Το φαινόμενο El Nini και οι επιπτώσεις του παγκοσμίως = The El-Nino Phenomenon and its worlwide effects.

Κωνσταντίνος Ευθύμιος Τερζής


Σκοπός της συγκεκριμένης πτυχιακής διατριβής είναι η μελέτη του φαινομένου El Nino και των χαρακτηριστικών του σε συνδυασμό με τις επιπτώσεις του σε ολόκληρο τον πλανήτη.
Αρχικά, γίνεται εκτενής αναφορά του φαινομένου και ανασκόπηση της πορείας του τον τελευταίο αιώνα, φτάνοντας σε πρόσφατες μελέτες που βασίστηκαν σε δεδομένα των τελευταίων δεκαετιών. Αναλυτικότερα, περιγράφεται το φαινόμενο ENSO και οι διακλαδώσεις των επεισοδίων του, El Nino και La Nina, καθώς και η κατηγοριοποίηση του με τη συνεισφορά δεικτών μελέτης του. Στο ίδιο κεφάλαιο παρουσιάζονται, επίσης, οι τηλεσυνδέσεις του ENSO, οι οποίες αποτελούν ισχυρό παράγοντα για τις επιπτώσεις του σε παγκόσμια κλίμακα.
Στο επόμενο κεφάλαιο, σχολιάζονται οι επιδράσεις των επεισοδίων του ENSO με αφετηρία τον πυρήνα δράσης του φαινομένου και ,ακολούθως, με τις επιπτώσεις του σε κοινωνικοπολιτικούς και βιοποριστικούς τομείς σε διάφορα μέρη του πλανήτη. Πιο συγκεκριμένα, μελετάται η επίδραση του El Nino στην περιοχή του τροπικού Ειρηνικού Ωκεανού και εν συνεχεία επεκτείνεται η μελέτη παγκοσμίως με αναφορές σε φυσικές καταστροφές, επιπτώσεις σε χερσαία και θαλάσσια οικοσυστήματα και κυρίως με τις επιπτώσεις του φαινομένου στον τομέα της υγείας.

The purpose of this dissertation is to study the complex phenomenon of El Nino in combination with its worldwide effects.
Initially, the phenomenon is discussed in detail with the aid of reviews of the last century. Furthermore, the analysis continues with recent studies based on data from the past decades. Subsequently, the ENSO phenomenon and its episodes, El Nino and La Nina, are deeply described. The same chapter also delineates ENSO teleconnections, which constitute a main factor in its global impact.
The next chapter focuses on the effects of the ENSO episodes, starting from the core of the phenomenon action and then with its effects on socio-political and livelihood sectors in several parts of the planet. More specifically, the impact of El Nino in the tropical Pacific is presented and then the review is extended with references to natural disasters and impacts on terrestrial and marine ecosystems. The study finally comes to a conclusion mentioning the consequences of El Nino on health.

Πλήρες Κείμενο:



Barnston A. G., Chelliah M., Goldenberg S. B. (1997). Documentation of a highly ENSO-related SST region in the equatorial Pacific. Atmos–Ocean, 35, p. 367-383.

Berlage Η. P. (1957). Fluctuations in the general circulation of more than a year, their nature and prognostic value. Netherlands, 152p.

Berlage H. P. (1966). The Southern Oscillation and World Weather. Netherlands, 152p.

Bjerknes J. (1966). A possible response of the atmospheric Hadley circulation to equatorial anomalies of ocean temperature. Tellus, 18, p. 820-829.

Bjerknes J. (1969). Atmospheric teleconnections from the equatorial pacific. Mon. Weather Rev., 97, p. 163-172.

Bjerknes J. (1972). Large scale atmospheric response to 1964-65 Pacific equatorial warming. J. Phys., Oceanogr., 22, p. 212-217

Bronnimann S. (2006). Impact of El Nino-Southern Oscillation on European Climate.

CDC (2009). Climate change and human health. Centers for Disease Control and Prevention.

Connolley W., Lachlan-Cope T. (2006). Teleconnections between the tropical Pacific and the AmundsenBellinghausens Sea: Role of the El Nino/Southern Oscillation. Journal of Geophysical Research, 111, D23101.

Dijkstra H. A. (2006). The ENSO phenomenon: theory and mechanisms. Advances in Geosciences, 6, p. 3-15.

Hanley D., Bourassa M. A., O'Brien J. J., Smith S. R., Spade E. R. (2003). A Quantitative Evaluation of ENSO Indices. Journal of Climate, 16, p. 1248-1258.

Horel J. D. (1982). The annual cycle in the tropical Pacific atmosphere and ocean. Mon. Weather Rev., 110, p. 1863-1878.

IPCC (2013). Climate Change 2013: The Physical Science Basis Working Group I. Contribution to the Fifth Assessment Report of the Intergovernmental Panel on Climate Change.

Kovats S. R., Bouma J. M., Hajat S., Worrall E., Haines A. (2003). El Nino and Health. THE LANCET, Vol. 362., p. 1481-1489.

Leth U., Locher M., Popovits C. (2003). El Nino: A phenomenon with global ecological effects. Okologieseminar, WS 03 / 04, p. 224.323, Ecology.

Okumura M. Y. (2010). Asymmetry in the Duration of El Nino and La Nina. Journal of Climate, 23, p. 5826-5843.

Rassmusson E. M., Carpenter T. H. (1982). Variations in tropical Sea Surface Temperature and surface wind fields associated with Southern Oscillation/El Nino. Mon. Weather Rev., 110, p. 354-384.

Trenberth K. E., Shea D. J. (1987). On the evolution of the Southern Oscillation. Mon. Weather Rev., 115, p. 3078-3096.

Tribbia J. J. (1991). The rudimentary theory of atmospheric teleconnections associated with ENSO, in Teleconnections Linking Worldwide Climate Anomalies. Cambridge University Press, p. 285-308

van Loon H., Zerefos C., Repapis C. (1982). The Southern Oscillation in the Stratosphere. Mon. Weather Rev., 110, p. 225-229.

Wang H., Zhang R., Cole J., Chavez F. (1999). El Nino and the related phenomenon Southern Oscillation (ENSO): The largest signal in interannual climate variation. Proc. Natl. Acad. Sci., 96, p. 11071-11072.

WHO (2003). Climate change and human health – risks and responses. Summary. World Health Organization.

Wu Y., Liu L., Zheng X. Υ. (2020). Influence of El Niño events on sea surface salinity over the central equatorial Indian Ocean. Environmental Research, 182, 109097.

Ζερεφός Χ. (1984). Μαθήματα Φυσικής της Ατμόσφαιρας και Φυσικής του Περιβάλλοντος, Θεσσαλονίκη.

Διδακτορικές διατριβές

Παρασκευόπουλος Ν. Α. (2015). Δυναμικά φαινόμενα της ατμόσφαιρας και κλιματικές τάσεις στην Ευρώπη. Διδακτορική διατριβή, σελ. 118.

Τουρπάλη Δ. Κ. (1994). Η σχεδόν διετής κύμανση και η Νότια κύμανση στην ατμόσφαιρα. Διδακτορική διατριβή, Θεσσαλονίκη, σελ. 185.






Εισερχόμενη Αναφορά

  • Δεν υπάρχουν προς το παρόν εισερχόμενες αναφορές.