία υπέρυθρου (FTIR) έδειξε την παρουσία μπαιμίτη σε όλα τα δείγματα και την παρουσία διασπόρου στα δείγματα της Ικαρίας, Ξάνθης και Δράμας. Οι κορυφές απορρόφησης CO2 των φασμάτων αποδόθηκαν στο CO2 των ρευστών εγκλεισμάτων. Η φασματοσκοπία υπεριώδους-ορατού-κοντινού υπέρυθρου (UV-Vis-NIR) έδειξε την παρουσία Cr3+ στα φάσματα των κόκκινων έως ροζ δειγμάτων και την παρουσία Fe2+-Ti4+ στα φάσματα των μπλε δειγμάτων. Εκτός από ένα μπλε ζαφείρι της Νάξου που έχει χαρακτηριστικά μετασωματικού χαρακτήρα, όλα τα υπόλοιπα δείγματα σχετίζονται με μεταμορφική προέλευση. Οι υψηλότερες συγκεντρώσεις Cr2O3 εντοπίστηκαν στις χημικές αναλύσεις των ρουμπινιών της Δράμας, ενώ οι χαμηλότερες στο ροζ ζαφείρι της Ξάνθης. Τα μπλε ζαφείρια της Νάξου έχουν τις υψηλότερες συγκεντρώσεις Fe2O3 και TiO2. Γενικά τα δείγματα της Νάξου παρουσίασαν το μεγαλύτερο εύρος τιμών αναφορικά με τη χημική τους σύσταση, γεγονός που υποδεικνύει την πιθανή προέλευσή τους από διαφορετικά περιβάλλοντα. Η μελέτη των ρευστών εγκλεισμάτων επιβεβαίωσε την παρουσία ρευστών πλούσιων σε CO2 με μικρά ποσοστά CH4 ή N2, χωρίς την παρουσία νερού και με μικρές πυκνότητες (0.46 and 0.67 g/cm3), που πιθανόν παγιδεύτηκαν μετά την κορύφωση της μεταμόρφωσης. Τα έντονα φαινόμενα κατακλασικής υφής των ρουμπινιών και ζαφειριών επιβεβαιώνουν την υπόθεση ενός ισχυρού παραμορφωτικού επεισοδίου που έλαβε χώρα μετά το σχηματισμό τους. Η κατακλαστική υφή σε συνδυασμό με τον έντονο αποχωρισμό των δειγμάτων και τον μεγάλο αριθμό ρευστών και ορυκτών εγκλεισμάτων καθιστούν τα ελληνικά κορούνδια μη γεμολογικής αξίας. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-16 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11662 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2018 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11389 2018-12-17T08:51:10Z grelit:mast

"181217 2018 eng " dc Κλιματολογική μελέτη των ανέμων στις ελληνικές θάλασσες και μελλοντικές εκτιμήσεις των μεταβολών τους με τη χρήση κλιματικού περιοχικού μοντέλου Βαγενάς, Χρήστος Δ. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Οι κύριοι στόχοι της παρούσας διατριβής ειδίκευσης είναι η αξιολόγηση του Περιοχικού Κλιματικού Μοντέλου ICTP – RegCM3 να προσομοιώνει το πεδίο του επιφανειακού ανέμου πάνω από τις ελληνικές θάλασσες, και η χρήση του για την εξαγωγή κατωφλίων ακραίων ταχυτήτων του επιφανειακού ανέμου, καθώς και για την ενδοετήσια κατανομή αυτών. Αξιολογείται η ικανότητα του μοντέλου στην αποτύπωση των κύριων χαρακτηριστικών του πεδίου του επιφανειακού ανέμου στην περιοχή μελέτης και στην ενδοετήσια μεταβλητότητά του, με σύγκριση με δεδομένα των παρατηρήσεων 15 επίγειων μετεωρολογικών σταθμών. Διερευνάται η ύπαρξη κοινών μικρότερων υποπεριοχών, που παρουσιάζουν ιδιαίτερα τοπικά χαρακτηριστικά στο πεδίο του επιφανειακού ανέμου. Γίνεται σύγκριση της διεύθυνση και της ταχύτητας του ανέμου, μεταξύ σημείων πλέγματος και σταθμών. Επίσης, διερευνώνται τα αίτια απόκλισης της ταχύτητας, με την προσαρμογή γνωστών παραμετρικών κατανομών στα δεδομένα της ταχύτητας. Η μελέτη της ενδοετήσιας διακύμανσης του επιφανειακού ανέμου, όπως προκύπτει από τα δεδομένα του μοντέλου, γίνεται τόσο με την δημιουργία μηνιαίων χαρτών, όπου παρουσιάζεται η μέση μηνιαία ταχύτητα και η επικρατούσα μηνιαία διεύθυνση, καθώς επίσης, και με τη δημιουργία δύο τομών, που παρουσιάζουν το μεγαλύτερο μέρος της ενδοετήσιας μεταβλητότητας. Επίσης, χρησιμοποιούνται αντίστοιχα σχήματα για την προβολή των μελλοντικών διαφορών. Στη συνέχεια, εφαρμόζονται παραμετρικές και μη παραμετρικές στατιστικές μέθοδοι για την εξαγωγή κατωφλίων ακραίων ταχυτήτων ανέμων από τα δεδομένα του μοντέλου. Εισάγεται μία αξιόπιστη αυτοματοποιημένη διαδικασία υπολογισμού των κατωφλίων ακραίων ταχυτήτων από τις μεθόδους Peaks Over Threshold – POT. Επίσης, με βάση τις τιμές κατωφλίων που προέκυψαν, μελετάται η ενδοετήσια κατανομή των ακραίων ανέμων. Τέλος, σχεδιάζονται χάρτες μελλοντικών διαφορών. The main objectives of this thesis are evaluating the ability of the Regional Climate Model ICTP – RegCM3 to simulate the surface wind field over the Greek seas, and the use of the model to extract extreme wind speed thresholds and extreme winds’ interannual distribution. The ability of the model to capture the main characteristics of the surface wind field and it’s interannual variability are evaluated by comparing the model’s data to observation data from 15 land meteorological stations. The existence of sub-regions, inside the region of study, that exhibit special local wind features is examined. Comparisons in wind speed and direction between adjacent station – grid point are being made. Also, the reasons of deviations in wind speed are examined through the fitting of some well known parametric distributions to the data of the model and the observations. The study of interannual variation of the surface wind, as produced from the model’s data, is performed by producing monthly maps showing the average monthly wind speed and the monthly prevailing wind direction, and by the production of two cross-sections, which the include greatest part of the interannual variability. Also,c orresponding figures for projecting future changes are shown. Application of both parametric and non-parametric statistical methods for extracting extreme wind speed thresholds from the model’s data. A reliable automated  procedure for calculating the thresholds of extreme speed based on Peaks Over Threshold – POT methods is induced. Furthermore, the interannual distribution of extreme winds is studied, based on the threshold values that resulted. Maps for future changes are presented. Aristorle University of Thessaloniki 2018-12-17 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11389 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2014 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11948 2022-02-04T09:46:47Z grelit:mast

"220204 2022 eng " dc Το μοντέλο του κρίσιμου σεισμού σε περιοχές χαμηλής σεισμοκότητας της Ευρώπης. Τσαμπάς, Ανέστης Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. . Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-04 11:46:47 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11948 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2006 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11500 2018-11-16T08:32:10Z grelit:mast

"181105 2018 eng " dc Τεχνικογεωλογική θεώρηση για την ευστάθεια των βραχωδών υπόγειων και επιφανειακών εκσκαφών, καθώς και χαρακτηρισμός των λατομικών υλικών του αρχαιολογικού χώρου των ''Τάφων των Βασιλέων'' στην Πάφο, ΝΔ, Κύπρος Πανταζοπούλου, Ζωή Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας O αρχαιολογικός χώρος των «Τάφων των Βασιλέων» βρίσκεται στην Πάφο στην ΝΔ Κύπρο. Ο χώρος περιλαμβάνεται στον κατάλογο της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της Ουνέσκο. Οι Τάφοι των Βασιλέων είναι ταφικά μνημεία εξολοκλήρου λαξευμένα στον βράχο και περιλαμβάνονται στα πιο σημαντικά έργα που έχουν διασωθεί από την αρχαιότητα, αφού είναι από τα λίγα μνημεία Ελληνιστικής αρχιτεκτονικής που μπορεί κάποιος να δει στην Πάφο. Από την Ελληνιστική ως την Ρωμαϊκή εποχή ο χώρος λειτούργησε ως λατομείο. Κατά την διάρκεια αυτών των χρόνων έγινε εκτεταμένη απόληψη δομικών λίθων για την οικοδόμηση πολλών αρχαίων οικοδομημάτων στην πόλη της Πάφου και της ευρύτερης περιοχής. Η εργασία πραγματεύεται δυο αντικείμενα. Ο πρώτος στόχος είναι ο χαρακτηρισμός ιστολογικά και ορυκτολογικά των πετρωμάτων, ώστε να ταξινομηθούν πετρολογικά με σκοπό σε κάθε προσπάθεια συντήρησης ή αποκατάστασης να χρησιμοποιούνται ίδιοι ή παρόμοιων χαρακτηριστικών δομικοί λίθοι. Ο δεύτερος στόχος αφορά την τεχνικογεωλογική διερεύνηση της βραχόμαζας για την ευστάθεια των εκσκαφών στα ταφικά μνημεία του αρχαιολογικού χώρο των «Τάφων των Βασιλέων» στην Πάφο. ... The archaeological site "Tombs of the Kings' is located in Paphos, southwest Cyprus. The site is included in UNESCO’S World Cultural Heritage list. The Tombs of the Kings are rock-hewn burial monuments (entirely cut into the native rock) and are considered as one of the most important ancient surviving monuments, since it is one of the few examples of Hellenistic architecture that can be seen in Paphos. Yet, the archaeological site, from the Hellenistic to Roman era, was also used as a quarry providing building stone for the construction of several ancient buildings in the area of Paphos, a parameter that, along with certain natural phenomena, may have affected the stability of the monument. This paper has two main focal points. The first one is the geotechnical investigation of the rock-mass in order to examine the stability of the excavations of the burial monuments. The second point pertains to the classification of the rock mass from the petrological perspective through its histological and mineralogical quality, so that the same or similar kind of building stones may be used in case of maintenance or restoration of the monument. ... Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-05 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11500 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2017 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11209 2018-11-16T08:31:56Z grelit:mast

"161231 2016 eng " dc Ανάλυση των διεθνών εμπορικών δικτύν στην Ευρωπαϊκή Ένωση με βάση τα υποδείγματα βαρύτητας Ντεγίδου, Λίλη Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Μαθηματικών. Διατμηματικό Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών Πολύπλοκα Συστήματα και Δίκτυα The gravity model can be used in the analysis of relations between two countries in international trade, the key variable is the GDP of the two countries in the bilateral trade. The basic test has to do with the location, namely the distance between countries, whether there is a lot or a few exports from one country to another, depends on this. The distance affects the cost, and therefore how much a country can export and in which countries. Our goal is through the empirical analysis, using econometric tools is to show the gravity model applied in bilateral trade relationship, that transaction costs increase from the distance. The study analysis is applied in the sample of 28 EU countries. Apart from the distance, considered the major cost in this model, we created dummy variables to see how other data can affect trade relations. Such dummy variables are: economic crisis, low and high income of countries and finally the countries that were at the beginning of the establishment of the European Union. Finally, apart from the empirical study we applied the network analysis model. Through the analysis of networks we display the bilateral trade relations in a network and the study of their centrality. This analysis shows the countries that have a shorter distance, also the countries that do most of the exports before and after the crisis. Our last comment relates to finding the countries located on the highest position in  international trade, the countries that export more in some countries, and how that was impacted after the economic crisis. Aristorle University of Thessaloniki 2017-12-08 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11209 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2016 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11859 2022-02-03T09:39:22Z grelit:mast

"220203 2022 eng " dc Διερεύνηση των μεγίστων και ελαχίστων θερμοκρασιών στον Ελληνικό χώρο με την χρήση στοιχείων πλέγματος κόμβων ανάλυσης 1,88ο γεωγραφικού μήκους και 1,9ο γεωγραφικού πλάτους. Πάτρα, Αγνή Π. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Αντικειμενικός σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η αξιολόγηση μοντελοποιημένων δεδομένων και η ακρίβεια προσομοίωσής τους στο ιδιόμορφο κλίμα της Ελλάδας, για την χρονική περίοδο 1958 - 2000. Τα δεδομένα είναι μέγιστες και ελάχιστες ημερήσιες τιμές θερμοκρασίας αέρα επιφανείας εδάφους και προέρχονται από το NCEP/NCAR Reanalysis (Νέα-Ανάλυση) πρόγραμμα, σύμφωνα με την τελευταία του αναθεώρηση, όπου το θερμοκρασιακό πεδίο προσδιορίζεται και από πραγματικές παρατηρήσεις αλλά συγχρόνως και με βάση χαρακτηριστικά του μοντέλου (φυσικές παραμετροποιήσεις, όπως η μέση ορεογραφία). Τα Διεθνή Κέντρα Περιβαλλοντικής Πρόβλεψης (NCEP) και το Διεθνές Κέντρο Ατμοσφαιρικής Έρευνας (NCAR) συνεργάστηκαν στη Νέα-Ανάλυση, για να παραχθεί ένα ιστορικό αρχείο (1948-σήμερα) από παγκόσμιες αναλύσεις ατμοσφαιρικών πεδίων και με μοναδική μεταβλητή στο χρόνο την είσοδο των επίγειων και δορυφορικών δεδομένων. Το μοντέλο εκτελείται βασιζόμενο στην Τ62 ανάλυση και σε 28 κάθετα επίπεδα, δημιουργώντας έτσι κομβικά σημεία ενός πλέγματος με ανάλυση 2,5ο x 2,5ο ή Gaussian ανάλυση (πλέγμα στο οποίο τοποθετούνται οι άκρες θερμοκρασίες). Τα 36 κομβικά σημεία που διερευνώνται αποτελούν κορυφές πλεγματικών επιπέδων διαστάσεων 1,88ο γεωγραφικό μήκος και 1,9ο γεωγραφικό πλάτος και καλύπτουν τον ευρύτερο Ελληνικό χώρο (18,75ο - 28,13οΑ, 33,33ο - 42,86οΒ). Μέτρο σύγκρισης και αξιολόγησης αποτελούν 7 επιλεγμένοι Ελληνικοί σταθμοί (Μ.Σ.) με διαθέσιμα τα αντίστοιχα πραγματικά στοιχεία της ίδιας χρονικής περιόδου (Αλεξανδρούπολη, Κοζάνη, Ιωάννινα, Κύθηρα, Ηράκλειο, Νάξος και Ρόδος). Τονίζεται ότι δεδομένα Ελληνικών σταθμών δεν εισάγονται στη Νέα-Ανάλυση. Τελικός στόχος της παρούσας εργασίας είναι, μέσω της διερεύνησης να εκτιμηθεί ο βαθμός αξιοπιστίας και να σκιαγραφηθεί το προφίλ των ελαχίστων και μεγίστων θερμοκρασιών των μοντελοποιημένων δεδομένων στον Ελλαδικό χώρο, κατά την περίοδο 1958-2000. Αρχικά, οι μέσες και απόλυτες μηνιαίες και εποχικές τιμές υπολογίζονται για όλους τους κόμβους και συγχρόνως συγκρίνονται με τις αντίστοιχες παρατηρήσεις των σταθμών. Οι ομοιότητες που εντοπίστηκαν μεταξύ των παρατηρήσεων των Μ.Σ. και των περισσότερων κομβικών σημείων (μέγιστες - ελάχιστες θερμοκρασίες), επιγραμματικά είναι: οι αρνητικά ασύμμετρες και πλατύκυρτες κατανομές, η μέγιστη μεταβλητότητα τον Φεβρουάριο και Οκτώβριο, με μεγαλύτερο εύρος στα ηπειρωτικά κομβικά σημεία (και στους βόρειους Μ.Σ.), η μικρότερη μεταβλητότητα τους καλοκαιρινούς μήνες, με μικρότερο εύρος τιμών στα θαλάσσια κομβικά σημεία (Αιγαίο, Ιόνιο, Κρήτη) και στους αντίστοιχους Μ.Σ. Οι ελάχιστες τέλος θερμοκρασίες προσεγγίζουν περισσότερο σε επίπεδο κατανομών τους Μ.Σ. από τις μέγιστες, ενώ σε επίπεδο τιμών σπάνια παρατηρήθηκαν καλές προσεγγίσεις. Στη συνέχεια, επιλέγονται τα γειτονικά κομβικά σημεία για τον κάθε Μ.Σ. με κριτήριο τη γεωγραφική θέση. Η περιοχή μελέτης μικραίνει και η διερεύνηση συνεχίζεται μόνο με 18 κατάλληλα επιλεγμένα κομβικά σημεία. Οι διαφορές μέσων μηνιαίων τιμών κομβικού σημείου μείον σταθμού προσδιορίζονται άλλες φορές θετικές και άλλες φορές αρνητικές, με μικρότερες διαφορές να εμφανίζονται στις μέσες μέγιστες θερμοκρασίες, ενώ οι μεγαλύτερες διαφορές παρατηρούνται στις απολύτως μέγιστες θερμοκρασίες. Η Κοζάνη, η Νάξος και η Αλεξανδρούπολη, δίνουν ελάχιστες διαφορές το καλοκαίρι, ενώ στο Ηράκλειο, στα Κύθηρα, στα Ιωάννινα και στη Ρόδο οι μικρότερες διαφορές εντοπίστηκαν τον Δεκέμβριο, τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο (είτε θετικές ή αρνητικές). Μικρές σχετικά προσεγγίσεις σε ετήσια κλίμακα, προσδιορίζονται στις μέσες μέγιστες και ελάχιστες θερμοκρασίες του μοντέλου με τους Μ.Σ., με εξαίρεση ίσως το πλησιέστερο κομβικό σημείο Κ_11 που εμφανίζει την μικρότερη απόκλιση από την χρονοσειρά της Αλεξανδρούπολης. Στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των σταθμών και των πλησιέστερων σε αυτούς κομβικών σημείων εντοπίζονται στις μέσες τιμές σε εποχική κλίμακα (με επίπεδο εμπιστοσύνης α=0,05), εφαρμόζοντας τα στατιστικά παραμετρικά τεστ της Ανάλυσης Διασποράς (ANOVA) και του t - Student. Εξαιρέσεις αποτελούν η Αλεξανδρούπολη, το Ηράκλειο, η Κοζάνη και τα Κύθηρα και σε μία με δύο μόνο εποχές του έτους. Η εποχική συσχέτιση μεταξύ των παρατηρήσεων κάθε Ελληνικού σταθμού και των κομβικών σημείων παρουσιάζεται ισχυρή και θετική, ανεξαρτήτως γεωγραφικής περιοχής. Οι υψηλότερες συσχετίσεις παρατηρούνται τον χειμώνα ιδιαίτερα των ελαχίστων θερμοκρασιών, ενώ το καλοκαίρι προσδιορίζεται ο μικρότερος συντελεστής συσχέτισης r, ιδιαίτερα στις μέγιστες θερμοκρασίες. Τον μεγαλύτερο συντελεστή r με τιμή 0,91 έχει η Αλεξανδρούπολη στις μέσες ελάχιστες του χειμώνα, ενώ η μικρότερη τιμή –0,03 παρατηρείται στο Ηράκλειο στις μέγιστες θερμοκρασίες του καλοκαιριού (μοναδική περίπτωση αρνητικής συσχέτισης). Η καλύτερη προσαρμογή των πλεγματικών δεδομένων με πραγματικές παρατηρήσεις παρουσιάζεται στη Νάξο και στα Κύθηρα, ενώ οι χαμηλότερες συσχετίσεις παρατηρούνται στο Ηράκλειο και στα Ιωάννινα. Στατιστικά σημαντικός ο συντελεστής Pearson παρατηρείται στην πλειονότητα των κομβικών σημείων, με 95% στάθμη σημαντικότητας. Προσδιορίζοντας το μέσο Ημερήσιο και Ετήσιο Θερμομετρικό Εύρος στο σύνολο των ετών, διαπιστώνεται ότι η καλύτερη προσομοίωση κομβικού σημείου σε δεδομένα Ελληνικού σταθμού γίνεται στην Αλεξανδρούπολη και ακολουθούν η Κοζάνη και τα Ιωάννινα σε μικρότερο βαθμό. Διαπιστώνεται επίσης και μία καλή προσαρμογή του μεταβατικού κλίματος στην Ελλάδα, με τον υπολογισμό του δείκτη ηπειρωτικότητας. Η Ανάλυση σε Κύριες συνιστώσες έδωσε δύο ομογενείς περιοχές τόσο εποχικά όσο και ετησίως: την ηπειρωτική και τη νησιωτική περιοχή της Ελλάδας, με πιο εμφανή διαχωρισμό ξηράς–θάλασσας στις μέσες ετήσιες ελάχιστες θερμοκρασίες (εξαιρείται το καλοκαίρι όπου υπάρχει και τρίτη ομάδα ανατολικά της Αλεξανδρούπολης). Τέλος, ο έλεγχος τάσεων των μοντελοποιημένων χρονοσειρών ετησίως και εποχικά (μέθοδοι κινούμενου μέσου, αθροιστικών διαφορών και Mann-Kendall) έδωσε τα εξής αποτελέσματα: • Απότομη κλιματική αλλαγή των μεγίστων θερμοκρασιών, στα βόρεια ηπειρωτικάκομβικά σημεία (μετά το 1980). • Μη σημαντική ανοδική ή καθοδική τάση των μεγίστων θερμοκρασιών στα νότια θαλάσσια κομβικά σημεία. • Στατιστικά σημαντική αύξηση (αρχές 1980) των ελαχίστων θερμοκρασιών των νότιων θαλάσσιων κομβικών σημείων. • Οι ελάχιστες θερμοκρασίες των βόρειων κομβικών σημείων χαρακτηρίζονται από προοδευτική πτωτική τάση κυρίως μετά τα μέσα του 1970. Από την αξιολόγηση των μοντελοποιημένων NCEP/NCAR δεδομένων των μεγίστων και ελαχίστων θερμοκρασιών με παράλληλη σύγκρισή τους με παρατηρήσεις Ελληνικών μετεωρολογικών σταθμών, συμπεραίνεται ότι υπάρχει καλή προσαρμογή μεταξύ των δεδομένων όταν πρόκειται για ολόκληρο τον Ελλαδικό χώρο και στο σύνολο των ετών. Όταν όμως η κλίμακα μικραίνει σε επίπεδο κομβικού σημείου – σταθμού, τότε διαπιστώνονται στατιστικά σημαντικές διαφορές κατά εποχή αλλά και σε μηνιαία και ετήσια βάση στο σύνολο των χρονοσειρών των άκρων θερμοκρασιών. Η κυριότερη αιτία για τον περιορισμένο βαθμό αξιοπιστίας των πλεγματικών δεδομένων προέρχεται από το γεγονός ότι για τον υπολογισμό τους δεν λαμβάνεται υπόψη το υψόμετρο των ηπειρωτικών κομβικών σημείων. Σημαντικός, επίσης παράγοντας για την διαφοροποίηση των στοιχείων φαίνεται ότι αποτελεί η σχετικά μεγάλη απόσταση μεταξύ των κομβικών σημείων αλλά και μεταξύ αυτών και των Μ.Σ. Συμπεραίνεται λοιπόν ότι, τα δεδομένα ακραίων θερμοκρασιών NCEP/NCAR δεν μπορούν να αντικαταστήσουν τις πραγματικές παρατηρήσεις για μελέτες τοπικής κλίμακας στην Ελληνική περιοχή. The objective aim of this study is the assessment of the maximum and minimum temperature data and their assimilation to the climate of Greece, during the 1958 – 2000 period. The daily maximum and minimum surface temperature data are derived from NCEP/NCAR Reanalysis System, in compliance with its recent updating, where the temperature field is defined by both observations and model characteristics (physics parameterization, e.g. mean orography). The National Centers for Environmental Prediction/National Center for Atmospheric Research (NCEP/NCAR) have cooperated in the Reanalysis Project with the goal of producing historical global objective analysis dataset (1948-today), having initial surface and satellite data the only variable in time. The model is performed based on a horizontal triangular truncation of 62 waves, with 28 sigma vertical levels, resulting in producing grid points on a 2,5ο x 2,5ο or Gaussian grid (the extreme temperatures are placed on a Gaussian grid). The investigated 36 grid points form a grid box of 1,88ο longitude and 1,9ο latitude that covers the Greek area (18,75ο - 28,13οE and 33,33ο - 42,86οN). Respective Tmax and Tmin observations are also available from 7 Greek stations (Alexandroupoli, Kozani, Ioannina, Kithira, Hraklio, Naxos, Rodos), which cover the referenced region and they are not included in the initial dataset of the model. The final target of the present study is the investigation and evaluation of the reliability as  well as the profile outline of the reanalysis minimum and maximum temperatures on Greece, during the period 1958-2000. At the beginning, the mean and the absolute values for all grid points are evaluated per month, year and season and they are also compared with the respective observations of the stations. The similarities that are defined between station and most of the grid data, are focused on the following (Tmax and Tmin): negative skewness and kurtosis on both series, the maximum standard deviation appears on February and October with biggest range of values at the continental grid points (at the north stations as well), the minimum variability appears in summer, where the marine grid points and the respective stations have the smallest value range (Aegean, Ionian, Crete). As far as the distribution concerned, the temperatures (mostly the Tmin) give better approach than the values. Then the grid window becomes smaller, using only 18-selected grid points for further investigation. The differences between each Greek station and the most adjacent to the station grid points are defined statistically significant (negative or positive) referring to the mean seasonal values. The smallest differences appear at the mean Tmax while the biggest ones appear at the absolute Tmax. Kozani, Naxos and Alexandroupoli have the minimum differences with the grid 154 points in summer, while the respective differences defined on December, January and February at Hraklio, Kithira, Ioannina and Rodos (negative or positive differences). On annual scale, small approximations are estimated referring to mean Tmax and Tmin of grid points with respect to the stations, with the exception of the K_11, which is located close to Alexandroupoli and it appears the smallest yearly deviation from the station series. Statistically significant differences between the station and closest grid data are defined at the mean seasonal values (significance level a=0,05), by the implementation of the statistical parametric tests of ANOVA and t-Student. Alexandroupoli, Hraklio, Kozani and Kithira, are exceptional stations, having only one or two seasons with no significant differences. The seasonal correlation between the observations of each Greek station and the grid data appears to be strong and positive, regardless of the region. The highest correlation coefficients are defined in winter (of minimum temperatures in particular), while the correlation coefficients are the smallest in summer (of maximum temperatures in particular). The biggest r has been estimated equal to 0,91 at mean Tmin (Alexandroupoli), while the smallest one equal to –0,03 is observed on the Tmax of summer (Hraklio). The best correlations are observed at Naxos and Kithira, while the worst ones at Hraklio and Ioannina. The Pearson correlation coefficient is evaluated statistically significant at the majority of the grid points, having 95% level of significance. Concerning the mean D.T.R. and A.T.R. through years, it is found out that the best approximation between grid point and station seems to be at Alexandroupoli, following Kozani and less Ioannina. It is also found out that there is good agreement as far as the climate of Greece concerned, with respect to the continental index. By the application of PCA seasonally and annually, the grid data are categorized giving two homogenized areas, the Aegean region and the rest of continental Greece (except for the summer where additionally there is a third group east of Alexandroupoli). Finally, the study of series trends of the grid points at seasonal and annual scale, produced the following results: • Abrupt climatic change of the maximum temperatures occurred at the north continental grid points (1980 later on). • Non-significant upward or downward trend of the maximum temperatures occurred at the marine grid points. • Statistically significant raise (early 1980) of the minimum temperatures ocured at the south –marine grid points. • The minimum temperatures of the north grid points are characterized by progressive trend decline, after the middle of the 70’s in particular. The assessment comes out to be positive in general, but the deviations of the model from the observations are statistically significant in local scale (observed – grid point data). The main reason of the limited local assessment of the model data derives from the fact that, the parameterizations have not included the absolute altimeter of the continental grid points. Another also important factor is the distance between the grid points (which is approximately 210Km) as well as the distance between grid points and stations, which is big enough to have deviations to a large scale. The final conclusion that comes out from this study is, that the data derived from NCEP/NCAR Reanalysis should not replace the real observations in order to be used at local scale studies of the Greek region. Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-03 11:39:22 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11859 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2005 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12329 2022-01-10T08:03:37Z grelit:mast

"190529 2019 eng " dc Συνδυαστική εφαρμογή σεισμικών και γεωηλεκτρικών μεθόδων για τον εντοπισμό εγκοίλων: εφαρμογή στη περιοχή ανέγερσης του νέου πανεπιστημίου δυτικής Μακεδονίας στην Κοζάνη = Combined application of seismic and electrical methods for karstic voids detection: a case study at the campus of the new university of western Macedonia, Kozani Αμανατίδου, Ευτυχία Αμανάτιος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Γεωφυσικής. Η παρούσα διατριβή έχει ως αντικείμενο την εφαρμογή γεωφυσικών μεθόδων στη περιοχή ανέγερσης του νέου Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας. Στόχος της διατριβής ήταν η έρευνα της βέλτιστης μεθοδολογικής προσέγγισης για τον εντοπισμό καρστικών εγκοίλων εφαρμόζοντας μεθόδους που χρησιμοποιούνται ευρέως σε αντίστοιχες μελέτες καθώς και μεθόδους η αποτελεσματικότητα των οποίων τίθεται υπό αξιολόγηση. Οι μέθοδοι που εφαρμόστηκαν είναι η ηλεκτρική τομογραφία (ERT), η σεισμική τομογραφία διάθλασης (SRT) και η πολυκάναλη ανάλυση επιφανειακών κυμάτων (MASW). Επιπλέον προτάθηκε μια διαφορετική προσέγγιση στη μελέτη των κυμάτων χώρου χρησιμοποιώντας μια επιφανειακή διάταξη πηγών-γεωφώνων, αντίστοιχη με αυτή που χρησιμοποιείται σε έρευνες μεταξύ γεωτρήσεων (cross-hole). Η έρευνα επικεντρώθηκε σε δύο θέσεις, όπου υπήρξε επιφανειακή εκδήλωση καρστικών δομών. Η μέθοδος της ηλεκτρικής τομογραφίας πραγματοποιήθηκε σε αρχικό στάδιο για την οριοθέτηση των γνωστών εγκοίλων και τον εντοπισμό επιπλέον καρστικών δομών. Οι σεισμικές μέθοδοι εφαρμόστηκαν στη συνέχεια, με στόχο την αξιολόγηση των δυνατοτήτων τους σε καρστικό περιβάλλον και τη συνδυαστική ερμηνεία του συνόλου των γεωφυσικών δεδομένων. Τα αποτελέσματα της έρευνας ανέδειξαν πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα κάθε μεθόδου, καθιστώντας σαφή την χρησιμότητα συνδυαστικής ερμηνείας. Τα έγκοιλα απεικονίζονται ως αντιστατικές δομές στο γεωηλεκτρικό μοντέλο, ταυτόχρονα όμως το ευρύτερο αντιστατικό περιβάλλον προκαλεί αμφιβολίες στην ερμηνεία. Η εφαρμογή των σεισμικών μέθοδών αποδείχθηκε καθοριστική στην αποσαφήνιση του γεωηλεκτρικού μοντέλου και την εξαγωγή των τελικών συμπερασμάτων. Η σεισμική τομογραφία διάθλασης απέδωσε τα έγκοιλα ως δομές χαμηλής ταχύτητας, με σαφή διαφοροποίηση από το συμπαγές ασβεστολιθικό υπόβαθρο. Το αποτέλεσμα της αντιστροφής ενισχύθηκε περεταίρω με την αντιστροφή συνθετικών δεδομένων, τα οποία κατασκευάστηκαν με σκοπό την προσομοίωση των συνθηκών της περιοχής. Η μέθοδος της MASW χρησιμοποιήθηκε ως συμπληρωματική τεχνική, επιβεβαιώνοντας την ύπαρξη καρστικοποιημένων περιοχών. Και οι δύο μέθοδοι κρίθηκαν εξαιρετικά χρήσιμες και αποτελεσματικές στον εντοπισμό καρστικών δομών. The presented thesis deals with the combined application of geophysical methods in the area where the new University of Western Macedonia is to be build. The aim of the thesis was to investigate the optimal methodological approach regarding the detection of karstic features in limestone rocks. Various methods widely used in relevant studies and methods whose efficiency is under evaluation were examined. Electrical Resistivity Tomography (ERT), Seismic Refraction Tomography (SRT) and Multichannel Analysis of Surface Waves (MASW) were applied. An additional approach was proposed in P-wave’s propagation study, applying a geophone-source array similar to the one used in cross-hole surveys. The geophysical survey took place at two different sites, where the karstic features were observed on the surface. Initially, the geoelectric method was applied for the delimitation of the known voids and the detection of additional karstic features. Seismic methods were then applied in order to evaluate their potential in karstic environments, as well as the overall combined interpretation of geophysical data. The results highlighted the main advantages and disadvantages of each method, confirming the importance of joint interpretation. Karstic voids were presented as high resistivity features, while at the same time the overall geoelectric model interpretation was ambiguous because of the high-resistivity environment. Seismic methods proved to be crucial for the clarification of the ambiguous results of the previous ERT survey at the area. Seismic refraction tomography depicts the potential cavities as low-velocity features, clearly differentiated from the limestone bedrock. Synthetic data inversion further verified the reliability of the refraction tomography results. The MASW method was used as a complementary technique, confirming the characterization of karstified areas. Both methods have been considered as a useful and reliable tool for precise mapping of shallow karstic features. Aristorle University of Thessaloniki 2019-05-29 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12329 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2019 gre Copyright (c) 2019 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12503 2024-04-18T07:43:18Z grelit:mast

"200923 2020 eng " dc Hydrocarbon migration and seal properties sensitivity analysis by applying ID/2D/3D basin modeling, Patraikos gulf, Western Greece = Ανάλυση ευαισθησίας μετανάστευσης υδρογονοανθράκων και ιδιοτήτων πετρωμάτων καλυμμάτων με την εδαρμογή μοντελοποίησης λεκάνης ID/2D/3D, Πατραϊκο κόλπος, Δυτική Ελλάδα. Xanthopoulou, Ioanna P. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Μετεωρολογίας και Κλιματολογίας. This dissertation reviews the geological evolution of Western Greece by presenting the most external geotectonic zones, Gavrovo-Tripolis, Ionian, and Pre-Apulian (Paxos). Furthermore, there is a special emphasis on the internal Ionian Zone. The zone comprises Triassic evaporites to Jurassic-Upper Eocene carbonate sediments, and minor cherts, and shales. The Mesozoic sequence is overlain by the characteristic Oligocene turbidite sediments (flysch) of the area and the Miocene to present-day clastic sediments. Three organic-rich intervals of the Mesozoic sequence were used as potential source rocks for the present study. These are the Triassic shales which are dominated by kerogen type I organic matter, the Middle-Upper Jurassic shales, known as Posidonia beds, dominated by kerogen II organic matter and the Lower Cretaceous shales, known as Vigla shales, which are also dominated by kerogen type II organic matter. A detailed basin modeling study is presented, considering the western Patraikos Gulf area. A variety of applied values were chosen based on data provided by Hellenic Petroleum S.A. and previous papers. Integrated analysis with 1D/2D/3D basin models is presented to better understand the petroleum system activity of the area. Burial history, thermal maturity, timing and extent of petroleum generation and expulsion, migration, and accumulations were modeled for the three source rocks. Based on the modeling results, the most conservative scenario suggests increasing maturity trend as following: Vigla shales < Posidonia beds < Triassic shales. Triassic shales are considered the most important source rock of the area with the capability to generate significant quantities of oil and gas, while Vigla shales, due to its limited expulsion generated low quantities of oil and often do not contribute to the trapped hydrocarbons as modeled. Posidonia beds generated and expelled low quantities of oil. Sensitivity analysis, considering the thermal regime, rifting stage, seal properties, and source rock properties, was also conducted. The analysis was applied to 2D/3D modeling with outcomes of maturation modeling, migration, and hydrocarbon trapping possibilities. The analysis is also separated into two parts. In the first part, the models of various thermal regimes (increasing heat flow value) and rifting stage scenarios result in changes in the maturity level for all three source rocks thus, increasing the trapping hydrocarbons. In the second part, the models of various seal and source rock properties scenarios keep the maturity level constant. However, the increase in the applied values resulted in an increase in the trapped hydrocarbons. No change in the migration process is noticed for the different models. Η παρούσα διπλωματική εργασία αξιολογεί την γεωλογική εξέλιξη της Δυτικής Ελλάδας παρουσιάζοντας τις εξωτερικές ζώνες, Γαβρόβου-Τρίπολης, Ιονίου και Παξών (Προ-Απούλιας). Επιπλέον, έχει δοθεί μεγαλύτερη έμφαση στην εσωτερική Ιόνια ζώνη. Η ζώνη αυτή αποτελείται από Τριαδικούς εβαπορίτες και Ιουρασικά-Άνω Ηωκαινικά ανθρακικά ιζήματα με ελάχιστες ποσότητες πυριτικών και σχιστής αργίλου. Η Μεσοζωική ακολουθία υπόκειται των χαρακτηριστικών Ολιγοκαινικών τουρβιδιτικών ιζημάτων (φλύσχης) της περιοχής και τα Μειοκαινικά έως σημερινά κλαστικά ιζήματα. Τρία πλούσια σε οργανικό υλικό στρώματα της Μεσοζωικής ακολουθίας χρησιμοποιήθηκαν ως μητρικά πετρώματα για τον σκοπό αυτής της μελέτης. Αυτά είναι τα Triassic shales που περιέχουν οργανική ύλη κηρογόνου τύπου Ι, την Μέσο-Άνω Ιουρασική σχιστή άργιλο, γνωστή ως Posidonia beds που φιλοξενούν οργανική ύλη κηρογόνου τύπου ΙΙ και την Κάτω Κρητιδική σχιστή άργιλο, γνωστούς ως Vigla shales, που επίσης περιέχουν οργανική ύλη κηρογόνου τύπου ΙΙ. Παρουσιάζεται μια λεπτομερής μοντελοποίηση λεκάνης, λαμβάνοντας υπόψη τον δυτικό Πατραϊκό Κόλπο. Πληθώρα εφαρμοσμένων τιμών επιλέχθηκαν βασισμένες σε δεδομένα που παραχωρήθηκαν από τα Ελληνικά Πετρέλαια Α.Ε. και από προηγούμενες εργασίες που μελετήθηκαν. Μία λεπτομερής ανάλυση με μοντέλα λεκάνης 1D/2D/3D παρουσιάζεται για την καλύτερη κατανόηση της δραστηριότητας του πετρελαϊκού συστήματος της περιοχής. Το ιστορικό ταφής, η θερμική ωρίμανση, το χρονοδιάγραμμα και η έκταση της γένεσης και αποβολής των υδρογονανθράκων, η μετανάστευση και οι συγκεντρώσεις μοντελοποιήθηκαν και για τα τρία μητρικά πετρώματα. Βάσει των αποτελεσμάτων, το πιο συντηρητικό σενάριο υποδηλώνει αύξηση της τάσης ωρίμανσης ως εξής: Vigla shales < Posidonia beds < Triassic shales. Έτσι τα Triassic shales θεωρούνται ως το πιο σημαντικό μητρικό πέτρωμα της περιοχής, ενώ τα Vigla shales, εξαιτίας περιορισμένης αποβολής υδρογονανθράκων, συχνά δεν συμμετέχει στους παγιδευμένους υδρογονάνθρακες. Τα Posidonia beds γεννούν και αποβάλλουν μικρές ποσότητες πετρελαίου. Πραγματοποιήθηκε επίσης ανάλυση ευαισθησίας, λαμβάνοντας υπόψη το θερμικό καθεστώς, το στάδιο rifting και τις παραμέτρους των καλυμμάτων και των μητρικών πετρωμάτων. Η ανάλυση εφαρμόστηκε σε μοντελοποίηση 2D/3D με αποτελέσματα από μοντέλα ωρίμανσης, μετανάστευση και δυνατότητες παγίδευσης υδρογονανθράκων. Η ανάλυση χωρίζεται σε δύο μέρη. Στο πρώτο μέρος τα μοντέλα από ποικίλα σενάρια ως προς το θερμικό καθεστώς (αυξανόμενη τιμή θερμικής ροής) και το στάδιο rifting οδηγούν σε αλλαγές του επιπέδου ωρίμανσης και των τριών μητρικών πετρωμάτων, αυξάνοντας έτσι και τους παγιδευμένους υδρογονάνθρακες. Στο δεύτερο μέρος, τα μοντέλα διαφόρων σεναρίων για τις ιδιότητες των καλυμμάτων και των μητρικών πετρωμάτων διατηρούν σταθερό το επίπεδο ωρίμανσης. Ωστόσο, η αύξηση των εφαρμοσμένων τιμών έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση των παγιδευμένων υδρογονανθράκων. Δεν παρατηρείται αλλαγή στην διαδικασία μετανάστευσης για τα διαφορετικά μοντέλα. Aristorle University of Thessaloniki 2020-09-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12503 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2020 gre Copyright (c) 2020 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12664 2024-04-18T08:52:48Z grelit:mast

"220126 2022 eng " dc Climate responses due to anthropogenic aerosols radiative forcing = Κλιματική απόκριση λόγω εξαναγκασμού του ισοζυγίου ακτινοβολίας από ανθρωπογενή αεροζόλ. Kalisoras, Alkiviadis Theologos Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Μετεωρολογίας και Κλιματολογίας. In this study, the rapid climate responses caused by anthropogenic aerosol radiative forcing are examined. Using 30-year simulations with fixed sea surface temperatures (SSTs) and sea ice cover from five climate models participating in the sixth phase of the Coupled Model Intercomparison Project (CMIP6), the effective radiative forcing (ERF) and surface air temperature response to anthropogenic aerosols are estimated on an annual and seasonal basis The fixed-SST ERF, which allows for tropospheric, stratospheric and some land surface properties to adjust, is calculated for black carbon, organic carbon, and sulphate aerosols following the method of Ghan (2013). Aerosols mainly scatter incoming solar radiation and serve as cloud condensation nuclei, thus increasing the cloud albedo and lifetime, resulting in more solar radiation being reflected back to space. Therefore, they induce a negative radiative forcing at the top of the atmosphere (TOA) and cool the Earth’s surface. The negative TOA forcing and cooling is predominantly observed in the Northern hemisphere (NH), especially over the emission sources, such as the industrialized areas of East Asia, the continental South Asia, Europe and North America. Sulphate aerosols strongly scatter incoming shortwave solar radiation, causing a negative ERF and a near-surface cooling, in general, and over its emission sources, in particular. Organic carbon mainly scatters the incoming solar radiation, exerting a negative ERF and has a cooling effect on the climate system, with a spatial pattern similar to sulphates, but weaker in magnitude. On the other hand, black carbon aerosols strongly absorb solar radiation, directly and indirectly, causing a general near-surface warming. On a seasonal basis, both the magnitude and spatial patterns of both the ERF and surface air temperature responses vary from the mean annual state, mainly over the NH during the boreal winter and the boreal summer. There are also differences in the magnitude and the spatial patterns of ERF, and the fast response or rapid adjustments of temperature among models, deriving from differences in their aerosol chemistry, atmospheric chemistry and processes, and land surface properties parameterization schemes. Στην παρούσα εργασία, μελετώνται οι ταχείες κλιματικές αποκρίσεις που προκαλούνται από τις μεταβολές του ισοζυγίου ακτινοβολίας εξαιτίας των ανθρωπογενών αιωρούμενων σωματιδίων (ΑΣ). Χρησιμοποιώντας σετ 30-ετών προσομοιώσεων, στις οποίες οι θερμοκρασίες της θαλάσσιας επιφάνειας (ΘΘΕ) και ο θαλάσσιος πάγος διατηρούνται σταθερά, από πέντε κλιματικά μοντέλα που συμμετέχουν στην έκτη φάση του Coupled Model Intercomparison Project (CMIP6), εκτιμάται, σε ετήσιο και εποχικό επίπεδο, ο θερμικός εξαναγκασμός (ΘΕ) και οι αποκρίσεις της θερμοκρασίας του επιφανειακού αέρα που οφείλονται στα ανθρωπογενή ΑΣ. Ο ΘΕ με σταθερές ΘΘΕ, ο οποίος επιτρέπει την προσαρμογή των τροποσφαιρικών, στρατοσφαιρικών και κάποιων εδαφικών μεταβλητών, υπολογίζεται για τα ΑΣ του μαύρου άνθρακα, του οργανικού άνθρακα και για τα θειϊκά ΑΣ ακολουθώντας τη μέθοδο του Ghan (2013). Τα ΑΣ, κατά βάση, σκεδάζουν την εισερχόμενη ηλιακή ακτινοβολία και λειτουργούν ως πυρήνες συμπύκνωσης νεφών, αυξάνοντας, τοιουτοτρόπως, την ανακλαστικότητα και το χρόνο ζωής των νεφών, με αποτέλεσμα την ανάκλαση μεγαλύτερης ποσότητας ηλιακής ακτινοβολίας πίσω στο διάστημα. Ως εκ τούτου, προκαλούν έναν αρνητικό εξαναγκασμό στην κορυφή της ατμόσφαιρας (ΚτΑ) και ψύχουν τη γήινη επιφάνεια. Ο αρνητικός εξαναγκασμός στην ΚτΑ και η ψύξη παρατηρούνται, κατά κύριο λόγο, στο Βόρειο ημισφαίριο (ΒΗ) και ιδιαιτέρως άνωθεν των πηγών εκπομπών, όπως οι βιομηχανοποιημένες περιοχές της Α. Ασίας, της ηπειρωτικής Ν. Ασίας, της Ευρώπης και της Β. Αμερικής. Τα θειϊκά ΑΣ σκεδάζουν ισχυρά την εισερχόμενη μικρού μήκους κύματος ηλιακή ακτινοβολία, προκαλώντας έναν αρνητικό εξαναγκασμό και ψύξη του επιφανειακού αέρα, ιδιαίτερα στις πηγές εκπομπών του. Τα σωματίδια του οργανικού άνθρακα κυρίως σκεδάζουν την εισερχόμενη ηλιακή ακτινοβολία, ασκώντας έναν αρνητικό εξαναγκασμό προκαλώντας ψύξη του κλιματικού συστήματος, με χωρική κατανομή παρόμοια με αυτή των θειϊκών ΑΣ, αλλά μικρότερης ισχύος. Αντιθέτως, τα ΑΣ του μαύρου άνθρακα απορροφούν ισχυρά την ηλιακή ακτινοβολία, άμεσα και έμμεσα, προκαλώντας μια γενική θέρμανση του επιφανειακού αέρα στο ΒΗ. Σε εποχική βάση, το μέγεθος και η χωρική κατανομή αμφότερων των ΘΕ και των αποκρίσεων της θερμοκρασίας του επιφανειακού αέρα διαφοροποιούνται από τη μέση ετήσια κατάσταση, κυρίως στο ΒΗ κατά το χειμώνα και το θέρος. Υπάρχουν, επίσης, διαφορές στην ισχύ και τα χωρικά μοτίβα του ΘΕ και των ταχέων θερμοκρασιακών αποκρίσεων μεταξύ των μοντέλων, οι οποίες προέρχονται από τις διαφορές στα σχήματα παραμετροποιήσεών τους για τη χημεία των ΑΣ, την ατμοσφαιρική χημεία και τις διαδικασίες της ατμόσφαιρας, καθώς και τις ιδιότητες της επιφάνειας του εδάφους.   Aristorle University of Thessaloniki 2022-01-26 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12664 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2021 gre Copyright (c) 2021 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12946 2024-04-24T05:54:24Z grelit:mast

"240418 2024 eng " dc Palaeoceonographic study of the Epidaurus basin during the last 1500 years: an organic biochemical approach = Παλαιοωκεανογραφική μελέτη της λεκάνης της Επιδαύρου τα τελευταία 1500 χρόνια μέσω οργανικών βιοδεικτών. Kapiri,, Maria-Sofia Nikolaos Aristotle University of Thessaloniki. Interinstitutional Program of Postgraduate Studies in Paleontology- Geobiology The current master thesis focuses οn the palaeoenvironmental reconstruction in the Epidaurus Basin region, which is located in the southwest Saronikos Gulf, over the past 1500 years. It addresses the interactions of the terrestrial and marine environments and the response modes of the marine environment in relation to the climatic changes observed in the area. For this purpose, the sedimentary record of the multicore S25_1 was analysed for selected biogeochemical markers and indices of terrestrial and marine origin, which convey a specific signal from the environment in which they were biosynthesised. The aforesaid biomarkers are lipid organic compounds, i.e. n-alkanes, n-alkanols, long chain alkenones and steroid alcohols that allow the reconstruction of the past, and specifically of parameters such as the sea surface temperature (SST), the hydrological regime, the paleo-productivity trends, the water mass circulation, the organic matter inputs and sources, the preservation vs. degradation of organic matte along with the stratification and oxygenation dynamics of the water column and the underlying sediment and the anthropogenic imprint that the region receives, mainly in the years of the industrial revolution (~ last 150 years). In the current thesis the age intervals that are analysed are 1) Dark Ages - DA (7th-10th centuries), with decreased SST compared to the rest of the dataset but concurrently with an upward trend, 2) Medieval Climate Anomaly – MCA (10th-13th centuries), which exhibited an upward trend in SST values, 3) Little Ice Age - LIA, which divides into two phases, namely the warming phase (13th-16th centuries) and cooling (16th-19th centuries) and 4) Industrial Period - IP (19th century onwards), in which age interval the anthropogenic impact on the environment is observed through certain indicators and this century marked by a downward trend in SST values during the early 20th century. Η παρούσα διπλωματική εργασία έχει ως κύριο στόχο την ανασύσταση του παλαιοπεριβάλλοντος στη λεκάνη της Επιδαύρου, η οποία βρίσκεται στα νοτιοδυτικά του Σαρωνικού κόλπου, τα τελευταία 1500 χρόνια. Πιο αναλυτικά, ασχολείται με τον προσδιορισμό των αλληλεπιδράσεων χερσαίου και υδάτινου περιβάλλοντος και την απόκριση του θαλάσσιου περιβάλλοντος σε σχέση με τις κλιματολογικές αλλαγές που σημειώνονται στην περιοχή. Για την εμπεριστατωμένη μελέτη των προαναφερόμενων χαρακτηριστικών χρησιμοποιήθηκε το ίζημα του πυρήνα S25_1 και πιο συγκεκριμένα ορισμένοι βιογεωχημικοί δείκτες χερσαίας και θαλάσσιας προέλευσης, οι οποίοι μεταφέρουν ένα συγκεκριμένο σήμα από το περιβάλλον στο οποίο έγινε η βιοσύνθεσή τους. Οι βιοδείκτες αυτοί αποτελούν λιπιδικές οργανικές ενώσεις και συγκεκριμένα ανήκουν στις ομάδες κ-αλκάνια, κ-αλκανόλες, αλκενόνες και στεροειδείς αλκοόλες που επιτρέπουν την ανάπλαση των παρελθοντικών συνθηκών της εκάστοτε περιοχής και πιο συγκεκριμένα μέσω παραμέτρων όπως τη θερμοκρασία στην επιφάνεια της θάλασσας (SST), το υδρολογικό καθεστώς, τις τάσεις παλαιοπαραγωγικότητας, την κυκλοφορία των υδάτινων μαζών, τις εισροές και πηγές της οργανικής ύλης, τη διατήρηση έναντι της αποικοδόμησης της οργανικής ύλης μαζί με τη δυναμική της στρωμάτωσης και οξυγόνωσης της υδάτινης στήλης και του υποκείμενου ιζήματος, αλλά και του οικολογικού αποτυπώματος της ανθρώπινης δραστηριότητας που δέχεται η περιοχή, κυρίως τα χρόνια της βιομηχανικής επανάστασης (~ τα τελευταία 150 έτη). Στην παρούσα διατριβή τα ηλικιακά διαστήματα που αναλύονται είναι τα εξής: 1) η περίοδος των σκοτεινών χρόνων του Μεσαίωνα (Dark Ages - DA), (7ος-10ος αιώνας), που παρουσιάζονται μειωμένες τιμές SST σε σχέση με τα υπόλοιπα διαστήματα που αναλύονται αλλά με ταυτόχρονη αυξητική τάση, 2) η περίοδος κλιματικής ανωμαλίας του Μεσαίωνα (Medieval Climate Anomaly - MCA), (10ος-13ος αιώνας), το οποίο διάστημα παρουσίασε ανοδική τάση στις τιμές SST, 3) η μικρή Παγετώδης Περίοδος (Little Ice Age - LIA), η οποία χωρίζεται σε δύο φάσεις, τη θερμή φάση (13ος-16ος αιώνας) και την ψυχρή φάση (16ος-19ος αιώνας) και 4) τα χρόνια από την έναρξη της βιομηχανικής επανάστασης έως σήμερα (Industrial Period – IP), (19ος αιώνας και μετά), κατά την οποία παρατηρείται σταδιακά η ανθρώπινη παρέμβαση στο περιβάλλον και στις αρχές του 20ου αιώνα καταγράφονται μειωμένες τιμές SST. Aristorle University of Thessaloniki 2024-04-18 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12946 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2023 gre Copyright (c) 2023 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11653 2018-11-16T08:32:10Z grelit:mast

"181105 2018 eng " dc Θέματα ευστάθεια πρανών σε περιβάλλον Νεογενών Σχηματισμών. Slope stability issues related to Neogenic formations Μπήκας, Στυλιανός Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Γεωλογίας Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η μελέτη των τεχνικογεωλογικών συνθηκών που οδηγούν στην εμφάνιση κατολισθητικών φαινομένων σε περιβάλλον Νεογενών αποθέσεων στην περιοχή της χερσονήσου της Κασσάνδρας στην Χαλκιδική. Στην περιοχή εντοπίζονται ιζηματογενείς σχηματισμοί του Νεογενούς και πιο συγκεκριμένα μαργαϊκές αποθέσεις, που περιέχουν μαργαϊκούς ασβεστόλιθους με ενστρώσεις μεγάλου πάχους πληρωμένες από αργιλικό έως αμμώδες υλικό. Εκτελέστηκε ανάλυση γεωλογικών και τεκτονικών στοιχείων στην περιοχή και  αξιολόγηση των δειγμάτων των γεωτρήσεων που διανοίχθηκαν στα πλαίσια γεωτεχνικής μελέτης για λογαριασμό της Περιφέρειας Κ. Μακεδονίας, με σκοπό το διαχωρισμό τεχνικογεωλογικών ενοτήτων.  Ο διαχωρισμός αυτός έγινε με στόχο την αναγνώριση της μηχανικής συμπεριφοράς και στον προσδιορισμό του μηχανισμού αστοχίας καθώς και τον υπολογισμό του συντελεστή ασφαλείας.    Ο μηχανισμός εκδήλωσης της αστοχίας ανήκει στην περίπτωση της αστοχίας λόγω υποσκαφής, όπου ασβεστολιθικοί ορίζοντες με μικρή γωνία κλίσης αντίρροπης ως προς την κλίση του πρανούς, αστοχούν λόγω υπέρβασης της εφελκυστικής αντοχής ασυνεχειών μετά από διάβρωση των υποκείμενων σχηματισμών μικρής αντοχής. Οι εξαλλοιωμένοι ορίζοντες μεταξύ των ασβεστολιθικών τεμαχών που είναι τα ασθενέστερα μέλη της σειράς, είναι περισσότερο επιρρεπείς σε διάβρωση εξαιτίας των πιο φτωχών μηχανικών χαρακτηριστικών τους. Έτσι δημιουργούνται φυσικές υποσκαφές στα πρανή με αποτέλεσμα τα ανθεκτικότερα ασβεστολιθικά στρώματα να χάνουν υποστήριξη και να επικρέμονται προκαλώντας καμπτική ροπή στα στρώματα αυτά. Όταν επέρχεται υπέρβαση της εφελκυστικής αντοχής των υγιών «γεφυρών» κατά μήκος των ασυνεχειών στη μάζα του ασβεστόλιθου έχουμε αστοχία και πρόκληση βραχώδους κατάπτωσης των ασβεστολιθικών οριζόντων.  Επομένως τόσο ο μηχανισμός της αστοχίας όσο και ο συντελεστής ασφάλειας εξαρτώνται από τα γεωμετρικά χαρακτηριστικά της ασβεστολιθικής βραχομάζας, και από τη διαβρωσιμότητα των εδαφικών αποθέσεων.    The current study discusses the geotechnical conditions that lead to the occurrence of landslides phenomena in the Neogenic formations area of Kassandra peninsula in Chalkidiki.  The Neogene sedimentary formations in the area mainly consist of marl, containing marly limestones where beddings of great thicknesses are inserted containing clayey to sandy material. The analysis of geological and tectonic elements in the current area, followed by the drilling samples evaluation took place during the geotechnical study on behalf of the Region of Macedonia, focusing on technical geological units discrimination. That is to identify the mechanical behavior and to determine the failure mechanism as well as the calculation of the safety factor and evaluation of safety measures. The slope stability is controlled by the tensile strength of rock bridges in the marly limestone’s discontinuities. The failure mechanism is a case of undercut, where limestone horizons, with a small angle of inclination opposite to the slope, fail due to the discontinuities tensile strength overcoming as aftereffect of the underlying low strength formations erosion.   The weakest horizons between the marly limestone blocks that are more susceptible to weathering due to their poor mechanical characteristics. Thus, the created undercut on the slopes, result in the support reduction of the more resistant limestone layers, causing bending moment. When the healthy formations tensile strength is exceeded along the discontinuities in the limestone mass, failure occurs accompanied by the fall of the calcareous horizons. Therefore, both the failure mechanism and the safety factor depend on the limestone rock mass geometrical characteristics and the marl soil deposits weathering. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-05 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11653 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2017 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11379 2018-12-04T11:16:09Z grelit:mast

"181115 2018 eng " dc Εντοπισμός υφάλμυρων υδροφορέων στην περιοχή του Αγ. Αθανασίου Θεσσαλονίκης με την εφαρμογή γεωφυσικών μεθόδων=Saline aquifers detection by the use of geophysical methods. Case study in Agios Athanasios Thessaloniki Μενδρινού, Μαριάννα Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Η παρούσα διπλωματική εργασία έχει ως σκοπό τον εντοπισμό υφάλμυρων υδροφορέων στην ευρύτε­ρη περιοχή του Αγίου Αθανασίου με τη εφαρμογή γεωφυσικών μεθόδων. Η λιθολογία της περιοχής η οποία αποτελεί ένδει­ξη για ύπαρξη υφάλμυρων υδάτων, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι στην περιοχή εξελίσσονται τόσο γεωργικές όσο και βιομηχανικές δραστηριότητες, καθιστά την περιοχή ιδιαίτερου ενδιαφέροντος. Η υδρογεωλογική μελέτη έγινε μέσω των λιθοστρωματογραφικών στηλών. Η γεωφυσική μελέτη πραγματοποιήθηκε με την εφαρμογή γεωηλεκτρικών τομογραφιών, σε περιοχή κοντά στο βιομηχανικό πάρκο της Θεσσαλονίκης, στη Κάτω Γέφυρα. Επίσης, εξετάστηκαν δε­δο­μέ­να που υπήρχαν από γεωφυσικές διαγραφίες σε γεωτρήσεις πλησίον των θέσεων των ηλεκτ­ρι­κών τομογραφιών καθώς επίσης και δεδομένα από μια βυθοσκόπηση σε κοντινή περιοχή. Με την εφαρμογή των ηλεκτρικών τομογραφιών πραγματοποιήθηκε η γεωηλεκτρική απει­κό­νιση του υπεδάφους και με τη βοήθεια των λιθοστρωματογραφικών στηλών η βαθμονόμηση των τιμών των ειδικών ηλεκτρικών αντιστάσεων. Από τα στοιχεία των γεωτρήσεων που μελετήθηκαν στη περιοχή, προκύπτει η ύπαρξη υφάλμυρων υδροφόρων στρωμάτων, κυρίως βάσει των τιμών ειδικής ηλεκ­τρι­κής αγωγιμότητας των αντλούμενων υδάτων. Η εφαρμογή επιφανειακών γεωφυσικών μεθόδων και ειδικότερα της γεωηλεκτρι­κής τομογραφίας είχε ως αποτέλεσμα τον εντοπισμό των υφάλμυρων υδροφόρων στρωμάτων και την σε ικανοποιητικό βαθμό διάκρισή τους από τους γλυκούς υδρο­φο­ρείς. Λέξεις κλειδιά: υφάλμυροι υδροφορείς, γεωφυσικές μέθοδοι, γεωηλεκτρικές τομογραφίες, γεωηλεκτρική βυθοσκόπηση, γεω­­­φυ­­σικές διαγραφίες, λιθοστρωματογραφικές στήλες. The present thesis intents in the detection of saline aquifers in the area Agios Athanasios by the use of geophysical methods.The lithology of the region which is an indication of existence of brackish water, combined with the fact that in the region are both agricultural and industrial activities, renders the area of particular interest which has led to the realization of this research. The hydrogeological study was accomplished according to the lithological data. The geophysical study was conducted by applying geoelectrical tomography close to the area of industrial park of Thessaloniki, in Kato Gefyra. In addition, existing data from borehole logging were examined, as well as data from an electrical sounding that took place nearby the area (approximately 5km). The geoelectrical imaging of the ground was conducted by the implementation of electrical resistivity tomography; the calibration of the measured resistivity was performed according to lithological data. According to the data which derived from the studied boreholes of the area and mainly based on the values of specific electrical conductivity of the pumped water, it is concluded that there is a presence of brackish water. The application of surface geophysical methods especially geoelectrical tomography method resulted in the detection of saline aquifers and in sufficiently distinguish them from fresh aquifers. Keywords: saline aquifers, geophysical methods, geoelectrical tomography, logging, geoelectircal sounding, lithological data. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-15 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11379 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2015 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11939 2022-02-03T09:39:22Z grelit:mast

"220203 2022 eng " dc Σταδιακή θερμική καταστροφή κρυσταλλικών δομών και επακόλουθες αντιδράσεις σε πολυσυστασιακά αργιλούχα υλικά. Θεωρητική και πειραματική προσέγγιση. Ζήση, Νικολέτα Π. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. . Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-03 11:39:22 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11939 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2005 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12588 2024-04-18T07:43:18Z grelit:mast

"210119 2021 eng " dc Hydrocarbons generation and expulsion sensitivity analysis by applying 1D/2D/3D basin modeling, Patraikos Gulf, Western Greece = Ανάλυση ευαισθησίας στη γένεση και απομάκρυνση υδρογονανθράκων, Πατραϊκός κόλπος, Δυτική Ελλάδα. Bragou, Styliani T. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Διατμηματικού Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών “Έρευνα και Εκμετάλλευση Υδρογονανθράκων". The current dissertation shed new scientific light on   the critical impact of specific parameters of the modeled thermal regime and the generated/expelled hydrocarbons at the Patraikos modeled area. Patraikos Gulf is located in Western Greece, which is a proven petroleum system area. A thermal and maturity modelling was applied at the Patraikos Gulf area using 32 pseudowells. The stratigraphy and the formations thicknesses of the 32 pseudowells derived from generalized lithological columns and interpreted seismic data, which were provided from Hellenic Petroleum S.A under confidentiality agreement. The modelling results of the intermediate case (scenario of parameters’ combination) in terms of burial history, thermal maturity and timing of petroleum generation/expulsion are presented. The accumulation of hydrocarbons, as modeled, are described in brief since this issue is beyond the purpose of the present dissertation. The results of the two extreme scenarios are presented in the chapter entitled “Sensitivity analysis”. The sensitivity analysis was applied for those parameters that affect both the thermal regime of the modelled area and the generated/expelled volumes of hydrocarbons. Various values of the parameters crustal thickness (CT), beta factor (BF), radioactive heat (RH) and rifting age (RA) were used for the two end-member scenarios of the thermal regime in the area.  All used values are based on published literature and the two extremes still meet possible scenarios. The same reasoning was applied for the parameters of the Total Organic Carbon (TOC), the Hydrogen Index (HI) and the source rock thickness (SRT) which have a great impact on source rock quality and thus on the generated/expelled volumes of hydrocarbons. The resulted models suggest that the timing of hydrocarbons’ generation/expulsion, at the modeled area of Patraikos Gulf, is controlled by the Early Miocene thrusting event. The timing of hydrocarbons’ generation/expulsion is also strongly dependent, as modeled, on the crustal thickness and the beta factor (β) parameters. Both parameters are considered as the most critical variables during the applied sensitivity analysis, which significantly affect the thermal regime of the area, thus the maturation of the potential source rocks. The generated volumes of hydrocarbons are affected by the total organic carbon (TOC), the hydrogen index (HI) and the thickness of the modeled source rocks. The total results of the present dissertation are expected to be the basis for the next step of sensitivity analysis, which will include: a) the variation of the thickness and timing of missing sections; b) the variation of the timing of the major rifting event in the area of Patraikos Gulf. Η παρούσα διπλωματική εργασία επικεντρώνεται στην κατανόηση της επίδρασης που έχει η μεταβολή της τιμής συγκεκριμένων παραγόντων, στο θερμικό καθεστώς της περιοχής του Πατραϊκού Κόλπου και συνεπώς στον όγκο και την ποιότητα των παραγόμενων υδρογονανθράκων. Ο Πατραϊκός Κόλπος βρίσκεται στη Δυτική Ελλάδα, περιοχή η οποία συνιστά ένα αποδεδειγμένο πετρελαϊκό σύστημα. Χρησιμοποιώντας 32 ψευδογεωτρήσεις πραγματοποιήθηκε μοντελοποίηση του θερμικού καθεστώτος της περιοχής και της ωριμότητας των πιθανών μητρικών πετρωμάτων. Τα στρωματογραφικά δεδομένα και το πάχος των σχηματισμών των 32 αυτών ψευδογεωτρήσεων προέρχονται από το συνδυασμό γενικευμένων στρωματογραφικών ακολουθιών (δημοσιευμένο υλικό) και σεισμικών δεδομένων, τα οποία παραχώρησε η εταιρεία Ελληνικά Πετρέλαια με όρους εμπιστευτικότητας. Τα αποτελέσματα από το σενάριο με τις ενδιάμεσες, και ως εκ τούτου περισσότερο αντιπροσωπευτικές, τιμές παραμέτρων (ενδιάμεσο σενάριο) περιγράφονται αναλυτικά. Τα αποτελέσματα που παρουσιάζονται αφορούν στη διαδικασία ταφής των ιζημάτων, την ωριμότητα και τους κρίσιμους χρόνους της γένεσης των υδρογονανθράκων και της εξαγωγής αυτών από τους ορίζοντες των μητρικών. Η συγκέντρωση των υδρογονανθράκων που τελικά παράγονται και μεταναστεύουν προς την παγίδα (σύμφωνα με τα μοντέλα που κατασκευάστηκαν) περιγράφεται εν συντομία, καθώς το αντικείμενο αυτό δεν αποτελεί βασικό στόχο της παρούσας εργασίας. Τα αποτελέσματα από δύο επιπρόσθετα με ακραίες τιμές σενάρια παρουσιάζονται στο κεφάλαιο με τίτλο Sensitivity Analysis. Η μελέτη με όρους “Sensitivity Analysis” πραγματοποιήθηκε για αυτές τις παραμέτρους που είναι ικανές να επηρεάσουν το θερμικό καθεστώς της περιοχής και τον όγκο των παραγόμενων υδρογονανθράκων. Διάφορες τιμές των παραμέτρων όπως το πάχος του φλοιού (crustal thickness), ο παράγοντας β (beta factor), η θερμότητα από τη ραδιενεργή μεταστοιχείωση (radioactive heat) και η ηλικία των τεκτονικών γεγονότων (rifting age), χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή μοντέλων για τα δύο ακραία σενάρια του θερμικού καθεστώτος της περιοχής. Όλες οι τιμές που εφαρμόστηκαν βασίζονται σε δημοσιευμένη βιβλιογραφία, ενώ ταυτόχρονα οι δύο ακραίες περιπτώσεις πληρούν τις προϋποθέσεις για πιθανά σενάρια στην περιοχή μελέτης. Η ίδια λογική χρησιμοποιήθηκε και για τις τιμές των παραμέτρων που επηρεάζουν τα ποιοτικά χαρακτηριστικά των πιθανών μητρικών πετρωμάτων και ως εκ τούτου τον όγκο των παραγόμενων υδρογονανθράκων. Τέτοιες παράμετροι είναι ο συνολικός οργανικός άνθρακας (TOC), ο δείκτης υδρογόνου (HI) και το πάχος του μητρικού πετρώματος (SRT). Τα μοντέλα τα οποία προέκυψαν δείχνουν ότι η χρονική στιγμή της γένεσης/ αποβολής των υδρογονανθράκων επηρεάζεται κυρίως από τη δράση τού κύριου ανάστροφου ρήγματος (thrust), στην περιοχή που μελετήθηκε, κατά την περίοδο του Μειοκαίνου. Επιπλέον, η χρονική στιγμή της γένεσης/ αποβολής των υδρογονανθράκων στην περιοχή του Πατραϊκού Κόλπου, προκύπτει, με βάση τα μοντέλα, ότι επηρεάζεται έντονα από το πάχος του φλοιού και τον παράγοντα β. Οι δύο αυτές παράμετροι μπορούν να χαρακτηριστούν ως οι πιο κρίσιμες στην συγκεκριμένη μελέτη, καθώς επιδρούν σημαντικά στο θερμικό καθεστώς της περιοχής και ως εκ τούτου στην ωριμότητα των πιθανών μητρικών πετρωμάτων. Ο όγκος των παραγόμενων υδρογονανθράκων επηρεάζεται από το συνολικό οργανικό άνθρακα (TOC), το δείκτη υδρογόνου (HI) και το πάχος των μητρικών πετρωμάτων (SRT). Το σύνολο των αποτελεσμάτων της παρούσας εργασίας θα μπορούσε να αποτελέσει τη βάση για περαιτέρω έρευνα (μοντελοποίηση)  η οποία να περιλαμβάνει: α) την μελέτη της επίπτωσης της μεταβολής του πάχους των διαβρωμένων οριζόντων και του χρόνου διάβρωσης (διάρκεια και απόλυτη ηλικία), β) την μελέτη της επίπτωσης της μεταβολής του χρόνου δράσης (διάρκεια και απόλυτη ηλικία) των τεκτονικών γεγονότων στην περιοχή του Πατραϊκού Κόλπου. Aristorle University of Thessaloniki 2020-09-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12588 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2020 gre Copyright (c) 2021 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12922 2024-04-24T05:54:24Z grelit:mast

"240418 2024 eng " dc Μελέτη των Συνοπτικών, Δυναμικών, Θερμοδυναμικών και Δορυφορικών χαρακτηριστικών ενός επεισοδίου χιονόπτωσης στην περιοχή της Θεσσαλονίκης = Study of Synoptic, Dynamic, Thermodynamic and Satellites characteristics a snowfall event in the area of Thessaloniki. Σίσκος, Σάββας Γεώργιος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Μετεωρολογίας και Κλιματολογίας. Κύριος στόχος της παρούσας διατριβής αποτελεί η μελέτη των συνοπτικών, δυναμικών, θερμοδυναμικών και δορυφορικών χαρακτηριστικών του επεισοδίου χιονόπτωσης μεταξύ 3 και 5 Ιανουαρίου 2019 και περιοχή ενδιαφέροντος τη Θεσσαλονίκη. Για το σκοπό αυτό, χρησιμοποιήθηκαν χάρτες καιρού ανώτερης ατμόσφαιρας, χάρτες επιφάνειας, χάρτες ύψους της ισόθερμης των 0°C του υγρού θερμομέτρου, δεδομένα ραδιοβόλισης, κατακόρυφες τομές της ατμόσφαιρας και δορυφορικά δεδομένα. Συγκεκριμένα, έγινε ανάλυση χαρτών ανώτερης ατμόσφαιρας στις στάθμες των 500, 850, 700 και 300 hpa και χαρτών επιφάνειας, από τις 2 Ιανουαρίου 2019 (18 UTC), έως τις 6 Ιανουαρίου 2019 (00 UTC). Μελετήθηκε η κατάταξη των τύπων κυκλοφορίας από 1 έως 6 Ιανουαρίου 2019, με την εμπειρική κατάταξη κατά Hess-Brezowski και την αυτόματη μέθοδο κατά Μαχαίρα, για τη διεξαγωγή αντικειμενικότερων συμπερασμάτων ως προς τον τύπο κυκλοφορίας, ο οποίος καθόρισε την υπό μελέτη κακοκαιρία. Πραγματοποιήθηκε ανάλυση των κατακόρυφων τομών της ατμόσφαιρας, με σταθερές τις συντεταγμένες της περιοχής της Θεσσαλονίκης, από τις 4 Ιανουαρίου 2019 (00 UTC), έως τις 5 Ιανουαρίου 2019 (12 UTC), για την καλύτερη εκτίμηση του συνοπτικού περιβάλλοντος του βαρομετρικού συστήματος, το οποίο συνέβαλλε στην εκδήλωση χιονοπτώσεων. Μελετήθηκαν οι τιμές του πάχους του στρώματος 1000-500 hpa από τις 2 Ιανουαρίου 2019 (18 UTC), έως τις 6 Ιανουαρίου 2019 (00 UTC), για τον εντοπισμό των περιοχών όπου επικρατούν ψυχρές και θερμές αέριες μάζες. Για την εκτίμηση της μορφής του παρατηρούμενου υετού,  οπτικοποιήθηκε το ύψος της ισόθερμης των 0°C του υγρού θερμομέτρου από τις 3 Ιανουαρίου 2019 (00 UTC), έως τις 6 Ιανουαρίου 2019 (00 UTC). Για την απεικόνιση της δομής της ατμόσφαιρας καθ’ ύψος έγινε χρήση δεδομένων ραδιοβόλισης για το χρονικό διάστημα 3-6 Ιανουαρίου 2019 (00 UTC). Μελετήθηκαν οι τύποι κυκλοφορίας κατά Γιαννουλάκη και οι συνοπτικοί τύποι κατά Μπαρσάκη, για τον προσδιορισμό του τύπου καιρού που επικρατούσε κατά τη διάρκεια των χιονοπτώσεων. Εξετάστηκαν τα κριτήρια κρίσιμων δεικτών για την εκδήλωση χιονοπτώσεων στη Θεσσαλονίκη των Μακρογιάννη και Σαχσαμάνογλου και το πως αυτά πληρούνται στην προκειμένη περίπτωση. Με χρήση του κώδικα METAR του αεροδρομίου Θεσσαλονίκης και των παρατηρήσεων στο Μετεωροσκοπείο για το χρονικό διάστημα 3-5 Ιανουαρίου 2019, εντοπίστηκε η πρώτη ημέρα χιονόπτωσης. Για την εκτίμηση της ημερήσιας, μέγιστης ελάχιστης και μέσης θερμοκρασίας ανά ημέρα για το χρονικό διάστημα 3-6 Ιανουαρίου 2019, αλλά και του κατά πόσο κι αν αποκλίνει η θερμοκρασία από τις μέσες κλιματικές τιμές του μήνα Ιανουαρίου, έγινε χρήση δεδομένων θερμοκρασίας του αυτόματου μετεωρολογικού σταθμού του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Μελετήθηκαν οι μεταβολές των φάσεων της κύμανσης του βορείου Ατλαντικού στην Ευρωπαϊκή ήπειρο, για το χρονικό διάστημα 2-7 Ιανουαρίου 2019, οι οποίες συνδέθηκαν με την υπό μελέτη κακοκαιρία. Για την ανάλυση των φασματικών και φυσικών χαρακτηριστικών των νεφών έγινε χρήση δορυφορικών προϊόντων του γεωστάσιμου δορυφόρου δεύτερης γενιάς Meteosat-11. Ειδικότερα, για τη διεξαγωγή πληροφοριών ως προς τα φυσικά χαρακτηριστικά των νεφικών συστημάτων πάνω από την περιοχή μελέτης, πραγματοποιήθηκε ανάλυση των καναλιών του θερμικού υπερύθρου (IR10.8), του ορατού (VIS0.6) και των υδρατμών (WV6.2), για το χρονικό διάστημα από 2 Ιανουαρίου 2019 (18 UTC), έως 6 Ιανουαρίου 2019 (00 UTC), με εξαίρεση το κανάλι του ορατού, όπου η ανάλυση έγινε για τις 12 UTC ανά ημέρα. Για την αποτύπωση κάποιων ιδιαίτερων χαρακτηριστικών των νεφών και των φυσικών ποσοτήτων αυτών, έγινε ανάλυση των καναλιών της χρωματικής σύνθεσης RGB, στους συνδυασμούς Airmass RGB, Day Microphysics RGB και Night Microphysics RGB, για το χρονικό διάστημα από 2 Ιανουαρίου 2019 (18 UTC), έως 6 Ιανουαρίου 2019 (00 UTC), εξαιρώντας τις ώρες χωρίς την παρουσία ηλιακού φωτός για το συνδυασμό Day Microphysics και τις ώρες με ηλιακό φως για το συνδυασμό Night Microphysics. The main aim of this thesis is study the synoptic, dynamic, thermodynamic and satellite characteristics of the snowfall event, between 3 and 5 January 2019 and area of interest in Thessaloniki. For this purpose, using upper level charts, surface charts, height of the wet bulb zero charts, radiosonde data, cross sections of the atmosphere at altitude and satellite data. Specifically, was analyzed upper level charts in isobaric surfaces of 500, 850, 700 and 300 hpa and surface charts, from 2 January 2019 (18 UT, to 6 January 2019 (00 UTC). Was studied the classification of circulation types from 1 to 6 January 2019, with the Hess-Brezowski empirical classification and the Machaira automatic method, to draw more objective conclusions in terms of circulation type who defined the under study snap. Was analyzed, the sections of the atmosphere, with fixed coordinates of the area of Thessaloniki, from 4 January 2019 (00 UTC), to 5 January 2019 (12 UTC), for better estimate the synoptic environment of the barometric system which contributed to the snowfall event. Were studied the thickness values of 1000-500 hpa layer from 2 January 2019 (18 UTC), to 6 January 2019 (00 UTC), to locate the areas where cold and warm air masses prevail. To estimate the form of the observed rain, the height of the wet bulb zero was visualized, from 3 January 2019 (00 UTC), to 6 January 2019 (00 UTC). For the visualization of the structure of the atmosphere at height, using radiosonde data, for the time period 3-6 January 2019 (00 UTC). Were studied the circulation types according to Giannoulakis and the synoptic types according to Barsakis, for the determination the weather type that prevailed during the snowfalls. Were examined the criteria critical indicators for the occurrence of snowfall in Thessaloniki by Makrogiannis and Sachsamanoglou and how these are fulfilled in this case. Using the METAR code of the Thessaloniki airport and the observations at the Meteorological Observatory for the time period 3-5 January 2019, was detected the first snowfall day. To estimate the daily, maximum, minimum temperature and average temperature per day for the time period 3-6 January 2019, but also of how much the temperature deviates from the average climatic values of the month January, using temperature data of the automatic meteorological station of the Aristotle University of Thessaloniki. Were studied the changes in the phases of the North Atlantic Oscilation in the European continent, for the time period 2-7 January 2019, which were associated with the under study snap. For the analysis the spectral and physical characteristics of clouds, using satellite products of the second generation geostationary satellite Meteosat-11. Particularly, for the conduct information in terms of physical characteristics of cloud systems over the study area, was analyzed of the Thermal Infrared (IR10.8), Visual (VIS0.6) and Water Vapor (WV6.2) channels for the period from 2 January 2019 (18 UTC), to 6 January 2019 (00 UTC), with the exception of the visual channel, where the analysis was done for 12 UTC per day. For imprinting some particular characteristics of clouds and their natural quantities, were analyzed the color composition of RGB channels, in the combinations Airmass RGB, Day Microphysics RGB and Night Microphysics RGB, for the time period from 2 January 2019 (18 UTC), to 6 January 2019 (00 UTC), excluding hours without solar light, for the Day Microphysics combination and hours with solar light for the Night Microphysics combination. Aristorle University of Thessaloniki 2024-04-18 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12922 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2023 gre Copyright (c) 2023 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11491 2018-11-16T08:32:10Z grelit:mast

"181105 2018 eng " dc Χρήση παιγνίου ρόλων στην ανάλυση πολιτικο-διοικητικών δικτύων: εφαρμογή στο πεδίο της εκπαίδευσης τέκνων μεταναστών Δουμάνης, Αχιλλέας Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Μαθηματικών Η ανάλυση πολιτικο-διοικητικών δικτύων με τη συμβολή της θεωρίας δικτύων σε συνδυασμό με την στατιστική είναι μάλλον μία νέα μέθοδος στην κοινωνική έρευνα που ακολουθεί την πρόοδο της θεωρίας δικτύων. Αυτού του είδους η ανάλυση έδωσε τη δυνατότητα στους κοινωνιολόγους να αποτυπώσουν σε μετρίσιμες ποσότητες σχέσεις, ιεραρχίες και εξουσία σε ένα κοινωνικό δίκτυο. Συχνά λοιπόν παρατηρούμε κοινωνικά δίκτυα στα οποία οι κόμβοι παριστάνουν τα άτομα και οι συνδέσεις τις κοινωνικές σχέσεις όπως αντιπαλότητα, εμπιστοσύνη, αίσθηση συμφωνίας κλπ. Σκοπός της έρευνας είναι να εξετασθεί το ερώτημα αν σε ένα πολιτικο-διοικητικό δίκτυο, όπως αυτά που σχηματίστηκαν για τη συλλογή των δεδομένων προς επεξεργασία στην παρούσα εργασία, υπερισχύει ο θεσμός ή το άτομο κατά τη διαδικασία λήψης αποφάσεων. Στο πρώτο κεφάλαιο αναφερόμαστε στο θεωρητικό πλαίσιο της έρευνας, δίνονται ορισμοί για το δίκτυο, τους αλγορίθμους-δικτυακά χαρακτηριστικά των κόμβων των δικτύων και εξηγούμε τους λόγους για τους οποίους επιλέχθηκε η γλώσσα R ως λογισμικό για τον υπολογισμό των δικτυακών χαρακτηριστικών και το SPSS για τη στατιστική ανάλυση. Στο δεύτερο κεφάλαιο, περιγράφουμε τη μεθοδολογία που ακολουθήσαμε σε όλη τη διάρκεια της πρωτογενούς έρευνας.  Στο τρίτο κεφάλαιο που είναι ίσως το πιο σημαντικό κομμάτι της εργασίας, αναλύουμε στατιστικά και παρουσιάζουμε τα ευρήματα από τα δεδομένα που συλλέχθηκαν και επεξεργάστηκαν. Στη συνέχεια, στο τέταρτο κεφάλαιο παρουσιάζουμε τα συμπεράσματα που αφορούν στον αρχικό σκοπό της έρευνας και θέτουμε υποθήκη για μελλοντική έρευνα Τhe political-administrative networks analysis with the contribution of the network theory in conjunction with the statistics is rather a new method in social research following the network theory progress. This kind of analysis has enabled sociologists to capture in measurable quantities relations, hierarchies and power in a social network. Therefore, we often see social networks in which the nodes represent individuals and the links represent social relations as rivalry, reliance, agreement consciousness etc. The aim of the research is to examine whether in a politico-administrative network, such as those formed for  the collection of the data which were processed in the present study, overrides the institution or the person in the decision-making process. In the first chapter we refer to the research theoretical framework, we give definitions for the network, network algorithms-networking characteristics of the nodes and we explain the reasons why the R language has been chosen as a software to calculate networking features which then has been analyzed statistically. In the second chapter, we describe the methodology followed for the duration of primary research. In the third chapter, which is probably the most important workpiece, we analyze statistical and present the findings from the data collected and processed. Subsequently, in the fourth chapter we present the findings related to the original investigation purpose and we mortgage for future research. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-05 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11491 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2017 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11199 2018-11-16T08:31:56Z grelit:mast

"161231 2016 eng " dc Δίκτυα Γνώσης και Εφαρμογές Μεθόδων Στατιστικής σε Διασυνδεδεμένα Δεδομένα Κινηματογράφου Λιβανός, Νικόλαος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Μαθηματικών. Διατμηματικό Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών Πολύπλοκα Συστήματα και Δίκτυα Στην εργασία αυτή λαμβάνονται μαζικά διασυνδεδεμένα δεδομένα κινηματογράφου από τον Παγκόσμιο Ιστό και περιγράφεται η διαδικασία εξόρυξης, καθαρισμού, επεξεργασίας και τέλος, δημιουργίας μιας εφαρμογής οπτικοποίησης των αποτελεσμάτων που αυτά προσφέρουν. Τα δεδομένα αυτά υπάρχουν ήδη μεμονωμένα στο πλαίσιο πληροφοριών κάθε σελίδας κινηματογραφικής ταινίας στη Wikipedia και μπορεί κάθε χρήστης να τα ανακτήσει, απλά μπαίνοντας στις αντίστοιχες σελίδες της. Για τη εξόρυξη και την εννοιoλογική τους επεξεργασία όμως, χρησιμοποιήθηκε η τεχνολογία των διασυνδεδεμένων δεδομένων. Τα εννοιολογικά δεδομένα που ανακτήθηκαν χρειάστηκαν περαιτέρω καθαρισμό. Ο λόγος είναι ότι προέρχονται από την Wikipedia, και συνεπώς έχουν δημιουργηθεί από πολλούς διαφορετικούς χρήστες, χωρίς κανόνες διατύπωσης. Η εννοιολογική αναπαράσταση των δεδομένων αυτών στην DBpedia κληρονομεί τα σφάλματα των πρωτογενών δεδομένων της Wikipedia. Η περιγραφική λογική στην οντολογία της DBpedia είναι σε στάδιο ανάπτυξης έτσι ώστε να μπορεί να εντοπίσει τέτοια σφάλματα και να τα διορθώνει αυτόματα. Στην εργασία αυτή τα σφάλματα εντοπίστηκαν μέσω διαφορετικών τεχνολογιών και διορθώθηκαν. Στη συνέχεια τα δεδομένα αναλύθηκαν μέσω δικτύων, στατιστικής επεξεργασίας και ανάλυσης χρονοσειρών. Τα αποτελέσματα οπτικοποιούνται στο χρήστη μέσω μιας διαδραστικής εφαρμογής, δίνοντας του την ευελιξία να τα προβάλλει με πολλούς διαφορετικούς τρόπους. Η μέθοδος που παρουσιάζεται μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν οδηγός για την αποσφαλμάτωση της Wikipedia, δίνοντας έμπνευση για δημιουργία αλγορίθμων με αυτό το σκοπό. Ο κινηματογράφος είναι μία από τις πολλές κατηγορίες διασυνδεδεμένων δεδομένων όπου μπορεί να εφαρμοσθεί η μεθοδολογία και η ανάλυση που προτείνουμε και συνεπώς η εργασία αυτή μπορεί να αποτελέσει οδηγό για περαιτέρω έρευνα σε άλλες κατηγορίες ανοιχτών διασυνδεδεμένων δεδομένων. In this paper, we describe the methodology and the results of the statistical analysis, data mining, graph analysis and network analytics of cinematography data retrieved from the Linked Open Data cloud. At first many issues arise mainly consering the quality of the data retrieved. Wikipedia is a crowd sourced website and, as a result, the entries are phrased or worded differently by each user and this creates errors in DBpedia’s entries. Descriptive logic in Linked Open Data is under construction as of this moment and these errors cannot be spotted and  corrected automatically yet. Therefore, it was necessary to clean the dataset with different technologies. Afterwards the data was analyzed and the results were visualized through an interactive application giving the user the opportunity to view them from many aspects. The methods described can be used as a guide to correct DBpedia, offering insight for the creation of algorithms with that purpose. This paper is a study that demonstrates the benefits of using Linked Open Data in Data Science and its methodology can be reused in many other multivariate Linked Open Data subjects. Aristorle University of Thessaloniki 2017-12-08 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11199 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2016 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11850 2021-11-03T10:37:56Z grelit:mast

"181116 2018 eng " dc Αξιολόγηση της διαγένεσης εντός ταμιευτήρων υδρογονανθράκων από την θαλάσσα περιοχή του Β. Αιγαίου. = Evaluation of diagenesis in hydrocarbon reservoirs in the marine region of North Aegean. Νικήτας, Αναστάσιος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Διατμηματικό Πρόγραμμα Μεταπτυχιακό σπουδών "Έρευνα και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων". Στην παρούσα εργασία, μελετήθηκαν γεωχημικά συνολικά 31 δείγματα θρυμμάτων από 4 υπεράκτιες γεωτρήσεις μεγάλου βάθους, από την θαλάσσια περιοχή του Β. Αιγαίου και συγκεκριμένα από το κοίτασμα ‘’Πρίνος’’ στην θαλάσσια περιοχή της Καβάλας-Θάσου. Τα δείγματα ήταν ‘’πλυμένα’’, δηλαδή είχαν απαλλαχθεί από τον πολφό διάτρησης, ο οποίος αποτελείται από ένα μίγμα νερού, μπεντονίτη, βαρύτη και διάφορων πρόσθετων κατά περίπτωση. Όπως φάνηκε από τις αναλύσεις, μεγάλη ποσότητα του βαρύτη παρέμεινε στα δείγματα, δίνοντας μεγάλα ποσοστά για το οξείδιο του βαρίου (1-10%). Οι αναλύσεις που πραγματοποιήθηκαν ήταν η περιθλασιμετρία ακτινών Χ και η φασματομετρία φθορισμού ακτινών Χ, ενώ πραγματοποιήθηκε θέρμανση μέρους των δειγμάτων σε υψηλή θερμοκρασία (1050oC) για το υπολογισμό της απώλειας πύρωσης. Τέλος, σύμφωνα με τα αποτελέσματα, εξήχθησαν συμπεράσματα για την εξέλιξη της διαγένεσης στην λεκάνη, την λιθολογία των δειγμάτων και την αρχική περιεκτικότητα σε οργανική ύλη. The present thesis deals with the geochemical study of 31 cuttings sample from 4 offshore deep wells from the marine region of N. Aegean sea and in particular from ‘’Prinos’’ field in the marine region of Kavala-Thassos. The samples were ‘’washed’’, meaning that they were relieved from the drilling mud which consists of water, bentonite, baryte and various other additives. As shown in the analysis, large quantity of baryte remained in the sample giving large barium oxide record (1-10%). The analyzes conducted were X ray diffraction and X ray fluorescence, while heating part of the samples at high temperature (1050oC) took place in order to calculate the Loss of Ignition (LoI). Finally, according to the results, conclusions were extracted for the basin’s diagenetic evolution, lithology of the samples and the initial organic matter content. ? Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-16 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11850 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2018 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12317 2021-11-03T10:37:56Z grelit:mast

"181231 2018 eng " dc Inversion of love waves from ambient noise arrays: application in the Mygdonia basin area = Αντιστροφή κυμάτων Love από δίκτυα καταγραφής περιβαλλοντικού θορύβου: εφαρμογή στην περιοχή της Μυγδονίας Λεκάνης Gkogkas, Konstantinos Th. Aristotle Univerdity of Thessaloniki. School of Geology. Department of Geophysics The current master thesis derives a new shallow 3-D Vs model for the EUROSEISTEST area (Mygdonia basin, northern Greece) from high frequency Love wave ambient noise cross-correlation tomography. The recordings were cross-correlated and the Love wave dispersion curve for each cross-correlation path was obtained from manually picking. The computed Love wave group travel-times are in excellent agreement with local geology and the errors of manually picking depict two populations, with the larger error population being spatially distributed mainly in the westernmost part of the study area. The Love wave travel-times for each frequency were inverted using a tomographic approach with the implementation of approximate Fresnel volumes, damping, spatial and inter-frequency smoothing constrains. The Love wave group velocity maps depict the main 2-D basin features and the geometry of the outcropping bedrock is well resolved. Local group slowness dispersion curves were reconstructed for each node of the tomographic grid for solutions satisfying resolution quality cut-off criteria. The local group slowness dispersion curves were inverted using a non-linear Monte Carlo approach and ground profiles with appropriate 1-D Vs variation with depth were generated. The resulting 3-D Vs model, despite its local instabilities, depicts the main basin structure. The derived average bottom layer depths are shallower than the proposed model from Rayleigh waves, with deeper formations exhibiting strong transverse anisotropy. Also, the 3-D Vs model is in good correlation with independent geological, geophysical and geotechnical information. New results for EUROSEISTEST area suggest that the joint inversion of Rayleigh and Love waves would give a better insight in understanding the local 3-D Vs structure. Η παρούσα μεταπτυχιακή διατριβή ειδίκευσης πραγματεύεται την εφαρμογή της τομογραφικής αντιστροφής κυμάτων Love από ειδικά δίκτυα καταγραφής εδαφικού θορύβου για τη μελέτη της τρισδιάστατης επιφανειακής δομής της βόρειας Μυγδονίας λεκάνης. Αρχικά περιγράφεται η διασυσχέτιση καταγραφών εδαφικού θορύβου από ειδικό δίκτυο σεισμογράφων που είχε εγκατασταθεί στην περιοχή, καθώς και η επιλογή των καμπυλών διασποράς των κυμάτων Love για κάθε συστοιχία σεισμογράφων. Έπειτα, παρουσιάζονται οι χρόνοι διαδρομής των κυμάτων Love και τα σφάλματά τους, καθώς και η χωρική τους διασπορά που βρίσκεται σε εξαιρετική συμφωνία με την επιφανειακή γεωλογία. Στη συνέχεια περιγράφεται η μέθοδος αντιστροφής που χρησιμοποιήθηκε (αρχικό μοντέλο αντιστροφής, προσεγγιστικοί όγκοι Fresnel, παράμετροι απόσβεσης, χωρικής και συχνοτικής εξομάλυνσης) και παρουσιάζονται τα αποτελέσματα της χωρικής μεταβολής των ταχυτήτων ομάδας των κυμάτων Love για κάθε συχνότητα. Επιπλέον, περιγράφεται μία σειρά δοκιμών της αξιοπιστίας της ανάλυσης του τομογραφικού μοντέλου και της αντιστροφής, ενώ περιγράφονται και τα κριτήρια αποκοπής της τελικής λύσης. Από το τομογραφικό μοντέλο, κατασκευάστηκαν τοπικές καμπύλες διασποράς για ~270 κόμβους του καννάβου, οι οποίοι αντιστράφηκαν ανεξάρτητα με μία μη γραμμική αντιστροφή για να προσδιοριστεί η κατανομή των ταχυτήτων των εγκαρσίων κυμάτων με το βάθος. Το τελικό τρισδιάστατο μοντέλο που προέκυψε από την υπέρθεση των μονοδιάστατων κατανομών των ταχυτήτων των εγκαρσίων σεισμικών κυμάτων με το βάθος βρίσκεται σε συμφωνία με τις τεκτονική δομή της λεκάνης, αλλά και ανεξάρτητες γεωλογικές, γεωτεχνικές και γεωφυσικές πληροφορίες. Τα βάθη των σεισμικών ασυνεχειών εντοπίζονται πιο επιφανειακά σε σχέση με τα παλαιώτερα αποτελέσματα για τα κύματα Rayleigh. Συμπερασματικά, προτείνεται ότι η συνδυαστική αντιστροφή των κυμάτων Rayleigh και Love πιθανότατα θα δώσει μία πιο ολοκληρωμένη εικόνα της τρισδιάστατης δομής της περιοχής μελέτης, καθώς και χρήσιμες πληροφορίες για την εγκάρσια ανισοτροπία, ειδικά για τα βαθύτερα ιζήματα, όπως δείχνει η κατανομή των λόγων των ταχυτήτων των S σεισμικών κυμάτων που προσδιορίστηκαν από τα δύο είδη επιφανειακών κυμάτων. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-16 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12317 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2018 gre Copyright (c) 2019 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12454 2024-04-18T07:43:18Z grelit:mast

"200923 2020 eng " dc Α case study of fossil leaves from the Early Miocene Petrified Forest at Akrocheiras site in Sigri area (Lesvos island) = Μελέτη των απολιθωμένων φύλλων του Κάτω Μειοκαίνου από το Απολιθωμένο Δάσος Λέσβου- θέση Ακρόχειρας, Σίγρι (Λέσβος). Kafetzidou, Aikaterini L. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Διαπανεπιστημιακό Πόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών στη Παλαιοντολογία-Γεωβιολογία (Aristotle University of Thessaloniki. Interinstitutional Program of Postgraduate Studies in Paleontology- Geobiology). The Early Miocene macro- floral remains (leaf imprints) from the Akrocheiras site in Petrified Forest of Lesvos Island in Sigri area (North Aegean, Greece) are described. Sixteen different taxa were identified based on macroscopic morphological characteristics of about 235 leaf imprints. Dominant species are Daphnogene polymorpha (21%) Pungiphyllum cruciatum (15,0%), Phoenicites sp. (15,0%), and Lauraceae vel Fagaceae gen. et spec. indet., represented by numerous leaf remains. The rest taxa are rather rare with percentages between 1-3%, as cf. Alnus, Myrica sp., aff. Engelhardia osbergensis, Lauraceae gen. et. spec. indet, cf. Populus balsamoides. Half of the identified taxa, i.e., Celtis japeti, Carya sp., Decodon sp., cf. Ilex sp., Juglans sp., Leguminosites sp. and Smilax weberi are reported for the first time from the Neogene deposits of the Lesvos Island. Vegetation assessment is attempted both empirically-sociologically and by the Integrated Plant Record (IPR) vegetation analysis. Climate is estimated based on the Climate Leaf Analysis (CLAMP). According to the results of IPR analysis, the plant assemblage of Akrocheiras site is classified to the zonal subtropical, subhumid sclerophyllous or microphyllous forests (ShSF). The palaeoclimatic results for the flora of Akrocheiras site, revealed a warm temperate to subtropical climate (MAT 13.4- 16.5 oC and MAP 566- 834 mm), with seasonal alternations from wetter to drier conditions. The type of climate shows affinities to Cfa (sensu KÖPPEN-GEIGER). Finally, the studied flora of Akrocheiras is compared to the Early Miocene fossil record of the Greek Peninsula, the Early- Middle Miocene record of eighteen European sites, as well as to the modern flora of the area. Η παρούσα μελέτη βασίστηκε στα μακροφυτικά απολιθώματα της Κάτω- Μειοκαινικής θέσης Ακρόχειρας, που εντάσσεται στην ευρύτερη περιοχή του Απολιθωμένου Δάσους της Λέσβου στην περιοχή του Σιγρίου (Βόρειο Αιγαίο, Ελλάδα). Στη θέση Ακρόχειρας μελετήθηκαν 235 αποτυπώματα φύλλων, εκ των οποίων αναγνωρίστηκαν δεκαέξι διαφορετικά τάξα, των οποίων η αναγνώριση βασίστηκε στα μακροσκοπικά μορφολογικά χαρακτηριστικά. Μεταξύ αυτών, κυρίαρχοι αντιπρόσωποι είναι τα Daphnogene polymorpha (21%), ενώ ως πολυπληθή χαρακτηρίζονται τα είδη Pungiphyllum cruciatum (15%), Phoenicites sp. (15%), ενώ σημαντική είναι και η παρουσία των Lauraceae vel Fagaceae gen. et spec. indet. Τα ποσοστά των υπολοίπων αναγνωρισμένων taxa είναι υπολοιπόμενα, καθώς κυμαίνονται από 1-3%, όπως τα cf. Alnus, Myrica sp., aff. Engelhardia osbergensis, Lauraceae gen. et. spec. indet και cf. Populus balsamoides. Μεγάλο ποσοστό του ταξινομημένου απολιθωμένου υλικού, με αντιπροσωπους τα Celtis japeti, Carya sp., Decodon sp., cf. Ilex sp., Juglans sp., Leguminosites sp. και Smilax weberi υποδεικνύει την πρώτη καταγραφή αυτών των taxa στο Νεογενές απολιθωματοφόρο αρχείο της Λέσβου. Η παλαιοοικολογική εξέταση της θέσης Ακρόχειρας, υπέδειξε ίχνη αλληλεπίδρασης μεταξύ φυτών- αρθροπόδων, κυρίως με την ύπαρξη μορφών προσβολής του φυλλώματος. Η κατανάλωση μέρους του φυλλώματος που εντοπίστηκε σε ένα από τα υπό μελέτη δείγματα αποτελεί τον τρόπο της ζημίωσης του φυλλώματος στη θέση. Η μελέτη της αλληλεπίδρασης των φυτών- αρθροπόδων αποτελεί μία σημαντική μέθοδο για την εξαγωγή παλαιοοικολογικών αποτελεσμάτων. Τα φυτικά λείψανα της θέσης Ακρόχειρας, διερευνήθηκαν με βάση την ταξινόμησή τους, των στοιχείων της βλάστησης και του κλίματος της περιοχής κατά το Κατώτερο Μειόκαινο. Η εφαρμογή της μεθόδου IPR (Integrated Plant Record), κατέταξε τις φυτικές συναθροίσεις της θέσης Ακρόχειρας στα υποτροπικά σκληρόφυλλα ή μικρόφυλλα δάση (ShSF). H χρήση της μεθόδου CLAMP (Climatic Leaf Analysis Multivariate Program) για την ποσοτική εκτίμηση του παλαιοκλίματος της θέσης υπέδειξε ένα θερμό εύκρατο έως υποτροπικό κλίμα (μέση ετήσια θερμοκρασία 13.4- 16.5 oC και μέση ετήσια βροχόπτωση 566- 834 mm) με εποχιακές εναλλαγές μεταξύ υγρών και ξηρότερων περιόδων, πιθανόν τύπου Cfa με βάση το σύστημα των KÖPPEN-GEIGER. Τέλος, πραγματοποιήθηκε μια σύγκριση της υπό μελέτη χλωρίδας με τις υπόλοιπες Κάτω Μειοκαινικές Ελληνικές θέσεις με φυτικά απολιθώματα ιδίου τύπου, καθώς και με δεκαοχτώ απολιθωματοφόρες Ευρωπαϊκές θέσεις φυτικών λειψάνων ηλικίας Κατώτερου- Μέσου Μειοκαίνουκαι με τη σύγχρονη χλωρίδα της περιοχής. Aristorle University of Thessaloniki 2020-09-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12454 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2020 gre Copyright (c) 2020 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12756 2024-04-18T07:43:18Z grelit:mast

"211223 2021 eng " dc Συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης και μετοχές: μια δικτυακή προσέγγιση = Commodity futures and equities: a network approach. Κουγιουμτζής, Ιωάννης Ζήσης Πολύπλοκα Συστήματα και Δίκτυα - Διατμηματικό ΠΜΣ (Inter-Faculty Master Program on Complex Systems and Networks) Στην εργασία αναλύεται ένα σύστημα που περιλαμβάνει μετοχές και συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης με υποκείμενο μέσο εμπορεύματα. Στόχος είναι να βρεθούν οι άμεσες σχέσεις αιτιότητας που υπάρχουν, αναλύοντας τις χρονοσειρές 58 μετοχών του δείκτη S&P500 με τη μεγαλύτερη κεφαλαιοποίηση κατά τομέα και 24 συμβολαίων μελλοντικής εκπλήρωσης που διαπραγματεύονται στα ανταλλακτήρια της Νέας Υόρκης και του Σικάγο. Για την κατασκευή των δικτύων με συνδέσεις που αντιστοιχούν σε σχέσεις άμεσης αιτιότητας χρησιμοποιήθηκαν τα μέτρα: (α) Δείκτης δεσμευμένης αιτιότητας κατά Granger (CGCI), που είναι γραμμικό μέτρο άμεσης αιτιότητας, (β) περιορισμένος δείκτης δεσμευμένης αιτιότητας κατά Granger (RCGCI), που είναι μέτρο με μείωση της διάστασης του μοντέλου στο (α) και (γ) μερική αμοιβαία πληροφορία από μικτή εμβύθιση (PMIME), που είναι μέτρο πληροφορίας με μείωση διάστασης. Η πρώτη ανάλυση έγινε σε κυλιόμενα χρονικά παράθυρα 18 μηνών και η δεύτερη σε παράθυρα 4 μηνών, για να μελετηθούν δομικές αλλαγές του χρηματοοικονομικού συστήματος σε διαφορετικές χρονικές κλίμακες. Για την ανάλυση των δικτύων και για την εξαγωγή συμπερασμάτων χρησιμοποιήθηκαν περιγραφικά μέτρα δικτύων και μέτρα κεντρικότητας, τόσο σε επίπεδο δικτύου όσο και σε επίπεδο κόμβων. Τα αποτελέσματα της ανάλυσης δείχνουν πως υπάρχουν δομικές διαφορές στα δίκτυα όταν υπάρχει κάποια οικονομική αναταραχή, ανεξάρτητα από το μέτρο που χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή τους. Τέλος, φαίνεται πως το σύστημα που περιλαμβάνει και τα δύο χρηματοοικονομικά μέσα παρουσιάζει ερευνητικό ενδιαφέρον, καθώς πολλές από τις σχέσεις αιτιότητας είναι μεταξύ χρηματοοικονομικών μέσων των διαφορετικών κατηγοριών.   In this thesis, a system that includes both equities and commodity futures is being examined. The goal is to find the direct causal relationships, analyzing the time series of 58 stocks which are components of the S&P500 index with the largest capitalization by sector, and 24 commodity futures traded at the New York and Chicago exchanges. In order to construct networks with links corresponding to direct causality relationships, the following measures were used: (a) Conditional Granger Causality Index (CGCI), which is a linear measure of direct causality, (b) Restricted Conditional Granger Causality Index (RCGCI), which is a measure that applies dimension reduction in model at (a), and (c) Partial Mutual Information from Mixed Embedding (PMIME), which is a measure of information applying dimension reduction. At the first phase, analysis was performed in 18-month rolling time windows and at the second phase in 4-month windows, in order to note structural changes of the financial system in different time scales. Descriptive network measures and centrality measures, both local and global, were used to analyze networks and to draw conclusions. The results of the analysis show that there are structural changes at networks when there is some financial turmoil, regardless of the measure used for their construction. Finally, it seems that the system that includes both financial instruments is of research interest, as many of the causal relationships are between instruments of different categories. Aristorle University of Thessaloniki 2020-09-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12756 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2020 gre Copyright (c) 2021 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/13113 2025-03-19T09:30:16Z grelit:mast

"241022 2024 eng " dc Αξιολόγηση επικινδυνότητας βραχοκαταπτώσεων στην περιοχή της Μονής Αγίας Παρασκευής στο Μονοδένδρι Ηπείρου = Τίτλος εργασίας στην αγγλική : Rockfall hazard evaluation in the area of Agia Paraskevi Monastery, Monodendri, Epirus. Παπαϊωάννου, Σπυρίδων Δημήτριος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Τεκτονικής, Ιστορικής & Εφαρμοσμένης Γεωλογίας. Η παρούσα μελέτη αφορά στο πρανές που ορίζεται από την περιοχή αμέσως ανάντη του Ι.Ν. Αγ. Παρασκευής στα νοτιοδυτικά, έως τη φυσική είσοδο στο φαράγγι του Βίκου στα βορειοανατολικά. Στο πλαίσιο κατανόησης των τεχνικογεωλογικών συνθηκών στην στενή περιοχή μελέτης η έρευνα περιλάμβανε και την ευρύτερη περιοχή, ήτοι από την καμαρόσχημη είσοδο της Ιεράς Μονής έως την περιοχή μετά την είσοδο του φαραγγιού. Οι κτιριακές δομές της Ι.Μ. Αγ. Παρασκευής συμπεριλαμβανομένου του Ι. Ναού ανοικοδομήθηκε πριν από πλέον των 600 ετών (1412) αμέσως κατάντη του παρακατακόρυφου ασβεστολιθικού πρανούς ύψους πλέον των 100m. Στην περιοχή του μελετώμενου πρανούς έχουν εκδηλωθεί κατά το παρελθόν φαινόμενα βραχοκαταπτώσεων με αποτέλεσμα την εφαρμογή μέτρων προστασίας σε δύο θέσεις. Η πρώτη θέση αφορά την περιοχή της καμαρόσχημης πύλης εισόδου στην Ι. Μονή και η δεύτερη και πιο πρόσφατη το πρανές αμέσως ανάντη του Ι. Ναού. Στη δεύτερη αυτή θέση εκδηλώθηκε τον Οκτώβριο του 2021 νεότερη αστοχία δομικού χαρακτήρα που είχε ως αποτέλεσμα τη μερική βλάβη των μέτρων προστασίας. Για την εν λόγω περιοχή μελέτης συλλέχθηκαν τα διαθέσιμα βιβλιογραφικά στοιχεία αναφορικά με τη γεωλογία, την τεκτονική, τη γεωμορφολογία, τα κλιματικά δεμένα και τη σεισμικότητα. Επιπλέον πραγματοποιήθηκε η επισκόπηση των επικρατουσών τεχνικογεωλογικών συνθηκών τόσο με συμβατικά μέσα (π.χ. γεωλογική πυξίδα) όσο και με τη χρήση νέων τεχνολογιών (UAV). Τα στοιχεία αυτά συγκρίθηκαν μεταξύ τους για τον έλεγχο της αξιοπιστίας τους και αξιολογήθηκαν για τη διερεύνηση του μηχανισμού εκδήλωσης των αστοχιών, τον έλεγχο δυνητικών αστοχιών, ευστάθειας του πρανούς έναντι δομικών αστοχιών και βραχοκαταπτώσεων. Τέλος σύμφωνα με τα αποτελέσματα αξιολόγησης των τεχνικογεωλογικών συνθηκών, προτάθηκαν για τη στενή περιοχή μελέτης η οποία όπως αναφέρθηκε παραπάνω αφορά το μονοπάτι που οδηγεί από τον Ι. Ναό Αγ. Παρασκευής στην είσοδο του φαραγγιού του Βίκου, τα απαιτούμενα μέτρα προστασίας έναντι των καταπτώσεων βραχωδών τεμαχών. The present study concerns the slope defined by the area right accross the church of St. Paraskevi in the southwest, up to the natural entrance of the Vikos gorge in the northeast. In order to understand the geological and geotechnical conditions in the narrow study area, the research also included a wider area from the arched entrance of the Monastery, to the area after the entrance of the canyon. The building structures of St. Paraskevi Monastery, including the Temple, were rebuilt more than 600 years ago (1412), right under the nearly vertical limestone slope more than 100m high. In the past, rock fall phenomena have occurred in the slope of the study region, resulting in the application of protection measures in two sites. The first site concerns the area of the arched entrance gate to the Monastery and the second one and most recent, the slope immediately over the Church. In October 2021, in the second location a newer structural failure occurred which resulted in the partial damage of the protection measures. Available bibliographic data were collected regarding geology, tectonics, geomorphology, climate bonds and seismicity of the study region. In addition, an overview of the prevailing geological and geotechnical conditions was carried out using both conventional means (eg geological compass) and new technologies (UAV). The collected data were compared to each other to check their reliability and evaluated in order to investigate the failure mechanism, the potential failure control and the slope stability against structural failures and rockfalls. Finally, according to the results of the evaluation of the geological and geotechnical conditions for the narrow study area which, as mentioned above, concerns the path between the Church of St. Paraskeyi and the entrance of the Vikos gorge, the required protection measures were proposed. Aristorle University of Thessaloniki 2024-04-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/13113 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2024 gre Copyright (c) 2024 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12003 2022-02-14T07:18:12Z grelit:mast

"220214 2022 eng " dc Προσομοιώση της σεισμικής εδαφικής κίνησης από σενάρια σεισμών με εμφάνση τα αστικά κέντρα. Καραμήτρου, Αλεξάνδρα Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. . Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-14 09:18:12 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12003 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2007 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12386 2022-01-10T08:03:37Z grelit:mast

"191104 2019 eng " dc Key developments in the Oil and Gas Sector in two EU’s Member Countries - Greece and Cyprus. Gkloumpos, Andeas Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Διατμηματικού Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών “Έρευνα και Εκμετάλλευση Υδρογονανθράκων". The southeastern Mediterranean is the area with the greatest scientific interest since several geological phenomena are encountered there. Greece and Cyprus are considered to be two countries with a very strong interest in the hydrocarbon sector. In the west of Greece, both the mainland and the Ionian Sea have geological structures which, based on recent years' research, are likely to conceal hydrocarbon deposits. In Cyprus, there are also large sedimentation basins such as the Herodotus and Levantine basins, which are a very important part of the development of the region and the Eratosthenes continental block that has its own role in the region.    In the Southeast Mediterranean region, there is a great deal of interest in hydrocarbon fields that appear to exist in the Levantine and Herodotus basin, with the south-east Mediterranean countries (Cyprus, Israel, Lebanon, Syria, Egypt) licenses for the purpose of exploiting them.    All the geological structures of Greece and Cyprus described above are promising regarding the existence of oil and gas deposits.    Both countries have decreed an organized framework of laws and regulations to attract well-established oil companies and to come to an agreement with them according to the specificities and interests of each of the two countries. In this part, Cyprus moved much faster than Greece with the achievement of the erection of the EEZ with its neighboring countries. This is considered to be a great advantage over Greece in attracting well estabshed companies to the competition and ultimately in the faster development of negotiations and agreements on possible deposits.   Cyprus in terms of competitions and concessions is in a much more favorable position than Greece. In the Southeast Mediterranean region, developments are running at a rapid pace. In the EEZ of Cyprus, exploration is in its final stages with very positive results for the existence of natural gas fields and they are continuing.    Moreover, between the two countries, Greece already has a well-established gas network and is constantly expanding. Their fuel needs are very different due to their population. Thus, in the gas and oil production process, Cyprus is in need of more exports due to the low demand of the domestic market as opposed to Greece that will be the opposite.    Finally, the position of both countries has a huge geopolitical and economic significance as the lights of all major are on the South-East Mediterranean. This results in alliances and plans between the two countries and not only for the future construction of large gas pipelines. Η νοτιοανατολική Μεσόγειος είναι το τμήμα με το μεγαλύτερο επιστημονικό ενδιαφέρον, αφού συναντώνται αρκετά γεωλογικά φαινόμενα. Η Ελλάδα και η Κύπρος είναι δύο χώρες με πολύ έντονο ενδιαφέρον στον τομέα τον υδρογονανθράκων. Στην δυτική Ελλάδα, τόσο στην ηπειρωτική χώρα όσο και στη θάλασσα  του Ιονίου υπάρχουν γεωλογικές δομές οι οποίες με βάση τις έρευνες των τελευταίων ετών είναι πιθανόν να κρύβουν κοιτάσματα υδρογονανθράκων. Στην Κύπρο υπάρχουν επίσης  μεγάλες λεκάνες ιζηματογένεσης όπως η λεκάνη Ηροδότου και Λεβαντίνης, που αποτελούν ένα πολύ σημαντικό κομμάτι στην εξέλιξη της περιοχής και το ηπειρωτικό μπλοκ του Ερατοσθένη που έχει και αυτό το δικό του ρόλο στην περιοχή.    Στην περιοχή της νοτιοανατολικής Μεσογείου, υπάρχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον για πεδία υδρογονανθράκων που φαίνεται ότι υπάρχουν στην λεκάνη της Λεβαντίνης και Ηροδότου, με τα κράτη της νοτιοανατολικής Μεσογείου (Κύπρος, Ισραήλ, Λίβανος, Συρία, Αίγυπτος), να προχωρούν με γοργούς ρυθμός σε έρευνες και αδειοδοτήσεις με απώτερο σκοπό την εκμετάλλευση τους.    Όλες οι γεωλογικές δομές της Ελλάδας και της Κύπρου που περιγράφηκαν παραπάνω είναι ελπιδοφόρες όσων αφορά την ύπαρξη κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου.    Και οι δύο χώρες έχουν θεσπίσει ένα οργανωμένο πλαίσιο νόμων και κανονισμών ώστε να προσελκύουν σοβαρές εταιρίες της πετρελαϊκής βιομηχανίας και να προσάπτουν συμφωνίες σύμφωνα πάντα με τα τις ιδιαιτερότητες και τα συμφέροντα η κάθε μία από τις δύο χώρες. Στο κομμάτι αυτό η Κύπρος κινήθηκε πολύ πιο γρήγορα από ότι η Ελλάδα με το επίτευγμα της ανακύρηξης της ΑΟΖ με τις γειτονικές της χώρες. Αυτό θεωρείται μεγάλο πλεονέκτημα σε σχέση με την  Ελλάδα ως προς την προσέλκυση σοβαρών εταιριών στο κομμάτι των διαγωνισμών και τελικά στην πιο γρήγορη εξέλιξη των διαπραγματεύσεων και συμφωνιών στα πιθανά κοιτάσματά της.    Η Κύπρος σε θέματα διαγωνισμών και παραχωρήσεων είναι σε πολύ πιο ευνοϊκή θέση από την Ελλάδα. Στην περιοχή της νοτιοανατολικής μεσογείου οι εξελίξεις τρέχουν με γοργό ρυθμό. Στην ΑΟΖ της Κύπρου η έρευνα είναι στο τελικό της στάδια με πολύ θετικά στοιχεία για ύπαρξη κοιτασμάτων φυσικού αερίου και συνεχίζονται.    Επιπλέον, ανάμεσα στις δύο χώρες η Ελλάδα έχει ήδη ένα πολύ καλοστημένο δίκτυο φυσικού αερίου και συνεχώς διευρύνεται. Οι ανάγκες τους σε καύσιμα είναι πολύ διαφορετικές λόγω του πληθυσμού τους. Έτσι στην διαδικασία παραγωγής φυσικού αερίου και πετρελαίου η Κύπρος θα έχει την ανάγκη περισσότερων εξαγωγών λόγω της μικρής ζήτησης της εγχώριας αγοράς  σε αντίθεση με την Ελλάδα που θα συμβαίνει το αντίθετο.    Τέλος, η θέση και των δύο χωρών έχει τεράστια γεωπολιτική και οικονομική σημασία καθώς τα φώτα όλων των μεγάλων στον τομέα των υδρογονανθράκων είναι στραμμένα στην περιοχή της νοτιανατολικής Μεσογείου. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την δημιουργία συμμαχιών και σχεδίων ανάμεσα στις δύο χώρες και όχι μόνο για μελλοντική κατασκευή μεγάλων αγωγών μεταφοράς φυσικού αερίου. Aristorle University of Thessaloniki 2019-05-29 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12386 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2019 gre Copyright (c) 2019 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11579 2022-01-28T08:07:46Z grelit:mast

"220128 2022 eng " dc Καταγραφή πλημμυρών και εκτίμηση πλημμυρικής επιδεκτικότητας με τη βοήθεια της τηλεπισκόπισης και των Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών (ΓΣΠ-GIS). Ένα παράδειγμα από τη ΒΑ Χαλκιδική Παππά, Μαρία Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Η διαχείριση των πλημμυρικών φαινομένων αποτελεί σήμερα πρώτης σημασίας ζήτημα για το περιβάλλον τόσο σε περιφερειακό όσο και σε τοπικό επίπεδο σε όλο τον κόσμο, επηρεάζοντας σημαντικά τον τρόπο ζωής και λειτουργίας των σύγχρονων πόλεων. Για το λόγο αυτό η παρούσα εργασία, η οποία πραγματοποιήθηκε με αφορμή τις καταστροφικές πλημμύρες που έπληξαν το Νομό Χαλκιδικής και πιο συγκεκριμένα τη περιοχή του Στρατωνίου στις 10 Φεβρουαρίου 2010, έχει ως σκοπό την αξιολόγηση της συνεισφοράς της τεχνολογίας της Τηλεπισκόπησης και της τεχνολογίας των Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών (GIS) στην εκτίμηση της επικινδυνότητας/επιδεκτικότητας της περιοχής σε πλημμυρικά φαινόμενα και στον εντοπισμό πλημμυρισμένων περιοχών. Αρχικά, στα πλαίσια της παρούσας διατριβής ειδίκευσης έπειτα από κατάλληλη επεξεργασία δεδομένων από θεματικούς χάρτες (γεωλογικούς) και από την επεξεργασία του ψηφιακού μοντέλου αναγλύφου, χρησιμοποιήθηκαν τα ακόλουθα αρχικά επίπεδα πληροφοριών : Υδρογραφικό δίκτυο,  Γεωλογικοί σχηματισμοί, Κάλυψη γης, Λεκάνες απορροής και όριο περιοχής μελέτης, από τα οποία στη συνέχεια, προέκυψαν νέα στοιχεία όπως χάρτες και τρισδιάστατες απεικονίσεις. Από αυτά επιλέχθηκαν τέσσερις παράγοντες (τοπογραφία, λιθολογία, χρήσεις γης, φυτοκάλυψη) ως οι σημαντικότεροι που επηρεάζουν το φαινόμενο των πλημμυρών στη περιοχή. Με συναξιολόγηση των παραγόντων αυτών έγινε η κατασκευή του χάρτη επιδεκτικότητας της περιοχής μελέτης στις πλημμύρες. Στο δεύτερο μέρος της εργασίας γίνεται προσπάθεια να εντοπισθούν περιοχές που πλημμύρισαν από το επεισόδιο του Φεβρουαρίου πραγματοποιηθεί αυτό χρησιμοποιήθηκαν τρείς εικόνες ASAR 2010.Για να του δορυφόρου ENVISAT.Πιο συγκεκριμένα χρησιμοποιήθηκαν 2 εικόνες πριν το επεισόδιο και μία μετά, οι οποίες παραχωρήθηκαν από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος. Στις εικόνες αυτές εφαρμόσθηκαν μια σειρά τεχνικών ψηφιακής επεξεργασίας 7εικόνων για τον εντοπισμό πλημμυρισμένων περιοχών όπως: η Ψευδοχρωματική απεικόνιση και οι Αριθμητικές πράξεις μεταξύ φασματικών τιμών των εικονοστοιχείων. Παρατηρήθηκε ότι οι περιοχές με νερό σε βάθος ήταν περισσότερες σε σχέση με αυτές όπου παρατηρήθηκε μεγάλη υγρασία. The present study was carried out due to the floods that took place in the beginning of February 2010, in the prefecture of Halkidiki, causing numerous damages.The main purpose of the study was the utilization and the contribution of the Synthetic Aperture Radar (SAR) satellite technology and its’ combined use with multispectral satellite images and Geographical Information Systems (GIS) to the evaluation of the vulnerability of the area in flood events and to the detection of flooded regions. The first part of the study concentrates on the construction of susceptibility map, of area under study in flooding, by combining vulnerability elements, using the Analytical Hierarchy Process/ AHP (Saaty, 1980). The 4 major factors of a flood, taken into account were topography, lithology, land cover and vegetation cover. These factors were co-evaluated in order to produce the final map, which categorizes the area into zones of susceptibility to floods. The main topic of the second part of the study was the delineation of the flooded areas of the February 2010 flood event. For the above purpose 3 ENVISAT ASAR images were used (two acquired before flood and one acquired after flood), provided by the European Space Agency. Keywords. Floods, Envisat, GIS Aristorle University of Thessaloniki 2022-01-28 10:07:46 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11579 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2012 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11365 2018-11-16T08:31:56Z grelit:mast

"161231 2016 eng " dc Applications of terrestrial laser scanning technology in structural geology Karamitros, Ioannis Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας An extensive research was made on LIDAR and Terrestrial Laser Scanner (TLS) applications on Geosciences and various point cloud editing methodologies were tested and applied. The methods were applied on data surveyed during the years 2014 and 2015, in the areas of Stavrakia (Crete), Tyrnavos and Gyrtoni (Thessaly), Pidima (Messinia) and Petrified forest of Lesvos. The Stavrakia fault escarpment point data produced results concerning structural analysis and geomorphology. Detailed cross-sections were  made, and its escarpment’s morphology was analyzed intensively throughout the surveyed part. The survey of the palaeoseismological trench in Tyrnavos town offered a high density point cloud of a fault plane with millimeter accuracy. The 3D model could isplay even the smallest morphological anomalies of the plane surface creating a very close to real life representation of the fault plane. The analysis of maximum curvature revealed a zone of low values that requires further investigation. A detailed visual  representation of the Gyrtoni escarpment was created and its maximum height from its base was calculated. In the Pidima area, the palaeoseismological trench 3D model was able to provide a good visual representation of the target improved greatly by the  intensity values. The point classification method was able to effectively clean and edit the point cloud. The structural analysis of the fault plane allowed for a detailed logging of its geometrical characteristics, such as the plane’s dip and dip direction angles, lineament and corrugation size and disposition. Finally, Lesvos scan data was mainly of petrified tree trunks and therefore were used only for methods concerning the creation 3D models. They proved very useful in testing different techniques in order to improve both the accuracy of the representation as well as, visual quality. Εκτενής βιβλιογραφική έρευνα έγινε πάνω στα συστήματα LIDAR και τους επίγειους σαρωτές laser (TLS) και τις εφαρμογές τους στις γεωεπιστήμες, καθώς και για μεθόδους επεξεργασίας και ανάλυσης νέφους σημείων. Η εφαρμογή των μεθόδων έγινε σε δεδομένα που συλλέχθηκαν τα έτη 2014 και 2015 τις περιοχές των Σταυρακίων (Κρήτη), Τυρνάβου και Γυρτώνης (Θεσσαλία), Πηδήματος (Μεσσηνία) και του Απολιθωμένου δάσους της Λέσβου. Tα τρισδιάστατα μοντέλα του ρηξιγενούς πρανούς στα Σταυράκια, έδωσαν πολλά στοιχεία για τη γεωμορφολογία του πρανούς και για το χαρακτηρισμό του ως προς τις μορφοτεκτονικές του ιδιότητες, μέσω μορφολογικών τομών που έγιναν κάθετα, κατά μήκος του πρανούς. Η σάρωση της κατοπτρικής επιφάνειας στην  παλαιοσεισμολογική τομή του Τυρνάβου πρόσφερε μια λεπτομερή τρισδιάστατη απεικόνιση της με ακρίβεια χιλιοστού. Υπολογίστηκαν τα μορφολογικά στοιχεία και η μέγιστη καμπυλότητα της επιφάνειας, όπου και αποκάλυψαν δομές που χρήζουν περισσότερης  διερεύνησης. Η τρισδιάστατη αναπαράσταση της μορφολογίας του ρηξιγενούς πρανούς της Γυρτώνης έδωσε στοιχεία για το ύψος και τη κλίση του πρανούς που θα ήταν πολύ δύσκολο να αποκτηθούν με άλλες μεθόδους. Στην περιοχή του Πηδήματος, η  παλαιοσεισμολογική τομή απεικονίσθηκε με μεγάλη ευκρίνεια και σε συνδυασμό με τις τιμές ανακλαστικότητας του φωτός των υλικών που την αποτελούν. Η τομή επεξεργάστηκε γρήγορα και αποτελεσματικά με αυτοματοποιημένες μεθόδους. Η κατοπτρική  επιφάνια απεικονίσθηκε και αυτή με τις τιμές της ανακλαστικότητας και εξετάστηκαν οι γεωμετρικές ιδιότητες της, ως προς διάφορες τιμές της καμπυλότητας, τραχύτητας, προσανατολισμού και κλίσης της. Τέλος, από το Απολιθωμένο δάσος της Λέσβου,  δημιουργήθηκε μια σειρά τρισδιάστατων μοντέλων πάνω σε απολιθωμένους κορμούς δέντρων και τομές δρόμων με σκοπό τη ολοκληρωμένη απεικόνισή τους για σκοπούς του γεωπάρκου. Aristorle University of Thessaloniki 2017-12-08 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11365 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2016 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11930 2022-02-03T09:39:22Z grelit:mast

"220203 2022 eng " dc Μελέτη της γεωμετρίας της λεκάνης της Μυγδονίας στην περιοχή στην περιοχή του πεδίου δοκιμών (EUROSEISTEST) με τη χρήση γεωφυσικών μετρήσεων πεδίου. Τουρνάς, Δημήτρης Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Ο κύριος στόχος της παρούσας διατριβής ήταν η δημιουργία ενός μοντέλου υποβάθρου για τη περιοχή του κεντρικού τμήματος της Μυγδονίας λεκάνης. Για να είναι όσο το δυνατό περισσότερο αξιόπιστο το αποτέλεσμα αυτό χρησιμοποιήθηκαν και επιπρόσθετα στοιχεία από προηγούμενες εργασίες. Τα δεδομένα που προέκυψαν από αυτές επεξεργάστηκαν ξανά, εκτός από ορισμένες έρευνες που λήφθηκαν υπόψη απευθείας τα τελικά αποτελέσματα τους. Αυτό έγινε είτε επειδή δεν κατέστη δυνατό να συλλεχθούν οι πρωτογενείς μετρήσεις (σεισμικές και ηλεκτρικές μετρήσεις της B.R.G.M.) είτε γιατί τα συμπεράσματα που προέκυψαν θεωρήθηκαν αξιόπιστα λόγω της συγκέντρωσης ενός μεγάλου αριθμού δεδομένων με την εφαρμογή πολυάριθμων τεχνικών (σεισμικό προφίλ Προφήτη – Στίβου). Για να ελεγχθεί η ποιότητα των αποτελεσμάτων των προηγούμενων ερευνών πραγματοποιήθηκε σύγκριση αυτών με τα καινούργια δεδομένα που προέκυψαν από nτην επανερμηνεία που πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια της εργασίας αυτής. Στις περισσότερες περιπτώσεις παρατηρείται σχετική συμφωνία μεταξύ τους, με εξαίρεση τα αποτελέσματα των ηλεκτρικών βυθοσκοπήσεων που παρουσιάζονται στην διδακτορική διατριβή του Θανάσουλα (1983). Επιπλέον τα αποτελέσματα των ηλεκτρικών και σεισμικών μετρήσεων της B.R.G.M. συγκρίθηκαν μεταξύ τους αλλά και με αυτά των αντίστοιχων μετρήσεων που εκτελέστηκαν στα πλαίσια του προγράμματος Euroseistest, με σκοπό να μελετηθεί ο βαθμός συσχέτισης των συμπερασμάτων που προκύπτουν από την εφαρμογή των δύο κύριων μεθόδων. Κατά το τελευταίο στάδιο επεξεργασίας χρησιμοποιήθηκε με στόχο τη δημιουργία ενός αξιόπιστου τελικού χάρτη ισοβαθών του υποβάθρου κατάλληλη γεωστατιστική επεξεργασία. Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-03 11:39:22 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11930 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2005 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12366 2022-01-10T08:03:37Z grelit:mast

"190912 2019 eng " dc Μελέτη γεωφυσικών χαρακτηριστικών μαγγανιούχων κοιτασμάτων στην περιοχή Πιάβιτσας Χαλκιδικής = Geophysical properties of manganese deposits in Piavitsa area (Chalkidiki). Κορδάτος, Νικόλαος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Γεωφυσικής. Αντικείμενο της παρούσας διατριβής είναι η εφαρμογή γεωφυσικών μεθόδων στην περιοχή της Πιάβιτσας Χαλκιδικής, στην οποία παρατηρούνται επιφανειακές εμφανίσεις μεταλλοφοριών. Σκοπός της διατριβής είναι ο εντοπισμός τέτοιων δομών ενδιαφέροντος και ο χαρακτηρισμός τους τόσο από φυσική όσο και από γεωφυσική άποψη μέσα από την συνδυαστική ερμηνεία γεωλογικών, γεωτρητικών και γεωφυσικών δεδομένων από διαφορετικές εφαρμοσμένες μεθόδους. Οι γεωφυσικές μέθοδοι που εφαρμόστηκαν στην περιοχή μελέτης είναι η μέθοδος της ειδικής ηλεκτρικής αντίστασης και επαγόμενης πόλωσης, η μέθοδος του φυσικού δυναμικού, καθώς και η ηλεκτρομαγνητική μέθοδος VLF. Σε πρώτο στάδιο εφαρμόστηκε η μέθοδος του φυσικού δυναμικού σε πλήθος περιοχών όπου προηγούμενες μελέτες γεωλογικής χαρτογράφησης αποκάλυψαν επιφανειακές ζώνες ενδιαφέροντος, ενώ στην συνέχεια εφαρμόστηκαν και οι υπόλοιπες μέθοδοι σε περιοχές που παρουσίασαν ενδιαφέρον μέσω των αποτελεσμάτων του φυσικού δυναμικού. Τα αποτελέσματα που προέκυψαν έρχονται σε μεγάλο ποσοστό σε καλή συμφωνία με το ευρύτερο γεωλογικό μοντέλο της περιοχής, καθώς και με το μικρότερης κλίμακας γεωλογικό μοντέλο που προκύπτει από τα δεδομένα γεωλογικών χαρτογραφήσεων. Η συνδυαστική ερμηνεία των γεωφυσικών δεδομένων αποδείχθηκε ιδιαίτερα ωφέλιμη σε πολλές περιπτώσεις, ξεκαθαρίζοντας ασάφειες που δημιούργησε τόσο το σύνθετο γεωλογικό μοντέλο της περιοχής, όσο και το είδος της μεταλλοφορίας και η σχέση αυτής με τα πετρώματα στα οποία φιλοξενείται. Η εκτίμηση δεδομένων γεωτρήσεων αποτέλεσε επίσης σημαντικό οδηγό για την καλύτερη ερμηνεία των γεωφυσικών αποτελεσμάτων καθώς και την σύνδεση των τιμών που προέκυψαν από αυτά με τους γεωλογικούς σχηματισμούς που απαρτίζουν την περιοχή, καθώς και της μεταλλοφορίας που φιλοξενείται σε αυτά. The subject of this thesis is the application of geophysical methods in Piavitsa area, Chalkidiki, where surficial mineralization occurrences appear. The aim of this study is the identification of such zones of interest and their characterization both from a physical as well as geophysical perspective, through the combined interpretation of geological, drilling and geophysical data from multiple applied methods. The geophysical methods applied in this study are the Electrical Resistivity Tomography (ERT) with both direct current (DC) and induced polarization (IP) data, the Self-Potential (SP) method, as well as the VLF electromagnetic method. In the first part of the study, the self-potential method was applied in a number of areas where previous geological mapping studies revealed surficial zones of interest, while the other geophysical methods were subsequently applied in areas where the self-potential results suggested existence of possible deposits. The results obtained are generally in good agreement with the wider geological model of the area, as well as the smaller scale geological model resulting from geological mapping data. The combined interpretation of the geophysical data proved to be particularly useful in many cases, clarifying ambiguities created by both the complex geological model of the area as well as the type of mineralization and its relation to the rocks which is hosted. The drilling data assessment has also been an important guide for improving the interpretation of the geophysical results and linking the resulting values to the geological formations of the area, as well as the mineralization hosted within them. Aristorle University of Thessaloniki 2019-05-29 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12366 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2019 gre Copyright (c) 2019 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12519 2024-04-18T07:43:18Z grelit:mast

"200923 2020 eng " dc Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στον τουρισμό στην περιοχή της Μεσογείου = The impacts of climate change on tourism in the Mediterranean region. Μπράκη, Ελένη Μιχαήλ Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Μετεωρολογίας και Κλιματολογίας. Ο τουρισμός αντιπροσωπεύει σχεδόν το 5% του ΑΕΠ και πάνω από 1,1 τρισεκατομμύρια δολάρια σε εξαγωγές σε όλο τον κόσμο. Όπως αναφέρει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Τουρισμού, η βιομηχανία του τουρισμού απασχολεί 1 στους 12 ανθρώπους παγκοσμίως και δημιουργεί ευκαιρίες για ευπρεπής δουλειές, ειδικά για γυναίκες και νέους. Παρόλο που το οικονομικό κόστος της κλιματικής αλλαγής στον τουρισμό είναι δύσκολο να μετρηθεί, πολλές μελέτες δείχνουν ότι η παγκόσμια αύξηση της θερμοκρασίας θα έχει πολλές αρνητικές συνέπειες για την περιοχή της Μεσογείου. Ο σκοπός αυτής της εργασίας είναι η αξιολόγηση της επίδρασης της κλιματικής αλλαγής στις χώρες της Μεσογείου. Χρησιμοποιήθηκαν μηνιαία δεδομένα επτά κλιματικών μεταβλητών από περιοχικά μοντέλα για την περίοδο 1971-2000, καθώς και για την μελλοντική περίοδο 2071-2100. Επιπλέον, μελετήθηκαν δύο κλιματικοί δείκτες, ο δείκτης κλιματικού τουρισμού (TCI) και ο δείκτης χρηστών παραλίας (BCI). Σύμφωνα με πρώτα αποτελέσματα, η καλοκαιρινή τουριστική περίοδος θα επεκταθεί στις μεταβατικές εποχές, καθώς μήνες όπως ο Ιούλιος δεν θα παρουσιάζουν ευχάριστες συνθήκες για τουρισμό σε πολλές περιοχές της Μεσογείου. Tourism represents almost 5% of the GDP and over 1.1 trillion USD in exports around the globe. As reported by World Tourism Organization (WTO), tourism employs 1 in 12 people worldwide and creates opportunities for decent jobs, particularly for women and youth. Although the economic costs of climate change in tourism remain difficult to quantify, most studies indicate that increasing temperature would have largely negative consequences in Mediterranean Basin. The aim of this study is to evaluate the impact of climate change in the Mediterranean countries. Monthly data of seven climate variables by regional climate models are used for the reference period 1971 to 2000, as well as the future period 2071-2100. Furthermore, two climate indexes are studied, Tourism Climatic Index (TCI) and User-based Beach Climate Index (BCI). According to the first results the summer touristic period will be extended while months such as July and August are projected to be less pleasant for tourism in Mediterranean areas. Aristorle University of Thessaloniki 2020-09-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12519 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2020 gre Copyright (c) 2020 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12840 2024-04-18T07:42:19Z grelit:mast

"230124 2023 eng " dc Μοντέλα μηχανικής μάθησης για την πρόβλεψη ιδιοτήτων ρευστού ταμιευτήρα = Machine learning models to predict reservoir fluid properties. Φωτιάς, Σοφιανός Παναγιώτης Αθανάσιος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Διατμηματικού Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών “Έρευνα και Εκμετάλλευση Υδρογονανθράκων". Σκοπός αυτής της εργασίας είναι η μελέτη του ιξώδους υποκορεσμένου ταμιευτήρα. Πιο συγκεκριμένα, ξεκινώντας από τη πίεση σημείου φυσαλίδας μέχρι μια μέγιστη τιμή της πίεσης, με δεδομένο ότι είναι γνωστή η τιμή του ιξώδους στο σημείο φυσαλίδας, πρέπει να προβλεφθεί η αύξηση του με την αύξηση της πίεσης. Σε πρώτη φάση μελετήθηκε η χρήση εξισώσεων της βιβλιογραφίας και η ικανότητα τους να προβλέπουν με ακρίβεια το ιξώδες. Συνολικά μελετήθηκαν 17 τέτοιες βιβλιογραφικές σχέσεις και έγινε μελέτη της ακρίβειας τους με τη χρήση στατιστικών μεθόδων όπως το σχετικό σφάλμα. Στη συνέχεια αναπτύχθηκαν μέθοδοι μηχανικής μάθησης με σκοπό τη δημιουργία μοντέλων που θα προβλέπουν και αυτά αυτή την εξέλιξη του ιξώδους. Για να μπορέσει να γίνει σύγκριση των δυνατοτήτων της μηχανικής μάθησης με τις εξισώσεις της βιβλιογραφίας, πρέπει να χωριστεί η δουλεία σε δύο σκέλη. Πρώτα εκπαιδεύονται μοντέλα με δεδομένα τις τιμές της πίεσης και του ιξώδους στο σημείο φυσαλίδας και στη συνέχεια εκπαιδεύονται νέα μοντέλα με την επιπλέον χρήση δεδομένων όπως API, GOR, θερμοκρασία. Στη συνέχεια τα μοντέλα που δημιουργήθηκαν συγκρίθηκαν με τα βιβλιογραφικά με τρόπο συνεπή έτσι ώστε να υπάρχει όσο το δυνατόν μεγαλύτερη βεβαιότητα για τα συμπεράσματα που βγήκαν. Τα μοντέλα που προέκυψαν είναι κατά μέσο όρο καλύτερα από τη πιο αποδοτική βιβλιογραφική εξίσωση και η προσπάθεια εκπαίδευσης τους ήταν επιτυχημένη. The purpose of this work is the study of undersaturated reservoir oil viscosity. Starting from the bubble point pressure up to the maximum value of reservoir pressure, given that viscosity value at the bubble point is known, viscosity's change in relation to pressure needs to be predicted. In total, 17 literature correlations were evaluated and their accuracy was judged based on statistical metrics suchs as average relative error and absolute average relative error. Furhtermore, machine learning models were developed in order to create model that predct viscosity's change. Machine learning models were compared with literature correlations in a consistent way so as to be sure of the produced results. The resulting machine learning models perform better on average than even the best performing literature's correlation so the process followed in this work can be considered a success. Aristorle University of Thessaloniki 2022-03-10 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12840 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2022 gre Copyright (c) 2023 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11482 2018-11-16T08:32:10Z grelit:mast

"181105 2018 eng " dc Επιλογή κόμβων διαφημιστικής προώθησης σε κοινωνικά δίκτυα με εξωτερικότητες Παπαδόπουλος, Δημήτριος Μ. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Μαθηματικών In this paper we consider symmetrical networks with n nodes where nodes are consumers and the edges connecting them represent their friendship. The topological structures of generalized symmetric networks are in the form of complete network, star network and the circular network. A monopolist must choose if it is better to carry out the initial promotion of the product in a central node or the two central nodes of the symmetric network. With the use of a questionnaire that we have addressed to students of the Mathematics Department of the Aristotle University of Thessaloniki, we have constructed a social network of friends on Facebook and calculate the main measures of centrality network. We consider a monopolistic enterprise which has the ability to promote the product in two different ways. One is to promote the product to the node which has the highest centrality value and the other is to promote the product to the nodes that have the two highest centrality values. And for each one way of promoting and selling the product and for each type of centrality we find optimal prices and quantities as well as profit maximizing discounted profits. Given the optimal choice of promoting and selling the product we find the centrality that gives more profit. Key-Words Symmetrical networks, centrality measures, Monopoly, Profit maximizing discounted earnings, Viral marketing Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-05 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11482 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2017 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11190 2018-11-16T08:31:56Z grelit:mast

"161231 2016 eng " dc Μελέτη των Πλειστοκαινικών ιπποειδών Eltgen (θέσεις Λιβακος, Καπετάνιος, Πολύλακκος, Δ. Μακεδονία) = Study of the pleiocene Equids of the Eltgen collection (Localities Livakos, Kapetanios, Polylakkos, W. Macedonia) Γκεμέ, Αναστασία Γ. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Αντικείμενο της παρούσας εργασίας είναι η μελέτη των πλειστοκαινικών ιπποειδών της συλλογής Eltgen του Μουσείου Γεωλογίας & Παλαιοντολογίας του ΑΠΘ, τα οποία αντιπροσωπεύονται αποκλειστικά από το γένος Equus. Το υλικό προέρχεται από τις απολιθωματοφόρες θέσεις Λίβακος (LIB), Καπετάνιος (KPT) και Πολύλακκος (POL) (Δυτική Μακεδονία), καθώς και από ορισμένα μεμονωμένα επιφανειακά δείγματα από την ευρύτερη περιοχή της Σιάτιστας (E-SIA), που περιλαμβάνονται στην ανωτέρω συλλογή. Η μελέτη των ιπποειδών της συλλογής Eltgen έδειξε πως ανήκουν στις τυπικές «stenonoid» μορφές, επομένως η σύγκρισή τους περιορίζεται στις αντίστοιχες «stenonoid» μορφές ιπποειδών του ελληνικού και ευρωπαϊκού χώρου. Η λεπτομερής περιγραφή του υλικού επιτρέπει την ταξινόμηση των ιπποειδών σε δύο «stenonoid» μορφές. Στις απολιθωματοφόρες θέσεις Λίβακος και Πολύλακκος, καθώς και σε ορισμένα δείγματα από την Σιάτιστα, προσδιορίστηκε το είδος Equus altidens [=E. s. cf. senezensis (Steensma 1988)], ενώ στον Πολύλακκο, το μοναδικό μετακαρπικό αναφέρεται ως Equus cf. altidens [=E. s. cf. senezensis (Steensma 1988)]. Πρόκειται για μία stenonoid μορφή αλόγου, η οποία χαρακτηρίζεται από τα λεπτότερα και επιμηκέστερα μεταπόδια και φάλαγγες σε σχέση με όλα τα υποείδη του E. stenonis. Μία δεύτερη μορφή «stenonoid» αλόγου από την Σιάτιστα και τον Καπετάνιο, αναφέρεται ως Equus sp. [=E. stenonis ssp. B (Steensma 1988)]. Η αναγνώριση του είδουςE. altidens στον Λίβακο είναι ιδιαίτερα σημαντική διότι αντιστοιχεί στις μεγάλες πανιδικές αλλαγές των ευρωπαϊκών πανίδων των θηλαστικών του Κάτω Πλειστόκαινου, όπου για τα ιπποειδή, το Equusstenonisαντικαθίσταται από το E. altidens. Η αλλαγή αυτή ανταποκρίνεται σε αλλαγές στις συνθήκες διαβίωσης των ζώων από ένα περιβάλλον πιο δασώδες σε ένα περιβάλλον ανοιχτών λιβαδιών. Παράλληλα η εμφάνιση του είδους αυτού στη θέση της Γερακαρούς (η οποία χρονολογείται στα ~1,8 εκ. χρόνια), επικυρώνει την μετανάστευσή του από την Ασία και την είσοδό του στον ευρωπαϊκό χώρου νωρίτερα απ’ ότι πιστεύονταν έως τώρα. Η συνύπαρξη τόσο πρωτόγονων ειδών (Stephanorhinusetruscuscf. etruscus, Palaeotragusinexpectatus, Leptobossp.), όσο και πιο εξελιγμένων (Pseudodama cf. nestii eurygonos, Praedama aff. savini, Pontoceros ambiquus mediterraneus, Equus altidens) σε συνδυασμό με την παρουσία του Hippopotamus antiquus επιτρέπουν την χρονολόγηση του Λίβακου στο Ανώτερο Βιλλαφράγκιο, περίπου στα 1,6-1,8 εκ. χρόνια (MNQ 19). The aim of the present master thesis is the study of the Pleistocene equid fossil remains included in Eltgen’s collection (Museum of Geology & Paleontology, AUTh).The fossils come from the fossiliferous localities of Livakos (LIB), Kapetanios (KPT) and Polylakkos (POL) (Western Macedonia). The stenonoid equids from Livakos and Polylakkos belong to a single small-sized species. The dimensions of the specimens are within the size variation of Equusaltidens and the equid from Gerakarou (Equus altidens = E. s. mygdoniensis), allowing their attribution to this species. Equus altidens is characterized by more slender metapodials and phalanges compared to those of E. stenonis. A second stenonoid horse from Siatista and Kapetanios, is referred here as Equus sp. (= E. stenonis ssp. B according to Steensma 1988). The presence of the grazer E. altidens in Livakos is very important because it coincides with a significant faunal renewal in early Pleistocene of South-Eastern Europe and the successive replacement of extensive forested terrain by open grassy landscapes at between 1.8 and 1.2 Ma. The recognition of E. altidens also in Gerakarou locality (which is dated to ~ 1.8 Ma), validates the invasion of the species in Europe earlier than previously thought. The faunal combination in Livakos where more archaic elements such as Stephanorhinus etruscus cf. etruscus, Palaeotragus inexpectatus, Leptobos sp. co-occur with more modern ones like Pseudodama cf. nestii eurygonos, Praedama aff. savini, Pontoceros ambiquus mediterraneus, Equus altidens (more advanced species) and Hippopotamus antiquus, suggests that Livakos is placed chronologically between Gerakarou (1,8 Ma, MNQ18) and Apollonia (1,2 Ma, MNQ20) at the Late Villafranchian, at about 1.6-1.8 Ma (MNQ 19). Aristorle University of Thessaloniki 2017-12-08 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11190 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2016 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11841 2022-02-02T09:02:09Z grelit:mast

"220202 2022 eng " dc Υδρογεωλογική μελέτη καρστικής πηγής και καρστικής περιοχής Βογατσικού Καστοριάς. Μυριούνης, Χρήστος Τ. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Η παρούσα διατριβή ειδίκευσης εκπονήθηκε στα πλαίσια του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Πανεπιστημίου Σπουδών του Θεσσαλονίκης τμήματος στον κλάδο Γεωλογίας του Αριστοτελείου ειδίκευσης «Εφαρμοσμένη και Περιβαλλοντική Γεωλογία». Η ανάθεσή της έγινε από το τμήμα Γεωλογίας με πρόταση από τον Καθηγητή του Α.Π.Θ. κ. Γ. Σούλιο, ο οποίος και ήταν ο κύριος επιβλέπων αυτής. Τα άλλα δύο μέλη της τριμελής επιτροπής ήταν ο Καθηγητής κ. Γ. ∆ημόπουλος και ο Λέκτορας κ. Κ. Βουδούρης. Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-02 11:02:09 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11841 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2004 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12103 2018-12-04T11:16:28Z grelit:mast

"181115 2018 eng " dc Μελέτη πρώτων υλών λιθοτεχνίας, της εποχής του χαλκού, στην Τούμπα Θεσσαλονίκης Καραγεωργίου, Σταματία Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Η παρούσα μεταπτυχιακή εργασία αφορά τη μελέτη των απολεπισμένων εργαλείων, κυρίως πυριτόλιθων, της Εποχής του Χαλκού (ΠΕΧ, 3000-1800 π.Χ.) από την Τούμπα Θεσσαλονίκης και έγινε με στόχο τον προσδιορισμό των πηγών προέλευσης των πρώτων υλών που χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή τους. Για το λόγο αυτό παράλληλα με τα ευρήματα από την ανασκαφή της Τούμπας μελετήθηκαν και γεωλογικά δείγματα αντίστοιχων υλικών από τις περιοχές Βασιλικών και Γαλάτιστας, Θεσσαλονίκης. Η περιοχή Βασιλικών βρίσκεται 27,7 km νοτιοανατολικά της θέσης της Τούμπας και είναι γνωστή για την προϊστορική λατομική δραστηριότητα και η περιοχή της Γαλάτιστας βρίσκεται 40 km νοτιοανατολικά της ανασκαφής. Τα επιλεγμένα δείγματα μελετήθηκαν μακροσκοπικά, μικροσκοπικά και γεωχημικά. Για το σκοπό αυτό εφαρμόστηκαν η μέθοδος ακτίνων φθορισμού (XRF) και η φασματομετρία μάζας επαγωγικώς συζευγμένου πλάσματος (ICP-MS). Συνολικά μελετήθηκαν και ταξινομήθηκαν 940 λίθινα εργαλεία με βάση την χρωματική κλίμακα Munsell. Οι τρεις χρωματικές κατηγορίες που καταγράφηκαν με τη μεγαλύτερη συχνότητα είναι: τα καστανέρυθρα (21%), τα καστανά (16%) και τα σκούρα καστανά (16%) απολεπίσματα. Από τα 940 αντικείμενα τα 752 (80%) είναι κατασκευασμένα από πυριτόλιθο-ίασπι, τα 94 (10%) από χαλαζία και τα υπόλοιπα ευρήματα από άλλες ποικιλίες πυριτόλιθου ή από μεμονωμένα θραύσματα άλλων πρώτων υλών. Κάποια από τα σκούρα ερυθροϊώδη δείγματα αποτελούν προϊόντα που έχουν υποστεί θερμική κατεργασία ενώ η ίδια χρωματική κατηγορία περιλαμβάνει πυριτόλιθους που δεν έχουν υποστεί θερμική επίδραση. Τα δείγματα των Βασιλικών και της Γαλάτιστας περιλαμβάνουν καστανούς-καστανέρυθρους πυριτόλιθους-ιάσπιδες. Στην Γαλάτιστα βρέθηκαν επίσης και ερυθροϊώδεις πυριτόλιθοι. Μελετήθηκαν μικροσκοπικά 20 αρχαιολογικά δείγματα από την ανασκαφή της Τούμπας, και 7 γεωλογικά δείγματα, 4 από τα Βασιλικά και 3 από την Γαλάτιστα. Για την μικροσκοπική μελέτη κατασκευάστηκαν λεπτές τομές από το κάθε δείγμα. Η μικροσκοπική παρατήρηση έδειξε ότι αυτά τα δείγματα πυριτόλιθου-ίασπι αποτελούνται από μικροκρυσταλλικό χαλαζία και οξείδια του Fe. Σε ορισμένα δείγματα παρατηρήθηκε ακόμη χαλκηδόνιος με ακτινωτή μορφή, ενώ  ο  σκούρος  ερυθροϊώδης πυριτόλιθος από την Γαλάτιστα περιέχει αρκετό ασβεστίτη. Έγιναν χημικές αναλύσεις σε 15 αρχαιολογικά δείγματα από την Τούμπα, και σε 19 γεωλογικά δείγματα, 11 από τα Βασιλικά και 8 από την Γαλάτιστα. Από την ερμηνεία των αποτελεσμάτων προκύπτει πως οι πυριτόλιθοι που αναλύθηκαν έχουν υδροθερμική προέλευση και συνδέονται με απόθεση κοντά σε μεσοωκεάνια ράχη. Εξαίρεση αποτελούν τα ερυθροϊώδη δείγματα της Γαλάτιστας που συνδέονται με απόθεση σε ηπειρωτικά περιθώρια. Συμπερασματικά με βάση τη σύγκριση των ορυκτολογικών, πετρογραφικών και γεωχημικών χαρακτηριστικών των δειγμάτων που μελετήθηκαν προκύπτει ότι όλα τα καστανέρυθρα λίθινα αντικείμενα της ανασκαφής της Τούμπας είναι δυνατό να προέρχονται και από τις δύο περιοχές, των Βασιλικών και της Γαλάτιστας. Έτσι, ο οικισμός της Τούμπας κατά την ΠΕΧ (3000-1800 π.Χ.) φαίνεται να συνδέεται με τις τοποθεσίες αυτές για την προμήθεια πρώτης ύλης σε πυριτόλιθο-ίασπι. Αυτό ενισχύεται και από την αρχαιολογική μελέτη, η οποία έδωσε για αυτές τις πρώτες ύλες, πλήρεις εγχειρηματικές αλυσίδες και επομένως προέρχονται από εμφανίσεις κοντινών περιοχών. Αντίθετα ο χαλαζίας ενώ έχει καθαρά τοπική προέλευση, η ελλιπής εγχειρηματική αλυσίδα που παρατηρείται είναι πιο πιθανό να οφείλεται στην όχι και τόσο καλή ποιότητα του υλικού για την κατασκευή λιθοτεχνιών. Ένα ακόμη συμπέρασμα με βάση τη  χημική σύσταση, είναι ότι η κατηγορία πυριτόλιθων η οποία είναι χρωματικά παρόμοια με αυτήν των θερμικά κατεργασμένων υλικών (καστανά–ερυθροϊώδη) προέρχεται πιθανότατα από τους γεωλογικούς σχηματισμούς της Γαλάτιστας.   The present Master Thesis focuses on the study of lithic artifacts, mainly cherts, from the excavations of the Bronze Age Toumba site (EBA, 3000-1800 B.C.), in Thessaloniki. The aim of this study was to identify the types of the raw materials used for their construction and their provenance. For this reason in addition to the lithic artifacts a number of geological samples from Vasilika and Galatista were also examined. Vasilika is a village of Thessaloniki, 27.7 km southeast of Toumba where prehistoric quarrying activities for extracting raw materials used for knapped tools, have been identified. Galatista village is 40 km southeast of the Toumba excavation site. The selected objects were studied macroscopically, microscopically and geochemically. For this reason the research methods included X-ray fluorescence analysis (XRF) and mass spectrometry inductively coupled plasma analysis (ICP-MS). A total of 940 lithic artefacts were examined macroscopically which were classified according to the Munsell color scale. The three most common color types included: the brown-red chipped tools (21%), the brown chipped tools (16%) and dark brown chipped tools (16%). With regard to their raw material, 752 (80%) artefacts were made of jasper, 94 (10%) of quartz and the remainder of other chert types or individual fragments of other raw materials. Part of the dark dusky red samples was thermally treated, although this color group includes also cherts that were not undergone heat treatment. The samples from Vasilika and Galatista areas are mainly reddish brown-brown jaspers. A dark dusky red chert type was additionally identified in Galatista. Optical microscopy was performed in 20 archaeological samples from the Toumba excavation, and in 7 geological samples, 4 from Vasilika and 3 from Galatista. For this purpose thin sections were constructed from each sample. Jasper samples consist of microcrystalline quartz and Fe-oxides with traces of ore minerals. In some cases a fibrous variety of chalcedony was observed. Dark dusky red samples from Galatista contain calcite as well. Chemical analysis was also carried out in 15 archeaological samples from Toumba and in 19 geological samples, 11 from Vasilika and 8 from Galatista. The interpretation of the results indicates that the red and brown chert types were formed as a result of a hydrothermal system near a mid-ocean ridge geotectonic environment. In contrast, the dark dusky red cherts from Galatista are associated with continental margins. The comparison of the mineralogical, petrographic and geochemical features of the studied samples revealed that all the reddish and brownish lithic findings from Toumba may originate from both areas of Vasilika and Galatista. It is concluded therefore that during the Early Bronze Age (3000-1800 B.C.) there was possibly a relation between Toumba inhabitants and these sites for obtaining the chert raw material. This is supported by the fact that the raw materials which have an incomplete operational sequence, did not derive from local geological sources. In contrast the origin of quartz is clearly local. However the incomplete operational sequence of quartz is probably attributed to the poor quality of this material. Finally according to their geochemical composition, the dark dusky red chert type which is similar to the thermally treated artefacts probably derives from the geological chert formation of Galatista. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-15 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12103 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2015 gre Copyright (c) 2018 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12439 2022-01-10T08:03:37Z grelit:mast

"200207 2020 eng " dc Ανάλυση σχολικού εκφοβισμού με θεωρία Δικτύων μέσα από δειγματοληψία. Ρωσσόπουλος, Νικόλαος Ε. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Διατμηματικό πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών στα Πολύπλοκα Συστήματα και Δίκτυα (Inter-Faculty Master Program on Complex Systems and NetworksInter-Faculty Master Program on Complex Systems and Networks). Με την κατασκευή καταλλήλου ερωτηματολογίου, λάβαμε δεδομένα από ελληνικά σχολεία. Τα δεδομένα λήφθηκαν με βάση δείγμα από μαθητές Γ΄ Γυμνασίου της Θεσσαλονίκης. Μέθοδος Δειγματοληψίας: «Δειγματοληψία κατά Συστάδες». Με βάση αυτά τα δεδομένα κατασκευάστηκαν δίκτυα διαπροσωπικών σχέσεων σε τάξεις μαθητών, συμπεριλαμβανομένων των σχέσεων εκφοβισμού (bulling). Υπολογίζοντας δικτυακούς δείκτες (ιδίως δε Κεντρικότητας), εξήχθησαν συμπεράσματα για κάθε δίκτυο και στη συνέχεια έγινε σύγκριση των διαφορετικών δικτύων. Από τα συμπεράσματα αυτά εξήχθησαν γενικότερες διαπιστώσεις σχετικά με πρότυπα συμπεριφοράς μαθητών και των παραμέτρων που τα επηρεάζουν. Διανεμήθηκαν στους μαθητές της Γ’ Γυμνασίου ερωτηματολόγια και συμπληρώθηκαν ανωνύμως. Η δειγματοληψία αφορούσε όλους τους μαθητές της Γ’ Γυμνασίου χωρίς εξαιρέσεις και διαχωρισμούς. Ως ερευνητικά εργαλεία χρησιμοποιήθηκαν ερωτηματολόγια, που ήταν κατάλληλα διατυπωμένα για την ηλικία των παιδιών και δεν περιλάμβαναν ερωτήσεις που μπορούσαν να προσβάλουν τα ίδια ή την οικογένεια τους. Ήταν διατυπωμένα σε απλή Ελληνική γλώσσα, ώστε να δοθούν σαφείς απαντήσεις. Επισημάνθηκε η διασφάλιση της ανωνυμίας των συμμετεχόντων στην έρευνα και η προστασία, σύμφωνα με τη κείμενη νομοθεσία, των ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων τους. Τα αποτελέσματα της έρευνας θα συμβάλουν στην κατανόηση του σχολικού εκφοβισμού, τα δίκτυα σχέσεων εντός της σχολικής τάξης και θα εξαχθούν συμπεράσματα σχετικά με πρότυπα συμπεριφοράς των μαθητών και των παραμέτρων που τα επηρεάζουν. Πολλά από τα αποτελέσματα είναι σαφή ως προς τα συμπεράσματα της συμπεριφοράς των μαθητών, κάποια όμως από αυτά χρειάζονται περισσότερη έρευνα και μελέτη από τους ειδικούς, ώστε να εξαχθούν τα κατάλληλα συμπεράσματα. Ευελπιστούμε ότι με την παρούσα διπλωματική βάλαμε ένα λιθαράκι στο οικοδόμημα που λέγεται σχολική κοινότητα και τα προβλήματα αυτής. With the construction of an appropriate questionnaire, we received data from various Greek schools. The data was obtained from a sample of students in the third grade of Gymnasium in Thessaloniki. The Sampling Method that was used is "Cluster Sampling". Based on this data, interpersonal networks of students in the classroom, including bullying, were constructed. By calculating web indicators (especially centrality), conclusions were drawn for each network and then the different networks were compared. From these conclusions, more general findings about patterns of student behavior and the parameters that influence them were derived. Questionnaires were distributed to the students of the 3rd High School. The questionnaires were filled in and returned anonymously. The sampling included all the students of the Third Gymnasium with no exceptions or discrimination. The research tools that were used were questionnaires articulated in an appropriate way for the age of the children and did not include sensitive or offensive questions. They were written in plain Greek so that the questions were clear as to what each student had to answer. The anonymity of the research participants was highlighted as was the protection of sensitive personal data, which is in accordance with the legislation in force. The results of the research will help to understand school bullying networks within the classroom and draw conclusions about patterns of student behavior and the parameters that influence them. Many of the results are clear on the conclusions of the students' behavior, but some of them require more research and study by the experts in order to draw the appropriate conclusions. We hope that with this thesis we will put a stone in the building called the school community and its problems. Aristorle University of Thessaloniki 2019-05-29 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12439 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2019 gre Copyright (c) 2020 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12687 2024-04-18T08:52:48Z grelit:mast

"220126 2022 eng " dc Γεωχημική ανάλυση του λιγνίτη της Αχλάδας, Φλώρινα. Κατανομή κύριων στοιχείων και ιχνοστοιχείων, εμπλουτισμός και κινητικότητα αυτών = Geochemical analysis of lignite of Achlada, Florina. Distribution of major and trace elements, enrichment and mobility. Αναστασίου, Κωνσταντίνος Ιωάννης Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Ορυκτολογίας - Πετρολογίας - Κοιτασματολογίας. Κύρια πηγή ενέργειας στην Ελλάδα είναι τα λιγνιτικά κοιτάσματα που βρίσκονται στη λεκάνη Πτολεμαΐδας – Κοζάνης – Φλώρινας, στη Δυτική Μακεδονία και στη Μεγαλόπολη, του νομού Αρκαδίας. Η παρούσα διατριβή ειδίκευσης εξετάζει το λιγνιτικό κοίτασμα που βρίσκεται στην περιοχή της Αχλάδας, του νομού Φλώρινας. Από γεωτεκτονική άποψη, η περιοχή μελέτης ανήκει στην Πελαγονική ζώνη των Εσωτερικών Ελληνίδων. Εξετάζονται δεδομένα από σαράντα γεωτρήσεις και ειδικότερα τα ποσοστά υγρασίας (%), τέφρας (%) καθώς και η θερμογόνος δύναμη (cal/gr) των δειγμάτων. Σε δεκατρία επιλεγμένα δείγματα λιγνίτη προσδιορίστηκαν οι συγκεντρώσεις σε κύρια στοιχεία και ιχνοστοιχεία. Τα ίδια δείγματα τεφροποιήθηκαν στους 750°C και πραγματοποιήθηκε ο ίδιος προσδιορισμός κύριων στοιχείων και ιχνοστοιχείων. Ο προσδιορισμός έγινε με τη μέθοδο ICP-MS στα κύρια στοιχεία Fe (%), Al (%), στα ιχνοστοιχεία Li, Be, Sc, V, Cr, Mn, Co, Ni, Cu, Zn, Ga, As, Se, Rb, Sr, Y, Ag, Cd, Cs, Ba, Pb, Bi, Th, U (περιεκτικότητα σε ppm) και σε σπάνιες γαίες (REE) La, Ce, Pr, Nd, Sm, Eu, Gd, Tb, Dy, Ho, Er, Tm, Yb, Lu (περιεκτικότητα σε ppm). Συγκρίνοντας τις συγκεντρώσεις των δειγμάτων λιγνίτη και τέφρας, εξάγονται συμπεράσματα για τον εμπλουτισμό και την κινητικότητα κύριων στοιχείων και ιχνοστοιχείων, καθώς και για την πιθανή οργανική συγγένεια αυτών με το λιγνίτη. Τέλος γίνεται μια εκτίμηση για το ποιά μπορεί να είναι η προέλευση των στοιχείων σε σχέση με τα ορυκτολογικά/πετρολογικά δεδομένα της περιοχής. Τα περισσότερα στοιχεία εμφανίζουν υψηλούς συντελεστές εμπλουτισμού στην τέφρα, γεγονός που τα συνδέει γενετικά με την πετρολογία της περιοχής. The main sources of energy in Greece are the lignite deposits, located in the Ptolemais – Kozani – Florina Basin, Western Macedonia, and in Megalopolis, Arcadia Prefecture. The present study investigates the lignite deposit located in Achlada, Florina. The study area is located in the Pelagonian zone of the Inner Hellenides. Data from 40 boreholes, including moisture (%), ash (%), and calorific value (cal/gr) are examined, as well as thirteen lignite samples for the major and trace element concentrations. The same samples were ashed at 750 °C and the major and trace element concentrations were determined in the ashed samples. Chemical analyses were done by ICP-MS for major elements Fe (%), Al (%), for trace elements Li, Be, Sc, V, Cr, Mn, Co, Ni, Cu, Zn, Ga, As, Se, Rb, Sr, Y, Ag, Cd, Cs, Ba, Pb, Bi, Th, U (ppm), and for rare-earth elements (REE) La, Ce, Pr, Nd, Sm, Eu, Gd, Tb, Dy, Ho, Er, Tm, Yb, Lu (ppm). The lignite samples were obtained from different wells and depths, to cover the entire study area. By comparing the concentrations between the lignite and ash samples, we conclude the mobility of the elements, the enrichment of the samples, their association with the mineralogy and petrology of the area, and the possible organic relationship with lignite. Aristorle University of Thessaloniki 2022-01-26 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12687 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2021 gre Copyright (c) 2021 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/13038 2025-03-19T09:30:18Z grelit:mast

"240423 2024 eng " dc Η σχέση της θερμοκρασίας της επιφάνειας της θάλασσας με τα ατμοσφαιρικά πρότυπα τηλεσύνδεσης του Βορείου Ατλαντικού = The relationship between the sea surface temperature and the North Atlantic teleconnection patterns. Δεληογλάνη, Δάφνη Ιάκωβος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Μετεωρολογίας και Κλιματολογίας. Σκοπός της εργασίας είναι η διερεύνηση της σχέσης της επιφανειακής θερμοκρασίας της θάλασσας με τα δύο κυρίαρχα πρότυπα τηλεσύνδεσης (NAO, AO) του Β. Ατλαντικού. Ειδικότερα, στην παρούσα εργασία μελετώνται ημερήσια δεδομένα θερμοκρασίας της επιφάνειας της θάλασσας για την περιοχή του Β. Ατλαντικού Ωκεανού για την περίοδο 1982-2020 και ερευνάται η πιθανή συσχέτισή τους με τις τιμές των δεικτών των προτύπων τηλεσύνδεσης κατά το ίδιο χρονικό διάστημα. Για τη μελέτη χρησιμοποιούνται οι τιμές και οι ανωμαλίες της θερμοκρασίας της επιφάνειας της θάλασσας σε διαφορετικές περιοχές του Β. Ατλαντικού. Η μέθοδος της συσχέτισης υστέρησης (cross correlation ή lag correlation) χρησιμοποιείται για να εντοπιστεί η σχέση της θερμοκρασίας της επιφάνειας της θάλασσας με τα πρότυπα τηλεσυνδέσεων χωρικά και χρονικά. Για την περαιτέρω διερεύνηση των ατμοσφαιρικών συνθηκών στον Β. Ατλαντικό, η παραπάνω μεθοδολογία εφαρμόζεται και για τον εντοπισμό πιθανής σχέσης της θερμοκρασίας της θάλασσας με δύο άλλες σημαντικές κλιματικές μεταβλητές (θερμοκρασία του αέρα και ατμοσφαιρική πίεση στην επιφάνεια).   The purpose of this study is to investigate the relationship of the sea surface temperature with the prevailing teleconnection patterns (NAO, AO) in the North Atlantic. In particular, in the present work, daily sea surface temperature data for the North Atlantic Ocean for the period 1982-2020 are studied along with their possible correlation with the values of the teleconnection patterns’ indices in the same period. The study uses the values and anomalies of sea surface temperature in different regions of the North Atlantic. The cross correlation (or lag correlation) method is applied to identify the relationship between sea surface temperature and teleconnection patterns in spatial and temporal scale. To further investigate the atmospheric conditions in the North Atlantic, the aforementioned methodology is also applied to identify any potential relationship between the sea surface temperature and two other significant climate variables (air temperature and sea level pressure). Aristorle University of Thessaloniki 2024-04-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/13038 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2024 gre Copyright (c) 2024 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11994 2022-02-14T07:18:12Z grelit:mast

"220214 2022 eng " dc Η τεκτονική δομή του νότιου τμήματος της χερσόνησου του Άγιου Όρους. Γεωργιάδης, Γεώργιος Αριστότελειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. . Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-14 09:18:12 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11994 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2007 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12377 2022-01-10T08:03:37Z grelit:mast

"190916 2019 eng " dc Διάδοση Ψευδών Ειδήσεων σε Μη Κατευθυνόμενα Δίκτυα = Fake News Propagation in Undirected Networks Κωνσταντινίδης, Αντώνιος Α. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Διατμηματικό πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών στα Πολύπλοκα Συστήματα και Δίκτυα. Μοντελοποιείται, με βάση την Subjective Logic, και προσομοιώνεται η διάδοση μιας ψευδούς ειδήσεως καθώς και η διάδοση της διάψευσής της σε μη κατευθυνόμενα δίκτυα, των οποίων οι κόμβοι δεν έχουν προηγούμενη γνώση ή γνώμη ή τάση να πιστέψουν κάποια από τις δύο γνώμες, ενώ, όταν δεν λαμβάνουν κάποια σχετική πληροφορία, ξεχνάνε σταδιακά τη γνώμη που έχουν σχηματίσει. Τα βασικό συμπέρασμα είναι ότι στα περισσότερα δίκτυα η πρώτη γνώμη που διαδίδεται, δηλαδή η ψευδής είδηση, επικρατεί στην πλειοψηφία των ατόμων, ενώ η δεύτερη γνώμη, η διάψευση, εφόσον διαδοθεί πολλές φορές, δύναται να προκαλέσει το πολύ κάποιον βαθμό σύγχυσης. Το αποτέλεσμα, όμως, εξαρτάται από το μέγεθος του δικτύου. Εάν το δίκτυο είναι μεγάλο τότε η εξασθένιση της γνώμης των κόμβων είναι τόσο ισχυρή που τελικά δεν επικρατεί καμία γνώμη. Τέλος, στα μικρά Scale-Free δίκτυα, κάτω από συγκεκριμένες προϋποθέσεις, η διάδοση της δεύτερης γνώμης μπορεί να προκαλέσει αύξηση της επιρροής της πρώτης γνώμης. The propagation of fake news and its refutation is modeled, based on Subjective Logic, and simulated in undirected networks, whose nodes have no prior knowledge or opinion or bias towards one of the two opinions, while, when they don’t receive any relevant information, they gradually forget their previous opinion. The main conclusion is that in most networks the first opinion propagated (the fake news) prevails on the majority of persons, while the second opinion (the refutation), if it is propagated many times, has the potential to cause at best a degree of confusion. The results depend on the network’s size. If the network is large the opinion decay is so strong that finally neither opinion prevails. Finally, in small Scale-Free networks, under certain circumstances, the propagation of the second opinion can increase the influence of the first opinion. Aristorle University of Thessaloniki 2019-05-29 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12377 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2019 gre Copyright (c) 2019 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12937 2024-04-24T05:54:24Z grelit:mast

"240418 2024 eng " dc Χρήση αργιλικών ορυκτών για την εξυγίανση ρυπασμένων αστικών εδαφών = Use of clay minerals for the sanitization of polluted urban soils. Λίτσιου, Άννα Αντώνιος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Ορυκτολογίας - Πετρολογίας - Κοιτασματολογίας. Μελετήθηκε η εκπλυσιμότητα των βαρέων μετάλλων από μείγματα αργιλικών ορυκτών, συγκεκριμένα σμεκτίτη (P1) και παλυγκορσκίτη (H1 και Κ1) από τη λεκάνη των Βεντζίων και ρυπασμένων αστικών εδαφών (Π3 και Π6) από δύο κεντρικά πάρκα της πόλης της Πτολεμαΐδας. Προετοιμάστηκαν είκοσι τρία δείγματα με διαφορετικά % κ.β. ποσοστά αργιλικού ορυκτού και εδάφους. Τα δείγματα των αργιλικών ορυκτών είναι καθαρά και πλούσια σε αργιλικές φάσεις. Συγκεκριμένα, το δείγμα σμεκτίτη περιέχει 78% κ.β. σμεκτίτη, 12% κ.β. παλυγκορσκίτη και 10% κ.β. χαλαζία, ενώ τα δείγματα παλυγκορσκίτη περιέχουν 94-97% κ.β. παλυγκορσκίτη, 0-1% κ.β. χαλαζία και 3-5% κ.β. σερπεντίνη. Με βάση τις χημικές αναλύσεις, τα δείγματα των αργιλικών ορυκτών εμφανίζονται ως προς τη μέση σύσταση του φλοιού της Γης, μέτρια εμπλουτισμένα σε Fe2O3t και μέτρια έως σημαντικά εμπλουτισμένα σε MgO, ενώ τα δείγματα Ρ1 και Κ1 εμφανίζονται επιπλέον μέτρια και σημαντικά εμπλουτισμένα σε MnO αντίστοιχα. Όσον αφορά τα ιχνοστοιχεία, τα δείγματα των αργιλικών ορυκτών εμφανίζονται σημαντικά έως πολύ εμπλουτισμένα σε Co, Cr, Ni και Se, ενώ το δείγμα Ρ1 εκτός των προαναφερθέντων εμφανίζεται σημαντικά εμπλουτισμένο και σε U. Τα δείγματα εδάφους με βάση τη παγκόσμια μέση σύσταση των εδαφών, εμφανίζονται σημαντικά εμπλουτισμένα/επιβαρυμένα σε Cr, ενώ το δείγμα Π3 εμφανίζεται επιπλέον σημαντικά εμπλουτισμένο/επιβαρυμένο σε Ni και πολύ εμπλουτισμένο/επιβαρυμένο σε Rh και U. Στις παρούσες συνθήκες pH, τα αργιλικά ορυκτά αποβάλλουν στην υγρή φάση σημαντικές ποσότητες Cr, ενώ σε μικρότερες ποσότητες αποβάλλονται από τα δείγματα Ρ1 και Η1, As και Sb και από το δείγμα Ρ1, επιπλέον Se, Pb και Cd. Τα δείγματα εδάφους απελευθερώνουν στην υγρή φάση As, Cr και Mo. Από τα μείγματα αργιλικών ορυκτών-εδάφους απελευθερώνεται στην υγρή φάση Cr, Mo, Sb, Cd, As και Se, ενώ η αποδέσμευση των περισσότερων βαρέων μετάλλων επηρεάζεται από τη μεταβολή του pH. Τα εξεταζόμενα αργιλικά ορυκτά στις παρούσες συνθήκες pH, δεν συμβάλλουν σημαντικά στη δέσμευση βαρέων μετάλλων. Μετά από επεξεργασία ή και προσθήκη συγκεκριμένων προσθέτων με στόχο την επίτευξη χαμηλότερων συνθηκών pH, τα εξεταζόμενα αργιλικά ορυκτά δύναται να αποτελέσουν υλικά ικανά για τη δέσμευση βαρέων μετάλλων, καθιστώντας τα κατάλληλα για τις συγκεκριμένες περιβαλλοντικές εφαρμογές. The leachability of heavy metals from mixtures of clay minerals, specifically smectite (P1) and palygorskite (H1 and K1) from Ventzia basin, and polluted urban soils (P3 and P6) from two central parks in the city of Ptolemaida, were studied. Twenty-three samples were prepared, consisting of different % by weight percentages of clay minerals and soils. The clay mineral samples are pure and abundant in clay phases. Precisely, the sample of smectite consists of 78 wt% smectite, 12 wt% palygorskite and 10 wt% quartz, while the samples of palygorskite consist of 94-97 wt% palygorskite, 0-1 wt% quartz and 3-5 wt% serpentine. Based on the chemical analyses, the clay mineral samples are, compared to the average composition of the continental crust, moderately enriched in Fe2O3t and moderately to considerably enriched in MgO, while the samples P1 and K1 are additionally moderately and considerably enriched in MnO, respectively. In respect to trace elements, the clay mineral samples are considerably to very enriched in Co, Cr, Ni and Se, while the sample P1 except for the aforementioned, is considerably enriched in U. The soil samples, compared to the global average composition of soils, are considerably contaminated/enriched in Cr, while the sample P3 is additionally considerably contaminated/enriched in Ni and very contaminated/enriched in Rh and U. At the current pH conditions, clay minerals leach into the liquid phase major amounts of Cr, while in slighter amounts As and Sb from the samples P1 and H1 and additionally Se, Pb and Cd from the sample P1 are leached. The soil samples leach into the liquid phase As, Cr and Mo. From the clay mineral-soil mixtures, Cr, Mo, Sb, Cd, As and Se are leached into the liquid phase, while the release of most of heavy metals is influenced by the variations of pH. The examined clay minerals at the current pH conditions, do not contribute significantly to the capturing of heavy metals. After processing or addition of specific additives with the objective of attaining lower pH conditions, the examined clay minerals may be capable of capturing heavy metals, rendering them suitable for the specified environmental applications. Aristorle University of Thessaloniki 2024-04-18 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12937 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2023 gre Copyright (c) 2023 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11748 2022-02-02T07:22:15Z grelit:mast

"220202 2022 eng " dc Μελέτη πηλολιθικών σχηματισμών νομών Θεσσαλονίκης και Χαλκιδικής και δυνατότητες αξιοποίησής τους. Καστρινάκη, Αικατερίνη Α. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας . Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-02 09:22:15 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11748 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2002 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11410 2022-01-27T10:04:06Z grelit:mast

"220127 2022 eng " dc Διερεύνηση χωρο-χρονικών ιδιοτήτων σμηνοσειρών Μεσημέρη, Μαρία Δ. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Οι σεισμικές συγκεντρώσεις εκδηλώνονται ως ακολουθίες του τύπου κύριος σεισμός – μετασεισμοί αλλά και ως σμηνοσειρές, οι οποίες ορίζονται ως απότομες μεταβολές της σεισμικότητας χωρίς να κυριαρχεί κάποιος σεισμός σε μέγεθος. Ο Κορινθιακός κόλπος, ο οποίος αποτελεί την περιοχή μελέτης, είναι μία από τις πιο πρόσφατες εφελκυστικές δομές με ρυθμό ολίσθησης περίπου 1 cm/yr και επέκταση 7 mm/yr. Η περιοχή παρουσιάζει υψηλή σεισμικότητα η οποία και εκδηλώνεται με την μορφή σεισμικών εξάρσεων. Με στόχο την εύρεση των σεισμικών συγκεντρώσεων εφαρμόσθηκε ο αλγόριθμος του Reasenberg (1985) σε έναν πλήρη σεισμικό κατάλογο και για το χρονικό διάστημα 2008-2012. Μετά την αναγνώριση των σεισμικών συγκεντρώσεων μελετήθηκαν οι χωρικές τους ιδιότητες με σκοπό να συσχετισθεί η διεύθυνση διάδοσής τους με το πεδίο τάσεων της περιοχής. Επιπλέον, ένα χαρακτηριστικό των σμηνοσειρών αποτελεί η χαμηλή τιμή της λοξότητας της σεισμικής ροπής ως προς το χρόνο. Έτσι, για την διάκριση των σεισμικών συγκεντρώσεων σε σμηνοσειρές και μετασεισμικές ακολουθίες, υπολογίστηκε η λοξότητα και η κύρτωση της σεισμικής ροπής ως προς το χρόνο για κάθε σεισμική έξαρση. Το μοντέλο μετασεισμικής ακολουθίας επιδημικού τύπου (ETAS) (Ogata,1988) χρησιμοποιήθηκε για την εκτίμηση της σεισμικότητας και την σύγκρισή της με την παρατηρούμενη σεισμικότητα. Η διαδικασία αυτή είχε ως σκοπό την συσχέτιση των αποκλίσεων του θεωρητικού μοντέλου από την παρατηρούμενη σεισμικότητα με τη γένεση και εξέλιξη σμηνοσειρών. Clusters commonly occur as main shock–aftershock (MS–AS) sequences but also as earthquake swarms, which are empirically defined as an increase in seismicity rate above the background rate without a clear triggering main shock earthquake. The Corinth Rift, which was selected as our target area, appears to be the most recent extensional structure, with a likely rate of fault slip of about 1cm/yr and opening of 7mm/yr. High seismic activity accommodates the active deformation with frequent strong (M≥6.0) events and several seismic excitations without a main shock with clearly discriminative magnitude. Identification of earthquake clusters that occurred in this area in last years (2008-2012) and investigation of their spatio-temporal distribution is attempted. The Reasenberg’s (1985) algorithm was employed to identify earthquake clusters from a complete catalogue. In order to distinguish these clusters we calculate the skewness and kurtosis of seismic moment release for each cluster, since swarm-like sequences generally have lower skew value of moment release history than MS-AS. Spatial properties of each cluster were examined aiming to associate their propagation with the regional stress field. Finally, the Epidemic Type Aftershock Sequence model (ETAS) (Ogata, 1988) was used to determine the theoretical seismicity rate and correlate the deviations from the observed seismicity rate with the occurrence of earthquake swarms. Aristorle University of Thessaloniki 2022-01-27 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11410 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2013 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12357 2022-01-10T08:03:37Z grelit:mast

"190912 2019 eng " dc Δυνητικότητα Αύξησης Υετού Ορογραφικών Νεφών με Εφαρμογή στη Βόρεια Ελλάδα = On the Potentiality οf Orographic Clouds Rain Enhancement Over Northern Greece. Τυμπανίδης, Κωνσταντίνος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Μετεωρολογίας και Κλιματολογίας. Ο αντικειμενικός σκοπός στη μελέτη αυτή είναι η διερεύνηση της δυνητικότητας αύξησης του υετού στη Βόρεια Ελλάδα και ιδιαίτερα στην Κεντρική Μακεδονία. Για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος, αφενός, έχουν αναλυθεί και μελετηθεί ένας ικανοποιητικός αριθμός ορογραφικών νεφών πάνω από την ορεινή περιοχή του Βερμίου, προκειμένου να δημιουργηθεί μια εμπεριστατωμένη και ολοκληρωμένη εικόνα και γνώση των χαρακτηριστικών τους και να εντοπιστούν και να τονιστούν εκείνα τα χαρακτηριστικά και ιδιότητες που υποστηρίζουν τη δυνητικότητα εφαρμογής προγράμματος αύξησης του υετού, μελλοντικά. Αφετέρου, τα προκύπτοντα χαρακτηριστικά των ορογραφικών νεφών να συγκριθούν με αντίστοιχα, ανάλογα και παρόμοια χαρακτηριστικά μη ορογραφικών νεφών, που παρατηρήθηκαν σε πεδινή και πολύ γειτονική περιοχή του χώρου μελέτης. Οι παρατηρήσεις των ορογραφικών και μη ορογραφικών νεφών, καθώς και η σύγκριση μεταξύ των δύο επιλεγμένων περιοχών (μιας ορεινής και μιας πεδινής) στην Κεντρική Μακεδονία προήλθαν από το C-band ραντάρ καιρού, που βρίσκεται στην περιοχή Φυλίρου, κοντά στη Θεσσαλονίκη. Οι μετρήσεις αναλύθηκαν χρησιμοποιώντας το σύστημα TITAN (Thunderstorm Identification, Tracking, Analysis και Nowcasting). Στα χαρακτηριστικά των νεφών που μελετήθηκαν περιλαμβάνονται και η κατακόρυφη έκταση του νέφους, η ανακλαστικότητα, ο όγκος, η έκταση, η μάζα, ο ρυθμός βροχόπτωσης, η ταχύτητα κίνησης και η περιεκτικότητα του υγρού υετού στο νέφος. Οι αναλύσεις των μετεωρολογικών δεδομένων του ραντάρ καιρού αναδεικνύουν σημαντικά στοιχεία των παρατηρούμενων ορογραφικών νεφών, περιγράφουν και συγκρίνουν τα χαρακτηριστικά των ορογραφικών και μη ορογραφικών νεφών μεταξύ των δύο εξεταζόμενων περιοχών και εντοπίζουν τις μηνιαίες διαφορές μεταξύ τους. Η μελέτη των χαρακτηριστικών των ορογραφικών νεφών υλοποιήθηκε για μια περίοδο πέντε (5) ετών, δηλαδή από τον Απρίλιο του 2006 έως το Δεκέμβριο του 2010, με έμφαση στην περίοδο Απριλίου - Σεπτεμβρίου κάθε έτους. Είναι σπουδαίο να τονιστεί ότι ένας ικανοποιητικός αριθμός ορογραφικών νεφών της χειμερινής περιόδου έχουν συμπεριληφθεί στη μελέτη αυτή. Από την άλλη μεριά, η συγκριτική μελέτη μεταξύ των χαρακτηριστικών των ορογραφικών και μη ορογραφικών νεφών εκπονήθηκε για την περίοδο Απρίλιος-Σεπτέμβριος για τα χρόνια 2008 έως 2010. Από τη μελέτη των χαρακτηριστικών των ορογραφικών νεφών προκύπτουν σημαντικές διαφορές μεταξύ της ψυχρής και της θερμής περιόδου του έτους. Τα ορογραφικά νέφη φαίνονται να είναι πιο έντονα κατά τη διάρκεια της θερμής περιόδου του έτους και λιγότερο έντονα κατά την ψυχρή. Όσον αφορά στη συγκριτική μελέτη μεταξύ των ορογραφικών και μη ορογραφικών νεφών, φαίνεται ότι τα κύτταρα με ενσωματωμένες ανοδικές κινήσεις που επηρεάζουν συγχρόνως και τις δύο περιοχές, διαφέρουν, τόσο ως προς τον αριθμό, όσο και ως προς τα χαρακτηριστικά τους. Τα κύτταρα των ορογραφικών νεφών αναπτύσσονται πάνω από την ορεινή περιοχή νωρίτερα κατά τη διάρκεια της ημέρας, κινούνται πιο αργά, έχουν υψηλότερες μέγιστες τιμές ανακλαστικότητας και το 35% αυτών δεν εμφανίζει δυνητικότητα παροχής βροχής. Η μηνιαία κατανομή των σχετικών συχνοτήτων των μελετώμενων κυττάρων παρουσιάζει επίσης ορισμένες διαφορές μεταξύ των μεταβατικών και των καλοκαιρινών μηνών. Με βάση τα παραπάνω, συμπεραίνεται ότι, ναι υφίσταται μεγάλη δυνητικότητα αύξησης του υετού στη Βόρεια Ελλάδα και ιδιαίτερα στην Κεντρική Μακεδονία. The objective on this study is to investigate the potentiality of orographic cloud rain enhancement over northern Greece and particularly over Central Macedonia. To meet this objective, firstly, certain orographic clouds over the mountainous area of Vermion have been analyzed and studied, in order to establish an all-around integrated knowledge of their characteristics and point out those features and qualities that attribute to the feasibility potential of possible rain enhancement future project. Secondly, the resulted orographic cloud characteristics to be compared against similar and analogous characteristics, resulted from non-orographic clouds, being observed within the near neighborhood plain area. The measurement characteristics of the orographic and non-orographic clouds and the comparison of them between the two selected areas (one mountainous and one plain) over Central Macedonia were obtained through the C-band weather radar being located at Fyliro area, close to Thessaloniki. The characteristics were analyzed using the cell tracker TITAN (Thunderstorm Identification, Tracking, Analysis and Nowcasting). The radar-based characteristics include cloud vertical extend, reflectivity, volume, area, mass, precipitation rate, speed and liquid water content. The analyses of the weather radar measurements bring out important evidences of the occurred orographic clouds, describe and compare orographic and non-orographic storm characteristics between the two examined areas, and identify monthly differences among them. The study of the orographic cloud characteristics was performed for a 5 year period, from April 2006 until December 2010, focusing on the April to September period of each year. It is important to mention that several cases of winter time orographic clouds are also included. On the other hand, the comparison study between the orographic and non-orographic clouds was performed for the period April to September for the years 2008 to 2010. Concerning the orographic cloud characteristics, significant differences are indicated between the cold and the warm season of the year. Orographic clouds appear to be more intense during the warm season of the year and less during the cold. Concerning the comparison between orographic and non-orographic clouds, appears that the convective cells that affect both areas differ, in number as well as in their characteristics. Cells develop over the mountainous area earlier within the day, move slower, have higher maximum reflectivity values and 35% of them do not precipitate at all. Monthly distribution of relative frequencies also revealed certain differences among transitional and summer months. Based upon these, it is concluded that there is a great potentiality of orographic cloud rain enhancement over northern Greece and particularly over Central Macedonia. Aristorle University of Thessaloniki 2019-05-29 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12357 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2019 gre Copyright (c) 2019 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12508 2024-04-18T07:43:18Z grelit:mast

"200923 2020 eng " dc Analysis of recommender system algorithms in the Movielens dataset = Analysis of recommender system algorithms in the Movielens dataset Foudouli, Anastasia K. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Διατμηματικό πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών στα Πολύπλοκα Συστήματα και Δίκτυα (Inter-Faculty Master Program on Complex Systems and NetworksInter-Faculty Master Program on Complex Systems and Networks). Recommender Systems encompass a class of techniques and algorithms which are able to suggest “relevant” items to users. Ideally, the suggested items are as relevant to the user as possible, so that the user can engage with those items: YouTube videos, news articles, online products and so on. Items are ranked according to their relevancy, and the most relevant ones are shown to the user. The relevancy is something that the recommender system must determine and is mainly based on historical data. Recommender systems are generally divided into two main categories: collaborative filtering and content-based systems. In this thesis are focusing on Collaborative Filtering algorithms. In the first part, and introduction to recommendation engines, classification of recommender systems algorithms and evaluation metrics are defined. In chapter 2, the Movielens dataset is presented and alterations that were made to the original data due to limitation of the machine that run the algorithms. In chapter 3, a variety of algorithms that generate item to item recommendations is presented. These algorithms work solely on the interaction matrix and transformation that are based on natural language preprocessing techniques. In the 4th and 5th part, three algorithms that predict user – item rating are created. The first two of them, alternating least squares (ALS) and singular vale decomposition (SVD) are matrix factorization techniques and the last one is a recommender system based on a neural network of latent features. The evolution of errors as the training iterations pass is also presented. Concluding the analysis, it was made clear that even though the dataset on hand had a very limited amount of information, consisting only with user and movie ids along with the given rating, a recommender system could be build and achieve astonishing results in terms of error. The strength of using latent features representations was underlined, as all algorithms that used them generated very promising results, being able to achieve very low errors in their test sets. Neural network architectures of embeddings showed the best results, having the lowest rating prediction error. Aristorle University of Thessaloniki 2020-09-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12508 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2020 gre Copyright (c) 2020 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12810 2024-04-18T07:42:19Z grelit:mast

"220621 2022 eng " dc Contribution to the study of the Early Pleistocene rhinos from Greece = Συμβολή στην μελέτη των Πλειοκαινικών-Κάτω Πλειστοκαινικών ρινόκερων στην Ελλάδα. Chitoglou, Krystalia Nikolaos Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Διατμηματικό πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών στα Πολύπλοκα Συστήματα και Δίκτυα (Inter-Faculty Master Program on Complex Systems and NetworksInter-Faculty Master Program on Complex Systems and Networks). The present thesis is focused on the systematic study of Rhinocerotidae (Mammals, Perissodactyla), from several Plio-Pleistocene localities in Northern Greece, in comparison with Eurasian taxa. During the Pliocene, European Rhinocerotidae are represented by two genera (Stephanorhinus and Pliorhinus) and in total by four species: P. miguelcrusafonti, P. megarhinus, S. etruscus and S. jeanvireti. The latter two survived within the Pleistocene, along with S. hundsheimensis, S. hemitoechus and S. kirchbergensis, while the genus Pliorhinus became extinct. Another Late Pleistocene European rhino genus is Coelodonta, which however is not recorded in any of the studied localities. A total of ten rhino fossil-bearing localities were studied, ranging from Lower Pliocene to late Lower Pleistocene (about ~1.0 Ma). Most of them are in Mygdonia Basin, including the sites of Apollonia, Riza, Platanochori, Kalamot?, Krimni and Tsiotra Vryssi. Some more material from the Lower Pliocene locality of Allatini, near Thessaloniki, the Lower Pleistocene localities of Libakos and Dafnero in Grevena basin, as well as Volax, in Drama basin is also studied. In summary, 102 rhinoceros specimens were studied and compared (biometrically and morphologically) with material from Plio-Pleistocene Eurasian localities. Apart from Tsiotra Vryssi locality (n= 60 specimens), and Kalamot?-2 (n= 14 specimens) the rest of the fossil sites provide a few rhino material (n<10 specimens), i.e., 1 specimen from Allatini, 2 from Dafnero, 3 from Libakos, 2 from Volax, 7 from Apollonia, 9 from Krimni, 3 from Riza and 1 from Platnochori. The study records the first Greek occurrence of Pliorhinus megarhinus in Allatini and Stephanorhinus cf. hundsheimensis in the localities of Riza, Krimni and Tsiotra Vryssi. Additionally, the last occurrence of S. jeanvireti is recorded in Dafnero site. The species Stephanorhinus etruscus is confirmed from several localities such as Apollonia, Volax, Libakos, Tsiotra Vryssi, and Kalamot? with a chronological range from ~2.3 Ma to ~1.0 Ma. At the beginning of this time frame both S. jeanvireti and S. etruscus were present in Greece, whereas Tsiotra Vryssi material (from 1.78 to ~1.5Ma) indicates the first co-existence of S. etrucsus and S. cf. hundhseimensis in Greece. Η παρούσα μεταπτυχιακή διπλωματική εργασία ασχολείται με την συστηματική μελέτη των Ρινοκεροτίδων (Rhinocerotidae, Mammals, Perissodactyla), από διάφορες Πλειο-Πλειστοκαινικές απολιθωματοφόρες θέσεις της Βόρειας Ελλάδας. Στην Ευρώπη, κατά την διάρκεια του Πλειοκαίνου, η οικογένεια των Ρινοκεροτίδων αντιπροσωπεύεται από δύο γένη (Stephanorhinus και Pliorhinus) και συνολικά από τέσσερα είδη: P. miguelcrusafonti, P. megarhinus, S. etruscus και S. jeanvireti. Τα δύο τελευταία συνεχίζουν να επιβιώνουν και μέχρι το Πλειστόκαινο, μαζί με τους S. hundsheimensis, S. hemitoechus και S. kirchbergensis, ενώ το γένος Pliorhinus εξαφανίζεται. Ένα άλλο Άνω Πλειστοκαινικό γένος είναι το Coelodonta, η εμφάνιση του οποίου δεν έχει καταγραφεί στις απολιθωματοφόρες θέσεις της εργασίας. Μελετήθηκαν συνολικά δέκα απολιθωματοφόρες θέσεις από το Κάτω Πλειόκαινο μέχρι το άνω Κάτω Πλειστόκαινο (περίπου ~1.0 Ma). Οι περισσότερες βρίσκονται στην Λεκάνη της Μυγδονίας, και περιλαμβάνουν τις θέσεις: Απολλωνία, Ριζά, Πλατανοχώρι, Καλαμωτό, Κρήμνη και Τσιότρα Βρύση. Επίσης, μέρος του υλικού που μελετήθηκε προέρχεται από την Κάτω Πλειοκαινική θέση της Αλλατίνη, στην Θεσσαλονίκη και από τις Κάτω Πλειστοκαινικές θέσεις του Λίβακου, και του Δαφνερού στην Λεκάνη των Γρεβενών. Τέλος, από την λεκάνη της Δράμας, μελετήθηκε υλικό από την θέση Βώλακας. Το υλικό, αποτελείται από 102 δείγματα τα οποία συγκρίθηκαν μορφολογικά και μορφομετρικά με υλικό από Πλειο-Πλειοστοκαινικές Ευρασιατικές θέσεις. Εκτός από τις θέσεις των Τσιότρα Βρύση (σύνολο 60 δειγμάτων) και του Καλαμωτό-2 (σύνολο 14 δειγμάτων), οι υπόλοιπες απολιθωματοφόρες θέσεις παρέχουν περιορισμένο αριθμό δειγμάτων προς μελέτη. Έτσι, από την απολιθωματοφόρα θέση της Αλλατίνη υπάρχει ένα δείγμα, από το Δαφνερό δύο, από τον Λίβακο τρία, από τον Βώλακα δύο, από την Απολλωνία επτά, από την Κρήμνη εννιά, από τα Ριζά τρία και ένα δείγμα από το Πλατανοχώρι. Η παρούσα μελέτη καταγράφει την πρώτη εμφάνιση στην Ελλάδα των Pliorhinus megarhinus στην θέση Αλλατίνη, και του Stephanorhinus cf. hundsheimensis στις θέσεις Ριζά, Κρήμνη και Τσιότρα Βρύση? και την τελευταία γνωστή εμφάνιση του S. jeanvireti στην θέση Δαφνερό-3. Η παρουσία του Stephanorhinus etruscus  επιβεβαιώνεται σε διάφορες θέσεις (Απολλωνία, Βώλακας, Λίβακος, Τσιότρα Βρύση και Καλαμωτό) με ένα χρονολογικό εύρος από ~2.3 Ma μέχρι ~1.0 Ma. Σύμφωνα με αυτό το εύρος, τα είδη S. etruscus και S. jeanvireti πιθανά συνυπήρξαν στον ελληνικό χώρο για ένα μικρό χρονικό διάστημα γύρω στα 2.3 Ma. Επίσης το υλικό της Τσιότρα Βρύσης υποδεικνύει την πρώτη συνύπαρξη των ειδών S. cf. hundsheimensis και S. etruscus στην Ελλάδα. Aristorle University of Thessaloniki 2022-03-10 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12810 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2022 gre Copyright (c) 2022 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11473 2018-11-16T08:32:10Z grelit:mast

"181105 2018 eng " dc Γεωχημική έρευνα για την αναζήτηση Σπανίων Γαιών στο γρανίτη Παρανεστίου (Μάζα Ροδόπης) Μιχαήλοβιτς, Γιάνια Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Η δειγματοληψία έγινε στην περιοχή του Παρανεστίου Δράμας από το διμαρμαρυγιακό γρανίτη (γρανίτης Παρανεστίου) ο οποίος αποτελεί το ανατολικό τμήμα μίας μεγαλύτερης διείσδυσης γνωστή ως BBESP. Η περιοχή γεωτεκτονικά ανήκει στη Μάζα Ροδόπης και η ηλικία της διείσδυσης έχει υπολογιστεί ως Παλαιοκαινική-Ηωκαινική. Λήφθηκαν συνολικά 15 δείγματα, 12 από τα οποία χρησιμοποιήθηκαν για την παρασκευή λεπτών στιλπνών τομών και για τις χημικές αναλύσεις κύριων στοιχείων, ιχνοστοιχείων και REE. Πρόκειται για γρανιτικά και πηγματιτικά δείγματα, τα οποία βρίσκονται κοντά σε σημεία γεωτρήσεων του ΙΓΜΕ όπου εντοπίστηκαν ουρανιούχα ορυκτά. Η ορυκτολογική σύσταση των πετρωμάτων περιέχει χαλαζία, πλαγιόκλαστο, μικροκλινή, βιοτίτη και μοσχοβίτη. Η δράση μεταμαγματικών ρευστών έχει αποτυπωθεί σε πολλά δείγματα με την ύπαρξη αποχρωματισμένων βιοτιτών, σερικιτίωσης, χλωριτίωσης, χαλαζιακών και ασβεστιτικών φλεβών, διάσπαρτου σκουρόχρωμου χαλαζία και σιδηροπυρίτη. Η παρατήρηση των δειγμάτων με τη χρήση του SEM έδειξε ότι σε τρεις από τις δώδεκα τομές εντοπίστηκαν ορυκτά σπανίων γαιών τα οποία περιλαμβάνουν μοναζίτη, αλλανίτη και άλλα, απροσδιόριστα ορυκτά REE. Η μορφή του μοναζίτη και των απροσδιόριστων ορυκτών υποδεικνύει τη δευτερογενή προέλευση τους. Σε στενή σύμφυση με τα ορυκτά αυτά συνήθως βρίσκεται ρουτίλιο. Στα δείγματα δεν έχουν βρεθεί ουρανιούχα ορυκτά. Η συγκέντρωση REE κυμαίνεται από 17.43ppm έως 287.3ppm. Συγκριτικά με τις τιμές προηγούμενων εργασιών μόνο ένα δείγμα φαίνεται να έχει εμπλουτιστεί σε σπάνιες γαίες ενώ εννέα δείγματα φαίνεται να έχουν μειωμένη συγκέντρωση REE. Το ουράνιο και το θόριο εμφανίζουν μέση θετική γραμμική συσχέτιση με τις REE στα δείγματα που αναλύθηκαν ωστόσο, με βάση τα παραπάνω δεδομένα, δεν μπορεί να περιγραφεί η σχέση της συγκέντρωσης ουρανίου με τις REE. Είναι απαραίτητη η επιπρόσθετη μελέτη της περιοχής για τον ακριβή καθορισμό της σχέσης των παραπάνω στοιχείων. Τέλος, η ύπαρξη σημαντικών συγκεντρώσεων REE δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί. Ενδέχεται να συντελέστηκε απόσπαση των REE από τα αρχικά ορυκτά και μεταφορά τους μέσω μεταμαγματικών ρευστών σε άλλες περιοχές του γρανίτη με την κρυστάλλωση νέων ορυκτών υπό ευνοϊκές γεωχημικές συνθήκες. The sampling for this current study was conducted in the region of Paranesti, Drama in N. Greece. The subject of the sampling was the two mica granite (Paranesti granite) that constitutes the eastern part of the BBESP plutonic intrusion. The BBESP pluton intruded the Rhodope Massif approximately at Paleocene-Eocene. Fifteen samples were collected, of which twelve were used for the preparation of thin polished sections and for the chemical analyses. The studied samples consist of granitic and pegmatitic rocks with the sampling region being in the proximity of old drillholes, performed by IGME in search of uranium mineralization. The mineralogical composition includes quartz, plagioclase, microcline, biotite and muscovite. The hydrothermal activity has been imprinted through the existence of bleached biotites, sericitization, chloritization, dark quartz veins, calcite veins and disseminated dark quartz and pyrite. In three thin sections REE minerals have been recognized with the use of SEM. The minerals include allanite, monazonite and undefined REE oxides. Secondary origin of monazite and undefined REE minerals are suggested based on the SEM images. Rutile is commonly found in intergrown with the REE minerals. No uranium minerals were detected. The REE concentration values range between 17.43-287.3ppm. Comparing to the reported REE concentration in other studies, only one sample is enriched in REE while 9 samples have values lower than the average mean. Thorium and uranium exhibit positive linear correlation with the REE. Taking into consideration all the available data, no conclusions can be made about the relationship of the uranium mineralization with the REE and about a possible existence of REE mineralization. Further studies must be conducted in order to determine the relationship of uranium and REE. An initial hypothesis involves the REE extraction from primary minerals under the influence of post-magmatic fluids and the re-deposition under favorable geochemical conditions. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-05 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11473 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2017 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11786 2022-02-02T07:58:03Z grelit:mast

"220202 2022 eng " dc Εκτίμηση των παραμέτρων σεισμικότητας και επικινδυνότητας στις σεισμογενετικές ζώνες της Ελλάδας και των γύρω περιοχών με την τροποποιημένη μέθοδο BAYES. Μπανιτσιώτου, Ιορδάνα Δ. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Η έντονη σεισμικότητα που παρατηρείται στην ευρύτερη περιοχή του Ελληνικού χώρου είχε σαν αποτέλεσμα όλο και περοσσότεροι επιστήμονες, σεισμολόγοι και μηχανικοί, της Ελλάδας αλλά και του εξωτερικού να στραφούν στη μελέτη της σεισμικής επικινδυνότητας αυτής της περιοχής. Στην παρούσα μελέτη γίνεται μια ακόμα προσπάθεια προσδιορισμού της σεισμικής επικινδυνότητας εφαρμόζοντας μια νέα, για τα δεδομένα της Ελλάδας, μεθοδολογία που προτάθηκε από τους Kijko and Graham (1999) και κάνει χρήση της Bayesian Στατιστικής. Οι παράμετροι σεισμικής επικινδυνότητας που υπολογίζονται είναι η μέγιστη εδαφική επιτάχυνση (Peak Ground Acceleration, P.G.A.) και η μέγιστη εδαφική ταχύτητα (Peak Ground Velocity, P.G.V.) καθώς επίσης γίνεται και κατασκευή χαρτών σεισμικής επικινδυνότητας με τις τιμές των παραπάνω παραμέτρων. Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-02 09:58:03 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11786 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2003 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12027 2022-02-14T08:23:46Z grelit:mast

"220214 2022 eng " dc Μελέτη της θάλασσιας αύρας στην ευρύτερη περιοχή της Θεσσαλονίκης με τη χρήση αριθμητικού μοντέλου μέσης κλίμακας. Κοντογιάννη, Παρασκευή Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Το τοπικό κλίμα της Θεσσαλονίκης διαμορφώνεται υπό την επίδραση της αρκετά περίπλοκης τοπογραφίας της περιοχής. Η γειτνίαση της θάλασσας με την ξηρά οδηγεί στην εμφάνιση τοπικών συστημάτων κυκλοφορίας εξέχουσας σημασίας, όπως αυτό της θαλάσσιας αύρας και επιτάσσει την εκπόνηση μιας διεξοδικής μελέτης των χαρακτηριστικών της, των συνθηκών που ευνοούν την ανάπτυξή της και των επιπτώσεών της. Λόγω της έντονης ηλιακής ακτινοβολίας στη Θεσσαλονίκη, η θαλάσσια αύρα παρατηρείται πολύ συχνά, ιδιαίτερα τη θερμή περίοδο του έτους και έχει τραβήξει το ενδιαφέρον αρκετών ερευνητών της για πολλές δεκαετίες. Στην παρούσα διατριβή ειδίκευσης μελετάται με τη χρήση ενός αριθμητικού μοντέλου μέσης κλίμακας (ΜΜ5) διεξοδικά ο κύκλος ζωής του φαινομένου της θαλάσσιας αύρας στην ευρύτερη περιοχή της Θεσσαλονίκης, καθώς αυτή αποτελεί μια ιδιαίτερη περίπτωση ως προς την ανάπτυξη του συστήματος αυτού, διότι λόγω της διαμόρφωσης της ακτογραμμής της, οδηγεί στη διασπορά της. Παρακολουθείται χωρικά και χρονικά, ως προς την αλληλουχία των φαινομένων που τη συνοδεύουν κάνοντας χρήση των δυνατοτήτων που παρέχει το αριθμητικό μοντέλο για την πλήρη μελέτη και περιγραφής αυτών, τόσο ποιοτικά όσο και ποσοτικά. Η μεγάλη ανάλυση στην εσωτερική περιοχή ολοκλήρωσης του μοντέλου (2Km), επιτρέπει την ανάδειξη της υπό μελέτη κυκλοφορίας, μέσω της παρουσίασης μιας χαρακτηριστικής ημέρας ανάπτυξης της θαλάσσιας αύρας, όχι ως απόδειξη της ικανότητας του μοντέλου να προσομοιώσει την πραγματικότητα, αλλά στο να παρουσιάσει τη λεπτή φύση ενός συστήματος τόσο μικρής κλίμακας. Αποδείχθηκε ότι αναπτύσσονται δύο κύτταρα κυκλοφορίας συνδεόμενα με ταχύτητες των 6 m/sec την ώρα της μέγιστης ανάπτυξής τους, που σημειώνεται στις 15 UTC. Οι πρώτες περιοχές σύγκλισης εντοπίζονται στις 7 UTC στην Πιερία και  στις 12 UTC στην ακτογραμμή της Θεσσαλονίκης. H διαφορά θερμοκρασίας αυξάνεικατά 1 ο C την ώρα, με τη μέγιστη των 7 ο C στις 14 UTC. Οι κατακόρυφες ταχύτητες στην περιοχή σύγκλισης είναι της τάξης των 0,6 m/sec και παρατηρούνται στις 15 UTC, οπότε στη συνέχεια το σύστημα αρχίζει να αποδυναμώνεται διατηρώντας τους ανέμους ως νοτιοανατολικούς για τις επόμενες τρεις με τέσσερις ώρες. Η διάρκεια της θαλάσσιας αύρας είναι μεγαλύτερη των 10 ωρών. Η διαταραχή της αρχικής ομοιογένειας του πεδίου της θερμοκρασίας, της υγρασίας, των γεωδυναμικών υψών ακολουθούν την ανάπτυξη και την εξέλιξη του φαινομένου με την παρέλευση του χρόνου. Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-14 10:23:46 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12027 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2008 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12430 2022-01-10T08:03:37Z grelit:mast

"200204 2020 eng " dc Ανάλυση στατιστικής σημαντικότητας του modularity σε δίκτυα χρονοσειρών = Statistical significance of modularity measures on time series networks. Χριστόπουλος, Γεώργιος Χ. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Διατμηματικό πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών στα Πολύπλοκα Συστήματα και Δίκτυα (Inter-Faculty Master Program on Complex Systems and NetworksInter-Faculty Master Program on Complex Systems and Networks). Η χρήση δικτύων αποτελεί μια από τις δημοφιλέστερες μεθόδους στην ανάλυση χρονοσειρών. Στην παρούσα εργασία αξιολογείται η ισχύς και το μέγεθος του ελέγχου υπόθεσης, κατά τον οποίο η μηδενική υπόθεση ορίζει το δίκτυο συσχέτισης ως τυχαίο και χωρίς την παρουσία δομής κοινοτήτων. Το στατιστικό που χρησιμοποιήθηκε για την αξιολόγηση του ελέγχου υπόθεσης είναι η συνάρτηση modularity. Χρησιμοποιήθηκαν έξι διαφορετικές μέθοδοι τυχαιοποίησης δικτύου και σε πολλά διαφορετικά σενάρια πραγματοποίησης πολυμεταβλητών χρονοσειρών. Τέλος κατά την σύγκριση των μεθόδων τυχαιοποίησης δικτύων αναδείχθηκε η ανωτερότητα των μεθόδων που πραγματοποιούν την τυχαιοποίηση στις χρονοσειρές  σε σύγκριση με αυτές που πραγματοποιούν τυχαιοποίηση απευθείας στις συνδέσεις του δικτύου συσχέτισης. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο έλεγχος υπόθεσης για την έλλειψη δομής κοινοτήτων εφαρμόζεται και σε πραγματικά δεδομένα. Εφαρμόστηκε σε δίκτυα συσχέτισης που δημιουργούνται από τα οικονομικά δεδομένα της εταιρίας Morgan Stanley Capital International και περιγράφουν την κεφαλαιοποίηση στην διεθνή αγορά κεφαλαίου  χωρών κατά το χρονικό διάστημα Μάρτιος  έως Μάρτιος . ΛΕΞΕΙΣ-ΚΛΕΙΔΙΑ. Δομή κοινοτήτων, Κοινότητες, Modularity, Τυχαία δίκτυα, Δίκτυα συσχέτισης, Συντελεστής συσχέτισης, Χρονοσειρές The use of networks is one of the most popular methods when it comes to time series analysis. In this thesis we evaluate the power and size of hypothesis testing, in which the null hypothesis  defines the correlation network as random and without the presence of a community structure. The statistic used to evaluate the hypothesis test is the modularity function. Six different network randomization methods and many different multivariable time series scenarios were used. Finally, the comparison of network randomization methods showed the superiority of the methods that perform randomization in time series compared to those that perform randomization directly on the links of the correlation network. It is worth mentioning that hypothesis testing also applies to real data. Here it is applied to correlation networks formed by the financial data of Morgan Stanley Capital International that describe the capitalization of   nations in the international capital market between March  and March . KEY WORDS. Community structure, Communities, Modularity, Network randomization, Correlation networks, Correlation coefficient, Time series Aristorle University of Thessaloniki 2019-05-29 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12430 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2019 gre Copyright (c) 2020 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12678 2024-04-18T08:52:49Z grelit:mast

"220126 2022 eng " dc Palaeoenvironmental study of Holocene sediments from the coastal plain of Piraeus (Attica, Greece) based on ostracod assemblages = Παλαιοπεριβαλλοντική μελέτη των ολοκαινικών ιζημάτων της παράκτιας περιοχής του Πειραιά (Αττική, Ελλάδα) μέσω των πανίδων των οστρακωδών. Cheilaris, Sofia Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Διαπανεπιστημιακό Πόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών στη Παλαιοντολογία-Γεωβιολογία (Aristotle University of Thessaloniki. Interinstitutional Program of Postgraduate Studies in Paleontology- Geobiology). Purpose of this study was the detailed analysis of ostracod assemblages in order to contribute to the presentation of the environmental evolution of the Piraeus coastal plain during Holocene. In particular, the composition and distribution of ostracod faunas along sediment core P5 was studied. The micropalaeontological analysis included the qualitative analyses (identification to species level, collection of ecological data for each species) and quantitative analyses (calculation of diversity indices, Q mode cluster analysis) of the ostracod assemblages from 41 samples of Ρ5. A total of 31 species were identified, belonging to 20 genera. The most abundant species in the vast majority of the samples was C. torosa, a species characteristic of brackish lagoonal environments. It was accompanied mainly by the species L. elliptica (brackish water species), X.communis (marine species tolerating salinity fluctuations) and C. salinus. The combined use of Q mode cluster analysis and the ecology of the ostracod species distinguished five assemblages which represent different paleoenvironments. The distribution of these environments along Ρ5 indicated the palaeoenvironmental evolution of the studied area: − From the bottom of P5 up to about 7545 cal BP, the study area represented a brackish oligohaline to mesohaline lagoon with limited communication with the sea. − After 7554 to about 3987 cal BP, a coastal environment was formed with salinity fluctuations. This is in accordance with Goiran et al. (2011), verifying Strabos hypothesis for the Island of Piraeus. − Upwards, a closed oligohaline palaeoenvironment is indicated, as a strong freshwater influence is recoded, beginning at about 3987 cal BP. This could be associated with the wet period that started after the 4200 yrs BP dry event. Finally, after 2812 cal BP a brackish marsh was formed. The reconstruction of the landscape evolution of the Piraeus coastal plain during Holocene, highlighted once again the role of ostracods as excellent palaeoenvironmental proxies. Σκοπός αυτής της εργασίας είναι η διεξοδική ανάλυση πανίδων οστρακωδών με στόχο την αναπαράσταση της παλαιοπεριβαλλοντικής εξέλιξης της παράκτιας περιοχής του Πειραιά κατά την διάρκεια του Ολοκαίνου. Για να επιτευχθεί αυτό μελετήθηκε η σύνθεση και η κατανομή των πανίδων των οστρακωδών κατά μήκος του πυρήνα Ρ5. Η μικροπαλαιοντολογική ανάλυση περιλάμβανε ποιοτική ανάλυση (προσδιορισμό σε επίπεδο γένους και είδους, συγκέντρωση οικολογικών στοιχείων) και ποσοτική ανάλυση (υπολογισμός δεικτών ποικιλότητας, ανάλυση Q τύπου κατά συστάδες) των συναθροίσεων των οστρακωδών σε 41 δείγματα του Ρ5. Προσδιορίστηκαν 31 είδη οστρακωδών, τα οποία ανήκαν σε 20 γένη. Το πιο κοινό είδος που επικρατούσε στατιστικά στην συντριπτική πλειοψηφία των δειγμάτων είναι το C. torosa, το οποίο είναι χαρακτηριστικό είδος υφάλμυρων, συνήθως λιμνοθαλάσσιων, περιβαλλόντων. Τα είδος αυτό συνοδεύεται κυρίως από τα είδη L. elliptica (είδος υφάλμυρων υδάτων), X.communis (θαλάσσιο είδος ανθεκτικό σε μεταβολές αλατότητας) και C. salinus. Με την βοήθεια της Q τύπου ανάλυσης κατά συστάδες και της οικολογίας των οστρακωδών διακρίθηκαν πέντε συναθροίσεις οι οποίες και αντιστοιχούν σε διαφορετικά περιβάλλοντα. Η κατανομή των περιβαλλόντων αυτών κατά μήκος του πυρήνα Ρ5 κατέδειξε την παλαιογεωγραφική εξέλιξη της περιοχής: − Από τη βάση του πυρήνα μέχρι περίπου τα 7545 cal BP η περιοχή μελέτης αντιστοιχούσε σε μια ολιγόαλη-μεσοαλη λιμνοθάλασσα, με περιορισμένη επικοινωνία με τη θάλασσα − Από τα 7554 μέχρι περίπου τα 3987 cal BP διαμορφώθηκε σταδιακά ένα παράκτιο περιβάλλον με διακυμάνσεις στην αλατότητα. Η ερμηνεία αυτή συνάδη με τα συμπεράσματα των Goiran et al. (2011), επιβεβαιώνοντας τον Στράβωνα στο ότι η χερσόνησος του Πειραιά κάποια χρονική περίοδο ήταν νησί − Στη συνέχεια, μετά από μια σημαντική εισροή γλυκών υδάτων λίγο πριν τα 3987 cal BP διαμορφώθηκε στην περιοχή μια ολιγόαλη λιμνοθάλασσα. Το συμβάν αυτό είναι πιθανόν να συσχετίζεται με την υγρή περίοδο που ακολούθησε μετά το συμβάν του 4200 yrs BP. − Τέλος, μετά τα 2812 cal BP διαμορφώθηκε ένα υφάλμυρο έλος. Η αναπαράσταση της περιβαλλοντικής εξέλιξης της παράκτιας περιοχής του Πειραιά κατά την διάρκεια του Ολοκαίνου ανέδειξε για άλλη μια φορά την αξία των οστρακωδών ως βιοδείκτες παλαιο-περιβαλλοντικών αλλαγών. Aristorle University of Thessaloniki 2022-01-26 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12678 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2021 gre Copyright (c) 2021 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/13011 2024-04-24T05:54:24Z grelit:mast

"240418 2024 eng " dc Εφαρμογή των γεωφυσικών μεθόδων στη μελέτη της υφαλμύρισης στην περιοχή του Αγγελοχωρίου Θεσσαλονίκης = Application of geophysical methods in the study of salinization in the area of Aggelochori, Ιερεμιάδου, Βιργινία Πρόδρομος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Γεωφυσικής. Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματοποιήθηκε με σκοπό τον εντοπισμό του φαινομένου υφαλμύρισης στην περιοχή του Αγγελοχωρίου, με τη χρήση γεωφυσικών μεθόδων διασκόπησης. Το Αγγελοχώρι αποτελεί παραθαλάσσιο χωριό του δήμου Θερμαϊκού και βρίσκεται έξω από την πόλη της Θεσσαλονίκης. Οι ακτές της ευρύτερης περιοχής εντάσσονται στα ανατολικά παράλια του Θερμαϊκού κόλπου. Τα τελευταία χρόνια η περιοχή του Αγγελοχωρίου χαρακτηρίζεται από έντονη γεωργική, οικιστική και βιομηχανική ανάπτυξη, γεγονός που οδήγησε στην υπερεκμετάλλευση των υπόγειων υδάτων και αποτέλεσε βασικό παράγοντα της σταδιακής διείσδυσης του θαλασσινού νερού στην ενδοχώρα. Για τη διεξαγωγή της έρευνας, χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος της ηλεκτρικής τομογραφίας (ERT) και η μέθοδος των παροδικών πεδίων (ΤΕΜ). Η επιλογή αυτών των μεθόδων έγινε λόγω της αποτελεσματικότητάς τους στην ανίχνευση των πολύ χαμηλών αντιστάσεων που χαρακτηρίζουν τους υφάλμυρους υδροφορείς. Συγκεκριμένα, υλοποιήθηκαν 14 ηλεκτρικές τομογραφίες και 9 σημειακές μετρήσεις ΤΕΜ, καλύπτοντας επαρκώς την περιοχή του Αγγελοχωρίου. Έπειτα, έγινε συνδυαστική ερμηνεία των αποτελεσμάτων με τα διαθέσιμα στοιχεία γεωτρήσεων αλλά και με προηγούμενες μελέτες. Με βάση τα αποτελέσματα των γεωφυσικών μεθόδων της παρούσας εργασίας διαπιστώνεται ότι : -Το πρόβλημα της υφαλμύρισης στο Αγγελοχώρι, παρατηρείται σε έντονο βαθμό, με τη διείσδυση του αλμυρού νερού να έχει εισχωρήσει εκατοντάδες μέτρα βαθύτερα στην ενδοχώρα. -Στο δυτικό τμήμα της περιοχής, όπου βρίσκεται η λιμνοθάλασσα του Αγγελοχωρίου, η εξάπλωση του φαινομένου είναι μεγαλύτερη, ενώ το βορειοανατολικό και το νοτιοανατολικό, δεν φαίνεται να έχει προσβληθεί από τη διείσδυση του θαλασσινού νερού στα υπόγεια ύδατα. -Είναι επιτακτική  ανάγκη η άμεση λήψη μέτρων, για τον περιορισμό της έκτασης του φαινομένου και την αποκατάσταση της ποιότητας των υπόγειων υδροφορέων. The present thesis was conducted with the aim of identifying the phenomenon of salinization in the area of Aggelochori, using geophysical survey methods. Aggelochori is a coastal village, located close to the city of Thessaloniki. The shores of this area are part of the eastern coastline of Thermaikos gulf. Over the years, the area of Aggelochori has been developed rapidly in the field of agriculture, population and industry, which has led to the overexploitation of groundwater and has been a key factor in the gradual intrusion of seawater. For this research, the electrical resistivity tomography (ERT) method and the transient electromagnetic (TEM) method were used, in order to map the subsurface structure and detect the very low resistivities that characterize saline aquifers. In particular, a total of 14 ERT lines and 9 TEM soundings were measured, covering the entire area. Afterwards, a combined interpretation of the results was performed, including the available drilling results and the master thesis by Kesoglou (2011). According to the results of the geophysical survey, the following observations were made: -The salinization in Aggelochori is observed to a significant degree, with the intrusion of saline water having reached the inland area. -The extent of the problem is greater at the western part of the area, where Aggelochori’s lagoon is located, while the northeastern and southeastern parts, do not seem to be affected by the intrusion of seawater into the aquifers. -Urgent measures are necessary to limit the spread of salinization and restore the quality of the groundwater resources. Aristorle University of Thessaloniki 2024-04-18 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/13011 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2023 gre Copyright (c) 2024 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11963 2022-02-04T09:46:47Z grelit:mast

"220204 2022 eng " dc Δισδιάστατη Αντιστροφή Δεδομένων Τομογραφίας Σεισμικής Διάθλασης. Μπογιατζής, Πέτρος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. . Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-04 11:46:47 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11963 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2006 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11716 2021-11-03T10:37:56Z grelit:mast

"181116 2018 eng " dc Μελέτη των βοοειδών της Ανωμειοκαινικής απολιθωματοφόρων θέσης θηλαστικών της Πλατανιάς Παρανεστία Δράμας. = Study of the Bovidae of the Upper Miocene vertebrate locality of Platania, Drama (Greece). Βασιλειάδης, Νικόλαος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η μελέτη των απολιθωμάτων των βοοειδών της νέας απολιθωματοφόρου θέσης του Νεογενούς της Πλατανιάς, Παρανεστίου Δράμας. Το υλικό μελέτης συλλέχθηκε κατά τη διάρκεια των ανασκαφών του ΑΠΘ από το 2012 έως το 2016 και αποτελείται από περίπου 760 απολιθώματα, τα οποία αποδίδονται σε ιππάρια, βοοειδή, ρινόκερους, ελαφοειδή, καμηλοπαρδάλεις, χοίρους, προβοσκιδωτά, ύαινες και χελώνες.   Το υλικό των βοοειδών αποτελείται από πέντε Antilopinae, ένα Bovinae και μερικά μη προσδιορίσιμα δείγματα βοοειδών. Τα Antilopinae που αναγνωρίστηκαν είναι: Prostrepsiceros rotundicornis, aff. Protoryx sp., aff. Tragoreas oryxoides, Gazella aff. capricornis, Gazella cf. ancyrensis, ενώ το Bovinae αποδίδεται στο Miotragocerus sp. Από τη μελέτη των απολιθωμάτων προέκυψε ένα πιθανό νέο είδος, το aff. Protoryx sp., γεγονός που δίνει νέα στοιχεία στις σχέσεις ανάμεσα στα γένη Protoryx, Palaeoryx, Sporadotragus και Skoufotragus. Tα νέα δεδομένα που προέκυψαν από τη μελέτη του Miotragocerus sp. δίνουν το έναυσμα για ένα νέο προβληματισμό σε σχέση με την εξελικτική πορεία μέσα στο γένος Miotragocerus σύμφωνα με τους Spassov & Geraads (2004) και Kostopoulos (2005).  Η παρουσία των ειδών που αναφέρθηκαν παραπάνω δίνει μία άνω Μειοκαινική ηλικία για την απολιθωματοφόρο θέση της Πλατανιάς (ΜΝ10-ΜΝ11). Επιπλέον, μελετήθηκαν τα ταφονομικά χαρακτηριστικά των απολιθωμάτων από τα οποία προέκυψε το συμπέρασμα ότι μέρος της συνάθροισης των απολιθωμάτων στη θέση έγινε από τη δράση σαρκοφάγων ζώων τα οποία στη συνέχεια προσανατολίστηκαν στο χώρο από τη δράση ρέματος μικρής δυναμικότητας το οποίο απομάκρυνε τα πιο ευκίνητα στοιχεία. Τέλος, από την πανιδική σύσταση και την ανάλυση μεσοτριβής που πραγματοποιήθηκε στα δόντια των βοοειδών προκύπτει περιβάλλον σαβάνας μικτού ή και κλειστού τύπου το οποίο όμως λαμβάνεται υπόψιν υπό επιφύλαξη εξαιτίας του ταφονομικού μοντέλου. This study presents the new fossil material of bovids from the Neogene locality of Platania, Drama (Greece). The material was excavated from 2012 to 2016 and yielded approximately 760 specimens attributed to hipparions, rhino, cervid, giraffid, suid, proboscidean, hyaenid and turtle.   The bovid material consists of five Antilopinae, one Bovinae and one Bovidae indeterminable. The Antilopinae that have been identified are: Prostrepsiceros rotundicornis, aff. Protoryx sp., aff. Tragoreas oryxoides, Gazella aff. capricornis, Gazella cf. ancyrensis. The Bovinae is attributed to Miotragocerus sp. A probable new species, aff. Protoryx sp. provides new information to the relation among the genera Protoryx, Palaeoryx, Sporadotragus and Skoufotragus. The new data derived from the study of Miotragocerus sp. from Platania, give rise to a new concern about the evolutionary trends within the genus Miotragocerus according to Spassov & Geraads (2004) and Kostopoulos (2005). The occurence of the bovid species studied here indicates an Upper Miocene age for the fossiliferous locality of Platania (MN10-MN11). According to the taphonomic characters in the specimens, we can conclude that part of the fossil assemblage has been gathered from carnivorous activity, mainly hyenids, but the orientation of the fossils is due to a small dynamic river that thinned the concentration from the most mobile elements. Finally, using the fauna assembladge and a mesowear analysis done in the teeth of the bovids, we come to the conclusion that the palaeoenvironment was mixed-type of savanna. However, this result is subject to reservations due to the taphonomic model of the assembladge. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-16 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11716 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2018 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11401 2022-01-27T10:04:06Z grelit:mast

"220127 2022 eng " dc Μετρική ποικιλότητα και φυλετικός διμορφισμός στο γένος Mesopithecus Δοσεμέτζης, Κύριλλος Χ. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Η μελέτη του φυλετικού διμορφισμού και της μετρικής ποικιλότητας στο γένος Mesopithecus αποτέλεσαν τον κύριο στόχο της παρούσας εργασίας. Για τον σκοπό αυτό έγινε αρχικά ο έλεγχος της ομοιογένειας στα δόντια του Mesopithecus pentelicus με τη χρήση κάποιων στατιστικών δεικτών (CV, R%, I max/min ). Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε η διερεύνηση του βαθμού φυλετικού διμορφισμού των κυνοδόντων, των γομφίων και των προγομφίων της άνω και κάτω γνάθου του Mesopithecus pentelicus με τον υπολογισμό του δείκτη φυλετικού διμορφισμού (ISD). Στην προσπάθεια αυτή κρίθηκε σκόπιμο (πλην των κλασσικών μεθόδων) να χρησιμοποιηθεί και η στατιστική μέθοδος επαναδειγματοληψίας (resampling), η οποία είναι γνωστή ως (μη-παραμετρική) μέθοδος bootstrap. Οι μετρήσεις που χρησιμοποιήθηκαν προέρχονται από το υλικό του Mesopithecus pentelicus του Πικερμίου που βρίσκεται στο Μουσείο Παλαιοντολογίας και Γεωλογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, τα Μουσεία Φυσικής Ιστορίας του Λονδίνου, του Παρισιού, της Βιέννης, του Μονάχου, και το Εργαστήριο Παλαιοντολογίας του Πανεπιστημίου της Βιέννης. Συμπερασματικά, ο κυνόδοντας παρουσιάζει πολύ μεγάλο διμορφισμό. Επιπρόσθετα ο διμορφισμός είναι υπαρκτός στους γομφίους της άνω και κάτω γνάθου για το Mesopithecus pentelicus, με τον διμορφισμό στον δεύτερο και τρίτο γομφίο της άνω γνάθου να είναι ελαφρώς μεγαλύτερος από τον αντίστοιχο της κάτω γνάθου. Παραπλήσιος είναι και ο διμορφισμός στον τέταρτο προγόμφιο. Αντίθετα, ο τρίτος προγόμφιος παρουσιάζει μεγάλο διμορφισμό, με το διμορφισμό του τρίτου προγομφίου της κάτω γνάθου να είναι εμφανώς μεγαλύτερος από τον διμορφισμό του αντίστοιχου δοντιού στην άνω γνάθο. Αυτό οφείλεται πιθανώς στην ανάπτυξη της ακονισμένης επιφάνειας του τρίτου προγομφίου της κάτω γνάθου (p3) με αποτέλεσμα να επηρεάζεται το μήκος του δοντιού. The study of sexual dimorphism and metric variation in genus Mesopithecus have been the main aim of this work. For this purpose was initially tested for homogeneity of the teeth of Mesopithecus pentelicus by using some statistical indicators (CV, R%, Imax/min). The degree of sexual dimorphism of canines, molars and premolars of the upper and lower jaw of Mesopithecus pentelicus is studied by calculating the index of sexual dimorphism (ISD). In this effort is appropriate to use (except of the classical methods) the statistical method resampling, which is known as a (non-parametric) method bootstrap. The material used is that of Mesopithecus pentelicus from Pikermi, housed in the Museum of Paleontology and Geology in the University of Athens, the Natural History Museums of London, Paris, Vienna, Munich, and the Laboratory of Paleontology in the University of Vienna. In conclusion, canines present a great degree of sexual dimorphism. Additionally, the dimorphism exists in the upper and lower molars of Mesopithecus pentelicus. The dimorphism of the second and third molar of the maxilla is slightly greater than that of the corresponding teeth of the mandible. Nearby is the dimorphism in the fourth premolar. In contrast, the third lower premolar presents a greater degree of dimorphism than the upper one; this is possibly due to the development of the honing facet which affects the length of the tooth. Aristorle University of Thessaloniki 2022-01-27 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11401 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2013 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11953 2022-02-04T09:46:47Z grelit:mast

"220204 2022 eng " dc Διαχρονική παρακολούθηση του όρους Καμήλα και της ευρύτερης περιοχής, με τη βοήθεια της τηλεπισκόπισης και των γεωγραφικών συστημάτων πληροφοριών. Μία περιβαλλοντική Προσέγγιση. Αλεξάκης, Δημήτριος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Σκοπός της παρούσας διατριβής ειδίκευσης είναι η διαχρονική παρακολούθηση του όρους Καμήλα και της ευρύτερης περιοχής γύρω από αυτό, με τη βοήθεια σύγχρονων μεθόδων ανίχνευσης του περιβάλλοντος. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στον υπολογισμό σημαντικών παραμέτρων σχετικά με την εξέλιξη των εργασιών του λατομείου αδρανών υλικών ∆ρυμού Θεσσαλονίκης (Ντεβέ Κοράν), καθώς και στις επιδράσεις που είχαν οι εργασίες στο φυσικό και ανθρωπογενές περιβάλλον της περιοχής μελέτης. Συγκεκριμένα η έρευνα εστιάστηκε στον υπολογισμό του όγκου των απολήψιμων υλικών και στον υπολογισμό τόσο των κλίσεων όσο και του προσανατολισμού των τεχνητά διαμορφωμένων αναβαθμίδων του λατομείου, με τη βοήθεια των Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών-Γ.Σ.Π (Geographical Information Systems-GIS). Επίσης μελετήθηκαν οι οπτικές επιπτώσεις στα χαρακτηριστικά του τοπίου από την εξόρυξη του ασβεστόλιθου καθώς και οι ευρύτερες ανθρωπογενείς επεμβάσεις στην περιοχή μελέτης κατά την διάρκεια των τελευταίων δύο δεκαετιών. Τέλος ιδιαίτερη έμφαση δοθηκε στην δημιουργία τρισδιάστατων μοντέλων αναγλύφου έτσι ώστε να αποδοθεί με όσο το δυνατό παραστατικότερο τρόπο η χρονική εξέλιξη των εργασιών εξόρυξης στο χώρο του λατομείου. Οι δορυφορικές εικόνες με χρονική διαφορά λήψης 12 ετών βοήθησαν στην εξαγωγή χρήσιμων συμπερασμάτων σχετικά με την επέκταση τόσο του λατομικού χώρου, όσο και των οικιστικών περιοχών στην ευρύτερη περιοχή γύρω από το όρος Καμήλα. Επίσης έγινε χρήση της μεθόδου “μη επιβλεπόμενης ταξινόμησης” (unsupervised classification), προκειμένου να γίνει μια σύντομη εκτίμηση των τμημάτων της περιοχής μελέτης που έχουν υποστεί έστω και σε μικρό βαθμό κάποιου είδους ανθρωπογενή επέμβαση. Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-04 11:46:47 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11953 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2006 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11570 2022-01-28T08:07:46Z grelit:mast

"220128 2022 eng " dc Μελέτη νεφών κατακόρυφης ανάπτυξης θερινής περιόδου για την Ελλάδα με τη χρήση δορυφορικών εικόνων Κολοβός, Βασίλειος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Στη μελέτη αυτή γίνεται μια προσπάθεια κατηγοριοποίησης των νεφών κατακόρυφης ανάπτυξης που εμφανίζονται τη θερμή περίοδο του έτους με βάση τα χαρακτηριστικά τους σε δορυφορικές εικόνες του μετεωρολογικού δορυφόρου Meteosat Second Generation (MSG), αλλά και συσχέτισής τους με τις αντίστοιχες συνοπτικές καταστάσεις. Επίσης, μελετάται ο ρόλος της θερμικής αστάθειας στη διαμόρφωση του καιρού τους θερινούς μήνες στην Ελλάδα. Λόγω μεγάλης ανομοιογένειας του αναγλύφου της χώρας μας, μελετάται και η επίδραση παραγόντων μέσης κλίμακας (ορογραφία, θαλάσσια αύρα, τοπικές συγκλίσεις επιφανειακών ροών), ώστε να διερευνηθεί ο ρόλος τους στη μελέτη των νεφών κατακόρυφης ανάπτυξης. Επίσης, αξιοποιείται η φασματική διακριτική ικανότητα του MSG αφενός για την εξαγωγή επιπρόσθετων συμπερασμάτων που προκύπτουν από τη φωτοερμηνεία, αφετέρου για τη μελέτη στοιχείων μικροφυσικής των νεφών. Η μελέτη αφορά στην Ελλάδα και περιλαμβάνει 68 περιπτώσεις της χρονικής περιόδου 9-5-2008 ως 12-9-2008. Προκύπτουν κοινές περιπτώσεις των χαρακτηριστικών των νεφών κατακόρυφης ανάπτυξης ανάλογα με τα αίτια γέννησής τους αλλά και τη χωρική και χρονική κατανομή τους στον ελλαδικό χώρο. Επίσης, μεγάλη καθ’ ύψος ανάπτυξη των νεφών οφείλεται αποκλειστικά σε συγκεκριμένες συνοπτικές καταστάσεις. Προκύπτει σημαντική συσχέτιση των κατηγοριοποιημένων, ανάλογα με τα κοινά χαρακτηριστικά τους, συνοπτικών καταστάσεων κυρίως με τα καταιγιδοφόρα νέφη αλλά και τα μέσης κλίμακας καταιγιδοφόρα συστήματα (Mesoscale Convective Systems ή MCS). Τέλος, διαπιστώνεται η επίδραση της οριζόντιας κατανομής υγρασίας της μέσης και ανώτερης τροπόσφαιρας στην ανάπτυξη καταιγιδοφόρων νεφών αλλά και MCS.    This study aims to categorize the warm period convective clouds in Greece, on the basis of their characteristics on satellite images of the Meteorological Satellite Meteosat Second Generation (MSG) and correlation with the synoptic patterns. Also, the role of thermal instability in the formation of weather over summer months in Greece is examined. Due to  great diversity of terrain in Greece, a study of mesoscale factors (orography, sea breeze, local convergence of surface winds) is also performed in order to investigate their role in study of convective clouds. Moreover, the use of spectral resolution of MSG is investigated, on the one hand to extract additional conclusions resulting from the photo-interpretation, on the other hand to study microphysical patterns of convective clouds. The study includes 68 cases of the period from 9-5-2008 to 12-9-2008. Common cases are classified based on the characteristics of convective clouds including their creation and their spatial and temporal distribution over Greece. Furthermore, the vertical development of convective clouds depends on particular synoptic patterns. Significant correlation was found between categorized convective clouds and synoptic patterns especially for thunderstorm clouds and Mesoscale Convective Systems (MCS). Finally, the effect of horizontal distribution of middle and upper level troposheric moisture in the development of thunderstorm cloud and MCS is examined. Aristorle University of Thessaloniki 2022-01-28 10:07:46 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11570 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2012 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11220 2018-11-16T08:31:56Z grelit:mast

"161231 2016 eng " dc Προσομοίωση και αντιστροφή γεωφυσικών δεδομένων από τον αρχαιολογικό χώρο της Πιστύρου (Ν.Δ. Καβάλας) Στυλιανού, Θρασύβουλος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Στην παρούσα πτυχιακή εργασία περιγράφονται οι γεωφυσικές έρευνες που έλαβαν χώρα πλησίον των αρχαιολογικών δόμων οι οποίες εντοπίστηκαν στoν αρχαιολογικό χώρο της Πιστύρου του Νομού Καβάλας το Μάρτιο του 2015. Στόχος της γεωφυσικής έρευνας είναι η ανίχνευση των  θαμμένων αρχαιοτήτων και η κατά δυνατόν χαρτογράφηση τους.  Επίσης κατασκευάστηκαν μοντέλα κατανομής ειδικής ηλεκτρικής αντίστασης (Ε.Η.Α) με σκόπο τη μελέτη της απόκρισής τους. Για την διεξαγωγή της έρευνας χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος της ηλεκτρικής χαρτογράφησης και η μέθοδος της ηλεκτρικής τομογραφίας. Στο πρώτο κεφάλαιο δίνονται κάποιες γενικές πληροφορίες της περιοχής, όπως η γεωλογία  και η αρχαιολογική της αξία. Στο δεύτερο κεφάλαιο περιγράφεται η ηλεκτρική μέθοδος που εφαρμόστηκε και οι τρόποι λήψης μετρήσεων. Στο τρίτο κεφάλαιο περιγράφονται οι μέθοδοι ερμηνείας των δεδομένων που λήφθηκαν με την μέθοδο της Ηλεκτρικής Τομογραφίας. Στο τέταρτο κεφάλαιο αναφέρεται η επεξεργασία που έγινε στα δεδομένα της γεωηλεκτρικής χαρτογράφησης και η ερμηνεία της. Στο πέμπτο κεφάλαιο γίνεται η ερμηνεία των δεδομένων που λήφθησαν με την  μέθοδο της Ηλεκτρικής Τομογραφίας. Στο έκτο κεφάλαιο μελετήσαμε την απόκριση που παρουσιάζουν ορισμένα προσομοιώματα. Τέλος στο έβδομο κεφάλαίο αναφέρονται τα  συμπεράσματα από την απόκριση των προσομοιωμάτων. This thesis describes the geophysical surveys that took place at Pistiros arcaelogical site, prefecture of Kavala in March 2015. The aim of the geophysical survey is the detection and mapping of buried antiquities. Also were constructed resistivity distribution models in order to study their response. The methods used for conducting the research were geoelectrical mapping and Electrical Resistivity Tomography (ERT) method. First chapter provides some general information of the area, such as its geology and archaeological value. Second chapter describes the electrical method and data collection methods. Third chapter describes the methods used in the interpretation of the ERT data. Fourth chapter refers to the processing of the geoelectrical mapping data and their interpretation. Fifth chapter presents the interpretation of ERT data. In the sixth chapter we studied the response of some simulators. Finally, the seventh chapter refers to the overall conclusions of models response study. Aristorle University of Thessaloniki 2017-12-08 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11220 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2016 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11908 2021-11-03T10:37:56Z grelit:mast

"181116 2018 eng " dc Network Robustness Analysis. = Ανάλυση Ανθεκτικότητας Δικτύων. Chatziefstratiou, Ioannis Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Μαθηματικών. The use and study of networks has become more and more relevant in the recent years. Their functionality, as well as their ability to preserve it, is highly important in the world of today. This work is an attempt to collect the research on the various methods of measuring network robustness to malicious attempts to disconnect them, as well as the effectiveness of such attempts. Furthermore, we compare the robustness of four different directed networks both in name, using indices of robustness, and in practice, observing the effects of various deconstruction attempts on them. This step is performed using the 3.4.3 version of the R programming language on a 64-bit windows platform. Our findings agree, in general, with previous research, but bring up a few points that require further exploration. Chapter 1 contains the introduction. In chapter 2 we provide the necessary background definitions on network theory. In chapter 3 we define and classify the various indices of network robustness and present some of their properties. In chapter 4 we present the methods of attack, as well as tables with the studies they have been tested on. In chapter 5 we present an example of network analysis on four directed networks. In chapter 6 we present a summary of the known results in the literature that has been presented in chapters 3 and 4, and compare them with our own findings in chapter 5. In chapter 7 we draw our conclusions and present the discussion of our work Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-16 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11908 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2018 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12013 2021-11-03T10:37:56Z grelit:mast

"181116 2018 eng " dc Μελέτη της ευαισθησίας ενός αριθμητικού μοντέλου πρόγνωσης καιρού στην παραμετροποίηση της ανοδικής μεταφοράς. = Sensitivity study of a numerical weather prediction model on the parameterization of convection. Χατζούδης, Χρήστος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Στην παρούσα διπλωματική εργασία γίνεται η μελέτη της ευαισθησίας του μη υδροστατικού μοντέλου WRF-ARW στα σχήματα παραμετροποίησης της ανοδικής μεταφοράς Kain-Fritsch (KF), Betts-Miller-Janjic (BMJ) και Grell-Freitas (GF). Συνολικά χρησιμοποιούνται δέκα συνδυασμοί αυτών των σχημάτων και εξήντα προσομοιώσεις. Επιχειρείται η αξιολόγηση του μοντέλου στη χρήση ή όχι, και ποιου σχήματος, σε πλέγμα υψηλής ανάλυσης (1,667kmX1,667km) ενώ στην περίπτωση της μη χρήσης ερευνάται ποιο σχήμα δίνει τα καλύτερα αποτελέσματα με την ενεργοποίησή του στα αμέσως μεγαλύτερα πλέγματα (coarser parent grids). Η αξιολόγηση γίνεται για τη διάρκεια της θερμής περιόδου, η οποία προσδιορίζεται από το Μάιο έως και το Σεπτέμβριο, για έξι περιπτώσεις οι οποίες διακρίθηκαν σε τρεις περιπτώσεις ισχυρού και τρεις περιπτώσεις ασθενούς δυναμικού εξαναγκασμού (ΠΙΔΕ και ΠΑΔΕ αντίστοιχα) οι οποίες επιλέγησαν από έξι διαφορετικά χρόνια και επηρέασαν την ευρύτερη περιοχή της Θεσσαλονίκης. Για την αξιολόγηση του μοντέλου ως προς τις συνεχείς μεταβλητές (θερμοκρασία στα 2m, θερμοκρασία σημείου δρόσου στα 2m και πίεση στη μέση στάθμη θάλασσας) χρησιμοποιήθηκαν παρατηρήσεις σταθμών επιφανείας ενώ, ως προς τη μεταβλητή του υετού χρησιμοποιήθηκαν οι εκτιμήσεις μετεωρολογικού Ραντάρ. Διαπιστώθηκε ότι για τις συνεχείς μεταβλητές, η ενεργοποίηση του σχήματος ανοδικής μεταφοράς στο πλέγμα υψηλής ανάλυσης βελτιώνει τα αποτελέσματα του μοντέλου σε όλες τις περιπτώσεις. Για τη μεταβλητή του υετού, τα καλύτερα αποτελέσματα λαμβάνουν χώρα δίχως την ενεργοποίηση των σχημάτων ανοδικής μεταφοράς στο πλέγμα υψηλής ανάλυσης, με το σχήμα των Kain-Fritsch να είναι καλύτερο στις περιπτώσεις με ισχυρό δυναμικό εξαναγκασμό και το σχήμα των Betts-Miller-Janjic  να είναι καλύτερο στις περιπτώσεις με ασθενές δυναμικό εξαναγκασμό. Αυτή η συμπεριφορά φαίνεται να σχετίζεται με τη μεθοδολογία ενεργοποίησης του κάθε σχήματος καθώς, το σχήμα των Kain-Fritsch απαιτεί ικανοποιητικά κατώφλια ανοδικών ταχυτήτων κάτι το οποίο προσφέρεται από τη σύγκλιση των αερίων μαζών στις περιπτώσεις με ισχυρό δυναμικό εξαναγκασμό ενώ το σχήμα των Betts-Miller-Janjic ενεργοποιείται ευκολότερα στις περιπτώσεις με ασθενές δυναμικό εξαναγκασμό όπου ο αέρας κοντά στο έδαφος θερμαίνεται και ανυψώνεται ευκολότερα. The sensitivity of the non-hydrostatic WRF-ARW numerical weather prediction model on Convection Parameterization Schemes of Kain-Fritsch (KF), Betts-Miller-Janjic (BMJ) and Grell-Freitas (GF) was considered in this work. Ten combination of these CPS were used and totally sixty runs were simulated. The sensitivity of the model skill on the above-mentioned CPS combination was investigated in order to answer the next two questions. Is the usage of a convection scheme in the finest grid of model (1,667kmX1,667km) necessary for better model performance and which one? If not, which convection scheme can be used in the coarser outer grid in order to achieve the best scores? The validation of model takes place during the warm period simulating three cases with strong dynamic forcing and three cases of weak dynamic forcing which occurred over the greater area of Thessaloniki. The cases were chosen from six different years. Three continuous variables (temperature, dew point temperature and mean sea level pressure) were evaluated against observations from meteorological weather stations. The categorical variable of precipitation was evaluated using precipitation estimates from a meteorological Radar. The statistical scores showed that the usage of convection schemes in the finer grid improved the model prediction, concerning the continoues variables, in all cases. In the contrary, concerning the categorical variable, the use of a convection scheme did not improve the model prediction. KF scheme produced the best precipitation scores in the strong dynamic forcing cases and BMJ scheme in the weak dynamic forcing cases. It is estimated that this different behavior is associated with the triggering function of each scheme. The KF scheme demands satisfactory thresholds of vertical updrafts which are induced by convergence in the cases of strong dynamic forcing. The Betts-Miller-Janjic scheme is activated more easily in cases of weak dynamic cases where the atmospheric conditions permit the air above the ground to be heated and rised considerably. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-16 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12013 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2018 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12420 2022-01-10T08:03:37Z grelit:mast

"191129 2019 eng " dc Στατιστική ανάλυση στο δίκτυο συναλλαγών του Bitcoin = Statistical analysis to Bitcoin transactions network Καλαμπάκας, Αργύριος Πέτρος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Διατμηματικό πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών στα Πολύπλοκα Συστήματα και Δίκτυα (Inter-Faculty Master Program on Complex Systems and NetworksInter-Faculty Master Program on Complex Systems and Networks). Το θέμα που πραγματεύεται η παρούσα εργασία είναι η ανάλυση δεδομένων σε ένα νεοεμφανιζόμενο σύνολο δεδομένων στην ερευνητική κοινότητα. Iδιαίτερης ποιότητας καθώς εμπεριέχει οικονομικές συναλλαγές οι οποίες αυξήθηκαν ραγδαία, μαζί με το ενδιαφέρον της κοινωνίας, τον Δεκέμβριο του 2017 εξαιτίας της μεγάλης αύξησης της τιμής του Bitcoin. Η μέθοδος που ακολουθείται χωρίζεται σε δύο σκέλη, στην στατιστική ανάλυση δικτύων και στην ανάλυση οικονομικής δραστηριότητας. Η στατιστική ανάλυση δικτύων είναι το εργαλείο για την ανάλυση των πολύπλοκων συστημάτων της σύγχρονης εποχής τα οποία αναπαριστώνται ως δίκτυα, είναι αδύνατον να αναλυθούν τμηματικός καθώς οδηγούν σε λανθασμένα συμπεράσματα. Η ανάλυση οικονομικής δραστηριότητας αφορά δείκτες από τον χρηματιστηριακό τομέα και της επιστήμης των οικονομικών, οι οποίοι έχουν μεταφερθεί και αντιστοιχηθεί με το οικονομικό μοντέλο που αντιπροσωπεύει το Bitcoin. Και τα δύο σκέλη της μεθοδολογίας που ακολουθήθηκε είχαν ως προαπαιτούμενο την εξαγωγή των δεδομένων, την μετατροπή τους σε δίκτυο και τον τεμαχισμό τους. Στα αποτελέσματα διακρίνεται η έκταση των δεδομένων που δημιουργήθηκαν από την στατιστική ανάλυση δικτύων και την ανάλυση οικονομικής δραστηριότητας. Την δευτέρου βαθμού στατιστική ανάλυση χρονικών σειρών που εφαρμόστηκε για να τροφοδοτήσει όσο το δυνατών περισσότερους συνδυασμούς μοντέλων Τεχνητά Νευρωνικά Δίκτυα. Συμπερασματικά παρουσιάζονται οι σημαντικές παραδοχές που προέκυψαν για την δομή και την εξέλιξη των ημερήσιων δικτύων συναλλαγών. Οι δυνατότητες και τα προβλήματα που παρουσιάστηκαν κατά την διεξαγωγή της έρευνας. Η καινοτόμα προσέγγιση για την δημιουργία ενός ευρύ μέτρου σύγκρισης μεταξύ των δεδομένων περιγραφικής στατιστικής και των δεδομένων οικονομικής δραστηριότητας από τα μοντέλα ΤΝΔ. Η ολοκλήρωση της παρούσας εργασίας ήταν ένας αγώνας δρόμου καθώς υπήρχε ο φόβος, της κατάρρευσης της τιμής του Bitcoin, της συγκέντρωσης του 51% της ισχύς του Bitcoin, της κήρυξης του παράνομου. Όλα αυτά θα είχαν ως αποτέλεσμα την ραγδαία μείωση των χρηστών και των συναλλαγών. The topic dealt with in the present work is the analysis of data in a newly emerging dataset in the research community. Of particular quality as it involves financial transactions that have grown rapidly, along with the interest of the public, in December 2017 due to the sharp rise in the price of Bitcoin. The method followed is divided into two parts, statistical network analysis and economic activity analysis. Network statistical analysis is the tool for analyzing the complex systems of modern times which are represented as networks, it is impossible to analyze them in part as they lead to incorrect conclusions. The analysis of economic activity relates to indicators from the stock market and the economics of science, which have been transposed and matched with the economic model represented by Bitcoin. Both strands of the methodology followed included the extraction of data, their conversion to network and their fragmentation. The results distinguish the extent of the data generated by the statistical analysis of the networks and the analysis of economic activity. The second-order statistical analysis of time series applied to feed as many combinations of Artificial Neural Network models as possible. In summary, the important assumptions that have emerged for the structure and evolution of daily transactions networks are presented. The opportunities and problems encountered in conducting the research. The innovative approach to create a broad measure of comparison between descriptive statistics and economic activity data from ANN models. Completion of this work was a race as there was fear, of the collapse of the Bitcoin price, of the 51% concentration of Bitcoin's power and its distortion, of being declared illegal by central banks around the world. All this would result in a sharp decline in users and transactions, that is to say, the data generated and ultimately the interest of the research community. Aristorle University of Thessaloniki 2019-05-29 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12420 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2019 gre Copyright (c) 2019 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12669 2024-04-18T08:52:48Z grelit:mast

"220126 2022 eng " dc Συνοπτική και Δυναμική Ανάλυση των Αφρικανικών Ανατολικών Κυμάτων = Synoptic and Dynamic Analysis of the African Easterly Waves. Πλατανιώτης, Αναστάσιος Γεώργιος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Μετεωρολογίας και Κλιματολογίας. Ο στόχος της παρούσας διατριβής ήταν η συνοπτική και δυναμική ανάλυση των χαρακτηριστικών των Αφρικανικών Ανατολικών Κυμάτων (African Easterly Waves, AEWs) και του περιβάλλοντός τους στην τροπική Βόρεια Αφρική και τον Ατλαντικό ωκεανότο 2019, καθώς και ενός συγκεκριμένου AEW του ίδιου έτους που μετασχηματίστηκε στον ισχυρό κυκλώνα Dorian. Αυτός αποτέλεσε τον πιο καταστροφικό και ισχυρό κυκλώνα της χρονιάς και των νήσων Μπαχάμα με πάνω από 74 θανάτους και ζημιές κόστους 4.68 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Το έτος 2019 επιλέχθηκε καθώς βρίσκεται στο 5% των πιο ενεργών ετών από το 1851 όσον αφορά τηδραστηριότητα τροπικών κυκλώνων στον Βόρειο Ατλαντικό. Σχηματίστηκαν 18 ονομασμένοι τροπικοί κυκλώνες εκ των οποίων 6 έγιναν κυκλώνες (hurricanes) και 3 αναβαθμίστηκαν σε ισχυρούς κυκλώνες (major hurricanes). Το 67% των κυκλώνων και όλοι οι ισχυροί κυκλώνες προήλθαν από AEWs. Για τη μελέτη των παραπάνω χρησιμοποιήθηκαν κυρίως τα 5ης γενιάς δεδομένα αναδρομικής ανάλυσης (reanalysis), ERA5 από το Ευρωπαϊκό Κέντρο Μεσοπρόθεσμων Προγνώσεων Καιρού (European Centre for Medium-Range Weather Forecasts, ECMWF). Οι μέσες συνθήκες που επικράτησαν στον Ατλαντικό ήταν ιδιαίτερα ευνοϊκές με θερμές επιφανειακές θαλάσσιες θερμοκρασίες (28-30οC) και χαμηλή κατακόρυφη διάτμηση του οριζόντιου ανέμου (<10m/s) κυρίως στο 2ο μισό της κυκλωνικής περιόδου (Αύγουστος-Οκτώβριος) μεταξύ της στάθμης των 850 και 200 hPa. Τα AEWsπαρουσιάστηκαν με την αναμενόμενη περίοδο 2.5-6 ημερών και ήταν αρκετά πιο ενισχυμένα στο δυτικό από ότι στο κεντρικό τμήμα της τροπικής Βόρειας Αφρικής. Δείχθηκε ότι στην περιοχή ενδιαφέροντος υπήρξε αντιστροφή της μεσημβρινής βαθμίδας του δυναμικού στροβιλισμού στο επίπεδο του AEJ, ικανοποιώντας το κριτήριο Charney-Stern. Οπότε, παρατηρήθηκαν 2 περιοχές ανάπτυξης εκατέρωθεν του Αφρικανικού Ανατολικού Αεροχειμάρρου (African Easterly Jet, AEJ): στη νότια πλευρά του AEJ κοντά στο επίπεδό του (600-700 hPa) και στη βόρεια πλευρά του (στη βαροκλινική ζώνη στα νότια όρια της Σαχάρας) πιο κοντά στην επιφάνεια.Λαμβάνοντας υπ’όψιν μόνο ξηρές διαδικασίες δείχθηκε ότι η ανάπτυξη των AEWs το 2019 οφείλεται στη βαροτροπική αστάθεια νότια του AEJκαι στη βαροκλινική αστάθεια βόρεια. Τα AEWsαποτέλεσαν διαταραχές τύπου Rossby-κυμάτων με δυτική μετάδοση και η περιοχή γένεσής τους βρέθηκε στις 20-30οΑ. Στην ανάλυση της περίπτωσης (case study) του AEWαπό το οποίο προήλθε ο κυκλώνας Dorianδείχθηκε η σημασία της επιφανειακής θερμοκρασίας της θάλασσας και της κατακόρυφης διάτμησης του ανέμου στον Ατλαντικό. Όταν αυτές οι παράμετροι έφτασαν σε ευνοϊκές τιμές για κυκλογένεση, το AEW εξελίχθηκε ραγδαία από μια αρχικά αδρανή κατάσταση στις 19-22 Αυγούστου 2019 σε τροπική ύφεση και στη συνέχεια σε τροπική καταιγίδα και κυκλώναDorian μέσα σε 3 ημέρες. Ο κυκλώνας Dorianείχε τη δομή ενός τυπικού κυκλωνικού συστήματος θερμού πυρήνα. Επισημαίνεται η σημαντική υποεκτίμηση της έντασης του Dorian, κατά 55 hPa, στα δεδομένα ERA5 (πιθανώς λόγω της χωρικής τους ανάλυσης) και η ύπαρξη σημαντικής καθυστέρησης 3 ημερών στην εμφάνιση της ελάχιστης πίεσης του Dorianστα ERA5 σε σχέση με την πραγματικότητα. The aim of this master thesis was the synoptic and dynamic analysis of the characteristics of the African Easterly Waves (AEWs) and their environment over tropical North Africa and the Atlantic Ocean in 2019, as well as the study of the specific AEW during the same year whichwas transformed into major hurricane Dorian. He came to be the most destructive and powerful hurricane in the history of the Bahamas causing over 74 deaths and 4.68 billion dollars’ worth of damage. The year 2019 was chosen as it lies within 5% of the most active tropical cyclone years in the north Atlantic since 1851. During the year a total of 18 named tropical cyclones were formed, 6 of which became hurricanes and 3 of those turned to major hurricanes. Sixty-seven % of hurricanes and all of major hurricanes were formed as a result of the AEWs. For the majority of this thesis ERA5 reanalysis data from the European Centre for Medium-Range Weather Forecasts (ECMWF) were used. The average conditions over the Atlantic Ocean were very favourable with warm sea surface temperatures (SSTs, 28-30oC) and particularly low values of vertical wind shear (<10 m/s) between 850 and 200 hPa especially during the 2nd half of the hurricane season (August-October). A typical AEW regime was found with a 2.5-6 day period while they were more intense in the west than in the central part of tropical central Africa. The meridional potential vorticity gradient was found to be reversed at the area of interest close to the African Easterly Jet (AEJ) satisfying the Charney-Stern criterion for instability. Two areas of AEW development were found on either side of the AEJ: at 600-700 hPa south of the AEJ as well as at the baroclinic zone at the north. Taking into account nothing but dry processes, it was also shown that the AEW development in 2019 is attributed to barotropic instability south of the AEJ and to baroclinic instability in the north. The AEWs were shown to have propagated westwards in a typical Rossby-wave-like pattern with their place of origin at 20-30oE. The case study for the AEW responsible for hurricane Dorian showed the importance of the SSTs and the vertical wind shear parameters in the Atlantic. The AEW developed rapidly from an inert state during 19-22 of August 2019 to a tropical depression at the very moment they reached favourable conditions for cyclogenesis. Within 3 days it transformed into a tropical storm and finally to hurricane Dorian. The hurricane’s structure was that of a typical warm core cyclone. It is also pointed out that the ERA5 reanalysis data underestimated Dorian’s minimum pressure by 55 hPa (possibly due to their spatial resolution) and by a temporal delay of 3 days in comparison to the actual measurements. Aristorle University of Thessaloniki 2022-01-26 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12669 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2021 gre Copyright (c) 2021 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12951 2024-04-24T05:54:24Z grelit:mast

"240418 2024 eng " dc Electrical Resistivity Tomography measurements in inclined boreholes = Διατάξεις ηλεκτρικής τομογραφίας σε κεκλιμένες γεωτρήσεις. Tzima, Eleni Socratis Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Γεωλογίας. This master thesis proposes a methodology for acquiring electrical resistivity tomography measurements applied in inclined boreholes and combined with the surface or even a second borehole. The existence of the boreholes provides additional information to the surface measurements, and this combined investigation would benefit the findings. However, since the standard resistivity arrays are not directly applicable to these arbitrarily positioned electrodes, the need to investigate alternative electrode arrays for such cases is evident. In this work, schemes for generating full and optimized protocols can be created for these measurement arrangements. For this purpose, an algorithm was designed in Matrix Laboratory (MATLAB) that can produce full and optimized datasets compatible with the resistivity meters. Also, a graphic user interface was designed to render the algorithm more comprehensible and flexible in handling. The basic concept during the development of the code was for it to be as practical and manageable on the field as possible. The algorithm was tested with numerous synthetic models with diverse geometries (i.e., different borehole's inclination, unequal spacing between borehole and surface electrodes etc.) which were created and inverted for both the full and the other optimized datasets. Some of them are presented and discussed in this thesis. Laboratory experiments were also made to assess the algorithm's applicability further. For this purpose, a structure simulating surface and borehole electrodes was inserted into a tank full of water. Some targets with different expected resistivities were tested for the generated protocols. Finally, it was feasible to apply this algorithm to real data. Due to maintenance reasons, some boreholes were drilled in the walls of Rotunda church in Thessaloniki, so the chance to investigate the interior of the walls with the protocols produced by the mentioned algorithm was given. Since the primary purpose was not to evaluate the wall's condition but to verify the algorithm's utility, only some of the results of the investigated boreholes will be presented and discussed. According to the results, the algorithm was deemed capable of coping with any geometry of the electrodes (borehole - surface or borehole – borehole array), and the produced protocols accurately depicted the investigated area. Σκοπός αυτής της μεταπτυχιακής εργασίας είναι να προταθεί ένας τρόπος πραγματοποίησης μετρήσεων που να μπορεί να υποστηρίζει την εφαρμογή της ηλεκτρικής τομογραφίας σε κεκλιμένες γεωτρήσεις, συνδυασμένες επιπλέον με περαιτέρω ηλεκτρόδια στην επιφάνεια ή ακόμα και σε άλλη γεώτρηση. Οι γεωτρήσεις προσφέρουν επιπλέον πληροφορία στις επιφανειακές μετρήσεις, κάνοντας τον συνδυασμό τους πιο ωφέλιμο στην ταυτοποίηση των ευρημάτων. Επειδή όμως οι διατάξεις των ηλεκτροδίων που έχουν προταθεί δεν είναι απευθείας εφαρμόσιμες σε αυτή την αυθαίρετη τοποθέτηση των ηλεκτροδίων, εμφανίζεται η ανάγκη να τροποποιηθούν. Με αυτές τις μετατροπές και με κάποιες επιπλέον παρεμβάσεις είναι δυνατό να προταθεί ένα πλήρες και κάποια βέλτιστα πρωτόκολλα για τέτοιου είδους μετρήσεις. Για αυτό τον λόγο δημιουργήθηκε ένας αλγόριθμος, ο οποίος σχεδιάστηκε στο Matrix Laboratory (MATLAB) και παράγει πλήρη αλλά και βελτιστοποιημένα δεδομένα, τα οποία μπορούν να μετατραπούν σε πρωτόκολλα συμβατά με το όργανο μέτρησης. Για να είναι ο αλγόριθμος πιο κατανοητός και εύκολος στον χειρισμό, δημιουργήθηκαν γραφικά παράθυρα αλληλεπίδρασης χρήστη (graphic user interface windows). Κατά την διάρκεια ανάπτυξης του κώδικα, σημαντική έμφαση δόθηκε στο να είναι όσο το δυνατόν πιο πρακτικός και διαχειρίσιμος στο πεδίο. Για να δοκιμαστεί και να αξιολογηθεί το τελικό αποτέλεσμα που παράγεται από τον κώδικα, δημιουργήθηκαν και υποβλήθηκαν στην διαδικασία της αντιστροφής, πολλά συνθετικά μοντέλα με διάφορες γεωμετρίες (π.χ. διαφορετική κλίση γεώτρησης, άνισο άνοιγμα των ηλεκτροδίων της γεώτρησης σε σχέση με της επιφάνειας κ.α.) τόσο για το πλήρες όσο και για διάφορα βελτιστοποιημένα σύνολα δεδομένων. Μερικά από αυτά παρουσιάζονται και σχολιάζονται σε αυτή την μεταπτυχιακή εργασία. Πέρα από τα συνθετικά μοντέλα, για να αξιολογηθεί περαιτέρω η εφαρμοσιμότητα του αλγόριθμου έγινε απόπειρα μέτρησης με πείραμα στο εργαστήριο. Γι’ αυτό το λόγο κατασκευάστηκε μια δομή, ικανή να κρατάει σταθερά τα ηλεκτρόδια της γεώτρησης και τη επιφανείας. Αυτή η δομή εισάχθηκε σε δεξαμενή γεμάτη με νερό και στόχοι με διαφορετικές αναμενόμενες αντιστάσεις βυθίστηκαν και στερεώθηκαν ανάμεσα στα επιφανειακά ηλεκτρόδια και της γεώτρησης, για να εξακριβωθεί αν θα εντοπιζόταν από το παραγόμενο πρωτόκολλο. Τέλος, δόθηκε η δυνατότητα να πραγματοποιηθούν μετρήσεις και σε πραγματική έρευνα. Για λόγους συντήρησης, κάποιες γεωτρήσεις διανοίχθηκαν στους τοίχους του μνημείου της εκκλησίας της Ροτόντα  στην Θεσσαλονίκη, οπότε και ήταν εφικτή η διασκόπηση του εσωτερικού των τοίχων με την αξιοποίηση του εν λόγω αλγορίθμου. Παρόλα αυτά, μιας και ο βασικός σκοπός δεν ήταν καθαυτό η αξιολόγηση της κατάστασης του τοίχου, αλλά η επιβεβαίωση της λειτουργικότητας και χρησιμότητας του αλγορίθμου, μόνο μερικές από της μελετημένες γεωτρήσεις θα παρουσιαστούν σε αυτή την εργασία. Σε γενικές γραμμές, σύμφωνα με τα αποτελέσματα που προέκυψαν, ο αλγόριθμος είναι ικανός όχι μόνο να αναπαράγει την επιθυμητή γεωμετρία (γεώτρηση - επιφάνεια ή γεώτρηση - γεώτρηση), αλλά και να προσφέρει μια καλή εκτίμηση της υπό μελέτη περιοχής. Aristorle University of Thessaloniki 2024-04-18 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12951 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2023 gre Copyright (c) 2024 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11658 2018-11-16T08:32:10Z grelit:mast

"181105 2018 eng " dc Εφαρμογή της Ανάλυσης Δικτύων στη μελέτη του Διεθνούς Εμπορίου: Η περίπτωση της Ενιαίας ΕυρωπαΪκής Αγοράς = Implementation of Network Analysis in the Study of International Trade: The case of the European Union Στρωτού, Μαρία Α. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Μαθηματικών. Διατμηματικό Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών "Πολύπλοκα Συστήματα και Δίκτυα" Στην παρούσα διπλωματική εργασία μελετάται η εμπορική δυναμικότητα του δικτύου των χωρών, κρατών – μελών της Ενιαίας Ευρωπαϊκής Αγοράς μέσα από την σύνδεση δυο θεωριών, αυτή της Θεωρίας των Δικτύων και της Θεωρίας του Διεθνούς Εμπορίου. Κύριο μέρος της εργασίας καταλαμβάνει η εμπειρική ανάλυση των χωρών, κρατών - μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα έτη 2005 και 2015 αντίστοιχα. Η μελέτη της εμπορικής δυναμικότητας βασίζεται στην εξαγωγική ροή κάθε κράτους - μέλους προς το άλλο κράτος - μέλος. Πιο συγκεκριμένα, γίνεται μία σύντομη ιστορική αναφορά και εξήγηση τόσο της Θεωρίας των Δικτύων όσο και της Θεωρίας του Διεθνούς Εμπορίου. Στη συνέχεια, εφαρμόζονται οι μέθοδοι και τα εργαλεία της Θεωρίας των Δικτύων όπως οι κεντρικότητες, οι ρόλοι κλειδιά εντός του δικτύου της Ευρωπαϊκής Ένωσης με βάση την ποσότητα, τη ροή από την εξαγωγική δραστηριότητα των χωρών, κρατών - μελών αντίστοιχα για τις δύο χρονικές στιγμές και παρουσιάζεται μία συγκριτική ανάλυση αυτών των δύο περιπτώσεων. Επιπλέον εφαρμόζεται η περίπτωση του Δικτυού Ανοιχτής Ροής (OFN) στο δίκτυο των χωρών, κρατών – μελών της Ενιαίας Ευρωπαϊκής Αγοράς, μέθοδος η οποία προσεγγίζει την απόσταση ροής για την ανάδειξη μιας νέα προοπτικής μελέτης του Διεθνούς Εμπορίου. Παρουσιάζονται τα τροφικά επίπεδα των χωρών, κρατών – μελών για τις δύο χρονικές περιόδους τόσο από την πλευρά της ροής χρημάτων όσο και από την πλευρά της ροής των εμπορευμάτων. Τέλος χρησιμοποιείται η αρμονική κεντρικότητα για την ανάδειξη των κεντρικών κόμβων του δικτύου από την τοπολογική άποψη. Οι πρώτες χώρες στην κατάταξη αυτού του δείκτη σε αύξουσα σειρά αποτελούν τους πιο σημαντικούς hub του δικτύου από την χωροταξική πλευρά. This present paper examines the commercial potential of the network of countries, members - states of the European Single Market through the connection of two theories, the Network Theory and the Theory International Trade. The main part of the paper is the empirical analysis of the countries, members - states of the European Union for the year of 2005 and 2015, respectively. The study of commercial capacity is based on the export flow of each Member - State to the other. More specifically, there is a brief historical reference and explanation for both Network Theory and International Trade Theory. Then, the methods and the tools of the Network Theory are applied to this empirical analysis ,such as the centralities, the roles within the European Union Network based on the quantity, the flow from the export activity of countries, members - states and it is presented a comparative analysis of these two cases. In addition, the method of the Open Flow Network (OFN) is applied to the network of countries, members - states of the European Single Market, a method that approaches the flow distance for the emergence of a new perspective for the study of the International Trade. We present the trophic levels of the countries, members - states for the two different time periods both from the money flow and the commodity flow. Finally, we use the harmonic centrality to highlight the central nodes of the network from the topological point of view. The first countries in the ranking of this index in ascending order are the most important hub of the network from the spatial aspect. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-05 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11658 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2017 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11385 2018-12-17T08:51:10Z grelit:mast

"181217 2018 eng " dc Source characteristics of earthquake along the western Hellenic arc Ioannidi, Paraskevi Io Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας In the present study, an effort is made to investigate the seismic source parameters of the Western Hellenic arc, processing seismograms from earthquakes generated in the particular area the last decade. Six were the largest events that struck during this period of time: the first (M w =6.0) occurred on March 17, 2004 at 35 km depth, south of the Island of Crete, the second one (M w =6.6) on January 8, 2006 at 70 km. On February 2008 three strong earthquakes ruptured 30 km of the western Hellenic Trench, south of Peloponnese, the February 14, 2008 M w =6.6, the February 14, 2008 M w =6.0 and the February 20, 2008 M w =5.9 events. The most recent earthquake (M w =6.6) occurred on October 13, 2013 at a depth of 40 km, west of the Island of Crete. All seismograms were processed with the teleseismic bodywave inversion program developed by Kikuchi and Kanamori (2003). The study starts with a brief, introductory reference to the general seismotectonic framework of Greece, the crustal movements and seismicity observed, focusing in particular on the seismotectonics of the under study region, the Wadatti-Benioff zone and previous studies in the area. In the second chapter, the theoretical background of focal mechanism, seismic moment tensor inversion and spectral analysis is given. The following chapter refers to the application of teleseismic bodywave inversion method to the selected earthquakes. Fault plane constraints are employed for all events and the final source time function is determined, along with the fault plane solution. The fourth chapter presents the spectral analysis for two of the earthquakes, the January 8, 2006 M w =6.6 Kythera  earthquake and the October 12, 2013 M w =6.5 W Crete earthquake. The first event was chosen because it is the greatest in magnitude that is studied here and the second event because of its recent occurrence and the fact that it has not been fully examined yet. Finally, the last  chapter presents a discussion over interesting findings and drawbacks during the elaboration of the study and then briefly concludes with final parameters obtained for every earthquake, comparing them to the known seismotectonic regime of the under study area. At the end of the present study, references and supplementary material are cited. The last comprises data processing and additional teleseismic station tables that were excluded from the main part of the study. Aristorle University of Thessaloniki 2018-12-17 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11385 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2014 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11944 2022-02-03T09:39:22Z grelit:mast

"220203 2022 eng " dc Η γεωμορφολογική εξέλιξη της κοιλάδας του Ινάχου ποταμού της Φθιώτιδας, παραποτάμου του Σπερχειού ποτάμου. Παράσχου, Θεόδωρος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. κοπός της παρούσας εργασίας είναι η μελέτη των ποσοτικών παραμέτρων της λεκάνης απορροής και του υδρογραφικού δικτύου του Ίναχου ποταμού, ο εντοπισμός θέσεων ανάπτυξης ρηγμάτων με την ανάλυση των τοπογραφικών υψομετρικών δεδομένων και η επεξήγηση της εξέλιξης της κοιλάδας και των μορφολογικών χαρακτηριστικών των αποθέσεων του ποταμού στα πεδινά. Για τον υπολογισμό των παραμέτρων χρησιμοποιήθηκαν ψηφιακά δεδομένα τόσο του υδρογραφικού δικτύου και των λεκανών απορροής, όσο και των υψομέτρων που προήλθαν από τους τοπογραφικούς χάρτες της Γ.Υ.Σ., κλίμακας 1:50.000. Η επεξεργασία των δεδομένων έγινε με τη χρήση λογισμικού Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών. Ο υπολογισμός των υδρογραφικών παραμέτρων ακολούθησε τους τύπους που πρότεινε ο Horton (1945), ενώ οι μορφοτεκτονικοί παράμετροι αναλύθηκαν σύμφωνα με τους Keller & Pinter (2002). Η μεθοδολογία που εφαρμόστηκε για τον εντοπισμό των ρηγμάτων βασίζεται στο γεγονός ότι οι τιμές γειτονικών εικονοστοιχείων (pixels) μπορεί να διαφέρουν σημαντικά επιτρέποντας τον εύκολο εντοπισμό τους στην εικόνα. Οι θέσεις μέγιστης μεταβολής του χρωματικού τόνου των εικονοστοιχείων συμπίπτει με ρήγματα (Ganas et al, 2004). Ο Ίναχος ποταμός, παραπόταμος του Σπερχειού ποταμού, διαμορφώνει την υδρολογική του λεκάνη, μεγέθους 338km 2 , που αποστραγγίζει το νότιο τμήμα των Βαρδουσίων Όρεων και το ανατολικό τμήμα της Οίτης. Από γεωλογικής άποψης, η λεκάνη του Ίναχου ποταμού, αποτελείται κατά 78% από φλύσχη, ενώ υπάρχει μικρή εμφάνιση ασβεστόλιθων και τεταρτογενών αποθέσεων. Η τεκτονική είναι αρκετά έντονη τόσο με μορφή επωθήσεων όσο και με την παρουσία κανονικών ρηγμάτων. Η ποσοτικοποίηση και η χωρική κατανομή των παραμέτρων του δικτύου αποκάλυψαν ότι στο κεντρικό και δυτικό τμήμα της υδρολογικής λεκάνης του Ίναχου ποταμού οι μορφομετρικές παράμετροι (Πυκνότητας Du, Συχνότητας Fu, Κυκλικότητας Rc) επηρεάζονται από τη δράση της ρηξιγενούς τεκτονικής. Ο παράγοντας ασυμμετρίας Af της λεκάνης απορροής ενδεικνύει την περιστροφή της προς ΒΑ, γύρω από ένα άξονα Β∆ – ΝΑ διεύθυνσης. Η διεύθυνση αυτή ταυτίζεται με την διεύθυνση ανάπτυξης της κοιλάδας του Σπερχειού και του ρήγματος που την διαμορφώνει. Επιπρόσθετα, η χαμηλή τιμή δαντέλωσης Smf υποδηλώνει έντονηανυψωτική κίνηση της βόρειας πλευράς της κοιλάδας, αποτέλεσμα δράσης κανονικού ρήγματος που τέμνει τη λεκάνη παράλληλα με τον βόρειο κλάδο του ποταμού. Η ανάλυση της διεύθυνσης των ρεμάτων έδειξε την επιλεκτική ανάπτυξή τους σε δυο, κυρίως, διευθύνσεις μια ΒΑ - Ν∆ και μια ΒΒ∆ - ΝΝΑ. Η ανάλυση των υψομετρικών δεδομένων της λεκάνης, των πρώτων και δεύτερων παράγωγών τους, οδήγησε στον εντοπισμό του τρόπου διάβρωσης σε συγκεκριμένες θέσεις μέσα στη λεκάνη. Επίσης, ο χάρτης συσχέτισης μεταξύ κλίσης και προσανατολισμού κλιτύων αποκάλυψε γραμμώσεις που τόσο από βιβλιογραφικές αναφορές, όσο και από υπαίθριες παρατηρήσεις και παρατηρήσεις γεωλογικών χαρτών μπορούν να ταυτιστούν με διευθύνσεις ρηγμάτων. Με βάση αυτά τα ρήγματα εντοπίστηκαν φαινόμενα πειρατείας κλάδων, ενώ αποδείχτηκε ότι η κύρια διεύθυνση ανάπτυξης των ρεμάτων συμφωνεί με την κύρια διεύθυνση ανάπτυξης των ρηγμάτων. Ο υπολογισμός και η χωρική κατανομή του υψομετρικού ολοκληρώματος απέδειξαν ότι η λεκάνη απορροής βρίσκεται στο στάδιο ωριμότητας και ότι σε συγκεκριμένη θέση αναπτύσσεται επιφάνεια επιπέδωσης. Η ανώτερη τεκτονική επιφάνεια βρίσκεται στα 1300m, από την οποία εκτιμήθηκε ότι έχουν διαβρωθεί 101km 3 υλικών. Από την ανάλυση της μορφολογίας και της στρωματογραφίας του σύνθετου αλλουβιακού ριπιδίου προκύπτει η έντονη δράση της τεκτονικής, όπως αντανακλάται από το πάχος ρυθμικών ποτάμιων αποθέσεων. Η τεκτονική δράση φαίνεται επίσης από την περιστροφή του ριπιδίου. Ο συνδυασμός στρωματογραφικών και υψομετρικών στοιχείων αποκαλύπτει την πλήρωση λεκάνης με ελάχιστο βάθος 128m, με σημαντικό όγκο υλικών (101km 3 ) λόγω της συνεχούς βύθισης του ρήγματος του Σπερχειού. Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-03 11:39:22 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11944 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2005 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12593 2024-04-18T07:43:18Z grelit:mast

"210119 2021 eng " dc Κατανομή βλαβών ισχυρών σεισμών του χώρου του Αιγαίου με τη συνδυαστική ερμηνεία μακροσεισμικών δεδομένων και ενόργανων καταγραφών = Spatial distribution of damage from strong earthquakes in the Aegean area from the joint interpretation of macroseismic and instrumental data. Ράβναλης, Μιχαήλ Δημήτριος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Γεωφυσικής. Στην παρούσα διατριβή εφαρμόστηκε η μέθοδος της στοχαστικής προσομοίωσης για τη μελέτη ισχυρών επιφανειακών σεισμών στο χώρο του Αιγαίου κατά τη χρονική περίοδο 1978-1995 με Μ≥6.0, για τους οποίους ήταν διαθέσιμες τόσο μακροσεισμικές εντάσεις όσο και ενόργανες καταγραφές. Η μέθοδος της στοχαστικής προσομοίωσης είναι ένα ευρέως χρησιμοποιούμενο εργαλείο το οποίο αξιοποιείται για την παραγωγή συνθετικών δεδομένων τα οποία έχουν απώτερο σκοπό την μελέτη της χωρικής μεταβολής της ισχυρής σεισμικής κίνησης σε μία περιοχής εξαιτίας ενός σεισμού. Η μέθοδος αυτή εφαρμόστηκε με την χρήση του λογισμικού EXSIM, και σε κάποιες περιπτώσεις και με επιπρόσθετη χρήση του λογισμικού SMSIM. Με βάση τις διαθέσιμες εργασίες για τον κάθε σεισμό υιοθετηθήκαν διάφορα σενάρια προσομοίωσης, τα οποία διέφεραν στις βασικές παραμέτρους τους (π.χ. διαστάσεις ρήγματος, κλπ). Μέσα από την εξαγωγή τιμών PGA και PGV που προκύπτουν από την στοχαστική προσομοίωση κάθε σεισμού έγινε ο υπολογισμός των συνθετικών τιμών μακροσεισμικής έντασης με την χρήση κατάλληλων σχέσεων (Wald et al., 1999), έτσι ώστε να γίνει τελικά μια σύγκριση με τα πραγματικά μακροσεισμικά δεδομένα. Ο στόχος της παρούσας διατριβής ήταν να γίνει ένας συνδυασμός των μεθόδων βελτιστοποίησης, αλλά κυρίως να πραγματοποιηθεί ταυτόχρονη, συνδυαστική ερμηνεία δύο ειδών δεδομένων (μακροσεισμικά δεδομένα και δεδομένα ισχυρής σεισμικής κίνησης) για τους παραπάνω επιφανειακούς σεισμούς που μελετήθηκαν. Τελικός στόχος ήταν να αξιολογηθεί το κατά πόσο καλά μπορούν να αξιοποιηθούν αυτές οι μέθοδοι για την μελέτη της χωρικής κατανομής ισχυρής σεισμικής κίνησης. Για τον σκοπό αυτό πραγματοποιήθηκαν προσομοιώσεις με ημιαυτόματο τρόπο, υιοθετώντας μία προσέγγιση τύπου Monte Carlo για διάφορες τιμές της παραμέτρου πτώσης τάσης (stress drop), ερμηνεύοντας ταυτόχρονα τόσο τα μακροσεισμικά δεδομένα, όσο και τις ενόργανες καταγραφές. In this thesis the method of stochastic simulation was applied for strong shallow earthquakes in the Aegean area, which occurred during 1978-1995 with M≥6.0, for which both macroseismic intensities and instrumental recordings were available. The method of stochastic simulation of strong ground motion is a widely used tool that is used to produce synthetic data in order to study the spatial distribution of strong ground motion in an area due to an earthquake. This method was applied with the use of the EXSIM software, while in some cases we also relied on the additional use of the SMSIM software. According to the above, various simulation scenarios were adopted, which differ in their basic simulation parameters (e.g. fault dimensions, etc.). Through the extraction of PGA and PGV values, resulting from the stochastic simulation of each earthquake, synthetic macroseismic intensity values were generated, using appropriate scaling relationships (Wald et al., 1999), so that a comparison with the actual macroseismic data could be made. The aim of the thesis was to make a combination of different simulation methods but mainly to perform a simultaneous, joint interpretation of two types of data (macroseismic data and strong motion data) for the previous shallow earthquakes. Finally, we evaluate how well they these methods can be utilized to study the spatial distribution of strong seismic motion, as this is reflected in the damage (macroseismic) and strong motion data. For this purpose, a Monte Carlo simulation approach was adopted, in order to perform a search for various values of the stress drop parameter, and model both independently and jointly the available macroseismic data and the strong motion instrumental recordings. Aristorle University of Thessaloniki 2020-09-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12593 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2020 gre Copyright (c) 2021 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12933 2024-04-24T05:54:24Z grelit:mast

"240418 2024 eng " dc Μελέτη της εποχικότητας των ακραίων φαινομένων θερμοκρασίας και βροχόπτωσης στην Μεσόγειο = Study of the seasonality of extreme temperature and precipitation events over Mediterranean. Αντωνιάδου, Μαρίνα Αλέξανδρος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Μετεωρολογίας και Κλιματολογίας. Η περιοχή της Μεσογείου έχει χαρακτηριστεί ως “hot-spot” κλιματικής αλλαγής δηλαδή περιοχή στην οποία οι επιπτώσεις αναμένεται να είναι ιδιαίτερα έντονες, με μακρύτερα και θερμότερα καλοκαίρια, αύξηση της συχνότητας και της έντασης των κυμάτων καύσωνα, αλλαγές στα μοτίβα βροχόπτωσης και μείωση των ποσοτήτων βροχής. Στόχος της παρούσας εργασίας είναι η ανάλυση της εποχικότητας των ακραίων βροχοπτώσεων και θερμοκρασιών στην Μεσόγειο στην μελλοντική περίοδο 2081-2100, καθώς και η σύγκριση των αποτελεσμάτων με την περίοδο αναφοράς, με χρήση της μεθόδου της κυκλικής στατιστικής. Ειδικότερα, τα δεδομένα που χρησιμοποιήθηκαν, προέκυψαν από την τελευταία φάση του Coupled Model Intercomparison Project (CMIP6), και συγκεκριμένα από το μοντέλο γενικής κυκλοφορίας CNRM-CM6-1-HR για το σενάριο SSP5-8.5. Ο δείκτης που χρησιμοποιήθηκε για την ακραία βροχόπτωση είναι το 99ο ποσοστημόριο της ημερήσιας βροχόπτωσης και τα αποτελέσματα έδειξαν ότι στο μέλλον αναμένεται αύξηση των ακραίων βροχοπτώσεων κατά τη διάρκεια της ψυχρής περιόδου. Στην συνέχεια, για την μελέτη της μέγιστης μέσης θερμοκρασίας χρησιμοποιήθηκε ο δείκτης του 95ου ποσοστημορίου της μέσης ημερήσιας θερμοκρασίας και αναμένεται τα επεισόδια μέγιστης μέσης θερμοκρασίας να σημειώνονται αργότερα μέσα στην θερμή περίοδο, με το θερμοκρασιακό όριο του ποσοστημορίου να είναι σημαντικά αυξημένο σε σχέση με την περίοδο αναφοράς. Τέλος, σε ότι αφορά την ελάχιστη μέση θερμοκρασία, η ανάλυση έγινε χρησιμοποιώντας έναν δείκτη ο οποίος ορίστηκε από την απόλυτα ελάχιστη τιμή της μέσης ημερήσιας θερμοκρασίας, η οποία και σε αυτή την περίπτωση κυμαίνεται σε υψηλότερα επίπεδα για την περίοδο 2081-2100. Τα αποτελέσματα να διαφέρουν χωρικά, ωστόσο οι μεταβολές κατά την μελλοντική περίοδο φαίνεται να αφορούν ενδομηνιαίως τους μήνες Ιανουάριο και Φεβρουάριο. The Mediterranean region has been identified as a "hot-spot" of climate change where the impacts are expected to be particularly severe, with longer and hotter summers, an increase in the frequency and intensity of heat waves, changes in precipitation patterns and a decrease οf the precipitation heights. The aim of this paper is to analyse the seasonality of extreme precipitation and temperatures over the Mediterranean in the future period 2081-2100, and to compare the results with the reference period, using the method of circular statistics. In particular, the data used were retrieved from the last phase of the Coupled Model Intercomparison Project (CMIP6), specifically from the CNRM-CM6-1-HR global circulation model for the SSP5-8.5 scenario. The indicator used for extreme precipitation is the 99th percentile of daily precipitation, and the results indicated that an increase in extreme precipitation is expected in the future during the cold season. The 95th percentile of the daily mean temperature was used to study extreme maximum temperature and it is expected that extreme maximum temperature episodes will occur later in the warm season, with the temperature threshold of the percentile being significantly increased compared to the reference period. Finally, with respect to the extreme minimum temperature, the analysis was performed using an extreme indicator defined by the absolute minimum value of the mean daily temperature, which in this case also ranges at higher levels for the period 2081-2100. The results vary spatially, but the changes in the future period seem to occur intra-monthly in January and February. Aristorle University of Thessaloniki 2024-04-18 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12933 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2023 gre Copyright (c) 2023 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11496 2018-11-16T08:32:10Z grelit:mast

"181105 2018 eng " dc Συγκριτική μελέτη της ρόφησης ραδιενεργού Cs σε ορυκτό και πέτρωμα με Ζεόλιθο τύπου-HEU (Κλινοπτιλόλιθο-Ευλανδίτη) Μυτιγλάκη, Χριστίνα Ι. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Μελετήθηκε δείγμα ζεολιθικού τόφφου από συγκεκριμένα συνεχόμενα στρώματα στη θέση Ρέμα Ντρίστα των Πετρωτών του Νομού Έβρου (ΝΑ11) και δείγμα καθαρού φυσικού κρυστάλλου ευλανδίτη (HEU1)από τη συλλογή του Τομέα Ορυκτολογίας-Πετρολογίας-Κοιτασματολογίας του Τμήματος Γεωλογίας, Α.Π.Θ.Η ορυκτολογία των δειγμάτων μελετήθηκε μικροσκοπικά με τη χρήση πολωτικού μικροσκοπίου σε λεπτές στιλπνές τομές. Στη τομή NA11 αναγνωρίστηκε η ανάπτυξη πινακοειδών κρυστάλλων ζεόλιθου εντός και εκτός των σφαιριδίων υάλου (shard). Επίσης παρατηρήθηκαν μαρμαρυγίες + αργιλικά ορυκτά (βιοτίτης, μοσχοβίτης, σελαδονίτης), χαλαζίας, άστριοι (σανίδινα, πλαγιόκλαστα), θραύσματα και υαλώδης μάζα και ίχνη αμφίβολου.Η μελέτη με τη μέθοδο της περιθλασιμετρίας ακτίνων-X έδειξε ότι το δείγμα NA11 περιέχει τύπο-HEU ζεόλιθο σε ποσοστό 86% κ.β., μαρμαρυγίες + αργιλικά ορυκτά 4% κ.β., χαλαζία 4% κ.β., χριστοβαλίτη 2% κ.β και αστρίους 4% κ.β., ενώ για το δείγμα HEU1 είναι καθαρός κρύσταλλος ευλανδίτη. Η ορυκτοχημεία προσδιορίστηκε με τη μέθοδο της ηλεκτρονικής μικροσκοπίας (SEM-EDS). Ο ζεόλιθος του δείγματος NA11 είναι πλούσιος σε Caκλινοπτιλόλιθος με χημικό τύπο Ca1.8 K1.0 Mg0.7 Na0.5 Al6.4 Si29.5 O72·21H2O, ενώ ο ζεόλιθος του δείγματοςHEU1 είναι ευλανδίτης με χημικό τύποCa3.6 Na1.0 Κ0,2 Sr0.2 Ba0.1 Al8.1 Si27.6 O72 ·21H2O.Η δεσμευτική ικανότητα των δειγμάτων μετρήθηκε με τη μέθοδο AMAS (Ammonium Acetate Saturation). Τα δύο εξεταζόμενα υλικά παρουσιάζουν υψηλή δεσμευτική ικανότητα, για το ζεολιθικό τόφφο ΝΑ11 μετρήθηκε η τιμή 231meq/100g, ενώ για τον ευλανδίτη (HEU1) 296meq/100g. Για τον προσδιορισμό της δέσμευσης του ραδιενεργού Cs, χρησιμοποιήθηκε διάλυμα νιτρικού καισίου (CsNO3) συγκέντρωσης 500 mg/L, ιχνοθετημένο με μικρή ποσότητα ραδιενεργού Cs (137Cs), σε τιμές pH από 2 έως 12. Η δέσμευση του ραδιενεργού Cs από τα δύο υλικά πραγματοποιήθηκε με τη χρήση της μεθόδου φασματοσκοπίας ακτίνων-γ. Ο ζεολιθικός τόφφος παρουσιάζει υψηλότερη ικανότητα δέσμευσης ραδιενεργού καισίου σε αντίθεση με τον καθαρό κρύσταλλο ευλανδίτη, ενώ η δέσμευση του ραδιενεργού καισίου δεν επηρεάζεται σημαντικά από τις τιμές pH των αρχικών διαλυμάτων στο εύρος pH 2-12. Ο κλινοπτιλολιθικός ζεολιθικός τόφφος ΝΑ11 είναι κατάλληλο για ποικίλες περιβαλλοντικές, γεωργικές και βιομηχανικές εφαρμογές. Specific continuous layers of zeolitic tuff in Ntrista stream location of Petrota area of Evros region (NA11) and pure natural crystals of heulandite (HEU1) from the collection of the Department of Mineralogy-Petrology-Economic Geology, School of Geology, Aristotle University of Thessaloniki, have been investigated. The mineralogical composition of the samples has been investigated by polarized and reflected light microscopy. Sample NA11 contains tabular crystals of zeolite inside and outside the glass shards. Furthermore micas + clay-minerals (biotite, muscovite, celadonite), quartz, feldspars (sanidine, plagioclase), fragments and vitreous mass and traces of amphibole, were also observed. The X-Ray Diffraction analyses showed that the sample NA11 consists of 86wt% HEU-type zeolite, 4 wt% micas+ clay-minerals, 4 wt% quartz,2wt% christobalite and 4 wt% feldspars, while the sample HEU1 is pure heulandite crystal. The mineral-chemistry was determined by SEM-EDS microanalyses. The zeolite of the NA11 sample is Ca-rich clinoptilolite and its chemical formulae isCa1.8K1.0Mg0.7Na0.5Al6.4Si29.5O72· 21H2O, while the zeolite of the sample HEU1 is heulandite and its chemical formulae is Ca3.6Na1.0Κ0,2Sr0.2Ba0.1Al8.1Si27.6O72·21H2O. The uptake ability of the samples was measured by the AMAS method (Ammonium Acetate Saturation). The two examined materials show high uptake ability. The measured value for the zeolitic tuff NA11 is 231 meq/100g, while for the heulandite (HEU1) 296 meq/100g. For the determination of the cesium sorption a CsNO3 solution (concentration 500 mg/L), labelled with small activity of 137Cs, and pH 2-12 was used. The sorption of the caesium by the two materials, was determined by measuring the gamma radiation emitted by the 137Cs tracer. The zeolitic tuff presents higher uptake ability of radioactive caesium than the pure heulandite crystal, whereas the sorption of radioactive caesium is not significantly affected by the pH values of the initial solutions in the range pH 2-12. The clinoptilolitic zeolitic tuff NA11 is suitable material for various environmental, agricultural and industrial applications. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-05 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11496 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2017 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11204 2018-11-16T08:31:56Z grelit:mast

"161231 2016 eng " dc Η επίδραση του διαδικτύου στις επιχειρήσεις Μεντενζής, Νικόλαος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Διατμηματικό Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών Πολύπλοκα Συστήματα και Δίκτυα Στη συγκεκριμένη εργασία που ακολουθεί περιγράφεται η σχέση και η επίδραση του διαδικτύου στον κλάδο των επιχειρήσεων. Στην παρούσα έρευνα συμμετείχαν συνολικά 80 επιχειρήσεις από τις οποίες 32 ήταν στο νομό Θεσσαλονίκης και 48 στο νομό Κιλκίς. Η έρευνα έγινε με τυχαία δειγματοληψία και αποτελείται από ένα ερωτηματολόγιο 20 ερωτήσεων. Στόχος της έρευνας που έγινε είναι να δούμε τη σχέση που έχει η κάθε επιχείρηση με το διαδίκτυο και την εξέλιξη του μέσα από τις επιχειρήσεις όπως επίσης και τις θετικές και αρνητικές του επιδράσεις. Αρχικά στο πρώτο κεφάλαιο παρουσιάζεται η ιστορική εξέλιξη του διαδικτύου, όπως επίσης οι θετικές και αρνητικές του επιδράσεις. Στο δεύτερο κεφάλαιο παρουσιάζεται η επιχείρηση ως έννοια, το εσωτερικό και εξωτερικό της περιβάλλον, oι νομικές μορφές των επιχειρήσεων και το καταστατικό υδρεύσεως . Tέλος παρουσιάζονται οι παροχές του διαδικτύου στις επιχειρήσεις με αναφορά στο ηλεκτρονικό εμπόριο. Στο τρίτο κεφάλαιο παρουσιάζεται η δειγματοληψία καθώς αποτελεί βασικό πυλώνα στο πρακτικό μέρος της εργασίας. Το πρακτικό μέρος της διπλωματικής αρχίζει από το τέταρτο κεφάλαιο που αφορά το x2 τεστ ομοιογένειας καθώς περιγράφει τη μέθοδο που χρησιμοποιήθηκε για τον έλεγχο υποθέσεων σχετικά με την παρούσα έρευνα. Στο πέμπτο κεφάλαιο δίνεται η περιγραφή των πινάκων συχνοτήτων με το ραβδόγραμμα και το κυκλικό διάγραμμα για την κάθε ερώτηση του ερωτηματολογίου. Στο έκτο κεφάλαιο περιγράφεται το δίκτυο της έρευνας που διεξήχθη μέσω του προγράμματος της R. Τέλος περιγράφονται τα συμπεράσματα της εργασίας που έχουν προκύψει. The following research paper describes the relationship and the impact of the internet on the business industry. In this survey, 80 companies were involved, 32 of which were in Thessaloniki and 48 in Kilkis. The research took place by random sampling and consists of a questionnaire of 20 questions. The aim of the research is to see the relationship of each company to the Internet and the progression through businesses as well as the positive and negative effects.  Initially, in the first chapter, the historical evolution of the Internet as well as the positive and negative effects are presented. The second chapter presents the company as a concept, the internal and external environment, the legal forms  of businesses and the water supply association. Finally, the research highlights the benefits of the internet's provisions with reference to electronic commerce. The third chapter presents the sampling as a key pillar in the practical part of  the research. The practical part of the thesis starts from the fourth chapter of x 2 homogeneity test since it describes the method used for testing hypotheses about the current investigation. The fifth chapter is to describe the frequency  tables through the bar graph and the pie chart for each question of the questionnaire. The sixth chapter describes the research network conducted through the program of R. There is a description of the conclusions having emerged after the research. Finally, they describe the work conclusions as well as new questions for future research. Aristorle University of Thessaloniki 2017-12-08 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11204 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2016 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11856 2022-02-03T09:39:22Z grelit:mast

"220203 2022 eng " dc Εξερεύνηση με γεωφυσικές μεθόδους στους αρχαιολογικούς χώρους της Νέας Απολλωνίας και της Μαρώνειας. Κυριακίδου, Αλεξάνδρα Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Η παρούσα ∆ιατριβή Ειδίκευσης πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών του κλάδου της Γεωφυσικής, του τμήματος Γεωλογίας, του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.Αντικείμενό της είναι η συλλογή γεωφυσικών δεδομένων εξερευνώντας αρχαιολογικούς χώρους και η αναζήτηση της βέλτιστης ακολουθίαςεπεξεργασιών. Ειδικότερα, παρουσιάζονται τα αποτελέσματα εφαρμογής των ηλεκτρικών και μαγνητικών μεθόδων διασκόπησης στους αρχαιολογικούς χώρους της Ν. Απολλωνίας και της Μαρώνειας. Τα δεδομένα αυτά υποβλήθηκαν σε διάφορες επεξεργασίες, πειραματιζόμενοι τόσο ως προς το είδος των επεξεργασιών που συνιστούσαν μια ακολουθία όσο και με τη σειρά που οι επεξεργασίες αυτές έπρεπε να εφαρμοστούν. Επίσης έγινε μια προσπάθεια μελέτης του βάθους διείσδυσης και της απόδοσης της διάταξης πόλου-πόλου με την βοήθεια διάφορων προσομοιώσεων που πραγματοποιήθηκαν για αυτό τον σκοπό... Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-03 11:39:22 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11856 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2005 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12325 2022-01-10T08:03:37Z grelit:mast

"190529 2019 eng " dc Γεωφυσική διασκόπηση στη θέση Ρίζο βορείου Βουρίνου = Geophysical survey at Rizo area of northern Vourinos Χριστοφόρου, Χρίστος Σ. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Γεωφυσικής. Η παρούσα μεταπτυχιακή διατριβή πραγματοποιήθηκε για τον προσδιορισμό χρωμιτικών σωμάτων σε υπερβασικά πετρώματα μέσω της αξιοποίησης γεωφυσικών μεθόδων, οι οποίες εφαρμόστηκαν στην περιοχή “Ριζό” του Βόρειου Βούρινου Κοζάνης. Ακόμη, με την βοήθεια προηγούμενης βιβλιογραφίας για την περιοχή, αλλά και σε συνδυασμό των γεωφυσικών μεθόδων με προϋπάρχουσες γεωτρήσεις, προσδιορίσθηκε το γεωλογικό υπόβαθρο της περιοχής. Για την επίτευξη της διατριβής, εφαρμόστηκαν οι μέθοδοι της Ηλεκτρικής Τομογραφίας και της ηλεκτρομαγνητικής μεθόδου VLF κοντά σε περιοχές όπου υπήρχαν γεωλογικές πληροφορίες, αλλά και μετρήσεις Μαγνητικών Ανωμαλιών Ολικού Πεδίου σε όλη την περιοχή ενδιαφέροντος. Επιπρόσθετα, οι μαγνητικές ιδιότητες των πετρωμάτων της περιοχής μετρήθηκαν τόσο επί τόπου, όσο και στο εργαστήριο σε δείγματα που είχαν συλλεγεί. Επίσης, πραγματοποιήθηκε δισδιάστατη και τρισδιάστατη μοντελοποίηση μαγνητισμένων σωμάτων, η οποία έδωσε πολύ χρήσιμες πληροφορίες για την μαγνητική συμπεριφορά των χρωμιτικών σωμάτων. Τέλος, πραγματοποιήθηκε αντιστροφή των μαγνητικών δεδομένων. Συγκεκριμένα, η διάκριση των χρωμιτικών σωμάτων υλοποιήθηκε με την μέθοδο αντιστροφής MVI (Magnetic Vector Inversion) που εφαρμόστηκε στα μαγνητικά δεδομένα προσδιορίζοντας τις αντίστροφες μαγνητίσεις που χαρακτηρίζουν το χρωμιτικό κοίτασμα της περιοχής. Με τις άλλες δύο μεθόδους της ηλεκτρικής τομογραφίας και του VLF, εξήχθησαν κάποια γεωλογικά συμπεράσματα όπως η ύπαρξη ρηγμάτων, τα οποία επιβεβαιώνονται και από τις προϋπάρχουσες γεωτρήσεις, αλλά και συμπεράσματα για το είδος των γεωλογικών σχηματισμών. Τα αποτελέσματα της διατριβής κρίθηκαν αρκετά ικανοποιητικά, κυρίως για τα μαγνητικά δεδομένα, καθώς με την τρισδιάστατη μοντελοποίηση επιτεύχθηκε η βέλτιστη ερμηνεία των χρωμιτικών σωμάτων. This Master Thesis aims to determine Chromite bodies inside ultrabasic formations using Geophysical Methods which were applied in “Rizo” Area, on Mount Vourinos, in Kozani, in Northern Greece. Not only with the assistance of former bibliography studying the area, but also with the combination of Geophysical Methods with pre-existing geological drillings, the geological base of the area was determined. The Electrical Resistivity Tomography (ERT) and the electromagnetic method of Very Low Frequency (VLF) were used in areas where rather extensive geological information existed. Furthermore, the Total Field Magnetic survey method was used in the whole area concerned. Magnetic properties measured in situ and also rock samples of the area by the help of laboratory test, 2D and 3D forward models were built, which provided useful information regarding the magnetic behavior of Chromite bodies. In order to achieve a reliable interpretation of the results, the “Inversion method” was applied both on the synthetic and the actual data. Aiming to distinguish Chromite bodies, the Magnetic Vector Inversion (MVI) was applied, identifying the strong reversed remanent magnetization, which characterize these specific Chromite ores found in the specific area. With the other two methods, ERT and VLF, some geological outcomes were reached such as the existence of faults, which were also confirmed by former drillings as well as the type of underground rock formations. Subsurface bodies having magnetization reverse to the present day magnetic field were revealed. They are much likely Chromite ores but drilling tests to follow will prove the truth of this assumption. Aristorle University of Thessaloniki 2019-05-29 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12325 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2019 gre Copyright (c) 2019 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12459 2024-04-18T07:43:18Z grelit:mast

"200923 2020 eng " dc Using geometric morphometrics on the study of lower first molars of Arvicolinae (Mammalia, Rodentia) from the Late Pleistocene deposits of Kalamakia Cave (Laconia) and Klissoura Cave 1 (Argolis) = Χρήση γεωμετρικής μορφομετρίας για τη μελέτη κάτω πρώτων γομφίων Arvicolinae (Mammalia, Rodentia) από τις Άνω-Πλειστοκαινικές αποθέσεις των σπηλαίων Καλαμάκια (Λακωνία) και Κλεισούρα Σπήλαιο 1 (Αργολίδα). Kleitsas, Antypas P. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Διαπανεπιστημιακό Πόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών στη Παλαιοντολογία-Γεωβιολογία (Aristotle University of Thessaloniki. Interinstitutional Program of Postgraduate Studies in Paleontology- Geobiology). The systematic rank and evolutionary trends of arvicolines have been a subject of debate for decades. Arvicolines have often been referred to family rank (Arvicolidae) given their high species variation and adaptive level. Nevertheless, many authors consider them to be of subfamily rank (Arvicolinae), an opinion shared by the author of this thesis as well. Rapid rates of reproduction in extant arvicolines, short lifespan and generation time, highly differentiated and abruptly evolving dentition and clear ecological distinctive features among certain species facilitate the use of members of this group as paleoenvironmental and paleoecological indicators. Additionally, arvicolines can provide various information associated with local biotopic characteristics, types of vegetation at regional or continental scale and climatic conditions. Furthermore, certain arvicoline species can be used as biostratigraphic markers providing the age of fossiliferous assemblages and the surrounding formations. Accurately identifying species in fossil assemblages is an important step in answering questions concerning paleoecology and evolution, but also a very complex and challenging task. In this thesis, a classification model was constructed based on geometric morphometrics of the first lower molars of the five extant arvicoline species of Greece (Microtus felteni, Microtus guentheri, Microtus levis, Microtus subterraneus and Microtus thomasi). Subsequently, specimens from the Klissoura Cave 1 (Argolis, Greece) and Kalamakia Cave (Laconia, Greece) fossil assemblages were added to the constructed data base, in an effort to determine possible differentiations in the shape and size of the molars related with climatic changes in the studied areas and the phylogenetic relationships of fossil species compared to the extant ones.        Η συστηματική ταξινόμηση και οι εξελικτικές τάσεις των μικρωτών αποτελούν θέμα συζήτησης επί σειρά δεκαετιών. Τα τρωκτικά αυτά συχνά κατατάσσονται στο επίπεδο της οικογένειας (Arvicolidae) λόγω της μεγάλης ποικιλίας ειδών και του βαθμού προσαρμογής τους. Πολλοί συγγραφείς τα κατατάσσουν στο βαθμό της υποοικογένειας (Arvicolinae), μια άποψη που αποδέχεται και ο συγγραφέας της παρούσας μεταπτυχιακής διατριβής. Οι ταχείς ρυθμοί αναπαραγωγής, η μικρή διάρκεια ζωής και γενεών, η μεγάλο εύρος ποικιλομορφίας και οι εξελικτικές τάσεις των οδοντικών χαρακτηριστικών, καθώς και πολυάριθμα ιδιαίτερα οικολογικά χαρακτηριστικά, καθιστούν τα τρωκτικά αυτά σημαντικούς παλαιοπεριβαλλοντικούς και παλαιοοικολογικούς δείκτες. Επίσης, τα τρωκτικά αυτά παρέχουν πληθώρα πληροφοριών αναφορικά με χαρακτηριστικά βιοτόπων, τύπους βλάστησης, σε τοπικό ή παγκόσμιο επίπεδο, και κλιματικές συνθήκες. Επιπλέον, συγκεκριμένα απολιθωμένα είδη χρησιμοποιούνται ως βιοστρωματογραφικοί δείκτες, παρέχοντας πληροφορίες για την ηλικία απολιθωματοφόρων θέσεων. Η αναγνώριση των ειδών σε απολιθωματοφόρες συναθροίσεις είναι εξαιρετικά σημαντική για την ερμηνεία των συνθηκών του παλαιοπεριβάλλοντος και των εξελικτικών τάσεων και προσαρμογών. Ωστόσο, είναι μια πολύ περίπλοκη και δύσκολη διαδικασία. Στην παρούσα διατριβή, σχεδιάστηκε ένα μοντέλο ταξινόμησης με βάση στοιχεία γεωμετρικής μορφομετρίας από τους κάτω πρώτους γομφίους των πέντε αρτίγονων ειδών (Microtus felteni, Microtus guentheri, Microtus levis, Microtus subterraneus και Microtus thomasi) που εντοπίζονται αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα. Στη συνέχεια, απολιθωμένα δείγματα από τα σπήλαια Καλαμάκια (Λακωνία) και Κλεισούρα 1 (Αργολίδα) εξετάστηκαν με την ίδια μεθοδολογία προκειμένου να διερευνηθούν μεταβολές στο σχήμα και στο μέγεθος των γομφίων, η πιθανή συσχέτιση με τις κλιματικές μεταβολές στην υπό μελέτη περιοχή και οι φυλογενετικές σχέσεις μεταξύ απολιθωμένων και σύγχρονων ειδών. Aristorle University of Thessaloniki 2020-09-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12459 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2020 gre Copyright (c) 2020 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12785 2024-04-18T07:42:19Z grelit:mast

"220310 2022 eng " dc Θέματα τεχνικογεωλογικής συμπεριφοράς και προσωρινής υποστήριξης των βραχομαζών κατά τη διάνοιξη της σήραγγας Δημαρίου στον κάθετο άξονα της Εγνατίας οδού Ξάνθη-Εχίνος-Ελληνοβουλγαρικά σύνορα = Evaluation of the engineering geological behaviour and the type of the temporary support measures for the construction of Dimario tunnel, on the vertical axis road of Egnatia highway, Xanthi-Echinos-Greek-Bulgarian borders. Παρασκευόπουλος-Τσιακίρης, Φώτιος Δημήτριος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Γεωλογίας. Η παρούσα μεταπτυχιακή διπλωματική εργασία πραγματεύεται τα θέματα τεχνικογεωλογικής συμπεριφοράς και προσωρινής (άμεσης) υποστήριξης των βραχομαζών που αναμένεται να συναντηθούν κατά τη διάνοιξη της σήραγγας Δημαρίου. Αυτή η μονού κλάδου οδική σήραγγα μήκους 475m εντοπίζεται στο νεοκατασκευασθέντα κάθετο άξονα της Εγνατίας Οδού, πιο συγκεκριμένα στο τμήμα Ξάνθη-Εχίνος-Ελληνοβουλγαρικά σύνορα στο Βορειοανατολικό τμήμα της ηπειρωτικής Ελλάδος. Από γεωλογικής άποψης η εγγύς περιοχή κατασκευής της σήραγγας εντοπίζεται στη μολάσσα Ροδόπης, που αποτελείται από ιζηματογενείς σχηματισμούς (κυρίως ψαμμίτες και ιλυολίθους) μέσα στους οποίους παρεισφρέουν ακανόνιστα ηφαιστειακά πετρώματα (ηφαιστειακοί τόφφοι και λατυποπαγή). Σκοπός της εργασίας είναι η ποσοτική αξιολόγηση όλων των γεωλογικών-τεχνικογεωλογικών-γεωτεχνικών παραγόντων που διέπουν τις παραπάνω βραχόμαζες καθώς και η εύρεση των πιθανών τύπων αστοχίας που δύναται να λάβουν χώρα κατά τη φάση εκσκαφής της σήραγγας. Συνεπώς, δημιουργούνται διακριτές Τεχνικογεωλογικές Ενότητες (Τ.Ε.) ανάλογα με τις ιδιότητες του εκάστοτε σχηματισμού και προτείνονται ακολούθως οι κατάλληλες τυπικές διατομές για κάθε μία από αυτές ή σε συνδυασμό τους. Τέλος, σε σύνδεση με όλα τα παραπάνω προτείνονται ποιοτικά, μέτρα προσωρινής υποστήριξης για την εφαρμογή τους κατά τη φάση διάνοιξη της σήραγγας Δημαρίου.ν αναγνώριση των θεμελιωδών αρχών (τύπος αστοχίας, μηχανισμός αστοχίας, ογκομέτρηση κ.α.) που διέπουν τέτοιου είδους αστοχίες. The current master thesis deals with the engineering geological behaviour and the type of temporary (immediate) support measures of the rockmasses which are due to be encountered during the excavation of the Dimario tunnel. This sole road tunnel, of 475m length is located in the newly developed vertical axis of the Egnatia Highway, more specifically in the Xanthi-Echinos-Greek-Bulgarian Borders region at the Northeastern section of continental Greece. From a geological point of view, the construction site lies within the Rodopi Molasse which is consisted of sedimentary formations (mainly sandstones and siltstones) with volcanic formations (volcanic toffs and agglomerates) unevenly infiltrating them. The purpose of this thesis is the quantitative evaluation of all the geological-engineering geological-geotechnical factors governing the aforementioned rockmasses and since the identification of the potential types of failure likely to occur during the excavation of the tunnel. Consequently, depending on the properties of each individual formation, discrete Engineering Geological Units (E.G.U.) were created, and subsequently appropriate typical cross-sections referential to each one or in a combination of them were proposed. Ultimately, in conjunction with all the above, temporary support measures are proposed, in a qualitative approach, for their implementation during the stage of the excavation of the Dimario tunnel. KEY WORDS: DIMARIO TUNNEL, MOLASSE OF RODOPI REGION, EGNATIA HIGHWAY Aristorle University of Thessaloniki 2022-03-10 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12785 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2022 gre Copyright (c) 2022 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/13121 2025-03-19T09:30:17Z grelit:mast

"241023 2024 eng " dc Ορυκτολογική και φασματοσκοπική μελέτη μουσειακών δειγμάτων τουρμαλινών = Mineralogic and spectroscopic study of museum tourmalines. Μπάκος, Διονύσιος Γεώργιος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Ορυκτολογίας - Πετρολογίας - Κοιτασματολογίας. Στην παρούσα μεταπτυχιακή διπλωματική εργασία μελετώνται τρία δείγματα τουρμαλίνη από το Μουσείο Ορυκτολογίας του Τομέα Ορυκτολογίας-Πετρολογίας-Κοιτασματολογίας του Α.Π.Θ., με σκοπό την ταυτοποίησή τους. Για το σκοπό αυτό τα δείγματα μελετήθηκαν με ηλεκτρονικό μικροσκόπιο σάρωσης (SEM) συνδεδεμένο με φασματοσκόπιο ενεργειακής διασποράς (EDS) και με φασματοσκόπιο υπερύθρου με μετασχηματισμό Fourier (FTIR- ATR). Στο θεωρητικό μέρος της εργασίας περιγράφονται η χημική σύσταση, η κρυσταλλική δομή, οι κυριότερες ποικιλίες και τα πετρώματα ξενιστές του τουρμαλίνη. Στο εργαστηριακό μέρος, τα τρία μουσειακά δείγματα διαχωρίστηκαν με βάση το χρώμα τους σε μαύρο, πράσινο και ρόδινο τουρμαλίνη. Όπως προέκυψε από τη μελέτη, ο μαύρος τουρμαλίνης ανήκει στη σειρά Σορλίτη-Ντραβίτη, ο πράσινος τουρμαλίνης στη σειρά Ελβαΐτη- Τσιλαϊσίτη και ο ρόδινος τουρμαλίνης στη σειρά Ελβαΐτη-Λιδδικοατίτη. Όπως διαπιστώνεται, το χρώμα ενός ορυκτού με τόσο πολύπλοκο χημικό τύπο, όπως ο τουρμαλίνης, δεν αποτελεί αξιόπιστο κριτήριο για την κατάταξη και την ονοματολογία του. Τέλος, για πολύτιμους λίθους και δείγματα από μουσειακές συλλογές, απαιτούνται μη καταστρεπτικές αναλυτικές μέθοδοι για την αναγνώριση και ταξινόμηση των δειγμάτων. In this thesis 3 tourmaline samples from the Mineralogical Museum of the Department of Mineralogy-Petrology-Economic Geology of Aristotle University of Thessaloniki are studied in order to define the tourmaline variety. For this purpose the samples were studied using a scanning electron microscope (SEM) coupled with an energy dispersive spectrometer (EDS) and a Fourier-transform infrared spectroscope (FTIR-ATR). In the theoretical section, the chemical composition, crystal structure, major varieties, and host rocks of tourmaline are discussed. In the experimental section, the three museum samples defined by their color as black, green, and pink, were analyzed and classified as follows: the black tourmaline as a member of the Schorl-Dravite series, the green tourmaline as a member of the Elbaite- Tsilaisite series and the pink tourmaline as a member of the Elbaite-Liddicoatite series. As it is demonstrated, the color of a mineral with such a complex chemical composition such as tourmaline is not a reliable criterion for classification and nomenclature. Finally, for valuable gemstones and samples from museum collections, non-destructive analytical methods should be used for identification and classification of samples. Aristorle University of Thessaloniki 2024-04-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/13121 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2024 gre Copyright (c) 2024 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11464 2018-11-16T08:32:10Z grelit:mast

"181105 2018 eng " dc Γεωλογική και γεωμορφολογική μελέτη της Σαντορίνης με τη χρήση τηλεπισκόπησης και GIS Τσιμπίρη, Στέλλα-Χρυσή Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Σήμερα, η παρακολούθηση της γεωλογικής και γεωμορφολογικής εξέλιξης μιας περιοχής μελέτης με τη χρήση μεθόδων της Τηλεπισκόπησης και Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών (ΓΣΠ) πραγματοποιείται με περιορισμένο κόστος και με άμεσο αποτέλεσμα χάρη στην εκμετάλλευση αντίστοιχων λογισμικών. Με τη χρήση των λογισμικών αυτών γίνεται επεξεργασία και αξιολόγηση δορυφορικών κυρίως δεδομένων, όπως δορυφορικές πολυφασματικές εικόνες. Τα παραγόμενα αποτελέσματα μπορούν να ποικίλλουν, αναλόγως με τους στόχους της μελέτης και τις διαδικασίες επεξεργασίας που ακολουθούνται. Στην συγκεκριμένη εργασία έχει εφαρμοστεί μια εμπειρική μέθοδος εκτίμησης της επιδεκτικότητας διάβρωσης της χερσαίας περιοχής του νησιωτικού συμπλέγματος της Σαντορίνης. Οι παράγοντες που χρησιμοποιήθηκαν για τον υπολογισμό του μοντέλου επιδεκτικότητας διάβρωσης είναι λιθολογικοί, υδρογραφικοί αλλά και μορφολογικοί. Επίσης με την χρήση ενός εργαλείου, συμπληρωματικό του προγράμματος Γ.Σ.Π. (ArcGIS), γίνεται εντοπισμός πιθανών ρηγμάτων μέσω εντοπισμού των φωτογραμμώσεων από δορυφορικές πολυφασματικές εικόνες, καθώς και δημιουργία ροδοδιαγραμμάτων των φωτογραμμώσεων ώστε να συγκριθούν οι τελευταίες με τα χαρτογραφημένα ρήγματα. Επιπλέον μεγάλη βαρύτητα δίνεται στην πυκνότητα της βλάστησης είτε από υπαίθρια παρακολούθηση είτε με την χρήση των λογισμικών προγραμμάτων που προαναφέρθηκαν. Οι δείκτες που χρησιμοποιήθηκαν κατά τον χαρακτηρισμό της φυτοκάλυψης και των αλλαγών που παρουσίασε κατά τα έτη που μελετήθηκαν είναι ο δείκτης βλάστησης κανονικοποιημένης διαφοράς (NDVI), καθώς και δείκτες ανίχνευσης αλλαγών (change detection). Τέλος στην περιοχή μελέτης πραγματοποιείται ταξινόμηση, σε κλάσεις, τόσο των χρήσεων γης όσο και της ίδιας της λιθολογίας, λόγω της πολύ περιορισμένης βλάστησης που παρατηρείται στην μεγαλύτερη έκταση της εν λόγω περιοχής. Λέξεις κλειδιά: Τηλεπισκόπηση, Γεωγραφικά Συστήματα Πληροφοριών (Γ.Σ.Π.), επιδεκτικότητα διάβρωσης, ροδοδιαγράμματα, φωτογραμμώσεις, δείκτης βλάστησης κανονικοποιημένης διαφοράς (NDVI), ανίχνευση αλλαγών. Nowdays, the monitoring of geological and geomorphologic evolution of an area using Remote Sensing and Geographical Information Systems (GIS) can provide a plethora of results with limited cost and immediate effect by exploiting respective software. This can be achieved by processing and analyzing mainly satellite data, such as multispectral images. During the current research, an empirical method has been applied for estimating the erosion susceptibility of the island complex of Santorini, Greece. The factors used to calculate the erosion susceptibility model are lithologic, hydrographic and morphologic. Moreover, with the use of a GIS (ArcGIS) add-on, the possible faults have been identified by detecting photolineaments on the multispectral images whereas photolineaments rose plots have been used for the purposese of comparing these lineaments against known faults from geological maps. Furthermore, emphasis is placed on the characterization of vegetation density, either from in-situ monitoring or by using the aforementioned software. The indicators used in the characterization of vegetation cover and the changes introduced during the years studied is the Normalized Difference Vegetation Index (NDVI), as well as change detection indexes. Finally, owing to the sparse vegetation cover over the study area, a classification of land use and lithology is perfomed. Keywords: Remote Sensing, Geographic Information Systems (GIS), erosion susceptibility, rose plots, lineaments, normalized difference vegetation index (NDVI), change detection. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-05 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11464 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2017 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11649 2018-11-16T08:32:10Z grelit:mast

"181105 2018 eng " dc Engineering geological and geotechnical investigation of landslide in region of Zvare, Central Georgia, alongside to new railway line. Τεχνικογεωλογική και γεωτεχνική διερεύνηση κατολίσθησης στην περιοχή Ζβάρε της κεντρικής Γεωργίας, κατά μήκος του νέου σιδηροδρομικού δικτύου. Maisuradze, Levan Aristotle University of Thessaloniki. School of Geology. Department of Geology Within the context of Postgraduate studies, the current dissertation regarding slope instability at the wider area of Zvare village, of Imereti region, central Georgia, central Caucasus, adjacent to railroad alignment, was carried out. The present dissertation is relied on both field and desk work. The field work was focused at geological and engineering geological mapping, supervision of geotechnical exploratory boreholes, and measurements regarding geotechnical monitoring. Beside the implementation of the current thesis, the most worth mentioning desk work concludes the completion of drill core loggings, geological and engineering geological map, analysis of data regarding geotechnical monitoring and stability analyses, in order to provide feasible solutions regarding the problems, provided by the activation of massif landslide in the region. The landslide, of approximately 400m length and 230m wide, was activated at 13/05/2017 at the underlying region, due to excavations, which were carried out at the toe of old stabilized landslide, for the construction of railroad line. The underlying landslide, although constitutes a complex system of minor landslides, generally is classified as a rotational landslide. Recorded displacements approach 16m in lateral direction and 7m in vertical, respectively. The maximum depth of shearing due to boring and instrumentation, is estimated at depth of 40m, which through to back analysis shown shear strength of shear surface, expressed as Mohr Coulomb shear parameters, cohesion c=0 and friction angle φ=10°. The underlying activation, provides several geotechnical and social related problems. The underlying issues are focused at the relocation of the alignment which is located at the toe of the slide, the maintenance of the secure passing of river, which now passes from the toe of the slide, which is located at the right bank of the river. In addition, the maintenance of the road which is located at the left bank of the river, and the springs of natural carbonated water, which are also located at the left bank of the river is considered essential. So, in this case the construction of berm, at the toe of the landslide is recommended, taking though into consideration, the maintenance of the underlying features.    Στα πλαίσια των μεταπτυχιακών σπουδών εκπονήθηκε η παρούσα διατριβή, σχετικά με αστάθεια πρανούς στην ευρύτερη περιοχή του οικισμού Ζβάρε, του Ιμερέτι, της κεντρικής Γεωργίας, κατά μήκος της χάραξης υπό κατασκευή σιδηροδρομικής γραμμής. Η παρούσα διατριβή στηρίχθηκε εξίσου σε εργασίες γραφείου και υπαίθρου. Οι εργασίες υπαίθρου ήταν επικεντρωμένες στη γεωλογική και τεχνικογεωλογική χαρτογράφηση, επίβλεψη γεωτεχνικών ερευνητικών γεωτρήσεων και μετρήσεων σχετικών με γεωτεχνική ενόργανη παρακολούθηση. Εκτός από τη συγγραφή της παρούσας διατριβής, η κυριότερες εκ τελεσθέντες εργασίες γραφείου θεωρούνται η συγγραφή και σύνταξη των δελτίων των ερευνητικών γεωτρήσεων, του γεωλογικού και τεχνικογεωλογικού χάρτη της περιοχής, ανάλυση των διαθέσιμων στοιχείων σχετικών με την ενόργανη γεωτεχνική παρακολούθηση και ανάλυση ευστάθειας, με απώτερο σκοπό, να προαχθούν εφικτές λύσεις, σχετικά με τα προβλήματα που παρουσιάζονται από την ενεργοποίηση της κατολίσθησης στη περιοχή. Η κατολίσθηση, μήκους και πλάτους, περίπου 400μ και 230μ αντίστοιχα, ενεργοποιήθηκε στις 13/05/2017, στη παραπάνω περιοχή, εξαιτίας εκσκαφών που έλαβαν χώρα στο πόδι παλιάς σταθεροποιημένης κατολίσθησης, στα πλαίσια της κατασκευής σιδηροδρομικής γραμμής. Η παραπάνω κατολίσθηση, αν και αποτελείται από ένα σύστημα μικρότερων κατολισθήσεων, γενικά ταξινομείται ως περιστροφική κατολίσθηση. Η αναγραφόμενες μετακινήσεις προσεγγίζουν τα 16μ και 7μ  οριζόντιας και κατακόρυφης διεύθυνσης αντίστοιχα. Το μέγιστο βάθος της διάτμησης, εκτιμάται στα 40μ, βασιζόμενοι στις γεωτρήσεις αλλά και την ενόργανη γεωτεχνική παρακολούθηση. Η επιφάνεια της διάτμησης, μέσω ανάστροφης ανάλυσης, υποδεικνύει διατμητική αντοχή εκφρασμένη από τις παραμέτρους διατμητικής αντοχής του κριτηρίου Mohr Coulomb, συνοχή c=0 και γωνία εσωτερικής τριβής φ=10°. Η παραπάνω ενεργοποίηση της κατολίσθησης σχετίζεται με τη πρόκληση τόσο προβλημάτων γεωτεχνικής φύσεως, όσο και προβλημάτων σχετικά με την τοπική κοινωνία. Τα προβλήματα αυτά επικεντρώνονται, στην επαναχάραξη της σιδηροδρομικής γραμμής, η οποία στη παρούσα κατάσταση, περνά από το πόδι της κατολίσθησης, η διασφάλιση του ασφαλούς περάσματος του ποταμού, το οποίο στη παρούσα κατάσταση περνά από το πόδι της κατολίσθησης, η οποία βρίσκεται στο δεξί αντέρεισμα της όχθης του ποταμού. Επιπλέον, η διατήρηση της ύπαρξης τόσο του δρόμου που περνά από το αριστερό αντέρεισμα της παραπάνω όχθης, όσο και των πηγών φυσικού ανθρακικού νερού που επίσης εντοπίζονται στο αριστερό αντέρεισμα, κρίνεται ζωτικής σημασίας. Έτσι λοιπόν, προτείνεται η κατασκευή αντίβαρου, στο πόδι της κατολίσθησης, λαμβάνοντας ωστόσο υπόψιν τη διατήρηση των προαναφερθέντων στοιχείων. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-05 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11649 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2017 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11376 2018-11-16T08:31:56Z grelit:mast

"161231 2016 eng " dc Investigation of the depth and broadness of the dependence among behavioral stuctures in adult education class networks Tsokas, Arsenios N. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Μαθηματικών. Διατμηματ8ικό μεταπτυχιακό πρόγραμμα Πολύπλοκα Συστήματα και Δίκτυα A complete network analysis had been carried out in two Adult High Schools in Trikala and Ampelokipoi, Thessaloniki. The goal of the present research is to introduce new measures in statistical analysis, the certainty depth and the certainty broadness and  apply these measures in social network analysis. The aim is also to study the concentrationism of the relation types involved in network analysis, as well as the pervasiveness of the structures involved and reach conclusions about each one of them. The  diffused influence is also studied and, here, the notions of pure certainty depth and pure certainty broadness are introduced. Πλήρης δικτυακή ανάλυση είχε εφαρμοστεί σε εκπαιδευτικά ιδρύματα ενηλίκων στα Τρίκαλα και στους Αμπελοκήπους Θεσσαλονίκης. Στόχος της παρούσης έρευνας είναι η εισαγωγή νέων μέτρων στην στατιστική ανάλυση: η βεβαιότητα βάθους και η  βεβαιότητα ευρύτητας, και η εφαμογή αυτών των μέτρων στην ανάλυση δικτύων των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων. Στόχος επίσης είναι η μελέτη του συγκεντρωτισμού κάθε τύπου σχέσης η οποία εμπλέκεται στην δικτυακή ανάλυση καθώς και η διεισδυτικότητα κάθε  μπλεκόμενης δομής και η εξαγωγή συμπερασμάτων. Η διασπαρμένη επιρροή μελετάται επίσης και εδώ εισάγονται οι έννοιες της βεβαιότητας καθαρού βάθους και της βεβαιότητας καθαρής ευρύτητας. Aristorle University of Thessaloniki 2017-12-08 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11376 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2016 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11935 2022-02-03T09:39:22Z grelit:mast

"220203 2022 eng " dc Βελτιστοποίση του πολτού διάτρησης στις γεωτρήσεις. Μετρήσεις διάφορων παραμέτρων στις παραγωγικές γεωτρήσεις Ν. Ρυσίου και Κυμίνων Θεσσαλονίκης. Βλαμίδης, Ιωάννης Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας. ι λόγοι για τους οποίους γίνεται μια γεώτρηση, είναι η αναζήτηση και η άντληση πετρελαίου, αερίων ή νερού, η εξακρίβωση της σύστασης του υπεδάφους προκειμένου να εκμεταλλευτούμε τα υπάρχοντα ορυκτά ή της στερεότητας του όταν πρόκειται να γίνουν μεγάλα τεχνικά έργα (γέφυρες, φράγματα, δρόμοι, κτλ.). Οι γεωτρήσεις διακρίνονται σε ερευνητικές και σε γεωτρήσεις εκμετάλλευσης ή παραγωγικές. Κατά τη διάρκεια της γεώτρησης, διοχετεύεται μέσο των στελεχών του γεωτρύπανου, ένας πολτός, που πολλές φορές μπορεί να είναι ειδικά παρασκευασμένος. Ο πολτός περνάει μέσα και φτάνει κάτω από την κεφαλή της διατρητικής στήλης και επανέρχεται στην επιφάνεια από το χώρο μεταξύ των στελεχών και των τοιχωμάτων. Ένα από τα ουσιώδη χαρακτηριστικά ενός γεωτρητικού συγκροτήματος είναι ότι διαθέτει σύστημα κυκλοφορίας του πολτού διάτρησης. Για αυτό τον λόγο πραγματοποιήθηκαν μετρήσεις διαφόρων παραμέτρων στις παραγωγικές γεωτρήσεις Ν. Ρυσίου και Κυμίνων Θεσσαλονίκης Οι ιδιότητες και η λειτουργία του πολτού διάτρησης αποτελούν το αντικείμενο της παρούσας διατριβής. Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-03 11:39:22 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11935 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2005 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12376 2022-01-10T08:03:37Z grelit:mast

"190916 2019 eng " dc Συγκριτική μελέτη γραμμικών μοντέλων και νευρωνικών δικτύων για την λήψη ορθολογικών αποφάσεων = Comparative study of linear models and neural networks for rational decision making. Τζώτζης, Χρήστος Ι. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Διατμηματικό πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών στα Πολύπλοκα Συστήματα και Δίκτυα. Τα τεχνητά νευρωνικά δίκτυα αποτελούν, μέχρι σήμερα, μια πολύ δημοφιλή διαδικασία προσδιορισμού της βέλτιστης λύσης διάφορων προβλημάτων. Στην παρούσα εργασία κατασκευάζονται δώδεκα διαφορετικά τεχνητά νευρωνικά δίκτυα και τέσσερα γραμμικά μοντέλα με σκοπό τον έλεγχο των περιορισμών των ορθολογικών αποφάσεων που λαμβάνονται από αυτά. Τα μοντέλα αυτά εφαρμόζονται στην πρόβλεψη της μέσης τιμής ακινήτων στα προάστια της Βοστώνης και μελετώνται οι προβλέψεις που κάνουν σε σχέση με τις πραγματικές τιμές. Η αξιολόγηση των μοντέλων αυτών έγινε με τη μέθοδο της επαναλαμβανόμενης διασταυρωμένης επικύρωσης, ενώ για την σύγκρισή τους χρησιμοποιήθηκαν η ρίζα του μέσου τετραγωνικού σφάλματος και ο συντελεστής προσδιορισμού. Από τα αποτελέσματα που προκύπτουν, εξάγεται το συμπέρασμα πως τόσο τα γραμμικά μοντέλα, όσο και τα νευρωνικά δίκτυα, είναι σε θέση να λάβουν μία ικανοποιητική αλλά και μία ορθολογική απόφαση. Η σύγκριση των μοντέλων αναδεικνύει το τεχνητό νευρωνικό δίκτυο ως το καταλληλότερο μοντέλο πρόβλεψης για το πείραμα. Artificial neural networks are, to date, a very popular process of identifying the best solution for various problems. In the present study twelve different artificial neural networks and four linear models are constructed to control the limitations of rational decisions taken by them. These models are applied to prediction of the average property price in Boston suburbs and their predictions are made relative to real prices. The evaluation of these models was done by the repeated cross-validation method, while for comparison, the root mean square error and the coefficient of determination were used. From the results obtained, it is concluded that both linear models and artificial neural networks are able to obtain a satisfactory and also a rational decision. The comparison of models highlights the artificial neural network as the most appropriate prediction model for the experiment. Aristorle University of Thessaloniki 2019-05-29 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12376 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2019 gre Copyright (c) 2019 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12566 2024-04-18T07:43:18Z grelit:mast

"200930 2020 eng " dc Ορυκτολογική σύσταση των ιζημάτων στη λεκάνη απορροής του χειμάρρου Μπασδέκη, Ολυμπιάδος Χαλκιδικής = Mineralogical composition of the sediments in Mpasdeki’s basin, Olympiada Chalkidiki . Παπαδοπούλου, Γεωργία Αντώνιος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Ορυκτολογίας - Πετρολογίας - Κοιτασματολογίας. Το ρέμα Μπασδέκη βρίσκεται στη ΒΑ Χαλκιδική, πιο συγκεκριμένα στον οικισμό της Ολυμπιάδας, τον οποίο και διασχίζει ως τις εκβολές του στην παραλία. Για την παρούσα εργασία συλλέχθηκαν 6 ολικά δείγματα ιζημάτων, εκ των οποίων τα 4 προέρχονται από θέσεις κατά μήκος του ρέματος και τα υπόλοιπα 2 από τις εκβολές του ρέματος στη θάλασσα. Τα δείγματα μετά την επεξεργασία τους μελετήθηκαν μακροσκοπικά, κάτω από το πολωτικό και το μεταλλογραφικό μικροσκόπιο καθώς επίσης με τη χρήση και περιθλασιόμετρου ακτίνων Χ (XRD). Η μορφολογία και η ορυκτολογική σύσταση των ορυκτών προσδιορίστηκε με τη χρήση ηλεκτρονικού σαρωτικού μικροσκοπίου (SEM). Με βάση τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης, τα μεταλλικά ορυκτά που προσδιορίστηκαν στα δείγματα κατά μήκος του ρέματος είναι σιδηροπυρίτης, γαληνίτης, σφαλερίτης, μανγητίτης, οξείδια-υδροξείδια Fe-Mn, ιλμενίτης, λιθάργυρος και σκωριές, ενώ στα δείγματα από τις εκβολές και τη παραλία προσδιορίστηκαν οξείδια-υδροξείδια Fe-Mn και σκωρίες. Τα οξείδια-υδροξείδια Fe-Mn περιέχον συχνά περιεκτικότητες σε Pb, Zn, As και Ba, οι οποίες ανέρχονται σε 0,80 ως 4,80 wt% για το Pb, 1,30 ως 4,20 wt% για το Zn, 0,60 ως 4,20 wt% για το As και ως 3,20 wt% για το Ba, ενώ παρατηρείται και παρουσία αλίτη στα δείγματα από τη παραλία. Οι σκωρίες έχουν περιεκτικότητες σε Fe 7,90 wt% ως 41,10 wt%, Mn 0,40 wt% ως 28,50 wt%, Pb 4,20 wt% ως 72,10 wt%, Zn 3,00 wt% ως 31,80 wt%, As 3,50 wt% ως 41,10 wt%, Ba 2,10 wt% ως 21,20 wt%, Cu ως 3,20 wt%, Co ως 0,70 wt% και Ni ως 0,50 wt%. Τα διαφανή ορυκτά που παρατηρήθηκαν στα δείγματα είναι χαλαζίας, άστριοι (καλιούχοι άστριοι και πλαγιόκλαστα), αμφίβολοι (σιδηροκεροστίλβη), μαρμαρυγίες (βιοτίτης και μοσχοβίτης), ασβεστίτης, επίδοτο ρουτίλιο, πυρόξενοι (υπερσθενής και διοψίδιος), γύψος και απατίτης. The Mpasdeki stream is located in NE Chalkidiki, more specifically in the settlement of Olympiada, which it crosses and it flows out at the coast. For the present thesis, 6 total sediment samples were collected, of which 4 came from places along the stream and the remaining 2 from the estuary to the sea. After being processed, the samples were studied macroscopically, under the polarizing and metallographic microscope as well as using an X-ray diffractometer (XRD). The morphology and mineralogical composition of the minerals were determined using a scanning electron microscope (SEM). Based on the results of the present thesis, the metallic minerals that were identified in the sample along the stream are pyrite, galena, sphalerite, magnetite, mineral phases of Fe and Mn oxyhydroxides, ilmenite, litharge and slags, while in the samples from the estuary the metallic minerals that were identified are mineral phases of Fe and Mn oxyhydroxides and slags. The mineral phases of Fe and Mn oxyhydroxides show Pb, Zn, As and Ba contents, more specifically 0.80 to 4.80 wt% Pb, 1.30 to 4.20 wt% Zn, 0.60 up to 4.20 wt% As and up to 3.20 wt% Ba, while the presence of halite is observed in the samples from the beach. The slags have Fe contents of 7.90 wt% to 41.10 wt%, Mn 0.40 wt% to 28.50 wt%, Pb 4.20 wt% to 72.10 wt%, Zn 3.00 wt% to 31.80 wt%, As 3.50 wt% to 41.10 wt%, Ba 2.10 wt% to 21.20 wt%, Cu up to 3.20 wt%, Co up to 0.70 wt% and Ni up to 0.50 wt%. The non-metallic minerals that are observed in all the samples are quartz, feldspars (alkali feldspars and plagioclase), amphibole (hornblende), mica (biotite and muscovite), calcite, epidote. Pyroxene (hypersthene and diopside), gypsum and apatite. Aristorle University of Thessaloniki 2020-09-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12566 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2020 gre Copyright (c) 2020 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12917 2024-04-24T05:54:24Z grelit:mast

"240418 2024 eng " dc The diverse turtle fauna (Testudines, Cryptodira: Testudinidae, Geoemydidae) from the Neogene of Makrygialos and Agiannis, Pieria, Thermaikos Gulf, N. Greece = Η ποικίλη πανίδα των χελωνών (Testudines, Cryptodira: Testudinidae, Geoemydidae) από το Νεογενές του Μακρυγιάλου και του Αγιάννη, Πιέρια, Θερμαϊκός Κόλπος, Β. Ελλάδα. Saltsidou, Maria Charalabos Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Διαπανεπιστημιακό Πόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών στη Παλαιοντολογία-Γεωβιολογία (Aristotle University of Thessaloniki. Interinstitutional Program of Postgraduate Studies in Paleontology- Geobiology). In this thesis, new material of giant tortoises from the localities of Makrygialos (MAP) and Agiannis (AG) is described, which has been excavated from 2015 to 2017 and prepared till 2022. The study of this material confirmed the presence of the species Titanochelon bacharidisi in the western side of the Thermaikos Gulf right across its type locality, Epanomi. The age of the fossils, as determined by the age of the Makrygialos formation, inside of which, three of the five specimens were discovered, is Late Miocene to Pliocene. This discovery strengthens the hypothesis that, during the Miocene to Pliocene, the Thermaikos gulf was a wide plane that extended from Thessaloniki till today’s foothills of Mount Olympus. Five different individuals are described, two male, two female and one of indetermined sex, that provide new information about the species. Two new characters are added in the emended diagnosis of the species, the first being the suprapygal 1 that completely embraces suprapygal 2, and contacts the anterolateral sides of the pygal, and the second the presence of an inguinal scute that is wider than long and contacts the abdominal, marginals 7 and 8, and femoral scutes. Another new character, that is not diagnostic, is added in the general description of the species and that is the presence of an axillary scute that contacts marginals 3 and 4 and the hyoplastron. Furthermore, the newly described specimens provide additional information about the morphology of the carapace that was known from the specimens of the eastern side of the gulf. The material described herein is one of the most complete material in Greece and Europe as only in the eastern side of the Thermaikos gulf, more than five specimens of giant tortoises have been discovered. The material from Makrygialos and Agiannis, including the small-sized turtles, is one of the most complete ones in Greece and Europe both in terms of number of species, and specimens. This study lays the groundwork for future research into the morphology, evolution and origin of these animals. Στην παρούσα διπλωματική εργασία περιγράφεται νέο υλικό γιγαντιαίων χελωνών από τις θέσεις Μακρύγιαλος (MAP) και Αγιάννης (AG), Πιερία το οποίο έχει ανασκαφεί από το 2015 έως το 2017 και έχει συντηρηθεί έως το 2022. Η μελέτη αυτού του υλικού επιβεβαίωσε την παρουσία του είδους Titanochelon bacharidisi στη δυτική πλευρά του Θερμαϊκού κόλπου ακριβώς απέναντι από την τυπική θέση, Επανομή. Η ηλικία των απολιθωμάτων, όπως καθορίζεται από την ηλικία του σχηματισμού του Μακρυγιάλου, μέσα στον οποίο ανακαλύφθηκαν τρία από τα πέντε δείγματα, κυμαίνεται από το ανώτερο Μειόκαινο έως το Πλειόκαινο. Η ανακάλυψη αυτή ενισχύει την υπόθεση ότι, κατά το Άνω Μειόκαινο έως το Πλειόκαινο, ο Θερμαϊκός κόλπος ήταν μια μεγάλη πεδιάδα που εκτεινόταν από τη Θεσσαλονίκη μέχρι τους σημερινούς πρόποδες του Ολύμπου. Περιγράφονται πέντε διαφορετικά άτομα, δύο αρσενικά, δύο θηλυκά και ένα ακαθόριστου φύλου, που παρέχουν νέες πληροφορίες για το είδος. Δύο νέοι χαρακτήρες προστίθενται στην διάγνωση του είδους: ο πρώτος είναι η οστέινη πλάκα suprapygal 1 που αγκαλιάζει πλήρως τη suprapygal 2 και έρχεται σε επαφή με τις εμπρόσθιες και πλάγιες πλευρές της pygal, και ο δεύτερος είναι η παρουσία κεράτινης πλάκας inguinal που είναι πιο φαρδιά από ότι επιμήκης και εφάπτεται την κεράτινη πλάκα femoral, τις peripheral 7 και 8, και τη femoral. Ένας ακόμη νέος μη διαγνωστικός χαρακτήρας, προστίθεται στη γενική περιγραφή του είδους και αυτός είναι η παρουσία μιας axillary κεράτινης πλάκας που έρχεται σε επαφή με τις peripheral 3 και 4 και το hyoplastron. Επιπλέον, τα νέα δείγματα παρέχουν επιπρόσθετες πληροφορίες για τη μορφολογία του κελύφους γνωστό ως σήμερα από δείγματα της ανατολικής πλευράς του Θερμαϊκού κόλπου. Το υλικό που περιγράφεται στην παρούσα εργασία είναι από τα πληρέστερα στην Ελλάδα και την Ευρώπη καθώς μόνο στην ανατολική πλευρά του Θερμαϊκού κόλπου έχουν ανακαλυφθεί περισσότερα από πέντε δείγματα γιγαντιαίων χελωνών. Το υλικό από τον Μακρύγιαλο και τον Αγιάννη, συμπεριλαμβανομένων των μικρού μεγέθους χελωνών, είναι ένα από τα πληρέστερα στην Ελλάδα και την Ευρώπη τόσο σε αριθμό ειδών, όσο και σε αριθμό δειγμάτων. Η μελέτη θέτει τις βάσεις για μελλοντική έρευνα σχετικά με τη μορφολογία, την εξέλιξη και την προέλευση αυτών των ζώων. Aristorle University of Thessaloniki 2024-04-18 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12917 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2023 gre Copyright (c) 2023 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11487 2018-11-16T08:32:10Z grelit:mast

"181105 2018 eng " dc Robustnes of pollination networks and how it is affected from network topology Σαραντοπούλου, Έφη Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Μαθηματικών Η παρούσα μελέτη αφορά την ανθεκτικότητα των δικτύων επικονίασης γενικότερα και ειδικότερα στην περίπτωση εξαφάνισης ειδών. Η θεωρητική μελέτη (βιβλιογραφικά) αφορά τη σταθερότητα (stability), την επιμονή (persistence),την ανθεκτικότητα (resilience) και ευρωστία (robustness) των δικτύων σε σχέση με τις τοπολογικές ιδιότητες και αναφέρονται τα αποτελέσματα παλαιότερων ερευνών. Το πρακτικό μέρος αφορά την robustness των δικτύων επικονίασης. Για τον σκοπό αυτό χρησιμοποιήθηκαν 7 δίκτυα από νησιά της Ελλάδος και άλλα 22 από όλο τον κόσμο. Η ανθεκτικότητα πρώτα μελετήθηκε σε σχέση με την τοπολογία του δικτύου και άλλους υπάρχοντες δείκτες, από τους οποίους έδωσε εξάρτηση (συνδεσιμότητα, πλήθος ειδών, ασυμμετρία δικτύου, nestedness, modularity και κοινές αλληλεπιδράσεις). Λόγω της σημαντικότητας της κοινής επικονίασης (overlap) κατασκευάστηκαν δίκτυα που περιέχουν μόνο τα έντομα και οι συνδέσεις μεταξύ τους ήταν οι αναλογίες των κοινών αλληλεπιδράσεων τους. Χρησιμοποιώντας το κριτήριο του May για την σταθερότητα ενός δικτύου εξετάστηκε η ανθεκτικότητα τους που έδωσε εξάρτηση από την τυπική απόκλιση των τιμών της κοινής επικονίασης και όχι από την ισχύ τους. Τέλος κατασκευάστηκε ένας δείκτης που μετρά την ισχύ των έμμεσων αλληλεπιδράσεων μεταξύ των ειδών και η έρευνα μας έδειξε στατιστικά σημαντική θετική εξάρτηση της ανθεκτικότητας από την ισχύ αυτών.  Λέξεις κλειδιά   Ανθεκτικότητα - robustness, δίκτυα επικονίασης, έμμεσες αλληλεπιδράσεις, Stability, Resilience, Persistence Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-05 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11487 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2017 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11195 2018-11-16T08:31:56Z grelit:mast

"161231 2016 eng " dc Γεωμορφολογική και παλαιοπεριβαλλοντική μελέτη της ευρύτερης περιοχής του προιστορικού οικισμού φούρνοι στις ράχες Φθιώτιδας Καλπάκη, Μαρίνα Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Αντικείμενο της παρούσας διατριβής ειδίκευσης είναι η μελέτη της γεωμορφολογικής-παλαιοπεριβαλλοντικής εξέλιξης της παράκτιας περιοχής του προϊστορικού οικισμού Φούρνοι, Ραχών, Φθιώτιδας κατά το Άνω Ολόκαινο. Η εργασία αυτή πραγματεύεται την εξελικτική πορεία της παράκτιας γεωμορφολογίας στην περιοχή έρευνας και την ακολουθία των περιβαλλόντων ιζηματογένεσης, ως αποτέλεσμα της μεταβολής της στάθμης της θάλασσας. Κρίθηκε σκόπιμο να χρησιμοποιηθούν τεχνικές όπως η γεωμορφολογική έρευνα σε συνδυασμό με γεωτρητική, στρωματογραφική, παλαιοντολογική και γεωφυσική έρευνα. Η ευρύτερη περιοχή στην οποία βρίσκεται ο προϊστορικός οικισμός Φούρνοι στην παραλία των Ραχών ανήκει στο γεωγραφικό διαμέρισμα της Ανατολικής Στερεάς Ελλάδας και πιο συγκεκριμένα στο δήμο Στυλίδας του Νομού Φθιώτιδας. Αποτελεί τμήμα του βόρειου περιθωρίου του βυθίσματος του δίαυλου των Ωρεών, με διεύθυνση ΑΒΑ-ΔΝΔ. Οι εργασίες πεδίου εκτελέστηκαν χρονικά σε τρεις φάσεις. Κατά την πρώτη φάση, πραγματοποιήθηκε η γεωμορφολογική έρευνα και χαρτογράφηση της περιοχής με τη λήψη γεωγραφικού στίγματος και απόλυτου υψομέτρου. Κατά το δεύτερο στάδιο έγινε η λήψη αδιατάρακτων πυρήνων του υπεδάφους με τη χρήση κρουστικού γεωτρύπανου. Τέλος, κατά το τρίτο στάδιο πραγματοποιήθηκαν τέσσερις ηλεκτρικές τομογραφίες στην περιοχή μελέτης με σκοπό την περαιτέρω διερεύνηση των λιθολογικών δομών του υπεδάφους. Για την πραγματοποίηση της έρευνας στο εργαστήριο χρησιμοποιήθηκαν οι δύο πυρήνες ιζήματος, από τις γεωτρήσεις FRN-1 και FRN-2 και μετρήθηκαν οι τιμές της μαγνητικής επιδεκτικότητας. Οι πυρήνες έδωσαν το απαραίτητο υλικό για την στρωματογραφική και παλαιοντολογική έρευνα και βοήθησαν στην αναγνώριση και τον καθορισμό ενοτήτων, η γεωμορφολογική ερμηνεία των οποίων επέτρεψε τον χαρακτηρισμό του παλαιοπεριβάλλοντος απόθεσης για κάθε μία από αυτές. Η μελέτη του μορφολογικού αναγλύφου πραγματοποιήθηκε με την ανάλυση των ψηφιακών υψομετρικών δεδομένων με τη χρήση γεωγραφικών συστημάτων πληροφοριών. Τέλος, ο συνδυασμός των αποτελεσμάτων που προέκυψαν από την έρευνα οδήγησε στον προσδιορισμό των διαδοχικών παλαιοπεριβαλλόντων στην περιοχή μελέτης. Aristorle University of Thessaloniki 2017-12-08 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11195 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2016 gre Copyright (c) 2017 Grey literature at Theophrastus Library. School of Geology, AUTh

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11846 2022-02-02T09:02:09Z grelit:mast

"220202 2022 eng " dc Ενδοπλακικοί σεισμοί: η περίπτωση του ισχυρού (Μ 7.7) σεισμού της Ινδίας της 26ης Ιανουαρίου 2001. Καραγιάννη, Ιωάννα Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Στην παρούσα διατριβή ειδίκευσης μελετάται η ευρύτερη περιοχή της Ινδίας, όσον αφορά το πεδίο των τάσεων που επικρατεί, τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του σεισμού της 26.01.2001 Mw=7.6 κοντά στο βορειοδυτικό άκρο της Ινδίας, καθώς και η δυνατότητα εφαρμογής του μοντέλου της επιταχυνόμενης σεισμικής παραμόρφωσης του φλοιού. Μεγάλο τμήμα της διατριβής ειδίκευσης καλύπτει και η διαδικασία σύνθεσης πλήρους και ομογενούς καταλόγου σεισμών για την ευρύτερη περιοχή καθώς και η εύρεση σχέσεων μετατροπής των διαφόρων κλιμάκων μεγέθους σε μεγέθη της κλίμακας σεισμικής ροπής. Η περιοχή που εξετάσθηκε παρουσιάζει ενδιαφέρον από την άποψη ότι είναι από αυτές όπου συμβαίνουν μεγάλοι ενδο-πλακικοί σεισμοί. Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-02 11:02:09 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11846 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2004 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12109 2018-12-04T11:16:35Z grelit:mast

"181115 2018 eng " dc Τεχνικογεωλογική θεώρηση στο σχεδιασμό και κατασκευή τεχνητών ορυγμάτων κατά μήκος τμήματος του αυτοκινητόδρομου Άπιον Κλέος σε σχηματισμούς μαργών και κροκαλοπαγών Κόλλια, Σωτηρία Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας Στη παρούσα εργασία, γίνεται προσπάθεια διερεύνησης της τεχνικογεωλογικής συμπεριφοράς μαργαϊκών και κροκαλοπαγών σχηματισμών κατά την κατασκευή ορυγμάτων. Πιο συγκεκριμένα διερευνάται η συμπεριφορά αυτών, για την δημιουργία τεχνητού ορύγματος κατά μήκος του Νέου Αυτοκινητοδρόμου Κορίνθου – Πατρών, στην περιοχή της Τέμενης του Νομού Αχαΐας. Για την καλύτερη απόδοση κρίθηκε σκόπιμο να γίνει βιβλιογραφική αναζήτηση στους παράγοντες που καθορίζουν την συμπεριφορά αυτών. Για τον λόγο αυτό στο Κεφάλαιο 2, δίνεται το βασικό πλαίσιο εξέτασης των μαργαϊκών σχηματισμών. Στο Κεφάλαιο 3, γίνεται προσπάθεια απόδοσης στο θεωρητικό υπόβαθρο που απαιτείται για τη μελέτη της ανάλυσης της ευστάθειας των πρανών. Αναφέρονται οι μέθοδοι υπολογισμού καθώς και οι παράμετροι που απαιτούνται για την εκτίμηση του Συντελεστή Ασφαλείας. Στο Κεφάλαιο 4, περιγράφεται το γεωλογικό πλαίσιο της ευρύτερης περιοχής, που συμπεριλαμβάνει τη γεωμορφολογία, τη στρωματογραφία της περιοχής, καθώς και ειδικότερα την αναμενόμενη στρωματογραφία βάσει των αποτελεσμάτων του γεωερευνητικού προγράμματος. Στο Κεφάλαιο 5, επεξεργάζονται και αναλύονται τα αποτελέσματα από τα διαθέσιμα στοιχεία του γεωερευνητικού προγράμματος για την υπό μελέτη περιοχή. Πιο συγκεκριμένα ακολουθεί στατιστική επεξεργασία των διαθέσιμων στοιχείων από επί τόπου και εργαστηριακές δοκιμές με σκοπό τη διάκριση σε επί μέρους τεχνικογεωλογικές ενότητες των γεωυλικών. Αποτέλεσμα αυτού ήταν η κατασκευή της αντίστοιχής τεχνικογεωλογικής μηκοτομής για το υπό εξέταση πρανές. Επιπλέον, από την επεξεργασία έγινε δυνατή η ποσοτικοποίηση των διακριθέντων ενοτήτων, με την επιλογή των γεωτεχνικών παραμέτρων, όπως προέκυψαν, με σκοπό την καλύτερη αντιμετώπιση κατά την φάση της εκσκαφής. Στο Κεφάλαιο 6, μελετάται η απόκριση του πρανούς σε διαφορετικές συνθήκες, με επιλογή διαφορετικών γεωμετρικών χαρακτηριστικών και υδατικών πιέσεων. Σκοπός είναι ο υπολογισμός του Συντελεστή Ασφαλείας, έτσι ώστε να βοηθήσει στο γεωτεχνικό σχεδιασμό για την αποφυγή αστοχιών. Τέλος, στο Κεφάλαιο 7, γίνεται προσπάθεια συγκέντρωσης των συμπερασμάτων όπως αυτά προέκυψαν από την διερεύνησης που πραγματοποιήθηκε στο σύνολο αυτής της εργασίας.  In this paper, an attempt is made to investigate the technical behavior of marls and conglomerate formations during construction trenches. More specifically investigates the behavior of these, to create an artificial trench along the new highway Corinth - Patras, in the area of the Temeni of Achaia. For the best performance it was appropriate to a literature search on the factors that determine their behavior. For this reason, in Chapter 2, given the basic framework for consideration of marly formations. In Chapter 3, it is efficient effort in the theoretical background needed for the study of the analysis of the stability of slopes. Indicate the methods of calculation and the parameters required for assessing the factor of safety. Chapter 4 describes the geological context of the wider region, including the geomorphology, stratigraphy of the area and in particular the expected stratigraphy based on the results of geotechnical program. Summary data relating to hydrogeology and seismicity of the area. In Chapter 5, process and analyze the results from the data of geotechnical investigation for the study area. More specifically follow statistical analysis of available data from in situ and laboratory tests in order to distinguish in individual sections. The result was the construction of its corresponding geotechnical sections for the test slope. Moreover, processing was possible to quantify the selected ones of modules, the selection of geotechnical parameters, as derived in order to cope better in the stage of excavation. In Chapter 6, the response slope is studied in different conditions, with a choice of different geometric characteristics and water stress. The aim is to calculate the factor of safety so as to help in geotechnical design to prevent failures. Finally, Chapter 7 attempts concentration conclusions as they emerged from the investigation that took place throughout this work. Aristorle University of Thessaloniki 2018-11-15 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12109 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2015 gre Copyright (c) 2018 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12450 2024-04-18T07:43:18Z grelit:mast

"200923 2020 eng " dc Strong ground motion simulation in the Central Ionian Islands using a hybrid (deterministic and stochastic) approach = Υπολογισμός εδαφικής κίνησης στην περιοχή των Κεντρικών Ιονίων Νήσων με εφαρμογή υβριδικής (αιτιοκρατικής και στοχαστικής) μεθοδολογίας. Bonatis, Pavlos Konsstantinos Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Γεωλογίας. The current thesis concerns multiple concepts of engineering seismology that are taken into account in order to perform a complete Probabilistic Seismic Hazard Assessment for the Central Ionian Islands as well as an accurate estimation of strong ground motion for the two strongest earthquakes that occurred in the region during the past few years. In the first chapter, the seismotectonic characteristics of the study area are introduced along with the historical and instrumental seismicity data. In the second chapter, the basic principles and the methodology used for the Probabilistic Seismic Hazard Assessment are described, whereas, in the third chapter, the results are presented in terms of seismic hazard maps. The fourth chapter introduces a series of concepts regarding the simulation of strong ground motion. The two case studies are presented along with the simulation parameters used in the computations. The fifth chapter contains the broadband ground motion simulation results. A validation of the resulting simulations is attempted and then the final synthetic spectra and waveforms are provided. In the final chapter, the most critical conclusions are summarized. Limitations, potential implications and future perspectives are also discussed.     Η παρούσα διπλωματική εργασία διαπραγματεύεται ποικίλες έννοιες της Τεχνικής Σεισμολογίας οι οποίες λαμβάνονται υπόψη με σκοπό την εκπόνηση μίας πλήρους Πιθανολογικής Εκτίμησης της Σεισμικής Επικινδυνότητας για την περιοχή των Κεντρικών Ιονίων Νήσων καθώς επίσης και την προσομοίωση της ισχυρής εδαφικής κίνησης για τους δύο ισχυρότερους σεισμούς που έλαβαν χώρα στην περιοχή μελέτης την τελευταία δεκαετία. Στο πρώτο κεφάλαιο παρουσιάζονται τα σεισμοτεκτονικά χαρακτηριστικά της περιοχής μελέτης όπως επίσης τα δεδομένα ιστορικής και ενόργανης σεισμικότητας. Στο δεύτερο κεφάλαιο περιγράφονται οι βασικές αρχές και η μεθοδολογία που εφαρμόστηκε για την Πιθανολογική Εκτίμηση της Σεισμικής Επικινδυνότητας, ενώ στο τρίτο κεφάλαιο παρουσιάζονται τα αποτελέσματα υπό το πρίσμα χαρτών σεισμικής επικινδυνότητας. Στο τέταρτο κεφάλαιο εισάγεται μία σειρά από έννοιες που συνδέονται την προσομοίωση της ισχυρής εδαφικής κίνησης. Τα δύο επιλεγμένα σενάρια σεισμών παρουσιάζονται μαζί με τις παραμέτρους που χρησιμοποιήθηκαν για τις προσομοιώσεις. Το πέμπτο κεφάλαιο περιέχει τα αποτελέσματα από τις υβριδικές προσομοιώσεις ευρέος φάσματος. Επιπλέον, επιχειρείται επαλήθευση των αποτελεσμάτων με τις διαθέσιμες καταγραφές της ισχυρής εδαφικής κίνησης. Στο τελευταίο κεφάλαιο καταγράφονται τα κύρια συμπεράσματα που προέκυψαν από την παρούσα εργασία, πιθανοί περιορισμοί και μελλοντικές προοπτικές της μελέτης. Aristorle University of Thessaloniki 2020-09-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12450 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2020 gre Copyright (c) 2020 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12752 2024-04-18T07:43:18Z grelit:mast

"211223 2021 eng " dc Ορυκτολογική – Πετρολογική – Γεωχημική μελέτη πετρωμάτων των λατομείων Πέτρας της περιοχής Πετρωτών, Ορεστιάδας, Έβρου = Mineralogical – Petrological – Geochemical rock study of the Petra quarries in Petrota region, Orestiada, Evros. Μιχαηλίδου, Ελένη Γεώργιος Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Ορυκτολογίας - Πετρολογίας - Κοιτασματολογίας. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η μελέτη των ηφαιστειοϊζηματογενών σχηματισμών της ευρύτερης περιοχής των Πετρωτών του Νομού Έβρου, οι οποίοι αποτέθηκαν πάνω στα μεταμορφωμένα πετρώματα του υποβάθρου και σχετίζονται με την ηφαιστειακή δραστηριότητα της Παλαιογενούς καλδέρας του Sheinovets. Μελετήθηκαν δείγματα από επτά (7) διαφορετικές θέσεις, καλύπτοντας μια επιφάνεια περίπου 5 χλμ. σε μήκος και 2 χλμ. σε πλάτος. Μακροσκοπικά, τα δείγματα εμφανίζουν υπόλευκο έως πράσινο χρώμα κι είναι μερικώς ή πλήρως ζεολιθοποιημένα. Τα ρυολιθικά σώματα που εντοπίστηκαν στις θέσεις Παλαιοκκλήσι και Μαύρη Πέτρα φέρουν ρόδινο χρώμα και παραμένουν αναλλοίωτα. Σε όλη την έκταση των ζεολιθοφόρων αποθέσεων είναι εμφανής η παρουσία ξενόλιθων μεταμορφωμένων πετρωμάτων του υποβάθρου (μαρμαρυγιακοί σχιστόλιθοι, αμφιβολίτες, κ.ά.), γι’ αυτό μπορούν χαρακτηριστούν ως τοφφικά λατυποπαγή. Η ορυκτολογική σύσταση παρουσιάζει μεγάλη ποικιλία, καθώς οι ξενόλιθοι εμπλουτίζουν τη θεμελιώδη μάζα των τοφφικών λατυποπαγών με μεταμορφικά ορυκτά. Τα ορυκτά που επικρατούν είναι ο κλινοπτιλόλιθος, ο χαλαζίας, ο χριστοβαλίτης, οι άστριοι κι οι μαρμαρυγίες, ενώ τοπικά και σε μικρές περιεκτικότητες εντοπίστηκε και μορντενίτης. Οι ηφαιστειοϊζηματογενείς αποθέσεις των Πετρωτών χαρακτηρίζονται ως επικλαστικές, καθώς προέκυψαν από τη μεταφορά της ηφαιστειακής τέφρας, μέσω της δράσης του νερού, σε ανοιχτό υδρολογικό σύστημα, κατά το Ηώκαινο. Αρχικά, το αποθετικό περιβάλλον ήταν όξινο λόγω της πυριτικής τέφρας, γι’ αυτό τα ορυκτά που κρυσταλλώθηκαν πρώτα ήταν κυρίως αργιλικά (συσσωματώματα σελαδονίτη-φεγγίτη). Με τη σταδιακή αύξηση του pΗ, η αρχική θεμελιώδης μάζα που αποτελούνταν κυρίως από υαλώδη θραύσματα, υπέστη αφυάλωση και ζεολιθοποίηση, δημιουργώντας χαρακτηριστικές εικόνες ψευδομόρφωσης. Μετά τη ζεολιθοποίηση τα τοφφικά λατυποπαγή υπέστησαν συγκόλληση, θυμίζοντας στο πολωτικό μικροσκόπιο την εικόνα «ρευστικής υφής». Στα δείγματα των περιοχών Σκαφίδα και Μαύρη Πέτρα τα όρια των υαλωδών θραυσμάτων παραμένουν σαφή, οπότε στις συγκεκριμένες θέσεις τα τοφφικά λατυποπαγή θεωρούνται μερικώς συγκολλημένα ή μη-συγκολλημένα. The aim of the present study is to investigate the volcaniclastic formations of the broader area of Petrota village, in Evros Prefecture, northeastern Greece. The volcaniclastic formations are products of the Paleogene volcanism of the Sheinovets caldera. Samples from seven (7) different locations were studied, covering a surface of about 5 km in length and 2 km in width. Macroscopically, the samples display a greyish white to green color, and they are partially or fully zeolitized. The rhyolitic bodies found at Palaeokklisi and Mavri Petra sites display a reddish color and remain unaltered. Xenoliths deriving from the metamorphic basement (mica schists, amphibolites, etc.), can be found scattered within the zeolitized formations, and therefore, they can be considered as tuff breccia. The minerals that prevail in the zeolitized deposits are clinoptilolite, quartz, cristobalite, feldspars and micas, while locally and in small amounts, mordenite was also detected. The volcaniclastic rocks of Petrota region are considered epiclastic since they have occurred from the transportation of volcanic ash via water activity, after the eruptive event in Sheinovets caldera, during the Eocene. The diagenetic process initiated under an open hydrological system. The high porosity of the tuffaceous deposits permitted the percolation of both meteoric water and groundwater. Initially, the highly acidic depositional environment prevented the formation of zeolites, and therefore, argillic minerals were crystallized (celadonite-phegite aggregations). As the environment became alkaline, the crystallization of zeolites was viable, and the matrix that initially consisted of glass shards underwent devitrification and zeolitization, forming characteristic pseudomorphic structures. After zeolitization, tuff breccia was subject to welding, showing a “trachytic texture”. The boundaries of the glass shards in the samples collected from Skafida and Mavri Petra sites remain distinct and thus, the formations in these areas are considered partly welded or unwelded. Aristorle University of Thessaloniki 2020-09-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12752 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2020 gre Copyright (c) 2021 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/13043 2025-03-19T09:30:17Z grelit:mast

"240515 2024 eng " dc Mesowear dietary compariton among Greek Εlephantidae (Mammuts anf Palaeoloxodon) = Διατροφικές συγκρίσεις μελών της οικογένειας των Εlephantidae (Mammuts anf Palaeoloxodon) μέσω μεσοτριβής. Tsakalidis,, Christos Anastasios Aristotle University of Thessaloniki. Interinstitutional Program of Postgraduate Studies in Paleontology- Geobiology Analyzing the dental wear of extinct herbivorous mammals, particularly megaherbivores, provides important palaeodietary insights that significantly contribute to the reconstruction of palaeoenvironments. In this thesis the dental mesowear angle method is employed on elephants and mammoths from Pliocene and Pleistocene localities of Greece, in order to classify them into three main dietary categories (browsers, mixed feeders, and grazers), and provide data regarding their dietary preferences as well as indicate cases of potential niche partitioning. The method relies on documenting the wear pattern of molar surfaces through angle measurements on the enamel ridges which reflect the average annual diet of the examined taxon and in turn the annual ecological conditions of the studied area. In order to ensure the validity of the dental mesowear results, a taxonomic review of the examined specimens was also conducted.       The studied material belongs to the mammoths Mammuthus rumanus, Mammuthus cf. rumanus, Mammuthus meridionalis, and Mammuthus trogontherii, and the elephant Palaeoloxodon antiquus, and originates from several localities in northern (Ptolemais Basin, Mygdonia Basin, Philippi–Drama Basin, and Haliakmon river-system) and southern (Megalopolis Basin, Loussika, Roupaki) Greece. Results indicate a grazing diet for M. (cf.) rumanus, mainly a browsing diet for the southern mammoth and a grazing one for the steppe mammoth, and a wide diet spectrum for the straight-tusked elephant, including browsing, mixed-feeding and grazing, depending on the locality. The results highlight the importance of mesowear analysis on proboscidean teeth for palaeodietary and palaeoenviromental inferences, especially when coupled with other proxies such as dental microwear and stable isotope analyses.                Οι αναλύσεις της οδοντικής αποτριβής εξαφανισμένων θηλαστικών, ειδικά των μεγαλόσωμων φυτοφάγων ζώων, παρέχουν σημαντικές παλαιοδιατροφικές πληροφορίες, οι οποίες συμβάλλουν σημαντικά στην ανασύσταση των παλαιοπεριβαλλόντων. Στην παρούσα διατριβή εφαρμόζεται η μέθοδος της οδοντικής μεσοτριβής σε ελέφαντες και μαμούθ από πλειοκαινικές και πλειστοκαινικές θέσεις της Ελλάδας ώστε να διαχωριστούν στις τρεις κύριες διατροφικές κατηγορίες των φυτοφάγων (θαλλοφάγοι – “browsers”,  ποηφάγοι – “grazers”,  και ενδιάμεσου τύπου – “mixed feeders”), να συλλεχθούν δεδομένα που αφορούν  τις διατροφικές τους συνήθειες, καθώς και να εντοπισθούν πιθανές περιπτώσεις διαχωρισμού θώκων. Η μέθοδος βασίζεται στην καταγραφή των μορφών; μορφοτύπων; φθοράς στις επιφάνειες των γομφίων μέσω μετρήσεων των γωνιών που σχηματίζουν τα τοιχώματα της αδαμαντίνης, οι οποίες αντιστοιχούν στη μέση ετήσια διατροφή και κατ? επέκταση στις ετήσιες οικολογικές συνθήκες της περιοχής μελέτης. Προκειμένου να εξασφαλισθεί η εξαγωγή ασφαλών αποτελεσμάτων από τη μεσοτριβή,  πραγματοποιήθηκε επιπλέον ταξινομική ανασκόπηση των υπό μελέτη δειγμάτων.       Το υλικό μελέτης ανήκει στα μαμούθ Mammuthus rumanus, Mammuthus cf. rumanus, Mammuthus meridionalis και Mammuthus trogontherii, και τον ελέφαντα Palaeoloxodon antiquus και προέρχεται από διάφορες θέσεις της βόρειας (λεκάνη Πτολεμαΐδας, λεκάνη Μυγδονίας, λεκάνη Φιλίππων–Δράμας και το ποτάμιο σύστημα του Αλιάκμονα) και νότιας (λεκάνη Μεγαλόπολης, Λουσικά, Ρουπάκι) Ελλάδας. Τα αποτελέσματα δείχνουν grazing διατροφή στο Μ. rumanus, κυρίως browsing στο M.  meridionalis, κυρίως grazing στο M. trogontherii και διατροφή που καλύπτει όλο το διατροφικό φάσμα στο P. antiquus ανάλογα με τη θέση. Τα αποτελέσματα αναδεικνύουν τη σημασία της ανάλυσης της μεσοτριβής δοντιών προβοσκιδωτών στην εξαγωγή παλαιοδιατροφικών και παλαιοπεριβάλλοντικών συμπερασμάτων, ειδικά όταν αυτά συνδυάζονται με άλλες μεθόδους, όπως αναλύσεις οδοντικής μικροτριβής και σταθερών ισοτόπων. Aristorle University of Thessaloniki 2024-04-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/13043 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2024 gre Copyright (c) 2024 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/11999 2022-02-14T07:18:12Z grelit:mast

"220214 2022 eng " dc Γεωλογική και πετρολογική μελέτη των πυριγενών πετρωμάτων της ευρύτερης περιοχής των Αβδήρων. Γεωργισούδης, Πασχάλης Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Στην παρούσα διατριβή μελετώνται η πετρογραφία, η γεωχημεία και η πετρογένεση των μαγματικών πετρωμάτων της ευρύτερης περιοχής των Αβδήρων. Η περιοχή μελέτης βρίσκεται 30 km νοτιοανατολικά της πόλης της Ξάνθης και ανήκει γεωλογικά στη μάζα της Ροδόπης. Τα μαγματικά πετρώματα που εντοπίστηκαν είναι οι ανδεσιτικές φλέβες που διακόπτουν την ιζηματογενή ακολουθία, ο γρανίτης που διασχίζεται από απλιτικές φλέβες και ο τοφφίτης που παρεμβάλλεται μέσα στα ιζήματα ηλικίας Ολιγοκαίνου. Τα κύρια ορυκτολογικά συστατικά των ανδεσιτικών φλεβών είναι πλαγιόκλαστα, κεροστίλβη και πυρόξενοι ενώ επουσιωδώς εμφανίζονται ζιρκόνιο, απατίτης και αδιαφανή ορυκτά. Τα πλαγιόκλαστα είναι βασικά με σύσταση βυτωβνίτη-λαβραδορίου (An 55 έως An 88 ). Μερικές φορές εμφανίζονται ζωνώδεις κρύσταλλοι. Η αμφίβολος είναι μαγνησιοχαστινγκσίτης με Mg/(Mg+Fe 2+ )=0,68-0,74. Οι πυρόξενοι είναι κλινοπυρόξενοι που ταξινομούνται ως αυγίτες και διοψίδιοι. Υπολογίστηκε ότι έχουν σχηματιστεί κάτω από συνθήκες χαμηλής πίεσης και σε θερμοκρασία μεταξύ 900 0 και 1100 0 . Το σημαντικότερο από τα αδιαφανήορυκτά που παρατηρούνται είναι ο μαγνητίτης με σημαντική συμμετοχή Ti. Οι απλιτικές φλέβες αποτελούνται κυρίως από χαλαζία, καλιούχους άστριους, πλαγιόκλαστα και μοσχοβίτη ενώ επουσιωδώς εμφανίζονται βιοτίτης, απατίτης, χλωρίτης, μοναζίτης και μεταλλικά ορυκτά. Τα πλαγιόκλαστα είναι πιο όξινα από αυτά των ανδεσιτών με τη σύστασή τους να κυμαίνεται μεταξύ An 19 και An 11 (ολιγόκλαστο). Η μέση σύσταση των καλιούχων αστρίων, που οπτικά προσδιορίζονται ως ορθόκλαστο, είναι 79Or 89 Ab 11 . Μοσχοβίτης παρατηρήθηκε σε όλες τις λεπτές τομές που κατασκευάστηκαν και μάλιστα σε σημαντική αναλογία, ενώ βιοτίτης μόνο σε μερικές από αυτές σαν επουσιώδες ορυκτό. Η μέση τιμή του λόγου Mg/Mg+Fe 2+ στους βιοτίτες είναι αρκετά χαμηλή (Mg/Mg+Fe 2+ = 0.33). Ο χημικός χαρακτήρας των πετρωμάτων είναι καθαρά ασβεσταλκαλικός όπως έδειξε η ταξινόμησή τους σε διάφορα διαγράμματα. Τα αραχνοδιαγράμματα που κατασκευάστηκαν με βάση τις συγκεντρώσεις των REE στα πετρώματα, δείχνουν τον εμπλουτισμό των τελευταίων σε LREE και μικρές αρνητικές ανωμαλίες Eu. Κατά την κατασκευή συγκριτικών διαγραμμάτων παρατηρήθηκε ότι τα γεωχημικά χαρακτηριστικά των ανδεσιτικών φλεβών μοιάζουν πολύ με αυτά άλλων ηφαιστειακών πετρωμάτων της περιοχής (ηφαιστίτες κεντρικής Ροδόπης και βασαλτικές φλέβες ανατολικά του πλουτωνίτη της Ξάνθης). Στα πλαίσια της διατριβής έγιναν ραδιοχρονολογήσεις σε δείγματα των πετρωμάτων με τη μέθοδο K-Ar. Στις ανδεσιτικές φλέβες η μέθοδος εφαρμόστηκε σε δείγματα ολικού πετρώματος και έδωσε ηλικίες 29,6 και 30,4 εκ. έτη ενώ στις απλιτικές φλέβες οι αναλύσεις έγιναν σε κρυστάλλους μοσχοβίτη και βιοτίτη και οι ηλικίες που υπολογίστηκαν ήταν 36,1 και 27,5 εκ. έτη αντίστοιχα. Η ηλικία του γρανίτη του Μυρωδάτου θεωρείται ότι είναι μεγαλύτερη των 36 εκ. ετών. Τα γεωχημικά χαρακτηριστικά των μελετώμενων πετρωμάτων συνδέονται με ζώνες κατάδυσης και αντανακλούν την πηγή προέλευσης του μάγματος. Ως πηγή του μάγματος μπορεί να θεωρηθεί ένας εμπλουτισμένος σε LILE και LREE άνω μανδύας με βάση την γεωχημεία των ιχνοστοιχείων των πετρωμάτων. Petrology, mineralogy, geochemistry and K-Ar dating of igneous rocks in Avdira area, Thrace, Greece. The area of Avdira town is situated 30 km southeast of the city of Xanthi and belongs geotectonically to the Rhodope massif. The rocks under investigation are the andesitic dykes that intrude the sedimentary sequence, the granite and the aplitic dykes that intrude it and the tuffite that is interpolated between the sediments of Oligocene age. The andesitic dykes mainly consist of plagioclase, hornblende and pyroxene. Accessory minerals also present are zircon, apatite and Fe-Ti oxides. Plagioclase’s composition ranges between An 55 and An 88 . Sometimes appear zoned plagioclase phenocrystals. Hornblende is magnesiohastingsite and the Mg/(Mg + Fe 2+ ) ratio ranges between 0.68 and 0.74. Pyroxene is diopsite and augite. Magnetite is often present as an accessory mineral. The aplitic dykes consist of quartz, K-feldspar, plagioclase, muscovite and biotite, apatite, chlorite, monazite and Fe-Ti oxides as accessory minerals. Plagioclase’s composition ranges between An 19 and An 11 . The average composition of K-feldspar is Or 89 Ab 11 . Muscovite is the most abundant micaceous mineral and biotite is only present in smaller amounts. The average Mg/(Mg+Fe 2+ ) ratio in biotite is quite low (Mg/(Mg+Fe 2+ )=0.33). Based on various classification diagrams, the rocks under study show a calc-alkaline affinity. The REE spiderdiagrams show LREE enrichment and non significant negative Eu anomalies. The correlation of the andesitic 81dykes with other neighboring volcanic rocks shows that they have common geochemical characteristics. K-Ar age determination on whole rock specimens gave a Lower Oligocene age (29.6-30.4 ma) for the andesitic dykes. Age determination was also carried out in crystals of muscovite and biotite of the aplitic dykes and gave 36.1 and 27.5 ma respectively. Geochemical  characteristics of the investigated rocks point to a subduction related environment and reflect the composition of the magma source. Based on the trace element composition of the rocks we may conclude that they have evolved from an enriched in LILE and LREE mantle. Aristorle University of Thessaloniki 2022-02-14 09:18:12 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/11999 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2007 gre Copyright (c) 2018 Προπτυχιάκες και Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12382 2022-01-10T08:03:37Z grelit:mast

"190917 2019 eng " dc Groundwater flow simulation using the FeFLOW software, for the alluvial aquifer of Kastoria = Προσομοίωση της υπόγειας ροής του αλλουβιακού υδροφορέα της Καστοριάς με τη χρήση του κώδικα FeFLOW. Voulanas, Dimitrios Antoniou Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Γεωλογίας. This thesis deals with the groundwater resources management of Kastoria basin of Western Macedonia, Greece though the use of FeFLOW v.7.2 groundwater flow modelling package in conjunction with ARCGIS v.10.6 and MATLAB, which were used to manage all the data used in this thesis and also to prepare the input data in the structure and format required by FeFLOW. Kastoria basin houses an extensive alluvial aquifer system, which is of fluvio-torrential origin and consists of alternating layers of coarse and fine-grained layers of small spatial and vertical extent. Precipitation is the main recharge element of the aquifer, where a representative annual value for the former is 770 mm. The modelled area consisted of the main body of the alluvial aq-uifer as a 100 m thick layer. Such an environment provides an inherit uncertainty regarding to the hydraulic properties, to alleviate a part of this uncertainty a stochastic approach used through PEST. The groundwater flow model was successfully calibrated first manually and then finally by PEST in all aspects, yielding RMSE=0.758 for the entire transient simulation. The water bal-ance elements produced resemble those presented by previous studies. To further assess the evo-lution of the groundwater resources at Kastoria basin precipitation and temperature data of re-gional climate models were extracted from the EURO-CORDEX project, which provides the needed high spatial resolution (EUR-11) to spatially represent the future climate condition at the study area, for three 20 year long sub-periods between 2019-2078. After bias-correction of the 53 extracted EUR-11 region climate models, ten of those were selected and used further. Bias-correction was performed with the linear scaling method and monthly observed data of the 1986-2005 period. This showed improvements at the bias-corrected RCM data in comparison to raw data in representing observed patterns. The analysis presented that, as mean annual values, pre-cipitation will reduce by 6% while temperature will increase by 2.5°C throughout the projected period. Based on the selected RCM data, ten groundwater scenarios were simulated by feeding the bias-corrected RCM data to the calibrated groundwater flow model. In summary of the results of the former, the groundwater level will practically remain the same. Kastoria lake water level will drop, if left unchecked, due to higher evaporation, reduced precipitation and lower lateral flow from Kastoria alluvial aquifer reduction while surface runoff will slightly increase. This will lead to the reduction of the total runoff or discharge through the Gkioli stream by a mean an-nual value of 4.82 x 106 m3 or 9.2%. Finally, options to counter this change at the water balance of the basin were also proposed. Keywords: FeFLOW, PEST, MATLAB, Groundwater Resources Management, EUROCORDEX, Regional Climate Models, RCM, ArcMAP, Kastoria basin, Water District GR 09, Alluvial Aqui-fer, Water Balanc, Groundwater Flow Simulation   Η παρούσα διπλωματική εργασία ασχολείται με τη διαχείριση των υπόγειων υδάτων στη λεκάνη της Καστοριάς της Δυτικής Μακεδονίας με την χρήση του πακέτου προσομοίωσης ροής υπογείων υδάτων FeFLOW v.7.2 σε συνδυασμό με το ARCGIS v.10.6 και το MATLAB, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν για τη διαχείριση όλων των δεδομένων που χρησιμοποιήθηκαν σε αυτή τη διατριβή και επίσης στο να προετοιμαστούν τα δεδομένα εισόδου στη δομή και τη μορφή που απαιτεί το FeFLOW. Η βροχόπτωση είναι το κύριο στοιχείο εμπλουτισμού της λεκάνης, όπου μία αντιπροσωπευτική ετήσια τιμή για την πρώτη είναι ίση με 770 mm. Στη λεκάνη της Καστοριάς βρίσκεται ένα εκτεταμένο προσχωσιγενές σύστημα υδροφόρου, το οποίο έχει χειμμαρική προέλευση και τα πρώτα 100 μέτρα αποτελούνται από εναλλασσόμενα στρώματα από χονδρόκοκκα και λεπτόκοκκα ιζήματα μικρής χωρικής έκτασης. Η περιοχή προσομοίωσης αποτελείται από το κύριο σώμα του προσχωσιγενή υδροφορέα ως στρώμα πάχους 100 μέτρων. Ένα τέτοιο περιβάλλον παρέχει μια αβεβαιότητα σχετικά με τις υδραυλικές παραμέτρους, για να απαληφεί ένα μέρος αυτής της αβεβαιότητας χρησιμοποιήθηκε μια στοχαστική προσέγγιση με βάση το PEST. Το μοντέλο ροής των υπόγειων υδάτων ρυθμίστηκε με επιτυχία πρώτα με δοκιμασία προσπάθειας-λάθους και τελικά με το PEST, αποδίδοντας RMSE = 0,758 για ολόκληρη την προσομοίωση. Τα στοιχεία υδατικού ισοζυγίου που παράχτηκαν από την προσομοίωση είναι παρόμοια με εκείνα που παρουσιάστηκαν από προηγούμενες μελέτες. Για να αξιολογηθεί περαιτέρω η εξέλιξη του ισοζυγίου των υπογείων υδάτων στη λεκάνη της Καστοριάς, χρησιμοποιήθηκαν δεδομένα, τριών υποπεριόδων 20 ετών για την περίοδο 2019-2078, των περιφερειακών κλιματικών μοντέλων του έργου EURO-CORDEX project, το οποίο παρέχει την απαιτούμενη υψηλή χωρική ανάλυση για τη χωρική αναπαράσταση της μελλοντικής κλιματικής κατάστασης στην περιοχή μελέτης. Μετά από τη διόρθωση των εξαγόμενων 53 κλιματικών μοντέλων, δέκα από αυτά επιλέχθηκαν και χρησιμοποιήθηκαν περαιτέρω. Η διόρθωση των bias των κλιματικών μοντέλων έγινε με τη μέθοδο linear scaling και τα μηνιαία ιστορικά δεδομένα της περιόδου 1986-2005. Η διόρθωση παρουσίασε βελτιώσεις στα δεδομένα των κλιματικών μοντέλων σε σύγκριση με τα μη διορθωμένα δεδομένα. Το αποτέλεσμα της ανάλυσης είναι ότι η βροχόπτωση θα μειωθεί κατά μέσο όρο 6% ενώ η θερμοκρασία θα αυξηθεί κατά 2,5°C, καθ 'όλη την προβλεπόμενη περίοδο. Με βάση τα επιλεγμένα δεδομένα, προτάθηκαν δέκα σενάρια εξέλιξης των υπόγειων υδάτων του αλλουβιακού υδροφορέα της Καστοριάς. Συνοπτικά τα αποτελέσματα αυτών παρουσιάσαν ότι το επίπεδο των υπόγειων υδάτων θα παραμείνει ως επί το πλείστον το ίδιο. Η στάθμη του νερού της λίμνης της Καστοριάς θα ελλαττωθεί, εάν αφεθεί ανεξέλεγκτη, λόγω της υψηλότερης εξάτμισης, της μειωμένης βροχόπτωσης και της χαμηλότερης πλευρικής εισροής από τον αλλουβιακό υδροφορέα της Καστοριάς παρόλου που η επιφανειακή απορροή θα αυξηθεί ελαφρά. Αυτό θα οδηγήσει σε μείωση της συνολικής απορροής ή εκφόρτισης μέσω του ρέμματος Γκιόλι κατά μέσο ετήσιο όρο των 4.82 x 106 m3 or 9.2%. Τέλος, προτάθηκαν λύσεις για την αντιμετώπιση αυτής της αλλαγής στο υδάτινο ισοζύγιο της υπό μέλετης λεκάνης απορροής. Λέξεις-κλειδιά: FeFLOW, PEST, MATLAB, Διαχείριση Υδατικών Πόρων, EUROCORDEX, Re-gional Climate Models, RCM, ArcMAP, Λεκάνη της Καστοριάς, Water District GR 09, Αλλουβιακός Υδροφορέας, Υδατικό Ισοζύγιο, Προσομοίωση της υπόγειας ροής Aristorle University of Thessaloniki 2019-05-29 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12382 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2019 gre Copyright (c) 2019 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12610 2024-04-18T07:43:18Z grelit:mast

"210125 2021 eng " dc Nannofossil biostratigraphy of the Paleogene molassic deposits of Western Thrace Basin = Βιοστρωματογραφία ναννοαπολοθωμάτων των παλαιογενών μολασσικών αποθέσεων της δυτικής λεκάνης της Θράκης. Michailidis, Ioannis, Stylianos Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τμήμα Γεωλογίας. Τομέας Γεωλογίας. The Thrace basin is one of the largest and most important basins in the North Aegean region. The eastern part of this basin extends to NW Turkey and has been extensively studied due to its high hydrocarbon potential. The western basin of Thrace is located in NE Greece and is the study area of the present work. It belongs to the Rhodope – North Aegean molassic basin and is characterized by Paleogene molassic deposits that are marginalized in the NW part by the metamorphic rocks of the Rhodope massif. Papanikolaou & Triantafyllou (2010) identified two fault zones (FZ), the Ardas FZ and Soufli FZ, which divide the Western Thrace basin into three sub-basins (SB), Petrota SB in the North, the Alexandroupolis SB in the South and the Orestias SB between the other two. The most complete sequence of the molassic formations is observed in the Alexandroupolis SB. As part of this research, sampling of the formations of the Alexandroupolis SB was carried out, during which, 44 samples were collected from natural and artificial outcrops. From these samples, 51 smear slides were created and studied for their content in calcareous nannofossils, using a semi-quantitative analysis under polarizing light microscope. Out of the 44 samples, 11 contained nannofossils. These were identified and the percentage of participation of each species in the samples was determined. Despite the low preservation and content of nannofossils, with the presence of index species, such as Isthmolithus recurvus, Sphenolithus predistentus, S. distentus, S. ciperoensis, etc., it was possible to achieve the biostratigraphical characterization of the samples. In this way, most of the samples studied were classified in a specific biozone based on the biozonations proposed by Martini (1971) and Agnini et al. (2014) defining, finally, a more detailed dating of the molassic sediments that comprise the Western Thrace basin. Η λεκάνη της Θράκης αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες και σημαντικότερες λεκάνες στην ευρύτερη περιοχή του Βόρειου Αιγαίου. Το ανατολικό μέρος της λεκάνης αυτής εκτείνεται στην ΒΔ Τουρκία και έχει μελετηθεί εκτενώς λόγω της μεγάλης πιθανότητας υδρογονανθράκων. Η Δυτική λεκάνη της Θράκης τοποθετείται στην ΒΑ Ελλάδα και είναι η περιοχή μελέτης της παρούσας εργασίας. Ανήκει στην μολασσική λεκάνη της Ροδόπης - Βορείου Αιγαίου και χαρακτηρίζεται από Παλαιογενείς μολασσικές αποθέσεις που περικλείονται στο ΒΔ τμήμα από τα μεταμορφωμένα πετρώματα της μάζας της Ροδόπης. Οι Παπανικολάου & Τριανταφύλλου (2010) αναγνώρισαν δύο ρηγματογενείς ζώνες (ΡΖ), την ΡΖ του Αρδά και την ΡΖ του Σουφλίου, οι οποίες διαιρούν την Δυτική λεκάνη της Θράκης σε τρείς επιμέρους υπολεκάνες (ΥΛ), την ΥΛ των Πετρωτών στον Βορρά, την ΥΛ της Αλεξανδρούπολης στο Νότο και την ΥΛ της Ορεστιάδας ενδιάμεσα των άλλων δύο. Στην ΥΛ της Αλεξανδρούπολης παρατηρείται η πιο πλήρης ακολουθία των μολασσικών σχηματισμών. Στα πλαίσια αυτής της έρευνας πραγματοποιήθηκε δειγματοληψία των σχηματισμών της ΥΛ της Αλεξανδρούπολης κατά την οποία συλλέχθηκαν 44 δείγματα από φυσικές και τεχνητές τομές. Από αυτά τα δείγματα κατασκευάστηκαν 51 αντικειμενοφόρες πλάκες οι οποίες μελετήθηκαν για το περιεχόμενο τους σε ασβεστολιθικά ναννοαπολιθώματα με ημι-ποσοτική ανάλυση κάτω από πολωτικό μικροσκόπιο. Από τα 44 δείγματα, 11 περιείχαν ναννοαπολιθώματα, τα οποία αναγνωρίστηκαν και προσδιορίστηκε το ποσοστό συμμετοχής του κάθε είδους στα δείγματα. Παρά το χαμηλό ποσοστό διατήρησης και περιεκτικότητας ναννοαπολιθωμάτων, επιτεύχθηκε ο βιοστρωματογραφικός χαρακτηρισμός των δειγμάτων με την παρουσία χαρακτηριστικών ειδών, όπως Isthmolithus recurvus, Sphenolithus predistentus, S. distentus, S. ciperoensis κ.α. Με αυτόν τον τρόπο τα περισσότερα δείγματα που μελετήθηκαν κατατάχτηκαν σε μία συγκεκριμένη βιοζώνη  με βάση τις βιοζωνώσεις που προτάθηκαν από Martini (1971) και Agnini et al. (2014) προσδιορίζοντας, τελικά, μια πιο λεπτομερή χρονολόγηση των μολασσικών ιζημάτων που συντελούν την Δυτική λεκάνη της Θράκης. Aristorle University of Thessaloniki 2020-09-23 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12610 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2020 gre Copyright (c) 2021 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.

oai:ojs.geolib.geo.auth.gr:article/12942 2024-04-24T05:54:24Z grelit:mast

"240418 2024 eng " dc Digital imaging and reconstuction of Hippopotamus Greutzburgi cranium (artiodactyla: Hippopotamidae) from Katharo plateau (Crete) = Ψηφιακή απεικόνιση και ανάταξη του κρανίου Hippopotamus Greutzburgi (artiodactyla: Hippopotamidae) από το οροπέδιο Καθαρού (Κρήτη). Gerakakis, Nikolaos Eustratios Aristotle University of Thessaloniki. Interinstitutional Program of Postgraduate Studies in Paleontology- Geobiology In this study, we describe new cranial material of Hippopotamus creutzburgi from the site An?skama, located on the Kathar? plateau. Five specimens were digitized with photogrammetry. The retrodeformation and the composition of the final model took place in Blender. Two partial skulls and one almost complete mandible were used. We checked the validity of the reconstructed flattened skull by comparing the ratio of its height to the length of the post-canine battery with other Hippopotaminae. The ratio was placed within the area of the Malagasy hippos. Hippopotamus creutzburgi presents similar characteristics to Hippopotamus antiquus as well as differences such as a thicker supraorbital margin, and a shorter muzzle. Στην παρούσα διπλωματική εργασία, περιγράφουμε νέο κρανιακό υλικό του Hippopotamus creutzburgi από τη θέση «Ανάσκαμα» που βρίσκεται στο οροπέδιο Καθαρού και για πρώτη φορά ανατάσσουμε ψηφιακά το κρανίο αυτού του είδους. Πέντε δείγματα ψηφιοποιήθηκαν με φωτογραμμετρία. Το τελικό μοντέλο ανατάχθηκε και συντέθηκε με το ανοικτό και δωρεάν λογισμικό, Blender. Χρησιμοποιήθηκαν δύο μερικώς διατηρημένα κρανία και μία σχεδόν πλήρης κάτω γνάθος. Ελέγξαμε την εγκυρότητα του αναταγμένου κρανίου συγκρίνοντας την αναλογία του ύψους του προς το μήκος της οδοντικής σειράς μετά τον κυνόδοντα με άλλα Hippopotaminae. Η αναλογία που προέκυψε συμπίπτει με τις αναλογίες των ιπποπόταμων της Μαδαγασκάρης. Ο Hippopotamus creutzburgi έχει κοινά χαρακτηριστικά με τον Hippopotamus antiquus, αλλά και διαφορετικά όπως παχύτερο υπερόφρυο τόξο και μικρότερο ρύγχος. Aristorle University of Thessaloniki 2024-04-18 00:00:00 application/pdf http://geolib.geo.auth.gr/digeo/index.php/grelit/article/view/12942 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ.; Διατριβές έτους 2023 gre Copyright (c) 2023 Προ/Μεταπτυχιακές Διατριβές στη Βιβλιοθήκη Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ. b09843a372e528ee4a53ac2d75e38da0